Antiquitatum Romanarum quae supersunt

발행: 1860년

분량: 371페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

200καί εἰσιν ούτο της πομπης γεμόνες καλούμενοι προς αὐτῶν ἐπὶ της παιδιὰς της υπὸ Λυδῶν ἐξευρῆσθαι δοκούσης λυδίωνες, εἰκόνες ς ἐμοὶ δοκεῖ των σαλίων ἐπει των γε Κουδητικῶν οὐδεν σπε 389 οἱ σάλιοι δρῶσιν os εὐύμνοις ὁ ἐν ὀρχήσει. χρῆν δε τούτους ἐλευθέρους τε εἶναι καὶ αὐθιγενεῖς καὶ αμφιθαλεῖς, οἱ δ' εἰost ἐξ ὁποιαςδηποτε τύχης,τι γαρ δεῖ τα πλείω περ αυτῶν γράφειν;

LXXII. N δ εβδόμη μοῖρα τη ιερῆς νομοθε-

10 σιας τω συστήματι προσετέθη των καλουμένων φετιαλίων ουτοι δ'Ἀν εἴησαν κατὰ την Ἐλληνικην καλούμενοι διάλεκτον εἰρηνοδίκαι εἰσὶ δ' ἐκ των ἀρίστων οἴκων ανδρες ἐπίλεκτοι δια παντὸς ιερωμενοι του βίου, Νόμα του βασιλέως πρωτου καὶ τοὐτο1 Ῥωμαίοις τὸ ἱερὸν ἀρχεῖον καταστησαμένου εἰ μεν- τοι παρὰ των καλουμενων ἰκικλῶν τὸ παράδειγμα

ελαβεν σπερ οἰονταί τινες, η παρὰ τῆς υρδεατῶν πόλεως ς γράφει Γέλλιος ου ἔχω λέγειν, ἀπόχρη δέ μοι τοσοὐτο μόνον ιπεῖν, ὁτι προ της Νόμα 20 αρχῆς οὐπω τὸ των εἰρηνοδικῶν σύστημα παρὰ 300μαίοις ην κατεστήσατο δ αυτὸ Νόμας ὀτε Φιδηνάταις ἔμελλε πολεμεῖν ροτείας καὶ καταδρομὰς της χώρας αυτο ποιησαμένοις, εἰ βούλοιντο συμβῆναι δίχα πολέμου προ αυτὸν, περ εἰς νάγκην κατα- 25 στάντες ἐποίησαν. Γομαι δ' ἐπειδήπερ υκ ἔστιν ἐπιχώριον Ἐλλησι τὸ περὶ τους εἰρηνοδίκας ἀρχεῖον ἀναγκαῖον ειναί μοι πόσων καὶ πηλίκων ἐστὶ πραγμάτων κύριον διελθειν is τοίς ἀγνοοὐσι τη- Ρωμαίων εὐσέβειαν, ν οι τότε ἄνδρες ἐπετηδευον, μη παρά-δ δοξον εινα φανῆ τὸ πάντας αὐτοῖς τὸ κάλλιστον λαβεῖν του πολέμους τέλος. πάντων γὰρ αυτῶν τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ποθέσεις εὐσεβεστάτας φανγονται

252쪽

ν - 201 ποιησάμενοι καὶ διὰ τοsτο μάλιστα του θεοὐς ἐσχηκότες ἐν τοι κινδύνοις ευμενεῖς ἄπαντα μὲν ουνοσα ἀνάκειται τουτοις τοῖς εἰρηνοδίκαις ἐπελθεῖν διαπληθος ου αδιον, κεφαλαιώδει δ' υπογραφῆ δηλῶσαι τοιάδ' ἐστι φυλάττειν να μηδένα Ρωμαῖοι 5 πόλεμον ἐξενέγκωσι κατὰ μηδεμιῆς ἐνσπόνδου πόλεως ἄδικον ἀρωντων δε παρασπονδεῖν εἰς αυ- τοῖς ἐτερων πρεσβεύεσθαί τε καὶ τα δίκαια πρῶτον αἰτεῖν λόγω, ἐὰν δὲ μη πείθωνται τοι ἀξιουμένοις, τότ ἐπικυροῶν τον πόλεμον. μοίως δὲ καν αδικεῖ 10σθαί τινες υπὸ Ῥωμαίων ἔνσπονδοι λεγοντες τα δίκαια αἰτῶσι, τούτους διαγινώσκειν τοὐς ανδρας εἴ τι πεπόνθασιν ἔκσπονδον καὶ ἐὰν δόξωσι τα προσηκοντα ἐγκαλεῖν τοὐς ἐνοχους ταῖς αἰτίαις συλλαβόντας ἐκδοτους τοι ἀδικηθεῖσι παραδιδόναι τά τε 15 περὶ οὐ πρεσβευτὰς δικηματα δικάζειν και τὰ περὶ τὰς συνθήκας οσια φυλάττειν εἰρηνην τε ποιεῖσθαι και γεγενημένην, ἐὰν, κατὰ τοὐς εροὐς δόξη πεπρῆχθαι νόμους, ἀκυροῶν καὶ τὰς των

στρατηγῶν παρανομίας, σαι περί τε ορκους καὶ 20 σπονδὰς ἐπιτελοsνται. διαγινώσκοντας ἀφοσιοs- σθαι, περι ων κατὰ τοὐς οἰκείους καιροῖς ποιησομαι τον λόγον τὰ δὲ περὶ τὰς ἐπικηρυκείας α' αυτῶν γινόμενα, τε την δόξασαν ἀδικεῖν πολιν αἰτοιεν δίκας ἄξιον γὰρ μηδε ταῶ ἀγνοεῖν κατὰ b

πολλην φροντίδα τῶν σίων καὶ δικαίων γινόμενα τοιαῶτα παρέλαβον εις μεν ἐκ τῶν εἰρηνοδικῶν ον οἱ λοιποὶ προχειρίσαιντο, κεκοσμημένος ἐσθῆτι καιφορημασιν ἱεροῖς ῖνα διάδηλος et παρὰ τοὐς ἄλλους, εἰς την τῶν ἀδικούντων παρεγίνετο πόλιν ἐπιστας κδε τοῖς ρίοις τόν τε δία καὶ τοὐς ἄλλους ἐπεκα λεῖτο θεούς μαρτυρόμενος οτι δίκας αἰτῶν κε περι

253쪽

της ' μαίων πόλεως ἔπειτα ὀμόσας οτι προ αδι- κοῶσα ερχεται πόλιν καὶ αρὰ τὰς μεγίστας εἰ ψευδοιτο ἐπαρασάμενος αυτ τε καὶ τῆ Ῥώμη, τότἐντὸς ρει των ρων ἔπειτα τω πρώτω περιτύχοι τοsτον ἐπιμαρτυράμενος, εἴτε των ἀγροίκων εἴτε των πολιτικῶν εἴη και τὰς αυτὰς προσθεις αρὰς προς την πόλιν χετο κατα πριν εἰς την πόλιν παρελθειν τον πυλωρὸν η τον πρῶτον ἀπαντήσαντα νταῖς πύλαις τον αυτὸν τρόπον ἐπιμαρτυράμενος εἰς 10 την ἀγορὰν προηει' ἐκεῖ δε καταστὰς τοῖς ἐν τέλει περὶ ν κοι διελέγετο πανταχη τους τε ὁρκους καὶ τὰς αρὰς προστιθείς. εἰ μὲν ουν προιεν τὰς δικας παραδιδοντες τους ἐν ταῖς αἰτίαις, ἀπίει τοὐς αν-

δρας ἀπάγων φίλος τε δη γεγονὼς και παρὰ φί-

i5 λων εἰ δε χρόνον εἰς βουλην αἰτήσαιντο δέκα δι- 393δοὐς μέρας παρεγίνετο πάλιν και μέχρι τρίτης αἰτήσεως ἀνεδέχετο διελθουσων δε των τριάκοντα ἡμερων, εἰ μη παρεῖχεν αὐτῶ τὰ δίκαια ἡ πόλις,

ἐπικαλεσάμενος τούς τε υρανίους και καταχθονιους

20 θεοὐς ἀπίει, τοσοsτο μόνον εἰπὼν τι βουλεύσεται περ αυτῶν ἡ Ῥωμαίων πόλις ἐφ ησυχίας καὶ μετὰ τοὐτο ἀπέφαινεν εἰς την βουλην ἄμα τοῖς αλ-λοις εἰρηνοδίκαις παραγενόμενυς οτι πέπρακται παναυτοῖς σον ν σων ἐκ τῶν ἱερῶν νόμων και εἰ 2 βούλοιντο ψηφίζεσθαι πόλεμον ούδεν ἔσται τὸ κω- λῶσον απὸ θεῶν εἰ δέ τι μη γένοιτο τούτων ἴτε

βοτλη κυρία ἡ ἐπιψηφίσασθαι πόλεμον ἴτε ὁ

δημος περὶ μὲν ουν τῶν εἰρηνοδικῶν τοσαῶτα παρελάβομεν.

30 L XXIII. Πλευταῖος δ' ἡ της Νόμα διατάξεως μερισμὸς περ τῶν ἱερῶν, ων ἔλαχον οἱ τὴν μεγίστην

παρὰ Ρωμαίοις ἱερατείαν και ἐξουσίαν ἔχοντες. ουτοι

254쪽

κατὰ μεν τηλαυτῶν διάλεκτον ἐφ' ενος των ἔργων πράττουσιν πισκευάζοντες την ξυλίνην γέφυραν 394 ποντίφικες προσαγορεύονται, εἰσὶ δε των μεγίστων πραγμάτων κύριοι καὶ γαρ δικάζουσιν ουτοι τὰς ιερὰς δίκας πάσας ἰδιώταις τε καὶ ἄρχουσι καὶ λειτουργοῖς θεῶν καὶ νομοθετοίσιν σα των ἱερῶναγραφα οντα καὶ ἀνεθιστα κρίνοντες - ἐπιτήδεια τυγχάνειν αυτοῖς φανείη νόμων τε καὶ ἐθισμῶν τάς τε αρχὰς πάσας, ὁσαις θυσία τις η θεραπεία θεῶν ἀνάκειται, καὶ τους ἱερεῖς απαντας αετάζουσιν 10 υπηρέτας τε αυτῶν καὶ λειτουργους, ις χρῶνται προς τὰ ἱερὰ, ουτοι φυλάττουσι μηδενα ἐξαμαρτάνειν περὶ τους ερους νόμους τοῖς τε ἰδιώταις οπόσοι μηχασι τους περὶ τὰ θεῖα η δαιμόνια σεβασμοὐς, ἐξηγηταὶ γίνονται καὶ προφῆται καὶ εἰ τινας αἴσθοιντο 15μη πειθομενους ταῖς ἐπιταγαῖς αυτῶν, ζημιοῶσι προς εκαστον χρημα ορῶντες εἰσί τε ἀνυπεύθυνοι πάσης δίκης τε και ζημίας ἴτε βουλῆ λόγον ποδιδοντες οἴτε δήμω. περι υν τῶν ἱερεων στε εἰ βούλε - 305 ταί τις αυτοὐς ἱεροδιδασκάλους καλεῖν εἴτε ἱερο 20 νόμους εἴτε ἱεροφύλακας εἴτε, ς μεις ἀξιοῶμεν, ἱεροφάντας, οὐχ ἀμαρτησεται του ληθosς. κλιπόντος δε τινος αυτῶν τον βίον τερος εἰς τον ἐκείνου καθίσταται τόπον οὐχ υπὸ του δήμου αἱρεθεις, ἀλλ' ἡ αυτῶν ἐκείνων ο αν ἐπιτηδειότατος εἶναι 25 δοκῆ τῶν πολιτῶν παραλαμβάνει δε την ἱερατείαν δοκιμασθεὶς, ἐὰν εὐόρνιθες αὐτῶ τύχωσιν sωνοὶ γενόμενοι τὰ μεν δὴ περι το θεῖον νομοθετηθενταυπὸ του Νόμα καὶ διαιρεθεντα κατὰ τὰς συμμορίας τῶν ἱερῶν μων εὐσεβεστέραν συνέβη γενέσθαι την 30 πόλιν, προς τοι ἄλλοις ἐλάττοσι τὰ μεγιστα και φανερώτατα ταs ην.

255쪽

LXXIIII. α δ' εἰς εὐτέλειάν τε καὶ σωφροσύνην ἀγαγόντα τον κάστου βίον καὶ εἰς ἐπιθυμίαν καταστησαντα της φυλαττούσης ἐν μονοία την πόλιν δικαιοσύνης πλεῖστα σα, τὰ μεν ἐγγράφοις περιλη- φθεντα νόμοις, τὰ δ' ἔξω γραφης εἰς ἐπιτηδεύσεις ἀχθέντα καὶ συνασκήσεις χρονίους ' περ ν απάντων με πολλὰν εργον εἴη λέγειν, ἀρκέσει δε δυο 300 τὰ μεγίστης μνήμης τυχόντα τεκμήρια καὶ των ἄλλων γενέσθαι της μεν αυταρκεια καὶ του μηδένα 10 των αλλοτρίων ἐπιθυμεῖν η περὶ τους οριγοὐς των κτήσεων νομοθεσία κελεύσας γὰρ κάστω περιγράψαι την αυτου κτῆσιν καὶ στῆσαι λίθους ἐπὶ τοις οροις εροὐς ἀπέδειξεν ορίου Λιος τοὐς λίθους, καὶ θυσίας ἔταξεν αὐτοῖς ἐπιτελεῖν απαντας ημέρα τακτῆ15 καθ καστον ἐνιαυτον ἐπὶ τον τόπον συνερχομένους, εορτην ἐν τοι πάνυ τιμίαν καὶ την των ορίων θεῶν καταστησάμενος ταύτην Pωμαῖοι ερμινάλια καλοs-

σιν ἐπὶ των τερμόνων και τοὐς ρους αυτοὐς ενὸς αλλαγῆ γράμματος παρὰ την ἡμετέραν διάλεκτον ἐκ- 20 φέροντες τέρμινας προσαγορεύουσιν. εἰ δέ τις ἀφανίσειεν η μεταθείη τοὐς ρους ἱερὸν ἐνομοθέτησεν 397

εἶναι του θεολυν τούτων τι διαπραξάμενον ἶνα τω βουλομένω κτείνειν αυτὸν, ἱερόσυλονή τε ἀσφάλεια καὶ το καθαρω μιάσματος ιναι προσῆ. τοὐτο2 δ ου ἐπὶ των ἰδιωτικῶν κατεστήσατο μόνον κτήσεων το δίκαιον, ἀλλα και ἐπὶ των δημοσίων ὀροις

κακείνας περιλαβὼν, να καὶ την ' μαίων γῆν απὸ της ἀστυγείτονος ριοι διαιρῶσι θεοὶ και την κοινὴν απο της ἰδίας. τούτου μέχρι των καθ' ημῆς χρόνων 30 φυλάττουσι Ῥωμαῖοι του χρόνου μνημεια της ὁσίας αυτῆς νεκα θεούς τε γὰρ γοῶνται τοὐς τέρμονας καὶ θύουσιν αὐτοῖς ὁσέτη των με ἐμψυχων οὐδεν

256쪽

205 ου γὰρ οσιον αἱμάττειν του λίθους πελάνους δε 308 ημπρος καὶ αλλας τινὰς καρπῶν ἀπαρχάς ἐχρῆν

δε καὶ το ἔργον ετ φυλάττειν ἀπὸ του ἴσου, ου χάριν θεους ἐνόμισε του τέρμονας ὁ Νόμας, ἱκανουμένους τοι εαυτῶν κτημασι, των δ' αλλοτρίων μητε

βία σφετεριζομένους μηδεν μητε δόλω νυν δ' υχως ἄμεινον ουδ ως οἱ πρόγονοι παρέδοσαν ὁρίζουσί

τινες ἀπο των αλλοτριων τα οἰκεῖα, αλλ' ἔστιν αυτοῖς

δρος των κτήσεων ου ὁ νόμος, ἀλλ' η πάντων ἐπιθυμία, πρῆγμα ου καλόν. ἀλλ' υπερ μεν τούτων ετέ- 10ροις παρίεμεν σκοπεῖν.

XV. υ δὲ Νόμας εἰς μεν υτελειαν καὶ σωφροσύνην διὰ τοιούτων συνεστειλε νόμων την πόλιν, εἰς δε την περὶ τὰ συμβόλαια δικαιοσύνην πηγάγετο πρῆγμα ἐξευρὼν γνοημένον πο πάντων των κατα- 15στησαμενων τὰς ἐλλογίμους πολιτείας ορῶν γὰρ ὁτιτῶν συμβολαίων τὰ μεν ἐν φανερῶ και μετὰ μαρτύ- 390 γων πραττόμενα η τῶν συνόντων αἰδὼς φυλάττει, καὶ σπάνιοί τινές εἰσιν οι περὶ τὰ τοιαῶτα ἀδικουν - τες, τὰ δε ἀμάρτυρα πολλῶ πλείω τῶν ἐτερων ἔντα 20 μιαν ἔχει φυλακην την τῶν συμβαλόντων πίστιν, περὶ ταύτην ετο δεῖν σπουδάσαι παντὸς ἄλλου μάλιστα καὶ ποιησαι θείων σεβασμῶν ἀξίαν Λίκην μεν γὰρ καὶ Θεμιν καὶ Νεμεσιν και τὰς καλουμένας παρ' Ἐλλησιν Ἐρινύας καὶ σα τούτοις ὁμοια πο τῶν 25

προτερων ἀποχρώντως κτεθειῶσθαί τε καὶ καθωσιῶσθαι ἐνόμισε, Πίστιν δε ης ουτε μεῖζον ουτε ἱερώτερον πάθος εν ἀνθρώποις ουδεν, ουπω σεβασμῶν τυγχάνειν ου ἐν τοῖς κοινοῖς τῶν πόλεων πράγμα - σιν υτ δε τοῖς ἰδίοις ταῶτα δε διανοηθεις πρῶ- 30τος ανθρώπων ἱερὸν ἱδρυσατο Πίστεως δημοσίας καὶ σως αὐτ κατεστήσατο, καθάπερ καὶ τοῖς αλλοις

257쪽

206 B θεοῖς, δημοτελεις. ἔμελλε δε αρα συν χρόνω τοκοινὸν της πόλεως θος πιστὸν καὶ βέβαιον προς ανθρώπους γενόμενον τοιούτους ἀπεργάσασθαι καὶ τους των ἰδιωτῶν τρόπους. ούτω γοs σεβαστόν τι πραγμα καὶ ἀμίαντον ἐνομίσθη το πιστὸν, στε ορ- γκον τε μέγιστον γενέσθαι την ἰδίαν ἐκάστωπίστιν καὶ μαρτυρίας συμπάσης ἰσχυροτάτην, καὶ οπότε ὐπεραμαρτυρου συναλλάγματος ἀμφίλογόν τι γενοιτο ενὶ

πρ0 ενα, η διαιροῶσα το νεῖκος καὶ προσωτέρω

10 χωρεῖν ου ἐῶσα τὰς φιλονεικίας η θατέρου των διαδικαζομένων αυτῶν πίστις ην, αῖ τε ἀρχαὶ καὶ ταδικαστηρια τὰ πλεῖστα τῶν ἀμφισβητημάτων τοι ἐκτης πίστεως ορκοις διήτων τοιαυτα με δ σωφροσύνης τε παρακλητικα καὶ δικαιοσύνης αναγκαστηρια15 υπὸ του Νόμα τότε ἐξευρεθέντα κοσμιωτέραν οἰκίας της κράτιστα οικουμένης την Ῥωμαίων πόλιν ἀπειρ

γάσατο.

LXXVI. A δὲ μελλω νυν λέγειν ἐπιμελῆτε αυτην ἀπέδωκε τῶν αναγκαίων καὶ τῶν ἀγαθῶν ἐργά-

20 τιν ἐνθυμουμενος γαρ ο νηρ, τι πόλιν την μέλλουσαν ἀγαπησειν τὰ δίκαια καὶ μενεῖν ἐν τω σώφρονι βίω της ναγκαίου δεῖ χορηγίας εὐπορεῖν, διεῖλετην χώραν απασαν εἰς τους καλουμένους πάγους καὶ 401 κατέστησεν ἐφ' ἐκάστου τῶν πάγων ἄρχοντα ἐπίσκο- 25 πόν τε καὶ περίπολον της ἰδίας μοίρας οὐτο γαρ περιιόντες θαμινὰ τους ευ τε καὶ κακῶς ειργασμένους τῶν γρῶν πεγράφοντο καὶ προς τον βασιλέα απέφαινον, ὁ δε του με ἐπιμελεῖς γεωργοὐς ἐπαίνοις τε καὶ φιλανθρωπίαις νελάμβανε, τοὐς δε αργοῖς 30 γεωργοὐςJ ὀνειδίζων τε και ζημιῶν επὶ το θεραπεύειν ἄμεινον την γην προὐτρέπετο τοιγάρτοι πολέμων τε ἀπηλλαγμένοι και τῶν κατὰ την πόλιν πραγμάτων σχο -

258쪽

- 207λην πολλην γοντες αργίας τε και βλακείας συν αἰσχυνρ τίνοντες δίκας αυτουργοὶ πάντες ἐγίνοντο καὶ τον ἐκ γης πλοῶτον απάντων οντα πλούτων δικαιότατον της στρατιωτικης καὶ ου ἐχούσης το βεβαιον εὐπορίας γλυκύτερον ἐτίθεντο τω δε Νόμα περιην ἐκχτούτων φιλεῖσθαι μεν υπὸ των αρχομενων, ζηλοὐ- 402 σθαι δ' υπὸ των περιοίκων, μνημονεύεθθαι δ' αὐτων ἐπιγινομένων ' δι ν οἴτε στάσις ἐμφύλιος την πολιτικην ελυσεν ομόνοιαν, οὐτε πόλεμος αλλοεθνης ἐκ των κρατίστων καὶ θαυμασιωτάτων την πόλιν 10 ἐπιτηδευμάτων ἐκίνησε τοσοὐτον γαρ ἀπέσχον οἱ περίοικοι την πόλεμον συχίαν Ῥωμαίων ἀφορμην της κατ αυτῶν ἐπιθέσεως πολαβεῖν, στεκαὶ εἴ τις αυτοῖς προ αλληλους συνέστη πόλεμος διαλλακτηρας ποιοῶντο Ῥωμαίους καὶ ἐπὶ διαιτητη 15 Νόμα τὰς ἔχθρας διαλύειν ξίουν τοὐτον υ αν αἰσχυνθείην ἐγὼ τον ἄνδρα των ἐπ εὐδαιμονία διαβοηθέντων ε τοῖς πρώτοις καταριθμεῖν γένους τε

γαρ ἔφυ βασιλείου καὶ μορφης ἀπέλαυσε βασιλικης παιδείαν τε οὐτην περὶ λόγων ἄχρηστον ησκησεν, ἀλr 20 ἐξ ης εὐσεβεῖν ἔμαθε και τὰς ἄλλας ἐπιτηδεύειν ἀρετάς. 4γεμονίαν δε την ' μαίων παραλαβεῖν ξιώ-

403 θη νέος ων κατὰ κλέος αρετης π αυτῶν ἐπίκλητος ἀχθεὶς καὶ διετέλεσε πειθομένοις ἄπαντα τον βίον τοις ἀρχομένοις χρώμενος ' λικίας δ' ἐπὶ μηκιστον δηλασεν λόκληρος οὐδεν πο της τύχης κακωθεὶς καὶ θανάτων τον ραστον ἐτελεύτησεν υπὸ γήρως

μαρανθεὶς, ομοίου παραμείναντος αὐτω του συγκληρωθέντος ἐξ ἀρχης δαίμονος ως ἐξ ἀνθρώπωνήφανίσθη, βιωσας μὲν περ ὀγδοηκοντα ἔτη, βάσι 30λεύσας δε τρία καὶ τετταράκοντα, γενεὰν δὲ καταλιπὼν, ως με οἱ πλείους γράφουσιν, υιοὐ τέτταρας

259쪽

208 - B καὶ θυγατερ μίαν, ων ἔτι σώζεται τα γένη, ς δε Γέλλιος Γναῖος ἱστορεῖ θυγατέρα μόνην, ης ἐγένετο υγκος Μάρκιος ὁ τριτος απ' ἐκείνου γενόμενος Ρωμαίων βασιλευς τελευτήσαντι δ' αυτ πένθος μεγα προυθετο πόλις καὶ ταφας ἐποιήσατο λαμπροτάτας κεῖται δ' ἐν Σανίκλω πέραν του δεβεριος ποταμοs. καὶ ταμεν περὶ Πομπιλίου Νόμα τοσαυτα παρελάβομεν.

260쪽

AΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ

Τελευτήσαντος δὲ Πομπιλίου γενομένη πάλιν ἡ βουλη των κοινῶν κυρία μένειν ἔγνω ἐπὶ της αυτῆς πολιτείας, οὐδε του δήμου γνώμην λαβόντος τέραν, καὶ καθίστησιν ἐκ των πρεσβυτέρων του ἄρξοντας την μεσοβασίλειον ἀρχην εἰς ρισμένον τινὰ ημερῶν 5αριθμον, φ ων ἀποδείκνυται βασιλεῶς, ν απας ὁ δῆμος ξίου, Γλλος στίλιος γένους ων τοιοίδε ἐκ πόλεως Μεδυλλείας, ν Ἀλβανοὶ μεν ἔκτισαν, 5 Ῥωμύλος δ κατὰ συνθήκας παραλαβὼν Ῥωμαίων ἐποίησεν ἀποικίαν, ἀνηρ ευγενὴς καὶ χρήμασι δυνα 10τος στίλιος νομα μετενεγκάμενος εἰς Ῥώμην τον

βίον αγεται γυναῖκα ἐκ του Σαβίνων γένους Κρσιλίου θυγατέρα την φηγησαμενην ταῖς μοεθνέσι πρεσβεῖσαι προς τοὐς πατέρας περ τῶν ανδρῶν, τε Σαβινο Ῥωμαίοις ἐπολέμουν, καὶ του συνελθεῖν εἰ 15 φιλίαν τοὐς ηγεμόνας αἰτιωτάτην γενέσθαι δοκοῶσαν. ουτος ὁ ἀνὴρ πολλοὐ συνδιενέγκας Ῥωμύλω πολέμους καὶ μεγάλα ἔργα ποδειξ μενος ἐν ταῖς προς Σαβίνους μάχαις αποθνήσκει καταλιπὼν παιδίον μονογενες και θάπτεται πρυς τῶν βασιλέων ἐν 20

SEARCH

MENU NAVIGATION