LIBANII OPERA

501쪽

492 LIBANU ORATIO XXII 3πως ἐν μὲν τεις παρουσίαις αὐτου τε ἀπολαύομνRII 26 καὶ του δευτερου, πύντος β μη τοιουτου παν-

τος στέροιντο.41 ιμεῖς μὲν ουν αυτον χειν τε ευχύμεθα καὶ

συνεῖναι καὶ διαλέγεσθαι, καλον δε ἐξαίφνης- έαυτον ὁ βασιλ- δν ὴμῖν ἐδεδώκει τω φὰν μὲν ἐγνανδρα καὶ συ αυτ περὶ των μεγίστων ἐθέλειν σκοπεῖν εὐφρανεν ῆμῖν τὴν πήλιν, ἐρωμένου δὲ ποστ ρῖν ηνία, παρ' ον οἷ μεν ῆλθον ἰσχυρότατά σφισι, ποιήσοντες τὰ δίκαια, οἱ δὲ ἀρκεῖν ηγούμενοι το τονανθρωπον δει ν, πολλοῖς δὲ καὶ οὐ δροσιν ἀπέχρητο ὁπότε βουληθεῖεν, εἶναι ἐλθουσιν ἰδεῖν. 42. πο- δύτω τοίνυν μῖν ὁ βασιλευς ιν διὰ πολλον εὐεργέτην, τον της αὐτου γνώμης μιμητήν, τ0ν σπερ

15 ἐκεῖνος τοῖς θεοῖς, οsτω Κ αυτον ἐπομενον ἐκείνω, τον

RII 27 της παιδος παῖδας ψύμενον λικμας αὐτ τῆς Ηρτέμιδος ρ τῆσδε μέτεστι τῆς πόλεως, ἐν τοῖς τόκοις

προθυμότερον καὶ παρούσης καὶ βοηθουσης μεμνη-

503쪽

Oratiο κατα των πεφευγότων 1a libantu eum In Omnst qua metu pereliis salutem in fuga qua esiverant turn

in discipulos invehitur suos si cum urbe Antiochia ipsum studiumqu0 elo luentiae dereliquerant, inter duas, Thoodosium πω τῆς στάσεως ταῖς διαλλαγαις orationes

consoripta, in numero armu1 Si quae Ruc 1 MT1SBrunt. Itaquo , orporis fines non egressa e tantitan inlicibus ad nostram aetatem pervenit. Qui sunt:

1 In edition Reifriana est ratis tricesima Maaria, sed ego eam optimoriam codicum ordine quem in ceteris tenes relicto propiae M tissim an remia novi cum reliquis me motum Antiochenum spectant coniungendam esse diuit.2 Nam prius tantum imperatoris rescriptum novit, posterius Mai Rem . 506, 14 sq. L p. 438,3 Mi ). 8ieversius p. 176-L 26 de Metuporis te in posterior eootain. At quod Libanium dicensin fiunt se a viris qui ipsi duces fuerint studivisse nihil timendini esso, id in verbis rhetoris p. 500,14sq.non inest. De direption fiat 1 vel perinuto a ves recusandis illos verba fecisso diciti

504쪽

LIBANI ORATIO XXIII

mun prior ossicibus ACHM, altera codice V continetur. Inter collices prioris familiae A aetate fidequo praestat. Pars cod1cis C rabe ha nc rationem continet Rectu demum XIV paremque liliusnter suppleta est M scommuni fluxerunt sente, ut elucet e consensu peripersae verbomini collocationis καὶ τουτοι κἀκείνοις ' κακιείνοκκαὶ τουτοις . 505,6. 0 I exsemplar multo dilis sentius

redes tu si iam Misti Vestigia pans interpolationis aperte prae se feri in titulo κατα - ἐγκαταλιπόντων τὴν πολιν ἀντιόχειαν δια φόβον το βασιλεω et in visis ipsis orationis 1 τὸν ἀναβαλλόμενον μο τον διαβουλευόμενον p. 503, 2O. Neque Inam accepta fuit oratio novi0gi Omani auct ribus. Unus is ius ex iis exstat locus in B et Macarii chrysocephali ), luem de rapimento rationis plans cascivire armi titulus ei datus εις τὴν τον σωλεμίων

καταδρομήν, unde Venit ut non solum villoisoniis' qui Roseinam in lucem protraxit, sed etiam Reificia, Praef.

LI p. XXIX d deperdita oratione' laquerentur. Totius orationis prima editio sati a suos fit 1754 ab Antonio Bongio vanni' p. 1-14 Boni, quas

quod admodum naen losa vasitq), magis inde factum estum ille aecas lingua partim gnariis fuit Maam quod edodice M olat Misam diligenter eam descripserat. Raro etiam codo inest a inspecinis, rarius respecim est. Larga, igitula messis fuit emendationum Rei olanam. p. 232-234 etiam larguor, ubi copiam codicis A conserendi nactus est. Sed luco suo ius magna fuit incuria

viduas in edition ipsa L II p. 296-306 paranda, in

qua ne vitia quidem inop aphica editionis Bonoovanni nae, ut ἄλλω 4 502,22 sublata sunt omnia Pauca co rexit intenis, plura ob et 18.

505쪽

XXIII XXX LV M.

R1Ius 1 TH ὼν ἀγγελλύμενα πάντες ἀκούομεν απαντα ῶναι μεστὰ νεκρον, τάς τε ἀρούρας τάς τε ὁδους τά τε 0ρη τούς τε λόφους τά τε σπήλαια καὶ τὰς κορυφὰς τον

δρων καὶ τὰ αλση καὶ τὰς φάραγγας των τε νεκρον τοὐς ωτιαν ὁρνιβας καὶ θηρία, τοὐς-ὐπωτου ποταμουπρος θάλατταν φερεσθαι. 2. προς τοίνυν τὰς αγγελίας ποτὲ μεν πλέὶττομαι, ποτε δὲ τοῖς παθουσιν ἐγκαλῶ καὶ φημι δίκαια πεπονθεναι οὐ της φυγης -- 1 ἀπολαυσαντας ους φαίη τις αν--οὐς ἐπωπάσασθα ι τὰ των κακούργων ξίφη. α γαρ οὐκ αν ἐπεπόνθεσαν οἴκοι μένοντες, οέτοις περιέπεσον πλανώμενοι θοίνη μὲν αἱ τοὐς προθέντες τοῖς πάλαι ληστεύ-σι ποι -

506쪽

σαντες δὲ Ιστὰς τερους τῶ ποιησαι πολ - πεισόμενον. Ἀκύντας ουν ἀπολωλύτας τίς αν ἐλεήσειε; 3. Φόβος γὰρ - - ἐπὶ τοῖς τετολμημένοις, νήσει τις. πάνυ γε τοῖς τετολμηκύσιν αυτοῖς, οἷς ν το τουτο προς φυγὴν ἀνάγκη το τοιαυτα αυτοῖς εσυνειδέναι. 4 δέ τις μήτε των ρημάτων μήτε των ἔργων ἐκοινώνησεν, ἐν οἷς ἀμφοτέροις βρις, τί τοs-

τον δε θορυβεῖσθαι καὶ τρέμειν υκ ντος του φο-

βουντος; τοίνυν καταμείναντες οὐκ ἔσθ' 112set πεπόνθασιν, εἰ σμῖν. τί οὐ- ώ, των μεινάντων σαν οοἱ πεφευγύτες, ἀλλ ωσπερ θεον του κηρυξαντος, ῶς οὐκ ενι σωθηναι μένουσιν, ἀλλ' εν τη φυγὴ πῆσιν η σωτηρία. ουτ κενὰ μεν ἐργαστηρια, κενὰς δε οἰκίας τε καὶ συνοικίας φέντες γεσαν οὐκ εἰδότες το δεξύμενον κἀνταυθα οἷς ησαν νοι καὶ ημίονοι 1sκαὶ κάμηλοι, σεμνοί τε καὶ τὰς φρυς ἐν τ μισθοῖν ἀνέσπων, δε αν συχνοῖ του μωθουμένου περιρρέοντος. 5. καὶ ἰδεῖν γυναῖκας ἄμα τέκνοις κομιζομένα δεησομένας των ἐν τοῖς ἀγροῖς ους ἐκ δεσαν, μεταδοῖναι σφίσι της γης. - γὰρ οἰκημάτων γε πόσα ad γὰρ δὴ ταυτά γε η τίς αν τινας ἀγνοουμένας φδίως ἀνέμιξεν αυτφ θάνατος δε παιδίοις τοῖς μὲν ἐκ τοῖ

κα καταπεσουσιν πο των κο

μιζόντων, ὁ δ ἐκ λιμο καὶ ποσιν Ἀλχ' ὁμως ἐπὶ

507쪽

τοσἡτω πλῆθος πείγοντο τῖν κακον. 6. καὶ οἱ προτοι διὰ τούτων πολωλύτες τους αλλους ου ἐπαίδευον, αλλ' ἐτερους τεροι κατελάμβανον ἐπ' ἴσοις καὶ τὰ παραδειγματα σωφρο ῖν οὐκ επειθεν, ἀλλα σκιὰς φοβούμενοι συμφορον εἰς τὰς μεγίστας μυτοὐς ἐν βαλλον οἱ δε ἀνοητότατοι ταῖς γυναιξὶ παρηκολούθουν ἄν -φύτερα καταγνοίη τις ἄν, εἴτ' αὐτοὶ τὰς γυναικας ἐφύβουν εἴτε μάτην φοβουμένας ου ἐθάρ

ρυνον.

i. 7. Ζητησις γαρ ν, χὶσί, καὶ τοὐς , αρτη κύτας ησαν οἱ θηρεέοντες. οὐ πιν του ημαρτηκότας, ἀλλ' οὐ τὰς ἁμαρτούσας οὐτε γαρ δικήκεσαν γυναῖκες -τε ἐδύκουν οὐδ' εἶπέ τις οὐδε κουσε καὶ γυναῖκας συνεφῆφθαι τον Η τῆς χαλεπῆς ὴμέρας 1 ἐκείνης εἰρημένων η πεπραγμένων. . τί ου ἔδει RH2s καὶ γυναικον ἐρημουσθαι οὐ πολιν, ὼν οὐκολίγας η ὁρῆν ἐγκύμονας εἰ γαρ δὴ καὶ του ανδρας ἔδει τι κακον λαβεῖν καὶ νουν αὐτοῖς εἶχεν α φυγη, ταῖς γε δη γυναιξὶν οὐδαμόθεν ἡ λύγος ἀλλ' ὁμως 1 νυν με οὐκ ἐλάττους, νυν δὲ καὶ πλείους τον ἀνορον ἐξο σαν οὐ δήπου γε μέλλωσα παραδοθήσεσθαι δικαστηρίω καὶ μάστιγας καὶ δεσμον πομενεῖν. 9 τοιγαρο- διὰ τι μειαιον τουτονὶ φύβον δ εἰχον - - ριον, μικρον δε ἄρα τοfτ' ν, ἀνηλωκυῖαι παιδίοις, ἄρτον αιτ σιν οὐχ οἷα τε οὐ γα δουναι δακρύουσαι

πιινοντα κατέθαπτον, εἶτα ἐκ τQν αυτον παπέθνησκον οὐδὲ γὰρ προσαιτοώσαις μ' εὐπορησαι τροφ δε

508쪽

LI NI ORATIO XXIII

οὐ γὰρ παρ' ὁτου πάντων ὁντων ἐν δεῖσθέα λιψεῖν, πλην εἰ τις ἀπεχώρησεν εἰς ἀγρους τους -- τῆς τουτο δ οὐ πολύ.10 Turi,M δη γυναιξὶν ουδεμία συγγνώμη ταυτοδ αν ἰσχυοι καὶ κατὰ των ἀνδρον τον ἐν τοῖς ἐγκλήμασιν οὐκ ὁντων. -υς γὰρ υκ ηλαυνε τι συνειδός, τί τούτοις δε φυγη καὶ ταυτα Κέλσου το παντα-χου δικαίου καν τοις πράγμασι τούτοις τοιούτου πεφη-

-τος ὁρμήσας γὰρ ἐῶ τὴν τιμωρίαν οὐχ πως ς

πλείστους ὰποκτείνειε τον τηδε ἀνθρώπων, σκύπησεν, οἀλλ' ὁπως οἱ δίκην ντως φείλοντες οὐτο μύνοι κάὶδοσιν 11. δειξε γὰρ τοῖς τον φυλον ἐπ μεληταῖς, Δ ἐν ταῖς συκοφαντίαις απιτοὶ βλλον η υς ς δικηκότας παραδώσουσιν, ἀπολουνται. καί τινες τὰς τον, αὐτον πλευρὰς ἐπεῖδον τεμνομένας ἐπὶ τοιαέ WV 29sταις ποψίαι οῖ τ' εἰκότως τὰς αἰτίας λαβόντες μετὰ της ἐσχάτης κριβείας ἀλύντες παρεδύθησαν, δημω. οἰκουν καὶ τ του δικαστο δικαιοσυνη φύβος πας αδικος ἀνήροτο. 12 Aύγος γὰρ ἐγεγύνει, φήσει τις, ἐπιχυθ ή mσεσθαι στρατιώτας θύρασι καὶ ξίφεσι το ἐνοι - κουν ἀναλώσοντας τουτὶ δε ἐν άμαρτίαις πολεων οὐδεὶς οἶδε πώποτε γεγενημένον καὶ γὰρ ἀν-ατο-

509쪽

LIBANU ORATIO XXIIIπον δίκην ἐθέλειν λαμβάνειν ἐπιζέὶμιον τω ληψομένφ. ζημία οὐ μικρὰ δήπου βασιλει πολις ἀπολλυμένη. του γαρ ἐκεῖνο θυμ ποιουντος, ηπου μηδὲ

ιῶν λαβε παρὰ πολεως δίκvν τὴν ἀρχὴν μελλεν

τω ποιηοειν ἐλάττονα 13 καίτοι καὶ εἴ τι τοιουτον

ἄλλων ἐπέπρακτο, τουτον γε οὐκ ἐχρην ἀκολου-R II 300 θήσειν οἴεσθαι τιν φ μὴ κολάζειν μῆλλον aκολάζειν δύμενον. μάρτυς δε ὁ της βασιλείας χρονος 1ο πολλὴν αὐτω συνειδως πολλαχου συγγνώμην. 5ς γε καὶ τους της βασιλείας αυτης ἐπιτε μηκύτας -ουμένους τῆ ψήφω προς θάνατον ἐρρύσατύ τε καὶαν ἀφηκεν ουτως ουδ' ὁστισουν τουτ εδεισεν, ὀρθος φαίνεται δείσας. 14. οὐ τοίνυν οὐδ' ὁστις ἐξουσίαν 1 εδεισεν εἰς ἀρπαγην τον ἐν τη πύλει χρημάτων, πεποιήκασιν ηδ τινες βασιλεῖς ἐφέντες τραπιώταις άρπάζειν προειπύντες ἐν π δεῖ το0το μέρει τῆς ὴμέρας γενέσθαι, οὐδ' οὐτοί μοι καλος δεῖσαι δοκοs- σιν ἐν γὰρ ἀπουσίαις βασιλεων κιστα τι τοιουτονε γίγνεσθαι, παρὼν δε εἰ βουληθείη κω ταυτη δίκην λαβεῖν, οὐ κωλύειν φασὶ τον νέμον. 15. καὶ τουτορ ἀκουειν παρὰ τον ἀκριβος το πρdγμα ἐπισταμένων ἀνδρον πολλὰ δὴ βασιλευσιν ἐστρατηγηκύτων παρ'

11 f. p. 28, 1 sq.

510쪽

ῶν μεῖς μαθύντες ἐβοῖμεν ἐπερχύμενοι τὴν πόλιν

τί τε τάραχθε τί πεφόβησθε τί πλάττετε τὰ δοκουντα δείματα ἀλλ' ἐδοκουμεν φλυαρεῖν οἱ ὁὲ π,ήεοαν καὶ ταυτα του τα0τα λέγοντας δροντες οὐκ ἀπιόντας τουτο γὰρ δή, τουτο μεγιστον εἰς πίστιν, ἔργα λόγοις ἀκολουθουντα καὶ μον βεβαιουσα ματα. 16. εἰ μεν γὰρ θαρρεῖν ἐτεροι παρακελευόμενος α τον φοβουμενων Ἐποίουν καὶ μετανιστάμην, εἰκοτως ν γουντο πιστοτέραν συμβουλὴν τὴν ἀποτῖν πραγμάτων εἰ χ οὐδὲν τον πρ της ταραχῆς ἐν οουδενὶ τον ἐμον ἐκίνουν, δίκουν οἱ μὴ φουμενοι, πλὴν εἰ τουτο λέγοιεν, Δ ἐθανάτων καὶ της ἀπὶ τον ξιφον ἐπεθυμου τελευτης. ἀλλ' υδεις υτως ἄθλιος οὐδ' εἰ σφόδρα δυσχεραίνοι τι γῆρας rum 301 17. Πονηρῆς τοίνυν ἴσης της τον πολλον ἐξύδου εμείζων ἐν τοῖς ἡπὲρ τοὐς τολλοὐς ὴ κατηγορία, οῖ πόλεων ἄρξαντες και θνη διφκη τε καὶ τιμον τετυχηκύτες καὶ δικαίως ν ἀμειβύμενοι τήν τε πόλιν ἐν ί κατοικουσι καὶ την βασιλείαν, δι η αὐτοῖς κώὶ δοξα καὶ γάμοι καὶ χρήματα, ταμα πάντα ἀτιμάσαντες Οἀπώλλυσαν - καθ' υτους τω βασιλεῖ την πολιν.

18 εἰ γὰρ δη της λιγανθρωπίας της ἐν αὐτη φρονήσαντες οἱ κατὰ τὴν χώραν λησταὶ διεσπαρμένοιστἐφος ν ποιήσαντες αυτους εἰσπεσύντες ἐληίζοντοτὶ ἄστυ, τὰ μικρὰ τὰ καταλελειμμένα, χαὶ τελευτον-45