장음표시 사용
291쪽
13a JOANNIS DANIELIS A LENNEP ubi nullus diibito, quin verissima sit correctio, . si unica litera mVtata sςribamus:
Vocabulum χλοόκαρπ' non infrequens Pomiae vide Carm. XXXIX. s.
g, erum simile . qua voluisse , . docet Versio
Corpis'. tuum oblectans Tereae . viridantis. foetis. unde suspicor. Maliger m totum Onomacriti
.vErsin hoc modo emendare voluisse: Ἱρὸν φαιδρύνουσα δέμας βλαροῖς χλοοκαρποις.
N Suffim. xxx HII. vs. II. haud leviter contaminata sunt sta uentia: .
292쪽
ANIMADVER. s. LIB. III. CAP. II. 133
quae vesta nisi aliter interpungas & scribas, sensum vix tolerabilem admittunt. Ut Verbo dicam, videtur Poeta oppositionem nestis& diei fecisse, & utriusque discrimen, cum his unica causa Sol, atque adeo Apollo erat, descripsisse. Hoc nixus fundamine Onomam criti verba sic in integrum restituenda duxe
Vectoriim sensus eo fere ressit: Totum enim huncce immensum aethera, terramsue opulentam fgperne cernis: at, risi noctes lente corium
sellis Minctum apparet, terrae radices o fundamina infra ad picis. &c.
Carmine XXXV. Us. 9. Ἀμβροτέρα, χθονία, θηροκτόνε, ἐφομοιρε.
pro ἀμβρο Hob siibstituendum notissimum Dianae epitheton ἀκοτέω, quam lectionem Sca-
293쪽
procul dubio ante ocules habuit, diina
Summana, agresis ,sericida, Mata, loci les Summine xxx lx levis macula sese offert
vers. I. υαμευipa, οεοῖς πολυώνυμε δαῖμον.
ex more scribemii constanti in hisce Canninibus facile liquet, sci ibendum:
' Atra ταμμήτειρα θεα, πολυώνυμε δαῖμον.
8c aliis in locis. In Suffimine Trieterici P. I 8. V. 3. Parum recte scribi videtur:
Nihil, si quid cerno, adeo ad Bacchum sive Trietericum facit epitheton μηκοκεφης, imo de Baccho positum plane serri nequit, qtruppe cuius mater Semele, cum adhuc imperfectus infans erat, Jovis fulmine periit. quando postea a Nymphis Nyseidibus educatus Bacchus, ciui proinde non μητροκεφῆς filii.
294쪽
ANIMADVER. s. LIB. III. CAP. II.
fuit. Notum est e Fabulis, Iovem Inatris ab alvo ereptum Bacchum seniori inseritisse, donec periectus evaderet. Unde epitheton Bacchi ortuna vel Poeticum, proinde hic substititendum censuerim. Praeterea versu sequente pro νυκτέρ' legendum νυκάρυ'. Totum ergo locum sic scribendum reor:
Μηροραφὴς, λικνῖτα, πυριπόλε, καὶ τελετάρχαι Nυκτερι', εὐβουλεῖ, μιτρηφόρε, θυρσοτινακτα.
Ad emendationem sicinamiam egregius exstat in his Carminibus locus Suffimine XL. v II.
quae cum ovidio conserenda Metam. III. 3Io. Ubi de Baccho:
Imperfectus adhuc infans genetricis M also Eripitur, patrioque tene1' si credere dignum9
Infuitu emori; maternaqDe tempora complet. Suffim. Veneris P. I sa. V. 27. longe concin nior scriptitra foret e
295쪽
& alibi. Carmine LVIII. 3. Parcas invocans ita canit: l
ocaliger polteriora, in qtlibris sensiis planci
Gua canus liquor in ri de fonte lavacri, L abitur aeterispec Sybbpunice opaco. Inde patet Virum Magnum enaendavisset l
296쪽
ANIMADVERS. LIB. III. CAP. II. 137 per μυκὶ intelligo calorem ex igne iii
visceribus terrae occulto Critim, quo aquarustis,terraneam cum Vi erumpere vo-lii it Poeta. Ibidem v. 2I. nemo semel monitiis, i rede, credo, pro gcia trunci Onomacriti toetu cet ineptistinatim hunc versit in
ex more en ina Constanti: Poetae stissimen finien-dtina invocatione qlladana, qualis praecessit
sic enim pleriinaque in liis Canniniimii : fieri
solet. Suffit n. LXII. Vs. II. legirilr: Eν σοι γὰρ σοφίει ἀρετῆς τέλος ολλον ἰκανει. menduin latet sub αλλον : gemination na cnim literae λ, ut syllaba brevis natura pro luca thir, locu in ha, re, nulliis cressi clerim. Macvlain absterges te endo 'Es σοὶ γαρ σοφίης, ἀρετῆς τελος ωλον ικάνει. ita mox fere V. I 3. 'Ως κν ωο νοτιαισιν ἀεὶ βίος ἐσολὸξ δδεύει.
297쪽
138 IOANNIS DANIELIS A LEI NEP& Ionge propitis Carin. LXIII. 7.
ος καὶ θνητογιν βιοτῆς τέλος ἐσολον δγείρει sic Carin. LXUI. 8. EHε μάκαρ σωτῆρ, βιοτῆς τέλος ἐσελον ὀπάζων.& alibi saepius. unde emendationem certistimana esse cognoscaS. Stissim. LXIV. 7.εις ia πίθου νευσον Κυπριδος, κώμους υ λυκίους. olim scrriptum puto κοίμους τε Λυαίου. Re
iste Maliger: Inque Remusatis divae, is Brumi otia dia.
Suffim. LXV. 2. Ηφαι ὀβριμόθυμε, μεγαςενες, ἀκαματον ἡρ, Λαμ τόμενε φλογίαις αύρως φαεσίμβροτε δαῖμον. unica litem mutata scribendum: μπομενε φλογίαις αὐγαῖς. Ibid. V. I . Κλῖθι μακαρ, κλκω προς εὐάρους λοιβάς
versui & sensui succerres legendo:
298쪽
ΑNIMADVERS. LIB. ΙH. CAP. II. I 39
Carmine LXVI. v. s. AEsculapium hisce compellat epithetis: Αὐξιθαλὴς κιρε, ἀταλευκακ', ὀλβιόμοιδε. Et sensus & metriina laborat: binae enim priores syllabae in ἀπαλεξ5κακ breves sunt. Praeterea non intelliso, quomodo AEsculapitis Medicus Optimus απαλεξ5-κος dici Gileat, cirrn ἀπαλεξiκακον, interpretante 3ctio, siti ἀλώπιυ,ν. Se Indum consit tum in hiis e Hymnis scribendi morem legendum censuerim: Aοξιθαλῆς κορε , τασιν ἀλεξίκακ , ὀλβιόμοιρε. sic Carmine XLIX. 8. παιnνευφρων,&sic passim. Suffimine LXIX. 9.
nullo modo commode explicari posse vide-ttir illlud οἴπω βλοσυροννυχι m. quapropter CX una voce binas faciendo scribemium reor: βλοσυρο , μυχιM. Posterius epitheton pro νυχim malo, propterea quod mox seliatur νυκτέρ M. Ita Sussim. Praecedente V. 3. COI1itinxit Poeta:
299쪽
Suffim. LXXI I. I. Δαίμονα κικλήσκ* μεγαλαν γε τορο φρικτόν.
Valde suspCEt iam epitheton μεγαλανηγη γ. imo vix dubito, quin ad hunc fere moduni dederat Poeta
Pergo iam ad Suffimen LXXXV. 6.
ληφλν substititendum arbitror:
300쪽
Per is καλιν intelligit bonum futurum..iod ubi in somniis vident, homines oblectare solet. Simili fere modo patito post v s.
. Atque haec hactenus de Hymnis illis Orphicis.
Homeriis corrigitur. Mons Placus is Placium . Antipes ima urbs Π Ue ad pedem Placista cur ' Υ- α' ακιη rictusuerit. Dicaearctus apud Moliasam Homeri emendatur.
Uni prae ceteras Veterum scriptis, quae ad nostra usque tempora perVenere, singulari tam Veterum quam recentiorum Criticorum diligentia & cura parum labis adhaeserit Homero, viligatam huius Poetae scripturam arique Codicum M S S. subsidio temere sollicitandam non sine ratione negant Eruditi. Quoniam vero & alii, etsi hisce adiumentis destitiati, salutarem locis nonnullis mendosis, ut revera quaedam superesse, omnes hariini rerum gnari fatebuntur, admo-