장음표시 사용
361쪽
a Dris ortu loti. ωεῶν παῖδα vocatam esse Cleop3tram, miti est qnod miremur, cui pater erat Boreasdcua, generisque materni auctor Ericthonius, Vulcairi filius. Vid. Apoliodor. III. ID Malui tametiι παῖς Potius quam 4rrati, quod eam ani trahere vulpbatur. - Si ct ais pro θέουσα curn Heatlato accipias, superest i aea , quod seorsini positum puella significare solet, ideoque non satis convonem t Cleo. patrae. cui filii )ani adulti eratri. Vel si illeas et eoi venire tu iri, cum in alatris paternis degebat, ne tum quidem frigiditatis culpam, meis celte sensibus, essu-giet. Mus gr. Βορεὰς ἀμπιπς memorata Eustathio p.
v. 974. παις, Deorum progenies, id est, eui Dei erant generis ultimi auctores; quod quidem de Cleopatra 'vere dicitur. Nam ipse Eie-ehtheus Orithyiae pater inter Deos relatus sitit. Quod autem Heathius statisit scribet, tum et positiam edepro θέουσα, longe est in ptissimum. παῖς pro θέουσα, nihil aliud, estet quam putidus soloecismus, nullo exemplo excusandus ex omni inas illis, quae Claricius congessit ad IM E. 778. Pronomen seu partieipium plurale masculini generis de semina ad lan1eriir, quod observavimus supra ad v. 9a6. 9I3. ira
etiam masculinum duale, ut Oed. Col. I 676. et passim: sed in singulari numero id municiuam Obrinet. B r u n c k. 4 ἁ κὰπ' ἐκεινα, n i ii i l o m i n u a e t i nillam. Cur nuationalinast A i clii Dci in praeceden.tibus causas exposuerat, cur extra satoriin1 ditionem
362쪽
posita videretur. Sic est uiderii existimo, sententianiisque adeo hujusmodi esse: nihil Llli profuisse contra fatoriam potestatem, quod in loco tam longinquo, inque antris desertis eduerita fuerit. nec quod pernicitate pedum
vento 1 aequaverit, nec deni ilue, quod deorum progenies fuerit. Mus gr. v. 97s. ε σχον. Cur ἐπὶ ex supeliori versu repetendo valet, irruebaris, 'invadebant. Vid. et istata ad Eurip. Bacch. II 3I. Mus gr.
v. 982. δι' οsge. Qui de ellipsibus 'seriliunt Grammatici, in lais et simillinus locutionibus haerere
solent, quaenam voX reticeariar, quaerentes. Ego nullam lite ellipsin osse arbitror, sed taluum en allagen generis, posito se. δι' .ess e Pro δι' nisi veriussit, antiquos utroque geriere in hujusmodi phrasibus sine ullo esse rimine usos esse. Exempla sint ἐκ μὲν ictasile Herodot. III. I 27. ἐκ ταύτηe IV. 43. ὁμοίην IV. II9.-ύστιος V. Io 6. ἐκ νέηt V. II 6. ἐκ καινεο Ariis stici. tom. I. p. 8 . I laueVd. III. 92. πρωτM Thucyd. I. II. ονεe Eurip. Troad. 7 9. Mus gr. V. 98 . ξυρου. τύχης, in novae lata casus. Nota proveibialis locutio ex Honi rO IM Κ.
Idem illiversis verbis expressit in Ajace 786. ξυρεῖ ιν αρ- ποῖτο μὸ χαίρειν τινά. Vide Eustallatum p. 796. Brunck. ἐπὶ ξυροῖ. ConfHomer. Iliad. κ . IZ3. Herodot. VI. II. Theocrit.
Mus gr. v. 98s. -- sermonem tuum.
363쪽
edallagen generis . de qua figura vide ad Traelain. 794. 784. Cons. Statiuni Tliai d. III. I3. Mus gr. Male. Ingeniosa est, sed parum necessaria Bothii
v. 992. ἄσημος ήν. Post haec media distinetioso ibeii la. Mus gr. Verba πυρῶν τὸ ρ νονδος οὐκ ἄσημος assert Elistathius p. 82 I, 42. οῖβδος est vehernens ae tui bidus alarii ni stropitias ideoquo infaustiis: cum meatus avium faustus, soleret esse placidus et lenis. Itaque v. I O9. verit de ei: neque avis turbide alis plan cns faustas odit voces. Nostro loco utitur Bergier . ad At istopla. Nub. 4o6. et Av. II 8 a. utroque Spania ena. ad Callim. H. ita Pallad. V. Ia 3. I 2 q. p. γOS. 7I 4 d. Em est. v. 993. hie valet experi ri, Pori culum fae ei e , ut Tracta. IIo I. II 3. Eurip. Hippol. 667. τῆς σῆς δὸ τελμης εἴσομαε γεγευμένος. id est, auxia Scitoliastam , πουπειραμένο:. Vide ad Contici Rat . 462. Brunck. ἐγινώμην, periculum feci. Non enim ore et palato degustasse videtur. Licet ὲ μπυρα nonnunquatan dicatitur ipsa viseera in flammis cremata. Vid. Callimach. Lav. Pallad. Ior. ibique .spalilaemium. Moχθων - ἐγευσάμην Trachin,
364쪽
V. 99q. usque ad assuri TZetzes in exegesi Ms. iii Hom. Iliad. Hermanu. V. 99s. Ovit Eurip. Phoeniss. I 29 I. cIa 6 I. Valck. Mus gr. v. 996. dicitur vapor sorte fuliginosus, ibon limpidus. Hie intelligi videtur adeps liquefactus. Nam neque liquores hoc nomine designari soletu, nisi qui amposi fuerint. Cons. A
e ii Ia sellis uani de pluribus loqui videtuo Grae- .eis δοχbe dicia, quae reliquis extra cremari oportebat, elevata vi ignis, i. e. ἁναπτύσματι, et hu
niue disje eis suisse. De δοχῆ vita. ad Eurip. Electr. 833. Aristoteli est receptaculum fellis, non
365쪽
Versus postremus an a Poeta si, dubium est. Ex Aeschni Prometh. 494. eouigas crematum fuisse ses.
cidere in versu Eubuli apud Seholiast. Aristoph. in Plui. II 3Ο. et in Aristoph. Pace pluries. παροψώηvis de sagittis dilabentibus Philocl. 662. 6II. Libani
Vol. II. p. a os . oeοφὼ κατένε . Mus gr. V. 999. καλυπτες, id est , τῆς καλυπτούσης. Nomen verbale activani hic significationem habet, ut μεμπτὸς in Traeh. 446. apud Eurip. Hec. IIII. Brunck. u. eia sunt oss1 seu OOIm, non rne s. Poeta modo citatus testatur oστα ἰσαρκα Diis oblata fuisse. auteni os Polluci signuiore videtur lib. II. seel. I 8s. Aristoteli certe Zaia, 'Ioee. lib. I. I 3. Neque aliter Homeri in versu μηρούς τ' ἐξέταμα9 Iliad. 4. 46O. ubi Scholiastes μηνούς, τώ μηριαῖα ὀστῶ. Hi p. pocrati μMὸο nonnunquant os femoris hst. Sic αρ-
ογκέουσα σύιηλσe ἐστιν, et deinde pluries. Idem alibi issστέον τοῖ μηeοῖ trabor. fBothius addit Herodoti 3 , io 3. nisi floe ἐν νε- όπισθιοισι σκέλεσι ἐάσι τεσσερας μηecce.J interpretandum: ossa femorum defluentia i vel ex cumulo se. vel in liuinum sorte ex ara extra adipis tegumentum jacebant. Ibid. καλυπτῆe - πιμελῆe, e X tra adipem cire u in volu rana. Cons. Homeri Iliad. ε. 46O. Scholiaston Euripid. ad Phoenis . I 29 . Mus gr. Nota sunt quae de Disium saerifieatione disputavit I. H. Voselius Mythol. scieti, a Band , 38 - 4O. Brief impugnatus a Scianeidero in lex. Gr. V. μηριον. Cum illo iacit censor Heyitianae Iliadis in Aetis literariis olim
366쪽
-- 34s olim Ienensibus, Is O3. scidula Idis . hune se lititur, qui de eodem libro audicium tulit in No a B AEl. Germanica. Diligentem rei disquisitionem exspecta. inus ab Hermanno ad Aeschyllei Promethei lyeum Musa
assere Eustathitis P. I 34, a P. V. IOOI. φθινωτ', evanescentia. Mali ominis erat in ignispiciis, quicquid debile et evanidum erat, quod docebunt loca eitata ad Eurip. Plaoeniss. Ia 9-- οσιων , saerifiei oraim: ut Tractan. 778. 768. Aeschyl. Sopt. Theb. I 8 . Mus gr.
V. IOΟ4. παντελικ. An sanetissimi: quo laeta sensu Iupiter , υτελὴς Aeschylo audit Sept. Theb Iao. Μu Fgr. v. IΟΟ3. πλήρεις νύ οἰ-ῶν τε καὶ κυγaν βορῶς, i. e. contaminati erant huminae carmis Buceellis ei sanie, quas eo apportabant volueres canesque. Vid. insta
367쪽
deo etiam Bastium in Letire eritique a bis. Boissentile
P. 9 . qui tamen in verborum aἰθυπ-άerari constituenda notione paullulum a vero aberrasse videtur. Reetius eam in ranavit Pler annus de emend. rata Gr.Gr. p. 262. ver Im αἰθυποτακτο, significare monens
conjunctivum aoristi in iis verbis, quae reliquis temporibus carent. Caussian si quaeris, quare cum hoe Potissimum construi particulam illam liceat, in magnas me adductuim sateor angustiast nisi sorte in eo aequiescet Hlum est, ut, quemadmodium in aliis multis, ita et hic usum putemus tyrannidoni Exercuisse. Quae ipsa ratio haud scio an probalbilior sit eorum sententia, avi infinitani exemplorum copiani contra omnium librorum fidem mutari volunt, praesertim cum non semper in proclivi sit emendatio. v. IOI4. ἀνολβοe. gl. -υe. ἔλῆος-ἡ ωο-ic τ αὐτὸν ἐχοντι. B inck. Eadem significatione occurrit
eons. Pind. Pyth. I. antistr. 4. Istiani. IV. stroph. a. Aeselayl. Suppl. 627. Mus gr.
v. IO26. ηλεκτρον. Plinius de auro agens Ida. XXXIII. cap. 23. Ubicunque quinta argenti Poditio est, electrum vocatur. Uid. Virgil. Aeneid. VIII. 4oa. Mus gr. V. I a Z. Recto Brunckius expunxit δ', quod Oed. R. 966. post d*ηγio su eadem peri orsitate additum est in uno de Britannia eodicibus. V. IO29. φέρειν νιν. Vid. supra ad v. I 29.
368쪽
v. Io 38. Superiativus pro eomparativo, ut insin I 349. εὐβουλιαν statueris in κτομάτων nua mero laabendam esse. Mus gr. Posterior ratio vera est. V. I ψ. Abundat u. Similia
V. IOS 3. ἀμιλλητῆρας. Vide an non melius foret ἀμιλλητῆρος aurigae. Nonnus lib. XXVII. Io I. - βbae aI ερισιο πυραυγέος ἡνιοχε . M a S g r. Dormitavit Vir doctus. Pro τροχodo ad metrioni Am monsi seribi dehoret Wεκου: βαρυτώνω: . Vide Valeken. Animadvv. ad Ammon. p. 2I7. . Ios6. τῶν ἄνω. Stilraudiendum τινά. Cons. ad Eleeir. I 338. 13 9. Mus gr. V. I Os . κατεκισας. Malim κατοικισας. Nulla enim inter hune et praecedentem versum oppositio est, sed unice Antigones poena in utroque spectatur. Mus gr. 'v. IOI8. Constriactio est: εχ ις δἐ μάδε αυ νέου--οιρου τῶν κάτQεν γεῶν, habes auteni late eontra moralium Deorum inferor in regimine destitutum. Mus gr- v. IO 9. recte vertit Brun eicius: privatum. Eustathius p. 29, 37. ἁνώσιος πάλ- -τὸMκλου τὸν ἄν-ον. Cons. etiam Selioliasses. Perperam Vaheseid. in Silv. Crit. P. IV. p. a I . legendum putabat Hostac vέκυν. V. Io 6 I. βιάζοντα . Nempe εὶ κάτωθεν θεοι. Imjuriam se. saetam esse statuit, cum Polyniei, qui a Deoraim inferorum ditione sejunctus erat, tum Dira istis, qui uno cive fraudati erant. Mus gr. . ἄν et p/agona ad mortuos refertur. . t v. I 6a.
369쪽
' Io 62. υστεροι υσι. Vide an interpretandumst pone euntes, a φθειρομαε eo. Mus gr. Ubi tandem φθειρισθα. simpliciter ire signis it M.'. rvieὐ-ροφειροι commemoratae Eustat bio p. 763, 39.
V. IO6 . κατηρουμ νος rPere Selaoliastes explicit oύρ- σεισθεst. Simili significatu--υρωθεῖ . miscuntur cantilenae argetati pretio pactae, Pittilata Isthm. II. II. et-ελ οἰνηραῖς φιαλαι; argenteigphialia donari victores Nem. X. 8Ο. V. IO67. -ρῶν, γυναικῶν. Pro Eνδρῶν κοψ Pisamari Nam Graeci in hoc genere loquelicii copulam sere omittere solent. Aristophanes Ran. IS6. s. Θιάσοι εὐ-μονας 'Λνδρῶν, γυναικῶν, quem ad locum de hoc usu
exposuit Rusterus. Consulenda est etiam Sellaeseranora ad Longum p. 4Q3. v. IO68. ἐχθραί. Malim odiis. Conturbantur odias et seditionibus. Mus gr. Nihil mutandum: alioqui praeseriem ἐὰβρα, quod ipsum Reislcius et B0thius reponi voluerunt. πιλεις eae sunt civitates, quae Polynici adversus Thebas tendenti auxilia dederant. Praenuiuiatur aluem Epigynorum expeditio injuriis pateria is irritatoriam, eo quod iuxta cum Polyniee insepulti jacuerant testibus Euripido in Supplicibus et Hygino fab. LXX. . Io I. εσπισοκον. Non de nihilo est. Foco enim, i. e. - nihil sere apud Veteres sanerius. Mus gr. v. IO73. Wakeficidius vicinia verbbraim et Miρδιae temere offensus in Silv. Crit. P. III. p. 1 9. scribendum conjieit--ρδme, quo nihil ineptius excogitati poterat. Lapsus esse videriar eo, quod G
370쪽
ira, per iram, Ionicum Tragicisque inusitariam voeabulum substitueret. Mihi in praeced. versu σοι reponenti adsentientur, qui meam totius loci interpretationem protrabunt. ἁφιένα1 enim cum dativo personae constraritur. Eurip. Hippol. I 32 . πατρι. Bothius σού '-- ὰφῆκα vertit in iras tuas emisi, quia lininus plaeet. 'Exquisitius tamen vel sie videtur ι ...
V. IOZ8. φρονῶν, ων νοῦ ν φέρει. Male vulgo et
spreta Attica elegantia ή νοῦν φέροι. Sic latini gerere,
gestare mentem. Plautus Asin. ΙΙ, 3. Cave tu idem saxis, alii quod servi solent, qui ad la eri fraudationem eallidum iligenium gerui r. Idem Amphici'. V. I. Haec sola sanam nientem gestat meorum sa- miliarium. E x e d. r e e. J A r u n e k. τὸν νοοῦν - τῶν φρενῶν. Αlibi non invenio, nee tamen damno. Potest enim diei ut ita ei in mentis vel cordis. Neque tamen Ibreverim τῶν φρενῶν, αι γοῦν φέρει, ut φρονῶν comparativo pendeat. Et rationem imperantem sensibus, quos nunc gerit. Uel Iegi potest, Hisν δ μειωω. Euripides Hippol. II 8.
γ.ώμN καὶ τὸν νύμην. Philo Iud. habet . , ο τι- p. 37a. et alibi. Videi tamen interpretes Platui ad Epidi eum aet. IV. seen. I. 4. Mus gr. Cur a librorum Iectione discedemtum sit, nihil caussae video. Apposite comparari potest mens ait inii, quae locinio familiaris est Plauto, Catullo et Lucretio, et hane quidem rationem Osericlendae vulgatae tutissimam esse