Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

551쪽

esse eum vocis contentione Proferre; iluod eum fit, spiritus qiaasi ex imo pectore duci atque limariri videtur. Virg. Aeneid. XI. 377. rurn Pitque has imo Pectore vinces. Mus gr. Verior Lotheckii interpretatio, ἀνασπῆν, ut ανάγειν Aristici. de Paraphth. T. II. P. 394. , aliud ESSE, quaru πυργουν existimaIitis. IValces. Silv. Cr. T. II. p. 34. λόγους ἀνασπαν vertit, sermones trahe TE, A m- parata Phrasi λογους τείνειν. 'V. 294. συντι-yεὶς γέλων πολυν, multi ridicula conge Iens. Συμφορεῖν hoe sensu a Veteribus frequentari, erudite docet Cl. Wyttentiacli. ad Plutarch. 4le sera Numinis Vind. Vol. II. p. 548. Μ u s g r. V. 295. Veteribus illico, statim significare, 'multis exHInplis docuit Dorvilli his ad Chariaton. p. 297. S. I hoc Statim ad praecede iis aliquod tempus necessario reseremtum est: a quo celeritas ista supputetur. Hiuus modi nullum hic tenipuis imdicatur, si A3acerri de poenis alitea inflictis gloriari fingas. Praestat igitur locvin sic interpretui: In u ita xidicula congerens Vel admiscen S, quanta in ipsis con tumeliam statim deinde re. Pensumas esset. Sed verba, ut inunc sensum Praebere possint, unius literao mutatione juvanda sunt. Legendum utique ἐκτίσοιτ' pro ἐκτίσαιτο. Hoc enim valet ἐκτισόμενος ει , ut αναστρεψοι Eurip.Hippol. IIso. idem est quod άναστρέψων εἴν. Μus gr. ἰων neque semper futuri notionem habet, neque um.

statim significat. - -

552쪽

liasta conserVatam, omnino . Praetulerim vulgatae

ἐρειφθεις. Qui eniim ἐρειφθείς, i. e. lavini stratus, jacet, quomodo is rζεσθαι et ' σθαι dicatur - ἀρνείου φόνου. I x segetice accipi pol St, velut interipretamentum Vocis νεκρων. Nisi sorte Auctor εκ παραλλελου posuerit νεκρων et αργείου φόνου : cu3us illeentiae aliquam multa exempla attuli ad Eurip. ue-CLib. 489.-Helen. a. Idem quoque de Aυμ et χερὶ

proximo versu dictum esto. Mus gr. ερεΠτθεὰ PIohat etiam Solgeras, cui hoc ipsum reperisSe videtur - . Schol. Ienerasis Per κατακλιθεὶς explicaris. At firmum vulgata praestilium habet in v. 316. ubi Θακει

αεσών legitur, et, si quis alli oratione offendatur, in duobus exemplis a Lobeckio prolatis, Oe L T. 87α ἔνθ' οὐ ποM χρησίμω χρῆται, ac Trach. 932. φασγάνω πεπληγμένην. Nam quod praeterea Solonis fragm. LXI. Brunci . et Sophocl. Philoci . To85. excitavit, horaim quidem Iocorum alter, nuper OStenvit Passovius ad Missaeum P. I72. non mutari delam

Iaat, in altero intona, postulante metro, ἔλκε ν aut Θεὶ, legetulum est. ἐριφ θεὶς praeserebat Ualces. Silv. C r. T. II. p. 24. - Nsκραν ἐρείπια dixit etiam Eiιrb.pides in Auges se. IX. quo minus serri potest ναρκων a Iacobsio in Specim. Emend. P. 34. Propositum. Denique cum νεκρων αρνείου φόνου apte cimpares α α, λείου φόνου Eurip. Electr. 9ῖ- ,

est, adduntur. Ndiuominus mihi li. l. vehementer dismeet όνυ -- χερί, quandoquidem manus me j I-dice saltem Prius couimentorari debuerat, quana, qui Pars e)us sunt, ungues. Hanc diffictilia ena tollebat Mos l. a. in quo Pereomirnode scriptunx, avυει - χε-

553쪽

II. P. 2Φ. male correxit όννει - πέρι.

. M. P. 236. Mus gr. V. 3o3. - i. e. quae mihi minatus est, δεινὼ fuerunt. Sic infra EaI3. σMi 'ο εινα ρ ματ ἀγγέλλουσί μοι τληναι. V. 3ο4. φανοίην. Sie Dianae scriptum in Rquod vel absque eo quivis reponere debuiti Nam quod vulgo legitur φανείην, manifesto mendosum est. φανείην -ristus est optativi pamsivi: φα 'ν aori. stus optativi activi, pro φάνοιμι, soraua Attio in i

nexis sollemni, in barytonis etiam non sine exem

plo. Sie enim noster in Oedipo priorO 84 3. s831. ἐκπεφευγοίην adhibet pro ἐκπεφεύγοιμι. De hoc metapIasino vide Eustathium ad Iλ. A. p. 58. I nu rio errore in Laiciani Prometineo p. 35. φανοίην lege ritur Pro φανεί , quod restituit Her tertiusius. Ex e. it. reed In D. scriptum φανείη cum duplici glossa: δειχθείη, δεσαιμι. Posterior ad nostram Im .eticinem refertur. Brunch. Porsonus ad Hectib.

554쪽

pondere quasi depressi homo, quo titulo ornavit re gem Aegyptium Gregor. Nazianz. orat. 15. P. 227. Simili translatione βαρυκαρὀιος est homo minime fa nioria mentis erectiorisve, eripliteanto Hesychio. Vesael. Legitur hic versus cum Sequente apud Moschop. περὶ σχεδων P. 25. V. 318. Verter tales Enim Voees et questus edit, e quibus appareat, eum aliquid mali

inceptare.

V. 3et1. λόγοις non spernendum putat Musgravius. enim, inquit irae aut cupiditati obtemperantes. in angustias se praecipitaverint, amicis pleruuiriue morigeri sunt. Oἰ τοιem pro οἰ εν τοιοῖςDοντες. Sic πονηροὶ πάντες, inseIices omnes, Solon. Fragm. VIII. χείρονα Eurip. Bacch. 4za. Oμοιος εἶπαν Ion. 83I. Xenoph. Cyri Expedit. I . ult. τοιουτω δοντι ανδρί, in oratione ad Seuthen. v. 3a3. διαπεφοσασθαι. E Scholiastas experuauione colligit Valehenarius, Iectitatum otiiu fuisso διαπεφοιτασθαι. Vide Animadm ad Ammonium P. 149. Brunck. διαπεφοιβάσθαι. Extat verbum φοι- βάω Callimacli. Lam Pallad. v. n. Theocrit. Idyli XVII. 134. Apollon. Rhod. II. 3oa. ubique sensu abluendi, purgandi, nMidum reddendi.'Nee magis, eredo, conveniret vaticinor, Lyeophroni adhibitum V. 6. Multo igitur praestat. quod ossint Scholiastae annotatio, διαπεφοιτάσαι. H sychius: φοιτα μαίνεται. Φογος, μανα, λύσσα.

555쪽

Διαπιφοιτασθαι, Pro διαπεφοιτηκόναι. Sic αυδα μόνου pro αὐδῶντος Pladoct. 131. I3o. Mus gr. Non adsentitur Lobeckius. V. 333. et 'ν ειςαεὶ λεηλατῆσει χρόνον citat 'Eustathius P. 1313, 17. V. 337. Scia olion e naendavimus, ubi perperam 1egebatiir ἐνταὐθα ἐγκύκλωα α τι γίγνεται. ' Vide quae notavimus ad Comici Thesmopli. 96. E x Edit. xe c.J B rhi n c h. V. 3 o. Legendum fortes ob hiatum: Mόνοι τ εμῶν φίλων, μονοι Ἐμμήν ντες - Quod est sensum diversum efficit. Mu s gr. Sch-- ferus τ ante ἐμμένοντες ahesse malit, Hermarinus in IV mutari. Milai quidam librorum scriptura satu- facit, quam sic intelligo: qui fori amicorum meo DI In adestis soIique servatis fidem. El. 8o3. μόναι παρησαν ἐλπίδων ἔτι.

556쪽

τιστος, in consideratus, Theocrit. Myll. X. eto. Xenophon Sympos. D. 5eto. EuriP. Me l. 919. Mus gr. ἄσαλης i. e. αφροντις) μανία dixerunt Herodianus et

Apollodorus Itotante Elym. M. f. ασαλες. V. 348. αρωγον τέχνας. Metrum non convenit, quod tamen facile xestitueris Iegerido, Vocibus traras-Positis, τέχνας αρωγόν. Verum cum Sophocles ταο πρσόλοικα plenamque sectari soleat, magis equi clemProbaverinI:

Ἀρωγὲ τέχνας -

qui Homero ποιμένες λαων audiunt) opitulari paratum. Sed hic Sophocles, ut multis praeterea in locis, genitivum pro dativo posuit. Vide infra v. 1274. et 14eta. Ia44.-139a. Electr. 9o6. 895. Philoct.639. 888. Ia Io. 1247. 628. 854. 116 a. II94. Mus gr. Participia interdum cum genitivo construi certum Est. Sic infra 5ets. πρέπον δαίμονος. Oecl. Col. q36. ἔρωτος ώφελων. Neque enim, ut perspecte monuit V. D. in Annal. Heideli erg. 181o. P. VII. P. 301. ad Comprabandum hunc usum eiusmodi loca excitari debent, in quibus participiuna praefixo articulo naturam et vim substantivi accipit. Nihilominus prae

557쪽

larotida mihi videtur Scholiastarum explicatio μόνον ποιμένων iungeut urn, ut ποιμῆν h. l. idem sit quod κηδεμών. Verbum ποιμαίνειν Pro κμυειν, φροντίζειν passian rePeratur. Nαων ποιμένες vixit Aeschy- Ius Suppl. 7 Ο V. 353. Multo elegantius soretr

- μη κακὸν κακω ὀιόου Ἀκος, πλέον τα πημα τνς ατης τιθείς. Posterius comma, utpote exegesis prio is, rectius par participitim enunciatur. Mus gr. Νihil mutan-

uni. Si supra 193. 91. φλέγων Pro φλέγεις

στηριζόμενος : ubi Schol. Bar. μεθυπαλλαγ' ἐσυ το

V. 354. πλέον το πημα της ατης τίθει. Ais a Poetis cum Pro Dea Venilitata sit, crediderim Sophoclem per divinitus immissam. labem india, care, cui ne infortunium. addat, eem' obtestatur Chorus. Musgri Eustatinius P. M61,63. οτι Ῥμηρον εἰπόντος πημα κακου - λαβων ἐντεῖθεν ἡ ζηλωτ ο αυτου Σοφοκλης προα ατης φησίν, Ο ἐστινάτη περιφραστικως. Assert hunc Versum cum antecedenta Stobaeus P. 84ο. V. 35 . ἀφόβοις. Emant fortasse qui praefixutriti intensive hic accipere malint; de qua Potestate erudite disserit Cel. Valchwaerius ait Theocrit. Adoniag. Mihi αφόβοιο interpretandum Videtur, quos nemo formidat, qui terrorem nullum Incutiunt. Sic enim rμφοβοι Valet non tr Epidae, sed te ibi.

Ies, Oed. Col. 39. Apollonides Antinol. p. 73.3 xl l ποτε διν εις αφοβος πόρος -

558쪽

Potest etiam cφοβος esse securus, nihil meis tuens, ut Dion. Chrysostom. P. 29. C. Alus gr. Posterior explicatio recte habet. De raro usu voca, buli Θηρες, quo doni estica denotat animalia,

vid. Scit eighiaetiferus ad Allienaeum T. VIII. p. 496. Apud Aeschylum Eumen. 7ο. de quocun

que animalium genere occurrit.. V. 365. Scholiastarn et Pit Heathius κλυτα censentem ciιπολια appellari Aα τας ἐν αὐτοῖς ταραχας καὶ 'φωνας. Quata eriplicationem quia ipse non probat, 'nec aliam hujus appellationis arietiorem adferri posse opinatur, scrilbi debuisse inistimat 'κλυτοις pro ἐκλυτοις. Homeriam percunctetur, cur Cyclopis oves κλυ

καὶ τοτε πυρ ανέκαιε, καἰ 'μελγε κλυτα μηλα.

s lor, κτίλοις, mansuetis. Nicander Theraac. 47s.l καὶ ἐπὶ κτίλα μηλα δοκευων. M II s g r. V. 267. Brunc E. α '. Testanis tur veteres Lexicographi, Sophoclem iii Electra αῖ- μα pro ense adhibuisse. Quo sensu si hic quoque

l Mus gr. αῖμ' ἔδευσα. Simillimum est ' τέγγει λικρύων

V. 368. ἐξειργασμένοις. Vid. Massiliae Gri

559쪽

I et 8. prO παραμυθ τας, et caroe ναστασεις Antig. 539. 531.) Pro ἐπαναστάτας. Verum, Etsi tale convicium 1n Ulyssem inter Penelopae procos Inendici habiti iversantem SPeciose ab inimico coni ci potuisse nulla satis idonea ratio est, cur scitia I i clus Q rro decem ante annos ab AJace audiret. Neque e im, quod Semel, cum Trojarn speculanili causa adiret.

ματος nomen Vel ab indinico meruisse inuti videtur; cum semeI, tantum et patriae causa eam Personam sitscepisset. An igitur Sophocles, quod Epici Poetae de Ulysse in Illincetun reduci trassiderant. eum Pannis vestii Lim mendicuIII et circulatorern simillasse,

560쪽

hus Troiae agenteiri, farmaque et honoribus norenia

quentia inibi tunia Ulyssi Pepererunt, minime equidem negaverirn. Sed laic VOX στρατρυ clare ostencit Poetam non temere tempora confudisse, sed ad Trojae obsidionem animum intendisse. Superest ut Oxplicemus, quo sensu Ulysses άλημα, citra culpam Asi-etoris, dici hoc tempote potuerit. viderint ergo eritisiti, utrum αλημα ab αλέω, rno io, derivari debeat Hesychius: i , ἐφ 'ὀν αλευρον. Legendum, ni fallor: αλημα, λεπτὰν ἄλευρον, ut alibi, Παιπάλη, ἔλευον λεπτόν. Esto igitur, ώλημα pol tinein sivE' farinam tenuem significarer inquies, ad Ulyssem 3 Nempe pollen apud Graecos recepta et quasi proverbiali metaphora vas rum est subtile ingenium inclicat. Aristoph. Νub. 259. γεγήσν τρίμμα,' κρόταλον, παιπάλη. Παιπαλην quomodo Hesychius eriplicet, supra vidimus. Vocis παιπαλημα similis et i a Ioati primariam

et quoad metaphoricaria potestatem ratio est. Synesius P. 75. το παιπαλημα τὰ κερκωπειov. Cui adde exempla a Valehenaerio V. Cl. citata ad Hippol. 4o6. Sic et Latinis subtia es pari allusione audiunt, acuis mine excellunt, crassi, qui minus perSpicaces Sunt. Iam nulli magis bilem, militi praesertim strenuo,

commovere, quam soTtunatam vafritiem, nemo nescit: unde et Aiax ipse paullo ante omnia vi dandi laeultatem acerbe UIyssi exprobrat. Κακοmvis Graecis dictus erat, tam qui nioribus inquinatis et impuris erat, quana qui corpoIe incuIto et squalido, ut erudite docet ex Athenaeo H. Stephanus in Lexico . Valεt igitur hoc Ioeo βθελυρος, ακαθαρτος. Μ LI S gr. Recte

라틴어 텍스트