Musici scriptores graeci Aristoteles, Euclides, Nicomachus, Bacchius, Gaudentius, Alypius et melodiarum veterum quidquid exstat

발행: 1895년

분량: 612페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

172 IV. Cleonidis a. 1, 6 do sono ut haec sagogo c. 1)b. 1, do intervallo is se

e. 1, 23 de intentione reniissione, actinaine graVi

O. 6, 20 intervalloriam lissimilitii lines is c. 5) h. 6, 23 intervalloriiii fines extrerm is c. 5)li intervallorem consonantia i s. c. 5)s m. 8, 15 lichanomii spatiuiri is c. 6. ) n. 8, 26 tetrachor lomini si divisiones is c. 6. T)lo 9,2 di is enamionica chromatica sis. c. 6. )p. 10, 7 systematii in dissimilitudines c. 8). q. 15, 24 melodiae griulus, ἐξης.

r. 23, 20 toni intervallum. s. 26, 24 dissona intervalla e consonis invenienda.Perditum illum libellum facile vides primis VIII capitibus huius isagogae accurato respondisse. naim initium saetin est a definitior iitriis illis capitis I secuta sunt materiae capitis II; et quamvis mimi sit, quod degeneribus iam in cap. III agatur, hac quomio in re illi libra consentiunt nihil quidem citatur o Cleonidis illius p. 2 I sed silentii causam statim intelleges,

272쪽

Isagoge. 173 uni uteris it i sonorima rili nos fuisse en uineiatoS,mii citi in Aristoxeno non Oxstarent, in O lico Lugdunensi stari non potu oriant in pag. ,- votorein illuin praeceptorona egisso vulouriis ile interviillis, ut pia sui , notrita si ut 1 acile in istagoni in

litod etspon iero vi letitii at o se cuin le 'ire rati et chivarii in sex somnis libelli consonti :int, illissi in con- cocles inter se ligatos concinunt tuitia in Austoinutiliu

loctrina et o quod capitis nititii ni a septoin illoiuin somnis liversis en piam inultis olbiis id, fili inter se concordent nec ut turibam concorallain loco illo de systemato inter distis inposito adeo ni in nocnb omni maioriae dispositione nullo iTot iit saceri non possimus quin nutriciis istos falsos diminii ilopriivatos reliquis in re Dii materiue ruto pthne sorvntiis est, ut exstitisse pion lain tu in iisica linei luiuis lAristoxeni voluntatem a Cleon ut scriptiun o lini cisagogae simillimurn lino negare possit ex alti in is

autem isagoges paginis quod apti l Cleonidem anti luimunihil legitur, id non huic crimini daaulum )st, sed

inutationum sorinis illi continent. - quii igni ii 3 dicamusno nuinem Lugdunensi codici ulscriptis signi-ncari locos ipsius nutu introductionis hoc ego nolo contendero res nina su sistra in codico sesignatas concedo a nostra introductione Escropar o paries q-s hic desiderari non hanc isagogo ille livi in iis citavit,

273쪽

174 IV. Cleonidis sed pleniorem humina hau an, o quo sagogo nostra videtur X cmin. Iain liticunqtie opulaverit exstitisse aliquatulo in Marcii iiii co licis mina pagina nouistia litui atquo Euclidis, nune Cleonidis nomen exstare in N, is facile concedet idom nouaen otii et in Marciano exsistere potitisse pilirima enim N ex M 1axisit, paucissima aliivulo videtur potivisse ita iam liui rum coitilicio cum reriam ipsariun natura conspiret, denaque nomen et sagoges Dono codico et Litigdunera Sit, iis excerptis commendetur, retineamus auctoris nomen pio iam ii primus ossissit niti liuello inscripsit quanarium excerptus briasso in pio sorinain reviorem liuor redactus est, ac dissori noniinis somna nunc i nunc ei scripta: pro D ilius tamen hauennis auctoris nomen, UIRI ut omni nomine sagoge destituamus nec contri nominisnuius auctoritatem id pugnat, iod Dscumina videtur

paucismi cognitun Hi nam qui ex suo ingoni liuollo nomen fingit, is clarii in eligit et no Ddo, sicii fuit nomen Euclidas no Cleonidis nomen mi Scripsit, qua alia cauSa commotus scripsisse putetur nisi veritatis in M autem is nomo doctus nomen videtur coi rexisse, qui eodicem U βιβλίον praedicavit; ἄριστον καὶ δυσε ρετον. Bessario pitto, codicis V copia et specie occaecatus, cum multa in veterem mutari iussu tum no veri

auctori nomen.

Hanc sagoge primus latino e si tu Georgius Valla Venetiis 1498, a codico usus Neapolitano IIIC 2 ubi nouaon Vallae scriptum legi titulum inscripsit Cleonidae. lena Dasnodius origonius ad Euclido

274쪽

isagoge scriptaria rati coniunxeriint, cuin canonis sec

variis locis et iis texitis voibis, luti upiui Aristi leui vel Geuniuin inveni natis, iis li. in si soni sentiis niu taesi isagogo in Vulcani coclico Lit cilii ni tisi in iis

senosii cum insit sententii λύγον δε φημι την προς ἄλληλα κατὰ ριθμον σχέσιν sin.), vicies ala

intrarit ictionis luctor liae esse ali sena MoiDOinius iisden codici is nisus mios ad sectionein ederi lain adui Duit, Euclidis nomen inscripsit, quatiam1alli Vill- caui codex, cui iniixi in fidobat, extat Diiit νωνύμου

εἰσαγωγὴ αρμονική. Puppi sagogen ii iamiam inuditam

claromaticos et ΝΒΡ viatonos etialia qui ausunt a M, in c. 6 p. 80, 6 N BP mutunt duas lineas, ut a χρῶματος in ulteriain χρώματος sutiant, nabent παρυπάτη νδισιαίω ib. 21 ΒΡ, dein o δὲ μιόλιον καὶ δίεσιν

275쪽

176 IV. Cleonidis

omnos liabent ἀσυνθετον κὰ διάστημα, 192 12 δείκνυται ὁ καὶ ἐν ἀριθμῶ et illo niaxinaui Valet, nanent in e 13 DP τούτων δ' ἐμμελεῖς μὲν α τε κατὰ συμφωνα γινύμενα διαστήματα καὶ τονιαι κτλ. quaooiniuit M. in Riccarduino nutet co lice, tu ali- qtio locis disci op:iro vi te alui , oraveor len invenit

post filiai Κλεονίδου εἰσαγωγὴ ἀρμονικὴ VerD ου ἀρχη, quae exstant in Neapolitano Vulino. Itoin Pi ἐκ τQν του Πάππου isagogen insem Dunt ut pii ad hoonis synopsi hunc liuessui iungunt Haint urgensen dico, qui appi nomen mittis non in

initio solum quo omittunt prooemiuiri, sed in universo sermonis contextu inter se consentiunt ex hac ego lautilia satis haurii numeratro lectiones codicis Baria. fol. 300, B signans, lai uim uno vel duo Dus aliis conspirat, B Scri Dens, Di propriam naue lectionom. intilia autor his Cleoni sis o Puppi sanaillis comutunia sunt et hiter ora et iam M. Militis tamen in re mi liinc recedit lectio vulgata eorum lini orum, at Euclidem seriin isagogae auctorem norma illi ligenter excussi sunt lipsiensis Monacensis Paris. 456 Mei Domitis cetiones auei et

Coveniriensi et Barocciano, pari es ego inspexi ex II Ven. 322 et Bononiensi nanc familiam agnoveris evernis άυν τον συγκειμένων ἔχον, e septem paritum

velo ordine, ex Mei Domi τεθεῖται in c. 2, τὰς δε διαστάσεις μεταβάσεις et ex glossis, ova mo enumeruDO. In eligendis lectioni nus plurimum trinueninam erat

vetustis iuris IV viam quam i. e. Vat. 191 fol. 397 in primis capitibus inulta nauet coui uiua cum

276쪽

UL, quae erant reicieuda, ludo a c. 9 p. 13 M inutato ut videtur fonto propius accocta ut M. X sed fluxisse lectiouos V aticani 19 l. 292) uianus autem altera cum nitid lare ululaverit ii istigoga ex concludes, qua olim tabuerit in o M ininsscriptus

consentit citi M.ιiciali coi rectione a M. ut II lietin, signavim . Qua autem tam coriveta sunt ad exenipla lectionum vulgarium, ea signavim . t uni vilium lectionum contemptione sediictus ex IJ inuin notaro Ventitiis neglexissom, in apparatium sui stitui L. ips 25), Marciani V dium et socium fidelissirnu In. Omnium autem codicum lectiones ex uno fonto olim derivatas esse suspiceris, ubi adspexeris glossemata, quae ii repserim in omnes liumniin familias liti e 2 ἀμφοῖν γαρ illiu γάρ nisi ex aucto contextu O- diei non intellegit iri et consonas voces Imisceri nec Aristoxeniis docuit, nec huius fetigogos auctor vidistii docuisse. liabo p. 87 20 glosMini, cuius pars inopsu et in optimos libi os nec puto, quot essent consonantiae in memineno sy'temate, ab initio scriptum suisse in hac sagoga partes enim a Dent nutus rei I sui finem cap. 8, non inuent plenain sententiam, nec opus fui haec addisi e et sympnOniamin sorina quae sint in onere viatono, in c. 9

p. 14 et 16 M tam malo explicatur tantisque incudis locus laboriit, ut intriisum putem ab lioniine Aristoxenianae doctrina nimis tussioso, qui non contentus, quod a pycnis mesopycnis similliniis sonis illa specie mirentur, laeus lii eo quod pyenim pri Prie

277쪽

178 IV. Cleoni tis isagoge.

in genere diatono non exsisteret, addiderit, ima in illa species sis maerentur in hoc genere es viae inculcantur in Bacchium g 25). et illiu 3 G - 21npertuli est glossematis indicium, quod I eius*io propin*si non agnoscunt tamen noli putato hos Dios vulgatos dico eo lices V, Mon. 104, Baroc. al. imultis in locis maeserendos esse reliqwis. imino illii pluriisiuit intriisti, ut διαστάσεις illud in c. 2, τριημιτύνιονΟ δίεσις in , ἀπαθους ὁντo in 11, praecipuo uinta

278쪽

Eἰσαγωγ ῆ ρ, ο ν ι κή. l. Αρμονική ἐστιν ἐπιστήμη θεωρητική τε καὶ πρακτικὴ της του ρμοσμενου φυσεως. ρμοσμενον δὲ το ἐκ φθόγγων τε καὶ διαστημάτων ποῶν τάξιν χύντων συγκείμενον μέρη δὲ αυτῆς ἐστιν επτά περὶ φθογγων,

περὶ διαστημάτων, περὶ γενον, περὶ συστήματος, περὶ τόνου, περὶ μεταβολῆς, περὶ μελοποιως. Φθόγγος μεν ουν ἐστι φωνῆς τῖσι ἐμμελὴς ἐπὶ

1 μίαν τάσιν.υιάστημα δε το περιεχύμενοi π δυο φθόγγων ανομοίων ὀξυτητι καὶ βαρυτητι.

279쪽

180 IV. Cleonidis isagogo Tiso δε ἐστι ποι τεττάρων θύγγων διαίρεσις. στημα δε ἐστι το ἐκ πλειόνων η νδ διαστημάτων συγκείμενον. p. 2 M )Tύνος δε ἐστι τύπος τις της φωνῆς δεκτικος συστήματος ἀπλατής. μεταβολὴ δε ἐστιν μοίου τινbς εἰς νύμοιο τύπον μετάθεσις. Μελοποιλ δε ἐστι χρῆσις των ποκειμένων πιθαρμονικη πραγματεία προς το οἰκεῖον κάστης ποθέσεως. Io2. αὐτ δε θεωρεῖται ἐν φωνης ποιύτητι, ἐς κινήσεις εἰσὶ δύο, ὴ μεν συνεχής τε ταὶ λογικῆ καλουμενη δε διαστηματική τε καὶμελ δική ὴ μενουν συνεχὴς κίνησις της φωνῆς τάς τε επιτάσεις και τὰς ανέσεις ἀφανος ποιειται μηδαμο ἱσταμένη η μέχρι οσιωπῆς ῆ δε διαστηματικὴ κίνησις της φωνῆς ἐναντίως κινειται τη συνεχεῖ μονάς τε γαρ ποιε και τὰς

μεταξύ τούτων διαστάσεις, ἐναλλὰξ αυτον κάτερον τιθεῖσα τὰς μεν ου μονὰς τάσεις καλοῖμεν, τὰς δεμεταβάσεις τὰς π τάσεων επὶ τάσεις διαστήματα τὰ Ο

280쪽

δὲ ποιουντα τῆν των τήσεων διαφορὰν πίτασίς ἐστι καὶ νεσις, ἀποτελεσμα δε τουτων ὀξυτης καὶ βαρυτης. το μεν γαρ ι ἐπιτάσεως γινόμενον εἰς ξυτητα ἄγει, τυ δε ι Ἀνεσεως ει βαρύτητα. καὶ ὀξυτης μεν ουν 3 ἐστι το ὁ ἐπιτάσεως γινώμενον ἀποτελεσμα βαρυτης δετ δι ἀνεσεως. . . .. ἀμφοῖν γαρ συμβεβηκε το τετάσθαι. καλουνται δε αἱ τύσεις και θύγγοι τάσεις μεν ἀπο των καθαπτο οργάνων παρὰ το τετάσθαι, φθογγοι δε ἐπει π φωνῆς ἐνεργουνται p. a M.)i 0 θύγγοι δε εἰσι τε με τάσει πειροι, u δυνέμει

καθ' καστον γενος δεκαοκτώ.

3. Γένη δε ἐστι τρία, διάτονον χρῖμα αρμονία. καὶ μελωδεῖται το μεν διάτονον ἐπι με το βαρ κατὰ τόνον καὶ τόνον καὶ μιτύνιον επὶ ὁ τ οξ ἐναν- i5 τίως κατὰ μιτόνιον καὶ τένον καὶ τύνον. το εχρομα ἐπὶ μεν το βαρυ κατὰ τριημιτονιον καὶ μιτο- νιον καὶ μιτύνιον, ἐπὶ δὲ το ξ ἐναντίως κατὰ μι-τύνιον καὶ μιτύνιον και τριημιτύνιον. δε αρμονία

SEARCH

MENU NAVIGATION