장음표시 사용
321쪽
moticis ero menti orat dona inutionisque principium, ita etiam diapason symplioniam oli quamam osse principium. multa his addit Boetius do Oriline, quo Gerasenus consonantia Statuerit, negatoieeii in re opisso in hunc ninneria in intervallum iunctiimo diapason et tiatessaron, ac pol rura 2 o uti nun uvι de his fulta Niconiacinis a id quo loros prior lidri nullas Boetii pleni Pytnagoricae loetrina nullo alio ex fonto iam e Nicomaclhi optinis liniisti videnti ir. in pare auten munuali Ostm cum illa mistrii
Peranun etiam in his tit,ris Boetius tradu ex arithmetica disciplina, omnia cum Niconisinno concinentia I . II passim), regit de musica mundana. I 2 et 27 de tetract3 68 9 12 et in I 10, de citu ora malleis, de ponderauus dnervos aptatis 10 et II, de iverso vocis motu I 12 exponit dia tessaron constar ex duo uiis tonis et non integra semitoni IT, enumerat XXVIII sonos Id cet. nilolai et Metiyino sententiae in i D. II explicatae a Nicomacno facile discere Boetius potita. Ex alio sonte naustum facile quis existimet doctrinam Heraclidis de multis singulorem sonoriina percussioni-Dj9jliaeum Cooste
322쪽
quaeras, pthires olim iuros de lais relatis scriptos sitisse facile concedes de Gennio nouis inod erit licen- liiin nunc puto nite sufficere, ut plitra de hac arto
Idoin alit si colligere licet a vel ex iis paginis, quae in B U Drocontiora ius codici inis exstant iiiscripta Νικο- μαχου ἐγχειριδίου βιβλίον , Vel του αυτου Νικομαχου M et in c. MU), ni sunt tamen a Vaticano R. in lais
enim paginis quod legimus mκύμαχος φησι c. 3
repetitii saepe τ vel alia orationis uti liine indicia, apparet ex alimio nutus viri livro esse excerpta. d-spice sonum sic primum amonia elementum iu si, Pnilolai do limniato doctrinam exponi in , allia denumerorum potestate, inprantis do tetraei illa 6 8 9 12 Omni Dia locis exponi, mesen messium susternatis locuimvero occupare dici in sicut in man. 1), suomaninamoniam explicari in haec omnia ad leoniaelii disciplinam proximo accedere facile concedes ne ne eomam quidem, ia mystariam et Oi Pliicomina pi pria Videntur, multa sunt quae aulior reantis uilis ingenio qui ncologianiena arallinaetica scripsit, qualia novitii uso noti bi Diiotneca et excerptis piae stilis e lidit. quin ad caput , quod est de nor lanim ni Iniet aucto, cum reserenda sint aae Boetius oco I 20 et o Nicomaeno se potivisese constetur , uilini sesto vides plura
bus Ira at e Ira elucet hoc potissimum ductum esse e Nico.maeni doctrina addo maod Platonis gententia corrigitur auctore Nicomactio I I. uno loco II I s. aliam sententiam Eubulidis et Hippasi praeter leomacneam nobis travit. Nonam chordana lyrao addidisso ab utroque dicituraeierites quidam, decimani Histiaeus Colophonius, undecimam Ttinollieus Milesius. iterates ille nonae chordae pater in Nicomachi ex-
323쪽
cerptis dicitur neopurastus, et noe nomen scribendum etiam in Boetio pri Propnrasto cs. Paul, Boetius und die griecti. Harmoni sLpet. 1872 p. 24). 1inti etiam nemontistes in Fradient ea itione . 20 falso nomine ditatur erat Toroe uua vel orene Dus. Dic eniti Atinidis filius et Lydoriit rex etiam in numis appellatur Heckeisen, Imrbsicne s. n. 1892, 42). cf. Paul ib.
324쪽
eiusmi libris. 227 exeamplo mini p. 268-271 et neglegebas eiu uin ἐπιτείνουσιν. in axima igitii sitit lime tutas et dii Ditutio.linc me litisi iveritia excerpta illii cluit iuvetii in
siae salso seminiti esse Nico inachi mantialis lilboi II. in legitur του ρχομενου ἀπο παρυπάτης πατων καὶ καταλήγοντος εις παρυπάτην μέσων. iii M autenilitiira indicari videtii olim nec πάτης πατων ὐπάτην μέσων fuisse scriptum et cum a paI'ypatuis lpa paten qui statui tetractior tum nuria Optime iit res vi lent quadrare, dubitati minime potest iiii liaec lectio Neapolitana prouolui et in textun recipititur. Ad Orphicas lysticas pie partes naiid Scio I revocem capita 1 et , iiii apud Boetilia I 20 in uti uincorpiis Oidueriant. iuri ala Orplie primi duiuos Graiecoriim artem didicisse victuitur, facile e lianc partem reseras ' in cap. uutem 5 iis quae Seliuntur agitur de sonormi numero XXVIII, iem Nicouinctius adni Dei in manuali s. sin. quein ut persectitIn mio licat in aritum. I I et variis lati Diis effert in parte ilicologiamenorum a ipso scripta p. 45-49. mi nuniemis cum inde ii cap. 4 semper memoretur usque ad cap. 9,1 Ut de Mercuri lyra diversa traderent excerpta et Boetius, inde fieri potuit, quod hic excerptor a sabula Minnomo meraco vulgata recedere noluit. De numeri 2 potestateras etiam Aristi lein III 13 p. 136.
325쪽
quasi vinculo Prodam line capita iungit ac ne 6 γέ- dein caput excerptoriam, quamVis inepta re contineat, longo a Niconiaelii voluntate videtur recedere sonuinoni in Aso prini uni harenonino lenientum etini innuinunt 12 scriptii in legimus, septenis autem lyrae nervis et nobilitana astro mini sonis respondero totidein lateras vocatos invenimus et in neologunteilomain illa parte icoanachei p. 53 aquo diae Gertinentis scri-lbere facile potuit, nec minus illa: sicut anima cuminatorio eoi tincta nascerentur cor pom et sicut liai monia ad cnordas allata orerentur cantu et melodiae,
ni vocalibus ad consonas litteras a liuncti effici sermonem et loqueruli actitan . simul ἄρρητα ait vocales interiis noe licero in sacris faciomtis eas appellare iit cilii deos colant consonis solis appellandis lingua susur- minios labrismi stridentes numina invocent noc mai- lena tibi factum sit, nescimus, immo contrarium in Aegypto saetum esse aiuliiniis. vocales autem luteriis distributas sitisse planetamina sonis imulti scriptores testantur . a Nicomac ni imitur ingerato vel auctoritate1 is comparo Dionysi interpretem in Belaeri necd. p. 726 τὰ φωνήεντα το φυχ ἐοίκασι, τὰ δὲ σύμφωνα τω
In Aegypto actum esse dicitur ut solae vocales litterito
nominum canerentur Demetrius de elocutione I. M. Gesner,ineologumen Grammatica, sive de laude dei per vocales
Goug. 1746. Barinsilem in Eniora es 'aeadsent 1780vol. I. 5l Ruelle in Rem dra studes gr. 188 II 38. Stellis mobilivus a luna incipientes ad Saturam distri- Duunt vocalium litteramim dilinem ad A ad n Aenilles Tatius in Ar. naen. p. 89 Dionvsi Tnracis illo interpres apud
Belch. l. l. paululum mutant ordinem mutarenua deo apud Delpnos p. 389 et Joannes Itydus de mensiDus 2, 2 et alia. es. Huelle . c.
326쪽
haec non plane a Unorioiit, ita tuan δραστικαὶ δυνάμεις θVocant nouis tolernaeuin, sui in aran. III I Rtiones quasdam quae Diritimam stelliini in locis interce lant, dicit: δραστικὰς στάσεις. 'ine anaen in c. semiuntur idoli Nicomaelio vitulicum duinto an ut Pythagoram tunc rettiitisse utili nutu mi ulmi ut Pluto in imae c. 8 Ataliteriit te alii inae iiiiiii lanae Pl cretitione et qua caiisa es rati Oilo fixit in stellararancaelo tra Duitur nitinerias 2: nain in illeologii inertis p. 4 si quid simile inventi ti Di vulseris, uti P -- , efficere licuntur sympnomai im numeriam o, ulla ratcogitatio, cum similes uti inter se iunguntur; pinautem ratioue hic compotinii nurru in teriali mi cliniiqctim planetumin niunero multiplicato G P ipse alitoni numerias ad aena Selemium line conscripta illat,
num XXXVI dico, hoc loco ut omnitim periecti initis τελειος praedicatur, cum in Nicomachi arto a militii 0-tim I 16 soli dicitntur perfecti, qui partiari Suna Imanaaevient ut 1 - 2 ε 3 - et sinulae n. 28). aligent dubitationes innutae illa partes de quiuiis igniti Stilannem capitis, et illiu καταπυκνουμενον ταις διεσμααις ἀποστάσεσιν. et decano quid 'in ad Odua si iii ies, horonomos nil hominin mensores res erra apparest. Secuit
igitur ni auctor lineam circuli vel periphemum miniitis parti Dias, quas sive 3 suisse putamiis, sive 3 I 'tena numerum Aristides III 3 p. 152 nouis coinnietulit et
is ii Ptolemaei extrema capita supplevit III 4),
rationes certe a Demus et numem a Gemison alienissimos nae igitur excerptoriam pars quainvis propinqua videatur illi auctora propter una ri um 28 et tetractyn illam saepe memolatam, ultis armen senten-
327쪽
mine seelias conitinxisti αρμονία τάσσοιτο cun οἱ δεδη των πλανωμένων, et illa διότι ἐν δυσὶ cumGδεικνυτο κίνησιν, - licero auctoream Deilo intol legis votoros illos caeli sonuinoi ἄρρητον et niuiis a reliquis
livea sum non curiisse lio tamen . 8 Iui Scri Dii, Anmmnat esse caelo io lite sonum, qui Sonet diapason ad sonum lunae, σην η του αυτου προς την θατέρου - 1:2, et esse id proprii in primoriam sonora imisitioni
et liapason sonis) qiuod nec plane pares illi sini sint noe
omnino diversi splanerii nitioni caeliserii qui sonu ni vindicat, is non consentit una Nicomaclio, ne una auctor mi idem excerpti A. in ii imo quoque capite
orationis perspicuitas de si ieratur daeerre videtiri auctoi'.
ut in tetractior iis singulis trina sint sonomani loca ut sit ut nupato at pate licitantis, aut trito parauete noto), ita et in riuulo et in planetariin or line aliis
locum convenire principem, aliis medium, iliis extremum et in militii non aluus quam in sonis alia coniungi, alia separiiri reversu deinde id tetractvnsaepe in his iiDris laiidatam qui serauit pro Dat sententiam suam citato Platoni loco, quen in annotatione interpretatus silua et clitamquam sitae de tetracu et
328쪽
do eius summa 35 ni leguntur redire video in lieol. p. tost, tamen iod addita initiit omnia ad ii
dirigi intur et ii potitis nutrierias laiuli trias Oritatui; Q- reor ne in cognationibus versernii a Nicomaclio Hionis. Excel pti nil tori liuec Sse Iio pi opinis vel bis
Nicomaculini Ovii vi tes x τ illo, mi incipitini eapua b. 4 l. ex infimitivis mitioliis Diui uno c. i iii. es 1 et illo φησίν . . certius etiam vestigiuiuscriptoris a Niconaucla diversi deprendis, ut, vetoli stellariam iclini inc illitis sententiam relato Opponitu tui οι προτοι ἀπο των προς μHς, et ubi Nico invehi cultimum lapsum esse Scriptor suspicatur c. ). iam linu lost quod repotnnius nounulla inter se discrepare, cunine in iis quidem in recentioris originis esse videntur omnia bene concinant nam inci qui recenti Orem planetariim ordinei constituit, optet sonos admutu cap. 8 lui scripsit, is octavum sonum adiungit ac caelo stellisor visa catit in cuuus numeri 2 in c. 10
numerias 36. suuvenisse igitur vi leuius inuni vel plures, sui Nicomacni doctrinas tr 18Scra Derent et ut suam
sententiam re ligere ut ii viri a timero XXVIII mio Gerasenus sonos continoro loco Dat, dii iisse videntiu ad numenim XXXVI, a tantum vale Dat in deseri-Dondis ot dividiuulis circulis excet plori nuteu non imota fuisse narinonica Ptolemaei cum aliis e re Dus concludimus), lini in c. 5 perte Scriptui legimus. quod si recto in decanis illis interpretandis mentionem
Ad βουκανισμους λυκων ρογμονς . 4 cs Ptolemaei harin I 4 -ives sonos ex ilibus, Acutos e capito peti dicunt c. 3 et t. 1l 10 - δραστικὰς δυνάμεις iam supra omparavimus t III δραστικὰς στάσεις.
329쪽
lae huius nominis astrologi etiarnotinas illas minutas partes R.), patuit Sattimus a Sphaera sisellifora cottidio et in liui dicitur e 3 in huius auctoritatem rcvOeni o co Dd. Ptoletnaeia era in Ouantopere numeros Bah, vlonios et tota parit uiis sexagenis divisa antaverit, Domini ilic Pio eius calculos examinaveriant apud Niconiiu: num eiusmocli ni nil invenitur. Qituerentivus autem otiis, ouis Nicoimachi eli- Plias in hanc somnum redegisse putandus sit, anto Onarios in neutem venit Iamblic ni hic enim cum ineologumen et ariem iii dumeticam, alios etiam Nicomacli li Di os, quonam unum mox considerauimus, suo
Domino inscriptos in uulicum prodidisset, has ita excerpsisse et redegisso iam diu putatus est idemque in no repetendi opere vero illa uiuus princeps auctor so dixisse aliquid vel dictumina inusicat, o auo mutata in suos libros recipere potuit ut in vita Putnagorica Hi scripsit o ἐνέσται μῖξαι, οταν περὶ μουσικῆς λεγωμεν cs Nicom narin T), et secutus est primum illum iuriam nonus, ut fui de musica, ita si ci in Nicomacno scripsit Wτω περὶ βδομάδος ἡμῖνειρηται exe. 6), ad Sua ille ineologranen legentos non ininus relegare potui quam qui prior scripseriit ac si viscordant normi excerptorum nonnulla inter se et contradicunt, ne noc quidem alienum puto an eo, qui de Hippaso pugnantia et discor tantia memoriae protat.
De i nutnmis metrisque si Nicomacnus non disputavit in mesore illo de musica lium, in proprio Volumine id secisse putandus est Bacenius enim II 3 i lavi timuin
330쪽
tuna et scripsisse eum de arto metrica iit musicirs parte tertia Aurelianus tomi testatur in Gerberti Scrip t. inus I 34. dear timetica qui leni arte piaetor lioologumen et Angogen eum scripsisse teritialia ali paenilitariam nolo credere veru niuem πρ ταύrη qiulnis Flibricius tertium libriini indicari putat, vi te in ipsa illeologumonii referri possint; teitius lil, 3 liis et i, is sine articulo positis non citatur de astris totum litarii in eum Scripsisse puto, quammaam pauca sciInus legiIn iis
enim apud Simplicium Aristotelis eaelo interpi eteni :ει μὴ ἄρα η τον ἐκκέντρων κυκλων πόθεσις υπο των Πυθαγορείων ἐπευοήθη, ως ἄλλοι τέ τινες ἱστοροsσι καὶ Νικόμαχος καὶ Νικομάχω κατακολουθον πάμβλιχος - Geometricam quidem sagoge Nicomaeniis ipse laudat in arit 1. II 44. - de Aeraptio mini autem die Diis estis scripseritu lite an alius, ueni ne Atlienaeus I 55, pariana constat. sed restato dicarnius il libro perdito, qui his quo utimili lorige videt hirpraestitisse. Iamulicuum enim, cum sere Omnes Geta-
seni lidros imitatus sit, vitam Dilago mea in ala aliis auctoridus petivisse putauimus palles ille quidem aliunde hausit, sed dat Nicomacliti in ina 25l, Poeturius, cuius liue eodem titulo inscriptus exstat, ipse Paoque nunc laudata 20 et 59 milibus locis usus Optima quaeque hausisse eos Rondo docuit e Ni
uητικο αὐτο καὶ πο ταύτης εἰσατωγ . . . διεξιών, ἀλλα κτλ.haud scio an inte reterr Nam ille ipso et ante hanc intro- duetionem scripsit. Simplicius p. 227 iusten in scholia Belchem p.