장음표시 사용
561쪽
Recte Eustath. p. Io8, 33. πακοπινάστατον ἄλημα, ἡ γουν πλάνημα, στρατου. usus ille hoc loco etiam P. 35a, 35. T 4r, 18. Translate autem signistrahi puto sceleratum homine In, mi a notione άλεμων apud Nonnum occurrit. Hinc non male Horram T. I. P. 13I.
per πανούργημα ξ ἐπίτριμμα explieat.
V. 373. πολὐν γέλωθ'. Temere igitur Thorn.Μ. P. πλατὰς γέλωὼ ἐρεῖς, οὐχὶ πολύς. V. 374. auctoris nomine Sistaeus Eclog. I. I. e. 3. P. 34. Heer. V. 377. μγ εἴπνς. Loeis a Lobeehio etitiatis adde El. 823. μηδὸν μέ f αἴσης. et Terei fr. X. μ πω μέγ' εἴπνς, πρὶν τελευτήταντ uνς, ut bene cortexit Heathius. V. 379. urinam, qua sigaificatione lais particulis utuntur saepissime Tragici. Vide Mariclandum ad Supplices 796. Hoc nisi ignorasset Heatliii 'popularis, in mentem ei non venisset legi debere eoo
v. 39ο. σειος. Subaussiendum a L Ἐτοιμος sic positum copiose illustrat Dot villius adChariton. P. 49. Sententiam omnino enervat τίν' εἰς ρνησιν in eo na- modum aliquod; multoque animosius fuisse oυυμών, ουτε ανθρωπων ἀμερίων γένος αειός εἰμι βλέπειν.
An igitur legendum 3 τίν' εἰς ὀνῆσιμ i. e. ὀν πιμά τινα
accumitivo plurali ' eonstructio tunc erit: o-s αειός συι βλέπειν εἰς θεῶν γένος, οqτε εἰς ὀνήσιμά τινα α θρωπων αμερίων, i. o. εἰς ὀνησίμυς τινὰς αὐρώπους, neque dignus sum Deorum genus intueri, neque bonos gravesque homines. Uνησι
562쪽
όν μονος. Heraclitus apud Strationem Lib. XIV. P. 64e.άνδρα ἐωυτων ρκνῖστον, cui adde citata Casati bono innot. Denique όν σιμα ἀνθρώπων Pro oνησίμους ανθρωπους, ut in exemplis citatis Mi V. 314. 3o5. qtailius adde ἐνκακῆ χειμῶνος inlia V. 1163. II33. Mu gr. Nihi1 mutasset V. D. , si oνησιν Vertisset opem et loquutionem βλέπειν εἴς rectius explicuisset.1Haec nihil alitui significat, quam exspectaro aliquid ab aliquo. Λntig. 914.
Θεων γένος, id Est εἰς Θεῶν γένος, Praepositione, ut saepius, in priore membro Oniissa. Pro γε νος Uyttenbachius Bibl. Crit. Vol. II. P. II. P. 43. sine necessitate seribendum putabat τινος. Eurip. Med.717. - Θεων τε συντιθεὶς απαν γένος. Hippol. 7. ἐν Θεων γένει. Hecub. 49o. δαιμόνων εἶναι γένος.
V. 395. ρλέθριον αἰκίζει. His in antistro pha respondet ευφρονες 'Αργείοις, et Tectes quidem: arsis enim in dactylicis numeris passim soluta reperitur. Exe tripla dedi ad Antig. 79a. ecl. min. quibus accedat versus ex Oed. T. II 87. Gυδένα μακαρ ω, nublius ille mutationis indigens, Eurip. Bacch. 525. τάδ' ἀναβοήσας, e)usdemque fab. v. 853.. δέρην εἰς αἰθέρα δροσερόν.
563쪽
vide annotata r προκείμεθα ut infra πρόκειμαι v. 427. 4eta.) Mus gr. Νon hunc versum, sed praecedetit In nautare debueram. Scribendum videtur rεἴτε τα μεν φθίνει, φίλ' ι, τοιήν ομοῖ πέλας, - iit sint dochmiaci adjuncto iambo, quo transitus munitur ad sequentem numerum iambicunt. Ita in antistropitico VerSuἐθερέω μέγ', οῖον ου τινα Τροία στρατουnihil est, quod emendatum Velis. Τα μεν referrili est vel ad ultionis spem vel ad illusula facta, quae Ajax prius gesserat. Oppositio inest in verbis μωραῖς
4'άγραις : quominus enirn τοῖς δὲ subbiceretur, impe- Est at proximum τoriae. Eiusdem, Si qUa est, negligentiae exemplum habes Odyss. A. XII. εr ποθεν ἐλθὼν μνηστἐρωντων μεν σκέδασιν κατα δώματα θείη - μν δ' αὐτος ἔχοι. Denisiue quod ad voces Oμου et πέλας attinet, minime illae positae Sunt εκ παραλ-λ λου, sed altera cohaeret cum το δ', altera a luerisbialiter sumenda, haec loci, illa temporis notationi inseoit.
564쪽
U. 4oI. δίπαλτος. Extat vox Et rip. Ιplii g. Taur 324. diverso, ni fallor, serisu. Sigili sicat litu exercitum magno iiii petu in AP cem involaturuin, quoniam, qui cupide aliquid saetiant, utraque manu, id est, δίπαλτοι, facere solent. Ad lioc quoquct alludere videtur Pindati χειρὶ διδυμα Pyssi. II. Atilbstroph. T. Horatius Lila. I. epist. I 8. 66. Fautor utroque tuum laticlat, pollice luduIn. Palmas ponto tendens utrasquE Virg. A neid. V. 233. 1 Id.-VI. 685. Mus gr. IVesse lingitis
Σοφοκλεῖ δίπαλτος φονεύς. V. 4o6. Πόροι, fluvia. Sic Eurip. Plaoetiiss. 58. 853. Mus gr. Lolaeckio jti lice intelligendi sunt fluctus marini, quos Adax de litoto Ρω- eul prospiciebat: quern admodum πόρους αλι ό- . Θοώς et ἐναλίων πόρων legitur Aesch. Pers. 365. et 45 r. V. 4o8. πολὐν πολύν με δαρόν τε ὀν κατεαε re χρόνον hinc citavit Elistath. P. 39.
V. 41q. τουτό τις φρονων ωτω. Sensus est: id,' II sapiens est, probabit, quo 1 Astio audies fortius expriinit AHx, ut cordatorum LOInitinna reo prchendones praevertat. V. 415. ώφρονες. Benevolum Graecis Potitia quam Tro)anis suisse Scamandrum petiithis negat Homerus Iliad. Υ. 74. clim 36. 40. An ergo Iegimus 3 ὀύςφρονες, in iniicae, ut Etirip. Arrilrou . 2 88. et 49s. Stropha autem λαθριον pro ὀλέθριον. Militi quissetii maxime hoc Ρlacetἰ ciarn εὐφρονε c. lae.tae, Jucundae, Parurn Sane Venustum videtur.
565쪽
chini si in ili sono et tam frigida etyniologia coii l 1exendi argia mentum sunt ere. Huiusmodi lusibtis Inire indulsit Euripides, quibiis adeo noStor teniperavit, ut in tius reliquiis vix aliud pratiter Ia Oc LAC inpluuia eperiatur. BI u Iach. A cis Dornen Pindarus Isthm. VI, 77. oliginem liabere innuit ab αἰετρο s. αετός, li. c. a quila, quaes auspicium Telamoni patii fecerat. Vesse l. Brunckihim Valciferiarii ad Phoen. P. 1 Q. iu licium sequeti teni praeclare refellit Lobeckius.
566쪽
f ortissime se gerere, ex male intellecto IImo-iloti loco VII. ISO. natum est. Mus gr. V. 43T. πασαν εύκλειαν, unio B gloriam, gloriam nitrio dedecore mi Atam. Πῖν κέρδος μοὐ, Eurip. Med. 459. π αν πτυοντα , HESych.
Hesychius αρκεῖ - βοηθεῖ. Νon minora faciariora opitulans Pro non minora facinora
obss. Amstet. T. VII. P. 409. recto interpretature occulta et clandestina machinat Ione conci Haraant. Vid. Herinann. ad Viger. P. 744. ,γ V. 43 I. κρατη. Pro κράτος, virtutem, fortitudiriem. Mus gr. V. 41a. In constructione cohaerere debent Mα- στροφοι απῆεαν. Ponitur enirn διαστροφοι pro adve bio &αστρόφως. Mus gr. φρενες διάστροφοι του μαινομένου Thorn. M. p. stas. Vid. Valch. diatr. p. 7et. V. 443. ---γνύμ'ς ἀπῆμν της εμης, nisi a consilio meo aberrassent. ἀπηξα Tragicis inusitatum esse recte monuit Lot,echius.
567쪽
V. 446. ἐπεντύνοντ. Lege ἐπαντείνοντ. Liba- .nius Vol. II. P. 139. - Οὐκ ἀνέτειναν. Mus gr. V. 447 Suidae scripturam λυσσώδει νόσω Hemis stelliusto i l cuisse dicit Rulintc. ad Timaeum p. 1o6, V. 451. βλαπτοι. gl. ἐμποδίζοι. Eustathius ad Odyss. A. p. 14IO. Bλα πτειν, κυρίως το ἐμπο&ζειν τον τρέχοντα, και οἰονεὶ βάλλειν, Ο ἐστι kίπτειν καὶ ου-τιις ἰάπτει μ' ἐε ων ξοκεῖ το βλάπτειν συγκεῖσθαι. καὶ ἔστιν ομοιον βλάπτειν εἰπεῖν καὶ σφάλλειν. καὶ μηρος Ουν ρυχ ἁπλωύ εἶπε βλάπτειν, άλλα βλάπτουσι κε λευθρυ, 3τοι ἐμποὀ.ν γίνον ι εδε ὀδόν. Brunc x. . V. 454. τάδε. Hermarinus in praesad Hec. Ρ. XXXIX. corrigi volebat και πέδον τόda, id ciuod sane numerosius est, Sed, quum tribraclaysin ista aede creta o reperiatur, nihilominus postla helidum fuit. V. 456. μόνους τ . i. e. ἐμου μεμονωμένους, In mdeatitutos, ut bene Triclinius. Aut forte σε. μνους τ'. Cons. Eurip. Med. aeto. Androm. oo. Aeschyl. Eumen. 64ο. Arrian. in Epictet. lib. III. cap. XXVI. p. 373. τοὐτων καὶ σεμνων ἀρχων καὶ τιμων.
est pendens, de quo vide ad Eurip. Helen. 77. Μ us gr. V. 464. ευφράνοιμι. Nonne igitur, propria ui . Du oppetens, gratam rem Atridis secti 2 Aliud, puto, est, quod hic cavendum censet Alyx, ne scili
568쪽
chi, Trojanomiari stragem edens, traderet fessisIε viora tolt i Pergama Graias. Mus gr. Q
Ibid. ρὐκ ἔστι. An pro οὐκ εσται Τ De qua EnaIIage plura diceanus ad oecl. Tyr. 785. 757. Mus gr. οὐκ ἔστι , non Iicet. . . V. 466. φιν γεγιος. Nihil magis obrivium Iioc idiotisnio, quo participium ponitur pro infinitivo. δεἰξω πεποιηκώς, pro tiκω πεποιηκέναι. Imitantur veteres Latini. Plautus Asinaria III. 3. Argenti viginti minae me modo ad mortem U-puleriin mias hodie adulescens Diabolus ipsi daturiis dixit. Braanch. V. 469. κακοῖσιν ἐεαλλάσσεται. Puto κακοῖ- σιν pro κακῶν llic positum esse, figlia a Colophonia ;cia)ias exeriaPIuim Vicie Antig. 874. 854o Nicandr. Theriac. 712. Τετραμορον δραχμνσι δύω καταβαλλεο βρῖ ς. Fac Poetam κακων hic scripsisse e constructio esset eoςπις ἐξαλλασσεται μνδεν κακων, qui nihil malor an mutatur, i. o. qui nullam malorum mutata onem fecit. Mus gr. Recte vertit H. Stephanias Thes. L. G. Tom. I. P. 353. nullam n utationem seu varietatem aut vicissitudinem accipit in suis malis. id est cui sua mala semper in eodem statu manent. Alienam ab h. l. ratio- aieni insit Schneiderus in Lexico Graeco S. v. ἐξαλ-λασσω InteI'pretans: qui nHiit ab ignavis di Lf e r V. 47P.
569쪽
V. 470. Graecorum debet eas diariernis diebus, ut clare ostendit H. Steph. in . lexi o v. πχουρά. Vid. et 1ul. PoHuc. lib. I. cap. VII. . 'secl. 64. igitur cum nullum hic Iocum habeat, maliin τί ταρ ποτ εμαρ , ut constructio esset, τό γαρ μέρα ποτε τέρπειν ἔχει, ημαρ προέθεῖ τα; quomodo Ioni in vita delectare potest, diem a lit-iciens Ημέρα, vita, ut iri exemplis citaris ad Eurip. Plaoeniss. 554. Est et 'Hμέρα nonnunquam nomon Deae, quam Latini Auroram vocant; vid.
V. 4 1. κανεθεῖσα. membri pro varia etione. In serie versus scriptum καναθεῖσα, ut Cetori omnes habent litari tam scripti quam imPreSSi. i.
σασα και αναθεσιν, ανατεθεῖσα, υπέρθεσιν ποιουσα.
Hoc quidem sensu probum est sed quin locum tueatur obstat constructiouis ratior oporteret ' enirn τό γε κατθανεῖν, quod inetrum non admittit . Quam rostituimus lectionem, interpretatus est vetus Magistor, cujus notam in minoribus scitoliis e codico D. exhibuinius. Brunck. Musgravius ni id, nisi haec habet: ἡ καναθεῖσα. Raro hac potestate oc-etiri it verbum ανατίθημι. Appianus tamen in Mi . liridatico, ἐς τρο ἐπιοῖσαν ανέθεντο. Pariam itaque sollicitus fuit ilo genitivo τού γε κατθανεῖν, in quo tamen ipso maxima inest difficultas , ita ut Lolae-chius, servata lection E κἀναθεῖσα, qtiae vel Propter ipraecedens προύθεῖσα magis placere debet, dat uinroponendutii esse aibitretur, iungens προσθεῖχα s. τω γε κατθανεῖν καναθεωα Sc. αὐτσ, quam sus in Onsioneni constructionis P. 291. se. Pliiruius fimavit
570쪽
vit. exemplis, auctis etiam' ab Hhin dorsio ad Plati Pilaedon. p. 166. Equidem dui ito, an hoc voluetit
Sophocles: quid enim dies diei additus
apponit, quo is quo cris seri mortent, ut oblectare aliquem possit, sive, Paullum oppido vitae nostrae apponit morteInque Procrastinat, ni neminem possit Juvare. τοῖ κατθανεῖ, , quantuin Iam partem ejus temporiis, quo mortui erimus sinas Donclam fossiserri . ,,Ἀνατιθέναι proprie estore tro Poneret quod Verlaum quuin vertio προςτιθέναι ΟPPonitur, propemodiim idem est, quod detrah Ere. Quae difficultas Visa est esso in hoc loco, ea in eo est posita, quod pro Vita mors nominatur. At licio recte facto In est. Seusias enim ilic est: quid clel B- et arct potest dies diei acco Iens, qui quidquid vitae addat vel demat, id ita naen non nisi tern pori, quo Inori e tum est, addat demat I iie. HETH . ' V. 47 a. citat Tlionias M. P. 663. sequentam attingit Eustati ii iis p. 651, 6 o. et P. I 4o7, q8. ut Hassiae, esselingio testo, laudat Graecus auctor in EAcer