LIBANII OPERA

481쪽

LIBANI ORATIO XXIIτου- του την σην χουσιν επι μίαν, προσποι--νται δὲ μηδεν ἐπαίνων δωῖσθαι. 2. κακοἰ τοίνυν ἀμφοτέρους ῆγουμενος σοι τε το πλουτεῖν προ μαί- νων ποιουνται καὶ ὁσοι μεῖζον γούμενοι τους ἐπαί- νους ου φασιν οsτως πειν, ἄνδρας ἀρίστους ἡγουμαι τοὐς μη ἀγνοοῖντας σον ἐστὶν ἔπαινος χαίρειν τε τω πράγματι λέγοντας, στε καὶ ἐπαγγέλλειν παρὰτων δυναμένων λέγειν μονα τουτον εἰδὼς τον R ΠΛ θαυμαστὁ Ἐλλεβιχον νυν οὐκ αἰτουντι τομο1 παρέξω πρύτερον Τητηκύτι δεδωκώς. οἶμαι γὰρ αυτον καὶ δια το πεπεῖσθαι με τὰ παρόντα ἐπιγινέσαι σεσι- γηριέναι τε καὶ μη τι πρύτερον προς με πεποιηκέναι.

3 ἀηδὲς μD ουν παρελθόντων μεμνησθοι κακῶν δγὰρ μηδε συμβηται την ἀρχὴν δει, σιγῆσθαι, φαίη 15 τις ἄν, προσηκεν ἀλλ' ἐπειδήπερ οὐκ αν τις μιτην βοήθειαν καλος, τον δεινον της βοηθείας ἐχρηζε προ αντης εἰρημένων της νάγκης η μνημη

που γίγνεται.

ται,'

482쪽

LIBANI ORATIO XXII 4734. ρημάτων δεησε βασιλεῖ προς ἐμ τον λων

σωτηρίαν καὶ μάλιστα η τω με εἰς τος δέκατον,τ δε πέμπτον της βασιλείας προμύσης νύμος ἐν τοῖς τοιούτοις Ρόνοις χρυσhν ἰέναι παρὰ των κρατούντων εἰς χεῖρας τοῖς στρατιώτιας των τοίνυν περὶ των χρημάτων γραμμάτων ἀνεγνωσμένων δει μεν δεῖαν τύτε ἀνθρώποις γενέσθαι τὴν ἀκοὴν Haκαὶ προθυμίαν περὶ τὴν εἰσφορὰν τοσαυτην, στ ευ- θυμέαν ἐνεγκεἶ τω βασιλεῖ την ἐνταυθα τοιμύτητα, ο δὲ προς τουθ ήκον ἀτοπίας. - ἐξεπεσόν τε αὐ- οτων καὶ φρονεῖν Ουκε εἶχον, α μὲν ἐδει δουναικα ρωντες, ὰ δ' ἀντὶ τούτων ην χειν, οὐδὲ λογιω- μενοι. i. καὶ προτον μὲν εγγυς του ρύνου και των του ἄρχοντος ὀμμάτων φωνην ρρηξαν στασιαστικήν, σχημα με εχουσαν ἱκετείας, ἔργον δε ἀπειθείας. σπερ 15 γὰρ ἐν τοῖς μεγίστοις κακοῖς του θε ς εἰώθαμεν

καλεῖν δεόμενοι βοηθεῖν ουτ τύτε τον θεον οι βο-οντες σφῆς ἐλεεῖν, Δ εἰς το πράττειν ἀξίως ἐλέου

483쪽

LIBANII RATIO XXII παρὰ των γραμμάτων ἀφιγμένοι. 6. 5ντος οὐδὲ τούτω φορητο πολ δεινότερον το ἐπὶ τούτφ. μετὰ γὰρ η,τον ρημάτων ἐκείνων ἐπὶ τὴν προ του δικα στηρίου στοὰν ποιησάμενοι τὴν ξοδον καὶ τὴν βοὴν

ἐπιτειναντες καὶ γυμνωθέντες των χλαμυδων καὶ τοουπω κεκινημένον αἷς δεξιαῖς κινουντες παριακα-

λου-ες εἰς κοινωνίαν ν ἐτόλμων, ἐλθόντες ἐπὶ τοR II πλησιάζον βαλανειον κάλους λεξήρτηντο --ἡ- εν νυκτὶ παρεχοντα, μαχαίραις ἐξέκοπτον δε - 10 νυντες, τι δεῖ τιν ἐν τῆ π ύλει κύσμον ταῖς αυτον βουλήσεσιν ποχωρεῖν και ς ὁ μὲν ωος οὐδέν, ὁ δὲ ἐκείνοις δοκουν μέγα. 7 τοιουτου τοίνυν ἐσθέντος προοιμίου μετὰ ρημάτων τέρων α κέρδος ἄν ν μοι μη ἀκηκοέναι, το μὲν τὰ εἰωθύτα ταυτα ποιεῖν καὶ

1 ταράπτειν καὶ συγχεῖν τἀν τοῖς ἐργαστηρίοις μικρύν τε καὶ ἀνάξιον της αἱ το ανδρίας ηγήσαντο, βλέψαντες δὲ εἰς τὰς πολλὰς τὰς ἐν αἶς σανίσιν εἰκώνας βλασφημίας προ λίθων ἐπ' αὐτὰς ἀφέντες ἐπὶ λταῖς ρηγνυμέναις ἐγέλων, προ δε τὰς ἀντεχουσας D ῆγανάκτουν. ' ἔπειθ' γούμενοι τὰς ἐν χαλ-

484쪽

δραμύντες ἐπ' αυτὰς αμα σχοινίοις περιθέντες τοῖς αὐχέσι καταβαλόντες εἷλκον οἱ μὲν οὐ διατεμύπιες, οἱ δk καὶ τουτο ποιησαντες. καίτοι περὶ μὲν, II 5 δὲ τί ἄν τις ἐγκαλέσειε τω 1, μετ' ἐκεῖνον τί; τ δε οέτων φρί τ δε του βασιλέως πατρί περὶ Δ οὐκ εστιν εἰπεῖν, Δ μετεῖχον τον περὶ τὴν φοράν. s. παραδύντες τοίνυν τοῖς παιφαρίοις εν τοῖς sτως αἰδεσίμοις παίζειν ἐχώρουν αὐτοὶ 16 μετὰ πυρος - οἰκίαν Ἀνδρος ἀδικοsντος με οὐδέν, δοκοοντος δὲ τοῖς οὐ βουλομένοις κούειν τον γραμμάτων, καὶ τὰ μεν καον, τὰ δε διενοουντο, νὴ τὰ βασίλεια. καὶ εἰ μη τόξα τε καὶ τοξότας ἰδόντες δεισαν, κρεῖττον αὐήν η κωλυ ναι τι πυρ ῶς, ἐπι πλεῖστον ρέον περὶ το υν τ μέσον της ημέρας μετάμελός τε εἰ iει οὐ μανέντας καὶ κοινος ην ὁ φόβος τον τε δικηκύτων τῖν τε Ουχ μαρτύντων,

485쪽

o ἐν τοῖς τοιουτοις κακοῖς κοιναὶ των πύλεων αἱ

δίκαι καὶ τ της οργης ἀμφοτέρους ὁμγίως ἐπέρχεται τούς τε ἐν ταῖς αἰτίαις τούς τε πόρρω τον ἐγκλη ι μάτων. I0 ok τον αγγέλων ἐξεληλυθύτων καὶ RII 6 τον πραγμάτων δηλούντων α δεῖ προσδοκών, καὶ τον μὲν διαμονας αἰτιωμένων, τον δε αλλήλους, πάντων δ' ἐαυτο ἡ θρηνούντων ο ὶ γυναῖκας καὶ τέκυακα στέγας εν ἐδύκει μονον ἔχειν την σωτηρίαν, φυγὴ καὶ τι ζητεῖν αλλην γῆν. 11 του μ ν οὐν λεὼ1 το πλεῖον μετανίοτατο, τῆν βουλην δὲ τ αρχον ἀπειλαῖς πειρῆτο κατέχειν νέοι δε οι περὶ μας τε κάi τοὐς λόγους οὐδὲν προς οὐδένα λύντες ἐκποδών εὐθυς σαν οἰομένων δὲ μον ξειν ἐκεῖθεν λογον εχοντα τὴν τιμωρίαν, τὴν δὲ ἄλλην αλλος φασκε,11 δειναι δὲ πὰσαι, καὶ περὶ τάφους τοι πολλοῖς φροντίς, εἰσὶ δὲ, κῶ τομ' ἀπέγνωσαν ος ἐμπρησμου

τά τε ψυχα και ημα ἀναλώσοντος.

486쪽

LIBANU ORATIO XXII

12. υτ δε μον ἐπτηχότων καθάπερ ἐν προσδοκίε βροντης η σεισμο πάντα κινο ντ ερχεται Φήμη, θεος πύρρω το ψευδος, - ανδρα τουτον ἀρογέλλουσα δικαστην μῶν ἀφίξεσθαι. καὶ τουτ υνυς τὴν τῖν χαλεπον ἐλπίδα τη παρεχούσην τι βέλτιον εἰς ἔλαττον τε γε και ταν ταῖς ψυχαῖς ἐποίει κου- maφύτερα καί τις ἐσθέων τε ἐμειδίασε και μετέλαβεν

νου καθαρεύοντος πηδημάτων, καὶ περὶ γρῖν τις ηρετο τον λυτο τολμησας εἰπεῖν ἐαυτου προτερω=τ φύβω τουτο κεκωλυμενος, και ο μεν οἷς κουσε οπιστευων μεθ' ηδονης τερον ἐδίδασκεν, ὁ δε π του μεγεθυυς - ἀγαθῖν πιστον παρὰ τοὐς εἰδέναι τι δοκουντας ξρχετο και πολὐ πανταχου τε καὶ παρὰπασιν πιλέβιχος ἐν οἰκίαις, ἐν ἀγοραῖς, ἐν στοαῖς, ἐν στενωποῖς, ἐν βαδίζουσιν, ἐν καθημένοις, ἐν νέοις, ἐν οπρεσβυτέροις, ἐν ανδράσιν, ἐν γυναιξίν, ἐν ἐλευθέροις, ἐν δουλοις, ἐφ' ους καὶ ἡτους ρχετύ τι τῆς τον δεσποτον τύχης. 13. ἐμπεπληκδες δ' ἐαυτου την

487쪽

478 LIBANI ORATI XXII λιν ὁτος ὁ λόγος ῆκε μὲν ἐπὶ τὰ προάστεια ταχέως, δὲ ἐπὶ τὰ πεδία, προὐβη δὲ ἐα ὶ οὐ λύφους

ἄπαπι ποιον ἐλαφρότερα τὰ παροντα καὶ ὁσοι πιν - νων μὲν σαν ἐκτός, τοῖς κινδυνευόντων ἐβαρυνοντο κακοῖς. ἐωρῆτο τοίw ν ὴ γνώμη του τ0ν δικαστὴν ἀπεσταλκειος ἐν τη γνώμη του τὴν Φηφονα ἐγκεχειρισμένου καὶ δοκε μηποτ αν επὶ τη

1 λῖν ου βοῶντων μέν, οὐτωσὶ ἡ λεγύντων σωτηρίας γε εἶναι ταυτα σημεια καὶ Ου ih διὰ τραχήλων δι δρέψεισθαι ξίφη τι τον δεῖνα ειν ἐπὶ τὴν κρίσιν, - ῆδιστα μέν, εἴ τι σώζοι το κινδυνεύοντα, τουτο ἀκουούμενον, ἀλγήσοντα δὲ ε ταῖς των ημαρτηκύτων 1 ἀπωλείαις, δείξοντα δέ, Δ βουλοιτ αν εἰς ἐπιεικές τι

τελευτησαι του καιρο τυ χαλεπύτητα.

15. δὴ τουτων αἴτιον - ἐλπίδων καὶ πόθεν αὐταῖς η γενεσις τὰ μέχρι της μέρας ἐκείνης αυτωβεβιωμένα καὶ τούτων γε μάλιστα τὰ τ της δυνά-

488쪽

ILIBANI ORATIO XXII 479των λων κύριον εώρα ποι κύτα, δικαιοσύνης δόξαν ἐν ἐξοχαγί του κακος ποιεῖν νέγκατο δεινον Π9 εἶναι νομίζων, εἰ ταῖς με παρ' τερων βλάβαις χαλεπανοθεν αυτοὶ δε εἰς τέρους τουτο ποιεῖν ἀξιώ-- μεν. 16 ευ ποιον τοίνυν διατελον πολλοὐ μὲν ἄνδρας, οὐκ λίγας δε πολεις κα των ἐν τοῖς πλοις τους τυχηκότας ποιον ἀμείνους ταῖς φωρίαις μολ-

λον ῆ διαφθείρων ἀνέσχεν μῆς τήτε βαπτιζομένους ' τοὐς μήπω μεθεστηκύτας κατεσχε καὶ τούς, εἴπερ οου αυτος Ἱλπίζετο, πάντως ν αυτοὐς πλάνοις δόντας πεισεν στομεῖναι τὴν παρωσίαν. 17. τι δὲ ταυθ' ουτως εἶχεν, φοντο μεν οι της ληθείας μαρ-

κήτε δι' ἐρήμης μὲν της ὁδου ὁ ανδρα - πυ- λῖν ἄφεσθαι, δι ἐρημου δε οὐ πρώτου της πολεως ε

μέρους ξειν πρι της καταγωγῆς, οἱ δ' ὁσονπερ ἐπὶ

των προτέρων ἀγαθον διαδραμύντες, οἷ μεμενηκύτες,

489쪽

480 LIBANII 0 II XXII ἱκντείας. 4 1, οὐκ ἀπήλαυνε μὲν φιλανθρωπίε, διὰ Π10 6 τον παρὰ της δεξιῆς Ἐδείκνυ τον κατεγνωκύταποιον περ οἱ παιδοτρίβαι προς οὐ παρὰ το εἰκος ηττημενους, ῶς μὴ της διδαχης προδεδομένης αυτοῖς. 18 κιὰ Οὐτος τοίνυν Δ ἐπὶ προδεδομένων αὐτ παρ' υον - παρ αυτο περὶ μον ἐπαίνων οsτω μὲν

εἶχε τὴν γνώμην, υτ δε ἐχρητο τη χειρί. πολ ἐ- ῆμον ἐμβεβληκὼς ἔρ- τ βασιλεῖ πυκνοῖς

1 τε καὶ μακροῖς τοις περ ημον ἐγκωμίοις ληρεῖν μεν ἄπαντας λέγων τοὐς τέρας πολεως μεμνημένους εἶναι γὰρ ἐν Ουδεμια τοσαυτην ἀγαθῖν σύνοδον, ἀλλὰ τομὲν χειν, του δὲ ἐπιδεῖσθαι καὶ πολλὰς ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις ἔχειν εὐθοκηρεῖν, τον δε κοινον της πύλεως υ1 καλος αὐταῖς χειν τρύπον, ἀλλὰ τη μὲν ἐπιζεῖν

μύν, την δὲ ἀναισθήτως διακεῖσθω, τὴν εστερησθαι

ρίτων, την δὲ ἀργος ἐχειν, την δε τη φων λυπεῖν, τὴν δὲ ἡ εἰδέναι φέρειν βασιλέως καθέδραν, τηδεRII 11 44 μύνη τά τε ἀπο της ύχης πάρχειν ὁσα τεα εἰς ἀρετὴν ρχεται. ἐκεῖνον δὲ εἰδέναι τε - οὐκ

490쪽

M NI ORATIO XXII

εἰδέναι τον μου το κάλλιστον, ἀγγελλύντων μὲν γὰρ λαουειν, ουδεπω δε αυτὴν χεῖν, εἶναι δε υκ ἴσον τα καὶ ὁμματα καὶ παρεκάλει δὴ προς τῆν ςῆμὰς δον προοτιθεὶς τῆ πύλει την σάφνην, ν ἔχειν τε μουσικ0 θεον καὶ πέμπειν ἀφ αυτης ἐῶ τὴν λιν λόγων ἐπι μίαν. 19 διεμέμφετο μεν οὐ την πολλὰ μὲν ἐπηγγελμένην, τοιαυτα δὲ ἐπιδεδειγμένην καὶ λόγους καλοὐς ἔργοις χείροσιν ἀνελουσαν, χων δέ, εἴπερ ἐβουλετο, δίκην ην ἐβούλετο λαβεῖν οὐδ' ουτως τερος γίνεται οὐδὲ - τον ποιουντων τὰς οαιτίας ἐξέβαλλε το φίλτρον, ἀλλ ηγάπα τε μο καὶ κατηγύρει δειπνο ντα δὲ αὐτον ἀκουομεν οὐ δειπνησαι μαλλον η τη διανοίι βλέπειν εἰς τὰ σχήματα τῆς στύλεως παραβάλλοντα τὰ δεώτερα τοῖς ἀμείνοσι. 20. ἴ- δη τἀH τούτοις εἰσεκαλεῖτο μὲν ουπερ 15 δικαστὴς κατήγετο - τε ἀρξάντων οὐκ λί--:12γον της τε βουλῆς ὁπόσον οὐκ ἐπεφεύγει, καὶ ντο υτ πραοτέρα τις ἐπὶ τὴν δίκην ἀρχὴ ' τε χωρ φτοῖς τε παρακαθημένοις, κελεύοντος δὲ ἔκαμον αμον ἀποφαίνειν δίκαιον ὴν με τις -- καὶ λύγος , τοπλέον δε της -ηρίας ἐν δάκρυσι τον - ὀδυρο-