LIBANII OPERA

491쪽

482 LIMNII ORATIO XXII μένων νεμ α καὶ το μήπω πατερας γεγενησθαι, των δὲ τ πατέρας τε εἶναι καὶ παῖδας γενναίους τρέφειν, των δε γηρας γονέων, τον λειτουργίας αρχὴν μενδεξαμένας, ποθουσα δὲ τελευτήν, μέρου γυναικις χηρείαν καὶ τὴν ἐσομενην περὶ τυ μνημα διατριβην. ὁ δὲ γενναῖος οὐτοσὶ τοις τε ἐκείνων ἐξ-σίαν δεδώκει δάκρυσι καὶ τοις --- τον παρ' μυ-s προσέθηκεν ου ἀγνοον, ὁσοις δὴ δικασταις

Rm 1 γαῖς ῖ πληγον ἀπειλαῖς το τοιουτο- είργεται τὰ 1 παροντα βρίζεσθαι δια τον ὀδυρμον ὴγουμένοις. 21. καὶ μεν κρηπὶς ουτ καλὴ καὶ φιλάνθρωπος, προωντος δὲ του πράγματος εἰς ἀκμὴν και δέξεσθαιτ δικαστήριον της ἐπιούσης τὴν κρίσιν εἰρημένον χαριζεται μὲν κἀνταῖθα- μήτε ἐν μέσαις νυξὶ μήτε i ἐν πρώταις ἀλεκτρυινων δαῖς κειν ἐπὶ τον θρόνον,

δε αυτον γε ἐν αὐτοῖς τον καιρον εχόντων εἰς εκπληξιν ἀφορμάς, μικρον δε τὴν κτῖνα φθάσας, στα - κά λαμπάδας νόμου ὰλλον η χρείας εἶναι, τὰς αΠ1 δέρας ἐξελθὼν ἐργw φιλανθρώ- πανυπέκρυψε

492쪽

τοιουτον παράδειγμα 22. μήτηρ γὰρ δὴ - ἐν τοῖς κρινομένοις νος νέου τε καὶ καλου καὶ πολλαῖς μὰν πρεσβείαις, πάσαις β' λι- πινομένου λειπουργίρας, τοῖς πράγμασι δὲ ἀντὶ του πατρος ἀρκέσαντος γυμνῶ- σασα ἡ τὴν κεφαλήν, λύσασα δὲ πω γεγηρακυῖαν

τρίχα, προσδραμουσα τω στηθει καὶ περιθεῖσα του μετὰ τον χειρον ἡ τοιούτους πλοκάμους ει μὲν τιν υἱον ἐχεεινον βοοσα, δάκρυα δὲ τὰ μὲν ἐκειν ςερρει κατὰ τον ποθον του στρατηγου, τὰ δὲ ἐκείνου κατὰ της ἐκείνης κεφαλης. ἀφείλκυσε δὲ αὐτὴν οὐδείς, ο ἀλλ' υδ αυτος ἀπεώσατο, ἀλλ' ουτως δωκεν αυτον τω μήκει της κετείας, στ' ἐδόκει κρείττων εἶναι φ, σεως ἀνθρωπείας, και πανταχύθεν υχαὶ σώζεσθαι οι τὴν παῖδα τοιούτ τε - προς τυχουντας - πει

τραχυ τε καὶ ἀπηνὲς της γνώμης ἐξεληλακύτι. 43. Pisμεν δὴ ἐδίκαζον ὴμεῖς δὲ προσηδρευομεν. ὁ δὲ ἐδόκει

τιοὶν ου αυτο ποιεῖν εἰς ὁμολογίαν καστον του

της ἀδικίας σπέρματος καταοιλείων ἀπειλον λέ-- Π15ρους βασανίσειν του ταυτα κατερουντας, εἰ- συγχωροῖεν ἐκεῖνοι και αμα πολλο ς τον πέλας ἐκίνει ονεύμασι τον κρινύμενον εἰς ὁμολογιαν ἐνάγειν - η

493쪽

484 LIBANU ORATI XXII μάλιστα γανάκτουν οἱ πεισύμενοι νομίζοντες εἶναι κάλλιον ἐν ἀρνήσει τι παθεῖν η σφῆς αὐτοψ ἐλέγξαντας. O0τ δε ην ου αυχένας εἰς τομην τοιμάζοντος τω βασιλεῖ, τὴν σωτηρίαν δέ, οἶμα , λαμπροτέραν ποι - ουντος. οὐ γὰρ ἴσον εἰς ελεγχον φωνὴ μάρτυρος καὶ το φευγοντος αὐτου, ἀλλὰ καπα μεν ἐκείνης ἰσως ἄν τις εὐρεθείη κιὰ λόγος, τὴν οὐκ ἄν τις αἰτιάσαιτο.24 ταυτα μυτα αὐτῶ το τοῖς λυτον στύμασιν ὁμολογεῖν ἀδικεῖν τοὐς αἰτιαθεντας ἐδύνατο, ο τὰν μενε παρουσαν ὴμέραν ὁριεῖν αὐτοῖς ηγουντο τον βίον,

R II 16 γνοεῖτο γάρ, ἐφ' ὁτο ταυτα το ἔμελλε φανεῖσθαι του γὰρ χλου μονον οὐχ ορῆν γουμένον τὴν δεινὴν ἐκείνην ξοδον ὁ μὲν ἀποκτενον οὐδείς, δεσμος ε καὶ δημεύσεις χρημάτων κα οὐδὲν δρυ περὶ i ταυτα κῶ εἶχε τὴν βουλὴν ὴ πολις, ην - χειν

494쪽

ILIBANI ORATIO XXII

το μεν αυτον εν ἡ Ἀρίσει στησαντες, τα ' φεξῆς βασιλεί τηρήσαντες. 25 τοιαυτα τοίνυν πηρετη κήτε τη δικη καὶ οὐ ποιήσαντες ἐλάττω τοσούτοις οἴκοις τὴν τύλιν, ταυτὰ μεν βουληθέντες ταυτὰ δὲ ἐπαινέσαντες πάσης ριδος ἀπηλλαγμένην βομειαν βεβοηθηκοτε μέσοι μεν γενέσθην πλήθους του II 17 πρ του δικαστηρίου τί τον ἀπάντων οὐ φθεγγομένου καινὰς ἐπὶ ταῖς εἰωθυίαις δε Ῥεσιν ευρίσκοντος. καὶ ὁ μὲν χρονος τον κετειον πολυς καὶ περὶ δύσιν οηλιος. σιγὴν δε υδεις ἐπέταξεν ουτ ράβδοις υτεψιλαῖς ταῖς χερσίν.26 χλλὰ το περὶ την δίκην πόνου διάδοχος τερος ην ὁ περὶ την στάσιν καὶ περιερρεῖτο πολλοῖς μὰν ἀνδράοι πλείοσι δὲ γυναιω μόνον οὐ προσπι- is πτουσαις π της ἐνταυθα δείας, ὁ δ αυτος τά τε λεγύμενα μετ' εὐμενείας προσίετο καὶ λῆδει πολλὴν

495쪽

486 LIBANU ORATIO X ἐσομένην τὴν ἰσχύν ὐπέβαλλεν ἱκετευόμενός τε καὶ

μετὰ των τοOτο ποιουντων ἱκετεύων ποιῖν παν εἰναιτο περ ταυτα του κρατο τος. 27. εἶτα μέντοι κάὶ τον πορευόμενον, ἐδύκει γαρ εἶ τον μὲν καθησθαι,ο---βαδίζειν, κύσμει τὰς γλώσσας ἐπ' ἐκεῖνον

ἀπ' αὐτου μεταφέρειν καὶ ἐδεῖτο μετὰ των ζμαρτηκύ-RΠ18 των δικαστὴς δι-- , τὰ μὲν ἐν μέσω ποιον,αλὰλ καὶ καταμύνας. 28. Καὶ τίς πώποτε ἄνδρα τοιῬυτον εραχεν 10 ἀκήκοε πος δ' οὐ μακαρίζειν τοὐς -οδε τοκέας μαλ- λον ἐπ ὶ τούτοις ξιον η τε ἀρχη κε, τω τοσοέτοις ἐφεστηκεναι σώμασιν, ὁ πολλον τε γεγένηται πρότερον καὶ πάλιν ετέρων ἔσται δάκρυα δε τοιαυτα στρατηγον οὐδενὶ σύνοιδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων οὐδ' ἡτωi μεθ' δονης ἐδεν ἐν ταις των ἀρχομένων ψυχαἶ πανταχοῖ τε καὶ ἀεὶ περιφερύμενον στρατηγήν πρις γὰρ τοῖς ἄλλοις εργο αυτ πεπρακται καλον μεταυτον τε δεδικασμένων και τῆς παντα λυούσης ψήφου 29. γνωστο μὲν γὰρ καὶ ἐδύκει δεῖν δεδέσθαι τηνε βουλήν, οὐ σβσαν, στενύν τε λίαν τουτο καὶ ουκ

RII1 ἐλύπει καταπατειν τε αλλήλους ἀναγκάζοντα ,αι καιρον ἄπαντα χείρω ποιοῖντα τον πνου, - τροφῆς,

496쪽

τον ἔξω τούτων. 45 γὰρ οὐδεὶς εἰσίοι των φίλων, ἀνιαρον ταῖς τε εἰσόδοις το χωρίον λυπηομερον, εἴτεομβρος ἐπιγένοιτο, το σῖσον ου ην. καὶ - δη τινων ἀκούειν,- φθήσεται του βασιλέως τον ἔλεον εῖ τις ἄρα σται, τὰ ἀπο του δεσμωτηρίου 30. δει η παρὰ του ταμα ἐφηφισμενου καὶ τ βουλευτηρίφχρησθαι, τοῖχος δε ἐς ἀμφοῖν ευρέσθαι ἀπολωλέναι. πάλιν τοίνυν τι τὰ τοιαῖτα τολμαν αἰτεῖν της τουδεφυσεως μόνης προκαλουμένης, οἶμαι θαρρεῖν τε καὶ ἐπαγγέλλειν, ἐν οἷς ν τι τον λυπηρον ἀφελεῖν. 4 16 εἰ οὐ βουλευσάμενος εὐρεν, πως τοῖς μεν - λοιντο ἔσται, ρημα δε αυτρο μηδὲν κατὰ των γεγραμμένων. 31 εἰπων ὁ αὐτος ἐπὶ τον αὐτον μένειν, εἰ παρὰ τον ἡτα πηρετούντων τερόν τι γε- m 20νοιτο, ἔφη καν εἰδη, οὐκ ἐωσαι τουτ αυτοῖς του 1sβουλευτηρίου μετέδωκεν, ου θεατρον πωρύφιον, στοαὶ

δὲ τέτταρες αὐλὴν αὐτον ἐν μέσω ποιοῖσαι εἰς κῆπον

497쪽

LAE MORATIO XXII βμωμένην ἀμπέλους γχοντα . συκὰς δένδρα τερα, λαχάνων ειδη, τέρψιν τοῖς δυσκύλοις αντίπαλον, διην - ἐγέλασάν που καὶ σκωψαν καὶ προυπιον καὶ υμνον ἰσαν καὶ ου τυχης εἰσίν. ἐπελάθοντο κλινον τε ἀπολαυοντες αἷς πολ-πρ0ς ἀλλήλας το μέσον, κῶ τραπε-

ων ολ ου 'ρ της συμφορῆς, λύγων τε ἐν βίβλοις

παντοδιιστον καὶ τον πω τούτων λόγων ους αι βελτίους ποιουσιν ριδες. 32. του δη τὰ δεινὰ μὴ λίαν εiναι δεινὰ και του μηδένα προδιαφθαρηνα της τοῖ

δάκρυσι και το δεδέσθαι τε μου και η δεδέσθαι R ΠΛ κῶ, το τὰ των οὐκ ἐν μεγάλοις ἐγκεκλημένων ἐχειν ἐν τηλικουτοις ἐγκλημασι, τούτων η των νειράτων, μω γὰρ ἄμεινον προσειπεῖν, οὐτος αἴτιος,1 ουτος δοτὴρ, υτος χορηγύς. 33. Osτος μη πανταχου πάντα ἀκριβος ἐξετάζων ἐπέδειξεν πασαν αὐτου τὴν περὶ την κρίσιν σοφίαν ι ἐπραξεν ἐπὶ ταῖς διαλλα-Rm 22 γαῖς, ας οὐ των ἱκετευσάντων περὶ Bύσπορον ἡγησομαι μαλλον η του χώραν ταῖς ἱκετείαις τούτων

498쪽

LIBANU ORATIO XXII 48934. μνήμης ' αρα καὶ οὐατεισύδιον ἄξιον ἐν μεγάλω τινι τὴν εὐεργεσίαν εχον οὐκ εἰς βουλευονταμεν πεπραγμένον, γένει δε-πύλει προσέμοντα, μυρία μὲν ἐν δίκαις γωνιομενον, πολλον δε λύγων εἰς κάλλος συγκε μένων πατέρα, πατρος δε ἐν ἀρχαῖς ἀμείνω τοῖς ἀρχομένοις φανέντα τοῖς πρώτοις, τοῖς

δευτέροις, τοῖς τρίτοις ἐπὶ τουτον βέλος ἀφηκε συκο

φάντης, οἰα δὴ της τοιαύτης τέχνης τὰ βέλη, κοὰ

σιγὴ πονηρος λύγος ἐκαλεῖτο. 35. ἀλλ' ἐνταBθα ἀντ στησεν ο μισον ἀδικίαν ἔτος φ συκοφάντη μὲν οαυτύν τω φεύδει δὲ τὴν ἀλήθειαν, 1 κακία δε την

ἀρετήν, τη πικρί δὲ την χρηστύτητα, καὶ περ ὁ

καὶ δίκαιον ν τουτ' εἶχε την νίκ ηι το δίκαιον. ὁ δετετε διαφυγύντι συνέχαιρε καὶ τ πύλει καὶ αὐτμτ μὲν του διαπεφευγέναι, τη πόλει δε του μὴ δι' - 1εενδοζύς εστι, τοιούτου στερηθηναι πολίτου, αυτροδὲ του κακων ἄνδρα ἀγαθον ἐξαρπάσαι, καθάπερ χθην της Στυγος το ιρακλέα. R V 2336. Ego. τουτὶ μὲν τοσοῖτον ἀγαθόν, ποῖος δέ τις Θ μῖν ἐν τοις περ της πολεως γράμμασιν; ποιdiis περ μον καστος, ῶν οὐδεὶς σφι μαλλον της τουδε

499쪽

M NU ORATIO XXII ψυχῆς ος μετήνεγκε μὲν ἀτον - της θοίνης ἐπὶ τὴν ἀνάγνωσιν ηδη τεινων, ς φασιν, ἐπὶ τὰ προκείμενα τὴν δεξιάν, εχ ξατο ταχέως με ἀπελθεῖν τὴν RHI 24 εσπέραν, ταχέως δὲ ἀναφανηWαι τὴν ὴμέραν νι δὲ ἐπὶ τ αὐτ δικαστήριον οὐκ ἴσφ τω προ- , τοσουτον ὴ ἐ-- - ἄνθος, ἐγάννυτο δὲ υ ῆττον , σωτηρία τῆς πολεως η εἰ τηλικαύτην τύγχανε δ οπλων ἐλῶν. 37. ἐξαληλιμμενων δη τοῖς γεγραμμένοις τον χαλεπωτέρων στὰς με προτερον, - - 10 μίαις ἐστεφανουτο παρὰ πολ πλειύνων η πρύτερον ηδη - καταδεδυκύτων ἀναδύντων θεόντων εἰς τὰ

πινάκια δάκρυα δε ἀνταυθα οὐκέτι θρηνουντων,

ὰλλ' ηδομένων οἶδε γὰρ καὶ ἀπαλλαγὴ κακον γε εἰς ὀδυρμο ανθρωπον, σπερ ὁ καὶ τότε μεστηi μὲν δαιτυμύνων , πολις ἀτον ἐαυτοὐς ἐν μέ -

κιόνων στιώντων, δάκρυα δὲ ρρει κατὰ τον ἐκπωμάτων οὐ φύβου τουτο ποιουντος, ἀλλὰ του μηλωτι 15 Io chrys ad pis A f. hoin XXI II p. 23 E

500쪽

ὴ τέρψις τοῖς δε ροσιν ἐκ του ταυτα ραν 38. ν

εἷς καὶ οὐτος, ρ. μετὰ τὰς πολλὰς παραινέσεις αἷς ἐπηνώρθου την πολιν, ἐνόμισεν -- ἔχειν ς ἐνην κοι

νωνησαι της εὐωχίας και παριδεν οὐ κατακειμένους

ἐξανισταμένους, οὐ γὰρ ω, τοῖς καθ' εκά-- Π 25 μου ρήμασιν δίους τὰς φιάλας ἐποίει το μεν φος της ἀρχης ὐποχωρῆσαι κελεύσας, πρέποντα Ῥκπιρ αυτος αὐτ- -παστησας, στε καὶ ἰχθύν ποθεν ἐπὶ γέλωτι τον παρακειμένων ἁρπάσας ἐπεὶ γέλωτα οτου ἐποίηοεν, ἀπέδωM. I9 τοιαυτην ἐπορεύ- πορείαν καὶ τοιούτων μετασχων -- ρίστα πάντων ἀρίστων κεῖνο γλυκυτατον αξιον αυτον των πολλον εἰ κύνων ἐπιδεικνύς, ὰς διὰ παντος ἔξεστιν ἰδεῖν του ἄστεος έλκουσας- αὐτὰς τοὐς παριόντας κά πολιπον , καὶ ξένων καὶ τριχὶ καὶ 'ματι και στ ει καὶ χροιφ. 40 κὰν ταύταις χοι τις ει τον τρόπον της πόλεως ἀντὶ γὰρ ν ὁ ἔπαθον των πολλῖν των πρύτερον ἔχειν ἐν κάστη φυλὴ καὶ ταώταις τον ανδρα μέλοντο,