Epicorum graecorum fragmenta

221쪽

κλέους δίκας βουλομένη λαβεῖν, συνεργον παρέλαβεντην Σελήνην , δε ἐπωδαῖς χρησαμένη μάγοις, αφρos κίστην ἐπλήρωσεν α ης γεννηθέντα λέοντα μέγιστον Ἱρις ταις ἰδίαις ζώναις ἐπισφίγξασα κατήνεγκεν εἰς ορος φέλτιον ὁ δε ποιμένα τινὰ των εγχωρίων-αίσαντον σπαράξας ἀνεῖλεν κατα δε θεῶν πρόνοιαν ὁ τόπος παίσαντος α αυτο μετωνομάσθη καθὼς ἱστορε Λημόδοκος εν α ιρακλειας. Τ)DIOTIMUS.

Atnen. XIII p. 603 D: Λιότιμος δ' ἐν τη μα- κλεια υρυσθέα φησὶν Ἐρακλέους γενέσθαι παιδικά,

διόπερ καὶ τους θλους πομεῖναι.

Κέρκωπες, τοὶ πολλὰ κατὰ τριόδους πατέοντες

την Ἀμφιτρύωνος προς 'λεβόας μαχην κτλ. - Pluti morat. p. 1132 B Heraclides in συναγωγ των ἐν μουσικῆ licitJγεγονέναι δε καὶ ημόδοκον ερκυραιον παλαιὸν μουσικὰν cs Cleni. l. Stroni I p. 397 Poti.), o πεποιηκέται γλίου τε πόρθροι καὶ φροδίτης καὶ φαίστου γάμον Phot Biul. p. 152 35 eis. γλίου λωσιν ημοδόκου ποίησιν. Suid. V. αοιδός I, I p. 49 emn.J. ημόδοκος δε την φροδίτης καὶ Αρεος συνουσίαν - Od. θ 26 sqq.).1 , Nullus omnino sut eam Poeti lyra. p. 443. 2 Macro D. M. V, 20 Arat etiam live fertur ἐλεγείων inma de Diotimo muniat poeta sic ait αἰάζω ιό ti μον, ς ἐν πετρησι κάθηται Γαργαρέων παισὶν βῆτα καὶ λφα λέγων

Eustatu ad Il. p. 986, 48 sq. Rom. 78 BRS.J. - Γραμματιστὴν nunc a poeta nostri non diversiam fuisse censet ei Isde reli coin isti P. 24. Fragni II. 1. Lege uatur Κέρκωπές τοι corr. eineli Com. Gr. r. II, 1 p. 25. - Κερκωπές θ' o Bero de reli coni. Att.

222쪽

ΡΗΑΕDIMUS. Βοιωτῶν σίνοντο γένος δ' εσαν Οἰχαλιῆες,

Mλός et Εὐρsβατός τε δύω βαρυδαίμονες ανδρες. Suid . Εὐρύβατος 1, 2 p. 45 Mnlid' ιότιμος

Θουράτεον σκύφος ευρ μελιζώροιο ποτοῖο.Athon. I p. 498 F Φαίδιμός τε ε πρώτω μακλείας

- δουράτεον - πότοιο .PISINUS. Multi scriptores graeci, testo Clem Alex. Sti m. VI p. 266 628 B Sylla. 751 Poti inomam opera expila-Verunt αυτοτελῶς γαρ τα τερων φελόμενοι, ς ἴδια ἐαήνεγκαν, καθάπερ Πείσανδρος Καμιρεῖς Πισινουτου Λινδίου την ράκλειαν. s. Nelch. Cycl. p. p. 311, 17. Tobe I glaoph. p. 10.

p. 24. - . συλλοι τε τρίβαλλοί τε δύο κτλ. Schol ad Luc. MAM pro nλος veram lecti esse statuit Osann Synib. I, 302. Cf. pineir. l. l. - βαρυδαίμονε ανδρε post. I CL Steph. yg. v. ΒισάνθW Φαίδιμος ἐλεγε ίων ποιητὴς Βισανθηνος η Ἀμαστριανὸς η Κρωμνίτης.

223쪽

χαλκοs Panyasulis hos versus esse suspicain Metaeho Diss. cad. Berol. a. 1832 p. 105. MINYAS. Minyastis auctor victoriam, quam Hercules de Minns reportavit, Ori:homentote expugnationem araaVit. Cf.

CyoL p. I p. 253 i. - aus. IV, 33, 7: Πρόδικος δε Φωκαεύς, εἰ δη τούτου τα ἐς την Μινυάδα επη κτλ. hilodem de pietate p. 7 Gomp.: την Μινυάδα γράψας f. r. 6.

Ἐνθ' τοι νέα με νεκυάμβατον, ην ὁ γεραιὸς πορθμεώς γε λάρων, ου ἔλλαβον ἔνδοθεν ορμου. Patis. X, 28, 2 1) Ἐπηκολούθησε δε ο Πολύγνωτος ἐμοὶ δοκεῖν ποιησε Μινυάδι εστι γαρ δη ἐν pΜινυάδι ἐς Ῥησέα εχοντα καὶ Πειρίθουν ,, ἔνθ' ορμου ἐπὶ τούτω ουν καὶ Πολύγνωτος γέροντα εγραψεν δη τη λικία τον χάρωνα. s. volch. l. I.

p. 258 sq.

Panis X, 28 7 4) , δε μηρου ποίησις η ἐς 'Oδυσσέα καὶ η Μινυάς τε καλουμένη καὶ οι Νόστοι,

224쪽

MINYAS. μνημη γαρ εν ταύταις καὶ Aιδου καὶ των κε δειμά- των στίν, ἴσασιν ουδένα υρύνομον δαίμονα. f. Welch. p. 255.

Paus. IX, 5, 8 sq. 4) Λέγεται δὲ καὶ ς ενυιδου δίκς δίδωσιν 'Aμφίων ων ἐς Λητὼ καὶ τους παῖδας καὶ αυτος' ἀπέρριψε κατὰ δε την τιμωρίαντο Ῥμφίονος εστι ποιήσεως Μινυάδος θει δὲ ς Ἀμφίονα κοινῶς καὶ ε τον Θρακα Θάμυριν. f.

'Velcit. p. 258.

Paus. IV, 33 7 Πρόδικος δὲ Φωκαεύς, εἰ δητούτου τα ἐς την Μινυάδα επη, προσκεῖσθαί φησι Θαμύριδι ἐνυιδου δίκην του ἐς τὰς Μούσας αυχηματος.

Patis. X, 31, 3 2) '' ὁ του Μελεάγρου την τελευτην μήρω μέν ἐστιν εἰρημένα ' ινυς

καταρῶν ἀκούσαι των λθαίας καὶ ἀποθάνοι κατὰ ταύτην ὁ Μελέαγρος την αἰτίαν αἱ δε οῖαί τε καλουμεναι καὶ η Μινυας μολογηκασιν ἀλλήλαις Ἀπόλλωνα α δ αυταί φασιν αἱ ποιήσεις ἀμυναι, Κουρησιν ἐπὶ τους Αἰτωλούς, καὶ ἀποθανεῖν ελέαγρον πο πόλλωνος.

225쪽

Aristot Poet. c. 8 p. 1451 16J Μόθος δ' ἐστὶν εις, οὐχ σπερ τινες χνται, ἐαν περὶ να πολλαγαρ καὶ πειρα τω γενει συμβαίνει, ἐξ ων ἐνίων ουδέν ἐστιν ν ολ δε και πράξεις ενος πολλαί εἰσιν, ἐξ ἄν μία ουδεμία γίνεται πρῆξις δι πάντες ἐοίκασιν ἁμαρτάνειν ὁσοι των ποιητῶν ιρακληίδα καὶ Θησηίδα καὶ τὰ τοιαμα ποιήματα πεποιηκασιν οἷονται γαρ ἐπεὶ εἷς ν ὁ ρακλῆς, να καὶ τον μῶθον εἶναι προσήκειν. Plut Thes. 28 - γαρ ὁ της Θησηίδος ποιη-της Ἀμαζόνων ἐπανάστασιν γέγραφε, Θησεῖ γαμοῖντι Φαίδραν της Ἀντιόπης επιτιθεμένης καὶ των μεταυτῆς μαζόνων μυνομένων καὶ κτείνοντος αυτὰς Ηρακλέους, περιφανῶς ἔοικε μύθω καὶ πλάσματι. Schol ad ind. l. II, 52 χρυσόκερων ἔλαφονJθήλειαν δε εἶπε καὶ χρυσόκερων ἀπο στορίας ).

γαρ Θησηίδα γράψας τοιαύτην αυτὴν λέγει καὶ

Πείσανδρος ὁ Καμειρεὐ και Φερεκύδης. Sctol. ad Pind. l. X XI), 8 p. 253 Boee . Ἀριστόδημος δέ φησι Σῆμον δέ τινα νυν νενικηκέναι αρματι, ως φησι Λίφιλος ὁ τὴν θη-

226쪽

THESPROTIS σηίδα ποιήσας ἔν τινι ἰαμβείω ἴτω - τρέψας δε πώλους, ῶς ὁ Μαντινενς Σῆμος, ος πρῶτος ἄρματηλασεν παρ' Ἀλφειῶ . THE PROTIS.rius. VIII, 12, 5 3) - δε ὁδοῖς ταῖς κατειλεγμέναις δυο ἐς ρχομενόν εἰσιν ἄλλαι, καὶ τη μέν ἐστι καλούμενον Λάδα στάδιον καὶ ἐν δεξιῶτης δου γης χῶμα ψηλόν Πηνελόπης δε εἶναι τάφον φασιν, οὐχ ομολογοειτες τα ἐς αὐτην ποιήσει τη Θεσπρωτίδι ὀνομαζομένη. - ταύτη μέν γε ἐστιτ ποιησε ἐπανήκοντι ἐκ Ποίας δυσσεῖ τεκειν την Πηνελόπην Πτολιπόρθην παῖδα CL Nelch. Cycl. p. I 1835 p. 12.M UI DEAE S. Suid. v. Μουσαῖος ΙΙ, 1 p. 890 Bernh.) πλευσίνιος, ἐξ θηνῶν, υἱος Ἀντιφήμου του Εὐφημου, του Ἐκφάντου του Κερκυῶνος, ον κατεπολέμησεν ὁ Θησεὐς καὶ Ἐλένης γυναικός ἐποποιός, μαθητὴς υρφέως, ἀλλον δε πρεσβύτερος ηκμαζε γαρ κατὰ τον δεύτερον Κέκροπα, και ἔγραψε 'Tποθήκας Εὐμόλπω τῶ ιῶ, πη δ και ἄλλα πλεῖστα Eudoc. p. 3b3. Paus X, 5, 6 3): Μουσαί δε τω Ἀντιοφήμου προσποιοsσι τα ἔπη. t. X, 12, 11 5). Schol ad Soph. Oed Col. 1051. Orph. Argon 306 310 .diog. Laert. I. prooem g 3 υο γοῶν παρὰ μεν

227쪽

MUSAEUS.

Ἀθηναίοις γέγονε Μουσαιος καὶ τον μεν αμόλπου παῖδά φασι. Ῥhilocn in cnol ad r. an. 1033. Hieron ad uaso Cnron. p. 88 Scal. 47 cnoen. Seo ad Verg. Aen. VI, 667: iam alii Lunas Lini)filium, alii Orphei volunt, cuius eum constat fuisse disci . pulum. CL aias X, 7, 2 Diod. IV, 24. Iatian. r.

ad Gr. 4 φ 62 p. 158 Otto. musso. Praep. V. X, 11 p. 495 D.JΡlat. spubl. II p. 364 E: Βίβλων δὲ μαδον παρέχονται Μουσαίου καὶ ρφεως, Σελήνης τε καὶ Μουσῶν ἐγγόνων, ως φασι. s. --pn. p. Clem Alex. Protr. p. 21 Mi. 48 C Sulla. 63 oit.: cf. Iustin. Mart de monarchia Dei p. 82J si δ' ακουε, φαεσφόρου ἔκγονε μήνης l Μουσαῖ roci in lat. Tim. p. 34 Bas. 1634J. 79 Senneid. ἴτε υν 'ς υἱοντον ιτυόν, εἴτε λίου τον Φαέθοντα λέγοιεν, εἴτε Σελήνη τον Μουσαῖον εἴτε αλλου τινος ι μυθο- πλάσται. f. p. 1 B II Senneissi): πείπερ καὶἀπ Μουσαίου του Σεληνιακο το γενος τοι ἐν Ἐλευσῖνι των μυστηρίων ἡγουμένοις, et p. 326 C.

Aristot Mirad. iascuae 131 p. 43 1J Φασιν οἰκοδομούντων Ἀθηναίων το της is μητρος ερον της

ἐν Ἐλευσῖνι περιεχομένην στήλην πέτραις ευρεθῆναι χαλκῆν, ω' η ἐπεγέγραπτο A όπης τόδε σῆμα ,

ην οἱ μεν λέγουσι Μουσαίου εἶναι γυναῖκα, τινὲς δεδειπτολέμου μητέρα γενέσθαι. erinesiana ap. Αtnen.

l. l. Οὐ μην οὐδ' υἱος Μήνης ἀγέραστον μηκε Μουσαῖος χαρίτων ρανος Ἀντιόπην, τε πολῶν

228쪽

220 USAEUS. μυστησιν Ἐλευσῖνος παρα πεζαν ευασμον κρυφίων ἐξεφόρει λογίων Ῥάριον ὀργειῶν νόμω διαποιπνυ- ουσα Ῥήμητρι, γνωτη δ' - καὶ εἰν ἀίδρ.

σαῖον τελευτῆσαι Φαληροῖ, καὶ αυτ ἐπιγεγράφθαι τόδε- ελεγεῖον ' Ευμόλπου φίλον υἱον εχει το Φαληρικὸν ουδας Μουσαῖον φθίμενον σωμ πο τωδε

Patis. I, 25, 8 6) Ἐστι δε ἐντος του περψόλου του ἀρχαίου το Μουσεῖον, ἀπαντικρυ της κροπόλεως

Passo p. 56 sq. 1 Plato Rep. II p. 364 Ε βίβλων δε μαδον παρέχονται Μουσαίου καὶ ρφεώς, Σελήνης τε καὶ Μουσῶν ἐγγόνων, ως ταst, ubi Schol. p. 150 Bulanlc. 398 eis.J βίβλων περὶ επωδῶν καὶ καταδέσμων καὶ καθαρσίων καὶ μειλιγμάτων καὶ των μοίων. s. Pausan. I, 22, 7 Ἐστιν ουδεν Μουσαίου βεβαίως τι μη μόνον ἐς Βήμητρα μνος Λυκομίδαις.

229쪽

10. ιτανογραφία Schol ad poli. nod. III, 1179. Eudoc. p. 248. - asso p. 48 q. 11. Τμνοι - 1 Ηvannus in Baecnum Aristid. or. 4 p. 28 IeDD. 47 Dind. ους μεν ου τελεους υμνους τε και λόγους περὶ Λιονυσο υρφεῖ καὶ Μου- ω παρῶμεν - asso p. 55 sq. - 2 Minnus in Cererem. aus. IV, 1, 5 4). I, 22, 7. - Passo vis. 52-55.12. ρησμοί. Herodot VII, 6. VIII, 96. H-stopn. an. 1033. lat. ll. li, cf. pol Socr. p. 41 . Ion p. 536 B. Strab. XVI p. 762. nilosis Heroic cap. 19

1 CL Oenom. Ap. Euseb. Praep. V. V, 31 p. 226 C: μ' ἀλλον της ρητης συ καθαρμου προσδε Τ, υρφικους τινας η Ἐπιμενιδείους καθαρμους φανταζόμενος.

230쪽

Patis Ι, 14, 3 2) Ἐπη δὲ δεται Μουσαίου μεν, εἰ δη Μουσαίου καὶ ταλα, ριπτόλεμον παῖδα 'Ωκεανου καὶ Γης εἶναι. s. I, 22, 7 Ἐγὼ δε πημεν ἐπελεξάμην ἐν οἷς ἐστὶ πετεσθαι Μουσαιον ποΒορέου δῶρον, δοκεῖν δε μοι, πεποίηκεν αυτ υνομάκριτος καὶ ἔστιν ουδεν Μουσαίου βεβαίως τι μημόνον ἐς Θήμητρα υμνος Λυκομίδαις.

De oraculor In auctore Clem Alex. Sti oIn I p.

144 332 D Syll, 397 Poti. καὶ τους μὲν ἀναφερομενους εἰς Μουσαῖον χρησμους πομακρίτου εἶναι λεγουσι. . Herodoti VII, 6. Tatian. r. ad Grineo. 41

6 p. 158 Ouo. Horodot II, 53 υσίοδον γαρ καὶ πιμηρον λικίην

τετρακοσίοισι τεσι δοκέω μευ πρεσβυτερους γενέσθαι οἱ δε πρότερον ποιηταὶ λεγόμενοι τουτων των ανδρῶν γενέσθαι στερον, μοιγε δοκεειν, γενοντο. Cf. Ioseph. c. Apion I, 2. Subsidia . lasso Musaeos. Ups 1810. p. 3-88. Lobech Aglaoph. p. 33 sqq. - Mullaci do Musaeo Framini Philos Graec. I Par. 1860 p. 168- 161). Eber hard Do ampho et Musaeo. monast 1864.