장음표시 사용
171쪽
Ia D. ALENNEP ANIMADVERSION gni . fecisi e Athenienses ρ Imo vero in stimanu, fuisse pretio habitrum, aliunde constat. Vide, quae iam notavit Auserus ex AreM-srati loco aphid Aramaeum Lib. I. P. 29. ad citiem etiam consilli meretur Magnus Casilinius Animadv. L ib. I. CaP. XXIII. P. 67. AElianus quosltie inter vina celebriora Thasium conainemorat Ibib. XII. Var. Hist. Cap. XXXI. nec non Pollux L. VI. I s. inibus addi possunt plurima Veteriim comicorum Ioca Athenaeo loco iaculato prolata. Praeterea videndus Apinius ApolOg. P. 289. lin. I7. Hinc vites Thasiae Maroni celebrantur Georg. II. 9 I. Imo ipsum Arisophanem Thasium vinum magni fecisse, eX non uno Comici loco evinci potest. ut In Plilio Vs. Ioa a. βic Lysistr. V. I96. ἔ
Qito reserenda Hesctu Glosi. v. Σταμνειον.μbi scribendum Σταμνίον Θάσιον, κεραμειον ἁγ- γύ'ν. . ex Comico liquet. L,iceat obiter hic Pollucis verba ad examen revocasse. Hic enim, quin modo adductaina Arsossanis I Cum ante oculos habuerit, viX Quoitandum, Funi Lib. X. 72. 'Aυςοφάνης θ,inquit: Τελμι--
172쪽
Postrema Pollutis verba non sine causa Dinctissimo Iungremanno crucem fiXere, Plemtamen locus Arisophanis, tibi Θασια άρις ρ.δια memorantur, qui latiterit, miror. Est ' ille in Eccles. IIII. Memoria adeoqtie fuerit lapsus Pollux, dum Acta rasium 'me Tni-nit, vel depravariis hac parte, sequitiir; quod posterius mihi Pilaeni verosimilius
videtur. Suspicor, i deleta. Vocea recentiori manu addita , pro τὼς scriptum olim Ao m. quod corrupte Pro Δυσ.- Vel δευσις ρά τ' est. Hac adrnissa coniectura, Omnis, quem porro movet Enge Uannus, scru--pulus de medio sublatus erit, modo post εν-δυσις ράτη InseranatIS voculam in libris Vetenim forsan millies omissam. scribe ita-Pie ἀλλὰ a. επι του Θασiου εν Λυσιφράτ ' νωτα Θασια ἀμφορἱδια. Superioribus Comui locis adcli meretur insigne Fragmentum apud Athenaeum L. XI. P. =78. Κοτυλη, inquit. Deipnosophista, 'Αρι φοπης Κωκάλω. αλλήειν ποπρεσβυτεραι γρῆες Θοι-ου μέλαν μεε ον με- ' ραμευομένας κοτυλαις μεγάλαις ἔγχεον ες σφέτερον δέμας ἀκοσμον, ερωτι βιαζομεναι μέλψ-
ν λ ωου ἀκρατον. Ad haec verba ό πάνυ Casai bonus, In tsimonio, inquit, Aristophanis e Cocati' pecta vox μεςόν: ct verius cen-
.seam, κοτύλαις μεγάλαις εγχεον u σφέτερὸν δέμας ἐυδενι κοσμω, magnis coulis vinum i un-
173쪽
I J. D. AIENNE PANIMADVERSION. posteriorem coniecturam Viri Maximi, ease ut certissimam lubens deosculatus tui: At vero de voce με rὸν sectis videtii r. nisi en inime omnia fallant, illud necessario retinen. luna. Comici γραες ἐς σφέτερον δέμας t at citi id infundebant e fine vinum, seu vas μεε ον Θασiου μέλαν'. Nullo itaque modo reliciendum μεε ον. Jam nominiS, unde pendeat με pον, vestigia satis clara stiperstini in κεραμευομέναις 3 quapropter deleta vocis terminatione, lego κερῶ
μειον. Κεράμειον μετον Θασίου μελαν γ est vas
plenum sint Thasii & simintellectum habet
ἀγγεῖον , Ἀμ πιώμεια τέχνη. Ita pro 'τεύχη scribendum patet ex Pollucis Lib. v II . I 6 I. Ab hoc κερέμειον distinguendum omnino alterum κεραμεῖον, quod non vas, sed uocum, ubi eiusmodi vasa vendebantur, denotat, & a κεργμεἰς descendit ; titat ἄμφο-
ρεὸς ἀμφορων. Confer Fungermannum ad Pin. l. c. Not. Ioo. His praemissis in proelieti erat totum Aristophanis locum ad leges metricas reducere, Plod belle ita procedet
πιο εσβυτερα γρεις Θασιου μελανος μεςὸν κεράμειον κοτύλαις μεγάλαις χεον ἐς σφέτερον δεμ- οὐδενι κός-μ . ἔρωτι P . . Biαζόμεναι μέλανκ ἀνου ἀκράτου. ' '
174쪽
AD COLU THUM. LIB. L. CAP. III. Is Hinc quanti Ihasium secerint Veteres & Arisophanes Putasne igitii r 1llti 1 Scholia e Comici, latere potuis , eumque in ea fuisse opinione, Thasium vinium tempore Arisophanis nondum fuisse n bilitatum P Iino vero pucidi huius erroris
plane etini immunem Pronuncio, omnem-
qtie culpam in librarios consero.' Si ergo pro ου an νώς ponas Τὼ ori, υ, ω pro sδέ- α Θαm Oiν legas a γάρ mn Θαm' oti m κ. r. λ. Pii fictili l id erat intricati, seblattinierit. Qtiae iam sequuntur οὶ Θάαόν φαειβάμμα λέγεσ,ι εκ τ πυρος ἰχNων κη. λ. vix quidquam sani continere videntur, &non nisi lacera quaedam membra sunt pravo Orctine collocata. Rusero hic aqua haesit, qui non nisi melioriini Codicum ope locum sanui posse adfirmavit. Non tamen adeo longe a vero aberrabis, si ita totum Scholion in integrum restituas. Οἱ θ Θασί- άνα
175쪽
clara Irice collocant haec Moeridis. Αλμην, τιν Των ἰχθυων ζωμον 'A Jικοί. οὶ O. Eλληνες τη
ius in V. & alii. Verba ilia κρήησει δε
υς Τῆν Θασῶαν αλμην Scriptoris alictutis testimonium videntur esse, eum in finem aliasta prolatum, ut ostendat locutionem βα-πlmεις Θα πιανάλμην olim fuisse frequentatam: quapropter scripsi K αἰης. Bα 73M i ε εἰς Τ. Θ. α. Hisce iam praemissis quantas turbaS dudum dederit locus isophanis in Acharn. CX tot diversis, iisque magnam partem contortis explicationibus, colligas. Binae potissimum animadversionem merentur, vel de Mio Thasia
vino inuo capiendum , vel de falsaniento
Θασια αυν. Utraque sententia Iuos
est patronos, eosque e primariis literarum cultoribus, Coaubonum & Luster m , qu rum ille Aniniadversionibus ad Atrinari iii,
I. C. XXI II M. 67. de Thasio vino intelli. gendum vult, simul contra Scholiasam non .
nulla proferens; quae ideri post unt; hic
176쪽
AD COLU THUM. LIB. I. CAP. IIIae Ustnaetiiram insolentem, quae .sI de Thaso capias, turn ob sensum totitis loci Aristophanei, qvi non nisi de metiria a interpretari nos sinit. Quap pici e Suida veram partim scripturam reVoco ανακυκω -
σι pro ασι, id quod iam Auste) usi uir. Kυκαν eidem res designandae in V cspis
Dissicultatem, quae Rustero in voce Mπαραμ
vebis, si divisim scribas . λιπαρὰν
Est autem illiid πυκνα adve bialiter positim
Alii sero in optima Thasia muria paranda admodum occupata erant.
Neque est, cur dubites de bbnitate locutio
similiaque proviso Thasib, Chio, Mendaeo posueriim. Addi potest imoliasa, Pii non Ob-
177쪽
scure hoc sgnificat, & Photius in, Lexico
m. Photu verba debeo V1ro Clarissimo
o. Alberii in pretiosissima illa Hesreis E
dicione ad V. Θασiα. Pro eo tamen cliun frequentiori usu trita fuerit plena locutio Θασιααλμν, vel simpliciter non dubito. Ex Arisophane Dina loca, qtiae adscribantur, dignissima sunt, reservata pari ina Athenaeo
χύν. In hodiernis Vespis longe aliter prostat hic posterior locuS VS. II 22.
Venim & apud & in C ico olim scriptum existimo :
πέμματρο εἰδω- άπαν θωκὶς. Cum posteriori I mu interpretatio e conseraatur Athenaeus Lib.
178쪽
AD VOLUTHUM.AAs. I. OA P. III, I9 Lib. III. P. II o. B. 'Eπωθροχάδων praetcro meminit ipse Comicas loco memorato In Acharn. Conser praeterea Suidam. citii Voc. δεπαιθροικίζομεν, inquit, ἀντι τὼ επαιθροκι δας sic omnino legendii ni & apud Suidam,& apud Scholiasam Comu i ad. AVCS V. I q. . quem ad vessitura ut saepe seclvitur Suidas. θ ειλ ομεν ' εm θ εὶδ -ἔπιρ οπτων πις sic rectius editur, quam Piod apud Schol. 2I- ν's. est e παραβῶν ς in ἐδείου πιν. Qirae sequuntur , alterius Glossana esse ad απιυ θυακiζομεν adscriptam, discas ex Selvoliasarato, ubi clarius distin untur.
Παίγνιον, α Deia α, Iudicragm. Emendatars mel , verum fallimacti gramma. A tilus. 'Ιουλιδες, pimum genus venenatum. U. 2. A us παννια χειρῶνJ Sic vul- Veteres, quidquid Deo alicui proprium & maxime gratrum arbitrabantur, appellare solebant παι ιον, ut apud Callimactum Hymn. in Delum v. 32 .
-, α Δηλιας ευρετο νύμφη Παιγνια, κουρίζοντι καὶ Ἀπόλλωνι γελαςύν.
Vocabant alio nomine ἀθέρματα, ut in
179쪽
Oppiani L. 1. Cyn. V. 32. unde Hesmio
Suidam, & alios. Disserentiam horum, minus ab auctoribus observatam, notavit Thomas Magister. Ibatinis vocabatur saepe tu γ m. quam in rem Catulli verba subiungam Carin. LXII.
Plura, qtiae huc spectant, notavit Dan' insitu Lect . Theocr. Cap. XXI. P. 368 Longe satius erit, Callimacti Epigr. V., cum
& ibi Mirum πωγνι , i mentio fiat, hac occasione emaculavisse.' Legitur hoc modo:
- Ποσσὶν, sv ωσπερ καὶ τένομα συμφερεται.
Σοὶ το περισκεπτον παίγνιον, Ἀρεινόη.
180쪽
AD COLUTHUM. LIB. I. CΛP. IV. arfabri commentum , quae μλἷμα iis tranqui tum mare λιπαρία λὸν itici a Poeta crecidit. Opportuna admodum videtur lectio:
Ita Ν ον & επεπλεον recte sicut etiam ει αῆ-I , & H θ quasi oppontuitur: versu enim 3 post επιπλεον minor tantiina distinctio ,) ponenda, ut sic iungantair εῶ πλεον τεινας
ανα. Cum posteriora parte versus 6. conferri poterit Oppian. Li. I. Hal. V. 3 o. Sequentia ες τ' ἔπισον Θινας 'Iουλιδ' paulo al1ter leguntur apitii Athenaeum L. VII. p. 318 B. 'Eς τ' επισον Θιν ex 'Iουλίδας - , 'cit Iod Plam proXinae veram scrripturam exhibet. legendum enim puto:
tibi ἰουλὶδα non de antiquo Ceae oppido,quod Pulis dicebatair, intelligo, sed ae Guodam piscium genere. Erant enim ἰουλὶδες pisces venenati admodum, qui scopulis catervatam adhaerentes, tibi alios pisces aut Licinatores in aquis conspicerent, si inam vi in eΟS irritebant, usque saepe vulnus letale inferebant.