장음표시 사용
251쪽
ΑL ENNEP ANIMADVERSION. ferretur legendo μ-ωσα, quam scripturan antea in Notis iani memoravi. In amore fi e ciuenter admodum Praeter alios obvium apud
Heliodorum & Actillem Tatium; unde μειδiαμα eleganter adhibuit LonguS L. II. P. M. Quin & Hesiodus Theog. v. aos. coniunXit:
Παρθενίους τ ὀάρους, μειδήματα τ' ἐξαπατας τε, Τέρψιν τε γλυκερρο, φιλιτητά τε, μειλιχλυ τε.
Vide quae ibi Sesoliasta notavit. Hinc. 1eristi meretricio in vexatissimo Alciphronis lo
μειλωm ad Thryalli lana referri debet, &sensus htic sere rectit; Leviter et erosubridens Thryalliso aeque ac Myrma nates amando
tantam vUrationem excitavit, & c. Miror, eundem Virrum Doctum non offendisse, quod mox sequitur, f α πασαν - την μερ τ οσφον τῆδε fτ δε ζ σπιρρέουσαν πτυεπνησεν. ubi dupleXmendae indicium sese offert, tum ingrata. ζ ύσπιρ, quod
252쪽
I AD COLU THUM. LIB. II, CAP. IV. 93 quod modo praecesserat, repetitio, tum praeterea illud 'ουσαν : Videtur enim VerbLina vel participiti in alicitiod, motiun longe fortiorem expriniens, desiiderari. Non inelegans lectio proinde evaderet, si pro binis vocibus. σπιρ ρέουσαι substituas ασπακρουσα. . Desctius: Σ. πα- , αλλετ , σκιρτῶ , , EX illo, quemi supra memoravi verbi με λαν usu, ratio reddenda, cilr Veneri potissimum epitheton φιλομειδης tribuatair, apud Homer m a
notanda differentia scripturae, qua fecitndum Hs dum φιλομμηδὴς clici tradit. Sed cum in priori scholio nulla latuus diversae scriptiirae mentio fiat , a recentiori manu prosectum illini censeo. Versius Hesiori, admaem respicit ollasa, est Tine Og. V. 2 . Ubi cum haud sane diδcultate careant Poetae vecta, paucula subiunxisse, non erit invide.
253쪽
9 D. A L ENNEP ANIMADVERs Iovi Versu primo forsan pro αιδοιζη scribendum δύων, Plo dilcere videtur tum addita praepositio Em, tilin etiam us. Ioo, Ubi eodem modo fere μηδέων εξεφαάν D. Ιmo dubito, an non hanc scripturam ante oculos habuerit SGobasa , dum ἀδοiη interpretatur 2μiae. - θοiων. verum dissicilior nodus se offert, citari Venerem 'Aφροδιτίω. 'Aφρο- μνει- & Κυθήρει dictam tradat, propterea quod in sptima sit educata, & tamen mox ite mina κυλοει- , recte derivet a Cytheris. Iino si quis contenderet, ipsum illini Venetis nomen 'Αφρομνειαι Hesiodi tempore nondum fuisse comnitum, non forte a vero aberraret militiina. Aphid Honurum certe Hesiodi fere aequalem ni inquam, apud Hesiodum non nisi hoc loco invenies. His itaque niXUS rationi-biis versum 3 hilitis loci vix pro gentiano Hesiodi foetu agnosco. Eiusciem farinae esse versum illum
. Κυπρογενειαν δ' οττι γένοιτο πολυκλυς -κι sp .
numeri non obscure Indicant. Praeterea , quo minus credam ab Hesiodo profectum, facit, Piod KWκοωεια tantiini Veneris sit epitheton, non proprium nomen, ut 'Aφροδὲ m& Κυλ ρεια. Ita Hymno Homerico I x. in initio coniunguntur:
254쪽
AD COLU THUM. LIB. II. CAP. IV. 9 Κυτρογενῆ Κυεέρειαν ἀείσομαι, εἴτε βροτοῖ Μειλκα δῶρα δίδωσιν, ἐφιμερτ. δὲ προσώτη Alεὶ μειδιάει, καὶ ἐφιμερτον φέρει ανθος.
Scripsi ἐφιμερτῆ & εφιμερ Πν pro ιμερτω &εφ' ἱμερτον, ut vulgo legitur male. Eandem ob rationem tertium fere his versibus spurium adnumerarem ipsum ilium versum a oo.' Η δε φιλομμηδέα, κ.τ. λ. cui accedit inepta illa, quae ibi panditur,origo vocis φιλομμειδ ς: neque enim Veteres unquam φιλομμηδης per η
scripsisse, facile quis mihi persuadebit. V
Manetho variis mendis liberatur, O vess in eo Durius indicatur. Virgilius emendatur.esme versus abiudicatur. Λrae.
Non possum, tuin hoc CapIte e multist
.ca bina subiungam, quae Praeter In clo memorata H odi verba , manus recentioris indicia clara habent. Primum itaque
255쪽
y6 J. D. A LEN NE PANIMADVERSION. qtie Ioctina teneat Manethonis illud. L. III.
Pro ae μαὼ quod versu legitur, rectius
scriberes aret ματα. Pro επι τέρμα, Θ ' recte a Gronomao emendathini ἐπι τέρμαθ', cui etiam pro πουμω legenti m τμω haud invitus calchi-Iym meum adiicio. Versu autem 7. omnino scribendum reor: .
Ἐτοι ναυφθοριι γαρ ἡ εν πελάγεσσι νέωτες.
- οἱ πολλάκι ναυφὴορίαισιν χειματος ὀρνυμενου βίοτον λείψουσι δι' αλμης, . Nηχόμενοι μοίρης βαιον πόνον ἐν πελάγεων.
Simili modo saepissime L atini amant loqui, quam in reiis unicum Virgilii locum in medium protulisse sitissiciat L. I. AEn. vs. I 22.
256쪽
AD COLU THUM. LIB. II. CAP. V. 97 parent rari nantra iugorgite vaso. Pro ερρεσνσαν monitus scribo ἐρρώσλσαν. Verstina autem ultimum H οπταμω ζωῆς χα- ῶνἀ μογῆν ς partim ab alia manti prosectum, partim ex ipsis Manethonis verbis conflataim crediderim. Repererat scilicet nescio quis in suo Codice V. Is . verba illa απυ- μω γερω ζώρης, PIod tibi mendosum existimaret, addidit ἡ πιταμω γερῶ Oης. idqtie Po-1tea, addito ultimo hemistichio Vs 2 I. χα-
ων πινα μογεῖνπς, Ut versus hexameter evade.
ret, pro Manethonis vemis ventilaturn est. Alter locus est Virgilis AEneid. L. I. U. II 3. Verba sunt: Iris notus abreptas in *xa latentia torp/et: Saxa vocant Itali, medus prae insuctibus ,
Dorsum immane mara summo. Tris Eurus ab alto in brevia os res urget , misierMile visu ;Illiditpte vadis, ataue mere tingit arenae. Unam, ιae L Itios um Devehebat Orontem sitis ante ocillos ingens a vertice pontus
Versu ultimo, ut commodam saltis interpretationena vectonina a vertice invenirent Interpretes, Variis modis tentarunt. Harum ta-G men
257쪽
98 D. ALEN NEP ANIMADVER ION. men potissimum animadversionem mereriar,
qua explicant a puppi. sed trunc laviologia, Virgilio fere indiina, foret , cum
mox addatur in puppim, quorum alterutrum certe sufficeret. Quare sensu longe meliori, & mutatione lenissinia malor ingenti Cerme
pontus in puppim ferit. Eleganter ponto
vertex ingens tribuitur eodein modo, ut paulo
ante: Dorsim immane mari simmo. Alteraclifficultas , ut lana stixi, in Vs. II 3, qui in hac tempest alis summae descriptione stiperfluus non tantiim, & nihil ad rem faciens, sἡd nescio, cillanthina loci venustatem amninuat. ipsa verba sit speistes,
vilis & picteti hominis ingenium ul
tro fatebere: imo plane falsum est, ne dicam inepttim, Prod ibi traditur: nempe Italos aras vocare saxa, in mediis fluctisus sunt. ac si Piaevis saxa, quae in mediis fluctilaus sunt, Italis arae audirent, cum tantum rupes illae, inter Africam, Siciliana, Sardiniam & Italiam sub undis latent,
arae nuncupabantur. quam re consuli poterit Serviset neque enim cum illo facile crediderim , talem verborum ordinem obti-
: mide saxa latentia in mediis fluctibus
tali aras vocant. Elt enim plane contorritS , se ab onani sirnplicitate quam longissime re . modiis. Quapropter omnino tu spurium re- hunc versum. C A-
258쪽
O luthi locus examinatur. 'Eρν 'Οπάm. Theocritus emendatur. Eθν - con funduntur. V. I s. I -ποφερε προν εργος ἰ.JPromissi memor paucula ad in ..tellect una loci huius necessarii delibabo. Editores omnes πτοφερε ρον lm ερν coli iungemlum rati, post δακώνων distinetionem postierunt. Nec id sane miriina, cum 2πο- φερε ρον substantivum requirere Videatiuneutritis generis. At vero sit sensum, non nuda verba spectes, illiu1 πζοφερέ ρον longe rectius cum μὴ iungeretur, & lOCUS. Verteretur: Luodsi me praestantiorem diiudicans,
ger-n prasieas sc. mihi; quemadmodum reddidi in Versione. nec causae multu ira est, cur ab hac sententia discedas, cum non raro ita Graeci adie tivum netltriim cum nonai. ne alteritis seneris itingant. quod exemplis ex aliis Alictoribus operose congestis ostendere velle inutile foret. Longe satius erit,
ex viso Colatho simile quid protulisse, unde pateat, nec ipsi forte insolens hoc strii turae
gentis fui iste. Eo certe modo citus non adeo naale explicaret Vs. 126.
259쪽
illud enim ερν' hic absolute de pomo aureo positum ferri posse vix videtur, antea saltem non nisi addito μῆλον de pomo usurpavit ipse noster Poeta. Confer vc 39.
Cunnulus potissimum coniect rarae accedit versu Ia7. ubi ita canit: Δορο διακρίνων σποφερε ρον ὐδρο οπωπ ης. cum quo loco si componas vers. 7 . & 7s.fieri ViX poterit, cluin in hac emendatione acquiescendum mecum censeaS. Neque est, cur quem merito offendat locutio- πο- φε.
260쪽
AD COLU THUM. LIB. II. CAP. VI. Io Iφερέ ρον ὁπαμαι , etsi paulo insolentior ubderi queat: , enim, si omnia Colum exa- adeo triicina pensitare velis, ubique &singillis fere versibus invenies. Prae ceteri.
ubi certe duriina, ut alibi 1am dixi, noctem lici ἐπάσαι 11ω. Illud autem ερν , quod hac occasione ver i monendum , adhuc confusum etiam apud Theocritum cum adfinis Prontinctationis vocabulo ita enim Omnino
nisi enim haec addatur,omn is loci vis perit,cum nihil Pacidis referret, utrum Juno Asiae re- pena imponeret, nisi ipse rex futuriis esset.
Meretur hic inspici Lutiann in Deorum Judescio, ubi ita Juno ad Paridem: