장음표시 사용
291쪽
192 P. Cleonidis isagogo. ἐνυπαρχουσον αυτ διεσεων, χὶμιολίων τον ἐναρμονίων διέσεων, μαλακον δε τι του λαχίστου πυκνουώσαυτως χρῖμα, ἐπειδὴ το ἐν αυτ πυκνον ἀνίεταί
TQ δε διατονικον διαιρέσεων τ μεν διάτονον 5 μαλακον καλεῖται, ὁ δὲ συντονον ῆ μεν ου του μαλακου διατόνου χρόα μελωδεῖται κατὰ μιτύνιον καὶ τριον διέσεων ἀσυνθετον διάστημα καὶ πέντε διέσεων ὁμοίως συνθετον διάστημα. του συντόνου διατύνου τη αυτη του γένους ἐπικοινωνει διαιρέσει μελω- οδεῖται γαρ καθ' μιτύνιον καὶ τύνον καὶ τόνον. Αείκνυνται δὲ καὶ δι ἀριθμον αἱ χρόαι τον τρύπον τοὐτον. ποτίθεται γαρ ὁ τόνος εἰς δώδεκά τιναελάχιστα μόρια διαιρούμενος, ν καστον δωδεκατημόριον τόνου καλεῖται αναλόγως δὲ τω τόν καὶ τ 13
λοιπὰ διαστήματα το μεν γαρ μιτόνιον εις ξ δωδεκατημόρια, η δε δίεσις με τεταρτημόριος ει τρία, δὲ τριτημύριος εἰς τέσσαρα, λον δὲ τ δι τεσσάρων εἰς τριάκοντα. μεν ουν ρμονία μελφδηθήσεται p. 12 τριον δωδεκατημορίων μέγεθος καὶ καὶ κ b, mτ δὲ μαλακον ρομα κατὰ καὶ καὶ κ β τ δὲ ημιύλιον χρῖμα κατὰ τέτταρα μισυ καὶ Γ καί κα , τ δὲ τονιαῖον χρομα κατὰ ς καὶ ς καὶ νη, ὁ δὲ μα-
292쪽
λακον διάτονον κατὰ ς καὶ και ε το ὁ συντονον κατὰ, καὶ ιβ καὶ p. 8. πων δε συστημάτων διαφοραί εἰσιν επτά. τέσσαρες μεν αἱ αυταὶ τοις διαστήμασιν η τε κατὰ μέγεθος καὶ ἡ κατὰ γενος καὶ η του συμφώνου καὶ του ρητο καὶ λύγου τρεῖς ὁ χια των συστημάτων διαφοραί εἰσιν του ἐξῆς καὶ περβατο κca του συνημμενου καὶ διεζευγμένου καὶ ὐτου ἀμεταβυλου καὶ μμεταβύλου. - μεγέθει μεν ουν διαφερε τὰ i μείζω συστήματα των ἐλαττύνων καθάπερ τύ διὰ πα-σων του τριτόνου διαπεντε η διὰ τεσσάρων η των ὁμοίων - Γένει δε τὰ διατονικὰ των ἐναρμονίων ηχρωματικον η τὰ χρωματικὰ ἐναρμόνια των λοιπον. - δε του συμφώνου καὶ διαφώνου διοίσει τὰ
μαλακον διάτονον συντονον διάτονον
293쪽
ὐπ τῖν συμφώνων φθογγων περιεχόμενα τον ποδιαφωνων σύμφωνα δέ ἐστιν ἐν τω μεταβύλωσυστήματι εξ' ἐλάχιστον μεν ο δι τεσσάρων τόνων δύο μίσεος, ἐόν ἐστιεμ απ υπάτης πάτων ἐπὰὐπάτην μέσων δεύτερον δε- δια πεντε, p. 3 τύ- νων τριον μίσεος οἷόν ἐστι τ ὰπ προσλαμβανομένου ἐπὶ πάτην μέσων τρίτον δε ο δι πασον,τόνων ἐξ οἷόν ἐστι τ ὰπ προσλαμβανομένου ἐπὶ μέσην τέταρτον δε τι διὰ πασον καὶ δια τεσσάρων, τύνων ὀκτὼ καὶ μίσεος οἷόν ἐστι τ ὰπ προσλαμ- 16βανομένου ἐπὶ νήτην συνημμένων η παρανήτην διεζευγμένων διάτονον πέμπτον τ διὰ πασῖν καὶ διὰ πέντε, τύνων ἐννέα μίσεος οἷό ἐστι τ ὰπ προσλαμβανομένου ἐπὶ νήτην διεζευγμένων' κτο τ δὶς διὰ πασῶν, τύνων δώδεκα, ἴόν ἐστι τι ἀπο προσλαα- βανομένου ἐπὶ νήτην περβολαίων - τ δε συνημμένον σύστημα προεισι μέχρι τετάρτου συμφώνου προτον γαρ ἐν αὐτω ο διὰ τεσσάρων, δεύτερον ὁ διὰ πέντε, τρίτον τ διὰ πασον, τέταρτον τ διὰ πασον καὶ διὰ τεσσάρων. - ὁ δὲ της φωνης τύπος λαύξεται μέχρι το 0γδύο συμφώνου περ ἐστὶ δὶς
294쪽
διὰ πασον καὶ διὰ τεσσάρων καὶ δὶς διὰ πασον καὶ διὰ πεντε - διάφωνα δε ἐστι τά τε ἐλάττω του διὰ τεσσάρων καὶ μεταξὐ των εἰρημένων συμφώνων πάντα. 9. ἴνεται, δε καὶ σχήματα του αὐτο μεγέθους ἐκ των αυτον ἀσυνθέτων συγκείμενα καὶ ἀριθμοὐ, εἰ ὴ τάξις αυτον ἀλλοίωσιν λάβοι ἐνυπάρχοντός τινος ανομοίου τὰ γαρ ἐξ χων πάντων η ὁμοιων σχημάτων ἀλλοίωσιν p. 4 οὐ ποιεῖ το μὲν υ δι τεσσάρων τρία ἐστὶν εἴδη προτον μεν Ο π βαρυ- 1 πύκνων περιεχύμενον, ἷόν ἐστι το απι πάτης πά- των ἐπὶ πάτην μέσων δεύτερον το π μεσοπύκνων περιεχόμενον, οἷον ἐστι τι απ παρυπάτης κάτω ἐπὶ παρυπάτην μέσων τρίτον δε- υπ ὀξυπύκνων περιεχόμενον, οἷόν ἐστι τ - λιχανου πάτων ἐπ λιχα-i νον μέσων ἐν μὲν ου αρμονία καὶ χρώματι προς τὴν του πυκνοῖ σχέσιν τὰ σχήματα τον συμφώνων λαμβάνεται, ἐν δε διατύνω επὶ πυκνο οὐ γίνεται, διαιρεῖται δε- γενος τοsτ ει ημιτόνια καὶ τόνους. υπάρχει δε ἐν τη διὰ τεσσάρων συμφωνία μιτύνιον εο μεν ἔν τόνοι δε δύο ὁμοίως δε κἀν τω διὰ πέντε
Cap. s. me his consonantiarem sorinis L Aristox. . 74. Di tessaron.
295쪽
196 P. Cleonidis sagogehuιτύνιον μεν ν τόνοι δε τρεῖς ἐν δε- διὰ πασονημιτύνια μεν δύο, τύνοι δε πέντε προ δε τὴν τονημιτονίων σχέσιν τα σχήματα θεωρεῖται του ουν διὰ τεσσάρων προτον μεν ἐστιν εἶδος ου ο μιτύνιον ἐπὶ το βαρυ τον τόνων κεῖται, δεύτερον δε υ προτον ἐπὶ το ξὐ, τρίτον υ μέσον τον τύνων ἐστι δε και ταὐτα ὁμοίως τοι λοιποῖς γένεσιν π τον αυτον φθόγγων ἐπὶ τους αυτούς. δε διὰ πέντε τέσσαρά ἐστι σχήματα προτον με τι π βαρυπύκνων περιεχόμενον, ου προτος ὁ οτόνος ἐπὶ τ ὁξέ ἔστι δε απ υπάτης μέσων ἐπὶ παραμέσην δεύτερον δε- υπ μεσοπύκνων περιεχόμενον,
ου δεύτερος ὁ τόνος ἐπὶ το ξύ ἐστιν π p. 15)
παρυπήτης μέσων ἐπὶ τρίτην διεζευγμένων τρίτον δετ υπ ὀξυπύκνων περιεχόμενον, ου τρίτος ὁ τόνος Ωἐκ το ξὐ ἔστι δε απ λιχανου μέσων ἐπὶ παρανήτην
διεζευγμένων τέταρτον- υπ βαρυπυκνων περιεχόμενον, ου προτος ὁ τόνος ἐπὶ τ βαρύ) ἔστι δὲ Δαδμέσης ἐπὶ νήτην διεζευγμένων γ ἀπ προσλαμβανομένου ἐπὶ πάτην μέσων ἐν δε διατόν προτον μέν ο
296쪽
ἐστι σχημα ου προτον το μιτύνιον ἐπὶ το βαρυ κειται, δεύτερον δε υ προτον ἐπ το ξi , τρίτον υ δεύτερον π το ξυ, τέταρτον υ προτον ἐπὶ το βαρύ.Tου δε ιι πασον εἴδη ἐστὶν πτά. πρῶτον μεν το α βαρυπέκνων περιεχόμενον, ου προτος ὁ τόνος επὶ τ οξὐ εστ δε ἀπ υπάτης πίτων ἐπὶ παρα-
μεσην, ἐκαλειτο ε πο των αρχαιων μιξολύδιον. Λεύτερον το πο μεσοπύκνων περιεχύμενον ου
δεύτερος ὁ τύνος επὶ το δύ υ εστ δε ἀπο παρυπήτης, υπάτων ἐπὶ τρίτην διεζευγμένων, καλειτο ὁ λύοιον.Tρίτον το πο ξυπύκνων περιεχύμενον, ου τρίτος ὁ τόνος ἐπὶ το ξύ εστ δε ἀπ λιχανου πάτων ἐπὶ
παρανήτην διεζευγμενων, καλειτο δε φρυγιον. Πταρτον το πο βαρυπύκνων περιεχόμενον, ου
297쪽
τέταρτος ὁ τόνος ἐπὶ το ὀξυ εστ δε ἀπο πάτης μέσων ἐπὶ νήτην διεζευγμένων, ἐκαλειτο δε δώριον. Πέμπτον το υπο μεσοπύκνων περιεχύμενον ὁ πέμπτος ὁ τίνος ἐπὶ τ ὁξυ ἔστι δὲ ἀπο παρυπάτης
p. 6 μέσων ἐπὶ τρίτην περβολαίων, ἐκαλειτ δε
ὁ τύνος ἐπὶ το ξυ εστ δε π λιχανο μέσων ἐπὶ παρανήτην περβολαίων, ἐκαλεῖτο δε ποφρύγιον.
προτος ὁ τύνος ἐπὶ τ βαρύ ἔστι δε ἀπ μέσης ἐπὶ νήτην περβολαίων η ἀπο προσλαμβανομένου ἐπὶ μέσην
ἐκαλεῖτο δε κοινι καὶ λοκριστὶ καὶ ποδώριον. Ἐν δε διατύνω προτον μέν ἐστιν εἶδος το διαπασον, ου πρ2τον μεν ἐπὶ τ βαρὐ τέταρτον δε ἐπὶ
τ ὀξύ ἐστι τb μιτόνιον δευτερον δε οὐ τρίτον μὲν ἐπὶ τὸ βαρύ, προτον δε ἐπὶ τὸ ὀξύ τρίτον δε υδεύτερον ἐφ ἐκάτερα τέταρτον δε υ προτον μεν ἐπὶ τὸ βαρὐ τρίτον δε ἐπὶ τὸ ὀξύ πέμπτον δε ὁ τέταρτον μὲν ἐπὶ τὸ βαρὐ προτον δε ἐπὶ ὁ ὀξύ εκτον δε εο οὐ τρίτον μεν ἐπὶ τ βαρὐ δεύτερον δε ἐπὶ τ ὀξύ εβδομον δε οὐ δεύτερον μὲν ἐπὶ τ βαρ0, τρίτον ε
298쪽
ἐκ το ξύ εστ δε καὶ ταὐτα ἀπο-ον αυτον φθόγγων ἐπὶ τους αυτους καθάπερ ἐπὶ της αρμονίας καιτο χρώματος καὶ ἐκαλειτο τοῖς αὐτοῖς ὀνύμασι.10. v d το ρητο καὶ ἀλογου διαφορα διοίσει συστήματα, σα ἐκ ρητον διαστημάτων σύγκειται, τωνα λύγων ὁσα με γαρ ἐκ ρητῖν ρητά ἐστιν, ὁσαδ ἐξ λύγων ἄλογα.T δε οὐ ξης καὶ περβατο διαφορα διοίσει p. 17 συστήματα τα δια τον ἐξης θύγγων μελωδού-i μενα τον καθ' υπερβατόν.
T δε το συνημμένου καὶ ιεζευγμένου διαφορὰ διοίσει συστήματα, - δια τον συνημμένων τετραχύρδων την σύνθεσιν ἔχει τον δια τῖν διεζευγμένων. εστ δε συναφῆ με δύο τετραχορδων ἐξης D μελωδουμένων, ὁμοιων κατὰ σχημα φθογγος κοινύς. διάζευξις δέ ἐστι δύο τετραχορδων ἐξης μελωδουμένων, ὁμοιων κατὰ σχῆμα, τύνος ἀνὰ μέσον εἰσὶ δε αἱ πaσαι συναφαὶ τρεις μέση, ὀξυτάτη, βαρυτατη. καὶ
299쪽
ἔστι βαρυτάτη μεν εκ του πάτων καὶ μέσων τετραχόρδου κοινος δὲ υτι συνάπτει φθόγγος πάτη μέσων μέση δέ ἐστι συναφὴ ῆ του μέσων καὶ νητον συνημμένων κοινος δε αυτὴ συνάπτει φθόγγος μέση.0ξυτάτη δέ ἐστι συναφῆ του ιεζευγμένων καὶ του υπερβολαίων κοινος δε αὐτη συνάπτει φθόγγος νήτη διεζευγμένων διάζευξις δέ ἐστι μία ' του μέσων καινητῖν διεζευγμένων κοινος δε αυτ διαζευγνυσι τίνος μεταξ μέσης καὶ παραμέσης. Tέλεια δέ ἐστι συστήματα δύο, Δ το μεν ἔλατ- οτον, ὁ δὲ μεῖζον καὶ ἔστι το μεν ἐλαττον κατὰ συναφὴν απὸ προσλαμβανομένου ἐπὶ νήτην συνημμένων. πάρχει δε ἐν αὐτω τετράχορδα τρία συνημμένα τάδε Ἀπάτων μέσων συνημμένων, καὶ τόνος απι προσλαμβανομένου ἐπὶ πάτην πάτων συμφων δε ὁρίζε 1sται p. 18 δια πασον καὶ δια τεσσάρων. N δε μείζον ἐστι κατὰ διάζευξιν απ προσλαμ-
Unum novisse videtur systema persectiam Aristox. p. 6 et apud Porpnyrium in Ptol. p. 258 , sicut Ptolemaeus narin III. eadem, Maae nio Cleonicies docru Gaudentius . . eadem naue systemata, nomina alia Nicomacuus nam c. 11 eadem sunt non, a minus vatem megeugmenon apud Bacculianis 4 cs annot meas l891 p. h. Dj9jliaeum Cooste
300쪽
hamonica. c. 10. 11. p. 17. 18 M. 201βανομένου ἐπὶ νήτην περβολαίων. πάρχει δε ἐν αὐτω τετράχορδα με τέσσαρα δια δυοι διεζευγμένα, ἀλλήλοις δε συνημμένα, τύ τε πάτων καὶ μέσων, καὶ διεζευγμένων καὶ περβολαίων, καὶ ἔτι τόνοι δυο, ο τε ἀπ προσλαμβανομένου ἐπὶ πάτην πίτων καὶ ὁ ἀπδπαραμέσης επὶ μέσην συμφώνω δε διορίζεται τω δὶς
Πέντε δε οντων τετραχύρδων ἐν τω μεταβόλωσυστήματι περ ἐστὶν ἐξ ἀμφοι τελείοιν σύνθετον,
i τα μεν δύο κοινά ἐστιν κατέρω των τελείων, τύ τευπάτων καὶ μέσων ' δια δε το μεν κατὰ συναφὴν τονα ων συνημμένων το δε κατὰ διάζευξιν το νητον διεζευγμένων καὶ νητον περβολαίων. 11. δε το - μεταβύλου καὶ ἐμμεταβύλου i5 διοίσει, καθ' ην διαφέρει α πλ συστήματα των μη πλον απλ μεν ουν ἐστι τα προς μίαν μέσηνήρμοσμένα, διπλα δε α προς δυο, τριπλ δε τὰ προς τρεῖς, πολλαπλάσια δὲ τὰ προς πλείονας ἔστι δεμέση φθύγγου δύναμις, ω συμβέβηκε κατὰ μεν διάε ζευξιν ἐπὶ μὲν το ξ τόνον εχειν συνθετον ἀπαθῆ ἔντα το συστήματος), ἐπὶ δε το βαρ δίτονον ῆτριημιτόνιον τόνον ἀσύνθετον κατὰ δε συναφὴν,
τονον η m. mi habent VI ἀπαθους ὀντος του, ἐ. . . δίτονον τοι συνθετον η συνθετον. haoc συνθετον a stetiam , orbe inclusum . ego malim παθῆ δι τα της τῶν γενὰ διαφορθς. B icciri septem definitionibus nilii expeditur.