Poetae lyrici Graeci Pindari carmina continens

291쪽

λοιγον αμύνων ἐναντίω στρατῶ, αστων γενεα μεγιστον κλεος αυξων tu ζωων τ' ἀπο καὶ θανων. 'τυ δέ, Αιοδοτοιο παῖ, μαχατάν

ἔσχον πολέμοιο νεῖκος εσχαταις ἐλπίσιν. ετλαν δε πένθος ου φατόν ἀλλα νῶν μοι Γαιάοχος εὐδίαν οπασσεν

εκ χειμῶνος. ἀείσομαι χαίταν στεφάνοισιν ἀρμόζων. ὁ δ' ἀθανάτων μὴ θρασσέτω φθό

νος. . Q

292쪽

αἰῶνα. θνάσκομεν γαρ ὁμῶς απαντες δαίμων δ' αrως' τὰ μακρὰ δ' εἰ τις Mπαπταίνει, βραχὼς ἐξικέσθαι χαλκόπεδον θεων εδραν o τοι πτερόεις ἔρριψε Πάγασος

45 δεσπόταν ἐθελοντ' ἐς Ουραν σταθμους ω ἐλθεῖν μεθ' ὁμάγυριν Βελλεροφόνταν Ζηνός. τὸ δὲ παρ δίκαν γλυκὐ πικροτάτα μένει τελευτά. ἄμμι δ', ω χρυσέα κόμα θάλλων, πόρε, Λοξία, 7050 τεαῖσιν ἀμίλλαισιν εὐαν θέα καὶ Πυθόr στέφανον.

293쪽

Inseriptioni Ueyne adiecit παγκρατιω. Redii ad Boeckhianam hilius carminis deseriptionem. In prima editione strophae v. 1 ot 2 in tinum coniunxeraim; item Ioco periodi V. 5, quam Bocchii in lioc carmine segregandam censuit, tres versus Singulares descripseram. In epcedo si significavi, fortasse veteros grammaticos existimasse ex inaequalibus stropitis hoc carinen compositum esAE: uitis opinionis vestigium depreliendisso ni illi vi lcbar in soliolio, quod T. Mona nason edi lit Zeiis clir. f. Auerth. 1848 n. 17), ubi haec is uamvis alieno loco leontur: ταῖτα δὲ ἐπὶ τῆν εξῆς νενικηκυῖαν ἀναπἐμπει. corr. ἐπὶ τὴν ἔζω νενευκυῖανido cui iis usu in Lyraeorum libris liaec habet Hephaesti p. 134r καὶ ημὲν διπλῆ ἡ ἔξω βλέπουσα παρὰ μὲν τοῖς Κωμικοῖς καὶ τοῖς Tραγικοῖς ἔστι πoaλῆ' παρα δὲ τοῖς Λυρικοῖς σπανία ' παρὰ χλγιμῶνι γουν ευρίσκεται ' 'ραρε rὰρ ἐνιε oe δεκατεσσάρων στροφῶν μοματα, ων το μὲν ἡμισυ του αυτου μέτρου ἐποίησεν ἱπτάστροφον, τὰ oὲ ῆμισυ ἔτέρου. Καὶ διὰ τοῖτο ἐπὶ ταις ἔπτὰ στροφαῖς ταῖς I 'ραις τί ται. N δὲ διπλῆ Diuillaeci by Cooste

294쪽

Κλεάνδρω τις άλικία τε λυτρον

ευδοξον, ω νέοι, καμάτων

πατρος αγλαον Tελεσάρχου παρὰ πρόθυρον ἰὼν ἀνεγειρέτω κῶμον, Ισθμιάδος τε νίκας ἄποινα, καὶ Νεμέα 55 ἀέθλων οτι κράτος ἐξευρε, τῶ καὶ ἐγώ, καίπερ ἀχνυμενος

θυμόν, αἰτέομαι χρυσέαν καλέσαι 10 Μοῖσαν. ἐκ μεγάλων δὲ πενθέων λυθέντες μητ ἐν ορφανία πέσωμεν στεφάνων, II μ ε - δεα θεράπευε παt ψάμενοι δ' ἀπρήκτων κακῶν γλυκυ τι δαμωσόμεθα καὶ μετὰ πόνον ἐπειδη τον υπερ κεφαλῆς 20

i0 ἄτε Tαντάλου λίθον παρά τις ἔτρεφεν ἄμμι θεος,

σημαίνει το μεταβολικῶς το ῶσμα γεγραφθαι. Vormin notarii in iratis ad inoilum varitis: Desci iniis, quopncto gratii imatici lii Diaularo liis ii si sint; numeri alite in iiiiii Is carminis qua in vis sabeuiit peculiariu cyiae lalii, noutamen tam incerti , ut potuerint veteres eritici stropliarum neqtialitaten praeter videre. V. I. ἄλικία τε etiam Scliol. testatur, parapit r. fort. tanthini αλικία legit. Hartune ἀλικια τι coniecit, ego suspicor legendia in ἄλικιῶτα. ut poeta Aeolensium uioro breviore la ac forma pro ἄλκιώτας sit ustra: cu teriam es. V. 66. - V. 3. ἀνεγειρίτω Π crinanti, sirnaarito Parapta raste, qui ἐγειρε τω ilicit alter se Iiol. καταγετω interpretati irin, Vulgo ανεις Τω. V. 4 se l. line e Sic puto resiligenda esse Nθμιάδος τε νίκας se ποινα καὶ Νεμέα, ἀεθλων οθι κράτος ἐξευρε, ut laoc enuntiniunt αεθ. οθι κτλ.ad utram illo victoriam reseratur. - V. 7. άπρηκτων, Schneide viii ἀπρακτων. - V. 10. ἄτε scripsi, τε AI 331 12, γε vulgo et selio I. ad V. I 2. In proe cdosi coniuci λιθον γε Tαντάλου. In coloris EtrOptiis longa utitur syllaba Pindarus, lito pyrrhitelli uni substituit, clii Elnadmodum str. Versi

secundo v. 52. - U. II. ἀλλ' ἔμ' oύ ... καρτερῶν ἔπαυσε μεριμνῶν scripsi, lege hixtur ἀλλ' ἐμοὶ . . . καρτερὰν ἔπαυσε μέριμναν. tio e Icli

αλλά μοι scripsit nu vocabul uni dirinio retur: libri nillil vi lentur variare, nisi luod scitol. παροι Iομενων exilibent: poterat recto dici μέριμνα παροιχομένων, sed quoniana terror. nou crini instat, se ii eliin Praeteriit, nos uti ris

liberare solet, nimis contortilin soret ilicendi geniis ἀλλ' ἐμοὶ δεῖμα μὲν παροιχομένων κ. ἔπαυσε μέριμναν, clina plana sint omnia, si δεῖμα παροιχόμενον dicatur. I. ongo aliter soliol. liaec interpretatur ἐμοὶ δὲ τῶν φθασάντων κακῶν τον τῶ φόβον καὶ την μέριμναν αἰ νυν τῆς νίκης ευφροσύναι ἔλυσαν. Is igitur liaiul dubio legit ἀλλ' ἐμοὶ δεῖμα καὶ παροιχομένων καρτερὰν ta. μέριμναν τόδε ' προ ποδός κτλ. Sollista sente Iitia Prorsus abhorret a I in larii, qtieni nou decebat dicere, gymnicae Victorine nitentio nuntio animina suum a gravissi uris Euris liberatum esse. Sed ne ea qlii Ioni sententia, quavi nostri interpretos se quuntur, conueuit; naua Omnia satis Ostendunt poetae ani uium in gravissimo moerore esse: ita lue ad hunc Ino luna loeuua restitui, nisi sorte praeterea δεῖμα καίπερ οὶ χόμενον geriti euilii In.

295쪽

PINDARI CARMINA.ου δεῖμα μεν παροιχόμενον καρτερῶν ἔπαυσε μεριμνῶν το δε προ ποδος ἄρειον

χρῆμα ' πανδόλιος γὰρ αἰὼν ἐπ' ἀνδράσι κρέμαται, 15 ἐλίσσων βίου πόρον ' ἰατὰ δ' ἔστι βροτοῖς συν γ' ἐλευθερία Mκαὶ τά. χρὴ δ' ἀγαθὰν ἐλπίδ' ἀνδρὶ μέλειν

χρὴ δ' ἐν επταπυλοισι Θήβαις τραφέντα MAἰγίνα χαρίτων ἄωτον προνέμειν, πατρὸς Ουνεκα δίδυμαι γένοντο θυγατρες υσωπίδων ὁπλόταται, Ζηνί τε ἄδον βασιλέr. 40ο τὰν μὲν παρὰ καλλιρόω 20 Λίρκα φιλαρμάτου πόλιος ωκισσεν ἀγεμόνα

σε δ' ἐς νῆσον Οἰνοπίαν ἐνεγκὼν κοιμῆτο, δῖον ἔνθα τέκες G Αἰακὸν βαρυσφαράγs πατρὶ κεδνότατον ἐπιχθονίων ' ο καί δαιμόνεσσι δίκας ἐπείραινε ' τοὐ μὲν ἀντίθεοι 50 25 ἀρίστευον υἱεες υἱέων τ' ἀρθῖφιλοι παῖδες ἀνορέα χάλκεον στονόεντ' ἀμφέπειν ωαδον ' 55σώφρονές τ' ἐγένοντο πινυτοί τε θυμόν. ταυτα και μακάρων ἐμέμναντ' ἀγοραί, Ζευς οτ' ἀμφὶ Θετιος αγλαός τ' ἔρισαν Ποσειδῶν γάμω,60 ἄλοχον ευειδέα θέλων εκάτερος

πῶν δόλιος γὰρ κτλ. IIormann ut vorsum rodintegraret ἄρειον ἀεὶ πελει scripsit, reetius Dissen duco sclioliaAta ἄρειον ἀεὶ σκοπεῖν, sed scito. liastae, qui σκοπεῖν vel προσβλέπειν dicunt, more suo aliud Verbum substituunt, itaque ἄρειον ὁρῶν scripsi: praetorea autem χρῆμα πῶν infice turn et vix graeci sermonis esse senfiit Hariung, qui permire scripsit χρῆμα 'στιν, non elisione ut par est, sed apthaeresi rsus, arbitratus ita se numero versus Consuloro. is cripsi πανδο λιος, Tiod alias quidem nouleratur, sed Pilulariis stlia quo sile liti ius coneris adiectiva peculiaria laabet. Atque πανδόλιος etiam L. Selinii it coniecit. - V. 15. ρί- Selimi ot fort. seliol., βιότου vuleo. - πόρον, IIartunn ἐόον. - και τὰ, ΛΡ3M 12 καὶ ταόν. - V. 16. προνεμειν, scit. προσνέμειν. - V. 17. 'Aσωπίδων Heyne, v. 'Aσωπίδων θ . Error fort. inde ortus, qiiod poeta Fo- πλόταται scripserat, sive ploran ana littera Aeolica usus, sive illam vico spiritiis usurpans. - V. 18. ὁπλόταται, Ρ3M 12 ὁπλοτάτα. - τε ἄδον Seliinid, vulgo θ' αδον Harhung mavult τ' μδον. at Pindarus scripsit τε Fάδον. - V. 21. olim conieceram ἔνεικ' ἐκοίμα τε

296쪽

έαν εμμεν ἔρως γὰρ εχεν.m αλλ' οὐ σφιν αμβροτοι τέλεσαν ευναν θεῶν πραπίδες, ω Στρ. δ'. ἐπεὶ θεσφάτων ηκουσαν ' εἶπε δ' βουλος ἐν μέσοισι Θεμις,

εῖνεκεν πεπρωμένον ην, φερτερον κε γόνον ανακτα πατρὸς τεκεῖν τ0 ποντίαν θεον, ος κεραυνου τε κρέσσον αλλο βέλος

35 διώξει χερὶ τριόδοντός τ' ἀμαιμακέτου , Ζηνὶ μισγομέναν Ibη Aιὸς παρ' ἀδελφεοῖσιν. ἀλλα τα μέν παύσατε ' βροτέων δὲ λεχέων τυχοῖσα υἱὸν εἰσιδέτω θανόντ' ἐν πολέμω, 80 χεῖρας υρεῖ τ' ἐναλίγκιον στεροπαῖσί τ' ἀκμὰν ποδῶν. το μὲν ἐμον, Πηλέr γάμου θεόμορον Mὀπάσσαι γέρας Αἰακίδα, 40 δντ' ευσεβέστατον φάτις 'Iωλκου τράφειν πεδίον

ἰόντων δ ' ἐς ἄφθιτον ἄντρον εὐεις Xείρωνος αυτίκ' ἀγγελίαι ' λμηδὲ Νηρέος θυγάτηρ νεικέων πέταλα δὶς ἐγγυαλιζέτω ἄμμιν ἐν διχομηνίδεσσιν δὲ εσπέραις ἐρατόν

ab λυοι κεν χαλινὸν υφ' ηρωr παρθενίας. ως φάτο Κρονίδαις in

v. 29. ἔχεν Sclin id, legebatur. ἔσχεν. - V. 31. ηκουσαν ham dubio corriiptum, Herniann ὁπ' ακουσαν vel ἐπάκουσαν, Boockli συνίευν, δειπεν, Κayser ἐπεὶ θέσφατ' αἰον' ἔννεπεν γὰρ eonioeit. - εὶπε δ' libri, Isoockli εἰπεν. - V. 83. εἴνεκεν, DO antason Ουνε - κεν. - φέρτερόν κε γόνον scripsi, ut non minus sententiae, quali nitinerostibvenircin, poteram otiam φέρτερον γόνον αν ανακτα, sed min Isplacet, legebatur φερτερον γόνον, Boechli γόνον os, at neglectum esse dipartima in hae vocula liaiul verisimile, oinrita movit Harthirig ποντιαν φερτερον ανακτα πατρὸς θεόν οἱ τεκεῖν γόνον. - V. 35. Ζηνὶ E. Schmid, libri Hormanni τε, qtiod non satis apthina, conieci Λιίγε. - παρ', tingarelli περ, maliin σον, Hariting η δίοισιν ἀδ. - ἀδελφεοισιν AP3M 12, ἀδελφοῖσιν R soliol. - τυχοῖσα Ηeyne, v. TUχουσα.

297쪽

PINDARI CARMINA . ἐννέποισα θεα ' τοὶ δ' ἐπὶ γλεφάροις νευσαν ἀθανάτοισιν ' ἐπέων δὲ καρπός 100

οὐ κατέφθινε. φαντὶ γὰρ ξυν' ἀλέγειν

καὶ γαμον Θετιος ανακτα. καὶ νεαραν εδειξαν σοφῶν 105

στόματ' απείροισιν ἀρετὰν 'Aχιλέος ' ὁ καὶ Μυσων αμπελόεν ω αῖμαξε Τηλέφου μελανι ραίνων φόνs πεδιον, 110

γεφυρωσέ τ' 'Aτρεῖδαισι νόστον, Κλέναν τ' ελύσατο, Tρωως ἶνας ἐκταμων δορί, ταί μιν ρυοντο ποτε μαχας ἐναριμβροτου ἔργον ἐν πεδίω κορυσσοντα, Μέμνονός τε βίαν II 5b5 υπερθυμον Ἐκτορά τ' αλλους τ' ἀριστέας' οἷς δῶμα Φερσεφόνας l20μαννων ' χιλευς, ουρος Αἰακιδῶν, Αἴγιναν σφετέραν τε ρίζαν πρόφαινεν.τον μεν ου δὲ θανόντ' αοιδαὶ ἔλιπον, 125αλλά οι παρά τε πυρὰν τάφον θ' Ἐλικώνιαι παρθένοι σταν, ἐπὶ θρῆνον τε πολυφαμον ἔχεαν.

Κ nugor cir/ακτι i. P. Doleo, uaticlisensi iri et Solineideri in ανακτε, Iove in

et Neptuniina intelligolitos, M. Selii itidi ταντὶ γὰρ κυμ' ἀλέγειν καὶ γάμον Θέτιος α καοκα, iles iaciunt lil romun lectionem intro inter dispares consensu 1Iarthing et Friud oraclis, iii inin iii Riii livorso modo interpretati; ego teneo, quotl inna oli in propositi sorti e trilii in esso ad inissa longR syllaba ἄνακτας, ciliana lunna otinni criae Prri Ceillini labis lintrat immunia

esse vi lentur, ita quo scriberii liiiii puto: φαντί δ εὐνὰν ἀλέγειν καὶ γάμον ωίτιος ανακτας, h. c. diciunt ipsors ideos Tlicti dis nuptias carministis Celeliri visse, num in liac re citrato toti iis loci versatiir, Aeli ille in praeter ceteros earnai Ilii in ii Onore ilignatii ni esso. Do iliis Polei et Tito ii iis connubium nuptiali citrini nil lignantibus vi l. Pnti. III 88. Nein. I 22. Apollo tori Bil l. III 13, 15, et iii minis tinni inem iii cxiiii io artis anti silao Inoulinionio, coiuit Clytiris Pictor secit ;ertia mi Diar. Λrelia eo l. 1850 N. 23ὶ. - νεαρὰν ἔδειξαν Sc liiiiiii, νέαν ἔδειξαν ΑP3 te initia geliol. τε ' ἀνέδειξαν Mi 2, seliol. Et νέμν ut νία legisse vi leti tr. - V. 48. στόματ', lemilia schol. στόμα. - ἀπείροισιν, Hartiing ἀοιδαῖσιν. - Ἀχιλέος Selami I, v. Ἀχιλλέος. - U. 51. υτρεῖδαισι. libri ei leminit scia. Aτρεα- δαισι. - V. 52. Πωως AH, vulgo Tooιας. - U. 53. ΟυOνeto. Boech hconi. ἐρυον ro. - ποτε Selinant et si e scito l. li git, Vulgo et lemnia scit.

ποτ' ἐκ . So displicet ποτε . conieci ταί svel potius et Oo μιν ρυον θ', ὀπότε μάχας ἐναριμβρότου εργον ἐν πεδίω κορυσσοιτο, atque μιν

298쪽

ἔδοξ' αρα καὶ αθανάτοις, l3060 εσλόν γε φῶτα καὶ φθίμενον υμνοις θεῶν διδόμεν. ρ. ζ'.το καὶ νυν φέρει λόγον, ἔσσυταί τε

Μοισαῖον αρμα Νικοκλεος

μναμα πυγμάχου κελαδῆσαι. γεραίρετέ μιν, Ἱσθμιον ἀν νάπος IMAωρίων ἔλαχεν σελίνων ἐπεὶ περικτίονας 65 ἐνίκασε δη ποτε καὶ κεῖνος ἄνδρας ἀφυκτω χερὶ κλονέων. 140τον-- κατελέγχει κριτοὐ γενεά 'πατραδελφεού ἀλίκων τῶ τις αβρόν 145 ἀμφὶ παγκρατίου Κλεάνδρω πλεκέτω μυρσίνας στέφανον. ἐπεί νιν Ἀλκαθόου τ' ἀγων συν τυχα ἐν επιδαυρω τε πρὶν ἔδεκτο νεότας Ib0τον αἰνεῖν ἀγαθῶ παρέχει 70 ηβαν γὰρ -κ ἄπειρον υπὸ χεια καλῶν δάμασεν.

V. 59. ἔδοξ', R ἔδοξεν. - ἄρα Boockli, v. ἄρα. - καὶ RelaoI., δ' vulgo, unito Boeckli τόδ' coni. - V. 61. φέρει, Hochor ἔχει. V. 62. Νι-Μιλέος P3M 12, v. Νικοκλεους. - V. 63. γεραίρετέ μιν Botho, γεραιρέ τέ μιν Hermann, vulgo et schol. γερῆραί τε μιν. P3 γεραίρε ταί μιν. Μ12 γεραίρεταί μιν. - - νάπος Hermanu, vulgo αν ἀπὸ i Mi αναπιο. - V. 65. καὶ κεῖνος Boeelch, V. κἀκεῖνος. π ἀφυκτ', P3 αφυκτε, Mi 2 ἀφυκτη. - τδν μὲν, Ρ3M 12 τό μὲν. - γενεά Ceporinus, V. γενεάν. - V. 66. ἀμφὶ παγκρατίου, malim αμφὶ παγκρατίφ, et si quem geminus dandi casus ostendit. potorit ἀμφὶ παγκρατίφ Κλεάνδρου

scribere. - V. 68. πρὶν εδεκτο νεότας semipsi, Vulgo νεοτας πρὶν ἔδεκτο, Ilermanii νεότας δέκετο πριν. - V. 69. παρέχει, P3M 12 κατεχειν.

299쪽

- Pinitam carmina ali aliis aliter digesta sunt: ) hierunt lilbri septendecina, seti lili roruin et tituli et orito variant. Secumluin Suidam

Pindariis θραψε ἐν βιβλίοις ιζ Λωρίδι διαλέκτω ταυτα ' Oλυμπιον κας, Πυθιονίκας, Γ μεονίκας, Ισθμιονίκας' ) J, προσόδια, παρθένια, ἐνθρονισμους, Βακχικά, δαφνηφορικά, παιῶνας, -ορχήματα, υμνους, διθυράμβους, σκολιά, ἐγκώμια, θρηνους, ὁ μαατρσγικὰ ιζ , ''ὶ ἐπιγράμματα ἐπικὰ fὶ καὶ καταλογάδην παραινέσεις

τοῖς Ελλησι καὶ ἄλλα πλεῖστα. At longe aliter vitae auctor in cod. Vrratisi .: Γέγραφε δε βιβλία ἔπτακαίδεκα ' υμνους, ποιῶνας, διθυ

ράμβων β iij, προοοδίων β , φέρεται δε καὶ παρθενίων β καὶ ,

' Exposuit de hac ro Boeotch in prooemio, maod fragmentis a se collectis praemisit, Boocklitiina secuti sunt Dissen, Selineido vin , alia. Nuper Leuiseli in Philologo XI p. II se l. liaee attigit, ne quo vero iustam rei rationem perspexit. Haec in libris Suidae omissa supplevit Κuster. - Luamini liune docinium septimuni septendecim carmina complexum esse, non est verisimile; videtur numerias temero ox priori ius repe

titus esse.

'ὶ Ἐπικὰ inanisosto corrnptiini, ira ut illitato numerus versuum suit ad litus, non opigrammittit in nam line e pauca n lino Ilina missct consentaneum est) scit omiti uin Pindaricomini carminum: scriptum misso videtur ἔπη ,κ ,δ h. e. Viginti quatuor nil in versiiun Suillas enim hae nota potersit uti, quamqirani lialid ignoro antiquiores Μν ,δ vel Μηδ scripsisse); numerus certe satis commodiis: tum eni in singuli libri soro MCCCo versutina sileriirit. At itio linud scio an litie etiam sit reserendum, quod Eustathius vita Pinit. 34, ubi carmina non inatim recenset, dicit: θρηνοι καὶ ἐπινίκιοι, κατὰ την ἱστορίαν ἁσεὶ τετρακισχίλιοι, οὼς καὶ ἐπινίκους τετρασυλλάβως φασίν. Eustathium sano appuret Epiniciorii innumeros indicare voluisse: sed numeras non congriait: nam debebat potius εξακισrίλιοι scribi: ah utitur enim Selineide viu hoc numero, qui dicit eo firimari vorsuum descriptionem a Boe kllio restitutam: at veteres granianatici serre cola, non versiis nut periodos curabant. Ne quo tanton puto εξακισχίλιοι restituen tu in osse, sed Eii statilius cum in fine indicis versu uni numerum reperisset hunc ,κ, δ, Eumque non ut par erat, ad universa carmina, sed ad epinicia referret, ni tuo iam nimis amplum esse Putaret, ex coniectura τετρακισχίλιοι scripsit, quemadmodum etiani alias corrii pia pro viribus corrigore studet. Di in Cod. καid vocitμβων, quod cineri Invit B Oeckh; abusus liste scriptura Sclinoider coniecit παιῶνας κ', διθυράμβων β . Deinde codex προσωδίας.

300쪽

PINDARI FRAGMENTA.

o ἐπιγράφει κεχωρισμένων παρθενίων, υπορχημάτων β , ἐγ

κώμια, θρῆνους, ἐπινίκων ὁ . Cuni hae vita plane consentit Eustalli. 34, qui eos lem carininuin titulos eodem ordine recenset, nisi quod librorum numeros praetermisit. et liaud dubie librarii negligentiavi, X υμι ι, Pliad prii lili in loci lin il 'li diat Olit in 'ic, littercillit. Tlio iii ira Magister latili in i ilicii carni init in litimis esse XVlt, seil non uinati iii sola epinicia receiis et . 'III alio in iis it triti ii' luas illa ite ilivorsas e liti0ites eam ii initim Pilati ita: eo milla : et ii istet ii iiiii leni existi iniit e uni or lini: ni. bieni Suillas ex-lii liel. regetitio leni osse, fortasse ali A si circlio iii stilii liuia . . alteri in 0r liliena ait Aristoplianelii grtinaniati milii refert distili pillat pri irati in l)initari narinina ilis positisse. II. nec ii ostri liuitiines sustuti si int, nisi stilo lSclinoi lexv in si ις pii citi ir in Λi isl:irc ii locat in potitis i allini ac litini esse sui stitii et illiina, soli utor orito a s allii iraelio prosccliis sit, in ni stilio re- lili tilens. I 'o velo sectis sientio: olei ii in eo ora linu. citi strii Pinita uiuo grapti l ex illam it. lyi0ni Ogo illio lite ait Alristo lilia ite in I selenilulat esse Censeo. v et i s raninia tu i ait urili in onines lilii ritur: iri ite frietillii est. iit titilli. Ilii cillertiis ut linis Itoe illi ai' s silui, niis ilia I ii in s .ani nati omina scriptis conapare: nt: igillir consentanet tua est altera lui ori linein, ciuena iocentiol'ein existit Dat Boeel li. n0n esse al, Aristἰirclio in Si uti tulit, se ii stillule in iti iasu sitisse. alite plani Λ risios lianes novit In in niciturnilige seril ecimii in a Pitui; lica: ne pie tallien Mi s. illiinae liuin auctoren est reserenitiis. verit in is culti ita iliges la m i aerisset poetae cari itina, etiam rettilit in sitas tali uias: at lite ex lioc πινάκων opere iiii lice in Pin- lari eoriarm earn iluini idescripsit is . sitiena Sili las seipimur. '') linei te in satin sit spicallii et iis in olli opera in Calliinae iiiiiii in Pinilat i carnainilnis eollocavisse . at lioc a allinia elii si ullis prorsus ali nitin, qui non ut Aristoplianes, Aristarctius, alii carnain uin e litiones paravit. se i libroruin indicitius conficientiis opera in il e lit; non igitur ileeel, etit ei lin nova in oliri, seti quae traii ita erant a inaioribus sedulo recolere. Alipte infra os lenitalia liac recensio ite Pinitari cortina carininii in ante Callia nacti uni ilsus esse Aristoxenuni, Tite optirastum, lia-inae leon leni. llane i e censi0neln etiani lespexit is, si ii versit, iis lieroicis P in lari vitam illiis tiavit: anti pituit carnuui :ippellat Eustat liliis. Clitus auctorit is Probabiliter Boeckli scripsit: παρθενιων β , φέρεται δὲ καὶ γ', o ἐπιγράφεται κεχωρισμένων παρθενειν. ) In eo lite vindobonensi, quem Momuis en contulit, emlena vi in qua o Tliomao nomen prao se fori, legitur, ibi autem addita suntliaee:

ακι δὲ τῶν ιζ' βιβλίων εἰσὶ καὶ τὰ λεγόμενα προσόδια, καὶ παρθένια, πῶνα παιῶνες , υμνον υμνοι , διθυραμβικά διθυραμβοι , σκολιά. καi

ἄλλα. ὶ ui linec a liceti, linii l dii lato is uilla usiis est; orato carni inutii plano consentit, scit Oinissa sitiat Potis Sinnini ininus tri in carini nun

nomin n.

Hunc scriptorent, Hesyel iiii in Milesium. sive ariti liii rem, qtie in riimus Hosychius Sectitiis est, hii ou ex Calli in actio petivisse fide in facit numerus versitum ad litus , do quo supraι dixi: alioquin hic carmin una index etiam Ox Clianaaeleontis libro περὶ Πινδάρου reputi potuerat.