장음표시 사용
91쪽
De codicibus manuscriptis. - Supplenda.
Ex apparatu ei Domi exstant iugduni a praetereo l. 54 133 excerpta ex Q. Liugd. 129 , Alypius,
Triniecti autem servantur Nota et naracteres musici iuxta diatonum genus a Mei Domi conscripti. 7 aD. Omont Cat. de Ins des Pays-Bas p. 24. num. 10 45). De Meldoini adversariis v. p. XXXVII, 1.
ad 11. Descriduntur Bononienses ad Olivieri in Studii Ilam, di m. III 396. ac Bon. 204 continet partea Heronis spiri talia. ad 12. S. XVI. Bonon. 2432 a duolnis librarii. f. 1 - 1011 M. conscriptus, Alcinoi sagogo in Platonem, neoa , ὀλέθριος 48, 1- πνεύματος 57, 5. appi sagoge, Ara. Ps.-Ptolemaei musica exo Neap. ἀρχὴ το μουσ. λόγων - περιέχει αυτον καὶ Ου a 269 , ) in grasnabet innolion: ὁ τόνος εἰς β διαιρεῖται, ὁ δε δια τεσσάρων εἰς τριάκοντα. naue 417, 12 τρία ἐστὶ et in 18 ἐπι τουτοις ἐστἰ ὁ 420 7 εἰσι ἐστι. I ανάγεται.
92쪽
Supplenda. XCIΕιοιν οι ἀριθμοὶ,-ων. omnia ut exstant in 76 Neap. 2,
omitu autem norinasian sequitur artastini raelatio altis logisticae ino. πολλῖν μεν et fragmonium artis ut in X. - Semiitur Ietnistiira Aristotelis et Platonis certamine Alypius ad 406, 2), tuti doctrinae aliunde petitae sunt Cleonidis anien Isagogon et nutu canone in X illo nauSta vides ex inscripto Ormine. Cantabrigiae exstant in acuit riniae inliotneca:
Mauiematica Hero neuin. - Fuit g. Vallae et l-berti si ita 3. - Cati os nisepis vol. III Cani Dr. 1858 p. 8.
93쪽
Simplicibus numeris scripsi codd. S. XV, crassioribus antiquos distinxi saeculi XV et XVII libros aut omisi aut
recentiores dixi.Alypius 2 3. 4. 80 143. 184. Anonurnus I. . s. 73. 5. 78. 26. Aristides I. 40. 44. 45. 69. 73. 5. 78. 126 14s . 184 199. Aristoxeni nam 2 3. 43. 44. 80. 143. 84. 4nythm. . . rec. 6s. Bacenius I. 2. 69. 73. 76. 78. 126 138. 182. Baristam T. 185. Rec. 169. BUennius 4 22 26. I. 44. 45. 73. 78. II s. 130. I38. I 82.183. 201. Cleonides 76 rec. 12. 13'. 36 129. I 50 173.)Dionysius I. 73. 5. 78. 126.
94쪽
Tabula codicum manuscriptorum. XCIII Porphyrius in I I-4 I. 26. s. 76 143 147 183. in I et Hi 4 38 46. 80 109. 138. 182. 184. es appum et Theonem. Psellus psychogoni 22 26. II h. 87. 95. rec. 64. 83 96. I 32. 162. minora 26. I90 rec. I 5h- 19 6 17s. o. et
95쪽
97쪽
p. 419 . μν δὲ προτον περὶ ψόφου καὶ ἀκοῆς διο- ρίσωμεν. ἔστι δὲ διττος ὁ ψόφος ὁ με γαρ ἐνέργειά
τις, ὁ δὲ δύναμις ταμεν γα ου φαμεν ἔχειν ψύφον, οἷον σπογγον ἔρια - τὰ δ ἔχειν, οἷον χαλκbν καὶ σαστερεὰ καὶ λεῖα, ἔτι δύναται ψοφῆσαι, τοίτο δ' ἐστὶν αυτο μεταξυ καὶ της ἀκοῆς ἐμποιῆσαι φύφον ἐνεργεία. 1ο γίνεται δ' ὁ κατ ἐνέργειαν ψόφος ἀεί τινος πρύς τι καὶ ἔν τινι πληγὴ γάρ ἐστιν η ποιοsσα. χι καὶαδύνατον ενος λαος γενέσθαι ψύφον τερον γὰρ τοτυπτον καὶ τ τυπτόμενον, στε τι ψοφοsν πρός τι Φοφεῖ πληγὴ ν ου γίνεται ἄνευ φορας ῶσπερ σ1 είπομεν - τον τυχύντων πληγὴ ὁ ψόφος ουθένα γὰρ ποιεῖ ψύφον ἔρια, αν πληγη, αλλὰ χαλκδ καὶ σαλεῖα καὶ κοῖλα ὁ με χαλκις τι λεῖος, τὰ δεκοιλα τη ἀνακλάσει πολλὰς ποιεῖ πληγὰς μετὰ τὴν πρώτην δυνατοsντος ἐξελθεῖν το κινηθέντος ἔτι ἀκούεται ἐν έρι καὶ δατι, αλλ ήττον. -- ἔστιδε ψύφου κύριος ὁ ' οὐδε τι δωρ, λλα δε sστερεῖν πληγὴν γενέσθαι προς ἄλληλα καὶ πρις τον ἀέρα τοὐτο δε γίνεται, ταν πομένη πληγεὶς ὁ ἀὴρ
98쪽
καὶ ἡ διαχυνθ δι εὰν ταχεως καὶ σφοδρῖς πληγη, ψοφεῖ δεῖ γὰρ φθάσαι τὴν κίνησιν του απίζοντος τὴν θρυψιν του ἀέρος, σπερ αν εἰ σωρον η ὁρμαθον ψάμμου τυπτοι τις φερύμενον τατύ ὴ χω δε γίγνεται,5ταν ἀπο του ἀερος νος γενομένου δια το ἀγγεῖον το διορίσαν καὶ κωλυσαν θρυφθῆναι πάλιν ὁ η ἀπωσθη ἄσπερ σφαῖρα ἔοικε δ' ἀεὶ γίνεσθαι χώ, ἀλr υσαφής, ἐπεὶ συμβαίνει γε ἐπὶ του ψόφου καθάπερ και ἐπὶ του φωτός καὶ γὰρ το φος ἀεὶ νακλαται Ουδε γαρ αν ἐγίνετο πάντη φος, ἀλλα σκύτος ἔξω του οήλιουμένου), ἀλλ' οὐχ υτως ἀνακλαται σπερ ἀφυδατος η χαλκου και τινος ἄλλο των λείων, στεσκιὰν ποιεῖν, η το φως ὁρίζομεν. T δε κενον ὀρθος λέγεται κυριον του ἀκουειν.
δοκεῖ γὰρ εἶναι κενον ὁ ἀήρ, υτος δ' ἐστὶν ὁ ποιον ἀκουειν, ταν κινηθη συνεχὴς καὶ εἷς. ἀλλα διὰ τοψαθυρις θ 420 εἶναι υ γεγωνεῖ, αν μὴ λεῖον η τοπληγέν. τότε δε εἷς γίνεται μα διὰ το ἐπίπεδον εν
γὰρ το του λείου ἐπίπεδον. oφητικον μεν ουν το κινητικον ενος ἀέρος συν- Ο
εχεία μεχρι ἀκοης, ἀκοὴ δὲ συμφυὴς ἀέρι διὰ δε
ου ἐν ἀέρι εἶναι, κινουμένου του ἔξω το εἴσω κινεῖ. διόπερ υ πάντη το ζωον ἀκουει, ουδε πώτη διέρχεται
ὁ ηρ - γὰρ πάντη ἔχει ἀέρα το κινησύμενον μέρος καὶ ἔμψυχον αυτ μεν δὴ ἄψοφον ὁ ἀὴρ διὰ τbos as
99쪽
θρυπτον ταν δε κωλυθη θρύπτεσθαι, ὴ τούτου κίνησις ψήφος ὁ δ' ἐν τοῖς ἀσὶν ἐγκατωκοδόμηται προς τι ἀκίνητος εἶναι, πως ἀκριβος αἰσθάνηται πάσας τὰς διαφορὰς τῆς κινήσεως δια ταυτα δε καὶ ἐν υδατι ἀκούομεν, ὁτι οὐκ εἰσέρχεται πρbς -τbν τον συμφυῆ έρα, ἀλλ' οὐδ' εἰς ους διὰ τὰς λικας.οταν δε τουτο συμβη, οὐκ ἀκούει οὐδ' αὐὴ μῆνιγξ
κωρ, σπερ το ἐπὶ τῆ κόρη δέρμα τα κάμη αλλὰ
καὶ σημεῖον του ἀκουειν α μὴ τι χεῖν ἀεὶ τ ους 1ο περ- κέρας ἀεὶ γαρ οἰκείαν τινὰ κίνησιν ὁ αὴρ κινεῖται ὁ ἐν τοῖς σω ἀλλ' ὁ ψόφος αλλότριος καὶ
οὐκ διος καὶ διὰ τουτ φασιν ἀκουειν τω κεν καὶ ηχουντι, ἔτι ἀκούομεν- εχοντι Δρισμένον τον--α. ποτερον δε ψοφεῖ τι τυπτύμενον η τι τυπτον η καὶ 15 ἄμφω, τρύπον δ' τερον ἔστι γὰρ ὁ ψοφος κίνησις του δυναμένου κινεῖσθαι τον τρόπον τουτον δνπερ τὰ ἀφαλλύμενα απωτων λείων, ὁταν τις κρου . - δὴ πανῶσπερ είρηται ψοφεῖ τυπτύμενον καὶ τυπτον, οἷον ἐὰν
κατάξι βελύνη βελύνην ἀλλὰ δεῖ τι τυπτόμενον ὁμαλιν εο εἶναι, στε τονἈέρα ἀθρουν ἀφάλλεσθαι καὶ σείεσθαι. AP δὲ διαφοραὶ τον ψοφούντων ἐν -- κατ ἐνέργειαν ψόφω δηλουνται ' σπερ γὰρ ἄνευ φωτος οὐ δρεια τὰ χρώματα, υτως μ' ἄνευ ψύφου τbὀξ καὶ τ βαρύ ταυτα δε λέγεται κατὰ μεταφορὰν -- τον ἁπτον - μεν γὰρ ξ κινεῖ τὴν αἴσθησιν
ἐν ὀλίγφ χρόνω ἐπὶ πολύ τι δε αρ ἐν πολλω ἐπδλίγον ου δὴ τατ τι ξύ τι δὲ βαρ βραδύ, ἀλλὰ
γινεται του με διὰ τ τάχος η κίνησις τοιαύτη, του
27 οὐ δὴ ταrbis de opponitur doctrinae latonis. Porphyriua ad Ptolemaei harin 1 3 p. 227. s. Platonis unaeum e. s. ae ei etiam infra locum 3 e opicis excerptum.
100쪽
δὲ δια βραδυτητα. p. 420' καὶ οικεν ἀνάλογον ἔχειν
τῶ περὶ την ἀφὴν ξεῖ καὶ ἀμβλεῖ το μεν γὰρ ξυ
οἷον κεντεῖ, το δ' ἀμβλ οἷον θεῖ διὰ το κινεῖν τυμεν εν λθω, το δε ἐν πολλω, στε συμβαίνει το μεν
ουθεν φωνεῖ, ἀλλα καθ' ομοιέτητα λέγεται φωνεῖν, οἷον αυλος καὶ λύρα καὶ ὁσα ἄλλα των ψυχων πό- τασιν ἔχει καὶ μέλος καὶ διάλεκτον' ἔοικε γὰρ τι 10
και ἡ φωνὴ ταμ' ἔχει, πολλὰ δε τον ζωων οὐκ ἔχουσι φωνήν, οἷον τά τε ἄναιμα καὶ των ναίμων ἰχθυες, καὶ οὐ δευλύγως, εἴπερ ἀέρος κίνησίς τίς ἐστιν 10 ψόφος ἀλλ' οἱ λεγύμενοι φωνεῖν, οἷον ἐν Ἀχελωω, ψοφοῖσι τοι βραγχίοις τινι τέρω τοιούτω φωνὴ δ' ἐστὶ ζώου ψόφος καὶ ο τω τυχόντι μορίω ἀλλ' ἐπεὶ πctν ψοφεῖ τύπτοντός τινος καί τι καὶ ἔν τινι, tostora' ἐστὶν ἀήρ, υλύγω αν φωνοίη αὐτα μύνα οσαδέχεται τον ἀέρα. ὁ γὰρ τω ἀναπνεομένω καταχρηται ἡ φύσις ἐπὶ δύο ἔργα, καθάπερ τη γλώττη πί τε εο τὴν γεοσιν καὶ τὴν διάλεκτον, ν ὐμεν εὐσις ἀναγκαῖον διο καὶ πλείοσιν πάρχει) φδ ερμηνεία νεκα του ευ, - ουτ καὶ τω πνεύματι πρός τε τὴν θερμή- 1 τητα τὴν ἐντος ως ἀναγκαῖον, ... καὶ προς τὴν φωνήν, ὁπως πάρχη Iργανον δε τὶ ἀναπνο ὁ φά--ορυγξ οὐ δ' ενεκα καὶ το μόριόν ἐστι τοὐτο, πλεύμων