장음표시 사용
131쪽
122 LIBANU OR I XV ῆι ρύπιος, ψῆν πεμψέ με νυν αἰτήσοντα πόλις ἀτυχής, H δε βουλει, προπετὴς πολις ἐπὶ μεν τοῖς σοῖς τρο παίοις ήδομένη, ταῖς δ' αὐταὶ αἰτίαις αἰσχυνομενη. b. πεποίηκε δέ μοι πια, χειροτονίαν με, γένει τον ἄλλων διαφερειν οἴτε το ρύνω προήκειν οὐδὲ πληθος λειτουργιον ουδὲ τ μὴ δυνασθαι τοὐς ἄλλους λεγειν εἰσὶ γάρ, εἰσὶν ὴμῖν νδρες ἐν παιδεύσει καὶ λύγοις τεθραμμένοι καὶ περὶ πραγμάτων ἱκανοὶ διαλεχθηναι. 6 ἀλλ' ἐπὶ ταύτην με τὴν πρεσβείαν κατέστησε προ-
ὐφειλήμενα χρέα πεπείκασι γὰρ αὐτούς, Δ ἐμος μαθητής, οὐκ ἐμου ταυτα λαζονευσαμένου προς την πύλιν, ἀλλ' η τον λύγων ὁμοιοτης την ύζαν ταυτηναιε εἰσήγαγε καὶ οὐδ αν οἱ χρησμοὶ μεταβάλοιεν,1 ῶς οὐ στρις με συ βλέπων τοιαυτα δημιουργεῖς. 7 7 μὲν τ το τοὐς ἀνθρώπους περιέστησε μοι καὶ παρέστησεν ἐλπιδας, δε αιθεσθησι τὴν συγγένειαντον λόγων, τερον δὲ δ τιμον διατετέλεκας θέρος ολον καὶ χειμον καλον, μετωτεμπύμενος, ἐπιστέλλων, ε λέγοντος ἐδύμενος, ἀρούμενος σιγοντος οὐδὲ τὴν ἀγρυπνίαν ηγνύησαν ην ἐρεῖν ποτέ μου μέλλοντος ήγρυπνεις διὰ τὰς ἐν ταῖς τοιαυται ἐπιδείξεσι τύχας.8. τά γε μὴν περὶ του σίτου, ὁ ο ἔστιν νῖν ὴ πόλις, εἰ γὰρ μὴ τύτε ἐκεῖνο εδωκας ἐγγαλον μου καὶ
132쪽
της τοίνυν τηλικαυτης εὐεργεσίας ἐμοὶ τὴν χάριν ἐκέλευες ἀπελθοντας εχειν, ο και ἐποίουν κοντες μακα -
ρίζοντες με καὶ σφῆς ἀτούς, των μὲν τιμων με της δε βοηλίας αὐτούς. οὐ τοίνυν ἔμελλον ταυτα εἰδοτες ἐτέρωθεν μεταπέμψεσθαι τον πρεσβευτὴν ουδ' ἀμνημον μει το δακρύσαντος παρ' Ἀχιλλεῖ γέροντος,
ἐν προ τον αλλων ἐπιτηδειον ὴγεῖτο διαλλάττειν τερος γέρων. i. οἱ μὲν ὁ εἰκήτως γρουντο ἐμὲ νομίζοντες υτως τευξεσθαι τούτων ἐφ' α--αουσιν istis δεύτερον, Οὐ δώσειν αἰτί ' χώραν, ς οὐ- 454καλος εἶδον, δν λέσθαι χρην ἐγὼ δε ευθυς μεν ἐξωμοσάμην, ὼ βασιλευ, καὶ παν ποιησειν προτερον ἔφηνῆ τουτο, μεμνημένος, - μ ἐκελευε φεύγειν τολυπὲρ της πολεως λύγον Δ ουτ' ἀτος ἐνδώσων - ἐμοὶ εκαλος εχον ἄπρακτον ἀπελθεῖν. 10. προσκα μένων δε ἀνθρωπων πολιτον καὶ συμφοιτητον καὶ συγγενῖν καὶ στενόντων καὶ θρηνουντων καὶ διεξιέντων ἄθλους τον μῖν ἡπὲρ της πολεως προγύνων καὶ δεικνυντων
133쪽
1IBANU OBATIO XV τάφους μητρος, πατρος καὶ ἔτι των νωτέρω καὶ τον πάλαι καὶ τον πρ - οἰχομένων νομίσας, β βασιλευ, μετὰ τούτων ἐκείνιυς παρεστάναι καὶ τὰ μει ἱκετεύειν, τὰ τη μελλήσει μέμφεσθαι, τὰ μὲν αἰσχυνθείς, τὰ δὲ δείσας Ἐριννυς, ὰγανακτεῖν δεῖ νομίζειν πατρίδος ἀμελουμένης, σπερ ἀμέλει τοκέων, και προ τού
των τὴν σὴν γνώμην φοβηθείς, μή με ηγη ριώδη
καὶ δυσσεβη καὶ των τιμιωτάτων προδύτην, στ τούτων πάντων ἐπεί ν τό γε ἀληθέστερον, ναγκά- 10 σθην υπακοοσαι κλάουσιν. 11 ἀλλα τί με ποιεῖν ἐχρ ν ἀπελαένειν δεομενους μὴ δοκεῖν ἀκούειν λεγόντων , μὴ δοκεῖν δρὰν παροντας περιχυθέντων ἀποπηδῆν; εἰς ἀγρον ἐλαυνειν; ερημους - ἄνωθεν τε ταυτα ἐφοροντος λίου καὶ γης διαστηνα δυναμενης; 12. καὶ 1 τίς αὐήν ευπροσωπος λύγος τοσαυτ κακ*; τι τρα-
ρος ὁ βασιλεις καὶ δυσχερη τον τροπον καὶ δίκας εἰδὼς λαμβάνειν παρρησίας Ἀλλ' fδεσάν μου τηνα455 ὐπὲρ αὐτον τούτων προς σὲ παρρησίαν δε - δείλης πρωίας μέχρι μέσων πολλάκις προελθο0σαν - Dκτον, ἐφ' - μὲν φίλων τινὲς δείσαντες δε ανεκβαινούση το μετρον ἐπεῖχον, συ δε κείνους ἐπεῖχες
μὴ -τα ποιεῖν νομίζων εἶναι βαοιλικι καὶ της σης αὐλης ἄξιον οὐ το σιγώντων κρατεῖν, ἀλλὰ το φερόντων εἰς μέσον α φρονοfσι περιεῖναι. 13 τοσαέτης
134쪽
μύθεν ἀπολογία ανδρα δε δε χαίρεις καὶ δν ἐν τοῖς έταιροις ρίθμηκας, ἐξελεγχρονα πονηρ0ν καὶ μιαρον καὶ μον καὶ βάρβαρον οὐδ' αν σοὶ καλος εἶχεν,
βασιλεῖ. 14. ι ταυτα ηκω πρεσβευων καί σου δεομαι μημεταξ λέγοντος ἀπαντα μηδὲ τὴν ἄμαχον ἐκείνηντο λύγων ρώμην ἀντεξάγειν τοῖς ἐμοῖς δεῖ γάρ σε τήμερον χρηστον φανηναι μαλλον η ρητορικον - δεδέομαί τε καὶ Δ ἀξιουμεν τυχεῖν, μίμησαι σαυτον, δεοβασιλευ, καὶ ποίησον η προτέρ καθέδρα την δευτέραν παραπλησίαν. 15. στης παρ' μῖν ἀπ της σπέρας λαύνων στηθχ, και νυν ἀπο τον νενικημενωναναστρέφων παλαιον βασιλέων χειμάδιον ὴ πόλις. μεινάτω τοίνυν ὁ περὶ τον χειμον νύμος. 16 κάλλη, μὲν ἐμῖν ἡ ἔστιν οἰκοδομημάτων, οὐ γὰρ εἴασεν πάλαι Περσον βρις τυρ επιφέρου- τοῖς ἀνθι It 456σταμένοις, στι δὲ πολ το οἰκουμενον ἀποχρον καὶ
πολίταις καὶ μετοίκοις και ζενοι και βασιλει και Arist Aeli. 440s i cf. p. 181, 12
135쪽
126 LIBANU ORATIO XV στρατοπεδω, τέχναι δὲ παντοῖαι καὶ πλῆθος ἐμπύρων και πηγαὶ καὶ ποταμος καὶ χεροῖο πέλθος καὶ θερος ἄλυπον καὶ γη πάντα πολλὰ φέρ-- τον παρὰ τουAυύς, εἰ τυχοι 17. εἰς α μοι δοκεῖτε βλεψαντες μεῖς
οἱ βασιλεῖς ἐν τοῖς προς οὐ βαρβάρους πολέμοις
τἶδε χειμάζειν, ἀρκουσης τῆς πολεως νασχεσθαι τον ὁγκον το πράγματος, τὰς δ αλλας καὶ διατρέχοντες θορυβεῖτε, δυναμένας ἐνεγκεῖν τ φορτίο4'.
μὲν γὰρ εοικεν ὁλκάδι μυριοφύρρ μεγάλη καὶ ἰσχυρρει
, τὰς δ' εἰκάσαις αν ἀκατίοις, οἷς πλέον ἄχθος εἰ φιλονεικήσαις ἐνθεῖναι, κατεδυσας. 18. νυν οὐ ο κομενῶς χάριν αἰτουντες την λειτουργίαν ζημίαν γούμενοι τὴν περὶ ταυτα ἀνάπαυσιν. ἐκ γὰρ του πάλαι μελέτην εἰληφέναι του πράγματος ποθουμεν βασιλέως καθ i5 δραν, σπερ αἱ τίτθαι τον περὶ τὰ παιδία πονον του
χρόνου προῖόντος ἐν δοQ τίθενται καν ἡ τιτθεία λάβη τέλος, δακρυουσιν. 19. εἰ μεν οὐν οὐρίων ἡμῖν το κλέος ἔτρεχεν, υτ αν ετερον εὐτρέπιστό σοι χωρίον ουτ α λύγων ἔδει τοῖς φιγμένοις, ἀλλ' α45 ὰ τον συνηδομένων ἐστὶ φθεγξάμενοι καὶ τη os 2 δήμου φωνη τὰ εἰωθύτα χρησάμενοι συν χορεία καὶ κρύτ' και σκιρτήμασιν ηγομεν ἄν σε πρ0 το ἄστυ
medontis Antii Pal. X23,5 μεγάλη καὶ ἰσχυρα. Pro glossemate habendum 1 Re 11 oo anser P 12 ωοοντες
136쪽
LIBANI ORATIO XV 127 ἐπειδη δὲ πέπτωκεν εἰς χείρω δόξαν τὰ ὴμέτερα καὶ δοκοsμεν οὐ προ μως πουργηκεναι καὶ τὰ μὲν ἐρρα- θυμηγέναι, τὰ ἐξεπίτηδες ναντιοσθαι καί, ὁ πάντων δεινώτατον, πησθαι κακος καὶ πανηγυρίν τινα πεποιῆσθαι προφασιν πονηρου δρύμου, λειπεται λύγ' βοηθεῖν τοῖς εἰς τοιαύτας αἰτίας κουσιν.
20. 'Eρων οὐχ α λεγύντων ἀκήκοα προστιβέντων ὀδυρμους τοῖς λύγοις. τίνα δη -τα α παραλείπω; τίς ὴμῖν ἀδίκημά τι σύνοιδε παριὼν δεικνύτω καὶ τ διαβάλλειν ἀφεὶς ἐξελεγχε τω τί μεν 10
ολιγωρήθm τί δὲ ἐπεβουλευθη; τί μὲν μαλακί
προείθη; τί δὲ πονηρι εχ διεφθάρη 21. βασι - λεὐ μεν ὁ ποιον ἐκύλασε των νίων τὰς τι
μάς, η γη δὲ περὶ τὰς γονὰς πο τον αὐχμον
ὴ δικημένη μετὰ φθονίας ου ἐσχε βεβαιῖσαι 15τον νόμον, αἱ δὲ τον κερδον περβολαὶ κεκωλυμέναι τὰς εμπορίας κατέλυσαν. ημεῖς δε τον λειτουργούντων ἐσμέν, οὐχὶ τον καπηλευόντων. ου ταέτη ἐγ κομίζω τὴν ἀπολογίαν. του γὰρ - καταγνως, ω βασιλευ, καὶ παρ' ἐμοὶ τουτον ροηλωκέναι δεῖ, κἄν ελ ηὶς ὁ δεῖνα δίκηκε, τα τα καὶ αὐτος Φηφιζομαι.
137쪽
x458 κινδύνου τὴν πολιν, ην - - καλέσαροι δικαίαν; εστι τι παλ-ν - μον π θεῖν με καταπεμφθέν, υ πιλάμμων τιμηθέν, πολλους δ' ἐν δικαστηρίοις σεσωκος ὁ μυριάκις αὐτος πεποίηκας κύριον. φθης εἰπον τὴν συγγνώμην καὶ ρημα μέλλον ἐγνώρισας, οὐ το ἔργον οὐκ λιγάκις δετραξας. 23. ἐμάρτομεν, ὁμολογοῖμεν, καὶ γεγόναμεν της σης βουλήσεως βραδύτεροι. - μεν μων ἀμβλυτερον του σιτοποιους, ἐφύλαξαν, οἷ δὲ λως καθευδησαν, οἱ δὲ μεθυμησαν αργυρίου πλείονος εστ γάρ ' τί οὐν αἴτιον δε διὰ τουτογενέσθαι τὴν πήλιν καὶ τ της σμγ γνώμης μερος ουδὲν δνησε τους δ της ανθρωπείας ἐστὶ φύσεως πεπονθύτας, ἐξενεχθέντας του δέοντος καὶ που τι θε ς ἀνθρώπων 1 εἶναι κρείττονας, εἰ- μηδεν ἁμαρτάνειν και παρα τούτοις ἀξιώσομεν ειναν τις δε πολις η ποῖον θνολὴ τίς
ἀνηρ ξει σωθηναι διὰ πάντων τοιαυτης κριβείας τεταμένης; 24. εἰ μεν ἐξηρησθαι δει του βίου την συγγνώμην καὶ πάντα ἐξετάζεσθαι πικρως καὶ τον εφ' ὁτφοῖν ἁλόντα D κολάζεσθαι, μενέτω σμισος, και κάλει την πύλιν ἐχθράν εἰ δε νυν, εἴπερ ποτέ, προσήκει ταυτην ἀνθεῖν τὴν καταφυγήν, διὰ τί μύ- των του καιροσκαλον ἐξειργύμεθα; 25. ' θυμοῖμαι δέ, ω σε ποιεῖ φιλάνθρωπον προ- - Ἐλλην τις εἶ και κρατεῖς Ελληνων ουτω
138쪽
LIBANU OBATI XV 129 γὰρ διών μοι καλεῖν τι τοῖς βαρβάροις ἀντίπαλον, καὶ ουδέν μοι μέμφεται τι γένος Αἰνείου. 26. ρο- 45sνε δ' ὁ βάρβαρος μέγα λυττον καὶ ἀγριαίνων καὶ τὰ των ρίων μιμοέμενος καὶ σφάττων ἐν δειπνφτον ὁμόφυλον καὶ πινώω ἐπὶ του νεω , καν ἱκετεύη τις, ο μὲν τις ουδεν ηνυσεν, ὁ καὶ προσπαρώξυνεν. ἀλλ' μῖν η μεγίστη σπουδὴ τῖν ρίων ὁτι πλεῖστον διεστάναι καὶ θυμος ἐξελυθη δάκρυσι καὶ τ της ὁρ- γης ζέον ἐσβέσθη κλαυθμῶ καὶ τυ ἄν ἔπι θε μνήμην ἐξέβαλέ τις ἰδον αἰσχυνύμενον τον ήδικηκότα 27 ουτω 10ῆμῖν ἡρμοσμένου του γένους σφ μέτρω δεῖ τον μὲν βαρβάρων ἐμst i μερωτέρους εἰναι, των ἄλλωνήμων τῆ σψν φυχήν. διὰ τί ὁτι σε οὐ κυνηγεται πρόσηβον ὁντα παραλαβόντες θηρία βάλλειν ἐδίδαξαντ πολ του ρύνου περὶ νῶτας καὶ ὁρη κά κρημνοsi1sἐν λεόντων καὶ κάπρων διατρίβοντα μάχαις, ἀλλ' ἀνὴρ Λακεδαιμονιπις, ερεὐ δικαιοσυνης, γεμων παιδείας, εἰδώς, εἴπερ τις της μήρου γνώμης τὰ ἀπύρρητα καὶ συμπαντός γε του περὶ τοὐπιμηρον χορου, νἐδέξω μὲν νέος ων,-ς εἰκbς τον τηλικουτον, ἐπίστασαι, νυν δε εικος το φιλοσοφουντα. 28. καὶ μὴν καὶ Φορας παντας καὶ συγγραφέας, πολλον πραγμάτων διδασκάλους, Δ ὁ πόνος οὐδὲν των αρχαίων ἀφηκεν
139쪽
LIBANU ORATI XV ἀγνοηθῆναι, τρομεριείληφας τοῖς ἀπο των μέτρων χρησίμοις ὁ γε μὴν κολοφών, θεον θρέμματα, Σωκράτης, Πυθαγορας, Πλάτων καὶ σοι ρυακες α ι ἐκείνων ἐρρύησαν, τοέτιm ως ἐξήτης σης διανοίας, R 460 ην εἰσελθύντες ζειργάσαντο καλην καὶ γενναίαν, ῶσπερ οἱ παιδοτρίβαι τὰ σώματα παρὰ τούτων ἀπαιτητήμερον την τρ0ς ὴμῆς ἐμεροτ α, καθάπερ γη παρὰ
29. in f καὶ τούτων τινες ιδεσιμώτεροι πρά- 1 κτορες τίνες ουτοι οἱ τον υλυμπον οἰκούντες, μαλλον δὲ σοὶ συνοικουντες θεοὶ καὶ δαίμονες, ν τον φίλον εἰς φιλανθρωπίαν νάγκη καθέλκεσθαι καὶ γαρ υχ5- δώξασθαι θυσίαν καὶ δι' ὀρνίθων πετομένων ἀρνον σφαττομένων μηνυσαι τι των κρυπτομένων, οὐδὲ μεχρι μαντικῆς ,ετ' ἐκείνων σοι συνήθεια, καὐτοι κῶ τουτο λαμπρύν, ἀλλ' οσαπερ ημῖν παρ ἀλλη λων, τοσαμα σοὶ προς κείνους. 30 οῖ καὶ καθεύδοντά σε νηγειραν χειρὶ κινήσαντες και λύχους ἔφρασαν καὶ στρατείας καιρον καὶ παρατάξεως τόπονρ καὶ ποῖ δεῖ προελθεῖν και πόθεν ἀπελθεῖν καὶ μόνος
- τὰς κείνων ἐώρακας μορφὰς ευδαίμων ἐδαιμόνων
140쪽
θεωρος, καὶ μήν σοὶ φωνῆς θεον πηρξεν ἀκουσαι
καὶ διανισταμένω προς καστον το Σοφοκλέους λέγειν,
νυν μέν, Δ φθέγμ' Ἀθάνας, νυν δέ, ο φθέγμα
Θιύς, νυν δὲ πύλλωνος, φακλέους, Πανός, πάντων θεον καὶ πασῶν. 31 τοι της ὁ λαιρίας καὶ συνουσίας ξιωμένος καὶ τοιουτους ενδον ἔχων, οἷς συμβουλεύη περὶ τον πραγμάτων, οὐκ ἄδηλον ς ὁμοι-ύτροι τρύπων ἐπεσπάσω τοὐς αυτοὐς καὶ προστάτας σκιὰ φίλους. Ἀπὶ τοίουν τούτων δά- ῆ - έχουσα τονυχιλλέα θυμουμενον, ὁτε λανθάνουσα τους αλλους οειρῆτο μήν οι ν ἀφῖκτο 32. καὶ μὴν ὁ εὐ ου καταιβάτης μειον, ἀλλὰ κιὰ ἱκέσιος πι, μειλίχιος. ποιησας τοίνυν το του καταιβάτου προς οὐ βαρβάρους, ερ ην δίκαι ν, μειλίχιος ὴμῖν γενοs, καὶ δααι- 461 τὰς ἱκετείας, ἐπεὶ καὶ παρὰ τοῖς βαρβάροις κατέραν Ἀψιμήσω του θεο τὴν δύναμιν ἐμπίπτων μέν, σπερ
τις κεραυνος, τοῖς ἀντιβλέπουσιν, οὐκ ἐπάγων τον σιδηρον τοῖς ἱκετεύουσιν ο τοσουτον τέρως τὰ νυν πράττουσιν, οσον γῆν ἀντὶ γῆς μετειλήφασιν. ος ταλλα τε καὶ φοβος καὶ βρις ἄπεστι καὶ τρέφονται - θ Dραπεύονται τον φρουρίων ἐγγύς, ὰ κατεσκάφασι.