장음표시 사용
51쪽
1. V 65,5 ουδὲ γάρ, εἰ βουληθεῖεν, οῖ γε πλείους αυτ Ἀφεληθῆναι ἄν τι δυνησονται, στις δε συνετός ἐστι, βοηθειαν 52 καὶ μεQ δ' ἄ2. I, 36 5 εἰ Θῶς γνώμη - κοινωνία γένοιτο
3. I, 101 10 - Ηlnix. 281 14 ο δε μοιχοκουσι- αν ποτε συνησειν συνοίσειν in).4 VII, 7 ὴ κοπώδης αυτη διάθεσις, εἰ μη με--ός τε - -ἀdDόλπον σχοίη, οὐκ αν το πῶν λυτὴ σῶμα συγκακῶσαι δυνήσεται. 5. Ibid paullo inh. 8, 2 εἰ βραχυχρόνιον εῖ -
ου αν ποτε κόπον ἐργάσεται. 6. Sine optativo V, 89 αρ' υν, ω δοξοσοφώτατοι, καν τουτό γε συγχωρησε τε εἶναι πρόdηλον- quibus conterenda Sunt T. XIV, 6 την σκευαGίαν μεν υν αυτην καναπαξ τις δη δριμῶ ανθρωπος ευκήλως μαθησε- ται ι 8. XIV, 58 ελκυσε γαρ αν ὁ σοφιστικος προς
εκάτερον. Quibus praemissis redeamus ad loeum, Unde proficiscebamur, emenda.ndum. Exstat totus locus eisdem
fero vectis in libro περὶ χυμῶ XVI, 23,-veIba nostra sic e fruntur: καὶ γαρ ὁ γεωργος Ου αν ποτε δυνήσηται ποιῆσαι, quae scriptura, ad genuinam proxime accedit. Scripsi enim utroque loco Galenus δυνήσετια, μο iuuanta minimparticula coniunctum esse exmillis, quae supra attuli, edoctus non inni muraberis. III. Verba polliceruli et sperandi Galenus, sicut Attici solent, cum infinitivo futuri coniungebat:
velut V, 20, 3 πεσχόμην αυρο δώσειν πληγάς. J6, 1 ἐπηγγειλάμην φελήσειν - I, 50, 8
52쪽
5, 2 - , 528, 11 V, 65, 3 ἀλλ' ου τούτους ἐλπίζων
δοξοσοφίαν χοντα ραχεῖαν μὲν ἐλπίδα του φράω τὴν Corr. του φράζειν. IV. Ad ea denique Vitia, quae Miorantia vel inscitia librarii contariiserunt, ea pertinent, quae n Meeta de luat IN orta sunt. Galenuan mihi sicut Plutarchilii Polybiiiiii alios concursionen vocalium,
temporis Iro doctissimos convenae Cuius re testimonium luculentissimum apud Galenum ipsum περὶ
Ἱπποκράτ. καὶ Πλάτ. δογμάτων , 655 - Mueller 656 in syllogismo illo hin. Dieisy primo laudato, invenies ' ἔνθα τῶν νεύρων Ἀρχη, ἐνταυθα το γεμονι- κόω ἡ δ' αο νευρον ἐν ἐγκεφάλω 'στω ἐν--- αρα - γεμονικόν. Addit enim, id a ut rimum valet, Galenus, hunc sylli omnian ex und quadratista syllaris constare, quas nisi triplici vocalis elisione statuta non enumerares 1 δ' ἀρχη. 2 ἐγκ φάλω 'στίν. Q ἐνταὐθ' ἄρα.
Praeter hoc permulta alia argumenta ex ipsius scriptis proferri possunt, quonam gravissima haee Sunt: 1. Galeno omnia subsidia nota sunt, quibus fieri possit, hiatus vitetur elisio rasis aphaeresis artifici amraedam vocabulonian collocatio chiasinus B
53쪽
2. Quin etiam ab Isocrateis artificiis, de quibus O Schneide ad Demon praef. VII videndus, non Prorsus abstinebat Galenus, quippe cum e g. hami raro
πρός με. Q μῆς τ ἐμέ V, 1, 1 α ἀπεκρινάμην προς την ἐρωτησιν ην ἐνεστήσω προς μαλυπὲρ του βιβλίου - δη πράξω - V, 99, 12 καθάπερ μῆς
οἶσθα ποιουντας post antecedentia verba v. 3 ηκουσα πρων V, 192, 18 παρακαλοῶμαι - μον μῆς εἰπεῖν τἀληθη. 3. Sic etiam nil usualius quai διότι usurpatum prO τι, Vocali antecedente , 5, 13 λεγω, διότι
546 ουδὲ διότι XIX, 50 10 uelle περὶ τάξ. 6,11 ἔνιοι δ' τι διδαο κάλους, αλλο ου φίλους διότιε Περὶ ἐθῶν Muel. 6,11 δυναμέν-διμι; similia
permulta. 4. In est 1idis quoquo praepositionibus Galenus
id egisse persuasum hal eo latrauatum quam Inu Iulevitaret. Invenies enim sere sine ulla exceptione Verbum γυμνάζησθα aut cum is vel is coniunctum aut cum κατά.
Q γυμνάζεσθαι ἐν 68, 11 προγυμώσασθαί γε σωότερον ἐν λαις πραγμ. - 70, 3 προγεγυμνασμένος ἐν, - μασι; 7, 3 γυμνασάντων ἐπὶ πλεῖστον ἐν αὐτῆ - 92, 1 14 - 73, 14 I, 60, 13 69, 17 XIX, 58 8 saepius.
54쪽
PRAEFATIO XLIXb γυμνάζεσθαι ἐπί/46, 7 . πολυειδῶς ἐπὶ - 50 11 V, 80 2 βουλόμενον ἐπὶ πολλῶν - γυμνα
ζόμενον Περὶ ἐθῶν Muel ab 16 γυμναζόμεθα μεν ἐπί,
Quibuscum conferas velim hos locos:
H γυμνάζεσθαι κατά: 46, 13 γυμνάζεσθαι κατα -- 6' γυμνάσαο,αι κατατ αποδ μεν; 65, 8 ἐγυμνάσατο κατὰ τὴν παιδείαν; 72, 1 γεγυμνασμένοι ποτὲ κατατα πρ μαρ. XLI, 53 4 καν γυμνάσηται κατ' αὐτάς 56, 18 προγεγυμνασμέν κατὰ τὰς - πραγματειας; 5.1-κατὰ τὰς ἀνατομὰς γυμνασάμενος. Contra hanc legena non nisi semel, quod Scia In, peccatum est in commentariis, quibus agimus:
V, 74, 1 γὼ τουτ' ἔδειξα μειράκια προγεγυμνασμένα L, ἐν μαθήμασι διδάξας γνωρίζειν ἀληθεῖς λόγους. Sed dubi , num hoc lae verba m recte
sese habeant. Nam seritentiam si spectas, non dedischnilis in priuiis clementis luerarinu exerinatis agitur, sed iis 1 qui exercitati sunt in imiuirenda remam
θημασι in contextu inclusimus. 5. Nec minus silicrons fuisse Galenus censendus os in illubendis Ornus iniunt i δεια ευν- ει- I, 42, 5 πειρώμενος ἐπιμανυναι, την καταλ φαντασίαν; I, 76, 4 ἐπδει--αι πειρωνται; I, 80, ἐπιδει--έναι καί; V, 105, 10 ἐπι--υναι πειρώμενοι - 429, 11 -- 527, 14 M aliis permultis locis.
At contra V, 2 8 αποδεικνυε ιν δύνατον; 202, 18 ἐπιδεικνυειν ς 429 7 ἀποδεικνυειν αυτους; 520 14 ἐπιδεικνύειν οὐτε; b1, 18 δεικνυει ἐκφυό
6. Eandem curam atque industriam a Bubuit leniis, ulsi de formis tertia personae g. vlai mr I in o ad ειε exeuntibus agebatur. Ante vocalem semperscriptum videbis - ειεν, qua de re in Annal. meel
55쪽
123, 568 disseriti et in Thilolog Riuidsehau I 4, 107. Itaque V 52 10 τίς γαρ υκ αν ἐθελήσαι λυπος
εἶναι eorreximus u ἐθελησειεν λυπος. Quo in studio hiatus evinandi Noster eo usque
processisse videtur, ut Saepissime negationes medioυ omnibus ramutaticae artis testibus postpositis inter se eo nimierit. 1 non raro apud eurulem negationΘΠ μή usurpatam reperies ubi apud Atticos o uni non hast et, velut in enuntiatis particula M introductis:
L 25 i5 οτι μηδ' ἐνταυθα πλέον θουσί τι, γνώσκωσιν - I, 20,11 πεποιθα γιγνώσσαενν οτι μηδὲν τούτων ἐστὶ τέχνη vel V, 18, 1 ἀκολουθήσειεν ον ,οτι μη περιλαμβάνεται - - ζητουμενον; vel V, 102, 12, ubi Oxm uri onerimus γνω με, τι μη εὐδομαι. Vice versa. O lestitur pro Win enuntiatis hypothstieis I, 22 6 εἰ δ' ου ἐθελεις - , 866 13 saepius, tibiis particula hiatum efficeret. Ex his, waae sisputavimus, luce clarius apparet homines doctos rectissime iudicavisse, a Galeno hiarum evitatum esse Attamen restant nillilominus tot ar que aves hiatus, qui neque elisione neque crastis O banspositione verbinian tolli queant, ut Meurotius in hanc rem in*sirendum nobis visum sit. Sequimur autem in his imprimis . Rasmum ciui in libro suo
De Plutaretii libro qui inserabitur DB OInmunibus notitiis Fratu of 1872 4 p. 3 primus remalan quandamst normam constituit, Iallutarchus in evitandis hia- tibias usus fuerit Cui si fidem, at par est, habemus, apud Plutarchian hiatus aut excusandus aut admittemdus est:
i post articulum; 2 post parriculas καί, μη μέντοι, καίτοι; 3 post numeralia; 4 in somnulis quibusdam unam notitiiun efficiem tibus; M in pausar
56쪽
PRAEFATIO. M sicubi maior interpunctio posita sit; f inter singula enuntiatorum membra, Vesut inter rotasin apodosiu; H in enumerari sis rebus. 6 in altomini seripiorum locis asserendas; 7 ante soniis verbi εἶναι. amvis igitur maxima pars hiatuum ap. GH. X- haud pauci, qui subiungi nequeunt. Ad 1 Quemaditio tui post articuliani concursio vocaliuni nil habet inensionis, sic etiam post prono annia apud Galenum saepissime admittitur, cuius rei ad loe testes mulo: a Post pron person. V, 4, 2 ἐγὼ υ nisi orto P. 0 14 scriber malis O γουν V 26, 2 σου θυρα - 48, 2 σου καστον nos) Ι 10 10 σοὶ ευ
τούτου κανῶς χαλεπου , 867, 17 -- ἐγώ; V, 904, 15 εἰς κοιτέρου δε την.
57쪽
PRAEFATIO. Ρostra hiatus De tuentissimus est in formulis c
mutandum in Oυδέποθ' . iactat etiam Helmreichius περὶ αἱρέσεων , 5, 14 pr εἰ- πω και cum L parum recte scripsit εἰ μη πυ- ρα. Scribendiari era. εἰ μηαρα καί. Sed praeterea hiatus Invenitur post coniunctiones εἰ, τι, ἐπεί, οπου. De ει-οτ satis constat. Sed de
tau vide V, 48, 2 ἐπεὶ α; V, 16, Α ἐπεὶ εἶδo quod
nos et obet restituimus ex xειων. πο ου 13, 13. Deinde Rasinus in canone suo hiatuni praetermisit, quem saepissime apud Galenum quidem post dativum in re, i, ω ι Xeuntem reperimus. f. V, 37, 13 λικία εἰς V, 904, 11 φιλοτιμία εἰς V, 43 9 σπουδη πάσnάκριβη, ubi fori. ἀκρψη expungi potest; I, 5 7 παρ- ονυμως κείν εμπειρικοί. ubi inar tamen κείνης dedit V, 4 5 αυτὴ αλλο Sauppe, ubi nos αυτη γ' αλλοι; I, 72, 13 ἐν χωρίω ευκράτω V, 17, 17 ροφεωματαξεν 53, 6 λόγω ἐλευθέραν. Dinae declinationis dativo inci exeunte pluribus dicere non opus est Idem, iiii post dativos admittitur hiatus, exeu- satire etiam post genetivum secundae declinationis V, 11, 10 βίου ἀπάθειαν; 66 13 μαλο ἐπιπεδοm 72,10 λόγου δυνατεῖν; V, 905, 3 ἐξ αδοκητο ἐπιθέμενον; 907, 14 συμμέτρου ἀποστάντα, ab Himr immerit συμμετρία ex eod. Marciano restituit. XIX, bimed. Λουμισιανο εχοιεν. Nec minus post accusativum fertiae declinationis hiatum nonnumquam deprehendimus, sicut:
58쪽
V. 17 6 μήτε - ἔχον μελανεο α η λως ντινουν χροιάν, υτ γλυκύτητα η πικρότητα η θερμότητα ψυχρότ α μ' ὀλωληντινουν τέραν ποιότ α, ubi tamen hiatus excusari potest ex ciuione E. Rasini. Vid.
83, 17 ῆμισυ εχει, Ii quibus vix Offendes, si memineris ante verbum 6ει hiatum apti l ἰalenum nil insoliti habere iit haec exemplet loeent I, 10 1 ευ χει; IR12 κομιdi etsi V, 13 7 αἰδῶ ἐχοντα 19, 2 αλλο εἶχε;
Sed quoniam per totum commentariun περὶ παθῶν de viro καλῶ κἀγαθῶ sermo fit, nescio an pro ἀληθη serm duo ad terminationes sive ad coniugationem sive ad declinationein spectantes attinet, longe plurimae earum ante sequentem vocalem eliduntur Cain hoc
imponiis in eas syllabas, quae in diphilio paruis exeunt, qua de re mine Bostola uelle dissonii in programinate symnasii ad SL Elisaheuinari ratisi viensis, quod titulum serit mutares libo die Seelei
V, 40 4 ἐπιδεχεται η φυσις; 65 5 αυξηται μῶν; I, 36, 12 βουλεται ἐρίσας; I, 73, 17 προσγίγνεται --τοῖς; XIX, 60 med. ποιήσομαι πάντων ' 58 4 ἄρ-Iμα ουν, essi vero fori eum M. I si seribem
59쪽
PRAEFATIO.-σθαι. I, 2 4 κεχωρισθαι αυτῶν.
ῆναι 65 5 φεληθηναι αν. Reetissime R Rasiniis l. l. sub T docuit hiatum ante larinas verbioris locum habere apud Plutarichum. Prorsus iden etiam apud Galenum observare poteris, ut hi loci demonstrant: V, 60, 5 αμάρτημα εἰναι; I, 51, 5 σε εἰναι; V, 23, 16 αλλο ἐστίν; 30, 6 τέρω fort. τεροις ἐστί; 46 6 πραγμά εστιν; 63, 11 αμάρτημά ἐστιν : I. 46, 11 χρημά ἐστιν; 25, 12 μμ εστιν - 6bb in ullogismo supra laudato ἐγκεφάλω 'στιν.
ealium admittitur, sic etiam Mi 4πάρχειν hiatus saepe deprehenditur: I, 60 1 νοσηματα πάρχει 52 18ῶς ἀνίατο μάρχειν; V, 102, 2 κόσμου μάρχειν; neque
minus ante sortia ars verbi εχειν, id maod paulo ante de
Postremo ad finem perveniamus, breviter monendum est permultas, quas in praecedentit tu enarraVamus, oculiun concursiones ante particulas fi et in reperiri, non patreas ante pronominis αὐτός latinas; id quod casu laetum esse vix crediderim. Iam vero si ex eis, quae de hiatu apud Galenum hucusque disputavimus, summam subducere volumus, haec tanquam remiam atque normam, qua Galenus
castigando textu secuti sumus, statuere poterimus. Hiatus apud Galenum nullam osti: nsionen praebet:1. post interpunctionen sive maiorem sive minorem nullam in pausa orationis, nullam in in Inerandis rebus compluribus; 2 post articulum et pronomina;
60쪽
5. post numeralia; 6 post quasdam feminationes et declinationern et ad coniugationem pertinentes; 7. in Annulis j ἔχει . ola ori Qua si iramin; 8. ante verti εῖναι, -τάρχειν, ἔχειν; 9. ante particulas a V ei pron. αυτός; 10 in locis ex altorii in scriptoriun libris allatis.
ti superiore capite de variis generibus conruptelarum exposuimus, quibus commentarn iluos emendare propositum est, Ob Ibrar Iorun neglegentiam iustitiamve repleti hucusque iacueriint . uno ver demonsi randu III St, uti ilualInque emblemata sint,
lutinus cum fere omnia scripta Heni, tum libri περὶ παθῶν καὶ ἀριαρτημάτων περὶ της ἀρίστης διδασκα- λω quam maxime inquinati ac turbati sunt. Sunt mitem pleri, ius oriam a comparata, ut in certas quas tam classes resera possint.
I. Atque primani itiden classem illa emblemata efficiunt, ubi librarius aut lector cliai lana sive interpretationis auS SIVE liropter arietatem lectionis SII1-mla vel plures Oest margini exemplaris sui ap-Pinxerat, sitiae a posteriore scriba in ipsun contextum
H. Cui non dissimilis es inera e sis interpolationum, quas inde ortas suist, quod homo testani
sapientissimus suas notulas criticas grammatica, etymologicas in ora exemplaris su adscripsit, unde postea in textum invaserunt
III. Tertium mniis eos laeos complectitur, sivibus ineptissimas suas considerationes eripiatio scino taliones memoriae proditum erati Sed iam tb sinpilis spectemus.