Historia philosophiae Graecae et Romanae

371쪽

ωor φανερον οr οὐσία -- ειδος ἐνέργειd otii . Quo loeo indicatur disserentia iliter energiam et entelechiam, quae vel diversitato nominum si iscatur, es reiideleni ur ad Aristi Amp. 296 Bonit ad Metaph. p. 387. Nilnimam i τελεχεια, u descen- ab adiectivo Prελεχ i. e. plenus perfectus, ita ipsam perfectioncm rci significat, ἐνέργεια vero derivatuni illud a vecto γεργεῖι; eam actionen et uin nrotum, quo ii ex possibiditato ad persectionem enititiir es. Met. 6, 3, p. 1047 a 30 ib. 8, p. 1050a 23,

undo intelligitur ii - - modo iam signiscare, qua quid a potentia a persectionem perducitur, ἐνέργειαν autem eam no-neni, qua causam suam et Eueni simul con pluetitiis nee desinuesse iuui cum snem assecuta est, Bonis p. 396. Misimis quitur ex iisdem struis et finis revem nun idemquo in V rum tamen et causa movens et sitis, eminas oppositi in taliquam

inovetur non soran sed numero, not. n. 324. Meria oonto tribus istis causis oppinita est quod contra iiiiii ali Aristotele eodem quo a Plaunis modo ad contrarium inter bonum sivo sileni et ne cessitatem refertur Plia A. , . P a re pὶρ ὁ ἀναγκαῖον, tora'

pro vulg. e scribendum esse vidit Bonita. - Mem

372쪽

medium so iudieatat, Phys i. t. Meti Est illa asuperuausa imperiheu quod existit in mundo vicissi diri inique quilii res fluctuantur orago nemio ante causa an et 0, 8. -M

M-inia Aristoteli videlituitur esse materia ansiluinum, -- caiisa movens, Mui. A, 6, De son M. 19. 20, quapropter ad patrem potius quain inaucii ori en stirpis reserendiu esso iudicat, Mei. A, 6, 28, II, 4 Gen. n. II, 1, 4. - l, opus intelligendum non aedificatoris, scit aedificii, τῆς οἰκίας ἐνέργεια, videlicet iu sit αγγεῖον --orυῶν σωμάων καὶ ρ ῶ-r mi. 2. A, An L 1.

373쪽

327 Pthys vili I. Φαμὲν τὴν κίνησιν εἰνα ε πελε- λειαν του κινοτου κιν - ἀναγκαῖον δρα πάρχειν τὰ προμπια τὰ δυνάμενα κινει-οα καθ' ε ξοτηρο κίνη

ὁμολογήσειεν ἀναγκαῖο εἶναι πιγεῖσθαι ὁ δυνατωνεχθαι καθ' ἱκάστην κλ/ησιν Iον ἀλλοιουσθαι μὲν το ἀλλοιωτύν, ἐρεοθαι ὁ τὰ κατὰ τύπον μετοφλ μ -στε δεῖ προτειγγν καυσων εἶναι πρω κάεσθαι καὶ καυσμῶν πρὶν κάειν. ἐκ- οὐ ταλα ἀναγκαῖον η γενέσθαι

λην γενέσθαι μεταβολὴν και -πσι, καθ' η ἐγένετο τὰ δυνατὰν κιν αβ κ νησαι. εἰ δ' ειτα προυπῆρχεν ἀκινηοεως μ ουσος, λογον με φαίνεται και αὐτόθενεπιστήσασιν ἡ οὐ μὴν λλα μαλλον ἔτι προιουσι τομοουμβαίνειν ἀναγκαιον. εἰ γὰρ τῶν κινν - ντων

των δε κινητικῶν τὶ μεν ἔσται, πρῶτον κινο , τοκινούμεε ον τε δ' οὐθέν, ἀλλ' ηοεμεῖ, ἀναγκαῖ - τομομεταβάλλειν πρότερον η γάρ τι αἴτιον τῆς ρεμίας Ἀγορ ρψησις στερηφε της κινήσεως. οτε προ της πρῶ-τη μεταβολος ἔσται με φολὴ προτέρα - - ὁ δ' αὐτὰς λόγος καὶ περὶ τοs φθαρτον εἶνα τhν κίνησιν καθάπερ γαρ ἐπὶ του γενέσθαι κίνησιν υνέβαινε προ- τἐραν εἶναί τινα μεταβολχὶ τῆς πρώτης, ουτως σταsθαέμψαν της τελευταίας οὐ γὰρ - π εται κιν μεινον καὶ κν-- ον, οἷον καδμεν- κῶ καυστον ον ἐiμδεχεται γὰρ καυμὀν εἶναι, καύμενον) οὐδὲ κιπι ιαμ

και- νοον καὶ τὰ φθαρτον ὁ δεήσει θαὐηναι. ταν φθείρηται καὶ το τούτου φθαρτικον πάλιν στεθον

πιαι γὰρ η φθορὰ μεταβολή τις ἐστίν. εἰ ὁ τα - αδύνατα δηλον, ἔμιν ἀιδιος κίνησις, ἀλλ' ουχέτε μεν π

Dissilire s

374쪽

ait nil nisi xa PD, Inntiis, partim ea quae a nobi apposita minieopiosius persi q ientia. s. Meti , . at i liaee On eoutio e tria a P. filia statuitur Neeesse esη quod 1il lia beat filiam Causari moventeni in alio lunpii an quod a tu Hi positani, hoc autem rursus in alio, et ita in infinitunt. Sequitur ut id quod acti est pilus D . I. Inlrainui rei uni motum velut sempiternsi in I atura vitainesse loe diat Ini3 s. VIII, 1 init. In quo loco ora in doctrina ei refellenda erat, qui illi relin inom repetebant ab nil in quippe eipsain movente. b. Er διωρισra Or κινεIrae4 κινη όν' soro

διαλείπειν, νάγκ ειναί τι ο πρῶτον κινεῖ, εἴτε ἐνδεῖτε πλειώ καὶ το πρῶτον κινουν ἀκίνητον. κωτον μὲν οὐν

μή ἐστι, -- του μεταβάλλεινέ τε μεν ιναι ἡ δε εἶναι παν ὁ τοιουτον. καὶ των πῶν - ἀκινήτων με κινητικω ὁ ωας τε μεν εἶναι τε ὁ μη εἶναι

375쪽

ύτε μὲν εἰε/αι ὁτὲ δε η το μεν γαρ αυτ εα- κινουνο ταυ ἔχειν ἀνάγκη μέγεθος, εἰ μομεν κινεῖτο ἀμερές, τὸ δε πινο- οὐδεμία νάγκη ἐκ των εἰρημενων του δητὰ μεν γίγνεσθαι τα δὲ φθείρεσθαι καὶ τουτ ιναι συνεχῶς, οέδεν αἶτιον - ἀκινήτων με ἀεὶ δ' ἔν- των , οὐδ' αὐ- n μὲν ταδὶ κινούντων - των δ' δεερα - γὰρ . - συνεχοῖς με ἔκαστον αὐτῶν Ηἴ- σει πάντα τι με γαρ λως'εω Μυονεξ νὰγκος, τα δὲ πάντα πειρα καὶ οἴχ αμα πὰντα δντα δηλον τοίνυν τι εἰ καὶ μυριάκις ενιαι ἀρχαὶ τῶ λανήτω συν-- δέ, καὶ πολλὰ των αὐτὰ ἔαυτὰ κιτούντων φθείρεται τὰ δ' επιγίγνει α καὶ

μεν ἀκίνητον ον τόδε κινεῖ. τερον δε τοδί' αλλ' Dδὲν ἡττον ἔστι τι δ περιίχει, καὶ τουτ παρ' καστον, Ἀστιν

αἴτια κινήσεως εἶπε ουν χιος κίνησις - ἴδιον καιτι κινουν ἔσται πρῶτον , ει ν εἰ ὁ πλείω, πλει τὰ

-- δέδεικται γαρ τι ἀνάγκη ἀεὶ κίνησιν εἶναι εἰ δὲ ἀεί. νάγκη και συνεχρο εἶναι- καὶ γαρ το ε Ουνεχες

376쪽

yas roν πειρον χρόνον, οὐθὲν δ' ἔχει δυναμιν πειρον πεπερα

quoquo finibus exemtum est Pitys IV, 12. - es Disptitat conuaquod quispiam statuerit, nothini in Inmido a singulariam remina ratione vel anima proseisei. Quem contra monet has dein eps

alias tost alias existcro, Illi irata te Inporum serie Orientes et IIu

Primus motor Aristoteli deus appellatur, Met. A, 7 8 undo prima philosophia appellatiir et lieologia, E, 1. Non veretur illo, quemadmodum Plato, deum sive prinatu motoreIn substantiam esse dicere Met. . , . 'Aνάγκη εἶναι τινα ἴδιον ουσίαν ἀκίνηror'.

ἐνέργεια, noque propter sensus iis percipitur, verum eat ovo et

377쪽

γειανς. ἀλλα μην καὶ το καλον καὶ το δι αυτοαίρετον εν τὸ Θυτὴ συστοιχία καὶ στιν ριστον ἀεὶ θ άλογον τὰ πρῶτον. τι δ' εμι ὀ - νεκα εν τοῖς

μενον, κινουμειρον δε ταλλα κινεῖ β. εἰ μεν ουν τι κινεῖται, νdiχεται καὶ ἀλλως ἔχειν. ἐπεὶ δ' εστί τι

νοον αὐτὼ ἀκει πονη- ἐνεργείρην, το-- ου ἐνδέχεταδΠως ἔχειν -δαμῶς. - ἐξ ἀνάγκης θρα ἐστὶν δν καὶ ι ἐνάγκιὶ, καλῶς, καὶ ουτως ἀρχα. ἀναγκαῖον τοσαυταχῶς, τὐμεν βία, τι παρα την ὁρμῆν τ δε οἶ

φύσις.

378쪽

muin enim in altera serie en inierantur Nativa, ea non per so -F ivrηνὶ, sed per accidens emtationi subiiciuntur. Atmia in illa serae prima est substantia ea, quae simplex est, ad omni materiae et potentiae ambiguitato immunis, ipso actus; sed cum

ea substantii coniunctum est in adem serio id quod sua natura appetibilo est B pulchram. in Bonit at l. o. - )uod

δἐ , De Gen. n. II, 6 Pthys II, 2, iis explicandum videtur, ut aliorum,nus h. e. - ου, quippe quod amni ito su et linimii hue, nihil obstet quomimis in substantiis iniimbnilnis imiteretur, alterum veri, ia , ut quod per imitationein Milcipuus ad illluamcedat, non possit lini, ἐν τοῖς δεινήτοις. Et lino iidem iis

postlitio ui, uate es n. 325, noti suminum principiunt move nedemulo talo est Maale est: quao iidem Moessuas m non exiria Meus per vim illaia est, sed eum ipsa eius intum dignitate coi iuncta et Absoluta, M. Met. α 5, ubi quatuor ros annotiso gemeraeis dicuntur: qua vulgo ἀναγκαῖ dimitur ad vivendum nece

379쪽

πως ἄπαν- - ἀναγκαῖα h. o. iiiii quod nostro loe Mettius, hἐνδεχόμενον πως, crimis viario sed ea uti, in collit si ei ολ ἐνδήDuu Haως ἶνιν,-- -M3-ti m dxvM, M. n. 315 ammo et n. 317 vin b. sum in uimur principium est substantia aeterita, immobilis, Mans ipse, necessaria, coitabilis eademque appetibilis, eamio pro

me id ipsum, quia est appetibilis, motum officii Larissimo enim P te hoc placitum Aristotelis, unaanquamque rem appetere id quod bonum, quod divinum, quod acterarum quanique rem pro ualudes a sacultate sera i , cf. Gen. et Core. II, 9 de An.

iidnuitur do insenectu agonis, rura Propterea se vir os alio, mor etiam ad singulo scientias reseruir, velut ad artem medioni, Demen es corr. I, 7. Praecis inuin veri, et vultu sum laeum

380쪽

ia) διαγωγὴ sese opponi reicussita vim , τοῖς ἀναγκοίοις, α -- n. 300, Bonita ad Meti 1, p. 45, ut ais lodo i iis nais mi vii a Maurusi inlau-tus divini, viso miniis sit significetur eum uinina quo homini eo uere possit bovi imo cominatur Min emo vitrio contemplativae, quippo piae Gem in ah ipsa contineat, non Oxiae se poesiuit Mimai, hoc cum aliis locis e sinat es n. 306 n. 345, not. tum iis quae leguntur Eth. io X.L