Bucolicorum Graecorum Theocriti Bionis, Moschi reliquae accedentibus incertorum idylliis

발행: 1859년

분량: 634페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

591쪽

τάρπια περ ζωων διαστέλλει τον μυωπα του οἴστρου. Vs. 30 Lin. o. iersonus ad Moer. p. 193 pr μερῶν scribia lassi μηρῶν probante Geelio, quamlitaui illud Toupius dolandit collatis Hesychia verisis s. v. κοχῶναι - οἱ δε του ἱερου στουτα κατέρωθεν μέρη.V s. l. 32, H, 4. eclius non lituitat uva legendum sit τερπνόν τι. Vs. 39. n. 14. Bentlejus scripsit δαῖμον, τρις δαιμο etiam Totiphis), verius otiani existinians Καλλίμαχος ὁ Αἰτίων τρίς.Molius Boissonadius ad lieocr locum ex sua Calliniacira editione quain milii inspicere non licuit asserens δαίμων τῆ scriptum nalbet. V est in ii. is 4norim, pr opter ita In cf. Strat.

AP. XII, 229 ς αγαθη θεός ἐστι, δι ην - κόλπον Ἀλευ πτυο- μεν στερόπου ἀζόμενοι Λέμεσιν, Ῥaod epigrainni TOupius appo-

suu δαίμονα recto intelligens Neuiesin. s. Boisson ad Callim. P. 207. Vs 40 Iun. l. In Seli Pin l. Ol. XIII, 56 ιμάνδρου Corinthii filia commentorantur Eυρυτιώνη- τυτ ab Heraclidis occisae.ΙHinc et iopter rotinua scitolii pro Κοττὼ restitu τυτώ. ea Thracica cui is cultuna Corinthii uiatiire receperant, cum antiquis fabulis conjuncta est.

Vs. 3-9, t. 2. Mira sunt et utiquo pertui Data, piae accentu genitivi υκ traduntur. Nani Aeolis ignorat torminationem ω neqlio, si cui Pliavorino AOoli una accentuni in Ain; πεο agnoveris, credi uile est antiquos grammatieos Coi non inis nomini Aeolicum aceentiun utrilsisso. Undo ita turiba orinosint, intelloxisse nilli viueor ex Arcadia et lieognosti locis, quos ex oden Herodiani loco excerptos esso facile apparet Arcad.

p. 26, 3 ἐτι - δια - ρης, Βιώρης υκώρης, περ Καλλίμαχος

τωρης, νεσοώρης, ληώρης νεωρης η υκωρεος γενικη - της Αυκωρευς eo l. λυκορευς ευθείας ἐκφερομένη ουσα τετηρηται. Miti lino crevi potest Calliinacliuin Aυκωρη scripsisso contra legem; Aod collato licognosto apparet Arcadium malo excerpsisso et Calliniaclinna potius Aυκωρεo probasse, hunc genitivum QA-9ευ ducentoni, non Αυκώρης, unde illi qui Aυκώρεο praesere-hant tam vero uoc Aυκώρεο vel Aυκωρεο olim in loco Thooerat eo pro trudito Aυκωπ lectum esse persuadet inihi primum atra illa ito accentu controversia nequo enim A μεο a nominativo Aυκώπq repeti vel ulla do vor accontu Aυκωπεο dnuitatio osso

592쪽

tasse propter Aυκωπίτας s. 72), ut traduunt in antepenultima accentum tueretur, senoliasta male ad Aeoliicana dialectum confugit. Mira lectio Aυκώπεως δια του μεγάλου ex antiquior seuotio nato intellecto orta videtiir, ubi do Avκωρη et aliis in ωρη in penullum dia του μγάλου scriptis praeceptum erat tapud neognostiina. Alieriam argumentii na, cur Callimacueram illiu Aυκωρεος lieocrito vindicandum nivicem, in eo positum quod in senoli 3 vs. 6 aequo a dicentus vocis Theocritone abrilgato discodens Callimactio trabititur. Patet autem nanc Prosodiae Theocritea curam non posse ad Callimactaui illum clarissimum. Tneocriti aequalem roserra, sed recentiorem paentatu grananiaticum, Herodiano tamen antiolioroin, intelligendum esse. Nisi nudacius esset utroque loco notiae coreuptum existiInaro Eri,picare de Callistrat Aristopnaneo, quem constat non solum in Ho-naemini sed etiani in allios pootas commentatili esse ut in Cratini

Θράττα Attion XI, 95. a. Plura docliis Calliniactiois disputavi in Prae q. 3, 3. e. lin. 18. Cum lection cossicis Gon' s. Siri l. s. v. χαῖα κώ χαἰ παρα Λακεδαιμονίοι ς τα ἀγαθά, via nunc secundum optimos Euros ea octa sunt. p. 238. 6. Verius est nonion lavrαγόρας. quo etiam unus ex

antiquis Cois appothitur apud Plutar diuin Q. , 58. Id in apud

recentiores Coos in usi fuit vid. Papi Lioxicon. Iun. 25. Pariani recto αγαθοὶ οντες in Anast oditura est, es.supra p. 2374 20. - p. 239. 27. Eadoni ex coddLai Gen' itilia posuinius P. 240 22. Verua καὶ βουγάχ cur proscripserannis, non latet lio Certe loco tolerari non possunt. Βουγάr apiidIIonaeruui bis logitur, Il.

lin. 29. Nicanori lilia p. 40,u8. octo sorina Bούρρινα iribilitur, quana etiana liic restituimus. p. 40, 5. Geelius oriecit uεχεῖro, collato ἐκ του ποδο ἐκχεῖσθαι, Γn. 25. lin. 16. In Pliileta verbis tenui IIo insit utendationes quanquam iuuitatione non carentes, nisi quod nequo Mρινης pr uari poterat, ut illo scripsit, neque vρίνης, utruiossi ingius, volBυρίννης, ut Bacilius. Noininis fornaa Bύριννα, qua supra in hoescnoli lege Datur, et Bυρρις, qua in prior scitolio, nulla libro-mina auctoritate nituntur, neque mima syllaba correptio satis dosendi polost. Nam oti nitas grainnaeitici vortiis in t M. 2l6 5b

το γαρ νῶ ἐπὶ του μεγάλου ἐλέγετο ' niuiculae Ov alia formasi

593쪽

5 15

ri n. m. Apparret naee potius lectionem Bουρεια pertinere, ioci nomen aut a os et siέω aut a Dyet derivatur ut supra p. 2394 23 Inde locum supplevi et cor rexi. p. 241, 2. In nis cor ruptelaua latore Geothis sensit Duo-bneriis proposuit ἐκ βάθους και η ας' φηλοί. Hi 3. Ver Da η γενναίως πρ τ θ πέτρα Goelius et Dueuneriis hinc aliena esse dicarunt. Locum tuentur, mouis Distum Iemnia adHideras. , Haec do fossorious στενωπῶ miti qui lem ob scura sunt. Bugantinos scriptores rei militaris do talibi is agoio vidi. uel u. - n. 2. Selioliast φύλλοισι non cuni κομῶσαι nxit, sed eun κατηρεφέες supplet ουσαι. vigata lectio sano sensu caret.

In sequontivus in ira adnotatio de gener κλήθρης, quae apud

Theocrituin non Niat. uaro oupius suspicatus est acnoli tam invenisso ιγειροι κληθρα τε, accedonte Goelio, nisi auod hic, ne se noli uni ninais ineptum sit, λῆθρος scri Di juvet ulmi ad Iectionen κληθροι refert. ne Diiomas potius ex Ionierico loco Od.4, 23 κληθρη αἰγειρος τε hic illa laesisse existimat, Quem Buzantinus imagister conti1lerit sitnuiuii cum Inicocriteo tractarit. L. egendum autem,λῆθρο cuui potio aliter aliena liae et sutilia etiam insana osso. Nili parii in liuuet. Vs. 0-I 2, in 10. ruis nonion Kύδω anctore oenloto Kiessi ingius in vulgatam foranain Κυδωνία inutavit auanion v-don apud Ibatinos roporatiir. Endein fortita otialia in ScnVot. l. I .

extat et in Glu ad us. 52. Do Acae allido Cudonis matre vid. Sen Apoll. IV, 1 92. Vs. 5. f. Moscliop. ad Hom. Il. , 89 λασίοιο ι τρίχας εχουσι. το γαρ λάσιοι το τρίχας ἔχον απλῶς δηλοῖ, οὐ το δασύτριχον,ώς ἀπ τούτου δῆλο ἐν με γαρ λασίοιο δασύτριχος εἰ χετράγο ιο κνακὶ δέρμα ει α το λάσιον το δασύτριχον δηλουε ανάγκης, εἰπὼν ἐνταυθα λασίοιο ου αν ἐπῆγε δασύτριχος. Vs I 6 n. 4. Cf. IIosycli. secundu in codicena κνηκόν τοκροκίων χρῶμα -ο log ἀπο του ἄνθους τε ὁ ἀπο καρποί, τολευκόν.

n. 6. Priora solioli verti corrupta esse, Due Dnemis vidit probabilem coli tionem ne ita illo invoni neque ogo. Sequentia, quae circumscripsimus porterat in alietia sunt otis so- qtient sc noli iliata novi onini κνηκου ἄνθος-luuin est sicut σπέρμα. Interpolationein praeterea argili variatio uter κνηκη et κνηκος. Ad se l. scii consor SehVet III, 5. Quam tui Diiolinero nuctore mutavi somnai κνήκη. ii reliqui, quo varietas scholioruni nangis appareret. lim. 2. Lectio non coclicis antiquioren osso vulgata Duolan eius adnotavit. Anton et in scit seq. Drorum lectionem

πιτύα Alia lonio Geolio sorvavi, quun do, rn vocis scriptura jndici lina dis icilius sit. - bii. 4. ciuirum Dr non intolligo viar semipsi περὶ

594쪽

516 ADNOTATIO.ctio τρεφόμενον-rojrρεφ. necessaria visa ut in loco gentinomoni Il. - ὁ δ οπος γάλα λευκον ἐπειγόμενον συνέπηξεν γρονεόπι μάλα ν κα περιτρέφεται κυκοωντι, u Di Herodiani lectionem,otinna limuleramnatain, recte eiserus vulgatae περιστρέφεται Praetulit.

V, 17, i. 20. Quum γερω tanquam lenirn sequentia tractuni esset, Oupius suppleri aussu γέρων πέπλος, τριβ. 0., colitis vero γέρων ejici Nostra emendatione simul tollitiiroffensio, viae est iu ἀπο των λικιῶν. Vs. 18-20 Pin. 2. Nartonu ουκέτι ideo non toleravit,

quod Mσαρὼ etiam Inc. III olini ne Ocr. XX vs I legitur. Qua mutandi causa vium pro Dara ne pleat, quia illud idyltiiuin

ei malen XII p. 254 διαστῆσαι ὁ τα χείλη των ὁοντων συμβεβλη

μένων νομαζουσι σεσηρέναι. Pin. 4. Interpretanaentuu υποκινεῖ tolerari non poterat. Aptissiniunt, quod reposui, υποκεχηνέναι. Glossae ποχασκω liabent, Hesychius, Photius, Sitidas σεσηρένα per Mavulva interpretantur 4s Aristaen 2 10 ὁ προσγελα και μικρον ποκεχηνε. Vs. 21 V, 20. ui lana existi a Dant nomen Σιμιχίda non ad Thoocratuita portinere, sed aut unu ui ex In coimitivus in us Inon nominatium, quod tu us. 95 poeta de Simicli ita tanquam donlita persona tolleretur. Di n. 23. Jo hoc loco olii chi Duci,neriis valde naeinora Di-loi esse intonoxerat , egit Hau lorus do lieoci . Vita p. 6. Qui iiiiiiiii recte rerρωου Scrati Dibeat, nitro quo iam errore tardus, eis significationum unicani an saana rariorona paucis exempli tuo-tur. Idem pro celeto ponit ilo licOcrito Sinticliuia agi, tanquam seliolia, ut trix lithina est, orito potius postulat ut liae ad coitiiten illum Theocriti resorantur. Attamen et ipsi imili probat,ilo videtur, nec non cui praecedontibus jungenda esse, sed ex alio anti tuo scitolio, quod Sinaicli id a nomon do neocrito interpretaretur, addita optina autem Haulorus ex hoc testimonio collogitore nonion QThounnis n. 3 6 ante Clir iterum diruta Periclem quenda in cuni aliis Orcilomoniis Con insulana naig asse Dique civitatem accepisso, hujus vor filium Sinticllidam Pliilinani Tho

crati matrem marito Praxagora mortuo uxorem duxisse, Tu ocm-

tum oro in uoc idylii so ipsum πατρωνυμικῶς Simicuitam appellasso Sintilia Meinoicius in Od. II p. 25 disputavit, nisi viodαπο πατρος θετο scra Di Voluit, in Suppl. p. 75 Haulero auctore ἀπο πατρωου sic prolaans. Do patronynaicis a noniiniuiis ita deditetis ut nilii ad latur, praeteris noli deinceps sontuons et allus. 40 vulo cliPind. . Ι, 4 εἴ τις ουν τον του Ηρακλειω υιον πατρωνυμικῶς βουλοιτο σημῆναι, μωνυμ ως α παλιν πατρος Ηροκλείδην καλοίη. Coteriini nae Boeotica nominis origino commenda'

595쪽

tur scripturi, ιμμιχωας, quam iuri partii tuentur, L Σιμμίας

cuna Aristopnaneuin: τουτό φασι και τον Θεόκριτον αἰνίττεσθαι λε-

γοντα ' ο ὐδ επιτ κτλ. θλουν γαρ αυτον τα τον τύμβον ἐπι της

κενολῆς ἐχούσας.

lin. 9. Paratim rectoradortus do lioc scholio Dulicavit non memor eoruin auae tritili terunt Sisi Ias: κόρυδοι ὁρτυξιν ομοιοι ορνιθες et plenius Sch Plat. p. 368 κόρυδοι ορνιθες ορτυξιν ομοιοι, ους νιοι με κορυδαλλους φασι Γης κανυλὶ νῆς εροί. Huic etiam in lioc scitolio anto και θ apparet vocem et exculisse. Vs 2 - 26 Iun. 2. Voluit igitii λανὸν επι θρωσκεις. Nnim rariore usu antisti option pratopositionis licii, Mia vulgo anastrophe, ii tu in glossator in Gl M. aut istiGplien agnoscit iu τοις με επι

πλατάγησα Id. IX, 22, L Scti Oppian Hal. I, 229 πρυμνὴ δ'

επι υπερβατον αντιστροφή. lin. . , Haud duuio scitoliastos dixit aut μετα δαιτα est post coenam επείγεται υν εἰ στερήσας μοιρα ευρίσκει sive ευρήσει των κρεῶν. Autingenda μετα δαιτα κληροός, ιγα κτλ. uolin. nisi prior pars potius do aliora locti Ono μεταδαῖ ἄκλητος, viam etiam iit servavit, ager visa, in Miam sententiani supplevi et correx L n cota . leniimata dαῖ ἄκλητος, δαιτα κλητος permutata sunt. Trimetruna queri reStitui, ex ali lian comoedia sti mptinui puta. Un. . Prior versus etiam ab Apollonio do sunt. 106, 21 assertur, ubi recto Oψε κληθείς. Ita otiain Erasinus scripsit et Oii- pius scrilii jussit, Apollonii non memor. Hi l . Ibectionein Θεόκριτός φροι και τους λίθου Ducune- Tu non octo paullo naetiorem dicit scholiasta eniim Sinaichidas

I in M. Apparet selioliasten in loco Honiorico ξέστν αἰθούσγι non recto interpretatuna osso Vox 1εστοῖ spuria est;

596쪽

ADNOTATIO.

Vs. 36, Pin. l. Loinnia ά ωτερο sem Donduua esse ni Koenius indicaverat ait Greg. p. 268. Pin. . eno Casati bonus locirin coiistituit, partim codice Gon ' a'uvante, iiis miο αλλο suppleto neglexit et pro Oυτερο scripsit ἔδει ουν, a mutatione non opus ost; illi in Para-pliras in continent, in aua rερος ο ουτερος, ο τερος illustrat trin. Heinsius Liocti. p. 34 proposuit 4εν. λαλλος' rερος γαρ οὐδυ-οι, , Dein instol et suolaneriis secuti sunt. Hic Piraeterea, illium Adorto praeeunt intonexisset ino. I. Gon' post Nροδότω aliunt scit alium incipere, niinus recto in lioc scrilii Mit et ur7μ. v. αντὶ του τερος κτλ. nullo supplemento ex vulgata lections petito Ceteriam s. Ananaon. p. l ετερος - ἐπὶ δυοῖν, αλλος δε ἐπὶ

πλειόνων.

Vs. D. M lin. 4. Scripturam Nάξου νήσου Dueuncriis valde

notan tam dicit, quam propter codicunt obsonsum recepi. Non imagis do Naxi rogo Oronae lonio constat main de Coo. n. 6. Non littolligitur Miuniodo iiisnuain .ρομέδοντα interpretam potuerit4ον οὐρανόν, inro distinctione patillulum mutata scripsi rου ουρανου , i. o. -ρῶ ο μεδειν τολουρανοὐ. ut supra lin. 2. Qui ita in torpiit adantur, vi dontii ωρομεδων- ωρανομεδων per uncopen actuui xistiniasse. In proxiuiis interpretatio qλιον

in lonaniato vulgo sto edountur. Alius vor Miterpros lin. 6. nocscnolio ita abusus est, ut montoni in C proptor celsitudinem Mo- μέδοντα nominatum oesso fingeret. lin. 0. Fortasse ex aliqua lituus pomodi sed exeidit Oμολος; nam vertia-προὶ ων ουτος λέζει videntur spectaro Vs lae tibi tanaon non Oυτο i. o. LivcidasHomiatiir, sed ipso no ratus. Gool. Pertinent sano ad illum locum sed nequo piis est ipsum in anti nomen ipploro, nequo in oυr istandendum, quo podia

designatur.

Vs. 7. 48, i. 24. Προρρηθέντος , quod in E inventuri est

597쪽

iisdem ver Dis ad s. 403, claRee. Pinus. l. 4, 38 ad χειρες δε

και τορ ἴσον) το ἴσον απο κοινου κατα αναλογίαν του προρρηθέντος, i. e. χειρες χαι. Vs. 52 46 Ui. 12. , Καὶ τουτο ευχόμενον. Qiti l Ibegondum vicitetur και τούτω ευπλοια ευχομενον. iii l. I vr etiam Rei-skius scripserat. Nos loco aliau medicinaIn quaesivimus. H, I Pessime Holnsius verborum ordinen mutaverat; nain or κατα τον δυτικο ορίζοντα iuustratii εσπέριοι. Venim ordinen secundum ituros recto Gaissoritus restituit, ueDnero pono mequente.

Vs. 57 H n. b. , Ouinos Maod sciam, qui de hoc argiunento sempsoriint, illain Kανώβη vocant Aegialon. meo l. - Goelius haec in torpretatus est 'alcyonem aveIn quasi sorte utinuisse tutelam tritim deartim emoreuli Dus . Adertus aevio inprouauiliter secunduli lectionen ατ in Gon. con- Deit τι ατη θεῶν λέλογχε Νηρηίδας. Diiouneriis reet vidit haec nautila esse . , priuauia ante Aλέξανδρο quaedam periisse videntur, certo autem post θεῶν nini enim do inutatione in avem post sermina genealogiani accuratam Deinde non piit pedestri Μυθικῶν ' semptori tribui posse θεαὶ Νηρηίδες , litius Palaoniona leo et Venus annuuiorantur. Dixerat Alexander, Nereidum volcorto lietidis eroidis precilius avem tactaui in tu tota esso vel in praecipua dilectione ioticottioos, Palaonaonis et Veneris. Hinc intelligitur, quotmodo ad Vs. 59 Νηρηίοι μαλιστα φίλαθεν sc noliastos ascriuore potucrit: λέγει δε ευκοθέαν, Παλαίμονα καὶ φροδίτην. Cui partini assontion do aliis ciuiliusdani aliter judicavorini Alexander Mundius do aleodino haud dubio dixit in libris περι η των πτηνῶν στορίας, undo sina item adnotationein do por-Ρlivrione tradidit Allienaeus Ix, 388 Λίβυν εἰναί φησι τον ορ- νιν καὶ των κατα την Λιβυην θεῶν ερόν. Hic indidoin relatum

suisse videtur: τι αυτ θεῶν λέλογχε φιλία λέγει δε Λευκο-

Vs. 53. Gallius ex . u. protulerat vνοvσι παρ' ἀστράσι. Duebitorus παρ' dolori j iissit, quo teste in . non extat, voce ἀσrράσι in eodena iuro Rupe ἐρίφοις scripto. De L. ineuit.

598쪽

ADNOTATIO.ειαν Παλαίμονα, φροὁίτην. Votai a nouis assilita excidemini

ciuntn Νηρη&ω secunduncus. 5 ad θεῶ adsci iptum in ipsum scholiunt ira eperet L,oguntur aiitoin λέγει δε ευκ Παλ. και φρ. etiam ad s. 59 in elim inomain, ut non solum L, euhotne seiuetiam alacino et plii ossit inter Neroides numeriira videantur. Ad olim versum tota adnotatio aptius apposita soret. Hi 8. Antigonus Carvstius c. 27 potius ilicat τῶν δε αλκυόνων ο ἄρσενες κηρυλοι καλουνται s. Hesvcla s. V. κείρυλο et Scu Amst. v. 360 nni recto ex Antigono rosemini. reor inde natus, io Antigonus dein eops addit, alcedine imares sonectute detulos a seminis portam. Similito judicavit Stiolilius in Philol. p. III.

H, 2 . plialutato sublato restituo θαλάσσιαι, ouanquam θαλάσσωι viod os in Geny fortasso Verius. Vs in Pin. 8. Κικιννοειδῆ logenitum videriar cons. var in schol Aristopia Vesp. 106M: nam τριχῶδες φυκος in litoribus Graecia nodieci uo exstat tost Fiaas. Sunops P. 3l9 . Due D n. Vs 59, H n. b. s. supta n us 57 lin. 6. Vs M. Callimachus igitii recto vidit formam in θεν iepotius pro Dorica linuenitam esso, cui dialceto in codiciuiis . L. Geny tralatitur; nam accentus φιλάθεν Doricus est, os Diali II p. V. Attamen antea AOλικο verius videtur minin Λωρικόν:nani vulgo illa lamna ad Aeolutoni revocantur, L Diali. g. 46 not. 6, et opponitia Callimacni prosodia Dorica Secuniluin vulgatain lectionen Callimachus ἐκοσμηθεν scripsisso dicitin , id inod Dial Dor. p. 29 ad Curenaci posita Dorica RrInina retuli, in tibus Doricos accentus positos esse existimarem Contra socundum odices 3. 4. i. Gen. Calliinaclius λάθε vo potius ἐφιληθε scripsit προπαροξυτόνως. Hoc ut in verius nabeam, inovo potissinuim alia Calliinaclii do accentu vocis neocritea adnotatio, de qua supra dixi ad Vs 3 - , n. 2. Nec per se satis

pro Daudo erat, veru ἐκόσμηθεν quod vulgo pro exemplo ejus

torminationis sivo Boeotica sivo Aeolica sive Dorica ponitur,

eat ex Callimachi carmine notam.

otiani Arcadia adnumerabatur, ut liessaliae uruibus Sequentia obscuriana est quo reserantiir vix niua possunt ad fimilitaterrisanitaten ulnii κιου Fortasso doloviluni lianouam Coo praecipuo τεθαλασσωμένω vino tedica viros triDuo Dantur.

lin. . , Potitii vox ὁρόω oram o no vocis αναδενδράσι. 'Gool. Potius pro ciρύσο scriptum orat litteris se ex praecedonio voco ascitis. Et in Anistol. ubi legitur αναδ παρόσον --

599쪽

arnores apti nidus Goi, quom Nynipnae pollicis

600쪽

ADNOTATIO.li aerentes tessi inguis et O potius eoniecturiis valde in pro Datides piotiit uiit, ill ἐν τούτω διδάζαι ὁ βουλομενος, ni ci πελτο ενταυτη ἐδίσταξεν γαρ ει σωσειαν. Comparanti mihi priorem liti ius se noli redactioite in , in qua lin. m. pro iis nillil nisi πειράζων, vix di ibi uni viil tur, sin illa voru adscripta sint ad ollipticum iis uni conitinctio uiso illustranti irin intelligo se in i , i. o. in Q λάρνακα . . . πεθετο. lato Mίσταξεν ὁ δ βουλευόμεivo. Itaque Duo tineriis non octo lectioue11 ἐδίσταζεν pracsoreo vid tur.

Scripsit. V s. m. t rin. 20. oelius verba ciπο ου λειμωνος an tota χομεναι transponi juliot. At ipso se noli taber Da obta non recto conjunxisso vi lotiri'.

lin. 22. Ex interpretationes colis itis collos tricliotitastani θεία logis, o socun luna lectione naridis in Call. aliviis cogitaverat lo δῖαν. Nolitratui recto grananiaticus illustrare studuit, Ii tenus illa cista curula vi deri potuerit. Vs 83 - 86 n. I 8. ου χρονου graeco uari are pro rου ἔτους positiun esse, ut insem p. 266 Il. amnonuit Geolius ad Duem1-gii in roserens Idom inivinavi ἐργάζονται , sui uectili μέλισσαι Ο-gitation suppleri Miliens. Iun. 22. Pro τουτέστι scripsi vici pratis in ητo vel qγουν οrmaptuni litisse videtiit ), qui liis duae diversae interprotationes continentiir, nitora liniri totiin anniana, alter Partem

ctius Due Diionis anto μελισσῶν madorem distinctionetia Posuit. Supplevi auten vor Diun, unde μάταν penderet. Hi II. Cratici resias tacuerunt. Priorem interpretationem recto nouis vide inii cniendasso, in Iu εις ωρα est in soci Uentem an miama; lioran non intelligimus. Vs. 94 95, i. 3. Ex interpretation apparet homi non ineptissini irin vocativum agnovisso, Miar γεραίρευ scripsi. Conserantur lectiones ω τυ γεραίρευ Vnt. 3. Puta), ω τυ γεραίρευν , ilui tulices cuna p. cog Ril. V s. 98- 102, in I 0. Haec adnotatio do praeposition uno aperto ad πο σπλάγχνοισιν periinet, non nil οστεον, Mi aDerravit.

SEARCH

MENU NAVIGATION