장음표시 사용
231쪽
illis Tatius emendatur. Fisulae pastor alis figura. Pollux corriratur.
V. Io9. Λ Γροτερίου καλάμων κ. τ. λ.J CO-piosam & accuratam fi 1tulae pastoralis deicriptionem dedit Actilles Tatius L. VIII. P. 7 , cilius locum, licet paulo copiosiorem, cum descriptoriina incuria plu- Urntina detrimenti passus fiterit, ut commode einendaci & distingui posse reor, adscri
232쪽
συνάπτή βαρῶ. Quae de hoc loco notavit Magnus Salmasius, plera*le a mente alictori; aliena sunt, praeter unam & alteram coniectitram , qtiibus lubens snbscripsi. Per σπόσω ν ita ἐστον intelligo Partein anteriorem, ubi calami acPlati erant longita l&ne, quamque Ori applicatam pastotes fla
μενοι. Ne de hac fistulae figura diibites, facit praeter alios Pollux L. Iv. 69. tibi. quae Salinasius, eiusqtie vestigiis insistens Limnius de duplici fistulae genere notant, nullo ni-riinthir fiindanaento. Poluscis verba, in qtii-bus emendandis Viin laisce Do hiilina is alia haesit, sic facile corrigi postlint: ii άν έ ου -
ῶ φ' εκάςφ Uz λέγοντες & c. tibi nihil aliud, Plana dii plicem eiusdem fistulae descriptionem vides. In Tatii loco per το θ εο ω μέσον εM τ πευττῶν intelligo, mediana fistulae partem, quae media longitudine erat inter partes, qilibus singuli calaini a sequente longitudine differebant: has en ina, nisi fallor, hic τα me ιττα vocat. CCtertina
233쪽
I. D. AI ENNE PANIMADVERSION. de matreia, qua conficiebatur, fistula alisciue ad eam pertinentibus, praeter A Llem Latium & pollutam, vide, ouae notavit
234쪽
Colathi locus examinatus. 3οὴν αδὶδακτος, βῶ ς αδὶδακτος, indocilis. Ecto non nisi sonum reciproctam edere notatur. Gr iΜοψ di- Era Echo. Emendatur Satyri Epigramma in Anthologia. Αγλωμος. Echo Panissocia
olis ἀδιδακτα ελαJ Videri posset Noster distinctionem admisisse inter locutiones βοην άδiδακτος& βοης αῖ δακτος , ut nempe βοην αδὶδακτος sicis, a natisra o Dasponte vocalis, os
235쪽
6 J. D. A LEN NE PANIMADVERSION.
interpretatio esto: quare nec ego vertere dubitavi: indociles clamores edens. 'AAδακτες in Gl . vertitur bdocilis. Vocem Latinam hoc sen 1ii venustissime adhibuit Proprit. Lib. I. El. II. 9
Et veniant hederaespontesea melius: Surgat in siis Drmosius ars ratus antris, Etsciat indociles ci/rrere lympha :Litora nativos 'perJe dent plecta lapillos. Et τolucres nulla διlcius arte canant. Ubisponte Da, indociles, per se, & nulla arte tamitiam is δυναμοῦν - conitinxit Poeta. Cum tamen Noster ἀδίδακος, ἀδαήμων, aliaque liti itisce generis ad eXempitina Nonni. aliortinaque Poetarum cum additis nominibus frequenter adhibeat, & nunquam non coena genitivo construat, crediderim fere, eandem hic loquendi normam eum sectitui Ti, dedisse βοῆς ἀδεδακος sensu vulgari, quod in Echo recte quadrat , quippe quae re vera nullum sonum, nisi reciproclim, edere valebat , quain in rem egregitis Ovidis locus Metam. III. Fab. v. 369. est:
236쪽
λn COLU THUM. LIB. II. CAP. I. 77 Corpus adhuc Ecto, non vox erat, ct tamens sum Garrula non alium, φιam nunc habet, oris habuat ;Reddere de multis, ut verba novi na posset. Hinc ratio reddi potest epitheti Echus in Fi- sttila Theocriti, ubi ἔλλοψ ati sit. Conferri mereriir Epigranima in An --gia L. IV. C. X. 2.
Ubi sorsan legendum αγλωμος, idque ad E- cho referendum, quae sic recte dici poterat, ut in raeocriti Fistula ελοψ, & Noe a Nostro βοῆς αδ διεκτης. 'Αγλωτ ους Pollux L. v I. I s. tradit, 'Di partim ob inipotentiam loqui valent. Postes etiam non ineleganter scribere: Ποιμενίαν ευχλωρον ἀν ὀργάδα μελπεται Ἀχά idque sorte rectius. Aliam medelam, hac occasione admovendam eidem Epi r. requiri censeo in 'εανοις, quod, licet specie defeniti posse non nesem, quovis tamen Pignore contenderim, scribendum:
237쪽
Adde C. xxx. Epigr. I. sic Echo Πανὸς alibi in Anthologia, pro ci uo apud Orpheum Suffim. Panis p. Io8. v. 9. φίλος Pandicitiir. Imo Pana Echus maritum victum vid. C. XII. Epigr. 86.
πλοβατας, φιλόδενδρος, ὀρεσσαύλου πως 'AM Πανσκοτος εὐκεράου μαλοψύλαξ ἀγέλας.
Addo e recentioribus Musaeum V. 3I. Κύπριδοι v ἱερεια, γάμων δ' ἀδίδακτος Πύργον ἀπὸ προγόνων πάρα γείτονι ναῖε θαλάσere quem
238쪽
AD COLU THUM. LIB. II. CAP. I. 79 quem locum clina Colatho componas V. 3I. ubi γαμων ἀδiδακτος 'ANνη. Hic non omittendum, in Mufetes loco, quem non immerito de meiula suspectum habuit Cl. S raderus. inihi legendum videri: α ἡ προ quando synizesis in γύων admittenda, vel 'νει me; δόμων. horiam prius tamen verius
cuius loci iam meminit Viri Clar. in Animadv. ad Misaeum. Haec iam scripseram, cum ninuam Diodori Siculi Editionem usiirpare mihi contigit. ubi Tom. II. p. 468. a Summon frangis Musis locum noc modo emaculatum vidi:
data Epigrammatis pars a Salmasio Plin. Εκα- cit. P. 79. Pharo prope Alexandream loquitur: Πύργος ἐς εἰναλος ω κοψάδος sed in viam. Similem usum apud Graecos sere habet αταιρος. Xenophon ERef L. I. P.
239쪽
γα 'Aφροδiτης hatui raro Ueueris sacra appellantur a Scriptoribtis. Hortim posterius in cornipto Mi rei loco occurrit V. I .
Suspectum mihi admodum epitheton Onta, qtiod hic sane cum οργα iunctum vis admitti potest. Videtur scribendum ---ορμ' rem με δαῆHM. Hero enim Veneris mysteri mna adhiic ignara erat, quae adeoque recte
240쪽
Emundatisr aliquoties Mifetens. Cupidinis tela ac ta in amore. Retuis elegans coniectura in Musaei loco adprobatur. Αντα, verbis videndi iuncitum. Una antea Musaes inentio sit iniectoa, li- .ceat hoc Capite pauculas coniecturas,llae aliquando, d tina nilnc Poetam evolverem, in mentem veneritnt, proponere. Ut ita-lie levioris momenti loca mittam, adscribarn Us. I 8. πρωρ δ' ἀν ἡ τιταβοήν, Ἀμοτέρης πολίεωσιν ἔνοι ξυνέηκεν di ὀν, Σίθιου φλέξας καὶ παρθένον.
Vessitura ξυνεηκεν pro simplici ἔηκεν positum non fero: ξυνάνα enim constant1 usu fere ad animum translate significat intelligere, vel simile quid, atque hoc selasti frequentatum ab ipso Musaeo vide V. IO3.