장음표시 사용
421쪽
V. 379. τέχνη τέχνης. Legendum τειν' τέχνας,
ars ea et eris a r t i ta v s P r a e si a n s. Philo Ddaeus, de constitutione Principis, vol. II. p. 36 a. πραγμάτων ἐδιωτιγιων καὶ δημοσίαν καὶ ἱερων ἐπιμέλειαν, εν ουκ ανῶμάρτοι τις εἰπων τέχν ν τεχνων και επιστέμην ἐπιστημωνεῖν ι. Xenopho n Mentorab. IV. p. 462. μεγίστης ἐφίεσαι τέχνης ' εστι γαρ των βασιλέων αυτη, καὶ καλεῖται βασιλική. An et hue pertinet Nostra locus Philoct.. I 38.
et se l. 8 Mus gr. τέχνη τέχνης ὐπερφέρουσα - πολυωψ λωβίω, ars a Gena, i. e. sapientia sapientiam suis. Pera Ii s in invida non, i n vici e n d a vita.
V. 38s. το ΥΠΕΛΘΩΝ απὸ μεταφορῆς των παλαιόντων λέγεται, ὀταν τους αντιπάλους ὐπέρχωνται λαθόντεe, Zνα εὐχειρωτους Ουτω ποι σαντες καταστρέψωσι. Ex edit. recent.J B Da n c I V. 386. Hic versias citariar in libello do constraret. vectoriam Graec. post Hermanni libriam de emendanda ratione Graecae Granam. p. 3 6. et cum duobus sequentibus a Stobaeo p. 276. Selao V. V. 387. δόλιον, αγυρτην. Malim nunc comma post &λιον delera. - ει τοῖς κέρδεσι μόνον δέδορκε. Pariter Cicero in Tuscul. Disputa tr. V, 39. de Cn. Aufidio eaeeo: videbat in literis.
422쪽
I arpyias Apollonius II. 289. appellat μεγάλοιο Διος κεινας. Erinnyes in Electra I 38Z. μεταδρομοι κακων πανουργηματων αφυκτοι κυνες. BOIncic Eaedem ap. Aeschγlunt Choeph. Ios l. ab Oreste dicuntur μητρος ἔγκοτοι κυνες. De Splainge conferat Bothius iubet fraginentiam Aeselayleae Sphingis a.
Σφίγγα, δυσαμερίαν πρύτανιν κύνα. Vid. Etiam Lex. Sophocl. in PAULO AOΣ ΚΥΩN. V. ΑΟΙ. Haud leniora auctit Tiresias a Penili eo apud Euripid. in Bacchis a . εἰ μη σε γηρας πολιον ἐξερύετο,
καθησ αν έν Βάκχαισι δεσμιος μέσαις τελετὰς πονηρῶς εχαγων. B r u n C h. αγηλατησειν , piacula ablegare velle; tu recte interpretantur Suidas, Hesychius, Etvrnolog. Nag. Glostiarium quoque Ilerodoteum , ex lib. V. a. Mus gr. V. 4 Io. Vide P. Victorii Uar. l eet. VII. 22. B r u n e k. ου Κρεοντος προστάτου γεγράψομαι, n o n i ni a b ut i s p u bl i e i s, tanquam C r e o n O s c t i e n S, recensebor. Lege cautiana erat Athenis, ut μέτοικοι, i. e. inquilini omnes civium aliquem patronum προστατην tibi adoptarent, idque in tabulax publicas reser-
retiar. Uide Suid. v. α προστασίου, v. νέμειν προστατην.
Hesychium v. προστάτου. fchi; us locum Biunckius dedit in Lex. Soph. ErfJ Mus gr.
V. 424. αρ' οἶσθα n ii ni se i s, i. e. si positive expIimas, nos eis. Hitie subit ei potuit καὶ λέληθας, ignoras etiam, tu Iwn esset, quod Bothias, inter rogandi signo post Gae denurni posito, in uου transmutaret.
423쪽
V. 4 6. Ad αμφιπλήε h. l. active dictum, ut Τra eluia. 93 a. respicit Eustat latus P. 32I, I 3. V. 4I7. δεινόους. gloss. φοβερὰ την ἐπιδημίαν.
V. 4I8. βλεποντα - σκότον. Sie σκότον δεδορ- κως Emip. Phoeniss. 39 I. εχορα κνεφας Bacch. SI . Vule et insta v. I 3U4. I 269. Μus gr. Adde Iae obsad Anthol. Uol. II. P. III. P. ao 3. V. 4 9. λιμην. Mehichius: λιμην, αγορα, καὶ ἐνδιατριβη' Παφιοι. Exemplis quae lini attulerunt In. terpretes adde Nostri Antim lora. 988.) Delenda tamen inverrogationis nota post λιμζν, ut 'ης a πυμφω- νος regatur. Mus gr. De inte unctione poenitet non obtemperasse, quoniam, si laoc poeta voluisset: quo non pervenient E i v I a t u s tui, non ποῖος, d eis seribere debuerat. V. 424. V αισωσει. sic recte Mariclandus ad Suppl. 394. Vulgo α σ' ἐεισωσει σοI τε καὶ τοῖς σοῖς τε
ἐεισώσει hic ne ii reum est, ut παρισωσν apud Conticum in Vespis 66s. Brunck. Vulgata in , ut Par erat, vindicavit Vauvi Ilerius, his eam verbis explieans: quaeto sp o ia su in ad filia, patre ni ad fratri: s rueniasii ram r ed i g eri t. Et ite iam oli in interpretatus fit rat Selioliastes.
424쪽
ntini visum est, sed se debet liuelligi: quibus me, si lena diligentius perpenderis, magnum invenies.
V. 44 I. Ox . gl. αυτ y ευδοκίμησις. Boine Ic. V. 4 3. Eurip. Phoen. 967. ed. PorsΤα μεν παρ' 'μων παντ ἐχεις ' ἐγου, τέκνον, Προς οἶκον. V. 444. τα ἐμποδων, τα ἐν ποσί, τα προκείμενα, ut recte expIicat Thomas M. excitato Versu ex Eurip.
oπου, ut A3. IO69. ad quem locunt vide se laolia ni in o. ra. Si e codd. onanes, nec ulla est ratio, cur inite tiaroπου in oπως. BOIne Ic. Eurip. Here. F. I 8 3. ου γαρ
425쪽
V. 448. Optime Sehaesertu ad Lausterium Bos p. 726. ubi de accusativo absoluto agitiar, laune locii in se interpungit λέγω δέ σοι ' τον ανδρα τουτον, ον παλαι ζητεῖς - ουτός ἐστιν ἐνθαδε. V. 4 s. πτρω προδεικνυς. Intellige τν βακτηρία προδεικνυς έαυτω την οδον. Ineptissime haec verba interpretatiar Scholiastes. - ἐμπορεύσεται. gl. αντι του πορευσεται. Compolitum hoc pro simpliei frequentat Sophocles. Vide El. 4o S. 398.) Fr. Ine. IIV. Inde ἔμπορος, viator, Oed. Col. I S. 3o3. et ξυνέμπορος Trach. 318. 319.) εμπορος oce uirit etiam ho e sensu apud Eurip. Alcest. Ioz . B r u iis h. προδεικνύς. Subaudi έαυτω: stam ipsi ni o n stran Simili uin Ellipsium exempla vide ad Eum p. Baech. 799. M u S g r. Non debebat Villoisonias ad Longum p. 8s. σκέπτρε in σκηπτρον mutare, licet sic legiae videatur Selaoliastes, qui per σκ'κτρον δεικνυς exponit. Vulgatani tueriar Theocri XXII, Ioz. χερσι προδεικνυς. Ad sententiam eonserui potest Seneca Oedip. 636. - Repet inceditus viae, Baculo senili triste praetentans i t e r. V. 4 36. ευνών. gl. συνυπαρχων. - ο μου αδελφος καὶ πατηρ. B r u n e Ic.
426쪽
V. 469. γενέτας, filius, ut Euresp. Iou. 9I6. Alias pa rem significat. V. 47I. Fallitur Musgravius αναμπλάκητοι salvornetro legi posse existimans. Se emi a illius vocabuli syllaba nusquam eorripitur, nee magis plina a participia αμπλακύν: in loeρ enim Euripideo, ad quem provocat, Iphig. Aul. I 24. sine ulla dubitatione ser ibi d0bet:
καὶ πως Ἀχιλευς, λέκτρων απλακων. BP uhius omni iano legendum ait άπλακητοι, quae UOX exstet Traeta Iao. sed vide quae contia eum disputavit Hermannus de emendanda Iatione GIaecae G Iamni. P. I9.
V. 476. Miasgravius, Versum requirens anapa sti eum, servato Turia ebi conament O υπ0, emeitilabat: φοιτα γαρ υπερ τ αγρίαν ῖλαν. Equidem , textii ia in typis exserripto, loeunt sic esse constitiaendum animao. verit: φοιτα γαρ υπ αγρίαν
υλαν, ανα τ αντρα καὶ .πέτρας, α τε ταυρος.
427쪽
V. 482. δεινα ταρασσει. Duplici modo hie loeus explicari potest. Si δεινα pro δεινως accipias et ad ταρασσει subintelligas με, ut in sequentibus &κώυντα ροαποφασκον-- accusativi sint singularis, sensus erit: graviter In epertu 3 at a u g u r. Sed praestiterit forsitan, sic inistelligere: horrenda movet augur, qua signifieatione ταρασσειν a Pimi aro Pyliate. XI, ZO. usurpatirin est. Tum vero δοκοῖντα et αποφασκον pro accusativis plui ais lis habetula: , , neque astarn antia neque ne- ga II tia , i. e. quae neque certa videntiar neque inis certa, quae neque probant ren neque improbant. V. 483. οἰωνοθετης ex la. l. commemorat Eusta.
V. 484, αποφασκονθ', n e g a n t e Ira , in si ei antem. Aristo t. Metaphys III. cap. 7. αναγκη η φαναι η ἀποφαναι εν καθ' ένος στιάυν. Idem Categor. cap. 8.4 καταφασις προς την αποφασιν αντίκειται, οῖον το, Κα
' V. 487. οπίσω, retro, i. e. tempore PI aeterito: tu in illo Homeri αμα προσσω και ὀπάσσω. M u s g r. V. 492. Aldus et eo M. Omnes veteIes, wαθον προς οτου δν βασανω, omissa voce , quae ad versus integritatem requiritur. Eam In veteribus scholiis deprehendere muri visus suin. Versus
428쪽
πο- τόδ' εγνω χρωμένη τεκμηρίω;
Verbum rei aptissimum est, quod e textu in conrinentarium migrasse opinor. Braine Ic. Antiistropham mutilavit Triclinius re eando ἐπ αυ-: eundem Hea-thius et hie interpolas e τί, quod in Aldlaa et MSS. Bodleianis non comparet, Mud intinerito se spicat '. Sententiam certe contuIhat, quin et metriam quoque, restitutis quae in aluisti optra deleta erant. Sic autem inter se coinponi debebant versus αντίστοιχοι,
Προς οτσυ μ βασανω Simpli. Γαρ ἐπ' αυτω πτερόεσσ ηλθε κόρα Antistr. Post Bα-νω desulerariir vox , qualis esset θλιβόμενος. Mus gr. Mihi deest e videtur eiusmodi participium, quod pariter ad προς οτου quam ad βασανω pertinerer, hoc ferme sensu: qua simultate inductus rem e X p I o randam. V. 493. ταν ἐπίδαμον. Hesyelatus: ἐπιδημιον, κοινον, δημόσιον. Pariter et late ἐπίδαμον φατιν interpretor popularem opinionem, earn se. Piae 3Pud Populum maxime valebat. Mus gr. Imo intelligi de bet sania, qua florebat oempus apud populum.
V. 49 S. Lego et distinguo: Φατιν εἶμ' Οἰθιπόδα, Λαβδακίδαις ἐπίκουρον σἈμλων Θανατων. A d popularem opinione n aecedo te, o Oedipe, L a b d aei ct i s occultae caedis vere ultorem et vindicem esse. Ἐπίκουρον θανατων, ut αἱματων ἐπίκουρος Eurip. Electr. I 38. Λαίου αρωγος supra v. Iap. Orestes paternae mortis auxilium
429쪽
-- 4o6 uni eum Seneeae vocatur, Agam. 9os. M u s g r. Ἱέναι έπί τι nifieat, ire adversus aliquid, ag-gIecti, Iamnquam, opinor, ad aliquid accedere. V. SO . μεμφομένων αν καταφαίην. id est Oυκ αν καταφα, τῶν μεμφομένων τον μαντιν. Non e O n i r adicerem illis, qui vatem incusa Oznt, floeci fecerint. Helych. καταφαναι, κατειπεῖν. BOInck. καταφαίην. assentiar. Amst Ot. Metaphys III. cap. 7.η διανοια η καταφ σιν, η απόφησιν. Vide et ad v. 493.
V. I. τῶ απ ἐuau. Hiariis, quando in versuda etylico est, idque in at si Bothium non debebat offendere. Sic EIectr. I 4 . α Ιτυν, αἰὲν τυν ολοφύρεται, ulu idem male dedit ατ τυν.
430쪽
U. 29. τουδε τανδρός. id est Oου. Saepe άν ροοs nilail aliud valet quam ego δεικτικως, ut apud Latinos Coini eos la i e h o nio. Sic in Trach. 3os. 3o6. Deianii a se ipsam indicat his vectis, τνςώ γε ζύσης ἔτι,
V. 33. η ως ου γνωρίσοιμι. Ista non amplius advectumἰδων referri possunt, sed alius ex analogia adsum emtum est, ὐπολαβων, ἐλπίζων. B Ga n e k. Durum est tale quid adsumere
V. 34. κουκ αλε - Θων. ηγουν καί, εἰ μα- θοιμι, ου δυνηθείην αποσοβησαι, αμύνεσθαι. B r u n e V. 6 36. Vir cloetias apud Anonymam Oedipi Regis Interpretem, cuius versio paucis abhinc annis Berotini et Lipsiae prodiat, πληθους in πλούτου inmandum
suspie attri , improbante censore in eptiem. Ienens. a. I 8O . n. as . p. I 33. tui vere monet, quae in generali enuntiatione proponi par sit, non opus esse, ut ead em Omnia conan Enun entur, ubi ad specialem rem fiat aeconunodatio.