장음표시 사용
301쪽
202 TR Cleonidis suom συμβαίνει τριον τετραχορδων συνημμένων τοι του μέσου ξυτάτω εναι, τοι το ὀξυτάτου βαρυτάτω. p. 19 απο δε της μέσης κα των λοιπον φθόγγων αι
δυνάμεις γνωριζονται, το γαρ πος ἔχειν καστον αυ-
τον προς τὴν μέσην φανερος γίνεται. 12 2 νος δὲ λεγεται τετραχος καὶ γαρ ως φθόγγος καὶ ς διάστημα και ς τύπος φωνῆς καὶ ως τάσις. ἐπὶ μεν ουν οὐ θύγγου χροντα τω νύ- ματι οἱ λέγοντες πτάτονον την φορμιγγα καθάπερ 2πρπανδρος καὶ ων μεν γάρ φησιν ῆμεῖς τοι τετράγηρυν ἀποστέρξαντες ἀοιδὰν επτατόν φόρμιγγι νέους κελαδήσομεν μνους. ὁ δὲ ἐνδεκάχορδε λέρα, δεκαβάμονα ταξι, ἔχουσα τὰς συμφωνούσας αρμονίας τριύδους' πρὶν μέν ' πτάτονον ψάλλον δὶς τέσσαρα πάντες
Ἐλληνες σπανίαν μοὐσαν ἀειράμενοι.
lyrae septem noritarum, terna brae noritarum undecim. τεσσάρων L.
302쪽
καὶ τεροι ὁ οὐκ ὀλίγοι κέχρηνται τῶ νύματι. Hδε του διαστήματος, ταν λεγωμεν ἀπο μέσης επὶ παραμέσην τόνον εἶναι. δε ς τύπος φωνης, ταν λεγωμεν δώριον η φρύγιον λύδιον των ἄλλων τινά. εἰσὶ δε κατὰ Ἀριστύξενον ν τύνοι. 2 περμιξολύδιος καὶ περφρυγιος καλουμενος
μιξολύδιοι δύο, ὀξυτερος καὶ βαρύτερος, ν ὀξύτερος καὶ περιάστιος καλεῖται, ὁ δ p. 20 βαρυ-
λύδιοι δύο, ὀξύτερος καὶ βαρύτερος, ν δ βαρύ
303쪽
φρύγιοι δύο, ξύτερος καὶ βαρυτερος, ῶν ὁ βαρύ
δώριος εἴς' υπολύδιοι δύο, ὀξύτερος καὶ βαρύτερος, ὁ καὶ
υποφρύγιοι δύο, ν δ βαρύτερος κaὶ ποιάστιος
υποδώριος. Tούτων ὀξύτατος με ὁ περμιωλώδιος, βαρώτατος
δε ὁ πο-δώριος οἱ δε ξης οἱ ἀπο των ξυτάτων ομεχρὶ του βαρυτάτου μιτόνιον αλλήλων περέχοντες, παράλληλοι δε δύο τονον, οἱ δε τρίτοι τριημιτόνιον αναλόγως δε ξει καὶ ἐπὶ της των λοιπον τύνων διαστάσεως. ὁ δὲ περμιξολύδιος του ποδωρίου τω διαπασον ἐστιν ὀξύτερος. 5υ δε ς τάσις τόνος λεγεται, καθ' ὁ φαμεν ὀξυτονεῖν τινα γ βαρυτονεῖν Ἀμ-τω της φωνης τύνω κεχρῆσθαι.
13. Μεταβολη δε λέγεται τετραχος καὶ γαρ
304쪽
namonica. e. 12. 13 p. 20. 21. 205
κατὰ γενος καὶ κατὰ συστημα και κατὰ τόνον καὶ κατὰ μελοποιων κατὰ μεν ουν γενος γίνεται μεταβολὴ, οταν εὐδιατύνου ει χρῖμα ἁρμονίαν, γ ε χρώματος η αρμονίας εἴς τι των λοιπον μεταβολὴ γένηται. κατὰ συστημα δε, ταν εὐσυναφῆς εἰς διάζευξιν ἀνάπαλιν μεταβολὴ γένηται κατὰ τένον δε, ταν κδωρίων εἰς φρυγια ε φρυγίων εἰς λύδια περ- μιξολυδι η ποδώρια, η καθόλου ταν κ τινος των δεκατριῖν τύνων εἴς τινα των λοιπον μεταβολὴ γε- 16 νηται γίνονται δε μεταβολα ἀπο τῆς μιτονιαίας p. 2ὶ ἀρξάμενα μεχρι του δια πασον, ων αἱ μεν κατὰ συμφωνα γίνονται διαστήματα, αἱ δε κατὰ διάφωνα τούτων δ' εμμελεις μεν α τε κατὰ συμφωνα γινομεν διαστήματα καὶ τονιαία τον δε λοιπον
, αἱ μεν ἀσσον ἐμμελεῖς ἐττον η κμελεῖς, αἱ δε μῆλλον
ἀπέχουσαι μαλλον εν ὁσαις μεν ουν αυτον πλείων
κοινωνία, ἐμμελέστεραί εἰσιν, ἐν σοι δε ἐλάττων, ἐκμελεστεραι ἐπειδὴ ἀναγκαιον πάση μεταβολη κοινοντι πάρχειν η φθογγον η διάστημα η συστημα. λαμ- , βάνεται δε η κοινωνία καρο μοιότητα φθόγγων οταν γαρ ἐπ' ἀλληλους ἐν ταῖς μεταβολαῖς πεσωσιν μοιοι
305쪽
φθόγγοι κατὰ τὴν του πυκνου μετοχὴν ἐμμελὴς γίνεται μεταβολὴ, ταν δε ανιμοιοι ἐκμελής. τὰ δε μελοποιῖαν γίνεται μεταβολὴ, ταν ἐκ διασταλτικοῖ θους ει συσταλτικον συχαστικον ηἐξ συχαστικο ει τι των λοιπον ἡ μεταβολὴ γένηται. εστ δε διασταλτικον μεν θος μελοποιῖας ὁ ου σημαίνεται μεγαλοπρέπεια καὶ δίαρμα ψυχῆς ἀνδρῖδες καὶ πράξεις ἐρωεια καὶ πάθη τούτοις οἰκεια χρῆται δε τούτοις μάλιστα μεν ἡ τραγωδία καὶ των λοιπον
δὲ σα τούτου ἔχεται του χαρακτῆρος συσταλτικον δε, δι ου συνάγεται ψυχὴ ει ταπεινότητα καὶ ανανδρον διάθεσιν. αρμύσει δε το τοιουτον κατάστημα τοῖς ἐρωτικοῖς πάθεσι καὶ θρήνοις καὶ οἴκτοις καὶ τοίς
παραπλησίοις. συχαστικον δε θός ἐστι μελοποιως, παρέπεται ρεμύτης ψυχῆς καὶ κατάστημα ἐλευθέριόν τε καὶ ψητικον. ἀρμόσουσι δε αυτ υμνοι παιανες p. 22 ἐγκώμια συμβουλαὶ καὶ τα τούτοις
ὁμοια.14. Μελοποιῖα ἐστὶ χρῆσις των προειρημενων μερῶν της ἡρμονικῆς καὶ ποκειμενων δύναμιν ἐχόν-
306쪽
hamonica. c. 13. 14. p. 21. 22 M.
των. δι ων δε μελοποιῖα ἐπιτελειται εστιν αγωγὴ πλοκὴ πεττεία τονη. αγωγὴ μεν ουν ἐστιν δια των
εξης φθόγγων ὁδος του μελους, πλοκῆ δε ναλλὰξ
των διαστημάτων θέσις παράλληλος πεττεία δε λεφ' ενος τόνου πολλάκις γινομεν πληξις, τον θε ἐπιπλείονα χρόνον μονὴ κατὰ μίαν γινομεν προφορὰν της φωνῆς. Θιάγραμμα δε σχημα ἐπίπεδον τὰς των μελωδου- μενων περιέχον δυνάμεις.
i Aύναμις δέ ἐστι τάξις φθόγγου ν συστήματι, δυναμίς ἐστι τάξις φθόγγου, δι 4 γνωρίζομεν των
φθόγγων καστον. μελοποιλ δε εστι χρῆσις των Ἀποκειμένων τηαρμονικη πραγματεία προ τ οικεῖον κάστης πο-
307쪽
308쪽
In loctoriam Oininum numero qui 1ae lilita Muot se Wyptii docuerant cum Grilocomaui pl1ilOSOplioria in praeceptis coniiungere stirilebant, egrregium locum o ne Nicomachus ortus Gerasa , quae urbs Petraeae prope aberiit a flumine tabbolt ni non ante imperatoriiIn Ominorum tempori scripsit, improbat inim nam. c. 11 in. Inrasoum, qui vixi aetate Augusti Tiberii artem autem eius artihmeticam cum Ap puleius ta linguam Iatinam verierit, ni lino anto annum 170 p. eli videtiri esse confectus quae eiuInda sint, in medio saeculo altero p. h. Nicomac ni aetas recte ponitur dici uidem potest, quod Ptolomaei do musica lium ignoret, ante nutus teinporii Gerasenum scripsisse et ad saeculi initium esse rena Ovendum sed vide ne noverit neonen Smyrnaeum. quod enim illo viem modo designavimus loco Nicomachus negat canonem scolivisurii an Ἐρατοσθέ1 ης
παρήκουσεν Θράσυλλος, naud scio an Pspectet, qui novies in libro suo laudet ratostlienem, canonem autem secet c. 35 via et ratione nrasylli.
Do Niconiacia vita vide Zelier, Philosophie de Graecllen. HI 2 . 108 5. ioche, ariuiin Isagoge P. IV. Idi. Bόστραν καὶ Ἀραβία Ioannes Philoponias in exegeseos initio.
309쪽
Sed aulquul nolai Pythagorei vel alii viri docti
do numeroruni aculiate divinaverant, iid*1id mira uiui inin ira pii de ionii s dyadis elimiorum ad loe:ulem 1 liniorOmiri nitato sonuitaverant, id illo congessit in inos it ros inscripto Θεολογουμενα ἀριθμητικά. initi lium cinysticariam speculationurn pleuissiani vitani tuain perioriant, exstat Specimen a Pnotio exeo tui et in eius inliotheca cod. 187hsei Vatum, VariaῬae exstant specimina in si Dro a Iamblicho i lasse composito, uel eodem titulo inscriptum ediderunt Woeno Parisiis 1543 et Frid. Ast Lipsia 1817. et Cnristianoriam tentora Dus vixeritne Nicomaenus siquis dubitaverit, evolvat ita de angeli et arcnan-golis hic dicens inducitur p. 43. nisi tamen operi opinionum inutilium plenissimo longe nos priinferimus eius Eἰσαγωγην ἀριθμητικήν ' noc enim Euro, qui luti l veri veteres Pylliagorei de numerorum naturae ratione cognoveran clare et sollerter exponitur, et ianiqiiiii plures exsiste Dant nariam rerum aries et doctrinae pervenit euin ad nos etiam neonis Sinumaei de numeri expositio et Mailiam Capellae
meticam edidi Ricardus Hocne. q.ipsiae 1866. 2 neo, qui in exponendis sis ouus matneniaticis, quidus opus sit ad legendum Platonem, Adrastum cummaxime sequitur et Thrasullum et Eratostnenem, haud multis in reuus a Nicomachi doctrina recedit nam etsi Nicomacnus in narinonicae artis c. I impro Dat duos nominea pio consulto aemaitur Tneo, tamen neuter lacere potest quin vinagoreorum praecepta pro De et commendet. Eratostaenetia autem aliis loco ipse Nicomachus priuat et laudat et ouae de ninneroriamina parium terito genere contra remana veritatem profitetur Niconiacnus r. I 13, ea ne quoque venditat in ar. . . Diid qtio nugamini illariam quae in theologumenis docentur
310쪽
lo nuptiis Philologiae et Mei cura liber VII, quo Ontinetur ars arilliinetica, nulla tamen eiusniodi loctrina plures nacta est aut imitatores aut interpletes,ntilla limitivi utiliora tua lata liti iis sublata est iiiiiiiii sagogo arithimetica Nicomaclii Cassio lora iis tui lein, iiii hanc artem et ipse profitetiir, uti fine n eo minimiae de amitinietica x liuius libras excet psit, liliventer ait hanc arten api d Graecos Mo=u iratis X-
postιit humoriinritu Madat 3 ensis Appidesus, imb/Grsuun cus i Boetius latino semnone translatun Ilo- inanis contulit lectitandiιrn et habenuis nos hanc aestimetieam institutionem duobus libris Nicoinaclii exemplar delineatam ipsiusmae Boeti senteutiis auctant,
habernus eandem artem riuae sermone uer an
explicatam et contra uti oriun velut Euclidis sententias
magnam partem recepit ilium Su maeus ne in ius. e. 40-49. in Iagnis igitur rebus conspirant in vocabulis
nonnunmaam dissemant, voluti παραλληλογράμμους θριθμους diea se ar. I speciem saandani oraim, quo προμήκεις numeros appellat Nicomachus II 17 et ne ipse 173. ex iisdem fontivus plurima eos nausisse facile apparet disposuit tamen doctrinas melius neo, qui do simpliciuus numeris quae navetia initio avsolvit cap. 1 a quam partem seriant arat n- meticamin, de plurium numeroriam ratiouiuus vel Ogois licenda reicit in locum posteriorem p. 72 iuer, sive lemusica c. 173. Martianus Capella a Pnnagoreoriam vanis speculationibus alienus meliorem artem conscripsit ouam Nicomacnus vel Tneo vel quisquam veteriam regit enim VII 45 do locis versidus quidua distinguantur monades, decades, neeoniades, 748 de partuus numeris et imparinus 750 do compositis aut per se ata intercio, b de persectis, 5 do figuris gemmetricis, 5 do rationibus inde a 68 ad usum numerorum animum advertu de multiplicando replicando i. e. dividendo