장음표시 사용
281쪽
cietramsomno mom levas. quemadmodum sere Porph Hon ad Horatis M. III. 62. Iocum exhibet, ubi mendose tuque charam
semno sissensem levas legitur: quod enim Columna coniecerat: Matrem re appello, soror&c. ac si Polydoriis, qui hic loquitur, sororem Ilionani matrem aixerit, quod ipsit in educasset, nullo modo ferri potest, nec nisi prava nititiir scriptura & interpretatione, quam ad Horatia locum iam memoratum eX-listae et Acron, deceptus corruto Horatii loco,
tibi hoc modo legitur :Non magis audierit, quam Fufius Urius olim, O m Ilionam edormit ; Catienis mille ducentis, Mater te appello, clamanissus. liinde Acron concitidit Fufium hunc Ilionae Polydori sorortis personaim egisse, quod tamen salsum vel eX inde patet , qtio 1 Polydonis non sorori Ilionae, sed matri Hectinae in i
vertens Lambitnus, per Ilionam ipsam Hecubam, si Hecuba etiam Iliona fuisset m- intelligendam putavit, quod aeqtie falsum: Omnis clisficultas, nisi fallor, sublata erit, si deleta unica litera, scribas: -- quam Fufius ebrius olimOum
282쪽
AD COLU THUM. LIB. II. CAP. XI. IasCum Iliona edormit.
id est, cum Fufius infabula Iliona dicta edom
nrit. Ceterum locis memoratis addo unidum adhuc Propertu L. . I. El. III. 3s. Dum me iucundis lapsam sopor impulit alis. Illefuit lacrimis tillima meta meis. ita emendariant Helnsim & Bro usius, cum
antea fuerat scriptaim ultima ci ra meis. Verum cum multo propius ad corniptam Codicis Coibertini scriptiiram, tibi nota, accedat vota, hoc modo scribere malo:
Ille sopor) frit lacrimis illuma vota meis.*iod eximie firmat similis Prope risi locus L.
Et tibi non unotiam nosros puer se labores Adferat, O lacrimis ultima vota meis. ubi itidem in nonnullis libris nota pro vota scriptaim. Confer ibi Broultansium. C A-
283쪽
Columus explicatus. Properan Elegiae binae male coniunctaeseparantur.
V. 37a. MT F ανόρουσνJ Ita fieri videmus, Iri in somnis quid inopinato accidit, ut vel rei novitas, vel meriis subito somnum excutiat. Loca hanc in rem passim apud auctores obvia. Apollonis vessia. huc propius spectantia stibi unxisse e Lib. III.
Ex his autem maioris erit momenti rationem reddere loci Properan male adfem L. II. E
yami ue ego conaborβmmo me mitte Oxo , mum mihi disiussi talia vis metus. Nunc admirentur quod tam 1- pulctra puella Serisat, G tota dicar in urbe potens. , Brous usio in hoc loco explicando aqua haesit, post Versium ilium : tuum
284쪽
mihi disivit talia visa metus.
lacunam esse ratus, propterea quod sequentia cum praecedentisus non satis commode cohaereant. DissicultaS certe magna, quae Viro Praestantissimo obversabatur, attamen, modo rei naturam in consilium adhibeamus, facili ime removerula. Continet, nisi fallor, Elegia haec nihil aliud, quam somnium Propertia, puellam unitis mersam videntis: quo facit inicilini Elegiae huius: Vidi te in semnis fracta , mea vita, carina
Ionio lassas ducere rore manus. Hocce somnium auten 1 finitur Vs 2o. ubinarrat praecipitem se ipsum saxo dare velle, at-lae inde metum visa discussisse. Si igitur nil nisi somniuna narrare voluerit, ut verosimile est, necessario sellitur, ut somnii finis, etiam Elegiae finem constituat, quale exemplum apud Ovidium habemus Amor. L. III. Eleg. V, quam sic claiulit:
Dixerat interpres. gelido mihisanguis ab ore Fugit, is ante oculos nox stetit alta meos. od si itaque ex una Elegia Propertis duas faciamus, & finem prioris statuamus versiim .ao, ubi somnii finis, postecior Elegia ab his incipienda:
285쪽
Nunc admirentur, quod tam mila purara puella Serviat, tota dicar in urbe potens. ubi agit Poeta de felicitate sua, quod tam pulchra ipsi serviat puella, deque archissimo amore ipsum inter & Cynthiani, quae cum somnio priori nihil commune trusent.
286쪽
In quo nonnulla Veterum Scriptorrem loca emendantur, aut explicantur.
IMmni O phici aliquoties coi recti. Itbelli huius tertii, quem prior'ur, adiungere placuit, quemque C- mendandis nonni illis aliis Auctoriim locis destinaveram, initium facient vulgo Hymni, qui sub noti ineorphei Onomacrito conscripta: videntiet; tum ob antiquitatem, trum ob singillarcna, quam in explicanda vetustissima illa Orphi- Theologia praestant, utilitatem prae ceteris dignissimi, qui Uirortim dodi orum ma
nus eXperiantur. Llicet enim nonnulla lo-
ab aliis Vitis Eruditione & ingenio pollen-
287쪽
1z8 JOANNIs DANIELIs A LEN NEPtibus pristino nitori restituta sint, plurimtamen, qtiae linia adhuc iitiligent, aliis intacta relicta esse, omnes fatebuntur. Ut itaque inde oritiar, Stissimine Noct1S P. I OO. adscribere liceat Us. 7.
Ubi epitheton Nocti minime congniens --νοδότειρο in Q νοδο τειρο mutandum. Idemiani animadvertisse Scaluerann , luluet ex. Versione eius, tibi reddit semidua.
hisce Hymnis frequens. Seqttitur suffimine
Dubium nullum est, quin posterior versus secundi pars τη βαθύασορον υ δωρ corruptum sit. Ex Homero, Hesiodo, aliisque Poetis notissima fiant maris epitheta βαDρρο ν, βαDρρει-της, βα, ρο , similiaqtie, ad hunc itaque rhodum emendamtuna crediderim:
288쪽
ANIMADUERS. LIB. III. CAP. I. I 29 Εἴκει δ' ἀκαμάτου πόντου τε βαθύννοον υδο ρ,
Sussim. XII. P. II o. de Satilrno dicitur: Δεσμqς ἀηήτους ος εχεις κατ' ἀπείρονα κόσμον.
tibi legenduin ἀρα κτους, facile largieris. Hanc lectionem ante oculos tabilisse Scaliger videri posset, dum vertit:
Vinclis indupedite per orbis Sasassenta.
Ibid. v s. 7. corruptum Γεννα, ρυἡμείωσι, 'Pεας τόσι, σεμνε Προμηρεῖ. Forsan recte Onomacrito consuleres legendo: ΓAva, φυῆς μείωσι, Ῥεας πόσι, σεμε Προμν εοῦ. tempus enim omnia interire iacit. Emendationem firmat, qui paulo ante legitur, vs. 3. 'ος-μ9 αταντα, καὶ αὐξεις εμπαλιν αὐτός. Sequunt utriam Stissmine Jovis P. II a. V. 3. Ω βασιλεῖ, δια σῆν κε*αλῆν ἐδάνη τάδε νεια, Γαῖα θεὰ μητηρ, ιρέων θ' ὐιηχέες Οχθοι.
omnino merulosum epitheton Veis ra, nisi fallor, Poetae manus erit: --- ἐρέων ε' ζιαυχενες ειροι.
289쪽
illud τει αανῶς scr1ois originem debere existimo. & ad hunc modum immutandum:
Κοινωνεῖς γὰρ απασιν κεκραμένη πυρὶ σμιν .
Intelligit per Junonem, ut passim Vete
rra, aerem, qtu temperariis omnibus rebiis vitalem addit ardorem. In Suffimine Plutonis p. II 6. V. I 8. non intelligo, citio sensit Pluto dicatur:
Σεμνοῖς μασοπόλοις χα ρων, ὁσίοις τε σεβασμοῖς.
Sanequam probabile est, Poetam dedisse:
Σεμνοῖς μυς ιπολοις χαψων , ὀσίοις τε σεβασμοῖς.
Idem vocabulum in hisce Hymnis repeties
290쪽
medela tamen in proclivi est, si nempe scribas: Eoμενὸς ήτορ lavi α συν εο λφοισιν ευ ραις. citia de re amplius non dubitabis, postquam conciliems similia Onomacriti loca, ut Car
sic Carmine xxx I. I 6. & alibi Depius. . Suffim. Xxv III. Vs. s. inter alia Epitheta haec Proserpinae tribuuntur Πραξιδικη, ερατοπλόκαμε ,- Πόν. cuius versiculi posteriorem partem macilla foedatam docet quantitas stuabarrum in nomine Διος: Miare nautacione lenissima scri
Πραξιδ oατοπλόκαμε, Δηοῦς θάλος hvιν. Proserpina aeque Cereris ac Jovis, Propago erat, Piod notius, luam ut in eo
cliti haereamus. Non militum abhinc eodem Carmine V. I 3. In dela. rePiicitur in illis: 'Iερὸν εκφαινουσα δε-ς βλαροῖς προκαρποις. V