Historia philosophiae Graecae et Romanae

31쪽

20 Sinipl. hys f. 32b. - σας γαρ τας ἐναντιότητας ἐν τω ποκειμεν ἀπείρω Ἀντι δε σώματι , ἐκκρί- νεοθαί φησιν Ἀναξίμανδρος πρωτος αυτὰς ἀρχην ὀνομάσας τὰ ποκείμενον ἐναντιότητες δε εἰσι θερμῶν - χρήν, ξηρὰν γρῖν και αἱ δελαι. Plutarch ap. Euseb. Ρr. Ev. I, 8. φησὶ δε- ἐκ το ἀβίου γόνιμον θερμο τε καὶ ψυχρο κατα τὴν γένεσιν τουδ το κουσμου ἀποκριθῆναι καί τινα ἐκ τούτου φλογὰς σφαῖραν περιφθναι

ραγείσης καὶ ις τινας ἀποκλεισθείσης κύκλους ποστη ναι τον λιον καὶ την σελήνην καὶ τους ἀστέρας . rippolyt. Rei . Haer l, 6. τὸν δε ην εἶναι μετεωρον προμενὰς κρατουμενην, μένουσαν δια τὴν ὁμοίαν πάντων ἀπόστασιν τὰ δε σχημα αυτης γυρύν' ), κίονι λίθω παραπλήσιον - εἶναι δε τον κέκλον του λωλεπτακαιεικοσιπλασίονα της σελήνης , καὶ ἀνωτάτω μεν εἶναι τον ῆλιον, κατωτάτω δε τους - απλανῶν ἀστέρων κύκλους.

tos iωε πλήρη πυρός. 21 Cic. demat Deor. I, o Anaximandri alitem opinio est nativos esse deos, Iongis intervalli orrientes oeculentes Die, eos le iuniinierabiles egse mundos.

32쪽

PIiit de Plac. iiii. V I9. ναξίμανδρος εν Θρω 22 γεννηθηναι τα προτα ζῶα φλοιοῖς περιεχόμενα ἀκανθώδεσι προβαινουσης δε τῆς λικίας ἀποβαίνειν επὶ το ξη

φησιν se. ὁ Ἀναξίμανδρος οτι κατ' ἀρχας ξ ἀλλοειδ

Vt Ii 8 4. ἐν ἰχθυσιν ἐγγενεσθαι το προτον ἀνθ ρῶπους αποφαίνεται και τραφέντας σπερ ι ζλαῖοι καὶ γενομενους ἱκανους αυτοῖς βοηθεῖν εκβληθῆναι τηνικαλακα γῆ λαβεσθαι.

a Pannoniden ab Anaximon auditum esse evulento salsum est, Anaximandriun tiaud verisi inito, quamquam litiosopinani suana post iuno explicuisse Anax inuriti In satis appareat, s. n. 25-27. b Do scriptis Anaximenis non constat. Inalectus Ionica ἀπληκαὶ πέριrro eadei est atque illa via utebatur Hecataeus Milesius,

33쪽

κap. Quod pertinet non solum ad Anaximenem, verum etiam ad Diogenen Apolloniatern et Anaxagoram Et alios, qui sunt iiisdem aetatis. - philosophia Anaximenis libriu singularem ediderat Theophr tua, V Diog. I. V, 42. - De aetate non liquet, L. Clinto F. H. a. 48 a 480 et do temporibus Ioni oram ad viversas claronologoriam computationes revocamiis C. F. Hemann philosophorum Ionicorum aetatibus, sin 1849.

24 Iiit de lac. h. l. 3. 'Aναξιμενης δε ὁ Μιλήσιος αρχὴν των ντων ἐρα ἀπεφήνατο ' εκ γαρ τούτου τὰ πάντα γίγνεσθαι καὶ εἰς αὐτὼ πειιν ἀναλύεσθαι οἱονῆ ψυχα, ηοἰν η μετερα αh ουσα συγκρατει μας καὶ ὐλον τον κύσμον πνευμα καὶ ἀὴρ περιεχει.

25 liit ap. iis et . r. v. I, 8. 'Aναξιμενην δε φασι την των λων αὐχὴν τον ἀερα εἰπεῖν, και τουτον εἶναιτω με γενει πειρον, ταῖς δε περ αυτιν ποιοτήσεσι ρι-ομενον γεννὰσθαι δε πάντα κατά τινα πύκνωσιν τοs- του και πάλιν ραίωειν ' την γε μην κίνησι αἰωνος υπάρχειν' πιλουμενου τοσαίρος πρῶτην γεγενησθαι

λεγειν τὴν γην πλατεῖαν μὰλ δι και κατὰ λέγον αὐτὴν ἐποχεῖσθαι ἐρι- και τον λιον και τhν σελήνην και τα λοιπα στρα τh αὐχαν της γενέσεως εὐγης ἔχειν .αποφαίνεται γουν τον λιον γῆν, δια ε τὴν ξεῖαν κίνησιν καὶ μὰλα ἱκανῶς θερμοτάτην κίνησιν λαβειν.

ρηκε καὶ ξ πυκνωσιν. Videtur taliae etiani Thales in ilitia adhibuisse extenuationen i t condensationein, Loristi 'ius. I, 4 de

34쪽

Plut de rim Frig. c. I. ὁ γαρ συστελλέμεν- 26 αυτης sc της λης και πυκνούμενον ψυχρον εἶναί φησι τ δὲ ραεδν κάὶ ὁ χαλαρόν ουτω πως νομάσας κά τω ρήματι θερμέ- οθεν οὐκ ἀπεικύτως λεγεσθαιτο κά θερμα τον νθρωπον κ του στύματος και ψυχρα μεθιεναι ' ψύχεται γαρ γ πνοὶπιεσθεῖσα και πυκνωθεῖσα τοῖς χείλεσιν, ἀνειμένου δε του στόματος εκπίπτουσα γίγνεται θερμὸν πο μανύτητος. Hippolyt. Res Haer. I I. τι δε ειδος του ἐρος τοιουτοW ταν μεν μαλώτατος φει δηλον δηλουσθαι δε τω ψυχρω καὶ τωθερμακά τω νοτερω και τω κινουμένω.

a Sitniliter Anax inuit illi a calidum ae frigidum prianum ex Ulfinito exstitisse inusiderat V. n. 20.

Cic. de diat Deor. I, 10 Anaxinienes aerii deliin 27 statim eum die gigni esse Die nunensiti et infinitii in et senaper in Imotu .

Quod aerem deum esse dicit eumquo gigni, videtur id quod Anaxiinones de illis popularibus tradiderat, ad deum natui aleni philosophi l. e. ad aerem infinitiit tenaere transtulisse, is Anglistin do iv. D. VIII, 2. Omnes remιn causa ii finito rectri imitit, ne deos varie aut tacuit, non tamen ab pria aerem in tun sed ipsos eae aere ortos credidit Hippolyt. I. o. oti γιγνόμενα ὰ γεγονόr καὶδεὰ ἐσόμενα, καὶ θεους καὶ θεια γίγνεσθαι, τὰ ἡ λοιπὰ

4. Heraclitiis.

De aetato consonti Suid. V. μάκλειro, . Mortem latu sexagenarius, Seeundum Aristotelem p. Diog. L. IX, 3 cs. VIII, 2;cs. Clinto F. H. ad ann. 45, 444. Ainlitum ess ab Hemiclito Sotion p. Diog. L. IX, 5 Xenophanem perhibet, iudas S. V. Πράκλ. Iippasuin, quod fictum videtur ex Aristotele et A, 3. Verisimillimum quod alii traulebitnt, Heraclitum ipsum sui doctorem exstitisso, V. Diog. L. IX, 5. Suid.

35쪽

τρεις λόγους, εῖς τε τον περὶ το παντος καὶ - πολιτι-

κον καὶ θεολογικω. 6. ἀνέθηκε δ' αὐτο εἰς ἀ τη 'Aμέμιδος ερύν - μεν τινες επιτηδεύσας ἀσαφέστερον γράμψαι, πως οἱ δυνάμενοι προσίοιεν -- καὶ μὴ ἐκ του δημώδους εὐκαπαφρύνητον εχ' - τοσαυτην δε δόξαν ἔσχε τι συγγραμμα ς καὶ αἱρετωτας - αμοσγενέσθαι τους κληθέντας ιρακλειτείου,

Manserioribus appellictatur 4 σκοτεινός, ouod nomen prinum legitur apud Ps Arist. do Mundo L. Consulto eum Dacurius acripsisse, ne ab omninus intelligeretur, etiam Ciceronis opinio est, Nili. D. II 14. Isi brevitatem in causa esse putabant vel aodnui Ita allegorico dixeria v. Clem Alex Suom V, p. 571 C adii soIutiorem constructionem veruorum, velut Aristoti ne mΙ b. τὰ γὰρ

oraro ἐαδίως γνῶναι καὶ δίαρμα φυχῆς λαβεῖμ' η σε βραχύτης καιτο βάρος τῆς ὁρμηνείας ἀσύγκριrον. - De Heracliteis constat

ex Craulo Platonis, os neaei p. 17 sq. Etiam posteriore pMIosopia multi errant in Heraclito interpretanta potissimum Stoici, v. ins a n. 404, noti e et inter Scepticos Aenesidemus, os n. 39, not. b n. 491. Indo factum io ait Cic. Nat. D. III, 14, ut Heraclitum minimo omnes interpretarentur uno modo. Quid quod etiarn inscriptio operis alia aliis placuerat, V. Dire L. IX, 12 ἐπιγράφουσι δ' αυτ οἱ μεν μύσας, οἱ δε Περὶ φύσεως, ιόδοτος grammaticus, qui omnia ad mores roserebat, Diog. L. IX, 15 δε

1848 Mus. nen. N. F. VII, p. 9 116 IX, p. 241-269.

36쪽

Ῥοίοδον γαρ αν δίδαξε καὶ Πυθαγόρην, αὐτίς τε Σενοφάνεα καὶ καταῖον ' - τύ θ' Oμηρον ἔφασκεν ξιονε των γίνων κβάλλεσθαι καὶ ραπίζεσθαι καὶ Ἀρχίλοχον μοίως φ . σημεῖον ὁ αυτου της μεγαλοφ90ούνης' Αντι-ενης φησὶν εὐδιαδοχαῖς ' ἐκχωρησαι γα τἀδελφωτης βασιλείας λ.

familia, ut appellabantur Reges, oriiuulus suisso v. Strabo IV, p. 32, Bumay L c. p. 32. Ipse etiam in republica acer vulgi

contemtor exstitit.

Herael ap. Hippolyt. Res IIaer. IX, . o λύγου 1τo0ὁ εόντος αἰεὶ ξύνετοι γίνονται ἀνθρωποι καὶ πρύ- σθεν η κοθσαι καὶ ἀκούσαντες το πρωτον γινομένων γὰρ πάντων κατὰ τον λύγον τόνδε πείροισιν εοίκασι πειρώμενοι καὶ πεων καὶ εὐγων τοιουτεων, κοίων γοοιηγευμαι διαιρεων κατὰ φύσιν καὶ ὐάζων κως χει.

Cf. Aristot. liet. III, 5 Sext. mp. adv. Math. VII, 132:8etileieran D. 47. Hae in principio operis iccta esse constat ex Aristotele l. o. cit. n. 29, not. a). Quid sit o λόγος ἐων αἰεὶ patetiit histi n. 38 41 42.

ΡIat Cratvl. p. 402 Α, Λεγει που ράκλειτος οτ 32 πάντα χωρει καὶ οὐδε μενει, καὶ ποταμο ρο ἀπεικά-

37쪽

ζων τα δντα λέγει ς δὶς ἐς τι αὐτον ποταμιν οὐκ αν ἐμβαίης.

m Aristot. ili Niconi VIll 2. καιωράκλειτος το ἀντιξουν συμφέρον καὶ ἐκ το διαφερόντων καλλίστ' άγμονίαν καὶ πάντα κατ' ἔριν γίγνεσθαι. Heracluius a P. Ps Arist. d. Miindora. Συνάψειας οὐλα καὶ οὐχὶ οὐλα συμφερόμενον καὶ διαφερύμενον, συνμον καὶ διὰδον καὶ ἐκ πάντων ν καὶ ἐξ ευος πάντα. p. liit. s. et

Ostr. 5. παλίντονος γαρ ρμονίη κόσμου κωσπερ λύρης καὶ τύξου . Did. s. ράκλειτος με γαρ ἀντικρυς Πόλεμον νομάζει πατέρα καὶ βασιλέα καὶ κύριον πάντων ' καὶ τον γηρον εὐχύμενον Ἐκ τε θεον ἔριν ἔκ ἀνθρώπων ἀπολέσθαι' λανθάνειν 'ost V πάντων γενέσει καταρώμενον ἐκ χης καὶ ἀντιπαθείας - γένεισιν ἐχόντων. M CL Plato Solpos p. 187. ἔν γὰρ φησι διαφερύμενον

38쪽

σεν ἀλλ ῆν αἰεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται - αἰείζωον, πτύ- μενον μέτρα καὶ ποσβεννύμενον μέτρα. liit de E ap. Delpti. . Πυρύς τ' ἀνταμείβεσθαι πάντα φησὶν ὁ Βρακλείτος καὶ θ άπάντων, σπερ χρυσο χρήματα καὶ χρημήτων χρυσός.

δε πάντα ἰακίζει κεραυνός. Nam agnis illo sempiteri us auem cave consum a cum igna sentinua apparento, videnatur ei esse gumina vis caelestis et divina, qu- et subtilisfinia esset et semper in motu, omnia penetrMIs et per omnia vigens, donique summa causa omnis Vitae, omnis motus, omnis intellaetus, L. n. m.

38. 39.

Diog. L. ix T. - πυρὰς τα πειτα συνεστάναι καὶ 35 εἰς--το ἀναλύεσθαι , πάντα τε γίγνεσθαι καθ' εἱμαρ-

μἐν καὶ δια τῆς ἐναντιοτροπῆς σέσθαι τα δνταλη. - δε ἐναντίων δ με ἐπὶ τὴν γένεσιν γον καλεῖσθαι πόλεμον καὶ ριν τι δ' ἐπὶ τὴν ἐκπέρωσιν ὁμολογίαν καὶ εἰρήνην , καὶ τὴν μεταβολὴν ὁδονὰνω κάτω β

τύν τε κύσμον γίγνεσθαι κατὰ ταύτην. s. πυκνοέμενον

γαρ τι - ἐξυγραίνεσθαι συνιπιάμενόν τε γίγνεσΘαιυδωρ πορούμενον δε τι δωρ εἰς γ τρέπεσθαι καὶ ταύτην δμ ἐπὶ τι κάτω εἶναι πάλιν τε αυτὴν τὴν γῆν χεῖσθαι ἐξ ῆς ὁ οδω γίγνεσθαι, ἐκ δε τούτου τα λοιπή, σχεδδω πάντα ἐπὶ τὴν ἀναθυμίασιν ἀνάγων τὴν ἀπο της θαλάττης ἡτη δέ ἐστιν ἐπὶ τ ὰν ὁδός .a In ignem universa absolutum iri quin ipso Heraclitus do- euerit uuitat Soletem ad h. 41 ausonum esse quod inem res in aeteritum ne statuerit. At ocuisse Mintur Aristoteles nys. III, 5, do Coelo I, 10, M. Diog Ι. IX, 8. et actosta et Dror rον κόσμον ἐκ πυρος καὶ πάλιν ἐκπυροsσθαι καr rarus' περιόδους ἐναλλα - σύμπαντα αἰῶνα τολ δε γίγνεσθαι καθ' εἱμαρμένην. In aeteritum igitur aurat ista rerum conversio, ut corta descriptione temporiam modo omnia oonsturantur et igno, ut aiebat, satientur, modo denuo consistant generenturquo et Igne octontur quo ea

39쪽

σμοσυνην καὶ κόροπι χρησμοσυν δε σrιν η διακόσμησις κα αυ- τόν, ἡ δε ἐκπυρωσις κόρος. πάντα γαρ, φησί, ο πυρ ἐπεχθον κρε- νει καὶ καταχήψεrat. - 1 Conuarieta, secundum quam nimia et nasci et mutari dicebat, est concoralia illa discors, iam ornesiuvectis descripsimas in n. 33. Εἱμαρμένην dicebat supremam p tentiam divinam, per quam contrarii motus ad ceriam regulam temperarentur, P. Suil . Eol. I, p. 8. ρώκλειτος - εἱμαρμένην λόγον ἐκ τῆς ἐναντιοδρομία δημιουργὸν τῶν δε-ων. CL MUoiem. p. 423 sq. - Similiter eἰρήνη opponitur mim in fragmento Heracliti M. HippoUt Ref. Haer. IX, 10 maod citatur insta M. G. not. c. Vulgo auten eadem belli ae dissensionis vocabula de uir libet conversione usurpasse videtur. - Εuam haec via sursum et deorsum agens una est, ae eadem, s. Imae leguntur p. ippolyt. IX, 10 ὁδος α νω καὶ κάτω μ' καὶ set , et ap. Selileiem. p. 383. Iementorum mutatione ita ad eundem motum revocabat, ut cream ad inferiorem murali regionem depressam esse ignem superiora obsinere, media amaae relicta esse statineret, V. Stob. ΕΟΙ. I, p. 500, Diog. L. IX, 10. - Alienui ab Heraclito quod hio docuisse traditur, aquaim et teream densari ac liquescere alienissimum vero quod alii cum docuisso animant, elementoriun vicissit dines fieri intacono et dissipatione os chletem p. 369

τροπαὶ πρῶτον θάλασσα θαλάσσης δὲ τ μεν μισυτ δε μω πρηστήρ . axini. I, . Iriss xl l 4 μεταβολην ὁρῆς σωμάτων καὶ γενέσεως ἀλλαγην ὁδου ἀνωκαὶ κάτω κατὰ τὴν ράκλειτον κώ αὐεις τυ ζοντα μεντον ἐκείνων θάνατον, ἀποθνήσκοντα δε τὴν ἐκείνων

θάνατον, δωρ ζη τον ἀερος θάνατον γη τον δατος A risi de Anima I, 2. καὶ ράκλειτος δε ἀρχὴν εἶναί

φησι τὴν ψυχήν. εἴπερ τὴν ἀναθυμίασιν, ἐξ ῆς ἄλλα

συνωτησιν καὶ ἀσώματον δὴ καὶ ρεον εἰ '.

a Prima conversio ignis est mare, maro autem dimidia parte ' Ita loeum restituerunt Matalandus et ReisHiis Vulgo γενέσεπιυς, ἀλλοπιν οδῶν - μνως . r. ἐκ βίον, duro my-νως.

40쪽

est torra desidens ὁδος -tωὶ, dimidia ierandus vapor in alium sublatiis, quo nutritur ignis ὁδὸς ἄνω Maro veluti σπέρμα τῆς

διακοσμῆoem ei esse ideDatur, V. Clem M. L . - , Ubi ipso Heraclitus loquens inducitur, tres tantum elementoriun gradu distinguuntur, ignis mare et terea nequo IMAE L. IX, s Iura enumerat. Sed os quae sequuntur. - ΕVaporatio, quam dicit Arbstoteles, est l. q. ὁ πρησrηρ, scilicet crvi liis vapor ex inari in alium assurgens et in ignem conversus, v. D. nilop. ad Aristoti

ἐναθDμίασιν. Eundem vaporem etiam urn appelIasso videtur n. e. animam spiranteIn quod proxime accedi ad notionem auris,

προσθεν ῆν η γευέσθαι γην . liit de Exilio M. Hλιος γαρ οὐχ υπερβήσεται μίτρα φησὶν ὁ φάκλειτος εἰ δε- Ἐρινύες μιν Αίκης πίκουροι ἐξευρήσουσιν

a Aiso est ratio. Dicitia constans illa naazis aequalitas, ex ceteris elementis ad In ratione morescens et decrescens. Eodem facit illud διαφερόμενον δε ξυμφέρεrα ap. lat. Sopn. p. 242. v in Pluit de la et Ostr. Q. adem igitur necessitatis lege r gitur sol, et ipso mutabilis, quippe νέος ἐφ' μέρe Aristi Motoor. Π, 2 L e qui singulis diebus alteraret. Explicatius aeo pers quitur Diog. I. IX, 9 γίγνεσθαι δ' αναθυμιάσεις πόδε νης καὶ θαλάrrης, ἔς με λαμπρὰς καὶ καθαράς, ἁ δε σκοτεινάς aDξεσθαι δεο μεν πυρ α τῶν λαμπρῶν, δ' ὐγρὸν a res /rερων.

In eoelo esse quasdam avernas, liui consistente hicidas illas eva-pomtione officere flammas, quae sint sidera Solis sanunam Iucbdissimam et calidissinam ess propterea quod oetera astra a terea remotiora sint IunRIII vero, in torea vicinior sit, non e re