장음표시 사용
291쪽
ες την πόλιν ηγαγον, πρότερον ita οντας καὶ τας ναυς πιριπλευσαι κελευσαντες ας επληρωσαν, ες τον 'Υ λαικον λιμενα, ἐν ἔσω χαριεκομίζοντο, των ἐχθρων ἐώ τινα
λαβοιεν, απεκτεινον καὶ ἐκ των νεων μους επεισαν
έλθοντες, των ἱκετων ώς πιντηκοντα, ἀναρας δίκην ὐπο-
σχε ιν επιισαν, και κατε γνωσαν απάντων Θάνατον. οἱ
Ευπροσων ταῖς εἴηκοντα ναυσι παρεμυνεν, οι Κερκυρα ιοι σῖων αυτων τους εχθρους ορκουντας tiναι ἐφόνευον, iuiscessisse intellexissem, Messenios receperiint, & in urbem intri Ulixerunt, qui pratri erant extra: itissisque navibus. quas rebus ad proelium necessariis expleverant, in portuni Hullaiciam eii cui te; thim illae circumveherentiar, si quem de suis inimicis cepissent, eum interficietant. quineliam eos omnes, quibus persuaserant, ut naves conscen derent, ex navibus elicientes, discesseriint. Et ad Iunonis tempthim profecti, ex supplicibiis circiter quinquaginta adiit licium sit uitilum verbis adduxeriant, omnesque capite damnareri morie iniictariint. Sed plerique suppliciam, misi vectis illorum addit ei non potuerant, ut iti licium subirent, Cuin viderem ea, quae gerebantur, ibulem, in term plo seminuo interfeceriint; & nonnulli eorum ex aria,ribus seipsos laqueis suspenderiam. reliPii verru, protu quisPaeponiit, se ipsos absumseriint. Et per septem clies, per Plos Euryn edon cum sexaginta navissius eo prosectus, ibi trianserat . c orcyraei eos ininsecerunt, Pios inimicos esse du-ired by Corale
292쪽
τὴν μεν αἰτιαν ἐπιφέροντες τοῖς τον δημον καταλύουσιν ἀπέθανον δέ τινες καὶ ιδίας εχ ρας ενεκα, καὶ αὐοι πημάτων Mίσιν οzειλομενων ὐπο των λαβοντων. πα- σά τε ιδέα κατέστη Θανάτου, και , οιον φιλεῖ εν - τοιο τω γίγνεσθαι, οὐδεν ό, τιμ ξυνέβη, και ἔτι περαιτέρω.
περιοικοδομηθε ς ἐν του Διονυσσυ - ἱερω ἀπέθανον. ρυ- τως ωμη στάσις προυχω σε και εδοξε μἀλλον, διότιεν τοῖς πρων ἐγίνετο. - . Ἐπει υστερόν γε καὶ παν, ως ειπεῖν, το Ἐλληνικον ἐκινηθη, δι-ορων οὐσων μασταχου, τοῖς τε των δημων προστάταις τους Ῥηναίους ἐπαγεσθαι, και τοῖς ολίγοις τους Λακεδαιμονίους καἰ ἐν μεν εἰρηνη οὐκ αν
cel)ant: erinuni miidem illis dantra, quod popularem stariun evenerent. sed nonnullii etiam ob inimicitias privatas, alii etiam propter pecunias, quae ipsis debebantiir, adctitoribus, qui eas acceperant, intersem lamini. omneque mortis genus visebariir: & quemadmodum in huius- mori rerum starii solet accidere nillil est, quod non contigerit, atque eo amplitas. Eaenim pater filium occidebat;& homines a templis abstrahebamir, & prope ipsa caedebanrur. quin etiam nonnulli muro circumsepti in Bacchi templo, lanae necati perierunt. Eo laevitiae progressa est seditio, almae ideo niaior est visa, quod haec apitii eos prinia exstitisses. XXV. Nam postea propemodum & univeris Graecia Comnota est; quoci Libique is relae essent inter plebis patronos, qui Athenienses, & optiniates, Pti Lacedaemonios arcessere voletant. ac in pace quidem nullam huius
293쪽
εχόντων προῖασιν, ουδ' ετοίμων παρακαλ.ειν αυτούς
πολεμουμένων σε, καὶ ξυμμαχίας ἁμα ἐκατέροις το
των εναντίων κακῶσει, και σzίσιν αυτοις εκ του αυτου
προσποιησει, ραδίως citi ἐπαγωγαὶ τοις νεώτεριζειν τι βουλομποις ἐπορίζοντο. και επέπεσε πολλα καὶ χαλε-
πα κατα στασιν ταις πολεσι, γιγνομενα μεν, και αειεσόμενα, εως αν η αυτη Cωσις ἀνθρωπων η, μαλλιον σε και ἡσυχαίτερα, και τοις ει σεσι λψαγμενα, ως ανεκασται αι μεταβολαι των ξυντυχιών εῖ κροωνται. is μεν γαρ εἰρηνη και ἀγαθοις πραγμασιν αι τε πολεις καὶ οι iλωται ἀμείνους τας γνωμας εχουσι, οια το μηες ακουσίους ἀναγκας πίπτειν ο δε πολεμος, ὐzελων την ευπορίαν του καθ' ημερον, βίαιος διδασκαλος, και
προς τα παροντα τας ρογας των πολλων Φοιοι. εστ rei peragendae speciosam causani liabuissent: nec ad ipsos arcellendos adeo promti filissent: bello vero coorio, utris- .le, Psi Thun novarit m erant cupi cli, ficile clatrariar oc Cisio & facilitas arcessendi socios auxiliares, ut simul Madvolam iactionem Opprirnerent, & eximie potentiam sibimet compararent. Et multae eaeque gravin talamitam propter seditionem civitassinis acciderant, quae accidere solent, & semper accusent, quoad eadem l on initin natura fuerit: sed tamen vel graviores, vel leviores. & genere diversae, prout singitae rem in fortuna Ie nautationes contigerint. nanI in pace qui lem & rerum fixundarum aD silentia, inim ipsae civitates, trum etiam homines privatimenim trabent meliores, *Iod in odiosas necessitatam non incidant. Bellum vero, subducens paulatina remm copiam ad quotidianum vitae lassim necetarium, violentias est --
294쪽
σίαο τε οὐν τάτων πόλεων, και τα εφυστερίζοντά που, σπει των προγενομένων, πολυ επέφερε την ὐπερβοληντου καινῶσθαι τας διανοίας, των τ' ἐπιχειρησεων περι-τε- ι, και των τιμωριων ἀτοπία. και την ίωθυῖαν
δε σωοῦρον, του ἀνανδρου προσχημα. και το προς ἄπαν νετον, ἐπίπαν αργόν. το ς ἐμπλη πως ο , ἄνθ ρος μοίρα Προτέθη. -ῖάλεια σε το επιβουλευσασ9αι, αποτροπης πρόφασις ευλογος. και ὀ μεν χαλεπαίνων, πιστος αει, ό er ἀντιλεγων αὐτω, --τος. επιβουλευ-
eslingit. Civitates igitiar solitio aus agitabantiar. S illae . in quissius seditiones serius exta stantiar, ω , quas aluuiam accidisse fama ac reperant, longe si perare studebant,
ut propter reriun a se inventariam noviralem ingenii laudem quaererem, q H novas inlinicorrum adorieracior inretitiones magna cum sollerita invenissent, & nova supplicioriim genera excogitassent. Quin etiain usitatam vocat utorii in significationena in re is arbitratu suo in intitarunt. N in in nsiderata Pes&m avulacia soriinido amicorum stii liosa exist rara est: consulerata vero inanctario. honesta timulitas: modestia, ignaviae praetextiis. Et adhi-Nere priretentiam ad rem omnem, qtiae geret cla suscipiritu, in re qtialitin cessatio & segnities eximniabariir. At vesana celeritas , viri ibriis officio tribuebaeur. Cautio vero inistranda iseli ratione, speciosa negotii detrectandi uineis ria. Et qui ii actindus erat . is fide irinus semper lualisa tiar: at mii veris ei resistetat, huius fules erat suspecta. Qiii vero insidias aliis paraverat, si res ipsi ex animi se Thucyiad. Vol. II. T
295쪽
σας δέ τις τυχων, ξυνετος, και μονσσας, ετι δειν--ρος. προβουλευσας σε οπως μηδεν αυτων δεησοι, της raε ιρίας διαλυτης, και τους ἐναντίους ἐκπεπληγμενος. απλως δε, ὀ Cθασας τον μελλοντα κακον τι οραν, επη- νειτο, καὶ ἡ επικελευσας τον μη διανοούμενον. και μην καὶ το ξυγγενες του παιρικου ἀλλοτριωτερον εγεν το, δια τι ετοιμοτερον liναι ἀπροῖασίστως τολμαν. οὐ γαρ
μετα των κειμενων νομών ωzελείας H τοιαυται ξυνοδοι, ἀλλα παρα τους καθεστωτας πλεονεςία. και τας ες
γοντο, η τω κρινη τι παρανομησαι. τα τε απο των εναν
τίων καλως λεγομανα ενεδεχοντe εργων λακη εi πρου- χειεν, και ρυ γενναιοτητι. αντιτιμωρησαμαί τε τινα tentia laccessisset, priuiens lial Alathir ; & si asoriura insidias sibi paratas prouulisset, longe mulentior. Qui vero prospexisset, ne ullis hiliusnodi r iis ipse inlineret, is
ainicitiae clissolutor , & acliuersariorum timens Vocatariir. In sit innia , H lainlabariar, Pu alterii in in iniuria iacienda praevertisset, & vii alium, nihil tale cogitantem, ad hoc ipsum i inpulisset. Quin inam sodales cognatis anteponebantur, quod ad alutendtim sine ulla tem iversatione promtiores essent. Nam hilius-κsi sotalitiori in coenis non uti. Iitatis caiisa , ex lenim latarii in praescripto. sed avaritiae gratia, contra te es Iisu longo sic biIit , fiebant. nec tam hiravitaratuli interpositi religione, Pia in scelerum, quae simul patrabant, communicatione, tuletn inter se confiri tant. Et liae ab adverseriis probe clicebant ir, m acinii twlhant, in actiones eortim observarent S caverent, si superiores cssem, non autem ex generositare. Et linuinii inae
hoc pluria faciebat, si alium pro iniuria illata ulcisci posset.
296쪽
περὶ πλείονος ρο, η αυτον μη προπαθουῖν. καὶ ὀρκοι cAτουαρα γένοισο Oναλλαγης εν τω αὐτίκα πρὶς το απορον ἐκατέρω μενοι, ἴσχυον, ουκ εχ ταω αλλοθεν δυνήμιν. v δε τω παρατυχόντι ὀ τθάσας Θαρσησαι, εἰ ἴδοιαφρακτον, ηλον δία την πίστιν ετιμωρεῖτο η ἁ-ὸ του
προ ανοῖς. και το, τε Hrφαλες ἐλογίζετο, και οτι ἀχάτη περιγενόμενος, ξυνέσεως αγωνισμα προσελαμβανε. ραον δ' οι πολλοὶ, κακουργοι - ε, δεξιοὶ κεκληνται, η αμαθεῖς αγαθοι και τω μεν α ιαχύνονται, ἐπι δετω ψαλλονται. πάντων δ' αυτων αἴτιον ἡ αρχη, ἡ δία
πλεονεξίαν και τιλοτιμίαν' ἐκ δ' αυτων, καὶ ες το Cιλονεικειν καθισταμένων το πρόθυμον. οι γαο ἐν ταῖς πίλεσι προσπαντες, μετ' ογματος εὐτροι εὐπρεπους, quam si ipse nulla iniuria ab alio Iad serenir. Et si forie
reconciliandae gratiae causa itisiuranduin ii ter innunque partem aliquando interponebatur, ut in priaesentia val
hat propter dissicultatem praesentem, Plia vir es aliurule non habebant: sed ad quamlibet rei peragendae occasionem oblatana, pii prio fidere coepisset, is, si adversarium minus municiun animadvertisset, propter fi lana, lubentius ulciscebatur, qtiana si aperte rem gessisset. Nani &ruriam tuκ esse reputabat, &, P d iratule stiperasset, prii- dentiae praenii in praeterea consequebariir. iacit his enim multi, mii simi statutulerati , sollertes appellani hir, quani tardi, boni: at lite hoc quidem erubesciint, illo vero gloriaruur. Homm auteni oinni hin causa fuit principariis, alii propter avaritiam & ambitionem appete itur. His auteniquasi sun lamentis iactis, alacritias etiam animorun ad contentionis stivlui in accedebat. Nain singulariam civitaritia
principes, honesto & specioso inritae nona ine, civilein
297쪽
πληθους τε ἰσχνομίας πολτικης, και ἀραποκρατίας σω ονος προτιμησει , τα μεν κοινα λόγω θεραπευοντες αθλα εποιοῖντο, παντι σε τρόπαν αγωνιζομενοι αλληλαν περιγίγνεσΘαι, ετόλμησαν τε τα δεινοτατα, ἐπεξηε ταντε , τας τιμωρίας ετι μείζους ου μεχρι του δικαίου και τηπόλει ξυμ2ορου προτιθεντες, ἐς δε το εκατέροις που Hil Hονην ἐχον ορίζοντες, και η μετα -Qου ασμου κατα- γασεως, η χειρ κτωμενοι το κρατειν, ετα ι παν την αὐτίκα ζιλονεικίαν εμπιμπλαναι πιπτε εὐο βεία μεν
ζοντο, η ῖθόνω του περιειναι, διεφθείροντο.
popilli aequaliditatem , & moderataim opisnariim dominationem anteponentes, rempublicam vertain qlliclem mitrant; sint re ipsa tanquam suor in certaminiim praenai una eam sibi proponebant. Et ciam alii alios omni nu O superare contenderent, atrocissima quaeque facinora suiu ausi,& ssint perfectui, poenas, non quaeuuna ἔi uras, & titillitas, pissilica postulatat, scit longe graviores tuo antes, & pro sua turaque libidine semper eas in miatilin re statuentes; &vel iniquis sit stragiis claninantes, vel manibus potentana sita parant in , aci praesentis comentionis libi linem explenda iri erant parini. ImPie nemri quid*lain tranisere consueverant, halata ratione reli*ionis: sed miihin speciosa oratione ali mi id coniniocle tuansigere licitisset, illi melltis alusebant. Cium vero, Piotquot inter utrosqtie erant messii, & qui neutris lavetant, nec in parcilnis emat, iii, vel quod illos non assi uvaretu, vel proptin in v tiliam, micul ipsi cala initatun cssei t immines, ab iiti a*ie laetiolae pellitus perdebantur.
298쪽
. Obm πασα ιδία κατεστη κακοτροπίας δία τας στάσεις τω Ελληνικω. καὶ το ευηθες c οὐ το γενναιον πλεισπον μετεχει καταγελασειν ἡφοινίσθη το δε ηει-ετάχθαι αλληλοις τν γνωμη ἀπίσrως, επιπολυληωγκεν. οὐ γαρ ρο ο διαλυσων, ουτε λόγος εχυρος, ου- τε .ρκος zοβερῆς. κρείσσους δε οπες απαντες λογισμωες το πιελπιστον του βεβαίου, μη παθεῖν μαλλον προε-
σαόπουν, η πιστευσαι εδυναντο. και οι σαυλότεροι γνω-
μην , ὼς τα πλείω περιεγίγνοντο. - γ- δεδεναι τό τε
αυτων ἐνδεες, και το των εναντίων ξυνετον, μη λόγοις τεῆσσους iam, και εκ του πολυτρόπου αυτων της γνωμης
Cθάσωσι προεπιβουλευόμενοι, τολμηρως προς τα επαεχωρουν. οι δἐ κα- ρονουντες καν προαισθεσθαι, και LXXXIII. Adeo omne facinorum genus in Grraecia passim propter seditiones exstitit: & si inplicinis ruitis ipsa generositas est maxinie particeps elim irrisione Anditiis est deleta. Animis vero infestis inter se esse, & nullam altera fidem haberi , longe praestitit: nam nec ulla sermonis auctoritas, nec illius luctaturandi terror illas inimicitias dirimere maerat. Sed chim onrnes antinis essent propensiores ad desperandum de alterius fide & constantia, illini potius prospiniebam, quomulo malum impendens vitarent, quarn , ut cuiqtiam fiderent, aciduci poterant. Et qui prudentia minus valebam, pleritin*ie superiores erant. Quod enim & sitam in priuientiam, & adversarioriun priuien-riiam metuerent, veriti, ne vel illorii in eloquentia super, rentilr, vel propter illor in ingenii calta natem praevenirentiir insulsis priores appetiti, aiulacter ad Piaelibet rucinora suscipienda serebantur. Qui vero haec negligetimi, di insidias se pretiesensuros existimatant, nec sibi uu
299쪽
εργω ἀσεν es ας δειν λαμβάνειν α γνωμη εξεστιν,ατρακτοι μαλλον διεῖθείροντο.
μυνόμενοι δράσειαν πενίας δε ρος ειωθυίας ἀπαλλα- ξύοντές τινες, μάλιστα δ' αν ὁια π ους επιθυμουντες τα των πελας εχειν, παρα δίκην γιγνωσκοιεν άἴ τε μηgπι πλεονεξια, ἀπο ισου δε μάλιστα επιόντες, ἀπαι-οευσία, οργης πλειστον μῖερόμενοι, Δμους και α παραι - τητως επελθοιεν. ευνταραχθεντος τε του βίου ἐς τον καιρον τουτον τῆ πολει, και των νόμων κρατησασα η ἀνθρωπιία hq opus esse chi ant in antevertendis illorum insultis, quas consilio vitare possent, non invinita , facilius Opprm
in XXIV. Pleraqtie igitur huiusmodi a tutaciae lacinora CorcΠae prius , qtiain in aliis civitati laus, patrata sumant, S alia, quaec linqtie lacere possent, Pii sitas iiii hirias ulci-st in Nir , in eos, Pii damnum cheirn , iniuriamque sibi sa-diani sunt ulti, a qui is, dum illorum imperio parerent, insolenter potitas Miain modeste trafilari filerunt: & quae-clinque ficere possent pati res alivii, iii consueta ac dititiirna reriv inopia se liberari cuperent, praecipue vero, qui per avaritiairi sortiinas alienas occupare studerent.& se has praeter iiis consequi posse confiderem: & qtiae-clinqtie pari rare possent, tu non avaritiae causa, sed primum PIulem aequo iure suos inimcos invaderent, deinde vero linniani indignatione lonPssime provecti, critilesiter. eos, & animo inexorabili perseqllerentur. Cum ainem vitae disciplina tunc teinporis Corcyrae filisset perturbata.
300쪽
συσις, εἰωθυῖα και παρ, τους νόμους ἀδικεῖν, ἀσμένη ἐδηλωον ἀκροτης μεν οργης οὐσα, κράσπων δε του δικαίου, πολεμία δε του προυχοντος. οὐ γλ αν του τε οσέου τα τιμωρεῖσθαι προὐτίθεσαν, τοῖ τε μη αδκειν τοκερδαίνειν, εν ω μη βλαπτουσαν ἰσχον εα το φθονεῖν.Mιουσί τε τους κοινους περι των τοιούτων οἱ ἄνθρωποι νόμους, α - απασιν ελπις υποκειται σ αλεατι καναλους διασωζεσί μ, εν ἄλλων τιμωρίαις προκαταλύειν, και μη υπολείπε ι, εῖ ποτε ἄρα τις κινδυνευσας τινος δεησεται αυμν.
m. οἱ μεν οὐν κατἁ την πολιν Κερκυραῖοι, τοιαίταις ὀργαῖς ταῖς πρωταις ες ἀλληλους εχρηταντο. καi a Εὐρυμεδων και οἱ Αθηναῖοι ἀπεπλευσαν ταῖς ναυσί. υστερον δε oi Gευγοντες των Κερκυραίων διεσωθησαν
ipsa quoque hil mana narura, qtiae vel praeter leges, iniuste facere consuevit, legiuus sit ratis, se irae quissi 'in impotentem. at turre potentiorem, omnisile superioris dignitatis hosteni esse lubenter declaravit. Aluo enim profecto hominos pietati vitulictam non anteposuissem, neqtie innocentiae quaestum, in quo invi a potetat iam non nocenten hise tua. vi ippe ho inines cuni alios ulcishuntiar, communes Ieres rebus dita latita, in quibus spes omniblitis est reposita , in si ipsi in Gilan inues aliqviis inculerant, saltem ipsae leges conservetitur, everiti e lnacito UO-llint, nec relinquere, si quis sorte in periculum aciductus, ali Mia illariam indigeat. LXXXV. Corcyraei igitur, qui in urbe erant , prin ionanitiin tales iras inter se tu fac exercueriint. Et Euryine-don, & A lienienses cum classe illinc discesseriint. Postea vero Corcyraeorrum exsules, nam ad quingentos illor n