Homeri Carmina cum breui annotatione accedunt variae lectiones et obseruationes veterum grammaticorum cum nostrae aetatis critica curante C.G. Heyne tomus primus nonus Homeri Ilias cum breui annotatione curante C.G. Heyne volumen primum lib. 1.12

발행: 1802년

분량: 773페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

metuatos, memoratur: nihildo vino , inseratione, Pudore; omnino eius de qua Pugnatiar, mula ratio trabeiatur. Facit tamen hoc ipsum ad vignitatean et austerit tern antiquana Epicam. IIa5. ἱστον, textum. te Iaan. Per apPositionem, δίπλακα 'so. χλαῖναν. uactδωλαε fuerit, curn ipsa vox

non invin modo vestimentigonus declarare posse, di hitatum iam inter Veteres, Cum modo de vino dupliciter complicata, et corpOTI circumiecta, modo dei este interior thus viilla, modo de veste duplici filo si-μμφ accipiant; nec recem nores, in his SaIinas in Te nau. de Pallio p. 396 rein expelliunt. Probabilior ost Priaria ratio, fuisse textum amplius et lautas, Mao duplicato inuolui corpus Pos set defluonto in Pedes. V. Obss. ad h. l.

πολεας ἐνέπασσεν αὐλους. πάσσειν per ποικίλλειν, si, guris Variaro, bene redditur. V. Obss. Notabilia au..tem occurrunt in Homericis pluribus locis artis textoriae in rorienta prisca hac

aetate, . P1od tot tantarum Pae rerum species intexerct narrantur mesieres. IMMI

ris ingenii confinxere' Uno seriores stupenda magis quam inhianda, vi Iasonis laenam Operosa textam, et signis variis ornatam, δίπλακα πορφυρέην, Apollon. I, 7 a I so- Ia8. Monendum est se mel clo obseruando prisco sermone, saepe obuio, Pro Imarmum opera ubique imterponitum ύπ υρηος πα

222쪽

Oι νυν εαται σιγύ, πολεμος δε πέπαυται,

ἀσπίσι κεκλιμένοι, παρά δ' ἔκχεα μακρὰ πέπηγεν αὐτάρ Ἀλέξανδρος καὶ Ἀρηίφιλος Mενέλαος ISG μακρyς ἐγχείησι μαχησονται περὶ σεῖο τω δε κε νικησασι φίλη κεκλήα άκοιτις. Ως εἰπουσα, Θεά γλυκυν δερον ἔμβαλε Θυμωανδρός τε προτέροιο καὶ αυτεος ηδε τοκηων. 14 αυτίκα δ' ἀργεννῆσι καλυψαμένη ΟΘόνζσιν, αρματ ἐκ Θαλάμοιο τέρεν κατά δακρυ χέουσα, cuκ οὐχ, ἄμα τyγε καὶ ἀμφίπολοι δz εποντο,

Adspectu Per cussi pulcritudinem feminas stupent ipsi senes. Locus nobilissimus.

istius actatis. Sic PenelopoProcedit Od. A, 355 et al.

223쪽

- 144. Aethra, Pitthei sΙia, celebratur. Cicadas mares Thesei Inater : Prani Dios- arboribus infidentes recte cura , cum Helenam Aphim memorat; κυανόπτερος ηχε-nae seruatam a Tholao libe- τα τεττιε ούω ἐφεμενος Tarorit, semamn a,luxoriuat; est ap. Hesiod. Sc. H. 393.7 unde illa cum H lena Tro- nam lias solas canoras esse iam prosecta esse tradita constat. Coinat Protae est. v. OUI. - Ι46. De his hoc cicadaman genus non senibus primoribus inter Do- Maxum, sed membranarumianos V. obss. - 15o. αγο- in Pectore attritiac sonos

ρηταὶ illa aetato ad priuien- Bdere. λιγυρρο καταχεύετ' a iam in conmus potius spe- ἀοιδὴν πυκνὸν ὐπο πτερύγων ctat, quam ad eloquentias Hesiod. Ἐργ. 58a. Qua donotionem serioram aetatiun. re videndi scriptores remunx5 I. a. nobiles Versus naturalium: qisi is etiam in Propter singularem elo. Obsentatum, iam ii stotelaentiae notationem tum lem vera de cicati arum

Propter cicadas, τέττιγας, cantu tradidisse H. An. V, quaruIn Cantus apud mul- So. IV, 7 et s. cf. Κοπ-tos scriptores a ' suauitate pen ad h. l.

224쪽

I. In. III IAIAΔΟΣ Γ. 155 166ηκα προς αλληλους επεα πτερρεντ α ρευον Ου νέμεσις, Τρωας καὶ ευκνημιδας 'Αχαιοῖς τοιοδ αμφὶ γυναικὶ πολυν χρονον αλγεα πασχών

μηδ ημῖν τεκεεσσI τ' οπίσσω πημα λίποιτο. I 6oΩς ἄρ εφαν Πρίαμος δ' 'Eλένην εκαλέσσατο φω- λυρο παροιΘ ελθουσα, φίλον τέκος, ἴθυ εμειο, Γνῆ οφρα πρότερόν τε πόσιν, πηούς τε, φίλους τε 'ουτι μοι αιτίη εσσὶ, Θεοἱ νύ μοι αἴτιοἱ εἰσιν, οῖ μοι εφωρμησαν πόλεμον πολύδακρυν 'Aχαιων ' 165ως μοι καὶ τονδ ανδρα πελωριον εξονρο νζς,

156. Obseritatio est obvia, pulcritii linoni Helena Optime esse descriptain Per

to. cf. Eust. Nostratibus Les- singia' obseruatio nota est. Praei aerat Quinctii. VIII,

nequct illa maneat GPud nos, illa, Dae est πῆμα, Pernicies noδis tib eris nostris. I 6I - I7o. Priama, attractam ad se Helenam do Agamemnone intereOgat.16S. οφρα ἴδν τον ανδρα, τοῖς συγγενεῖς, τοῖς οἰκείους vi Sch. B. ad A. Ε, 695. 164. 5. Quod non Helenae culpa accidisti viceres viat, nunc per deomam decreta exciasat: ex iii uicio hominum m1 oram, de quo multa disputata sunt. Cf.

- I66. Nondum anto hunc diem tam Prope ad urbem accessisse Achivos ue cesse est, et ProspectinIn eL se debuiste e muro liberium ut Priamira singulorum orassis emeret. Cf. V. L. Catomun in h. I. duxit recen

nun susin ducum septem

225쪽

η τοι μεν κεφαλῆ καὶ μέζονες αλλοι εασι, καλον δ' ουτω εγων ουπω ἴδον ὀφθαλμοῖσιν, ουδ' ουτω γεραρόν ' βασιληI γαρ ανδρὶ εοικε. 17 Τον δ'' 'Eλένη μυθοισιν αμείβετο, δῖα γυνήκων αἰδοῖος τέ μοι εσσι, φίλε ἔκυρὲ, δεινός τε ως οφελε Θάνατός μοι ἁδεῖν κακος, όππότε δευρσυἱεi σω επόμην, Θάλαμον γνωτους τε λιπουσα, παῖδά τε τηλυγέτην, καὶ ψηλικι κατεινην. 175άλλα τά γ ουκ ἐγενοντο ' το καὶ κλα ρυσα τετηκα. τουτο δε υι ερεω, ο μ ἀνείρεαι, ηδε μεταλλας 'ουτός γ' Ἀτρείδης. ευρυκρείων Ἀγαμεμνων, αμφότερον βασιλευς τ αγαθος, κρατερός τ' αιχμητης' δαηρ αυτ εμὼ εσκε κυνωπιδος, εἴ ποτ εο γε. ISO

1 r. Helena se ipsam accustincto culpant eleuat. δει- νος Plus est Paarn αἰδοῖὸς et ad metvin spectat, qui cum

Teuerentia coniunctus est. - 175. αδεῖν antime non

modo probara, sed et Pras rei, elui, incisci. cf.' V. L. Scilicet stibini. μαλλον Exhiberiar authni hic et Z,

3 5 si1. Helena fluita sui

Diuili oci

226쪽

ω μάκαρ Ἀτρείδη, μοιρηγενες, ὀλβιόδαιμονl

η οἱ νυ τοι πολλοὶ δε ηατο κουροι Ἀχαιων. ηοη καὶ Φρυγίην εἰςηλυθον αμπελοεσσαν,εν, ἴσον πλείστους Φρυγας, ἀνερας αἰολοπωλους, Ι 8Sλαους οτρηος και Mύ ονος ἀντιλοιο, οἴ ρα τότ εστρατόωντο παρ οχθας Σαγγαρίοιο καὶ γάρ εγων ἐπίκουρος ἐων μετά τοῖσιν ελέχθηνηματι τω, οτε τ' ηλειν Ἀμαζόνες ἀντιάνειραι' ἀλλ' ουδ' οι τόσοι ησαν, ἴσοι ελίκωπες 'Aχαιοί I9o

μείων μεν κεφαλην Ἀγαμεμνονος Ἀτρείδαο, ευρύτερος δ ωμοισιν ἰδε στέρνοισιν ιδεσλοι. ,

Priamus miratur. - Ι 82.

notabilis locus de re ex anti Da a fama accepta. '

227쪽

τεύχεα μεν οι κεῖται επὶ χθονὶ πουλυβοτειρν, 195αυτος δε, κτίλος ως, ἐπιπωλεῖται στίχας ἀνδρων ' ἀρνειω μιν εγωγε εἰσκω πηγεσιμάλλω, ορο οίων μεγαι πωύ διέρχεται ἀργεννάων. . Τον δ' ημείβετ επειθ Ἐλενη, Διος εκγεγαυῖα ουτος δ' αo Λαερτιάδης, πολύμητις 'Oδυσσεῖς, Ω Ο ος τράφη εν δημω 'IΘάκης, κραναης περ εούσης, εὶας παντοίους τε δόλους καὶ μη εα πυκνά. Την δ' αυτ Αντηνωρ πεπνυμένος ἀντ ιον ηυδαι 'οῦ γύναι, η μάλα τουτο επος νημερτες εειπες.

ἀμφοτέρων δε φυην εδάην καὶ μηλοι πυκνά.

197. πηγεσιμάλλω, δασυμάλ-λφ, denso vellere in Icto. V. Obss.

Pl. in Ithaca. v. OULao5 - aa4. Antenor interponit Iaudes magnificas Vlyssis et Menelai, Pios ali piando hospiuo exceperat.

ao6. σευ ενεκ ἀγγελίης.propior legationem de te, sius ini caussa susceptam. αγγελία σου duriter g id In, nec tamen insolenter. Pro sollenniore αγγελία περί σου.

osso habitus ac species Co Poris. Cum tamen h. I. Iunctum sit mam altero, - δεα πυκνα Pro Pria lentia, πυκνότης οὐ νοῖ, Πaelius redditur inganium; in Schol.

228쪽

essent exorsi v. obfr. - tionis submissa, lenia, ho a I S. ἐπιτροχάδην, seu celsa minis messitabumn ot in iis, Titer pronuntiando, seu, ut Taae dicturiis erat, defixi:

229쪽

gστηκ ' ἀμφὶ δε μιν Κρητων ἀγοὶ ηγερέθονται 'πολλάκι μιν ξείνισσεν Αρκίφιλος Mενέλαος

Penentem. 225-229. Corporis mo-

230쪽

αυτοκασιγνητω, τω μοι μία γείνατο μητηρ. η οὐχ ἔσπεσΘην Λακεδαίμονος εξ ερατεινης, η δευρο μεν εποντο πεσσ ενὶ ποντοπόροισι, ' ρ4oνυν δ' αἶτ ουκ εθέλουσι μάχην καταδυμεναι ἀνδρων,

αισχεα δειδιότες καὶ ονείδεα πο- , α ρει εστίν; 'Lὶς φάτο ' τους δ' ηδη κατεχε φυσίζοος α εν Λακεδαίμονι αυθι, φον ενὶ πατρ' δι γαίζ. . Κηρυκες ο ' ἀνά άστυ Θεων φέρον ορκια πιστά, 245

SEARCH

MENU NAVIGATION