장음표시 사용
331쪽
234 V. De Nicomacno eiusmae oris. vitam autem magiStri cui seriisenus quoque Scripserit,la Dularn, iste de Pythagorii fabri inlleo niuliontenna rutii Quaeque ii Iamulicui si Dro opuli tui , ala initio iii illi iis vitii P uingorica, non in lini Oilico anu ualiscriptam filis' putaverim Apolloni otiam Tyniuri vitii in eum Scripsisse concluseras se loco Sidoni Apollitiaris. Manuale annonicos l. II dictu Meum,iti Icilig l. Bat. 1606 triuisiit etiam in Meum operi omnin. Ol. VI. Florentia 1745). Mei Donatus diuit uistet Od. 652 Friincogallico vorti Ruollo in Annua1ro de association poli rencolarngement des ethules gro uos 1880 et
Continet autem vertim manuale solum is codex,
quem reli luis a testare plurimis locis vidi: M- Vat. 198 et qui ex eo trivisscriptus os N eap. III Cra).
Duos Nicomacui librosis extituere iiiiiiiiiiit: M Marciani VP ina fine s. 17 As. - Bermensis et qui videtur Marciani esse litis V on. 322). nam visi ex ipso U sint trii scripti, enumerare non Portet. mi excerpta emendanda magnopere pertinuit eap. III ). s. p. 226. ue Lugd. Voss. Vide, in univereolidro praemisi.
333쪽
Νικομάχου Γερασηνου Πυθαγορείου ὁρμονικουἐγχειριδίου κεφάλαιci. a. Ot 4 βιβλίον ἐγχειρίδιόν ἐστιν πόμνημα ης αρμονικῆς
β Περὶ των δύο της φωνῆς εἰδῶν του τε διαστηματικου και του συνεχους, και περὶ τόπων αυτῶν.
r. 'Oτι η πρώτη ἐν αἰσθητοῖς μουσικῆ περὶ τους πλάνητας θεωρειται, κατὰ μίμησιν δε-είνη η παρ' μῖν. o. πιτι κατὰ ἀριδι ὁ οἰκονομεῖται τὰ ἐν τοις φθόγγοις. p. 2 Meth.)ε πιτι η πταrόρδω λύρα την ὀγδύην Πυθαγόρας προσθεὶς οτην δια πασῶν συνεστησατο ἁρμονίαν. g. Πῶς οι ἀριθμητικοὶ τῶν φθόγγων λόγοι ευρέθησαν. Z Περὶ της κατὰ τ διάτονον γενος διαιρεσεως το δια πασῶν. n. Ἐξήγησις τῶν ἐν ιμαίω ἁρμονικῶς εἰρημένων. 0. Μαρτυρία τῶν εἰρημενω ὰπ του Φιλολάου. ibi Περὶ Ἀης χιω τῶν χρωμητικῶν λόγων ψρμήσεως τῶν φθογγων. iα Περι το δὶς διὰ πασῶν κατὰ το διάτονον γενος. ip Περι της κατὰ τὰ τρία γένη τῶν φθόγγων προβάσεως καὶ διαιρέσεως. 20 Hunc nanet titulum fauillae capitum inscriptum R, alteriam titulum ut p. 237 ni nauent rel. Γηρασσηνου . Πυθαγορικο ΜΣ. αρμονικη MI. πογέου B. Βιβλίον πρῶτον addit . Ninneros cet. m. I. 7 πλανητας . ἐκείνης , ἐκείνω M B. 10 θ B, ona. R. ὁ Πυθ. I. II την Π1. . I ηὐρέθ. M. 16 διὰ m. B. 17 φθόγγων Β, λόγω R. 18 γενος Μ μελος . 1 et om R. προβάσεώς τε Σ.Dj9jliaeum Cooste
334쪽
ἡρμονικον ἐγχειρίδιον παγορευθεν
ὐπογυου κατὰ το παλαιον. I. υτ α βιβλίον ἐγχειρίδιόν ἐστιν πόμνημα της ἄρμονικῆς
α Εἰ καὶ πολυχους καθ' εαυτον καὶ δυσπερίληπτος ἐνὶ συμπερανθηναι πομνήματι ὁ περὶ των ἐν τοις ἁρμονικοι στοιχείοις διαστημάτων τε καὶ σχέσεων 1 υπάρχει λύγος, ἐγώ τε ἄλλως π της ὁδοιπορικης ἀκαταστασίας καὶ συνεπείξεως οὐκ ἀκυμάντω του λόγου φροντίδι καὶ διανοία δυνατός εἰμι θ περὶ τούτων ἐπιβαλέσθαι διδασκαλία μετὰ της προσηκουσης σαφηνείας σχολαίου μάλιστα καὶ ἀπερισπάστου δεομένης 1 καιρο τε καὶ συλλογισμos, - πῆσαν μως μιρρωστέον ἐστί μοι p. 3 σπουδρο σου γε κελευουσης, ἀρίστη καὶ σεμνοτάτη γυναικον, κα αυτὰ ψιλα τὰ
335쪽
κεφάλαια χωρὶς κατασκευης καὶ ποικίλης ποδείξεως ἐκθέσθαι σοι κατ ἐπιδρομήν' να π μίαν ἔχουσα αυτὰ σύνοψιν ἐγχειριδίω τε σανε χρωμένη θ ραχεία ταυτηὶ ποσημειώσει πομιμνήσκη ἐξ αυτῆς των ἐνεκάστω κεφαλαίω κατὰ πλάτος λεγομενων τε και διδασκομενων θεον δε επιτρεπόντων αυτίκα μάλα
σχολῆς λαβύμενος καὶ της δοιπορίας ἀνάπαυσιν σχῖον συντάξω τε σοι μείζονα καὶ ἀκριβεστέραν εἰσαγωγὴν περ αυτον τούτων καὶ πλήρει το λεγόμενον συλλογισμῶ διηρθρωμένην καὶ ε πλείοσι βιβλίοις, καὶ διατης πρωτίστης ἀφορμης ποπέμψω, ενθα αν διάγεινυμῆς πυνθανώμεθα τὴν δε αρχὴν ἐκειθέν ποθεν ποιήσομαι ράονος νεκα παρακολουθήσεως, θεν καὶ ἐνίκα ἐξηγούμην σοι περ αυτῶν τούτων τὴν της διδασκαλίας ἐποιησάμην ρχήν.
2. Περὶ των δυο της φωνης εἰδῶν του τε διαστηματικο καιτο συνεχους, καὶ των τόπων αυτῶν.
p. ' ανθρωπινης φωνῆς λαπ του Πυθαγορι- κου διδασκαλείου δύο φασκον ενος γένους ει δηυπάρχειν καὶ το μεν συνεχε ἰδίως νύμαζον, το δεδιαστηματικόν ἀπο των κατέρω συμβεβηκοτων τὰς κλήσεις ποιούμενοι το μεν γα διαστηματικον τοενωδον καὶ ἐπι παντι θύγγω στάμενον καὶ δήλην ποιουν τὴν ἐν πασι τοῖς μέρεσι παραλλαγὴν πελάμβανον σύγχυτύν τε πάρχον καὶ τοῖς μεγέθεσι τοῖς ψ
336쪽
καθ' p. 4 εκαστον φθόγγον διηρθρωμένον καὶ διεστος, ῶσπερ κατὰ σωρείαν καὶ οὐ κατ ἐγκρασιν των τῆς φωνῆς μορίων ἀλλήλοις παρακειμένων, υχωρίστων τε κα ευδιαγνώστων καὶ παντοίως, συνεφθαρμένων. ρ, ὁ γαρ νωδον τοιο0τον ἐστι, πάνrας ἐμφαῖνον τοις ἐπιστήμοG τους θύγγους, λίκου ἔκαστος μεγέθους μετέχει εἰ γαρ- ουτως τις χρωτο αυτω, ουκέτι αδειν λέγεται αλλὰ λέγειν το δε τερον το συνεχες, καθ' ὁμιλοsμεν τε ἀλλήλοις καὶ ἀναγινώσκομεν ουδεμίαν i ἐχοντες ἀνάγκην ἐμφανεῖς τὰς των φθογγων τάσεις καὶ διακεκριμένας ἀπ αλλήλων ποιεῖσθαι, ἀλλα Φοντες τον λύγον εως της του φραζομένου τελειώσεως.
εἰ γάρ τις η διαλεγύμενος ἀπομνημονευων τινος ἀναγιγνώσκων γε ἔκδηλα μεταξ καθ' καστον φθόγ- i5 γον ποιεῖ τα μεγέθη, διιστάνων καὶ μεταβάλλων τηνφων , ἀπ ἄλλου εἰς ἄλλον, Ουκέτι λέγειν ὁ τοιοsτος ουδε ἀναγινώσκειν ἀλλα μελεάζειν λέγεται διμερους δὴ παρχουσης της ἀνθρώπου φωνῆς, δυο εἰκότως καὶ
τύπου , ους κατέρα κατέχει διερχομένη, ωοντο ιναι. 2 καὶ τον με της συνεχοὐ τύπον ἀοριστον φυσει τω
μεγέθει πάρχειν, ἀφ ου αν αρξηται ὁ λαλον μέχρις
α παυσηται, το οἰκεῖον πέρας λαμβάνοντα, τουτέστι
ra m της διαστηματικῆς ουκέτι ἐφ' μῖν, αλλὰ φυσικον,
337쪽
240 V. Nicomachioριζόμενον καὶ αυτον πο διαφερόντων ἐνεργημάτων δοχ. με γαρ αυτου το προτον ἀκουστον εἶναι, τελος δε το ἔσχατον φωνητόν ἐκεῖθεν γαρ αρχόμεθα συνιέναι καὶ συνορβν των φθόγγων τὰ μεγέθη καὶ τὰς προς ἀλλήλους παραλλαγὰς Ἀθεν α πρώτιστα μιν ἀκοὴ ἐνεργεῖν φαίνηται, δυνατου οντος ἀμυδροτέρας φωνὰς καὶ μήπω μῖν αἰ-ντας ἐν τη φύσει συντελεῖσθαι λανθανούσας ἔτι τὴν ἀκοήν. καθ ο λόγου χάριν κἀν τοῖς ζυγικοῖς ἔστι τινὰ σώματα κιστα βάρους ἐμφαντικά, χναι η πίτυρα η τοιαυθ' τερα αλλ' τανδε οκα ἐπισύνθεσιν των τοιούτων δη οπῆς αρχή τις ει φαίνηται, τότε τῆς ζυγικης ἐπιστήμης φαμεν την πρώτην ποδρομὴν πάρχειν ουτ καὶ κατὰ βραχώτης κατὰ τὴν φωνὴν ἀμυδρότητος ἐπὶ το μεῖζον αὐξανομένης το πρώτιστον κοη αἰσθητον αρχω του της ἐνωδου φωνης τόπου ποιούμεθα τέλος δε αυτουουκέτι η ἀκοὴ ὁρίζει, αλλ' η ἀνθρωπίνη φωνη ἐφ σον
γαρ ἐφικνεῖται δι ἐμμελείας καὶ νωδως προχωρεῖ, μέχρι τούτου το τελευταῖον πέρας του της τοιαύτης φωνης τόπου ὁρίζομεν μηδεν δ' μῖν διαφερέτω το Ψονυν, ειτε ἐπὶ της ἀρτηριακης μον φωνῆς εἴτε ἐπὶ της των ὀργάνων ἐντατῖν τε καὶ ἐμπνευστῖν καὶ κρου- p. 6)στον ποιούμεθα τον λύγον κατὰ μίμησιν της ἡμετέρας συντελεσθέντων υπερθώμεθα δ' ἐπὶ του παρέντος τὴν ἐν τούτοις διαφορὰν, να μὴ σκορπίζω
μεν ευθυς ἐν ἀρχθ τὴν ἐξήγησιν.
338쪽
enelairidion. c. . . . 5-7. M. 2413. 'Oτι η πρώτη β, αἰσθητοῖς μουσικη περὶ τους πλάνηrας θεωρεῖται κατὰ μιμησιν δ' κείνη η παρ' μῖν.
T. N μεν ουν ὀνύματα των θίγγων ἀπ των κατ Ἀυρανδ ύντων πτὰ στέραν καὶ την γῆν Ε περιπολευύντων πιθανbν νομάσθαι πάντα γαρ τὰ ροιζούμενά φασι σώματα καθυπεικοντός τινος καιραστα κυμαινομένου ψύφους ἀναγκαίως ποιειν μεγεθει
καὶ φωνῆς τύπω παρηλλαγμενους αλλήλων τοι παρὰ τους αυτον ὁγκου παρὰ τὰς ἰδιας ταχυτῆτας 1 παρὰ τὰς ποχὰς ἐν αἷς η κάστου ρύμη συντελεῖται,
εὐκυμαντοτερας η τουναντίον δυσπαλεῖς παρχούσας.
αἱ δε τρεις αυται διαφοραὶ τρανος ρονται περὶ τους πλάνητας μεγέθει τε καὶ τάχει καὶ τύπω διεστοτας αλλήλων καὶ δια το αἰθερίου ἀναχύματος διηνεκος 1 καὶ ἀστάτως ροιζουμενους ἔνθεν γὰρ καὶ του ἀστὴρ δνύματος τέτευχεν καστος ιον στάσεως ἐστερημένος καὶ ἀεὶ θέων, παρ' Ο καὶ θεος καὶ αἰθὴρ νοματο-
πεποίηται. ἀλλ' π μεν του κρονικου κινήματος
ανωτάτου δντο αφ' ήμῖν ὁ βαρύτατος ἐν τω διὰ εο πασῖν φθογγος πάτη ἐκλήθη, πατον γὰρ το νώ -
τατον ἀπ δε το σεληνιακου κατωτάτου πάντων καὶ περιγειοτερου κειμένου νεάτη καὶ γὰρ νεατον δκατώτατον p. 7) ἀπ δε των παρ' κάτερον του μεν
339쪽
υπο τον μόνον, ς ἐστι Λῶς παρυπάτη του δ' υπερ Σελήνην ος ἐστιν Ἀφροδίτης, παρανεάτη ἀποδε του μεσαιτάτου, ς ἐστιν λιακοί τεταρτου κατερωθεν κειμένου, μή ση διὰ τεσσάρων προς ἀμφότερα ἄκρα ἔν γε τη πταχόρδω κατὰ τ παλαὰν διεστῖσα καθάπερ καὶ ὁ Ἐλιος ἐν τοις πτὰ πλάνησιν κατέρωθεν ἐστι τέταρτος, μεσαίτατος ν. Ἀπο δε των παρ' εκάτερα του πιλίου υρεος μὲν μεταξ υιος καὶ πιλίου τὴν σφαῖραν εἰληχύτος περ μέση η καὶ λιχανός. Ερμου δε τι μεταίχμιον Ἀφροδίτης καὶ ιλίου κατ- ioέχοντος παραμέση περὶ ν ἀκριβέστερον καὶ μετὰ γραμμικον καὶ ριθμητικο αποδείξεων πληρέστατά σοι βεβαιωσομεν, ἐν ις προυπεσχύμεθά σοι πομνη- μασι, σεμνοτάτη γυναικον καὶ φιλοκαλωτάτη, καὶ διοὶ αἰτίας ταύτης μεῖς ου επακουομεν της κοσμικη i5 συμφωνίας κατακορές τι καὶ παναρμύνιον ως ὁ λόγος υπογράφει φθεγγομένης το νυν δε επιτροχαστέον διὰ τὴν του καιρου ξυτητα περὶ τQ εξῆς.
4. Oτι κατ' αριθμον οἰκονομειται τὰ εν τοι φθόγγοις.
b. Καθύλου γαρ φαμεν ψύφον μεν εἶναι πληξιν 20αέρος ἄθρυπτον μέχρι ἀκοῆς ' φθογγον δε φωνης
340쪽
enchiridion. c. 3. 4. p. 7 8 M. 243
ἐμμελοος ἀπλατη τάσιν τάσιν δε μονήν τινα καὶ ταυτύτητα κατὰ μέγεθος φθόγγου ἀδιαστάτου διάστημα δεδδιν ποιὰν p. 8 απο βαρύτητος εἰς ξύτητα ε ἀνάπαλιν σύστημα δε πλεύνων ενδ διαστημάτων σύν- θεσιν. πολλο μεν ουν πλήγματος η πνεύματος εἰς τον πέριξ - ἐμπεσύντος καὶ κατὰ πολλὰ μέρη πλήξαντος αυτον μεγάλην ἀποτελεῖσθαι φωνῆν, ὀλίγου δε μικράν, καὶ ὁμαλο με λείαν, νωμάλου δε τραχεῖαν, καὶ βραδέως με ἐνεχθέντος βαρεῖαν, ταχέως δε1 ὀξεῖαν ἐναντιοπαθεῖν δε ἀναγκαίως τα ἐμπνευστὰ ὁργανα οἷον αὐλους σάλπιγγας σύριγγας δραύλοvς καὶ τα μοι τοῖς ἐντατοῖς κιθάρα λύρα σπάδικι τοῖς παραπλησίοις μέσα δ' αυτον καὶ οἷον κοινὰ καὶ ὁμοιπαθη τά τε μονοχορδα φαίνεουθαι, ἁ δὴ καὶ φαν-1 δούρους καλοsσιν οἱ πολλοὶ, κανύνας δ' οἱ Πυθαγορικοὶ, καὶ τὰ τρίγωνα των ἐντατῖν καὶ τους πλαγιαύλους μετὰ τον φωτίγγων, ως προιδεν ὁ λύγος δηλώσει των μέν γε ἐντατων αἱ τάσεις αἱ μείζονες καὶ εὐτονώτεραι μείζονας καὶ ὀξυτέρους φθόγγους απεργάζονται, αἱ δ'ε ὀλιγώτεραι νωχελεστέρους τε καὶ βαρυτέρους μεταστήσαντος γαρ τὰς χορδὰς του πλήκτρου, ἀπωτης οἰκείας χώρας ἀφεθεῖσαι αἱ μεν τάχιστά τε σὐν πολλ τι κραδαν καὶ πολλαχο τον περικείμενον - τύπτουσαι ἀποκαθίστανται σπερ ἐπειγόμεναι φαυτῆς Η της σφοδρος τάσεως, αἱ δε ρέμα καὶ ἀκραδάντως κατ
φθόγγον κτλ. f. prooemium p. 220. iura haec artius comprimuntur, ortasse sunt recentiorR.