장음표시 사용
71쪽
. l. Θουκυδίδης Ast ναῖοςJ Initium prooemii laudant Enslath. ad Hon . Od. LV. p. IMI. Rom. Dionus. de C. V. p. 322. Sehaefer.
μὲν τῆς αὐτῆς leg. ταύτης τῆς) atrιας ἔνεκεν, ωμα δὲ καὶ του μ' ἔτερόν τινα το αυτοῖ σφετερίσαοθαι σύντἄνμα. uuod dicit οἰκεῖον ὀνομα, vel inini Ἀθονα ς nigni sicare vi letur. Qiatira POppo pro Curri piis: ἐν et ois It εοιν coniecit lε genitiini ἐν τοῖς ἄλλοις I'νεσιν, Arategemas ait Dionys. Historio . p. lia. eodem sensu, Pn En datione taciliora: ἐν τοῖς ἐκτός. Stephani coniecturam , auctorem cripsisse Θουκυδίδης τοὐ ' Οχόρου 'A'νναῖος, vel 9. ' Oiόοου 'A'. fili Apicantis satis iam radii tam iiii interpretes. SOlennis ista nuncu-Patio, id lix Pati is nonien usi licit hir, ait sortini poti iis ε t pilli lirant unpra, quam ad privatas lii tori omini scriptionos pertinet, ii uare ut, icitie lio In Pn scriptoris sine pati is nomine exhil etiar, praeter IV, 104., ubi ilε ε iit classis duce Thiic clides lO iliatur, lit Maackius: nec ni agis nonii ne patris addit erodotus uralitur, ut FcI a ser I. I. ait notavit. Illis, ait, i in pomi iis , ii'ailius tu a DXi-gtius erat proventiis scripto In, sustici Eliat ad αντιδιαστολξω Solius patriast conuit in Oratio. - Sallustii prooen inni cuni Illi arx di deo poni ponit Hii'en 'iiis apud eun telii p. 483. Idem scriptor Roni. libros de ret, iis P. R. sitos dixit accuratam et diligentem narrationem i. e. ψυγγραφὴν, uti ue I fiuc. fere Ric exorsiis est:
Res populi Rom. M. Lepido, Q. Vatulo Cosa. ae de inde militiae et donis gestas eomposui ξυνέγραψά Et B. I. I, 5. Bessum seriptuma um, quod populus Rom. mιπι Imurtha - gessit; et Sal Iiistianus Velleius I, 3, 2. Iliae a componentes te ora, ubi V. Rulin c. et Dorri ad eliarit. p. 199. Lipa. Dulier. mi li. l.
72쪽
ἀρξαμενος ευθὴς καθισταμίνου καὶ ἐλπίσας μέγαν τε δεῖ σθαι καὶ ἰξιολογώτατον των προγεγενομένων, τεκμαιρόμε-
it Pii interpretatus site prod inter se gesserant, adnotatu Stepti. Ap rat Dion s. l. l. eadem scriptura. Sed Cun πλεοναζειν Ista Veri a videri possint, ni ulto etia navi lentiorpni pleonusniun esse dicit, si scril eretii r o P. Nani latius patere istua: quou/odo tanter se sellum gesseratnt, quoniani possit ali aliis ἐν ellunt, quod illi in- , t Pr se gesseruiit, narrare, qui tan eii maonio do si ii ita gesta fuerint, taceat. - De iisdem veri is exposuit Wyttent,. in thitit. Cr. Vol. III. P. I. p. 35. Rini forinulani sane antiquam dicit, uerax Oto mim aliis Ioras, tu in II, 116. fremientatani, in io IID- mero Il. VIII, 400. μῖθον ακούεις, ως - υποκρειονται. Xenoph. h. g. II, 3, 56. ρῆμα - ως εἶδε re, sed ibi Selineider. aliter' intemPurix R. Aristot. in Fud Pn O s. d. at in D, ex Pio lora in servavit Pitit. Consol. ad Apollo n. p. II 5. IVerh. τῶ Μίδα λέγουσι δῆπου μετα τον θῆραν, ώς ἔλαβε τον I. si v νόν, διχωrῶντο -- Οὐδεν ε Θέχειν
τεκμαιρόμενος - και όρων I argumentia tri uetus - et mrod rLEM. Noli καὶ κῶν lutigere runt τεκμαιρόμενος - ησαν. NAIn καὶ oeῶν dictu In: Pris καὶ ο τι εώρα. Copula καὶ reserenda ad postpriorem encliticam ete, positani post άκμάζοντες, lune poni debe-hat post ora. Ea leni traiectio est IV, 116. καὶ ὁ Βρασίδας, ώς θ
73쪽
i. p. 118. Sclaaeser. l. I. p. 324. κίνησις - μεγίσrηJ Citat h. l. scliol. Arist. Acti. I. ὁ δ/ δη συμ
bent duo cod l. s'. II. Sed Inluc. saeptiis δῆ addit superlativo. V. Ste Pli. ad l, I 8. HOogev. d particul. p. 20 l. Vix. p. 489.
Eruleni quae schol. Arist. , liabet Priscian. 18. P. I 170. I uis h. , ubi citat Ii. I. iterii vie Phalori n. Ierba κίνησις - ανθρώπων u l- scripsit auci. anon. vit. I litie. g. S. Iiniicitur IIerodian. VI, 3, 2. πίνοσίς τε μεγίστη πασι της υπὸ Ῥωμαίοις ἐγένετο. Iule litat in haec verba accipitini, qui interpretantur: ei te der tiar sten urat e 'umen, cuni scriptor Ihoc vest, Onanibus rebus, a Graecis adlluc geStiri, i
74쪽
γὰρ αυτη μεγίστη δη τοῖς Ἐλλησιν ἐγένετο καὶ μέρει τινὶ
των βαρβάρων, in δε εἰπεῖν, καὶ ἐπὶ πλεῖστον ανθρώπων. τὰ γὰρ προ αυτῶν καὶ τὰ εYι παλαιότερα σαφῶς μεν ευρεῖν δια τρόνου πληθος αδύνατα η ι.εκ δε τεκμπίων ων επι μακροτατον σκοπούντι μοι πιστευσαι ξυμβαίνει ου μεγάλα νομίζω γενέσθαι οἴτε τὰ τους πολέμους Οἴτε ες τὰ ἄλλα.o iod ipse explicat I, 2 l. Vertendum igiti ire Hese war die grMata Beareqvnx cuni Κr egero et Popp. ad I .ucian. dial. d. p. 12. Ceterurn n. I. respicit Ldv. XXI, I. In parte operis mei I et mnthi praefari, et od in principio amnanae totius professi pleraque
.unt rerrem aeriptores, Delman maaima memorabile omnium quaa ungoam gesta sint me acripturaran. .
I, I 3. ad Eur. Hipp. p. 203. Koen. ad Greg. p. 53. Ac f. Phil. Non. t. II. p. 331. not. Suid. Phot. Zonat'. Una Or. in δύνατα, ne Ich. Anteil. I. p. 342. Sehol. ad Eur. Hipp. 269. Iani negat Poppo Obs. P. 49. se apud Dionysium, ubi ter h. I. Prosere, ἄδύνατώ i venire potuisse, aed γύνατον Iem p. 164. 858. 871. Reia . Quod Cum etiani in plurimis et optinias libris Uiucydidis legatur,
Inmerato singularem a Goul. ni itatum esse dicit. Verum αδίνα-
τα seni et up Dionys. p. 164. t de C. V. p. 324. Sehaefer. le turi
ἐκ δε τεκμηριων, ων - ξυμβαίνει J l .audat haec τε rha I tonus. tim loco supra n emorato p. 858., tum p. 8 I. inde a vectis: τὰ γὰρ προ αυτῶν usque ad φυτείοντες. et Herin Oet. d. Ineti Od. CAP. 4. ad ίν ropetenda praepositio ἐξ, tu in onuit Schae r. ad Dionys. p. 325. Krii egero vuletur ων Pro a positu ni esse et o-mεῖν pendere. Νolenini, ait, n ore Graeci, ubi participium eum verbo sinito diversi remi minis coniungitur, eo casu utuntur, quem prius postulat. Thuc. II, 44. λύπη - ob ἄν ἐθας γενόμενος 4φαν-
οάμενοι πιι νω δικασrnem θρῶντο. Fiνrtassis etiani, pergit, VIII, 52. τω T σσαφέρνει ,εραπεύων πeoςέκειτο e codd. F. M. I escriben-4 ΗΠ : τον Tισσαφέρνην θερ. πρ. - Rect et bene sic secer InhGraeci, quia tali structura oratio concisior. Sed Κruegeri Tatio exigit, ut legatu ' g, non cν, qtioni uni σκοπεῖν geniti Volunm nequit, et attractio relativi ibi tantii in locum hTinero solet, Mihi denuuistrati uri , NIO refertur, omissum est. Sci aeseri eXPlieationeni satis tu Entur Veri a I, 28. παρὰ πόλεσιν - αίς ανξυμβῶσιν ἀμφότεροι, ubi repeteiada item est praepositio . παρὰ ad L. Sensus est: unde mihi licet ad remotissima usque tempora innextizanti fovi habere i. e. Betreiae, denen ich so toeit ala
75쪽
οικουμένη, αλλὰ μεταναστάσεις τε Ουσαι τὰ προτερα και
θαδίως ἔκαστοι την εαυτῶν ἀπολεί--ες βιάζόμενοι υπότινων ἀει πλειόνων. τῆς γὰρ ἐμπορίας οὐκ ουσος οὐδ' ἐπι-
- To νωκώμενον. Sed neutro loco sine vi et solius circumscriptionis causa mihi verini In ξυμβώίνειν altim ill In videriar, nam utin
s an nragrrationana in aliam regionem aponte faetam, si χ aeria permulationem. Cui Bens ii non reptigmat h. I., ubi sinitit et umuintariae migrationes et coactae eOgit ululae sun h.
βιαζόμενοι J Suidas: ἐβιάζοντο και ἐπὶ τῶν πασχόντων Θουκυδίδος. V. Ροpp. prol. t. I. P. I 84. ἱno τινων σεὶ πλειόνωνJ Fuit ubi legi manen ino τῶν ἀεὶ -ειόνων. t Nam M. Aldina Dionysii de C. V. p. 326. Sesiae r. hanc ipsam scripturram habet, qtiam etiani Achaeserias pretielere, et hic iistis particulae ἀεί cuni areticulo frequetis apti l Thuc., υε I, II. - 97. II, 43. Ita etiam Latini. vid. Cicer. apti l Ualch. ad Theocri Adoritag. p. I97. Lugd , qui unan tantuni ni issct ait
sacerdotem Cereris uno tempore : de imnatas tan e I sibi inviceri in lioc num pro sacerdotali succedentes gr vocari τὰς αε, o
saς. Similiter non iidem semper Attica incolae er iiit. Propterea tant e n quod eius lena semper stii pis alii alios exeipiebant, Issit dides dixit οἱ αὐτοὶ Δεί. Si quis vero quaerat, quoniollo Attirae incolae semper sidem fuisse tradantur, cum tamen peregrini iis se admiscerent, respondet Myttenb. eci. hiat. p. 359., Eatenua
Avieini ab iisdem semper dici habitatam esse, Naatenus veterea Dissis eo by Cooste
76쪽
σης, νεμόμενοί τε τὰ αὐτῶν ἔκαστοι οσον αποζῆν καὶ περι-
incolae in alienas regiones non e grarunt, id viod ab aliis factum est. Ceterum, ut hoc orater Ino M an , frequens stat haec, pr M si raim apirii oratores, laus Allieniensi urn, eos suiss8 αὐτόχθονας. Cons. Thuc. II, 36. Plat. Menex. G. Isill . Gotti. Non secus ae li. I. Recipio ut iunx IV, 36. ubi dux Messenioriunxoeta To ἀεὶ παρεῖκον Tos κρομνώδους τῆς νῆσον neoςβαίνων insciis Lacedaenioniis ni unitionem circui alit. ILectionem παρεῖκον Dpti in e
οευσε, καὶ συναγαγων τους νεκρους - ἔκαυσε. Reisl . n utata ili
stinctione veiqiora lux ita scripsit: μετέβαλε λαθών ' καὶ παραMόξας te. Firatiatur haec eniendatio libri Monae. nr. 85. uuctoritate. Quantituant igitur haec de usti pateticulae te, dicta nondum i in Probo , t ieri taInen vulgatani videtur ii nilis codicum consenaias, et τινων apte positum idetur, cuna de re incerta loquatur. ἐπὶμιγνυντee J Η. I. imitam O expressit L.ongus Pastor. III, I. v. 270. Bod. 'itat Dion s. p. 797. καὶ ἔτι το ἔν τῶ προοιμίω ur E- ωα ' τῆς γὰρ - dia εχσις. καὶ γὰρ ἐν τούτοις τo ἐπιμιγνύντες ἐκ γοτικονυπάρχον ρῆμα vos ἐπροιγνύμενοι, παδοτικοῖ ἄντος, χάραν ἐπέχει. Sed hoc vectum non passivi, Verum Inedia notion Eni habere, in eoquΘ' latere aecusativum PI onominis reciyrsei docuit ΡOpp. prol. t. I. p. 185.
τα ανεγνωκέναι To vhφισμα καὶ μέλλειν δράσειν τὰ δεδογμένα. v. Μatili. Gr. p. 784. Sesaes. ad L. BOS. D. 607. U. l. neεat recte intellexisse Hulini. exe. I. ad Plat. l. Alei l . p. 174., qui veItulinonoζῆν lite verterent parce virere, aegre vitaIn tolerare , cuna hoc tantuni dicat scriptor, homines illos sitis bonis mittos esse in tantuni, Miant Ini opus fuerit, ut ex ias an αυτῶν ri turn halerent. Se i in erTOreni, uit, induxerat interpretes tuos ii susscriptoriin postem Oris aevi, talii mam liuic Ioauendi forniae ἴσον ἀποζῆν revera inesset circunis raptio Enntraria luxtia et opulentiae, ipsi Ierbo ἀποζῆν talem vini sensi ni tribuebant, ut putet e lau
77쪽
MB. l. CAP. I. Ουσίαν χρημάτων οὐκ ἴχοντες οὐδὲ γ ν φυτεύοντες, ἄδολον ον ὁπότε τις ἐπεiθὼν και , ατειχίστων ἄμα ὁντων, αλλος
ἀφαιρῆσεται, της τε καθ' ημέραν αναγκαίου τροφης πανταχοῖ αν η γονενοι ἐπικρατεῖν, ου χαλεπῶς απανίσταντο,
καὶ δἰ αυτο Οἴτε μεγέθει πόλεων ισχυον Οἴτε τν ἄλλη παρασκευη. μάλιστα δε τῆς γης ἡ ἀρίστη αεὶ τὰς μεταβολὰς
ωτέα Πελοποννησου τε τα πολλὰ πλην Ἀρκαδίας τῆς τε ἄλλης οσα ην κράτιστα. διὰ γὰρ αρετ ν γης αῖ τε δυναμεις τισὶ μείζους επινόμεναι στάσεις ἐνεποίουν εξ ων ἐφθείoοντο καὶ ἄμα υπό αλλοφύλων μῆλλον ἐπεβουλεύοντο. τον γουν
ait cluplice in constructionem in linam Conflatan esse: σπόre τρολευτάσομεν et εἰ συν ανσθω τελευτάσομεν. Eandem esse rationem
Issi H ydivis locoriam, nisi qimul in ilist pro amoriativa οπότε n Eativa exspectetur, si ditiis e. nostrae linguae t Eibus reni iti licet. yecus Enini in tali orationis coit formatione Graecos lolnii, ut Thue. II, 53. ἄδηλον νομίζων, εἰ πριν έα αὐτὰ ἐχθειν διαφθαρῆοετσι, ubi εἰ μὰ e nostra vicendi ratione exspectam. - At in locis Pindarico diiplex constraunio est, in Thucydideis non iten . Νε-gat an quo iue tune denium exspectaverint, si pro onότε Positumia invenerin . καὶ ἄτmrίστων J καὶ hio est etiam, inguper, praeterea.
. act. Phil. Μon. t. II. P, 205. 315. Ae est sane haec vetusta Dissiligo 1 by Cooste
78쪽
LIB. L CAP. 2. 53 δα isse ἐκ του ἔπὶ πλεῖστον δια το λεπτόγεων ἀστασίαστονουσαν ανθρωποι ωκουν οἱ Ουτοὶ ἀεί. καὶ παράδειγμα τόδε
τοὐ λόγου oυκ ἐλάχιστόν ἐσδε διὰ τὰς μετοικίας ες τὰ ἄλλα
h. I. EXplicatuli ratio, ut quidem auspiceris e vectis Pliavorini, qui ipse recentior pleriimque sua e vetustiori 1 Is habet: ἐκ του
a. quam rationem praeter alios secutus Gotti et . supplevit χρωγον ad Hεῖστον, vertitque: a vetustisarmis inde temporibus. EamqtI etiam nunc unain probabilissiniani existi in areni, nisi e tarent Ioci paralleli, qui in hoc loco copulationeni duar in i quendi rationunt extare prol3ant. Sunt autem hir V, 7. οὐ βουλόμενος αυτους δια το ἐν τω αὐτW καθημένους βαρύνεσθαι, αναλαβὼν νῆγε. Poterat dicer Vel ιν - αἴτιο καθομένους , vel δια το ἐν πναἰτῶ καθῆσθαι. Iam utranique larinulam iunxit. IV, 63. καὶ νῖν του ἀφανοῖς τε τούτου δια το ἀτέκnooτον δέος καὶ δια το ῆδο cyoβ-eους παρόντας Ἀθνναίους κατ' ἀμφότερα ἐκπλαγέντες, ubi aut inlinisti VO παρεῖναι aut participio sine τὸ uisendurn erat. Hinc VIII, 105., tibi vulgo sortiritur οἱ Πελοποννήσιοι δια το κρατῆσαντες ἀδειυς ἄλλοι ἄλλην ναύν διώκειν, Oξαντο μ/ρει τινὶ σφῶν ἀτακrότεροι veri-νθαι, sed eodd. A. H. E. F. H. διώκοντee pro διώκειν stippe litant, I Reed illi cilior scriptiira praestantissimor i in librumini pi εie serenda Visae est Popponi prol. t. I. p. 150., ut δια τὸ κρατῆσαντες Pro κρατή- Παντες simpliciter, Vel pro δια τὸ κρατῆσαι positum sit. Ad te VI, 84. δια τὰ μὴ ασθενεῖς ημας δντας ἀντέχειν Συρακουσίοις, tibi H aueris ait: ἄντας fortasse pro εῖναι, quia nos non aimus infrini, registere Syra cusanis. Et sic videtur Schol. copisse, qui explicat: δια τὸ δυναμιν ἔχειν, ωπι et . - Iclei I igitur, quod in itis Iocis, hic obtinet, ubi seritii poterat dupliciter vel ἐκ τοῖ ἀσταοίαστον εἶναν, vel τὸν γοῖν Ἀττικὴν ἀστασίαστον ουσαν , sin Θ ἐκ του. Eodem Ino clo explico locunt II, 42. quem nuperi inia editio corriapite τηνδε τῶν ἔναντι ων τιμωρίαν ποθεινοτέραν αὐτῶν λαβόντες καὶ κινδύνωνομα τόνδa κάχλιστον νομίσαντες ἐβουλῆyησαν μετ avros et obς μεν τιμωρεῖσθαι, τῶν δε φφίεσθαι, λλπίδι μεν τὸ οφανες του καTορθώσειν.
πιτρέψαντες, ἔργω δε περὶ τοῖ ξδν ὁρωμένου σφίσιν αυτοῖς α ιουντες πεUoιθέναι, καὶ ἐν ais δ τω ἀμύνεσθαι καὶ παθεῖν μαλλον ἡγνσάμενοσξ τω ἐνδόντες σώζεσθαι, το μεν αἰπρὸν του λόρου φυγον , τὸ δ' - γον τῶ σώματι υπέμειναν Elc., ubi Ioeunt et o ἀμυνεοθαι et τὸ ἐνδόντες , nescio qua interprptandi rixtione conficta, qua μαλλον Pr κρεῖττον Positurii es g statuunt. Certe enim hoc quoqtie loco vel τω ἐνδοῖναι σώζεοθαι dici poterat, vol τῶ omisso: ἐνδόντες σώζ- θαι. Iani Vero scriptor .utriusque dicendi rationis commixtion usus scripsit τῶ ἐνδόντες σώζεσθαι, quod exemplis supra Positis probati P.
κλειδῶν κάθοδον καὶ τον τῆς χώρας μερισμὸν, ὁστ αυτῶν καὶ τῶν συγκατελθόνzων αὐτοῖς Λωριέων ἐκπεσεῖν τῆς οὶκείας συνέβη πολλοῖς εἰς
τὴν Ἀττικὸν, ων Θ καὶ ὁ τῆς Μεσσὰν ς βασι aede Μέλανθος ' οντος δὲ τῶν Ἀθηναίων ἐβασίλευσεν εκόντων νικῆσας ἐκ μονομαχίας τῶν Βοιωτῶν βασιλέα Σάν κ' εὐανδε σης δε τῆς Ἀττικῆς διώ το- φν γάδας, φοβοθέντες οἱ ' Ηρακλεῖδαι παροξυνόντων αυτούς μάλιστα πῶνεν me θω καὶ τῶν ἐν Μεσσήνη, τῶν μεν δια τὴν γειτνίασιν, τῶν δὲ οτι κοδρος ἐβασίλευσε τῆς Ἀττικῆς τότε δ τοῖ Μελάνθου παῖς, ἐστράτευσαν - τὴν Ἀττικήν, ubi v. Casaub. et Marx. ad Ephor. p. 120. I io tigem Dy Cooste
79쪽
Ad h. l. respicit Luman. En coni. pau. t. VIII. p. 136. mp. et ip a
.Prinio i uiden Ioco nonii natus, cogitato ad αὐξηθῆι αι subiecto τὸν 'Arris 4ν totius loci hunc sensu iii putat inesse: Attica mim Propter loli averitateari ex vetustissimis temporibus a seditionibus libera esaei, ab iisdem semper habitata eat. Unde contendimus esuri PrUter se imigrationea et ceteris rebus , quamvis hia multo minus, et inprimis citium numero auctam GH. Quam lententiam hoc non Ioiarivιo argumento probarnua. Qui ex reliqua Graecia bello aut aeditione eaeiderane, eorrem potentissimi ad Atheriaenaea e οπμ-
Aiebant, uia eires faeti hominurn frequentiam, iam per se pri plere taletent, ilii a regio Diu maturὶ salio magnam s Uiaiau notione IuPOppia ait latere in colu parativo statim ab antiquis temporibua deo suaerunt, ut postea rauu Attiea Oannes eapere poase non vide. 6 ur, coloniae in Ioniam emit Ierentur. I. littera RiItem sentetitia haec est: veit,a ις et is ἄλλα μη Ῥοίως uocis ili cludenda ESSE , ut Diue Per parenti esin a scriptorre posita Aint, sensunt utilem ERSO hune: ari comparareris 'ineaeὶ alias reqionea, non eodem modo. TOtiliti locunt ita interpietatur: Ia dasa atιiea dureli Iene Eim
milii qiii lern ut Popponis disputatio non lino non ine iniproti tu I'ν itis Persuasuiu est, Talaliunx prorsua ab urguntento pro Oe inii errasse. - quaesitum est, ait Poppo, quodnam sit vecti αυ- θω σι subiectunt. Et nonnulli qui leni suppleveriant τρο Ἐλλάδα ἔBed haec vox in iis, quae proxinio antecellunt, nusquani legitur. distiit alimi silverest quani ut vel τὸν At τικὸν ex an cedentit usTep uanuis, vel ad correctioneni conrugiMimis. Itaque Beso Ounx ParticuIam ἐς ante τα ἄλλα, utpote ex teriatii atione Vocis Mooεπίσι ortam, delendani coniecisse, ut si iastis lil esset: Et eius ei, la dico, propter migrationes reliquas cirἐιates non aian liter tuain Atticam ret ipse, haud vιinivium argumentum hoc eat, quod etc. Seil priuiuin, pergit. illuit te ab Oninibus libris i gnoa- Citiir; ite in soli tuta ἐς τα ῶλλα adeo delectati ir I iucydidέ n, ut
80쪽
νέβαιον ον ανεχώρουν καὶ πολῖται γιγνόμενοι εὐθυς ἀποπαλαιου μείζω ἐς ἐποίησαν πλοθει ανθρώπων την πόλιν' ωςτε καἰ ες γωνίαν υστερον ώς on ἱκανῆς οἴσης τῆς Axτι-
reraa eis area, quae notio hic re dureretur, Ma n eetera oppida, τα ἄλλα rωeια. Deirrile, viod gravi minium est, μετοικίας non iden
earismodi regionem φιae iam aliis est inhalsitata, et eo νιidem consilio, ut tanνιani inquilinus ibi visas. Iani cum hic stati ii man nien Orentur exules, qui in Athenienses confii Eerint, et dis-CErnantur ἀποικίαι ex Attica emissae; μετοιαίας nihil ultitit Esse PDsse, Ulain tinnii grationes peregrinoriam in Atticavi tactveniemti in . IIunc alitein vocis μετοικίαι putestatem. si teneantus, ni iuvae tia it flacere posse illam, cuius mentio fae in Pst, cutite ituram, cui Maiisi αἰξηθῆναι ait Atticum spectet, veri a διω τὰς μειοικίας nimi xi ide dicta videantur. Neque pro μετοικεις probare posse Vel
Apparet, ear linen1 mi uestionis d h. l. verti in subiecto ad veri unt αυξοθῆ-ι supplendo. Iam fatendum qui leni, Ἀλλάδα non: effle in Pr i nis, Pinni quani nilnimo inde sequi concedo, nihil i
Possis, Ii uc illi irati omnis supervacuit m perosunt sic seribere