Historia philosophiae Graecae et Romanae

341쪽

ωκει τῶν αἰτίων σωσιν - καὶ σή τις καὶ

τερέα μεν ουν πασαι ταύτης, μείνων δ' οὐdεμία. a ct in malane n. 252, noti c. - l, II. o. iii iani suppoterent et mi necessaria siuit in vi minum et viae, victum et milium periistent. ρό is h. i. non initum sis ab Haim, -- περιrmi sunt qui inimari quadam virtuto excellunt et et

γνωρίσαι καὶ τὰ συμβεβηκέτ' αsτοiς - - ἐπεὶ σπερ

4 μοις' μοίως δὲ καὶ στεοεω καὶ ἀκινητω καὶ κινουμέ-

342쪽

ρήσει, posui in esse philosophiae, quia segu et veximie Uus in viri speciem eruatis captet, L Rhet. I, 1. ὁ γὰρ οτι ιμ-

343쪽

περὶ χώριστα μῖν αλλ' υκ κίνητα της δε μαθηματικῆς ἔνια περὶ κίνητα μεν ου χωριστὰ δ' σως ἡ λλ' ς ἐν su η ὁ πρωτη καὶ περὶ χωριστὰ καὶ κίνητα. νάγκηδε πάντα μεν τὰ αἴτια ἴχια εἶναι . μάλιστα ὁ ταυτα ταπιτα γὰρ αἴτια τοῖς φανεροῖς των θείων ῶστε τρεις αν ειεν φιλοσοφίαι θεω0οτικαί, μαθηματικὴ φυοικη θεο- λογική ου γὰρ δηλον τι εἴ που, θεῖον πάρχει, ντη τοιαυτι φυσει πάρχει και την τιμιωτάτην εἰ περὶ τι τιμιώτατον ἐνος εἶναι. α μεν ουν θεω9ροικα των ὰλλων πιστημῶν αἱρετώτεραι αυτ δε των θεωρ ικῶν.

dπορήσειε γὰρ ν τις πύτερύν ποθ' 'ρίτη φιλοσοφία

καθύλου στίν. περί τι γενος και φυσιν τινὰ μίαν οὐ

γὰρ λαυτος τρύπος οὐὁ εν ταῖς μαθηματικαῖς Ελλ' μεν γεωμετρία και ἀστρολογία περί τινα φυσιν εισίν, ὁ καθύλου πασῶν κοινή ' εἰ μεν οὐ μὴ ἐστί τις τεραοfσία παρὰ τὰς φυσει συνεστηκυίας , φυσικη ν εχπρῶτ επιστήμη εἰ δ' ἐστί τις οἱοία κίνητος αυτηπροτέρα και φιλοσοφία ποώτη. και καθόλου ουτως τι ποώτη και περὶ του δντος, νή ταύτης αν εἶ θεωρῆσαι, και τί στι και τὰ πὰρχοντα , δν.

a To χωριorbi est o οὐκ ἐν in quod patet ex sequentibus. - In antecedentibus demonstraverat physicam esse eoreticam disciplinam. To θεωρεῖν enim et agendo πρὰrrειν et aciendo ποιεῖν constanter opponitur, ita ut philosophiae etiam tria genera esse constituat, θεωρηrικον πρακrικον ποιηrtκόν. In illo res eo itionem movent, in his contra honianis aut voluntas aut ars res moderatiu es Met. VI, EAE N V, 4, Bonit ad Metaph. p. 28 sq.Sequitur iit omnis actio finem suum extra se positum habeat, cum

344쪽

philosophia appellatur theologia . pars limi Met K, D, quia primus motor ara inun esso videbatur deus s. intellectus divinus, visi os ab Maii materia dereius lauriolus v. ilitia n. 328 Mi. Aliis locis eaoni para appellaru Σοφία A, 1. M aliis philosoplua per excellantiam V 3. . Insori tribus diceriuare Metaphysica n nune ab eo opere quo motus hae para truciatur ad ipsum reui lato Quod vix nonnullis parui, inchoatiun in alis latuit nequo ipso Aristotele editum, sed a dis apillis collectumes ab Aiissioni re Rhodis, Ciceronis aequali, Me Dyriea inscriptuni esse H tur; eri primo post Chri seculo limio inseriptionein usu receptam silas consisti L. Brandis Continent. Mad. Berol. 183

I, 33. stilominus Min parien sie in opera a Maidalis marinis minesvit, ita eum luidis, maxinis elaboravii Hurinii iis iuniis Disitiroci Corale

345쪽

3i Eth. Nicom l 1. Λέγοιτο ὁ αν ἱκανῶς εἰ κατὰ τρο

έποκειμένην λην διασαφηοείη το γὰρ κριβες υχύμοίως, ἀπιχοι τοῖς λήγοις ἐπιθημον. σπε -δ' ἐντιγις δημιουργουμένοις δε καλὰ οι- τὸ δαπια, περὶ

πλατρο στε δοκεῖν νω μήνον εἶναι φsσει δὲ μή.τήγια - δέ τινα πλάνην ἔχει καὶ τἀγαθὰ διὰ πολλῶς συμβαίνειν βλήβας ἀπ' αὐτῶν- δη γάρ τινες ἀπωλοντο διὰ πλοοτον, τεροι δὲ δι' ἀιδρείαν ἀγαππιν οὐ περὶ

τοιούτων και εκ τοιουτων λεγοντας παχυλῶς καὶ τέπφ

λεγομενων πεπαιδευμενου γὰρ ἐστιν επὶ τοσουτον τἀκρι

De usica non aeque accurato sua demonsuanto atqu prima philosophia et mathemitica M. ui Nic. VII, 1; ud. I, 6. HEthicis ad Nicomachum, vis sola ipsius Aristotelis esse putantur, Eudemiis, ab udem videtia secundum Aristotelem compositis, devique amis qua vocantur cf. rondeleni iam maior Beseri II, p. 353), quae ab insoriore Peripatetisto ex utrisque Ni Orna hiis et Illen sis ex erpta esse videntur, es Spenge in Commentari

346쪽

μέρος - δργανον εἶναι ἡτην φαοι της φιλωοφίας

singulis non excussis lisputatur, illas vero Naas nos Ioicae tribuibanus quaestiones Analyricis Minini explicavit, dictis illis x rosἀναλυειν h. e. muni composilium est cogitata enuntiata elementa sua tanquam causas resolvero, M. Anal poster. I, 22.1πικῶς ἐν οὐν εκ ουων--πι- ει περὶ ο λεχθένrorid uir κῶς δε διαδεῶνδε φανερον συνωμωrερον κra. 'Naua Arist. Organon V, p. 353 sqΦ nalytica et quae praetore Aristoteleloico disputata scripta exstabant posterior aetas uno organi nomine oran, lex est, sIo logica non ipsius philosophiae pars,

tolis organon acco d. h. vatis Llips. 18'M. Elementa iri ibces Aristotelic- ex ipsius libris excerpsit, converisi illum avi F.

347쪽

Hὶν λεγομένων ἐδεν με ληθες με ψεωύς ἐστιν, οἷον ἀνθρωπος λευκήν, τριχα νι- .

1όγον εἶναι φὴς ταυταν Δανοών - καὶ πρῶτον. I, Venim falsui ii notionibus demum coniungeti si dirimendis comitur, nam in ipsis rebus non inest nequo veritas neque falsitas V. Mei. E 4. οὐ γάρ ἐστι ο ψευδος καὶ ο ἀληθες λις πράγμασιν,

Munina nora enuntia minae: nam arπορεῖ apud eum iis accusandi potestato mi leni res rondi et enuntiandi vis halis ut cuηγορεῖν καt rivo sit enuntiari aliquid O aliquo Decem categoria numerantur op. I, 9 Drι δε αθrα Οὐαριθμον δέκα,

348쪽

τινος ἀπόφασις δε εστιν ἀπύφανοί τινος ἀπύ τινος

non 8so Statuitur: quod posteriores iudicium c theu appellavo Disitiroci Corale

349쪽

314 Analyt. pr. I, 1. Πρόμαοις ἁν οὐν ἐστὶ λύγος καταφατιμος η ἀποφα τι ς τινος κατά τινος ' οἶτος δὲ φκαθόλου ἐν μερε η διύριστος λέγω δὲ καθόλου μεν

μέρος, οἷον ὁ τῶν ἐναντίων εἶναι - αὐτὸν ἐπιπτήμη μη τ την ἐδονην μ' εἶναι ἀγαθόν. διαφέρει δὲ φώ

τι γενέσθαι τι ἔκατερου συλλογιομdw καὶ γὰρ ὁ το - δεικνυων καὶ ο ερωτῶν συλλογίζεται λαβών τι κατά--

350쪽

postia inedia strua ei prinia in unum enuntiatum colligi possint. iiiii syllogisti in nonii inmiam atroci uitionem appellant, s. Oc. I . Inveni I, 33, iiiiiiii. V, 10, Π, 8. - Tllo die nitar ioci continum penniadendum accommotati, quilam usui es diat Disitiroci Corale