장음표시 사용
511쪽
τες νεπίμπρασαν ἄνθρωποι φ κακος ποιεῖν χαίροντες και πολὐν ἐν τουτ βεβιωκύτες χρονον που ποτ αν
ὴ πολις, ἔχων πολλὴν πρύνοιαν ὁ βασιλ- ὁρα
ται ἀλλ' ὁμως οἱ σεμνοὶ και η των αλλων πενία πεπλουτηκότες καὶ δεινόν, εἰ μη τὰ των θεῖν εξουσιν, ἡγούμενοι τὰ μεν νυξί, τὰ δε πάντων ρώντων μεθίστασαν ουτ δη τι πολυν αργυρον, Δ συχνον τε δεῖν χημάτων --φ καὶ πολλον ὀρέων καθ' εκα-στον, - ηνάγκαζε τὰ ελκύμενα στένειν. I9. τίνος 1 ο -- του ἀξίους εἶναι φήσαι τις αν, οῖ προδύντες τὰν πολιν καὶ σφον αυτῖν μονον ἰδόντες τοναΠ 30 M τον τέρωσε καταθεμενοι γυμνοι πρ0 τονα δρύμον ησαν τοιμοι καίτοι χρῆν αυτοὐς και τοὐς ἐν πενδε κωλύειν καὶ κατέχειν, τὰ μὲν πειθοῖ,1 τὰ δὲ και ἀπειλαῖς οἱ δ' πίνου τε τοὐς ἐκεῖνο ποιμντας και ανθρώπως λεγον ιναι σώζεσθαι βουλομένους, σπερ ν ευ πραξαν ν τ πόλει δίκης παρὰ της πολεως αὐτοις φειλομένης. 6 τουθ μύνον ευ πεποιήκασιν, τι τον ἄλλον χρόνον ἀρνου- ο μενοι μη πλουτειν νυν αυτοὐς ἐξηλεγξαν δε πλεῖστα κεκτημένοι - πολλω καὶ πραγματεία μεταθέντες αλλοσε τὰ συνειλεγμένα.
20. Περὶ δὲ τον νέων τί φήσομεν η τον τούτων γονέων τί ν τερον φῶς οἱ μεν ηρπασαν τον καιρον
512쪽
εἰς ἀργίαν, γονεῖς ταῖς τούτων ἐπιστολαῖς ἐξαπατηθέντες καλεῖν ταῖς παρ' αὐτον ἀνεπείσθησαν τους νεους. οἱ δ' οὐ τοσουτο μονον δικουν, ἀλλ' εἰσὶν ῖ γράμμα ουδὲν ουτε πεμψαντες με λαβύντες αὐτοὐς του δρὰν ο βουλοιντο καταστήοαντες κυρίους ησαντες
τὰς διφθέρας ἀναβάντες ἐφ' λπους οἱ μὲν ἀγροὐς
οφῖν αὐτQν ἐνεπλησαν ἀλλοτρίους, οἱ δὲ πατρώους, οἱ δε κα ὶ τροφοῖς καὶ τροφεὐσιν ἐμον εἰς χεῖρας καὶ μητρος τερος καὶ πατρhς ἄλλος, τρεμοντες δὴ καὶ τοὐς δύντας κροτοὐντες καὶ μεταστρεφύμενοι, καθάπερ οδιωκόμενοι διώκοντος μεν οὐδενις οὐδε σπεύδοντος
έλεῖν, αὐτοὶ δὲ της περὶ λύγους σπουδὴ διώκοντες τηρο ἀπαλλαγήν. καὶ ὁ χρόνος τοῖς ἀπιμις ἐν ἐδωδὴ καὶ ἐν και βρει καὶ - πας οὐτος ἀναλοfτο, προσθείην δ' ὀὶν καὶ ἐν εὐχαῖς, εν αἷς ουν ἐκτα- iso Um τὴν της 3θυμίας ἀφορμὴν ἐπὶ μήκιστον χρύ- νον ἐφ' λδ' ἄν τις μάλιστα ἀγανακτήσειεν, οὐδὲ γὰρ αυτ τουτο προ ημῆς εἰπόντες, ο ἀπιέναι, Π 303 καιρις, πηλουν, ἀλλ' ἔδοξεν, ἐσίγησαν, ἔπραξαν. ὁ
δ' ἐξιὼν δη τον διαβουλευύμενον ἐνηγε τραγωδίας 20και λιάδα κακον ἐπισείων ταῖς μελλήσεσι. 21. καίτοι τίς οὐκ ἄν εἰκότως μισήσειε τούτους τοὐς μισουντας κτημα οὐτω καλήν, οὐ λύγους, ους
λευσόμενον ν Ἀναβαλλόμενον α ἀνηγε II καὶ καὶ
513쪽
M NU ORATI XXIII καὶ θρέψασα καὶ αυξήσασα καὶ κοσμήσασα πανταχῆ διεπεμψεν Ἀμοι συγκρύπτοτσι μὲν δυσγένειαν, κρυπτουσι, δν ἀμορφίαν, πλουτον δὲ φυλάττουσι λέουσι δε πενίαν, ἀρκοfσι δὲ πύλεσιν εἰς σωτηρίαν πάντων πολυχειρίας ἐν μάχαις ἰσχυρύτεροι οἱ τουτους ἔχοντες προς τὰ μαντεῖα πολλάκις μιλλονται τ μέλλον
δυνασθαι προοραν ο γαρ ἐκείνοις τὰ πνεέματα, τουτο, τούτοις η γνώμη μήνους δὲ τοὐς παιδεία διενεγκοντας φαίη τις αν καὶ μανάτους εἶναι, φυσει μεν τελευ-
τοντας, δύξη δὲ ζοντας. 22. λλ' δι- οῖδε οἱ νέοι πεφευγασι μὲν την τοσαυτα ἀγαθὰ προξενουσαν, ἐπὶ δε την μυρίων μη-
, τέρα κακον, νωθείαν καὶ μαλακίαν, κεχωρήκαοι ερ- μαιον αυτον την της πύλεως ἀτυχίαν γησάμενοι,
δεδιώτες μεν οὐδέν, προσποιούμενοι δὲ πολλά. τίς γὰρ RIIs0 ῆκεν ἁν ἐπ' αὐτοψ ἄρχων, τίς πλὶρέτης, τίς γείτων, τίς πολίτης, τίς ξένος πύρρω μὲν ὁντας τον ρ βλασφημιων, πορρω δὲ τον ἐπ' ἐκείναις καὶ γὰρ τε ταυτα τολματο καὶ τι ἐν προορμίοις μανία, οἰμὲ ἀπηλθον οἴκαδε θέοντες, οἷ δ'Ἀσαν με ἐγώ,
τοῖς τῖν ἐωρακύτων λύγοις, ου τοῖς αὐτον οφθαλμοῖς μανθάνοντες τὰ το τότε χειμονος. 'ος ὁ ἐσυκο-
514쪽
ἐπεισε μένειν λίγους δή τινας κομιδη τούτων δε οὐδέὶς υτε ἐφήψατο με ἐμέλλησεν ἴτε αὐτον υτεπαιδαγωγον μ' οἰκετον ἐπὶ της αὐτης τοίνυν σανα αδείας οἱ μὴ μείναντες σπερ οἷ μεμενηκοτε ταυ- - δικαίου κἀκείνοις κά τούτοις πάρχοντος, τοῖμηδε κατὰ μικρον μετεσχηκεναι τον βρεων. 24. Ἐτι τοίνυν εἰ μεν ἐμίσουν ἐμὲ δια τὰς επὶ τους πύνους παρακλησεις, τίς αυτον ἀδικώτερος καὶ γὰρ ἀθλητὴς δικος, στις οὐτως ἔχει πρ0ς ὁ γυ- 10
μναστὴν τον τι δεῖ πάντα πύνον ἀνέχεσθαι λέγοντα.
εἰ δ' ἐφίλουν τε καὶ ζην ἐβούλοντο με και το μνεινου ἀσφαλὲς γο το, τι μὴ προσιόντες ἐδέοντό μου
σώζειν αυτοῖς ἐμαυτύπι πάντως δε οὐδε καινον νέον γέροντος ἰδεῖν που τι συμφέρον μεινον. δόξαν δ αν αὐτοῖς νεγκε καὶ το μέμψασθαι και καταβοησαι καὶ τ πάντα καὶ εἰπειν καὶ ποιησαι πειρωμένοις ἐξάγειν, νυν δε διὰ σιωπης ἐξεπηοησαν τήμερον συγγενόμενοι, νυκτος δε αποδράντες, θάνατον μου II 305 κατεψηφισμένοι και ου δεδοικοτε μ αὐθις ἀλλήλους ο
25. Γνοίη δ' ἄν τις κἀκεῖθεν τουτουσί της γὰρ του βασιλέως δργης θ βουλη μὲν ἐγκαλούσης καί τισι - συνδίκων, τον δ' ἡπὲρ παιδείας ἐνταπιθοῖ
515쪽
506 LIBANU O ΤIO XXIII διατριβόντων ου μου μεμνημενης καὶ τούτων των γραμμάτων καε μενων καὶ του περὶ αὐτον λόγου
πανταχου πεφοιτηκύτος, ωστ' εἰναι, καὶ τοῖς πεφευ-
σιν εἰδέναι, οὐδεὶς το - χαιρόντων ἐποίησεν οὐδὲ ἀνεπνευσεν ουδε προσεκένησε την Τυχην ουδ εδραμεν ἐπὶ τὴν ν ἀπεστερητο μετουσίαν. 26. καὶ τί θαυμαστύm, ουδε γὰρ μετὰ δικαστήὶρια καὶ κρίσιν καὶ δεσμον ἀποκρίνοντα τοὐς αλλους κά δημηγορίαν, στρατηγου τε καὶ δικαοτου καὶ ρκους ἐξαιρουντας 1 τον φοβον ουδ ουτως ἐπὶ τοὐς λόγους ἐπανῆκον οὐδ' ηδεως εἰδον τοὐς τον βελτιώνων ἀγγέλους, ἀλλ' οἱ ταχεῖς ἐνθένδε ἀπελθόῖν βραδεῖς εἰς τὰ δεύτερα κατεχύμενοι τη της αργίας δονη μαλλον νζηλω φ, μεμ- μενοι τ τον παρὰ του Φιλέως ἀπεσταλμένων 1 τάχει λύγων οὐκ ἀποροῖντες ἀναισχυντων, ὁτι ἀλλα περιλ ήρηται το της πύλεως ξίωμα καὶ μετεί
ληφε σχημα φρουρίου καὶ οὐθ' ὁ ἱππόδρομος
ουτε το θέατρον χει τὰ αυτου. 27. καὶ τί
RII 306 riuo, ,-- ἡμεῖς ἐχθροί πολ γὰρ δὴ ρ βελτιων η πόλις εἰς λύγους εν οἷς δίκην εdωκε γεγώνηται, καὶ τὰ μὲν βλαβερὰ περιηρπαι, οὐδ' ὁντων ἀγαθῶν οὐδὲ τ αεταβολὴ της προσηγορίας βέβλα
516쪽
M NI ORATIO XXIII 507εἰωθύτας γέγονα πύνους. ουδ' ὁσοι των νέων εμειναν, Γοὐκ ἐτιάσαντο τὴν μονήν, ους οὐδὲν το - σθαι 28. οἶμαι δέ, καὶ λούσονται κἀν τοῖς εμπροσθεν ἄπασιν αὐθι 6φονται τὴν πύλιν βελτίους μον αυτ ετούτω φανεντες τω καὶ τὰ δυσκολώτερα τη πόλει συνδιενεγκεῖν. μεῖς δε αἰσχυνεῖσθε μὲν οἴδαφος, αἰσχυνεῖσθε δὲ τὰς νύλας, αἰσχυνεῖσθε δε το τον λόγων χωρίον, αἰσχυνεῖσθε δε καὶ ημῆς, εἰ μη καὶ τομοὐμῖν πόλωλεν. 10
517쪽
Uxin περὶ της τιμ ωρίας γουλιανο ad Valenteni habita esse dicenda esset, si recto in dirobus sit dein Orimis coeli cibi is Urbinato M. 126 . Marciano Appen LXC 2 inscripta ess0 προς ουάλε, ταλ). At Valentis
atris Die Valentiniani mortuomim Eserte mentio fit
in Oratione ipsa verbis p. 16,1 ὁ βασιλεὐ μαχόμενος προσεν κτλ. p. 18, 16 τοι ἀδελφοι - - κταρα παρευθέντοι η αὐτὴ περὶ τὴν φωρίαν αργία κτλ. p. 19, 12την ἄρρηκτον στρατιαν του πρεσβυτερου, δείσαντες. p. 520, 12 ω ἐπιλαμβάνομαι ἐν τοῖν βασιλέοιν, ὼς ου δίκαιώἔδρων τοῖς ἐξελεγχομένοις την ἐκ των νόμων ἐπιτιθέντες δίκην
Βασιλεὴς 101 Libanius crebro alio iiiii ur, nullus alius osso potos nisi heodosius se vero probanda est ratio lita ReisHiis p. 40 anno demium ultimo vel paeni illim0 imperii huius i. s. anno 395 vel 39 p. l . ratIoneIn conscripta in esse censuit. Iam perperamos verba p. 520, 2
καὶ πολυ γε πλέον τὴν δευτεραν se. ἐπαν τασιν ad vigenti rebellione1 rettulit, cum toto loco do initis Procopii oditionibus pliiribiis octa fiant. Ac vix Libanitis in lacu, locutus esset , si Theodosii antinum Mutina experientia comitum habuisset lauri vero inrua nos ad initia imperii Theodosiani vocant Naan omnes tereor cla' ilis Valenti ad Hadrianopolin illata perculsi et Diae ro Isafricti licuntur neque ullam V1ctorisan am a Theodosiod G ais reportatam ess sici tes potost'. mino vero vis'
518쪽
toriam vin sinum reportatum iri spondet Actor, cum imperator ipsi Iuliani caedis ultionem petenti obsecutus fuerit 3 Ante Eem igitur XVII mensis Novembris 379 Orationem conscriptarii ess arbit mr .
ούτως ὀχνιχνευσαι κτλ. mi ad p. 524,9 κεκινημένων δε τον βασιλέων - ταχέως εἰς ως μελλεν ζει et p. 25,17 υμ ον των βασιλέων ὁ υναμις ἀσθενεστέρα της usque ad p. 526, 16 ποιήσατε τοὐς στρατιώτας et p. 627, 14 λυσιτας μιν Lilianius numero plurali Unir, vin Ilieodosio cogitati ae Gratianus, a quo ille die XI montis
Ianuaru anni 7 in imperia consortium ascuus est. Cossices nullus oratio inlisos si enia; hi sunt 26:
initio orationis sequentis περὶ Ουλεία folio Se luenti X-ciso stippleta sinit Iaianu saeculi XV in otio lito 1 nunc indici orationum praefixiun est e codice Monaeensis, 101
M, sinsissimo. id p. 44 et t. I p. 10sq. Contuli. 2. Monacensis gr. 483 olim Augustanus M
3. Vaticanus Palatinus gr. 282 sase. XIV fol. 1i 2 . correctus est manu secunda e codice Urbinatis gr. 126 II suilliino. id t. I p. 20 contuli. 4. Laurentianus LVII 27 anno 1392 scriptus sol. 355'. si is t. I p. 9 sq. st 69.1 et p. 521, 13 χρηστιν οὐδὲν ἐν ἐλπισι, πλὴν εἰ πεισθείης μοι, βασιλεῖ. . 532, 12 λάβε πεῖραν βασιλεῖ της γνώμης, της βοηθείας, καὶ κεκτήση την τυχην κτλ. ib. 16 ει τοὐλαμοις
519쪽
6. Vaticanus gr. 39 saec. XV es. 81. ido I p. 444 1 et 69. Lectiones eius a Leone natio in narmis codicis Barberini posita exscripsi.
7. Vaticanius 81 saec XV M 146. Vido . I p. 209 sq. . 236. milius quoquo setiones ab Allati l. l. 8. Neapolitanus II W17 saec. XIV fol. 97. Vid LI p. 211 sq. s. arberinus II 41 - B saec. XV sol. 127. Inruiunorationis usque ad verba Aταντα εἶχε καλῆ, p. 14, etiam alia inanii coaeva in lali 272 exaratum in id Ip. 24 sq. contuli. 10. Marcianus es 437 saec. XV fol. 106. Videst. I p. 213s i. Ex eodem iam Brauxit fonte. s. supra p. 204. 381 447. 468 contailit mihi Mollitis.11. Urb1nas 125 ase sol. 64. Vide t. I p. 21 sq.12. Vindobonensis phil. gr. XCIII V saec. XII sol. 129. id L I p. 35 sq. Contuli. 13. Vaticanus gr. 82 saee. XIV sol. 301 Vita . I
p. 48sq. Lectiones eius cum scholiis, quae quidem cum consentiunt, in margine cossicis M'berini ab Hai,10 positas essx Si.14. Urbinas gr. 126 II anno 1316 exaratus sol. 226 t. I p. 2164m Contuli.
18 Laurentianus LVII 20 saec. XV fol. 142. Videt I p. 394 1.19. Bodleianus BarOccianus o. 219 saec. XIV fol. 1. Vae t. p. 229 sq.
520쪽
Ex hoc a ponapha facta sunt duo unxiiii a Patricio Iunio:
alterum a ter ardo Lia11gbainio:21. O H. L anetia in Advers. 20 pag. 4. Vide Ip. 230 sq.22. 23. Huius apo aptum bis transcriptum est a
tibiis apoy lii Oleariani a Fabricio instoictum. Videri Ip. 23 1 Sq. 24. Laurontianus LVII 44 Iba saee XIII sol. 156. Vide t. I p. 224 sq. Contuli. 25. Laurontianus XXXII 13 s c. XIV fol. 92 Vidst. I p. 274 1. 236. 26. arisinus gr. 3016 saec. XV sol. 139. Vid LIp. 53 sq.Inter hos codices quaenam rati intercedat, uno obtutu cognosees e steInmate quod . I p. 237 delineandum curavi.Εa in enim fata haec rati passa, est inis Secunda quae est πρὸς οὐ βαρὴν αὐτον καλέσαντας. Nam ut non corporis finibus iretunso in manis; ita in easdem sereasque illa eclogas receptui est, quin otiam in nonnullis earlim x illi ipsi antecossae Atque ut palici codices sunt qui illa in continent, nostrati non item, ita unus Athoiiqqua nosti ani, illam non item. Non lotur est cur te na illud hoc loco repetamus.
z0cies qui ad 1 lean atque inredierit exemplar r). f. p. 469. Prioris aulam lanissim testes adhibui CA M allarius
1 CL Laur. LVII 44. Laur. XXXII 13. 11 3016. Baro c. 219. In aliis Patin Mon. 101 cum in ossi epitaphioque Iuliani cor .
