장음표시 사용
271쪽
LXIV PRAEFATIO. θαυμα-- εἰς τοσουτον ἀπαιδευσίας κοντα Λύκονος νομίζειν κτλ- 22l 11 ὁ μαψὲ τὰς κοινὰς αἰσθήσεις λα-δων Λύκος ἐγκαλεῖν ---ει τολμ', 23 extri, 245, 6 ἀγνοον ὰ περὶ τοώτων ἔγραψε Πλάτων πολλάκις ἐναυτία λεγεις σαυτ sc o γενναιότατε δώκει
λυμαινόμενος τοῖς νέοις, ὁσοι καλπε - λογικῆς θεωρίας ἀγυμνάοτωS, ἐχοντες ἀγνοουσι διακρίνει ' λ ι- θεῖς λύγους ψευδον. is locis fretus locuna, de quo quaeri natis, probabiliter sic posse restitui arbitror: καίτοι τά γε του Λύκου βιβλία φανερος πάν τ' ἀπαιδευσίας μεον τὰ γεγονεν, Iule haec efficitur sententia: nonnunquam etiam tuendacii iucusat Hippocratenicus, is qui eius decreta pariani cognovit quamluana quidem omnia scripta manifestum est declarareniden eum esse Meta in artiuin, quibus nisi quis ii
huius erit, non potes rit iudicium sacere demippo M. Ρ. 58. ἰται---γά τι καὶ μετερρύθμισεν
Commentatoris, quas iuri praebent: Φηκιανός XVI
τo ante πάρεργον telet contra assiduam Galent On-Suetri linem, qui παρέργω itidem dicere solet, velut
X 304, 13 ταυτα μὲν οὐν εν παρεργω λελέχθω καίτοι γ' ου ὁντα πάρεργα, Ι 497, 14 729, 5 VII 689 exfr. 829, 1b XV 136, 9, XVII A 110, 12, ubi autem πάρεργο cun κατά conata .. - avis id hessumitius
272쪽
πάρεργα, XVII A b extri, IV 588, 14 ἀλλὰ τι αεἰρήσθω - τι πάρεργον οὐκ ἔντα πάρεργα, XVII A 25, 11 τα δετα μὲν οὐν ὴμ κατὰ τι πάρεργον εἰρήσθω καίτοι γ' οὐκ ὁντα πάρεργα, XIVM, , VI 602, 14, 84 exu. τοίνυν μηδὲ ἡ
γον είρηται, I 285 4 κατά τε τι πάρεργον η σοφία της φυσεως καταφανὴς γίγνεται, 220, 5 57l, b, III 593, 12 οὐ κατὰ το πάρεργον, IV 362, 3, 75, 8, 586, 14, 65, 14, V 61 6 Scripti min. I 47, 1b Marcita.), Ι 327, 4-κατὰ τι πάρεργον μαθωτι, X 611 1lεἰ καὶ καπὰ τ πάρεργο ἀλλ' κανος διωρισμένον, XI 148, 3 XIV 62, 16 πως μὴ κατὰ τι πάρεργον οἱ πονηρο μανθάνοντες αυτὰς, εργω μεταφέροιε, ἐπὶ τὰς κακὰς πράξεις, XV 648 4 δ διήλθον γω κατὰ τοπάρεργον, 668 4 τουτο μὲν γνώσθω σοι κατὰ τοπάρεργον, XVII Α 493, 3, XVII B 754. 15 XVIII Bb7 8 804, 15 II 634. 10 lep κατὰ τι , πάρεργον.
Ρosi: εἰρήσθω scripsi καίτοι γ', ου οντα πάρεργα, cices a Galenus au καίτοι μη au καίτοι γ' οὐ dicere sole-
idque a constanter, ut, ubi καίτοι οὐ 'diminileianus, ibi L librarioruit incuria omissum esse pro certo habeamus praeter locos, quos modo attuli, M304, 13, XVII, 25, 11 ei. I 414, 2, p. 1, 11 Heli . καίτοι γ' οὐχ is an si 1 217, 3 καίτοι γ' οὐ προς ἔκδοσιν ἡ γεγονότα, 304, 18 καίτοι γ' ὁμὰλλόν τι κάμπτων αυτην, III 324, 14 - p. 44, 8Ηelnar. καίτοι γ' ου γιν δύνατον, ΙΙ212, 13 καίτοι γ' ου βουληθεντος μο0, 16, 2 καίτοι γ' οὐ τὰς τούτων δοξας μόνον, VII 89, 11 καίτοι γ' ου πάνυ τι νοσῶοης γενόμενος, 79 6 καίτοι γ' ουδε του ἐστίν,
416 11 94l 1 XI 694, 3 etc. aliis locis legimus καίτοι μή, velut supra in libello secundo p. 129 D.
273쪽
elegimus. I 423 10 - p. 7, 22 d. Helnir. καίτοι γ' αἰσθητικους φύντας, 448, 2 p. 26, 16 καίτοι 'ει-- ντα, 486, 7 . 63 20 καίτοι ἐν ου, Script min. I 13, 23 Mamu καίτοι δη, 28, 10 αίτοι, ταν, 39, 12. Quamobrem, sicubi ' aliis
vocalem in codd. et edd. deest, ibi inserendum eris. Erulem usus constantia in qτοι μέντοι deprehemsitur; f. Script min. I 2, 2 Maxqu. 8, 19 37, 14.
Ibid. περ ἀπεκρινάμην σοι βελτιον γουμαι κἀν- ταυθα γράψαι σοι. Alteruin o delet Ebertiar l. l.
p. 53I. Non recis libellus enim Galeni reseri epistolidi generis, ut in ed. Erlang. p. 4 exposui, similis dinem itaque in illo genere dicendi, iteratio pronomiaris, tu amicus anticum appellat, ilii habet offensionis. Ρ. 61. δῶ-πολλοὐς ἰατρούς τε καὶ φιλοσόφους,
ἐν οἷς αὐτοὶ νομοθετουσι καινὰ σημαινόμενα - Ἐλληνικον ὀνομάτων ε τούτοις τέροις - - διατουτο καὶ 2ν νομάτων τὴν ἐξήγησιν ἐποιησάμην. In AB inter έτεροι .h διὰ τουτο spatiui vacuum
274쪽
PRAEFATIO LX plexit inierieet Dori u nulla structurae orationis sententia loe ration habita. AEquidem in ed. Erl. p. 27 plura excidisse aus quam quae illa caperet vacunas conieci: ἐν τούτοις ἐτερως η κατὰ τὴν των
ωττικων συνήθειαν νομοθετεῖν; nunc propter opposita αυτοι ei; ἐτεροι a Uueor, ut excidisse putein sere haec: αἰτίους γεγονέναι της περ αυτ πλημμελείας; f. VIII 685 extr. ἐπιδεῖξαι πή λάσομαι, κἀνταυθα τὴν προὶ τὰ ονύματα πλημμελειαν των ἀνδρῖν. In eadem fere sententia est Eberhari l. l.
V. Vol. XIX p. 8 K. ἐντω Σανδαλαρίω XIV 620,1 καταβὰς δ' εἰς το Σανταλάριον l. Σανδαλ , 2b, 3ἐν τῶ Σανδαλαρίω apud Romanos appellati Sandi
Ρ. 9 δ μεν οὐ του εἰπὰν ἐπεπαίδευτο τὴν πρώτην παιδείαν, γ ν οἱ παρ' Ελλλὶσι παιδες ἐξ ἐπαιδεύοντο. Ailrediis Schoene Hemia. I 500 τὴν ποώτην τὴν αυτην mutavii sat d. Ual. Script . In In I d. Marcsu p. 40, 18 περ γὰρ της πρώτης παιδείας ἐτέροις πηρξε, 50 1 5στις δὲ φύσει συνετός ἐστι καὶ . . . ἐγυμνάσατο κατὰ το πρώτην παιδείαν,54 9 ἀγυμνάστους ἐν τοῖς πρώτοις μα μασιν, b, 22 γεγυμνοιο μένοι ποτὲ κατὰ τὰ προτα α ματα, Θ, διὰ το πεπαιδευσθαι τὴν πρώτην παιδείαν, 70, 24; 244 9 . τοῖς πρώτοις γενέσθια μαθήμασιν,
VI 269, 2 VIII 580, 8 610, 5 836, 1 - τοις τὰ προτα γράμματα διδάσκοντας ἴθι, XVI 691, 8, XVIII A
303 extr. iii loci permuniquo alii codicis Q eisitio-
275쪽
PRAEFATIO. rei praeter ceteras studeas tum si secutus dia, tune modo praecepi siπὶ τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημενοις λο-
cesserit ad extinitIIRIula Sectariam opiniones. παρα-
γενύμενος c. ἐπὶ την μάθησίν τε καὶ κρίσιν ἀπασοντων αἱρεσεων), ea, quἔie alii vere cognoverunt quaeque perperam pinati sunt, reperiet. Spectat Galenusia ea, quae supra dixerat: τις ἐθελήσειεν τοι . .
τις ζητῆσαι τἀληθὲς η τὰ τοῖς αλλοις εἰρημένα
κρῖνια; amae mm exi αὐτοῖς ἄλλοις. Verborum G τοῖς εἰ μένοις παραγενήμενος explanationem conlprobat frequentissimus apud Galenum dicendi usus; es IH 18, 5 ἐπὶ τούτοις δ σαφως γιγνωσκομένοις . . ἐπὶ τὰ μετὰ ταμα γεγραμμενα παραγενόμενος, Ι 33 extr. προηγεῖται γαρ ὴ νοσις τον ἐνεργειQντη τον χρειον ευρέσεως, θεν π κείνy συμπληρωθειση ταυτὶ τὰ νυν νεοτῖτα γράφεται. VI 579 exi r. 580 καὶ δὴ καὶ κατὰ συζυγ ρ γρύτερύν τε και ψυχροτερον η ψυχρύτερον τε και ηρύτερον . . ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις αἰτίοις ἀποτελεσ σεται c. b αἱμα XVI
694 4 τυνὲς μὲ γάρ, ταν επὶ τοῖς προ εὶ μένοις τρομώδεις γενωνται, ib. 10 803, 1 ἐὰν --οι τράχηλος δdυνώδης ἐπὶ τοι προειρημένοις γενWα6 832 eat . ἐπὶ γὰρ τοῖς προειρημένοις εὐλογώτερον ἐπτι σι--τοὐ πιακ θεις δνε - καὶ γλώτταν τραχύνεσθαι, XVII 458 4 273 4 εἰ μεν οὐν πιστάμην, πως εἶχε ώμης γυνή . ., δυνατ- ην μοι λέγειν ἐπὶ
τοῖς προειρημένοις συμπτώμασι καὶ εἰ ἐκ παραδύξου τιν' ἀμυδρὰν ἐλπίδα σωτ=ὶρίας ἐχεν, 273 6. De usu vecti παραγενεσθαι f. Ι 8, 11 - et Sem. Erl. II 62 d. Hel vir. ἀπ γὰρ τον αὐτον φαινομενωναλλοτ αλλο τῖν ἀδόλων παραγίγνεται, ΙΙ 20 11 ἐπὶ τ προβληθεν κάστοτε παραγίγνεσθαι. III 8 18 7 ἐπὶ τὰ μετὰ ταsτα γεγραμμενα παραγενύμενος μὲν
καὶ πρωτον τύδε μοι προμάνθανε, V 1, 10 Seripi min. I 63, 4 aritu. ἐπὶ τι πράττειν ἔργω τὰ δι' αὐτης-ρεθέντα παραγενομένσυλ IX 567, 3 ἐπὶ τὰ χαλεπώ
276쪽
tione Plae. H. et t. p. 401 7 η τε του λύγου μάχη καὶ διαφορά, sed etiam in oppositis, ut it . p. 362, 5 τε τοῖς μαρτήμασι καὶ rορθώμασιν, infra. XI 24 6 Περὶ των ὁ βιβλ. περί τε τῖν τὰς γνάθοπι καὶ τὰ χειλη κινουντων μυιον καὶ περὶ τὴν κάτω γένυν, ubi Cli ante περὶ ct insemiermes; paulo infra p. 55 extri τ' ἐν τω τρι απιδεκάτω
περὶ ἀποδείξεως εἰρημένα καὶ κατὰ τι πέμπτον καὶεκτον περ4 'Amu αάμ δογμάτω/, ubi Q non καὶ τὰ κατὰ sed καὶ κατὰ prax ere cog tori, cum ipse
ποώτω περὶ τ2ν ιατρικον νομάτων κἀν τω περὶ τῖν καθ' Ἱπποκράτην στοιχείων ἐπιδέδεικται. In et Ampos τὰ περὶ μυον κινησεω continuo leguntur verba καὶ του περὶ τον νομάτω λεπιδέδεικτο, in Chriκαὶ α περὶ τον ὀνομάτων ἐπiδεδεικται. Sed quamquam neque in Q neque ino signia in lacunae notatum est, tamen multa in archetypo codicis dbtionis comissa esse indicio est, quod an seqq.βιβλίον οὐ πάντ' είρητοι καπὰ το βιβλιον non habet, ad io reseratur accedi quod Galenus h. L, quoniam parieni tantum scriptomini suorum enumeravis, e quibus unetionum naturalium animaliuni partium corporis repeti posset omnio, nullo modo potuit ea scripta silentio praeterire, quibus subtilius de haero disseruila, ut o lacuis ippocrati et latonis,
de emine, de asii uia titian liOSt tutem 1aec Opera Galenum eorum Pioque librorum mentionem fecisse,
quibus de elementis exposuerat, ut libri primi de no-
277쪽
Ρ. 3. περὶ το ν της ἀναπονης αἰτίων. In II 2l6 extri uelin scripsi αλιων; at d. IV 465 initi uinlibelli N της ἀναπνοης αἴτια ὁ προκείμενος ἀποδεῖξαι λύρος ἐπαγ λλεται. viiii reete uelin II 659 4 ἐν τοῖς της ἀναπνοης αἰτίοις, quainquam ibid. v I pe peran κἀν τοῖς περὶ τον τῆς ἀνιωτνοῆς αἰτιον, rursus ab p. 660 16 recte περὶ των τηρ ἀναπνογὶς αἰτίανν,662, 16 III 594 H0, Ι 304 2 44 b, 2 460 5 V 236, 14. Ibid. τὰ περὶ της ἀνατομῆς ἱπποκράτου edd.
Ι 409, 12-II 16 ex tr. deprehenditur praeterea legi antis in ira p. 14 τὰ περὶ της Ἱπποκράτους ἀνατομῆς
86 - ἐν τοῖς περὶ τῆς Τπποκράτους ἀνατομῆς-πο- μνηαασιν, XVIII A 524 exir. κατὰ το προτον βιβλίον περὶ της Ἱπποκράτους ὰiατομῆς. iii pio nilii valet, quod II 5, 3 estitu περὶ μὲν τούτων ἐπὶ πλον νυλλοις τέ τισι κἀν τοῖς περὶ της νατομῆς Ἱπποκράτους
278쪽
PRAEFAUO. LXXIεψηται , nam illo loco, Si certa est scripturae fides, non habui Galenus, cur religiose redderet operis sui titulum. Ibid. καίτοι πλείω γεγονδε ἐτων ο ld. Apto Galeni consuetudinem emendandum καίτοι πλείω
γεγονος δε η τ ον ἐβδομήὶκοντα; VI, 29 12 γεγονύ- των τ πλείω η γδοήκοντα, ib. 343, 16 ἔτη πλείω
των κατον βιώσαντα κατ αγρύν. Eadem fere emendations indigent loci, qui sunt VI 332, 3 γεγονΔ γαρ δεῖ l. ταὶ πλείω των ὀγδοήκοντα et ita. p. 45,
πλείω των κατον δεῖ l. ἔτη). De numeris autem apud Galenum non per litteras singulas significandis,d. talenum ipsum XIV 31 Blass,mdb. I 241, O Broecher, Rh. Mus XL 20 adn. 1. Ρ. 14. Post τίνα μάλιστα των παλαιον ἐπαινοῖμι inis spatium 4 litterarum, in Q integer Versus in proximo versu spatium et fere litterarum vacuum est. Excidit istia id, quod amicus Galeni Martiali seni Rerum quaerenti respondit. Ρ. 15. Os μηδενὶ inis spatium 45 litterarum, in Q integer versus et tu proximo versu Spatium trium fere litterarum vacuum relictum est Galenus illo tempore Urbe excessi fugientis modo, n1hil ne amicis quidem de consilio profectionis tradens; cf. XIV 648 sqq.Do hac igitur re h. l. pauca dixisse videtur. Ρ. 17. καὶ τουτο Q τούτου edd. ου οἶδα πος ἐξέπεσεν μου μηδὲν εἰδοτος αυτό. Scripsi υκ οι δ' ὁ πως, quemadmodum supra, p. 14 K. extr. Q edd.recte tradunt est enim parenthetice posuum. Ex multitudine exemplorum huius usus haec attulimus paucissima I 7 16 6 υκ οἶδ' πως νυν μονοις τοῖς περὶ το εγκεφαλον μέσι φυλαχθείσης της προσηγορίας, III 540, 10 657, 3 λλ' ἐνταυθα μεν ου οἶδ' ὁπως
οὐκ ἀποθεμενοι τον πνον οἱ πολλοὶ των νατομικον χοριοειδῆ πλεγματα . . . καλουσι τ μύριον της λεπτῆς μήνιγγος, IV 570 14 ταυτην ου . . . την δύναμιν ουκοἶδ' ὁπως παντες παρεωράκασι, 96, b 604, 1 614,
279쪽
πεo ων - οἶδα πῖς ἐπανεν ὁ Σενοκράτης; l. ουκu 1 l. τρία δ' αλλα περὶ πνευμονος καὶ θώρακος κινησεω Q edd. supra p. LAIX ἀρτηoiῖν καὶ φλεβον, h. l. πνεύμονος καὶ θώρακος Iansponenda censuinius I 217 6 τὰ μέντοι περὶ θώρακος
καὶ πνεύμονος κινήσεως πομνήματα τρία, II 6M, 8.12 660, 8, III 417, 1 ος τοῖς περὶ θώρακος πιὼπνευμονος κινήσεως ἐλέγομεν, Plae Hipp. et lat. p. 196,2 τὴν περ4 θώρακις τε καὶ πνεύμονος κινήσεως πραγμοπεία supra Gρ α τάνω p. 55. Etiam abes, ut II enriel p. 253 doeei in Rulo illius operis
θώρακος ante πνευμονο collocatum invenerunt. Ibid. παρ φ διατριβων κατὰ Σμυρναν γραψα ταυτα. Post ταυτα in unus versus totus litteris earet in et B est 6 fers litterarmin vacuitas Ch lacunae sispium non posuerunt. Quae exciderunt,
280쪽
PRAEFATIO LXXIII ea ex parte suppleri possunt et 217, ubi do eo temopere haec dicit: διατρίβων δε ει ι κατὰ Σμυρνανενεκα Πέλοπος, θευτερός μοι διδάσκαλος ἐγένετο μετὰ πιτυρον τον Κοίντου μαθ M , γραε α μὲν
αυτ μηδὲν μήπω μέγα καὶ καινον αυτος εἰρηκώς l. εὐρηκώς. Isid. φίπια δ' εὐθέως 'Aκυλίας τὰ παρὰ τον αὐτοκρατήρων γράμματα - ld. Restitui h. l. paullo alia P κυληιας; es XIV 650 1 ἐν ἡ κυληία
διατρῖψαι, uirius colligas Galentini non recessisse seriptura usitata apud seriptores Graecos, velut Polyb. XXXIV 10. 10 κατ' Ἀκυλταν, 11, 8 Strab. II b, 20 μέχρι του μυχου του - Ἀκυληίαr'. IV 6, 9 VI, 8, Alit,uin b. e. III Ῥαουενναν Ἀκυλταν, adios quos laudant orbiger. db. d. an Geogr. III 414, Pape, Vorteri . d. graecla. Eigenn. S. V. es. Steph.Byz. s. v. Ἀκυληω, qui adnotat: λεγεται καὶ κυλεια; Suid. s. v. de formia Mou ud Pataly Reatinnc. s. V. Aquileia. P. 20. ἔτι δὲ ζητον τινα τον --ομικον θεωρη
μάτων, ἐ-ώκειν τῶ B -- περὶ χρείας μορίων
προτον ἐν- δευτερ δε λασται κτλ. Dicus inutilatus est, tam i neque in Q neque in si ceterimus
edd. simum lacunae est hiat tota orationis et forma et sententia. Nimirum non Ianum illum de paItimuus listrum Flavii Ioetho dederat Galenus cum illo ex Urbe prosi Iseeretur es. III 16 2 τουτω- Βοηθω και αλλας με ἔδωκα πραγματείας ἐξιΩντι καὶ μέντοι
καὶ τὴν τον ἀνατομικον ἐγχειρήσεων ἐν δυοῖν πομνημασιν sa dea priorem dicionem operas). Ita sue illud si o interpolatum esse manifestum esto eo, qui tum sequentia D, δευτέρ' κτλ. respon- naui e secunduri de partium iis librum spectant-tum emina, quas Galenus supra p. 15 exi in p. 16scripserat, memor suis. Mihi quidem consideranti Galenum II 16 sqq. confiteri nulla se post aliam ανατομικον Πειρηοεων editionem correxisse, in quibus