장음표시 사용
611쪽
8CΗOM. ID. IX, 25 X, 4. 533t ni malo dico rota idisso, undo pustulana illam natam osso Cotomani Duo Dii emas l. 8 volt γένηταί τινι et x noti ἐπὶ της γλώττης. Vs. 33-36, H, 25. destias post dῆ suppleri passi ουκ τιν; sed antpeodonto scholio comparato dulsitam non potest, squin vor Da πλείων δόσις ex lomniato corrupta sint et post a Diae dam
Vs. -3,in. m. s. EtM. 207, 3 βούκαιος καὶ Θεόκριτος σημαίνει δε τον αροτριαστην, τον τοι βουσὶ καίνοντα την γῆν, τουτέστι κόπτοντα και σχίζοντα. lin. 2 l. , Diphilus Linodicensis, vid. Atlion VII p. 314. D. Boυκαῖος in ipso principio Thoma coria in logit ira vq. 5. Due n. lin. 6. Cf. EtM. 6l3, 40 δηλοῖ ὁ ογμος 'ν τομὴν του αρότρου Πρα το θεσθαι την η υπὸ του ἀροῶντος. Eusta in II 61 55ογμοι - αἱ του αρότρου τομαι - παρα το οἴγειν αποβολῆ του οι - γεται γαρ σαρότρω η γη.
612쪽
omnia mihi erant pulchra i. o. Deno eurata . Pro his in Gon' insta lin. 24 ausurito posita πρώην εἶχον φθονα. Sequentiaου μόνον .... ἀπο θυρῶν , qua destin infra in Gen. , minus apto interpolata sunt secun dyin IIom OL , 220 λ ἔνδοθι και, θυρηφι.
Hi 16. Absona sun ἐσπαρμένα se ii q. Maro illud in Fκαλμένα Πitavi, quod sententii postulat, sequentia vor tanquam inoptuna mi ditamentum Gnanavi. Uti 2 Addo ἄσκαλα, κάθαρτα. Hesvela. Vs. 15. 6 Ut n. I 2. Duelan corio cit 3ια το πλεοναχῶς μισκωπτειν. Mini potius alia interprotatio vocis πολυβώτης inesso visa est raritin vocaDulun βωτειν, cui fortasse olim a Iuli tum orat τουτέστιν ἀροτριῶν velώρουν, tvimologiae causa positum est , cf. Suissiβωτειν ἀρουν' άκωνες .mosvcli. βοωτεῖν, αροτριῶν - άκωνες, Π esiod. p. 39 γυμνον δε βοωτεῖν. lin i . και πηνελόπη δε codex depravato , quod non du-Dito quin ortuna sit ox κατῶ συνεκδοχην δε cons lin Il.). Nam immania de librarius monstra protulit vel in notissirin vocabulis. 'Duot n. Nos aliter.
Vs. 7. Addo ἀλιτρόν. μαρτωλον ἄδικον. Hesvcli. Cf. t M. 65, I ἀλιτρός ὁ μαρτωλος καὶ ἄδικος οἷον ευ ρε θεος τον ἀλιτρόν ἀπ του ἀλιτῶ ἀλιτρος και ἰλιτραίνω η ἀπ του λιτη-
ριος κατὰ συγκοπήν. Attamen locus ne ocriteus do est in codd. D. V. P. V s. 18 lin. 5. iossi eo cit προσβλεπε εις τι, uolin. προσβλέψειε τινι. Cetonim praetuli composituri προβλέπω. i. e. πρότερος βλέπω, quia lianc locustam credi disse videntur sicut lu-Plim ei nocero, quona plior vlilissot, s. Me inoli ad Id. XIV, 22
lin. 17. - Συνεχῶς nccipio comunctim, si in ut in salvi suo; nam inco Mnt in animalia podis oritin unu na post alium nrovent. uet n. Aogro credo do hac nova vocaliut interpretatione Suidas et Paroenalograpti Vol. I p. 385. II p. 04 ἀρουραων μάντιν appellan δυσκίνητον rusticos dicunt secundunt obus 4- νῆσει divinaro. Sollitentia, quae unus Gen. prao Duit, Duel ne-rustalici non inopto nioneri ego nmi in intelligo. lin. 2 l. Go olitis inali ὁια τὸ την sine καί Duelineres praetorea την ἀκρίδα - cluni vel si ut explicationem ad αυτ v adseriptam. Do addito, es lin. 23. - p. 3l9, 2. Duel morias ἀκρίς, ilia id vulgata lectio habet, in Boμβυκη cum Honasterinis in vo certo in κόρη τις Inutari jussit. Hi 8. 'Εντρανῆ eum privatis de visu frequentantur his scriptori uus anti litior dixisso ενατενων , tuo posituin volebant IIenisterii et Oup. Dueun. deui Wartonus proposuit.
I s. I 8. Zioglerus exi affert χρίμπτεται, πλησιάζεται.
613쪽
codd. in μελίχλωρον ementandum verior certe sorina esset μελίχροιον. I in I . Paraim recto tessi comma quod post yma positum eriit, anto ara vocem transposuit, neque rectius Dueunerus illurn secutiis μελιτοχρῶτα legendum ess suspicatur. Nau μελανο-
χρῶς ηοεμα stan interpretationem Voci μελίχλωρον continent. Vs. 28, H, 24. Geolius pro Dre postulavit Iστι. nisi vorun δια τουτο . . . a a pro parent laesi nauenda sint. Inlinitivus aliquatenus seleti potest post supplomontuim anica ex Gon' ita ditiam. Attamen non usu in si qui εἶναι ex Neograecorum usu pro ἐστὶ positum existitim et cf. stupra ad VIII, 65 l. 12. Vs. 29 Iun. 13. Scholium potius ad lectionen τα πρῶτα λέγοντι pertinet. Vs. 34. 35 n. 12 Ἀμυκλαῖον παιδίον est Huacinthus, vid.
ita scripsi intolligo se quo tit, barua, si nihilominus stultius es
V s. l. 42 Hi I 6. Nescio cur Dueunerias si qνε ut plusquamperfectunt intelligi volit Optimo scholiasta intellexit Milonem Litvorsae carinen mistico aptuni proferre uini risione Batti,
qui ἐργατης ν ἐρωτικον δει. Ultima et p. 326, 13 respiciunt
diversam personamini distra Dutionein X P. V. enotatana, Seclin-
dum quam s. 1 - 55 Batti sunt of SeliVot Vs. 56. H n. 19. Cf. Sosit no Dagmentum Daphnistis, r. 2 ., quo liminis Casaut onus pretulit Lecu. p. 265, non e cod Gen. , ut olim re ii poterat, neqii puto ex alii se noli oriani lieocrateorum ossice, iamlua in praenaitili , , Tneocrati crua sunt haec, Θῶσαι . . . ιτυέρσα. Scholiastos adnotat . iuuin luto dixissot, se orto in lios versus incidisso Codox, unde nausit, potiti irius- dein generis fuerat atque dii illi undo Anonviiii liumnia io millieri uti qua uello claruorunt eoi senius edidit in Bit,l. liti nnt. Fasc. . . in ornis appendice illa d L,ityersa extant. Ceterum stimillima o Ibityerso etiana Suidas narratis. ιτυερσης. - mi. 12. Fortasse rectius gentinatis veruis . μ. π a. o paratum scit oliui constititissem: Λάματήρ πολυκαρπε αυτηκτλ. similiter ac p. 348, 2. Vs. 44 lin. 2. Due unonis scribi iiDo ἐπὶ τ κερματι do pecunia di cluna. Nihil mutari turn τω κέρματι os t. q. τοις οβο
614쪽
Vs. 46. 47 H n. l. Praepositionern προς, nam Duebnem hinc etiam supra lin. 13. inimisit, recentius additam esse vol colI catio voci παρατετηρημεν- evincit; λέγειν ει κελευει etiam apud alitiquiores accusativum cum inunitivo regens reperitiis. Vs 54. 55, lin. l. Optina Geny haec ad κυμινον refert Hi torpres agnovit duo niuitae parsimoniae Melamenta, primum quod
lenteni non coctam triti tum auod carnem in minimas paretos clauia in scnolio senuente nate otiani φακος dicitur,oθ' υπόωOιαπpro carne positum esse.
Vs. 56- 58 V, 2. Adertus, lectione ; in Geti' usus legi j iissi τα ἐπάνω τουτω Miloni συνόπτουσι, in quinu συνάπτουσι vi recto dictunt. Non ue vulgata lectio aliud uid licit alvie Adirtus diei voluit no eniti inosi, secundum uosdam in De
Versu por8ona mutationem non neri, se etiam praecedenti Dus
Vs 1 - 18 V, 2. Recto so nabe αυτον, in auo notum auractionis geniis conspicitur. Vs. - n. 9. In scholio vatilo coiriipto Duo Do Proposuisἐν ἔρωτι κουφότητα παρεχει τω παθει. Goel. συντομον γίνεται
το πάθος τῆ σοφία, η σύντομον τω μ εἶναί τ In nostris περιγίνεται se. του πάθους intelliges, vincit amorem . Vs. 7, Un. 6. Secundum Gon restituo sicio v. quod a Ilibrariis saepesin ράδιον coraliptum, s. Louech ad Pliryn. . cru lin. 18. Pr φερε Duo un suspicatu λέγει, sequentia mutila osso existimans Goelio auctoro.Vs Io, in . . , ovis- Cycni esse verba satis apparet, initio corrupta conjicio ως στρουθίων τοι σιτίοισι ηδομαι, quam nispassorum ci Dariis dolo ctor quod ut sonuentia allitisit ad rem liuidinosam. Dii bi. lin. 10. Μαλίοις etiam in Amst oditum, duae Goelius lito- tuae o Dueangio do cons μαλίον esse coimam. Quanuuam otii a μαλ- λων scri Ditur vid. Corrios 1τακτ. p. 307. Vs. l lin. 4. Vox ελμι nunquam non seminini genoris esse videtur et frequentatur πλαθεῖαι λμινθες.
615쪽
8CHO . D. X, 46 XI, 9. 537 V s. 34. 35, H, I 4. CL Scholi Id. II, 55 56. Vs. 36, H, 20. In v. l. intelligo in 'men' prius uomssum esse, quod ante kθέρος extat Nisi fallor, in M. spnalnaaoυ supra lineam in Oυ correctum.
Vs. 38 - 41 lin. Ib. Bono Goelius vidit post γλυκυ μηλον novum scitolio incipere, id piod con nranat cod x M., Di liis παλαιο additum Attamen nainus recte proposuit: λλως γλυκυμηλον ἐστι το μελίμηλον ἔστι δὲ και τουτο μηλου γένος, neque rectilis piit Duodneriis ex M., sed recepto Geeli μελίμηλον pr μελίλωτον, scraui jussit: γλυκυμηλον δέ ἐστι μηλου τι γένος - μελίμηλον. Nam si con paraveris lectionein το φίλον μοι μῶλον in p. C. Burii. cuni vulgata aluus senoli lectione μῆλον δέ ἐστιν - μελίλωτον, pr bauilo fit utrolsique eotam errore μῆλον pr μελίμηλον scriptum esse, quod recto cun μελίλωτον comparari poterat. Anto p pnonis locuna, qui ad γλυκυμαλο pertinet, pauca Oxcidomant. lin I. c. EtM. 20, 23 σκυμνος λέγεται ἐπι λέοντος, σκυ- μνος ὁ ἐπὶ τ Ἀλλων ζώων, Scli Di d. Hom. Il., 3l9 ὀξυτονουμέ-wης με της πρώτης συλλαβῆς το του λέοντος ἔκγονον, βαρυνομένης δντὶτωνάλλων ζωων. Ceteritin φησί, sc graininaticus, unde regula petita Pro κυρίως Due Unerus p. X. βαρέω scribi Asit, non recto puto nam Darytonesis indicatur ver Us ως φίλοι, iacis Gen. addidi, et recte σκυμνος proprio ista leonibus dici resertur. Vs 42. Noscio an legondum sit Oυνηττον ξεις, ἐμου δηλον- οτι ' ηγο- μοίως ἐμοὶ πολαυσεις των ἐμῶν. Quan uana in
nostrum se noliastaui Climstianum suisse. ou p.
ἰσχυρόν - πηλον, σκληρόν. In primis duabus pro Wκίνητον legendii in esse ἀκίνητον, contra ευκίνητον pro ἀκιν. tertia evincit , tum quarta, in quais pro u σφόνδυλος, σπόνδυλος - στυράς, πνρας etc. m interpretationes esyclitanao δριμυ- σκληρον ἰσχυρόν, ἀκίνητον)coiiserendae cun δρια 'rέρω, στρυφνοτέρα- σκληροτερα apud interpretes Tlieocrui de iii leus cpχλοι, σθενεῖ cum illis φιαρὰ το ἀσθενὲς in Sch L. Apparet en ini, ni salior haec valdo uiutila esse et olim pleniussi sere scripta suisse: σκληροτέρα, ἰσχυροτέρα ' σφηλον γαρ ὁ ἀσθενές, lectionem vero illam in antiquioribus iuris σφηλωτέρα suisse. s. l. oetius nορυ scri Dotur, de quo tu mologorum figmento es. EtM. 644, 34. to 444, 24. tor 117 6. V a. 43. Κινεισθα etiam r.
616쪽
H, I . meelius suspicatus oro legendum ess κεφαλη -
Lin I se iii. Conf. Phot et Suid. πλαταγώνιον τομηδέ κυρίως δε- της μηκωνος φυλλον και το τηγανεμωνης σποτου πλατάσσειν Ρnot. πλάσσειν), τουτέστιν χεῖν - ἐσημειουντο δε ἀπ αυτου την των ἐρωμένων στοργην, τιθέντες ἐπί τε του αντίχειρος και του λιχανου και ἀντικόπrοντες ' και εἰ μεν ηχησεν ἐστεργοντο, εἰ δε μή, το ἀνάπαλιν a M. Suid.). Intuna scitolii nimina et corrupta osse, initi cavit Goelius endoin recentius ad litam uelatoriis, qui pro ωσπερ καὶ dici sententiam postular τεκμαιρόμενοι et do indoWε αφ. . nisi omittendo peccatuna sit. Nemo alius forma πλατα- γῶ usus est. Vs. 67-II, H n. 3. Dueun. πρόσφατον- πρόφασιν natum jussica solae corriapi φωνη Rdditum. Vs. 72-74 n. I l. oelius conjecit και λωφησας . . ingeniose dico uel nero. Eodem sensu, sed leviore mutatione scripsi νήσας, Ῥυ recentis Graecitatis noristus ab aνίημι. Vs 75, H, I9. Rectori deest apud olimios, oui hoc versu
Vs. 78. Apparet lemma salsum ess pro κιχλίσδον ι. V s. m. t. n. 12. Παρklii ut supra Sch. Vs. - 18 lin. 7. et hodieque idem usus manet in comparationidus et post comparativos. Dii ob n.
Prno m. Un. 12. acolafius pro μαλλον scriui jussit μαλακωτερον. Geolius dιον, ut in Ilupotn. tracti. s. 28 ὁιστα dictum. Milii dιο potius ex ciclisso visum novi enim 1 ἀλλον pleonastico conlparativis addituni inusitatun ost. Vs I 0-l6 p. 348 I. Pro ακουσμα Τοuptiis volun ασμα, qua coriection non opus. Post δηλονότι propter eouens omnia excidit initium cruor uni posteris minitorii , α λεγουσι, Ῥiod suppleri jubetur, pendentilain Praeivit aliquatenus eclius, qui semiens scholiunt, hungon proposuit: λέγοιεν δηλοiέτι δοι του - τω γαν ἐν τοι προγενεστέροις. Un. . oelii coniecturiun imodo auiilinius Duobneriis proposuit τοίτο δηλοῖ vox προτέροισι τους προγ. hoc recte in- meavit, laec ad veram lectionen μετα προτέροισι pertinere, quoctiau προ ημῶ in se l. sen recto tracturn St. - n. 6. De vera vocis urina &πνιλο ad ipstini lieocruunt n. 12. Ionio stupidiis, quilin wψυκλαὶσδω scriptum invenisset, si Di persuasit, initiale voci ἀμυκλίω in mediana vocem transpositum esse. V s. l. Iabri potius habent κά κατέπεισε. Vs. II. tico Duebner oλοι exprimit vocem πῶσιν.
617쪽
H, I 5. Vix dubitari potest quin ad noocriti locum etiam pertineat Liex Seg. p. 348 ἀείταν τον ἔταῖρον, Ἀριστοφάνης δὲ τον ἐρώμενον, Dianaaiam Uno colligero nolo Aristoplianem ipsius loci neocrate memorem iusso, cujus in γλώσσαις potius lectunt esso videtur rτης, ὁ ἐρώμενος, oua interpretatione vanologica, Cyrillus, ypolliesis ad h. id. alii usi sunt. Do interpretatione ἔτα00 cs praetere p. 23 8 345, 2 et Suid . Zonar αείτης λεταιρος. 0ndo apparet imato M. Sclina iiiiii inamovcni ἔτερο reddidisse propter politae verba τον δ' τερον - αῖταν. H, I 6. Geolii conjecturam probavi Dueuneriis, pro
V s. 7-2l, H n. l. In v. l. addi ἀνεκβαστο antomolns. Vs 22-24 Iun. 4. Do βοηθοι vitat Duodneriis. In seqq.αναβλαστη , auod reposui cs lin. 9. , ab aliouo mutatum vitatur, qui transitivum veru βλαστάνω usum non me nisset. Un. 10. Veroo no nialo do appellation ψευσματα trau tur, quae ab nenain alio continemoratur. Recto enim lin. I, ipsa potius appellMi φυδρακια, do oua etiam alliinde satis constat, ad imendacii indicilina resertili , ouaxo suspicor ψευσμα et ψευσματα ί φευματα Call.)ox φυμα φυματ corrupta osso et illi correctionen η ἀλλον φυμ adscriptani fuisse, qua ad γεννησω relata in Wμ φυσω aliterat Totus igitur locus olim sic scriptus fuerit: ουδε ἐπάνω της ῆινος φυμα γεννησω εἰώθασι γαρ τινες τὰ ἐπάνω της ινος φυομεν φυματα ψυδράκια καλεῖ vel τα ἐπ τ φυματαψυὁράκια ψευσματα καλεῖν. Homo recentior, oui scholium in.1 seqq. ex Volusitiora is composuit, lectionem corruptam invenit. Vs 27 - 33, in I 0. - ωσα, quin tam notus su portus, non de Doua de senia liac notation Pausanias a Megaroo Neptuni Megaris urbi nonae esse πρότερον Νίσα καλουμένη , 39, 5. Dueon. lin il . ,Haec inde a ωνομάσθησαν reliquiae sunt sc nolunnaplioris do Mogarensium nomino illiplici, quod silmilia resere Datiis viae apud Pausaniam leguntur , 39 6 undo nae solum ro- poto: Μεγαρε τον Ποσειδῶνος θυγατρὶ Νίσου συνοικησαντα φινόη διαδέξασθαι την του Λίσου ρτην. Duo D n. Locum suppler conatus sum Megareus recto etiam Niso συνοικη- dicitur. lin. 3. Sinaonidis conanaeniorationem D. 199 gh. Schneido Winiis suspicatur ad epigramma in lapido servatum D. ii pertinere. P. 352, 4 αυτου Vat. 3. quasi vellet interpres pucrum suavis sina osculantem ruit ruria Dujus osculan- certaininis Liburn ab eodem ruri r noribus coronatum di initia. Bene sed nondum mentio saeta erat ar Di-tra. IV a M. Vs I9. Ἐλευθερον non magis intelligo quam Diuebneriis. Vs. b. misi on dolendum, duae proferuntur voci ἀβλαβες inter
618쪽
540 ADNOTATIO. Vs 3 - 37 lin. 5. In Amstol. ii dant Goelio ossitum: λεγομένη Αυδίαί του λίθου τουτου παρα . ευρισκομένου. Accusativus anκolutus in his senoliis ni nil ostonsionis nauet; de χρυσῖτις. ut scripsi, Linesvcn. χρυσί τις λίθος η καλουμεν βάσανος
Αυδία. o luo enim proptor onscuriorem Suita adnotationem s. V. χρυσίτη Beriinardvus recto semininum apud Hesvcnitim aninare videtur.
Vs. I. 2 V, 23 sqq. Jam Boissonacilius in Od. r. vidoratnaee o nupotnes ad Aeliolia us 1 transsorenda esse. Co aratoniitoin seliolio ad Apollon. III, 26 tacito apparet ut utrumque intorpretem ex eodem sontestinusisso aut id quod verius vidotur Thooeriloum ex senotio Apolloniano tum integrior hausisso, in quo post Iβυκος lacunani osso ex ossi Laur patefactum est. Ab initio Valchonarin o mari τινος cormaptola signo praefixo. Recto primus Gnilius ti immo inelcius o l. II rovocamin τίνος. ut est in Call. si ut signo illo abi octo Moinpicius in Od. III proposuit τίνος ωίον λεκτέον τον Ἐρωτα. Nescio tamen an Dugantina ilaodam constructio gnoscenda sit Gonealogia so luentos coimpluriurasorrorridus lat orant. Primiana Hesiodus h. I 20 non lixit Erotorii
δο rostituendum osso Iριδο secundum ipsa Alcaei veru D. 3Bgit o alia tostimonia cf. Gaiss ad Hopli. p. 337, Matin ad Alc. p. 6 Bergh ad Alc. r. 3 recto Gaissordus intellexit. Tun in Seli Apoli potius traditur Σαπφω δὲ Γης και Ουρανου. id quod inulto pro Dauilius et octo a Bloinfisidio praolatum probante Novio p. 7, Nnestemanno. Duelinoro p. X in se. 74 Sappho Erotem Voneras θεράποντα vicit, non nitum. Tracilitum in SenTnooer. Ἀφροδίτη Be Uus ad h. 32 non douo Dat dolandore veruis Pausania IX, 27 3 Σαπφὼ η εσβία πολλα τε κα ου ομολογουντα ἀλληλοι ἐς Ἐρωτα ησεν. an uir iniquo se noliastam eandem gensalogiam spectare pro certo lavori potest; Ἀφροδίτης reepsisse videtur x prasecedentivus in Soli Apoli veruis: πολλώνιος μενυφροὁίτης τον Ἐρωτα γενεαλογεῖ. Vs. 7 - 9,in I 5. ,Mutila hae et perturnata pluriuus tractarunt Ru*Prsius Var. Locti. III c. 8, p. 217, oupius et oeb-leriis ad i. l. Conforendus est SciaΛpoll. I, 207. In notationeo Socrate quem cliApoll. qiuoquo citat et de quo vid. Meine c. Anal Alox. p. 14 seq. potita Tito pum Yλλα, ut uuique scrinitScn Apoll. Parasinus, consusuri ysso annotavit Hemsternusius, qui
Woquontia si corrigith π ὁ ὁ Ῥόδιος Θειοδάμαντος, Νίκανδως δε ap. Anton. Lib. c. 26 Κήυκος φορίων δὲ Πολυφημου οὐ Π ἐρώμενον. Qua de Poluptioni Argonauta victa sunt, non de V s. i. Addo μόνοις:J πράτοις Τ Vat.
619쪽
Cyclope, vissimcnApoll. I, 40. Sed Eυφημου nomen recto tueturri tesslingius ex SeliPind. Pyth. IV, 35 Hesiodi. r. i5 et tui batum Wsse aliquid ex SchApoli apparet, cui inorem Polyplieni ex Holo Socrato patrem ens ex Socrate et Euphorion memorat. Quod supra lin. 15. tanviam Socratis eiatur, ad Anticlidem resexendum videtur mi in Deliacis tata narretivorat O τον πιλαν, ἀχλλὰ οὐ Γλλον Ηρακλέους υἱον ἀποβάντα ἐφ δωρ μη ποστρέφοι ScuApoll. I, 120 et 128 extr. . In tanta igitur perturuatione nou
Irartu etiam veru και αλλο αλλω loco mota esse, quiuus Dulirio de Dedat vir doctus Goelius ad tuendum genitivum ρωμένου. Dueb D. Mini cum Koelitero qui et ipso postea Θειοδάμαντος) non prorsus inpro Dauile videtur Hylam secundum alioniaui Gaditionem Socrati prodatam Herculis udium dictuin esse, prae- Seretim iiiiii idem Socrates illum auiasium Polyphemi, non Herculis esse travidisset. Πολυφημου ἐρώμενον, Ῥiod etiam Mart et Idenasterii proposuerunt, cum MeineΚi Anal Alex. p. 152 verum
auxi collatis SchApoll. I, 120 Σωκράτης δε ε τω προς Σιδόθεόν ησι τὸν Τλαν ἐρώμενον Πολυφημου και υ ορακλέους γενέσθαιε, i Did. I, 40 τον ὁ Πολύφημον λάτου παιδα εἶπεν Ἀπολλώνιος,
ωκράτης ὁ και φορίων Ποσειδῶνος. Nai ex SchΡin l. vioHiessi priuantivus Goelio et Dueunero ad tuendum Eυφημου usus eSt, nini apparet, nisi Euphemum quoque an Hesiodo Ne-Ptuni filium dictum osse Ver Da και αλλοι ἄλλων, 'a Dueunerus videtur post Kηέκος transposita voluisse, malui circumseriuere ut repetita ex scitolio superiore lin. 2. lin. 4. 5. Aristi t. r. 286. Muli. - Leg. Ηρόδωρος δε υπότινος των βουκ. Is Teutariis est, cuius meminit ad s. 6. Horiis ter n. - βουκόλοι etiamin. 9 et 13. Uti. 7. Dryops et Dryopum rex erat Thiodamas, nisi Actioliastes voluit Dryopis Lius. Atque ita ad vor Dum
SehApoll. I, 3l: Nρακλέους ἐρώμενος, υιδ Θειοδάμαντος του
Αρύοπος οὐτω Μνασέας. Due D n. In proximis vulgata lectio-ol errorem, quom uelan secundum scit praee castigavit, ex Gen. ' corrigere contigit. Apparet tiralium pro illis μαθων , ciuile non intelligeret, tenaeraria coriectura. ου ηρ scripsisse. Ultima lirius cliolii, in quitius aliquid vitii lator Meluelcius sensit Od. III, supplevi ex lin. 6. - n. l. Hujus scholii auctor praecedens senolium praeoculis nauuit, quale fere in Gen' extat valde corruptum, neque μαθω lernina esse perspexit Apertior spualmata ex antiquiore illo liuro repetita corrigenda duxi.Vs. 10-13, n. l. GAνακουφιζομένης ut M. Q. Gen ')nusurdum est nec potest gallina pullos tegor et alis aniploci infulaginoso tigillo. Vulgat una intelligana matro in perticanias agitanto toto indo socodonto in nidum vel angulunitatiquein, ut pulli cu Dituna dot Sequentia vor την τελ. ἐκὁ τρο- qu posterius a talia lint ab iis qui initidinos intelligebant. I uoun. Pro uald liusἈναχωρουσθ ile Diriindiue matre uim ictu
620쪽
ADNOTATIO ad nidum redeunt intolligi videtur, nec sero duinto, ii ipse scnoli auctor locum malo interpretatus sit, of l. 20 sari. Hi 10. Indicavit Goeniis duos versus II inera confundi
od et 239 αυτ ν αιθαλόεντος ανἀ μεγάροιο μέλα θρον. - i 3 ἐς θαλάμους δυσῆος ανῶ Φας μεγάροιο.
Vs. I a 4 ri n. 28. eousius pro κα οντας conlecit σπευδοντας, instet. βλέποντας, eelius oρῶντας. Sed quum timul'χουσα ineptuni sit, pro ἔχουσα κα44ντα scripsi ἐνθουσιάζοντας, i. o. concupiscentes ut ἐνθουο ια εις μῖξιν. V s. 15 Un. 2. I iiebnerias coniecerint αντι του miroθεν αυτόθεν. Nostrum a trailito propius a Dest; παραυτόθε conses tam ex Arriano affertur.
V s. m. s. Steph. 'κ Μίδεια, πόλις ἐν Αργει, η νυν
κώμη.Vs. 22, Pin. 1. Moinehu ontemtationem probavit, histravit Louechius Aglaoph. p. 863 seqq. sed aliam quoquo coraectionem proposuit Aρκου πυλας, . . portam A me tori m. - n. . ,Timosilienes περὶ των λιμένων, ii de eadem rogione citatur an Harpocratione 1n μ ιερόν. - Duobn. Significatii tenaplum Iovis Urai, de quo Stravo VI p. 19, quod templi in Oxinue vocatur ἱερόν, de qua re vita Valesenaer ad Herod. IV c. m. init. meel. Vs. 25-28, i. 22. ,Πλειάδες προσηγορευθροα TOupius . Sod graviora in noc scholi viaerenda restant. Due D n. Neque illius inutationis causa apparet. Vs. 15 - 3 n. 23. ,Malina διαπερῶσα, ut ad navem ipsam roseratur. oel. Sed cf. GlM. σπερ διέρχεται κυμα. Iun. . ,Ver D Κίος ὁ πόλις προς ζ εω κειμένη mutua sunt aut absuritana continent vocis se ot nologiam, ut Quodnna-niodo Ase contractum sit ex κειμένη et 'meel. Proba Dili, nisi fallor, correction loci vitium sustuli. Vs. 36- n. I9 ξίφος interpretatur lectionem multomirnti Dromin εγχος.Vs. 40, tin. 2. , Conserendus qui l ellam etymologian a θρίον.ανῶ ot uis doctius Oxponit Etu. 55, 25. o uel D. V s. l, H n. 6. Redicto IIenisteria. supplevit, quia his altera appellationis χελιδόνιον-xplicatio contino tit r. Non invenit autem particulam Scitu lin. I9. qui haec paulli ituri inutavit. Un. 12. Aderi proposuit και δωρίαν ἐπὶ τουτου. Piccolos probante Due unoro καν δωρ ἐπ αυτου. De recentiore forma χε θῆναι pr χυθῆναι, Ῥaam Adortus et Duel inerias non tolerarunt,vid. ILODec R. ad Pliryn. p. 73l.
V s. l. l. σπουδαίως συρουσι, ritu uebnerus recte indicavit, illectionem vρυονr pertiner vitietiir, quae in p. extat, non in P. ut Duobn dicit; nam ii potitis vovνονται liauot. Neqite una Duci,nero putaverim interpreto in do εἰρύοντι cogitasse sed is potius ευ ρυονr legisse et v pro ροω cepisse videtur.