장음표시 사용
331쪽
merito interpretes ossendit. Simplicissima emendatio est: γους τοιούτους, οἶς σῖ μῆ των, κλύο. Mus gr. H. Stephanus trunc versum aut parenthesi includendum aut sequenti postpon omium esse censebat. Nihil videtur miniis: nam verba λιγοις τοιούτοις eXPlieari debent: pi opter e)usmodi sermones. Sic lapra v. 389. ἁπειλαῖς. v. 69 . Optime Iohnsoniis εὐκλειε. Si eπαρ ησιμ θάλλοντες Eurip. Hippol. 422. Mus gr. εὐκλείας μαλμα dictum ut soκλειας στεφανος AJ. 46s. Eurip.Suppl. 31 . Antiop. fr. IV. 4. Vulgatam tueriar etiam Dorvillius ad Charit. p. 227. Lipsu. 698. φνς i. e. v. 699 - IOI. assert Eustathius, paucis mutatis, P. a 37, aa. μοι. A singulari transiit ad pluralem , ut infra IOIO. Xenoph. CyrOP. IV, s, 39. .
solet otiani A3. Ias. vcrii in ea iis loci alia est ratio. Ibi eni in verba οὐ νIς ἐσθ' ος οὐ tamquam in parenthesi, a dita sunt, nec cohaereiu cum sequente participio, ut Hermannus monuit ad Viger. p. 729. Graecos inii- tantur Latini. Sic Terentius in Eunuchi prologo
Si quisquam est, qui placere se studeat bonis Quamplurimis, et minimo mulios laedere, Iai liis poeta hie nomen profitetur suum.
332쪽
P. IV. P. I 6 p. eorrigentem. Construetio est: oIσχρὸν οὐδἐν τὸ μανθάνειν ἔἡδρα πολλά. Sintilena at lienti positum habes Traclitia. 6 S.
V, Zoq. comparationem hanc, verbis ex Patio mutatis, traduxit ad vinolentiae Ia leni Aiuipha. aes, cujus paroediani Proseri Eustalliitur p. 16 I a. eta Athenaeo P. a 3. Σὸ δὲ
Bene interpretariar Heathius: videsii e prope fluenta, quotquo t arbores hibe oris torrentibus cedunt 8 nisi praestiterit: videsne arborum propter fluenta, quotquot - Dorvil-tius in Chariton. p. 723. coiij unctim legit a παρελνει- Θρος, adjectivo . mihi incognuo, . deducens. M gr.
eodem modo dictum ut alicubi apud Platonem ἐγκρα-
333쪽
νἡe usu Non spemaendum inmeri ἐγκρανε ad . ita relatum, quo significatur validus P es nauticus. V. 7O9. σέλμασιν. Proprie transtris, i. e. scamnis, quibus renii es inlident. 'Tπτια haec di . euntiar, cum diversum a vem, i. e. communi sitiani ol imo ur: ut oρθά, quaecumque recte se hahent. Con.
τ . Vide ad oed. Tyr. I 3Oq. largo De reconL Eurip. Oi est. 7 6. Mus gr. v. III. Obversabatur Sophocli, quod nee Scholiasius notare praetermisit, locus Hesiodeus Ere. ab O.
'Eὐ θυμῶ βώλλητα , D' ἄ-' AMistoc Hiis.,,Sententia est plurimorum imitatione nobilitata: ex quibus duos excitasse satis est. Cicero orat. Pro Cluentio 3I. Sapientissimum esse dicunt eum, cui quod opus sit ipsi velitat in mentem: proxime accedere illum, qui alterius bene inveytis obtemperet. Livius XXII, 29. Saepe ego audivi, multes, eum prinatim esse vir rii, qui ipse eoi sulat, quid in rem sit: secundum eum, qui bene monetrii obessiat: qui nee ipsi consulere, nec alteri parere sciat, eum extremi ingenii esse. Bibl. Crit. Ainstet Od. Vol. II. Ρ. II. P. 49.
ωλέω κατὰ κἄντα. Vel etiam sine ellipsi regi potest ab ἐωιστημης πλέω. Vide annotua ad v. 798. 779. Quod iii si a dicit φιλεῖ γαρ τουτο μὴ ταώην ιέriis, sic disertius
enuntiat Auctor Rhesi v. I 6. - οὐ γὰρ ώὐτὸς πάντ' ἐπιστασθαι βρομου
334쪽
Sed Haemoni verecundior oratio convelaiebat, quam quidem Aeneae persona postulabar. Mus gr. V. ZI4. ovat. Euripidem ellipsis Ion. 4S6. .
v. 72 I. ἐλγον. Frequelitant Graeci ε γον ἐσia pro xρεία ἐστὶ DPus est, eiusqi e notionis ex rapta ali cstior declin his ad A1. Iu . Nec aliter hic aec perim, licet Movi versu praecellelui alia potestato adhibitum sit. Venim in kναδιπλο rems non semper cavisse Vide ir-tur Veteres, ut vox repetita cartilem iurobique potestatem consequeretur. Mus gr. Imo sic locus livelli gendus: scilicet ejusmodi e νον , quod tu spectandum putas, est, legibus non parentes honoie afficere. v. 723. Dicitur εὐσεβεῖ. εὶς τna et w νβειν τινά Vid. Valeken. ad Phoen. I 33 I. v. 72 ψ. τοιῆδ' pro vi ' positum, ut otis pro ων
habet: si veru ni est, quod e ix. V. 73l. I. egendum, sublata distinctione post
335쪽
V. 73 a. quod codex E. praebet, haud deletilis esse recte jussi t Bruticlicius coli. Trachin.
Haec constrinctio non mihi tantum fraudi fuit in Τra. chiniarunt Ioeo, sed malio nie doctioribus viris, Por. sono et Selisitetist, Aesch li Pers. 187. ubi inalgata
Iectio: τούτω στάσιν τιν', ῶς ἐγω 'δ4M- δρεν, τεύχειν ἐν ἁλ- a divi non magis est sollicitat uia quam v. 663. τυτθάς ἐκψυγεῖν ἄνακτ' αὐτὸv, ῶς λκουοῦμεν. Diversas conis structiones eadem ratione consi init Herodot. IV. s.
v. 734. Porni ausis orest. 3OI. Pro , ετ παν--τa, legi jubet, ω παι κάκιστε, ex Plutarcho T. II. p. 48 3. scripturae non modo Trachiiliariun obstat versus II 26. ubi Hulliini filium Hercules itidem alloquitur a παγκάκιστε, sed multo magis etiam loquendi usus, eX quo dicenduim fuerat ω κάκιστε παῖ' ω Θnim articuli constructionem sequitiar. Obverti quidem
' possunt duo loci ex ipso petiti Sophocle, Electr. 36
336쪽
παιδιe dieit, miseros adloquitur, qui sunt pueri; quiῶ παῖδες οὶκτροι, pueros, qui sinu miseri. Aperta est caussa, quare haec soranula articuli exemplum deserar,
neque z παῖδες ω οἰκτροὶ dieatur. Multum autem reis fert, utra loquutione utaris. ω μάκαρ Ἀτρειδη, μοιρηγετές, ολβιόδαιμον selicem Pra ilicamis est. ω τοὐ στρατήγη - ντος ἐν Τροία ποτὲ Ἀγαμέμνονος παῖ, claro patre ortum
compellantis. Opponulitur iitfelix et ignobili pati e
opponentur, qui non sunt Atridae, et qui cum .Agamemnone alia suerunt necessitate Iuncti, quam quao inter filium et patrem est. Contra recte Sophocles, φάος αγiau: opponuntur enim tenebrae, non lumen impurum. In Homerico illo ω πάτεe ἡμέτερε Κρονίδη adjectivi loco esse puto laaec, ἡμέτερε. Sed etiam si cui placeat post ἡμέτερε liuerpungere, ω πάυ ἡμέτερε dici, non ω ἡμέτερε πεrre debebat, quod esset,
noster, non aliorum pater. v. 73 . - δικαια - ἐξαμαρτάνονθ'. Comparan
Cur tandem v. 739. Prolle factum, quod eod. August. γ' postas omittit. Particula ista bis posita merito non deIectabatur Brunckius, at non magis nos delectamur temeraria e)us emeitilatione. Nihil in toto loco mutavi, quam in οὐκ αν litemini. Eli si non pqtest di. phthongus in τοι, sed per crasin vocalem long m effieit Vid. Porsontis ad Med. 363. quem locum pari eum, nostro depravatione laborantem eadem egregius vir medicina restituit. 'V. 748. γυναικὸς ων δούλευμα, id est δουλος. Res
337쪽
sl ναυδον οἰκουρήμαθ' οἱ λελειμμένοι
id est oe δωδον οἰκουροῖς τυγαῖκας. A ulrom. 4 6. Σπάρrης ἔνοικοι, δολια βουλευτήρια. istidem male curiosae nauli ei es, piava dantes consilia, appellantur oικίλα λαλήματα. Hoc scirema Latinis etiam usitatum. Cicero do oratore III. qa. Quo 1 torn in genete et virilites et vires a pro ipsis, iii qui laus illa sutar, appeta aratur. B inck. κύωψε. Quando D et risitivum est, Plerian que adulati sigiat sicat. Potest tamen duas contrarias fere trotio tros hallere, Plane vi oγε. δκω. Mus gr. . V. TSI. δεννάσεις, υβρίσεις. Hesvcla. δεννάζων, λαι- δορῶν. Quae glossa pertinet ad AJ. 2 3. a nominΘδιυνος, quo utitur Heloci Oriis L. IX. cap. Iop. παρat . τοῖς Πέρσησι , γυναικὸς κaκίω ἁκοῖσα , δέννος μέγιστες ἐστι. Eustathius latulato Herodoto ad IA. H. p. 668. addit Diso D λέγει τῆ9 υβριν, ἐξ συ τὸ δari fidem παρὰ Σοφοκλεῖ.
v. pSp. et cie 2 λουσι. Supplendum etnεῖν.ur u i insanias eum iis amico im degens, quibus tecum degere gratum fuerit, Mus gr. V. 766. κρύψω - ζῶσαν. In arcam inclusos tra
338쪽
tam. Qui te sequuntiar verba, oe ἐν κτήμασι πιπτεις, R eteii enari aturo niale fuerunt accepta. Pariani valet
ad vim Amoris de elatratulatii, si merarii r opulentos iii-vadere. Libidinem fovent divitiae; sed vel paupea
niare possit: alteria est prorsus a poetae se ii tentia pulentiae metui O. Groti ita hune se illa in merito damnavit, quunaque e Propositis verbis non 'aliunt ni eisliorem elicere posset, ea male actheta censuit, et
bene sibi visus est endendate, reponendo, oς εἰν ἔμμασιν ,τν, quod quidem nenii ni Sophocleum vuleii possit. Non melior est Heathia conjectura , ἔς ἐν γλη-
νεσι πίπτεις. Alia sui: t alioriim sona ilia, quae si reticeam, lectorum sallena gratiam iii itur ni me confido. Summa se latentiae est, Amor Oinui adori Q, quod osteiictitur enumeratione animantium Omarium, quorum varia genera vel clisei te nonii natitur, vel a sedi-btis quas ita colunt, innualitur. nio loco Tα κτη-ματα , seu τλ κτην 1 nominat poeta. Si quid contra li-hrorum fidem nautandum esset, pro κτήμασι legerem κτηνεσι. Hesyci . κτήνη, βοσκήματα. Sed non video eu
eadem significatio nomini κτῆμα irrit ut non potuerit, maxime in elao ii eo cantico, cujus indoles pene dithyrambica e)usmodi metonymias assectat. Servata hae lectione venuste repetitiar articulus cujM insubida iteratio esset, si vel oμμασι vel .Fλ, Μισι legeretur, quoruni utrumlibet ad νεάνιδος 1 e territum esset. Nemo non sentit scripturiani suisse Poetam, ος ἐν
γλήνεσι πέπτεις, μαλακαῖσι τ' ἐν παρειαῖς νεάνιδος ἐψυχεύεις.
Postrema haec exprellit Iloratius in earmine ad
339쪽
Ille virentis et doctae psallere Chiae
puleiaris excubat in genis. 4Ad quem Ioeum Benil ejus Plutarchum in Amatorio em eiulat, quem diu ante euria suppleverat et elegantissiniis observationibus illustraverat Berii ardus Martiis nus Var. Leel. II. 6. Bi unck. Hernitor lausit emcndationeni ain a. iure suo redieit Musgravius metriciussa. Librorum antem ieetio milai etiam displice.AQuorsum eisim μάχαν Quis arnais congreditur cum ainore 3 Non seratio est de debellando amore, sed de debellante omnia, cujus vim effugere nemo possit.
Nec pugnar ipse ainor, sed clam sese peetoribtra insinuat. Non Poterit MMν defendi loco Trachini
tavi in libro de metris vernacula lingua serripio s. 448. propositam. De versu sequente peculiaris exstat Io. Iaeobi Steinbrγ elielli Epistola ad Villoisonum in Mu-seo Turicensi. Eundem antea examini Villoisonus ipse in Epistola ad Loro una, Parisiensem
messicum. Ille duas ponit conectiones: alteram,oτ'εIν ημam quando per tela raris: alte. ram , ος ιν λήμασι πIoau, qui altos spiritus inua.dis: quod ipsum nuper in mentem venit Astio. Deinde, relicta emendatione, at interpretatione 'auxilium reperit, vulgatam se vertens, iliai topi bus insulis s. Vinoi sonus lectionem cit plici ratione tentat; ut legatur, vel , σσα πήματα τέκοις, quanta mala gignis: vel , οῦς ἐν-- νMt, u i c u manalis irraris, qui irrue irilo mala tecum aso
340쪽
Noli multo melior est Musgravia conjectura, legendum ni spicantis lν σχήμασι πίπτειe, titulos dignitates qu e in , actas, coli. Eum p. Hecub. 6 19. ῶ σα--ματ' οἴκων, et Seneca Hippol. 2 8. Cur in petrates rarius tenues subit Haec delicatas Elidens pestis domos
sychius: δελα, φεβητρον. Ac sane quemadmodum mari terra 777. 778. et Diis hon ines opponuntur, se puellae, cujus inficiua est ac debilis natura, , validum quiddam et potetis opponi debui sis videtur: sed displicet tam eii belluarum cum puella consociatio. Eqaidem lis assentior, qui vulgatam raegant soni ei-tandam esse, ita tarnen ut neque Brunckii sequar in . tῆrpretationem, nona ini κτῆμα sigii uicatum tribueritis, qui nullo confirmari potest exemplo, neque Anonymi opinionem, qui Iauper in ephem. Iotiensi,as I 8 q. n. a p. P. 379. sq. κοίματα de Amoris mancipiis capiebat, non sentiens deficietate pionomine so vel eo
duri aliquid et contorii loeo inesset imo Husularii amplector sententiam in Analecti, Criticis p. 49. proclitana. Is apposite consere Propellium I. Ecl. XIV.
I S. seq. Nam quis divitiis adverso gaudet Amore Nulla mihi tristi gaudia sint Venor et
Illa potest magnas heroum infringere viles, Illa etiam duris inciri ibus esse dolor. Illa neque Arabium metuit transcendere limen,
Nec tini et ostiano, Tulle, subir.e
miserum toto juvenem vorsare cubili. Quid relevant vallis serica textililriis Dein