Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

301쪽

τον παρὰ τὴν λαιν- ιυσμάτων XIV 582 sqq. atqus emit posui titulum secusis Aristotelis in Sops elench. usum, veluti ib. e. 4 τιμοι εἰῶ το μὲν ἐλέγχειν δύο οἱ μεν γάρ εἰσι παρὰ τὴν λέξιν, ἰὴ ἐξω τῆς λαεως. Ideomis in libello ipso Galenus nusquam κατὰ τὴν λεξιν, sed ubique παρὰ τὴν λέξιν utitur es. XIV 583 5,684, 7 13 58b 16; 86, 1. 3 7 589, 12. 13; 93, 10.

Ceterum f. Zeller, hil. d. Gr. ΙΙ 1 826, 2. Ρ. 48. περὶ κα Ἐπίκουρον ἀμαυρου μενης ηδονης. Emendationis viam praeivii B, ubi in margine conicitur ἀμαυρου; f. adn. crit. Cic. in IV 12, 29: quod dicit pleurus inani de voluptate, quae Inuuinas sint voltiptates, eas obscurari saepe obriit; d.

Usener Epicure p. 289-441. Ibid. περὶ τον πως οὐ σωμπιὰς ἔν Μητροδώρου ἐπιστολὰ προς Κέλσον Ἐπικουρειον Ἐπικούριον QAB Q eo comminii locum sanavi Ionsius, s sui eum sic scribi volun περὶ τον πρbς τους σοφιστὰς ἐν νέα Μητροδώρου ἐπιστολὴ προς κ E. cf. Menaini

Observv. ad Diog. Lisueri. X 24 βιβλία δ' εστ του Μητροδώρου τάδε . . προς τοὐς σοφιστὰς ἐννέα; Usener t. l. p. 413. Ibi l. 'Aττικον παράσημος, ε .edd. Nisi statuas Galenum scripsisse de dicendi usu eius oratoris Attici,

do is Minosth de cor g 242 'πί-ως, ἀρουραῖος οἰνομος π άσημος - ωρ' es Harpocr. S. V. μέμ- σημος Phot. s. v. ΡΟΗ. IV 3M, probabis coniecturam Menolita per i ras humanissime mecum communicatam παράσημα παράσημα autem duplicem habet insellectum aut est; παρ ασεσημειωμένα, ut an 'legatur collectio verborram ex scriptoribus Atticis,

cluae maxime notabilia videntur, attae sic accipi vult Egonolf Ἀττικον παράσημα, aut S παρασεσημασμενα, κίβδηλα παρακεχαραγμένα cf. Aesch Agam 781 Ar1stopli Acharn. 518 ibique schol. Dein Aristocr. 213, Ρoll. III 85 Heaucla s. v. Suid. s. V.), ut ea vocabula

collecta intellegantur, i-- pro adulterinis et pseud

302쪽

Maritu. ἐθαυμαζον πως ὁ Φαβωρινος εἰς την των Αττικων φωνην εἰωθῶς μεταλαμβάνειν καστα τῖν ὀνομάτων ου παύεται κτλ. o nailii veri stini litis videtur, I corraeias: Ἀττικον ονομάτων παρασχiμων vociun pseudoauicarum liber unus.

305쪽

A I p. IV in . . Sero tulit in mali ius veni Hippocratis oditio a Carolo boli. Reinlio id Allienis ARA 5. 1 ublicui eum p. 10sqq. Galeni libellum de optuno medico

philosopho inserisisse cog vi. 'undamento recensionis editione ortas usus esse videtur adhibuti uelut in codicem inspexit nulliun quae autem ipse coniecit, haec sunt:4 2, 3ὰ ιεῖ pr ἐξασκειν); ibid. V. 6 προγιγνώσο ιν τά τε προγεγο

p. 5, 14 φέφει την Ἐλλάδα Ρ. 6, 15 αυτον διδάσκει, ibid. v. 20 ἐνέργεια, δεόμενα οὐ καὶ -- p. 7, 7 ἔχει τὰ μέρη, Ad. v. 17 ἀναγκαία ἐστὶ τοις ἰατροῖ pr ἀναγκαία τοῖς ἰατροῖς ἐστιν , 20-ἐδὲ γὰρ τοsθ'ari, V. 2 ὰποδείξεώς σολ

μω τε L. 21 μεταβάλλοντι Ι, μεταβαλόντι . p. 51, 4 παίδευτον τροφην ὁ κακὸς γίγνεται κακός lat. p. 57, 20 rθρωποι καὶ ὀργῆ E. p. 61 2 παραπλήσιοι, νανδρότεραι δὲ Ε . L. 7 σκληρα εἶναι καὶ Ε. L. p. 75, 214-- eodd. obet,

deminu ἐπιτυομένου - δέρμα:ος p. 491 3 B. , ubi ad sententiam loci minimo quadrent. Eoriam opinio confirmari vide levi codicibus, in quilius illa verba l. I. desunt quassa infra p. 56, 44aulum immutata lemntur, ex collicibus Aristoteliis inrerpolata esse pro babile est. Diuilistoc by Corale

306쪽

ΓΑΛΗΝΟΥ ΟΤΙ Ο ΑΡΙΣΤΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ. cap. I. οἷόν τι πεπόνθαπιν οἱ πολλοὶ τον -- , - τον ἐπιθυμυντες μεν λυμπιονῖκαι γενέσθαι, μηδενδὶ στρώττειν, τούτου τυχεῖν, ἐπιτηδεύοντες, τοιουτύντι καὶ τοῖς πολλοῖς τον ἰατρον συμβεβηκεν. ἐπιαν σι

μεν γαρ Ἱπποκράτην και προτον πάντων γουνται,

γενέσθαι δ' αὐτους ἐν ὁμοίοις κείν' πάντα μαλλον τ το πράττουσιν ὁ μὲν γὰρ σμιαρὰ μοῖραν εἰς ἰατρικήν φησι συμβάλλεσθαι την ἀστρονομίαν και δηλονότι τὴν ταυτης ηγουμένην -' Ἀνάγκης γεωμετρίαν , ιι δ' οὐ μή - αἰ μοὶ μετέρχονται τούτων οὐδη τέραν ἀλλὰ καὶ τοῖς μετι σι μεμφονται καὶ μὲ δὴ κάὶ φυσιν σώματος ὁ μὲν ἀκριβος ἀξιοῖ γιγνώσκειν ἀρχην εἶναι φάσκων αὐτὴν του κατ' ἰατριο ν λόγου παντύς οἱ δ' ει καὶ πει, τουτο σπουδάζουσιν, στ' οὐ

15 μόνον ἐκάστου τωὐuooίων ουσιαν ὐπλοκὴν διάπλασινὴ μεγεθος η την προς τὰ παρακειμεν κοινωνίαν ἀλλ'

οὐδὲ τὴν θέσι ν ἐπίστανται. καὶ μέν γε καὶ Δρ ἐκ τοῖμὴ γιγνώσκειν κατ' εἴδη τε καὶ γένη διαιρεῖσθαι τὰ

307쪽

2 ΓΑΛΗΝΟΥ νοσήματα συμβαίνει τοῖς ἰατροχ ἁμα άνειν τον θεραπευτικων σκοπον, Ἱπποκράτει μεν ωτ α προτρεποντι

τοῖς ἀσκουσινῶς ἄχρηστα μεταχειριζομενοις ἐγκαλουσιν. -- δ καὶ του προγιγνώσκειν τά τε παρόντα καὶ τὰ προγεγονότα σαὰ τὰ μελλοντα γενήσεσθω τεκάμνοντι πολλὴν χρηνα πεποιῆσθαι πρύνοιαν Ἱπποκράτης ηοί οἱ δ καὶ περὶ τουτο τ μέρος τῆς τέχνης ἐH τοσουτον ἐσπουδάκασιν, στ δε τις αδ ραγίαν φωστα προ- id 55 είποι, l. τά τε καὶ παραδοξολόγον ἀποκαλουσι . . . σχολη. αν ουτοι τὰλλα προλέγοντος τινος ἀνάσχοιντο

σχολὴ ' ἄν ποτε τῆς διαίτης, σχῆμ' μέλ

λουσαν ἔσεσθαι - νοσήματος ἀκμὴν καταστήσαιντο, καὶ μην Ἱπποκράτης ουτως γε διαιταν κελεύει. - δη 15

οὐν πύλοιπον, εἰς δ ζηλουσι τἀνδρος οὐ γὰρ δὴ τήν γε της ερμηνείας δεινότητα τω μὲν γὰρ καὶ ἡτο

κατώρθωται, τοῖς ὁ Osτω τουναντίον, στε πολλους

αμῖν ἰδεῖν ἔστι καθ' ί. σύνομα δὶς ἁμαρτάνοντας μηδ' ἐπινοησαι ἡ διον. 20 cap. II. περ ἔδοξε μοι ζητησαι τὴν αἰτίαν

308쪽

ἄνδρα μήτ' ἀναγιγνώσκουσιν αὐτο -- γγράμματα

ἐπεξερχεται βεβαιῶσασθαί τε καὶ εἰς ξιν ἀγαγεῖν βοωλύμενος εὐρίσκω δὴ καὶ φύμπαντα οὐ κατορθούμενα βουλήσει τε καὶ δυνάμει τοῖς ἀνθρώποις παραγιγνύμενα θατερου ν αὐτον ἀτυχήσαντι τι καὶ του ετέλους αὐτον ἀναγκαῖον ἀποτυχεῖν αὐτίκα γέ τοι istoῶς ἀθλητὰς ὴ διὰ τὰν οὐ σώματος ἀφυῖα η διὰ την της ἀσκήσεως ἀμελειαν δρομεν ἀποτυγχάνοντας τοὐτέλους τωδ δ καὶ ὐτου σώματος φύσις ἀρωνικος

καὶ τὰ της -κήσεως ἄμεμπτα, τίς μηχανὴ μὴ

οὐ πολλους ἀνελεσθαι τονδε στεφανίτας αγῖνας; ρ'

1 οὐν ἐν ἀμφοτέροις οἱ νυν ἰατροὶ δυστυχουσιν οsτε δύναμιν με βοώλησιν ὀ λορον ἐπιφερήμενοι περὶ τῆν της τέχνης ασκησιν Ἀο μὰν λερον αὐτοῖς ὐπάρχει, τερου δ' ακολειπονται τι μὲν δῆ μηδένα φύεσθαι δύναμιν ἐχοντα ψυχικὴ ν κανὴν καταμια σθαι τέχνη.D τω φιλάνθρωπου ἡ μοι δοκεῖ λόγον ἔχειν ὁμοίου

γε δη του κύομου κιὰ τύ οντος καὶ νυν καὶ πε

309쪽

4 ΓΑΛHNOΥπεριόδου μετακεκοσμημενης μήτ' αλλου τινος ἀστερος ἀπλαν- η πλανωμέν- μεταβολο τι, ' ἐσχηρῶτος-aλπου δὲ διὰ μοχ ρὰν τροφήν, ἡ οἰ - ἄ-ρωποιο τρέφονται, καὶ διὰ το τον πλουτον ἀρετης εἶναι τιμιώτερον - οἷος Φειδίας ἐν πλάστως - οἷος ουπελλης ἐν γραφευσιν - οἷος Ἱπποκράτης ἐν ἰ- ροῖς ετ γίγνεσθαί τινα καίτοι τό, ἱ στεροις των παλαι-- μῖν γεγονέναw καὶ τὰς τεχνας - ἐκείνω ἐπὶ πλεῖ ον προηγμένας παραλαμβάνειν οὐ σμικρ- πλεονέκτημα. τὰ Θοον 'φ' Ἱπποκρατους ευρημεν 10 χρον παμπύλλω ραστον ήν εν λιγίστοις ἔτεσιν ἐκ- μα-ντα φ ο χων του βίου πως - τον λειπόντων ἀρεσιν καπυρω- ι. Ἀλλ' οὐκ ἐνδέχεται πλοειον αρετῆς τιμιώτερον ποθεμενον καὶ την τέχνην οὐκ εὐεργεσίας ἀνθρώπων νεκεν ἀλλὰ χρηματισμos 15 μαθόντα του τέλους - κατ' αὐτὴν ἐφίε - --σουσι γαρ τε90 πλουτησαι πρὶν ὶμ ἐπὶ τὸ τέλος αυτης ἐξικέσθαιJ. οὐ γὰρ δὴ δυνατον ἄμα χρηματίζεσθαί τε κῶ - μεγάλην ἐπασσων τέχνην ὰλλ' ἀνάγκη καταφρονῆσαι θατέρου τον ἐπὶ =άτερον ὁρμήσαντα σφοδρύ- 20 τερον. α οὐν ἐχομέν τινα των νυν ανθρώπων εἰπειν

310쪽

orii AHΣΤΟΣ ΙΑΟΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ. 53σον πηρετεῖν αυτης ταῖς ἀναγκαίαις χρείαις του σώματος ἔστι τις ο δυνάμενος οὐ μήνον λύγ' πλάσασθαι ἀλλ' ἔM διδάξαοθαι του κατὰ φύσιν πλούτου τι δρον χρι - μὴ πεινῆν, μὴ διψην μὴ ιγων προωντα; Cap. III. Καὶ μὴν , τις, ἐστὶ τοιουτος, περύψεται - ἡ Ἀρταξέρξου τε σα, Περδίκκου καὶ τ οὐδ αν εἰς ψιν ἀφίκοιτ ποτε τον ιάσεται μεννοσουντα νύσημα τῆς δεποκράτους τέχνης δεύμενον, δὲ Ους ἐν μανον καὶ - κοὰ τα δε αλλαις πολιχναις πεν ας. πολείψει δὲ Λωοις μὲν τοῖς πολίταις Πουλυμ τε καὶ τοὐς ἄλλους μαμ δε αυτος

κρίνη τη πείρα τὰ ἐκ λύγου διοαχθέντα χρὴ πάντως αὐτοπτη. γενέσθιαι πολεων της πρις μεσημβρίαν ἐστραμ μενης σαὶ της προ αρκτον καὶ τῆς προς λι- μίσχοντα καὶ της προς δυσμάς, ἰδεῖν δὲ καὶ τὴν ἐν 5sa Mia κειμέν ν καὶ τὴν ἐφ' φηλου καὶ τὴν ἐπακτοῖς sδασι χρωμένην κιὰ τὴν πηγαίοις καὶ τὴν δωρίοις

καὶ την ἐκ λιμνῖν και ποταμῖν, ἀμελησαι καὶ

εἰ Ἀηδ' εἴ τις ψυχροῖς γαν δασι μηδ' εἴ τις θερμοῖς χρῆναι μηδ' εἰ νιπρώδεσι μηδ' εἰ στυπτηριώδεσιν