장음표시 사용
121쪽
νον- , τὰ μελλοντα φοβερώτερα πρόεισι μὲν ἰς ῆλικίαν, δεος δέ - ν προσαγάγη τις μηχανήν, μη τηρ
οἰκουρουσα πρις τὰς ἔξω πάγας οὐκ αν ἀμυνοι, γνομαι δὲ παίδων χὐπαράγωγοι. δεῖ δὲ πατρός. 69. ἀποδος τοίνυν, ὼ βασιλεs, τω νεω - ὀφθαλμοντο γεννήτορος καὶ γενου σωφρ0ούνης αιτιος. μὴ πλείτω στρὁ τὰ πέρατα τῆς γης Ἀριστοφάνης μετὰ δακρύων, ἀλλα βαδιζέτω μετ' εὐφροσυνης πρ0ς το του Πέλοπος χωρίον ἐν μέση Πελοποννήσ διηγείσθU1 τὰς σὰς ἀρετάς, ἔχει γλοτταν ἀρκουσαν τοις εργοις, λεγέτω στρος τοὐς Ἐλληνας, ἐν ις ζης - μέραν, τεθέατο ι πορευέσθω μηνυτὴς οὐ πολλον καὶα460 μεγαλοπρεπον θυσιον, ων τὰς μεν η πόλις δέ
ξατο, τὰς ' η άφνη, τὰς δὲ τ ὁρος, ἀγέλας σφαγ-
1 μένας, α ατος ρυακας, ευωδίαν εἰς αυτον ἀνατρέχουσαν αἰθέρα εὐξώθων ὁμοια καὶ παρὰ σφίσιν ἰδεῖν ἐν Λελφοῖς, ἐν Πίση, παρ 'Aθηναίοις, παρὰ τοῖς τουδεπολίταις, πανταχου τῆς Ἐλλάδος, κατ' ηπειρον, ννήσοις 70. τα0τα μεν κα αὐτος ευχομαι καὶ μεταν σχεῖν γε τῆς πορείας ἐκείνης δες καλον ἐπ Ἐλευσῖνος ιδεῖν μύστην Ηρακλεῖ παρι νούμενον καὶ τομον αυτονωριστοφάνη. περ του αλλους πηδοντα.
φηφίζου τοσο0τον προενθυμηθείς, Δ οὐ λησε τους
122쪽
LIMNII ORATI XIV 1135ντας ἀνθρωπους οὐθ' ὁ λύγος ουθ' ἡ ψηφος. νουν ἐρρας φδηκέναι ύξω, τύ με ἐμον οὐ πολλῆς φροντίδος, κύπει δὲ αὐτος, εἰ μηδεν σοὶ βλάβος τοδοκεῖν υ ευ φρονεῖν, φή περὶ πολλο ποι i.
123쪽
XV. Oxati inscripta Πρεπεττιαος προ γουλιανόν, cuius
una cun Sequenti mentionem fecit primus Socrates hist
edes III 1 p. 194 0θεν πόθεσιν ἔσχεν ὁ σοφιστης --
βάνιος γράψαι τον τε πρεσβευτικον περ χντιοχεων καὶ τον
ochiam belliani Persis inserindum reliqui id est post diem quartum nensis Marti anni iram eius placandam conscripta ' est atque siuidern ut urbis nousine ab ipso Maan imperatore habita esse videatur. Re autem 1 Unde sumpsit Historia eccles trip. VI 40 p. 468 d. Basil 1523.2 Nuntium rem primamin a Iuliano feliciter gestaminia in Antiochiam venisse monstrat initium orii tionis. pisi alavero 736 non momentuli mi Iis,anius Iulianum ad bellum proficiscenteni rosecutias est, sed prius colloquium spectat, cuius ei in hac ipsa oratione re p. 153, 1 in semientis 1 p. 160 3 sq. mentio facta est. 3 Querelarem de Antiochenis a Iuliano mense Ianuario huius anni Misopogoni via Antiochico insertam elai non ad
verbum, tamen revera rationem habet Libanitan autem operam adiutricem Iuliano in sopogono conficiendo navas8B Ommentum est magistelloma in prioris aetatis perperara interpretatori11 Gregorii in Iulianum στηλιτευτικb alterrena Eliae Cretensis lat. vers. d. Antv p. 231 et Basilii Caesareensis ed. Boisson. Notio Exir. XI p. 126 - ut o Patr. gr. XXXVI col. 1156 πολλὰ στιγματα ς προσόντα τη ντtoχέων πόλει ἐν
124쪽
vera ne iii habita neque ad imperatorem delata est, quipposivi prius mortem ol ierit, Libanitas ipse in In ODO ER
γηται δε τι φάρμακον testatur Arminentur vero orationis tale est, ut neque omnibus in delicti habitaci neque tam pavid arriserit, ut corporis finibiis coercit Ina DSerit , sed etiam in eclogas recepta sit. Itaque numeras codicurri superstitum Mimili minor qua in in 'οσφωνητικλ πιν' δία Ἐπιταφίω, maior est quam in orationibus se
in iisdem fere odicibus repeinii atque hae duae ratiO- nos, sed etiam in compluribus aliis qui eclogas continent. Sunt autorum 2:
125쪽
13. Marcianus gr. 437 saeta V 1 ol. 32 Vid t. I p. 213 sq. Contuli. 14. Bartis rinus II 41 - M saec. XV fol. 89 Vi I p. 24sq. Contuli. 15 Laurentianus Lo 20 saec. v l. 3. Vi t. I p. 94 1 et 69. Contuli.16. Varicanus gr. 82 ase. XIV lat. 289. Vae I p. 48s l. 6 69. 17. Varicanus gr. 1 saec. XV OL 3. Vide t. I p. 209 sq. et 236.18. Neapolia anus II E 17 saec. XIV fol. 53 Vitat. I p. 211sq. 236. 19 Laurentianus XXXII 13 sasc. XIV fol. 59. Vita I p. 227 sq. et 236. 20. Vaticanus gr. 941 Saec XV DL 3 Video I p. 28sq. 236. 21. Baroccianus gr. 219 saec. XIV sol. 28 Vulsit. I p. 2294 1 et 236. 22. Athous Lauraet 123 ase XII fol. 39. Videt I p. 323 , - 432. 23. Neapolitanus III 19 ase XV fol. 21 Vi isti I p. 3314 l. 24. Ambrosianus I 49 anno 1488 scriptus sol. 2. Vid ab I p. 363 sq.25. Parisinus hi 3017 saec. XV sol. 73 id supra P. 4 si 26. Neapolitanus III 18 aso. XV fol. 189. Ast. I. 47sq. 69.27. Urbinas gr. 125 saec. XIV DL 136 V1d t. I p. 21 sq. et 236. 28. Varicanus gr. 937 saee XV sol. 205 'do . Ιp. 3294 1. 29. Parisinus gr. 2577 A saec. XV fol. 263. Videt I p. 334 sq. i
126쪽
30. Casan sit ensis 197 saec. XV sol. 188. Vide t. I p. 20 sq. Contuli. 31. Marcianus gr. 45 saec. XV fol. 126 Vidsi supra, P. 1. Inspectus est a Baino p. 122 6.32. Athous S. Dionysi 1 342 chartaceu formiae oc i 7tavae saeculi XV continet sol 1 φανίου σοφιστο κοιαίστορος μελέται Πρεσβευ-
παρ'Ἀχιλλεως 44 Yπόθεσις της του πατρόκλου μελέτη eum declamatione ipsa
58 To αυτο λιβανίου σοφιστο τίμων ἐρῶν ἀλκιβιάδου λυτὸν προσαγγέλλει in protheoria
68 ου αυτου πρεσβευτικος προς το αυτοκράτορα ἰουλιανόν79 Aυσίου μωρος ἐπιτάφιος τοῖς σωρινθίων βοηθοῖς λ)89 Λυσκολος λάλον γήμας γυναικα ἔαυτὸν προσαγγελλει Αιβανίου
98 Φιλαργυρου παῖς του πατοος αυτου κάμνοντος - νγιάνας ὁ πατὴρ ἀποκηρυττε τον παιδα. 105 - αὐτου μονωδία ἐπὶ τῶ σαγρα τ' ἰουλιανγFolia 110 et 111 vacua, Sunt 112 του αυτου ἐπιτάφιος επὶ ἰουλιαν τω παραβάτη. Collicem Spo r. LiaIubros anno 188 inspexit descriptionenuius nisi misit patii copiosi ei quam quae postea ab e typis mandata est.' quomini codicum nitimis quos contuli decem CAPU VIB M Laia re annis LVII 20 Casanatensis in duas diS-1 CL supra p. 6 de Parisin gr. 3017.24 Catalom os fine Meel Mamaseripis o the munt Athos L I p. 414 n. 3876.
127쪽
LIBANI ORATIO XV cedunt familias, quarum prior milies iis CAP, adtera reli-
ita ut lemon tu cum I consentiat, sequitur. Sed petiOnibus codicitari Latia entia ni suas. - par aliam nera re non sos visum est. Illo enim ubi a VI recedit, pravas sere lectiones praebet, hic ex eodem fluxit exemplo quo M. Nam cum hoc concinii non solum in octione PerVersa. κατεῖχε r κατέχει . 121, 5, in o omisso
p. 130,15, sed etiam in verbis καὶ το χωλαί τε μοσαί τε παραβλωπες τῶ φθαλμὸν ἐνωτιζόμενος ΟΩ τῶν λοῖν
p. 32, 2 insertis, propria vox eius Iectiones omnes es-
Necessimi linis autem vinculum tuo codices quos adhibui et coniuncti sunt, stemnia tibi indicat rationi se 'Iosiamin sermo supra p. 8 praefixum. Unum addo manum secundam codicis in corrigendoli Sam esse si minus V ipso certe codice hinus gemello vel lante. Mamus est muneriis, parvus Ver ambitus locormine hac oratione prolator nisi Macari chrysocephalosci . t. I p. 351 sq.), Maximo lanu de cf. t. I p. 73 et Eupra. p. 86), auetoribui lexicomini Augustiani p. 121, 10)et arans totiensis in codicis 2773 miscellans fasculi XIV exsulitis si XV ineuntis sol 217 lio in Magistro,
qui codiem secundas lamilia libero admodum usurpavemini. Tvpis expressa si sed mendosissi In Oratio priuium in editions errariensi fol. 208 -218', enim a Q.
Morella in editions ' quas titulini gerit: φανίου ἡ σοφωτο πρεσβευτικος πρὸς Ιουλιανόν. Abanti Sophistae
testasio ad Iulianu Imperatoren pro Antiochenis P d. Morellus Prostssori m Restiorum Decanus, uraeca rece nsuit, Latine vertit, Notis lustrauit, Missis apud Fed Morrilitum 1 in L. Vola et O. eroeneri, Centuram. f. Bibl. XIV 537 sq.Locos Libani ex hoc codice trivnsscriptos insimi Vol si benevolentiae debeo. 2 cuius hodie rarissimas exemplar in bibliotheca Musei Britann1ci inspexi.
128쪽
Lutetiae XIII Kal. Decenis A. S. MDCXL Vernoni latinas p. 1-39 succedit textus graecus p. 1-3s cum notis paucis parvi pendemiis p. 39 et 40), qui fere idem
est alvas ditionis serrarientis. Neque hunc Isi pau-e1SSIIIIa locis correctium prasebet edit 1 ab eodem curata
Libani operum . II p. 151-172. uti omin locomam emendatio felicissime successit acumini Reificii Mimadv. V 103-109 plures correxit m ope codiciun Augustante travolsonbuttulani in editione ab ipso praseparata a Vidua foras missa Renburg 178 p. 198-212, Rerin 1791LI p. 451-483 unum Oissonadius p codicis arisini 3017 usque ad p. 467 d. Mish Us collati' complures asda tu tim o codicibus cum Augustan tum Vindobonensi partim ex genio', interiis, Obetus.1 Vide supra . . 2 Diuisclis Bedram et Libanio I p. -10.
129쪽
R 451 1. Ηλθες, ηλεμαχε, γλυκερον φάος μεχρι τούτου μοι τω ἔπει χρηστέον, τὰ ἐφεξης υμα μὲν ρμοττεν εἰπεῖν, μοὶ δὲ οὐκέτι, ἐπεὶ καὶ ψε-
σθαι σε ἐφάμην καὶ νενικηριόμα καὶ ταυτα α πάντες ἔδουσι δεδυνημενον. 2. - γὰρ ἴσθι πὰσαν μὲν γνώμην πασαν δὲ λωτα ἐπὶ σαυτον ἀπο τον πρὶν --υμένων μεταστήσας, καὶ ουτε τὰ προ τον ρωι-
130쪽
νύμενον ἐν τῆ θαλάττη πρ0ς τι του νυν Πέρσου πρόγονον τοῖς Ἐλλησιν Ἀργον ουτ ὰ Γελώξανδρος α452 ἐκλελυμένοις προσπεσὶν πραξε, τούτων ουδὲν ουδενος ἀνθρώπων κατεχε την ψυχην οὐδὲ τὴν φωνήν, ἀλλὰ πάντες πάντων ς μικρον ἀφέμενοι - παρόντωνεχονται καὶ χαίρουσιν ἀκούοντές τε καὶ λέγοντες ὁ μὲν τολμαν, ὁ δε εἰσβολήν, ὁ δὲ διάπλουν, ὁ δε τοὐς ἐν χερσὶ πεσύντας, ὁ δ καὶ δρας, σοφίσματα, γονας. 3. Tπὲρ μεν ουν τούτων μεγάλη τοῖς θεοῖς η χάρις, οὐ σε ἐπύρευσάν τε πρ0 τον βάρβαρον καὶ κρείττωτον ἐναντίων ἔδειξαν και πάλιν ἀπέσωσαν, υχομαι δὲ τοῖς αὐτοῖς θεοῖς καὶ ἐμοὶ δοῖναι κρατῆσαι τήμερον και . , καταγελαστον ἐνθενδε πελθεῖν κρατήσαιμι δ' ἔν εἰ πείσαιμί σε μῆλλον δέ, εἰ πείσαιμι, σον σται 15 τ κράτος το παυσαντος οὐ μύν. A. H Gτωνίκην νίκη συνάψεις τῆ δια τῖν πλων την π τῆς