장음표시 사용
351쪽
Bollatus eommuni utrumque scriptorem sanis usum esse existimat. .
v. 9os. 'osseling. Olas. I. c. XXIV. p. 97. reponi vult ἐκπροτιμήσασ δκω, quod iii caute probat Valchen. ad Plioenisias p. 269.
Pro ἐξαιρον θεοῖσι δυέμαχουσα. generis enallaga locum habet laintuna in pluiali nurnem. Aliena lant, et plarie diversae rationis, exempla quae huc imperato ad n ouet Burtonus. Branck. V. 92 I. Luxati sunt in o iniribus Istris lai versus, qui vulgo si e legunt ' :
352쪽
lli eramur Corayi' eonaeetura mi Hippoer. de aεre s. LXXXIV. lin I 3. pro αὐτώ rcta ibi Jubentis kPγμα , quod propter sequens nemini placere potes':quippe sic necessario re tritur dativus 4ύσμα . Uno
spiritu correxi locum cum Her anno in Iss,rode emend. ratione Gr. Gramin. p. SO. Neminem autem offendere debet duplex genitivus , λιμών et .vχ,se, qualem ne e Graecorrum nee ILatinormin scriptorum
usus repudiat. Similis est locus Oed. Ool. 668. R.
Si e Caesar de bello civ. I, p. ,, omnium tempO.roni in; urias inimicorum in se commemorat. Si qui tamen sint, qui dubitent an αἰ αμώ in aυνα eoaleseere nequeat, eomani in gratiam aliud lieebit commentum expromere, quod et ipsum veri quandam speciem habere videtur. Ni imirum glosseniatica so1 rasse sunt ista aur et ψυχῆς, quibus de intis unum dimetriam habe his unumque monometrum anapaesticum, ut mox 92 s. Ceteriam eon se iri jubet Musgr. versum l37. V. 923. resertiar ad praecedentia tiocsensu: si hae e non desinit ferocire.. V. 924. Brunckii rationem secutus sum: dubito
tamen an vulgatus verborum ordo retineri possit vel deleta praepositione, quam Exi glost, in textum iris repsiste conjicias, vel sic, pt zo, quod Augustanus eois cleri praebuit, in zταs nivitetur. v. 93OI Lectio, quam Branckius recepit, ferri Don potest propter anapaestum dactylo sub)ectunt. vide quae ii otavi ad v. 8a s. Iusto audaeiorem Ual- clienarius ad Plioen. p. 497. conjecturam protrulit, καὶ Θεοὶ προκλινων. I,3 se autem eollabitur Musgraivii nota:,,πα ογενεῖς. Pro anapaesto lighendum, quasi scriptum
353쪽
esset πατρυνεῖο. Sic ut Me, ΠολύΠος, Βεροικη, περλος, notati te Toxipio, Epist. in Suidam v. V. 93 3. Nemo miretur magni animi puellam se solam e regia i irpe supe stirem esse dicere. Non hoe in cogitanti poetae excidit, nec vitio ei veItendum, ut Musgravio visum ad Iphis. Γ. 9o . v Consulto et ex naturae observatione Antigonam sic loquentem induxit. Ad certam mortem dilan abducitur, quamsbi ipsa pio lacinore arcessivit, sororis meminisse non debet, quae o i iisdem facti, timore mortis et CreoII-tis reveretrita, patriceps esse noluit. Indigna genere suo Ismene illi videriir, nec eam amplius pro sorore habet. Praeterea Oa est vis magni dolor is, ut qui eo obruitur, se solum respiciat, nec quidquam aliud Praeter se, et id quo movetur assectus, spectet. Unde intelligere est, quani bene apud Euripiderii Iphigenia gaudio simul agniti fratris perturbata. Et metu ne eum occidere cogatur, in se et fratre totius Agamemnonis stirpis salutem verti dicat, licet Electra supeistes sit:
s Conser scholiasti m nostrum ad El, 96. Ex ed.ree. J Brunci . τὸν βασιλέa ex correXerat ΤΟ - Pius, quam emendationem postea repudiavit. Non
fecisset audie e Porsono in Append. ad Toup. Em. in
Suid. p. I. si omnes Mn. cum Aliso in BΑΣIAIA conspirare comperium habuisset. Ego vero, ite et o Plurimum apud me valeat Porsoni auctoritas, lectionem istam, cui Brunckius in textu locum eoncessit, a Sophoclis manu prosectam esse nullo pacto mihi pe suadere possum ob rationem jain aliquoties expositam: multa
354쪽
multo minus Triel linii commentum probo, quod eo
usque soloecum victola itur, donee aptis demonstratum fuerit exeniplis, legitimam esse post articu luna et substat vivum conoeationem. Iana conjiciat aliquis legi debere: βασιλεικου τὴν μούνην λαιπην, atque in Schois Isis Romanis explicarioriona gelata inae vocis locum occupasse, quod factum videmus. v. 38 S. Sed praeferet a luna mihi videbariir τῆν βασιλ- τὸν -. Βασιλέ' ἡ βασίλεικ. αφ. Iψιγενεία. Hesdi cla. Tale vorabulum fuerit ne-eesse est, quod Sclioliastes ititerpretatione vignaIeturi Ipsum igitur Selaolio ii, qui sentent e meae favetar, restituemluna esse putabulit: THN BAT AHN ' σὸν φa-
V. 943. os fleae quid luc sietat, non assequor. An legendum zμβ -', in mortalia. Sed vereor ne glossentati eum aliquid subsit. Mus gr. Vulgata ieettio ab omni nexu loci aliena est, nisi quis voc bulo in Oerobur, potentiam significii ri putet, aliato a nixus nominum Deia, issκαλα, ἔμβριρος, ἐμβριμ νιος, αμβριμοεργώς , ἐμβριμι Τυμος, ἐμβριμώτατρος, et verbi ἰμβριο, quod Hesychius per i. περισχύει, explicat. Sed quandotata sublestae fidei est illa signifieatio, ego quoque
vehementor vereor ne locus cor ruptelam araxerit.
Emendationem aggressus est praeter Musgravium Elch- stamus, qui teste Hernianno de metris p. 439. ἔπι reseribi volebat. Mihi lastae in mentem venit, conjectura ut lenitate ac sensus bonitate commemlatur, ita egregium habet praesidium iii sint illinio Baechylidis loco apud Stobaeum, Eel. I. e. 6. P. 166.
355쪽
se snsania vel prae insania in deum lacessivisse. Mus gr. ἁποστάζω, dedit Bothius, comismate post ισἔγνω posito. Non male. Pro 6 recte Bruneltius reseripsit m ob caussam superius ad v. 337. assatam. Mox voc. μένεο dictum de ea vi, qua comis pri 'itur, qui caeco surore abripi se passus est. Gloga
P. a I9, 36. pas, s6. V. 9 4. πῆρ. Cons. Oed. Tyr. Gaa. II .)Eurip. Bacela. I 6. Mus gr. v. 9S . Μουσας. Inter Faeelai comitcs a Diodoro recensentur Niliae Iib. IV. 4. lacessivit, dictis
356쪽
dietis puta procacimus et colitum eliὀs . Si nacina .
caninas interpretari placuerest,' legendum erit ,. Θιda contempsit. Mus gr. φιλαύλους Μοωας assert Eustath. p. II, I9. /v. 936. Legendum νυα, ultra. Salmydessum ad septentrionalem a Bosporo Thraeio sitam esse ex Strabone constat p. 3l9. antistroelia Iegsκαται. Mymnus Clitus v. 3 a.
Enstathius lavinc locum spectasio videtur, διδύμαν πελια- νέων asserens sine scriptoris nomine p. 68I, 18. Ideni διούμην θάλασσα, Explicat ex h. l. ad Dion . Perleg. 248. c aeternim sera mendum Ptrio, πάρα δὸ Κυανέων πελαγέων, διιωxe obe T Heranania. in Notis Mas.' Adinista liae lections Musgravit cassit ob)eetio. - F. 938. ιδ', i. E. et, ut passi in apud Home, rum. Ed. Ald. et Seliol. o'. Utrum hic praeserenaduna sit, a metro, merium vero a diversa antistrophes Ieetione pendebit. Mus gr. Tragici non adhu et t.
V. 969. κιττολες. Litotes poetica pro ἐλπολις, incola, indigena. Πελιe aurem iii hoc composito valet terra, ut alibi sa ope: vid. ad Eurip.99. Παροικος pro Miκoe poni videtur v. II 69. II 39. Sed praestat hexsHOaie. Mus gr. Deest aut unius hi-
Proprie, sed per enallagen constrate ionis, u; mox
357쪽
v. 963. Hypallageii Observavit antiquus Critient, eujus notam in minoribus se holiis vulgavi, pro σλκος
sollieitata fuit Iaaec lectio, quatum nulla, ut sunt omnes temerariae, speς em vel minima in protabilitatis liaber. Loiige autem inhilsissima suiri quae prolixo ad hilii e loeunt clisputat nuperus editor' Ρari sinus. Eruditorem sibilis excipi digna est ejus emendacio. Satis poetae secisse mihi videbor, si patroeinio meo
civitatem graecam retineat inomen Δυσνορος, quod ille harbariam esse pronuntiat ex catlaedra. Ex nominum tertiae declinationis plurimorum genitivis alia formanatur nomina declinationis secuudae, ut διώκταρ Er.διάκυ-eος, φύλαξ et φύλακος, μάρτυρ et μάρτυρος, aliaque. Uide Et in Ol. M. in Te ακος, Selaoliastam nostrum ad oed. Col. I9 . Eustatilius p. 7 7. ε τα εἴποι καἰ τὸν μάρ--ea . μάρτυρον, καὶ υν- ινλάθυρον, οὐ κρῆσις
hu)us lectionis dubitui non potest. Si quid mutan- . dum videretur, nihil aliud rescribe itilum coiiserem,
quam, kλαὸν ἁλαστόρωο ὲν ωματων κύκλeie. B ru n e lia
Musgravius postquani homeli Axάστορος iisdem, quae Brutichius attulit, exemplis, addito etiam tuitias est, sic pergit: ,,Ed. Ald. ἁλαστεροισιν, unde saeias etiam aλάστορσιν, cui in antistropia a bene responderet commemorata Seholi altito lectio άμι-οQ, vel D' aeole. Mihi tam eii ἀμιπποe ob causas suo loeo die endas retinendum videtur; unde sequitur et hic com-mydissimum esse 'Aλaσruove autem vocato eulos ipsos, quod foedo exemplo elisi vim liabueriint. Mihi aλάστοροι ομμε ν κύκλοι Passive mei videntur oculi sceleste colentari.
358쪽
v. Musgravius ad Eurip. Hecub. II 3. eum nostrum attingens, is nusqum alibi, inquit, radios. textortos, semper fibulas pallium stringentes ad vulnera infligenda acua iberi legimus. Uid . . Herodor. V. 37. Soph. Oed. T. I 292 Nostium Phoenissi 6 a. Quam dubitationem ut removeat, ipsam περ νουν aliquando, saltem apud poetas, nomen consecutam esse suspicatur. At frustra
se torsit vir doctissimus, quandoquidem apini Apollodor. II, 8, r. Alenaene Eui 3 sthei capiti, ab Hyllo aliseista et ipsi tradito, oculos κερκισιν effodit. Nee quidquam ad rem ficere videtur, quod radios, nisit extrinae operam dantes, in proin tu non haberent, fibulas contra ubique secum gestarent. Veteres enim poetas, gravissima iluaeque consectames, ab exili ista diligentia, quae uitamquanique rem ad vivum resecat, procul abfuisse non uno exemplo constat. v. 966. naia. Lege κατώ, ut in καταιβάτης. pro παρὰ saepe laal et Homerus. Sic ύτα , 1πώ. Quamquam κατἁ ultimam svllabam non raro producit. Ho
Nie arid. Theriae. 468. κατἁ μέσον σμφαλὸ, κει. Mus gr. - ὸ extra compositionem nusquam observavi. V. 967. μελέαν πάθαν ματριε. Diodorus lila. IV.
44. - Ηρακλέα - κραπιέσαντα τῶν βασιλείων, τὸν μῖν κλεοπάτραν ἐκ νες φυλακες προαγαγεῖν. Hii e colligas eareeri, sed in regia Plainei, in elusam fuisse. - ἐ'minae. Noti displicerot kχοντές τ', flebant et tristem matris sortem, et quod nu Ptiarum exper-ests degerent; ut ipsi Pli incidae caelibatiam inter reliqua mala defleverint, Perinde ae Antigone uss. 826.
359쪽
Eleetram sophoclearn, I 67. sabulae cognominis, Euripideam, o Iest. 2OS. TovG, genior ram sive σπέρμi non raro significalitem, hie potius gignerriti aetatem interpreter, simili meton rania cum pubes ad puberem ae tem transfertur. Absente quam reposui copula, frigidum videriar, casum matris flebant, vitam caeli benia gentes; ut si caelibatus praecipua quaedam causa fuisset, cur matrem ea re eri inclusarii luger Pnt. Mus gr. Vulgo post ματρὸς dentiam interpungi solet, ut cohaereant μελέαν πάθαι ματρος. Id si recte se liabet, misera dieitur Cleopatuae sors, vel quod novet cae criti elitati reliquerat liberos, vel quod ipsa eos oculorum Iumine privaverat. Sed aptius videriir in eiso post
kχαῖ , posito ipsam liberoriam a matio oecaecatorum
tristem fortunam intelligere, quaeque sequuntur, inserta cum Musgravio post Pχore e coPula eta sic interpretari: flebant se ex inlausto genetricis matrimonio
v. 969. unius inlitum svllabae vocabulum in strophi eo versu 9 9. -ἁγχιπολις excidisse putes, Me legeridum suspiceris kρχεγινων, praesertim cum iii Selio Isis Romanis seraptum sit APXEOPONΩN.
v. 97o. -- as'. Teanere statuit Heathius verbum Wrάω nunquam accusativum adsciscete. Euripidea Iph. Aul. ISO. ἡν γάρ νιν πομπαῖς ἀντήσας. Nec leve ar- menciam praebent cognata et forma tantum cliversa verba Euri et kγτιάγ. Homerus Iliad. ώ. 3I. ἐμὸν λέχος ἁσι σαν. Herodotus IV. 8Ο. ἡντεισάν μου οἱ
Vid. oJusdem libri cap. IIS. Et III. Ex diverssnotionibus, quae vecto huic competunt, optime late
360쪽
Pro naneis ei positum A, V quis dubitet aeeu nitivum adsciscere posse, quando et et κύρειν eo cum reginii ne non raro occurrunt Z Vid. Aeselis. Clioeph. 7I2. Oppian. Halleui. I, 3 . Euri P. Rhes. II 3. Mus gr. v. 97 a. et distinguo:
Edii in est iii aia iis renio tis inter patrias Procollas, Aquilonibus in acclivi augo