장음표시 사용
221쪽
Rentisius in Collect ioneFragment. No. LXXV., maculam inesse anima 'vertens , emendavit. μητηρ ἔκυει μην- , quod tainen ipse Vir Ma. En H. minus certUna adsimnat . Si quis coniecturae locus supersit, forsan mellita reponores, idque miliatione lenissima: . ,
quae sic verto t in titera gestans foecunda mater, non implevit menses a sationis. De voce. εὐω ον vide, quae notavi in Not. ad
222쪽
AD COLU THUM. LIB. I. CAP. XIV. 63
Κουρνύειν. Arati locus ad examen in catur . o emac lathr. Idem notatus a Strabone. An trum Dictaeum uri situm. Grotis coniectu .ra Dper Arato. Meusi error notatur. Et mologi locus copiosior e M . Leidensi adfertur. non Δiκ ν rixisse Veteres contra Et mologum, aliosPe adseratΠr. V arronem Apollonii lactam in Argonauticis expressse OUrvatur. Λίκνον. Vetus consuetvlao infantes c nis imponendi notatur. Verbum καυῖ' M in ea refrequens. V. Io I. Oυώθων δ υόμευε ΠάυςJ Ele gans usus Verbi Gυυέειν proruuenilem aetatem agere notandius. Oppianus Lib. I v. Cyneg. 273. de Baccho:
Adde Homer. Odyss. X. 18s. Proprio sensu pro puerorum more agere, O sapere Apollon. Mod. Lib. III. 13 .
Cum illis componendus similis fere eiusdem Apollonii lociis I. 6O9. o φρ
223쪽
M J D. AL ENNEP ANIMADUERSION. .
Oppa Zάς ετι κουρος, ἔτι Φρεσι νηπια Δικταῖον ναίεσκεν ὐπὸ σπεος.
Eodem sensii procul dissito. de Iove capiendum in loco parallelo Arati, cui hic operant Ineain non esitu dena denegabo. Est ille versis 3 a.
Variis mactis Eriutitos Viros occupatoS tenti it laic locus; cum falsum omnino sit , an- tr im illud Dictaeum, in quo J iter edilcariis tradit tir, prope Idain filisse, id liodiam a Strabone filii observariana, qtii inde erroris Aratum incusat Lib. X. P. 33o.
rtim ipso Arato hoc peccatum non esse imputandum, sed corrupta scriptiira sui Codicis Struonem quod aliis etiam locis optimo Geographo accidisse, iam dudum alii monuere. deceptrum, non sine ratione suspicari posses. Est enim, ne. iam de forma inaudita Δiκτον pro Δ ἱκτη dicam, plane inficeta,& Arato indigna vulgata lectio. Ut itifficultatem de
224쪽
Πέμψαν δ' εe Λυκτον , Κρήτης ἐς πίονα δῆμον , , . 'oπποτ' αρ' ἐπλότατον παίδων ἰμελλε τεκέσφαι.
I longe deteriora via instituit Io. Meursius in Cret. Cap. III. p. 7 . & 8 , eX iro stro Arati loco apua Hmodum reponere VΟ- Iebat Δικτην Κρητης ες οπονα δῆμον, duplici in do montis Diistaei nomen efferri ratus Δίκτηεc Δίκον; idque auctoritate Elymologi, qui in
δεπριις Δiκτον. λωτ D. ωμ sico κουρέζοντα Δίκτω ανευώδει ορεν σχεδον 'Iουδαίοιο. Loctiinex quo facile patet, apud Aratum legendtini σμιν οπτε κουρυζοντα, adscripsi, citiemadmodtim in Cod. MSS. L eidensi legi in maroine Editionis suae notaverat Vir , Piem honoris nomino, L. C. Valatinaer, qui tum auitis , riina alioritin Iibrotaim, Quae singularis Viri Gatissimiaitimanitas est, usum liberaliter mihi concessit. Viden' amem, citiam inepte descriptor Christianus de Ju-ciaeis somnians, pro 'Iδαίοιο posuerit 'Iουδαιοιο. Ain ν praeterea etiana agnoscit Theon ad AE , E ra-
225쪽
66 D. ALENNE PANIMADVERSION. ratum. Verrum utrumque niendosa Arati scriptura deceptitna puto: non enim Δίκον .sed Δiκ aliis audit. Conser Strisonem loco iam memorato, Stephanum, & alios. Adde Varronem apud Servium id Vimissi Eclog. I. 66. si uos magno Anctuale paratu adducta dolore, Et geminis capiens tellurem Oeaxida palmis, Edidit in Diecta. 1tiae sic Latine scripsit Varro ad exemplum Apollon. Rhodis Lib. I. II 3O.
Aγχιάλη Δικταῖον ἀvat σπεος, ἀμφοτέρπιν Δραυμένη γαίης Oladiδος ἐβλάςη . ubi vide, maam accurate Apollonis verba, eX- presserit Varro. unde non immerito quis si i-spiciosior concluderet , Varronem, si non plane Apollonia Argonautica Lattino carmine expresserit, saltem millia inde transtulisse. Ceterum in Arato, ut macula adspersa tollatur, orae Grotis memorata coniectura placet scri-
sensus loci huc fere restit: Iovem ramis, in fagranti prope Idaeum montem Antro, imposuere, O totum annum numera. 'Eν εὐαι
226쪽
AD COLU TUUM. LIB. I. CAP. XIV. 6 αντρω α dena modo Vide in Dymno Bacchi, Horarero vulgo adstribi solito, versu 6.
Λ ἱκνον Ωιnas vulgo dicit, Plibus recens natos infantes imponere solebant Veteres. Ita de Mercurio aliquoties in Homorico Hymno in Merc. ut versu a I, 63, as ,&3 8, versii 3 8. mmcirus:
*iae cum Arati loco componi merentur. Ipse Aratus de Mercurio V. 269.
Verbum κατατίλου in re simili adhibuit Πω- critus, Citius ver1tis ad hunc ritum illustrandum peridoneos copiosius adscripsisse operaci pretium fuit visum. Est lociis Idyll. xxiv. in initio.
227쪽
Iam,ne ulterius dubites de nostia coniectitra,
trer, voemque vers origo panditur. Dores
saepe ο in α vertisse, idque etiam in composituimιm habitisse, ervatur. 3 locos ritus ab AEolibus is noribus adhibitum. Be
καλον idem ac ρόπαλον. Vocis origo indagatur. Xμῖον, κορυνα, υρδύλα pro sedo
pastorali. Huius pedi usus diversus. V
peratus emis culatur. V. Io7. o Oiμενίη δ' ὐπέκειτε βοῶν ἐλάτειρο, . A καλάβροib. J Diversam καλαυ-
228쪽
AD COLU THUM. ILIB. I. CAP. XV. 6oscunt Veteres. Utraque quin Olim viguerit, dubitari nequit. Antiquissimam tamen, limite misis ad originem veram noS ducit, καλάβροψ esse puto, cluani scripturam in Homero Il. 'P. 84 .-S obasa Vetus ad Apollon. Rhodii Lib. IV. 97 . ac in hos iernis Homeri EG. , He filo.& Apollonis Sophistae Lex. Homerico Bibl.
Coisi. p. 6 I. scribitur. Alterum καλαύ- ρρψ , quemadmodum pleriimqtie scribi ol ,- servat Magnus Henseri usius ad Lucianum T. I. P. 2 7. & huius Coluthi loci mentionem faciens, pro πιιμεύη scribit J maefero ob soniana molliorem in Apollon. Rhia. Iv. 97 . Vulgo κα- λάβροψ, sectis ac Lib. II. 33. mori inc UΟ-cis designanda parum videre Gratuinatici,
ω Dausqueisu, quasi κάλον αυον , πιν stici existimantes; partim non male, Partim Dessime. Ad veram originem detegendam facem
praefert Smoliam Homeri ad locum lati ia-
λον τη . ρον μέρ γ λοτήν εχον, ε ες βάρ . Aρέπω est ροψ, & praeposito κάλον secunduin normam compositoriina vulgarem καλόροψ, &hinc καλαρο , quod e Dialecto Dorica repetendum. notissimum enim, Dores O in α ni itare, ut in εἴκοm Dorice εἴκαἶ, aliisque. Simile quid obtinet in multis Latinoriina voca-
229쪽
btilis, Ut αροτρον aratrum, λουω lavo, alias- Eandem literarum Ο & α perinlitationem locunt habere in compositis, Piale nostrilin καλάροψ, ctisces ex simili vocabulo λυκαβὰς, cuius natales a λυκ', lumn , ω βιώ- νω recte derivat Martinius. Illud autem κα-
λαροψ, e Dialecto Dorica & AEolica β voci ραψ praefixo quam in rem vide a Sunamis Hemseris o prolata ad H is v. Θαβαών. peperit καλάβροι. Ita nota sunte Lexicis βραδον β, , , βέδ' pro λαλον, )ρὸ η, ιὸν, aliaque. quibus addendum vicinum cum nostro βρ καλον,
produxit βώκαλον, eodem modo, Ut a ρο- προ ρόπαλον, quod priori vocabulo inte
pretamenti loco haud raro inservit. Aliud sedi pastoralis nomen χοῶον vide apud Apo 'on. Rhia. Lib. I v. 972. ubi SGolia e verba
THocritus tabel ρσικὴν λαγώβολον Idyll. IV. 9. idque idem, quod Idyll. VII. I 8. φ ικα υ- ρύνα audit, ubi SGoliam consesendus. Κορ- δῆλαν vide pro pedo in Elymologico V. Καλαυ-
ρ Φ. De pedi pastoralis Mura & usti sic
230쪽
pedum, uitile lucem accipit Longi locus Pa
lius etiam usus pedi pastoralis notandus, de quo Brou hisus ad Propertium L. Iv. El. II. 39. ubi Geminae meminit apud Gortaeum, in via pastor baculo incurvus innititur cum lupa sub ficu duos infantes lactante, Unde recte in Properato emendarunt rrisorem ad bac tum phsgm αι ara,vel idem Sirpiculis medio pulvere ferre rosam.
pro possum curare. Alitui tamen adhuc later ex eodem fonte sanandum. Nisi me omnia fallunt , desiderariir vocilla me ad intelle-cttina loci pernecessarium. quare binis modo literas transpositis, sic scribo: Pasor me ad baculum possum curvare. Addam Longi vecta Lib. II. p. 3 . Καμων ουνο κὰ .περεισάμεν -βακτηργα, -