Antiquitatum Romanarum quae supersunt

281쪽

των με τιμῶν πλεον αυτοὶ φέρε-αι, των δε πόνων ἔλαττον ὁ δε υλβανὸς το μεν ολίγοις σώμασι κινδυνεύειν τὰς πόλεις ὀρθῶς ἐνόμιζεν εἰρῆσθαι, περὶ δε της ἐν προς ἔνα μάχης διεφέρετο λέγων 442b τι τοι μεν γουμενοις των στρατοπέδων ὁταν ἰδίαν κατασκευάζωνται δυναστείαν καλος καὶ ναγκαῖος

ἐστιν ὁ περὶ της αρχης προ αλληλους ἀγων, ταῖς

δε πόλεσιν αυταῖς πειδαν περ των πρωτείων δια

φέρωνται προς ἀλληλα ου μόνον σφαλερὸς ἀλλαὶ καὶ αἰσχρὸς ὁ δια μονομαχίας κίνδυνος, ἐάν τε της κρείττονος λάβωνται τύχης ἐάν τε της χείρονος. τρεις δε ἄνδρας ἐπιλέκτους αφ' κατέρας πόλεως συνεβούλευεν π την πάντων οψιν Ἀλβανῶν τε και Ῥωμαίων διαγωνίσασθαι ἐπιτηδειότατον γαρ ἶ- 15 ναι τονδε τον ἀριθμὸν εἰς ἄπασαν ἀμφισβητουμένου πράγματος διαίρεσιν αρχήν τε και μέσα καὶ τελευτὴν ἔχοντα ἐν εαυτῶ ταύτη προςθεμένων τ γνωμύ Pωμαίων τε καὶ Ἀλβανῶν τε σύλλογος διελύθη και ἐπὶ τους ἰδίους ἀπηεσαν κάτεροι χάρακας. et XIII. Ἐπειτα καλέσαντες εἰς ἐκκλησίαν τὰς δυνάμεις ἀμφοτέρας οἱ στρατηγοὶ διεξῆλθον ἄ- διελέχθησαν αυτοὶ προς αλλήλους καὶ ἐφ' οἷς συνέθεντο καταλύσασθαι τον πόλεμον ἐπικυρωσάντων δε των στρατευμάτων αμφοτέρων κατὰ πολλὴν ευδόκησιν 4325 τὰς των στρατηγῶν ομολογίας, θαυμαστὴ μετὰ τοὐτοκατεῖχε φιλοτιμία καὶ λοχαγοῖς καὶ στρατιώτας πολλῶν πάνυ προθυμουμένων ἐξενέγκασθαι τα της μάχης αριστεῖα καὶ οὐ λόγω dπουδαζόντων μόνον, ἀλλακαὶ ἔργω φιλοτιμίας ἀποδεικνυμένων, στε χαλε- δ πὴν γενέσθαι τοῖς ἡγεμόσιν αυτῶν την τῶν ἐπιτηδειοτάτων διάγνωσιν. εἰ γάρ τις ὴν η πατέρων ἐπι

φανεία λαμπρὸς σώματος ρώμη διαπρεπὴς ἡ πράξει

282쪽

τη καπὰ χεῖρα γενναῖος η κατ' αλλην τινὰ τύχην τόλμαν ἐπίσημος αυτον ξίου τάττειν πρῶτον ἐν τοῖς τρισί. ταύτην ἐπὶ πολῶ χωροῶσαν ἐν ἀμφοτέροις τοι στρατεύμασι την φιλοτιμίαν ο των Mλβανῶν ἔπαυσε στρατηγὸς ἐνθυμηθεὶς, ὁτι θεία τις πρόνοια ἐκ πολλο προορωμένη τον μέλλοντα συμβήσεσθαι ταῖς πόλεσιν αγῶνα τους προκινδυνεύσοντας περ αυτῶν κατεσκεύασε γενέσθαι οἴκων τε

οὐκ αφανῶν καὶ τα πολέμια ἀγαθοῶς ὀφθῆναί τε καλλίστους καὶ ἴτε γενέσεως μοίας τοῖς πολλοῖς 10444 μετειληφότας, ἀλλα σπανίου καὶ θαυμαστῆς δια τοπαράδοξον. ρατίω γαρ τινι Ῥωμαίω και Κορατίωτο γένος λβαν κατὰ τον αυτὸν χρόνον ἐνεγγύησε θυγατέρας διδύμους Σικίνιος λβανός. τούτοις ἀμφοτέροις αἱ γυνακες ἐγκύμονες ἄμα γενόμεναι, 15 τὰς πρωτοτόκους ἐκφέρουσι γονὰς αρρενα βρέφη τρίδυμα, και αὐtὰ οἱ γεινάμενοι προς οἰωνοὐ λαβόντες ἀγαθοὐ καὶ πόλει καὶ οἴκω τω σφετέρω τρέφουσιν απαντα καὶ τελειοὐσι θεὸς δ' αὐτοῖς, σπερ κατ'αρχὰς ἔφην, δίδωσι κάλλος τε καὶ ρώμην καὶ δη καὶ 20 ψυχῆς γενναιότητα μηδενὸς τῶν ἄριστα πεφυκότων χειροσι γενέσθαι τούτοις ἔγνω τοίς ἀνδράσιν ὁ Φουφέττιος ἐπιτρέπειν τολύπερ της γεμονίας ἀγῶνα καὶ προκαλεσάμενος εἰς λόγους τον βασιλέα τῶν ' - μαίων λέγει προς αυτόν 25 XIIII. Θεός τις ἔοικεν, ω Τύλλε, προνοούμενος τῶν πόλεων κατέρας ἐν ἄλλοις τε πολλοῖς καὶ δηκαὶ κατὰ τόνδε τον ἀγῶνα φανερὰν την εἴνοιαν πε- 44 ποιῆσθαι - γαρ ὁρεθῆναι τοὐς ἀγωνιουμένους ὐπερ πάντων γένει τε μηδενὸς χείρονας καὶ τὰ πολέ- 30μια ἀγαθοῶς ὀφθῆναί τε καλλίστους, προς δε τούτοις

ξυνὸς πεφυκότας πατρὸς καὶ υπὸ μιας γεγεννημέ-

283쪽

νους μητρὸς και το θαυμασιώτατον ἐν μια προελθόντας εἰς φως μερα, παρ' μῖν μεν ορατιους, παρ' ημῖν δε Κορατίους, θαυμαστοτινι και θεία παντάπασιν ἐοικεν ευεργεσία. τί οὐ ου δεχόμεθα την τοσαύτην του δαιμονίου πρόνοιαν κά παρακαλου-

μεν ἐπὶ τον περ της γεμονίας αγῶνα τοὐς τριδύμους αδελφοὐς κάτεροι τά τε γαρ ἄλλα, ὁσα ἐν τοῖς ἄριστα μαχησομένοις βουλοίμεθ' αν εἶναι, καν τούτοις ἔνεστι τοῖς ἀνδράσι, καὶ το μη προλιπεῖν τοὐς προ- 10 ασπιστὰς κάμνοντας τούτοις μαλλον πάρξει ἀδελφοῖς οὐσι παρ' sςτινας αλλους Ῥωμαίων τε καὶ Ἀλβανῶν η τε φιλοτιμία των αλλων νέων χαλεπηλυθηναι δι' ετέρου τινος οὐσα τρόπου ταχεῖαν ξει κρίσιν τεκμαίρομαι γαρ τινα καὶ παρ' μιν ριν 15 εν πολλοις εἶναι τῶν ἀντιποιουμένων αρετης, σπερ καὶ παρ' λβανοῖς ους εἰ διδάσκοιμεν ὁτι θεία τις ἔφθακε τύχη τας ἀνθρωπίνας σπουδὰς αὐτη παρα- 446σχοῶσα τοὐς ἐξ ἴσου τον περ τῶν πόλεων αγῶνα ποιησομένους, ου χαλεπῶς πείσομεν. -υ γαρ ρετῆ20 λείπεσθαι δόξουσι τῶν τριδύμων δελφῶν, αλλὰ φύσεως εὐκληρία και τύχης ἰσορροπου προς το ἀντίπαλον επιτηδειότητι.

XV. I σαῶτα του Φουφεττίου λεξαντος καὶ πάντων την γνώμην ἐπαινεσάντων ετυχον δε Ῥωμαίων

et τε καὶ Ἀλβανῶν οἱ κράτιστοι παρόντες ἀμφοτέροις μικρον ἐπισχὼν ο Τύλλος λεγει Τὰ μὲν ἄλλα ορ- θῶς ἐπιλελογίσθαι μοι δοκεῖς, Φουφέττιε θαυμαστ γαρ τις η την ουδέποτε συμβῆσαν ὁμοιογένειαν ἐν ἀμφοτέραις ταῖς πόλεσιν ἐπι της μετέρας δ γενεῆς ἐξενέγκασα τύχη δ δ' ἀγνοεῖ ἔοικας, οπολῶν παρέξει τοῖς νεανίσκοις κνον, ἐὰν ἀξιῶμεν

αυτους ἀλλήλοις χωρεῖν διὰ μάχης η γὰρ ρατίων

284쪽

ἐστι των ωλβανῶν, καὶ τέθραπται τα μειράκια ἐν τοῖς αμφοτερων των γυναικῶν κόλποις σπάζονταί τ' αλληλους καὶ φιλοῶσιν οὐχ ηττον η τους εαυτῶν ἀδελ- 44 φούς. ρα δη μη ποτε οὐχ ὁσιον ἡ τούτοις ἀναδιδόναι βτα πλα και καλεῖν αυτοὐς ἐπὶ τον κατ αλληλων φόνον ανεψιοὐ καὶ συντρόφου οντας το γαρ ἐμφύλιον αγος, ἐὰν ἀναγκασθῶσιν αλλήλους μιαιφονεῖν, εἰς μῶς ἐλεύσεται τοὐς αναγκάζοντας λέγει προς αὐτον ο Φουφέττιος' οὐδ με λέληθεν, .l0Tύλλε, το συγγενες των μειρακίων, οὐδ' ως ἀναγκάζων αὐτοῖς τοι ἀνεψιοῖς δια μάχης χωρεῖν εἰ μη βουληθειεν αὐτοι το αγῶνα πομεῖναι παρεσκευασάμην, ἀλλ' ἐπειδὴ τάχιστα ἐπὶ νουν λθέ μοι τόδε το βούλευμα τοὐς λβανοὐ Κορατίους Ibμεταπεμψάμενος αὐτὸς ἐπ' ἐμαυτο διάπειραν ἔλαβον εἰ βουλομενοις αὐτοί ἐστιν Ἀγων δεξαμενων δ αυτῶν του λόγον ἀπίστφ τινὶ και θαυμαστ προθυμία, τότε ἀνακαλύπτειν ἔγνων τὸ βούλευμα καὶ φέρειν εἰς μέσον σοί τε τὸ αὐτο τοὐτο ποτίθεμαι 20 ποιεῖν καλέσαντι τους παρ' ἡμίν τριδύμους πειραναυτῶν της γνώμης ποιήσασθαι. ἐὰν μεν οὐν κόντες 448 συνεπιδιδῶσι κἀκεῖνοι τα σώματα προκινδυνεῶσαιτης εαυτῶν πατρίδος δέχου την χάριν, ἐὰν δε ἀναδύωνται μηδεμίαν αὐτοῖς πρόσφερε ἀνάγκην μαν raτεύομαι δε καὶ περὶ ἐκείνων οἷα καὶ περὶ τῶν μετέρων, εἴπερ γοῶν εἰσὶν οῖους ἀκούομεν, λίγοις τοις ἄριστα πετυκόσιν μοιοι καὶ τὰ πολέμια γαθοί 'κλέος γαρ αὐτῶν καὶ προς μῆς ἐλήλυθε της αρετης. XVI. έχεται δη την παραίνεσιν ὁ Τύλλος καὶ 30 δεχημερους ποιησάμενος ἀνοχὰς ἐν αἷς βουλεύσεταί τε και μαθὼν την διάνοιαν τῶν ρατίων ἀποκρι-

285쪽

νεῖται παρῆν εἰς την πόλιν ταῖς ν ἔξης ημεραι βουλευσάμενος αμα τοι ἀρίστοις, πειθη τοῖς πλείστοις εδοξε δέχεσθαι τὰς του Φουφεττίου προκλησεις, μεταπεμπεται τους τριδύμους δελφους καὶ λέγει προς αυτούς υνδρες ράτιοι, Φουφέττιος ὁ Ἀλβανος εἰς λόγους συνελθὼν ἐμοι την τελευταίαν ἐπὶ στρατοπεδου σύνοδον εφ τους προκινδυνεύσοντας περ 449εκατέρας πόλεως τρεις ανδρας ἀγαθοὐ κατὰ θείαν γεγενῆσθαι πρόνοιαν, ων οὐκ αν εὐροιμεν τερους 104ἴτε γενναιοτερους ἴτε ἐπιτηδειοτέρους, λβανῶν με Κορατίους, Ῥωμαίων δε ὁμῶς τοὐτό τε καταμαθὼν αυτὸς ἐξητακεναι πρῶτον εἰ βουλομένοις εἴη τοῖς ἀνεψιοῖς μῶν ἐπιδοίναι τα σώματα si πατρίδι, μαθὼν δε αυτοὐς ἀναδεχομένους τον περ 15 απάντων αγῶνα κατὰ πολλην προθυμίαν θαρρῶν εἰς μεσον ἐκφερειν δη τον λόγον, ξίου τε καὶ ἐμεπεῖραν μῶν λαβεῖν, πότερον βούλεσθε προκινδυ- νεῶσαι της πατρίδος ὁμόσε χωρήσαντες Κορατίοις

παραχωρεῖτε της φιλοτιμίας ταύτης τεροις. - δε 20 αρετης μεν ενεκα καὶ της κατὰ χεῖρα γενναιότητος, ην οὐ λανθάνουσαν ἔχετε, πάντων μάλιστα δεξομενους μῆ τον περ των ριστείων κίνδυνον ἄρα - σθαι, δεδοικὼς μη et προς τους Ἀλβανοὐς τριδύμους συγγενες εμπόδιον μιν γένηται της προ-

2 θυμίας, χρόνον ητησάμην εἰς βουλην ἀνοχὰς δε- 450χημερους ποιησάμενος ως δε ἀφικόμην εὐρο την

βουλην συνεκάλεσα καὶ προύθηκα περὶ του πράγμα - τος ἐν κοινῶ σκοπεῖν δόξαν δε ταῖς πλείοσι γνώμαις, εἰ μεν κόντες ἀναδέχοισθε τον αγῶνα καλὸν 30 ντα καὶ προσηκοντα ἡμῖν, et ἐγὼ πρόθυμος μην

μόνος περ απάντων διαγωνίσασθαι, ἐπαινεῖν τε καὶ

δεχεσθαι την χάριν μῶν, εἰ δε τὸ συγγενες ἐντρε-

286쪽

235πόμενοι μίασμα ου γαρ δη κακοὶ ψυχὴν μολογοῶντες εἶναι, τους ἔξω του γένους ἀξιώσαιτε καλεῖν μη-qbi δεμίαν ἡμῖν νάγκην προςφέρειν ταῶτα της βουλης ψηφισαμένης καὶ ἴτε προς ὀργὴν δεξομένης εἰ δι' ὁκνου το εργον λάβοιτε οἴτε μικραν χάριν εἰσομένης ουμῖν εἰ τιμιωτέραν ηγήσαισθε της συγγενείας την

πατρίδα, τυγχάνετε ευ βουλευσάμενοι. XVII. Dς η ταυτ ηκουσαν οἱ νεανίαι, μεταστάντες ἐτέρωσε καὶ διαλεχθέντες λίγα προ αλληλους προσέρχονται πάλιν ἀποκρινούμενοι και λέγει περ 10 απάντων ο πρεσβύτατος τοιάδε ει με ἐλευθέροις ημῖν ουσι και κυρίοις της ἰδίας γνώμης ξουσίαν παρεῖχες, ω Τύλλε, βουλεύσασθαι περὶ του προς τους νεψιοὐς αγῶνος, οὐθεν δε διαμελλήσαντες

απεκρινάμεθα αν σοι τοὐς εαυτῶν διαλογισμούς II ἐπειδ δε περίεστιν μῖν Ο πατηρ, ου χωρις οὐδετἀλάχιστα λέγειν η πράττειν ἀξιουμεν, αἰτούμεθά σε ob ολίγον ἀναδέξασθαι χρόνον την ἀπόκρισιν ημῶν εως

τω πατρι διαλεχθῶμεν ἐπαινέσαντος δὲ του Τύλλουτην εὐσέβειαν αυτῶν καὶ κελεύσαντος οὐτω ποιεῖν 20ἀπyεσαν τον πατέρα δηλώσαντες δε αὐτῶ τὰς προκλήσεις του Φουφεττίου καὶ ους ὁ Τύλλος διελέχθη λόγους και τελευταίαν την εαυτῶν ἀπόκρισιν ἡξίουν εἰπεῖν ντινα γνώμην αυτὸς ἔχει ὁ δε πολαβὼν, ωλε δευσεβες μεν, ἔφη, πρῆγμα ποιεῖτε, ω παῖδες, bτω πατρὶ ζῶντες καὶ οὐδεν ἄνευ της ἐμης γνώμης διαπραττόμενοι, καιρὸς δὲ και μας αυτοὐς δη περιυμῶν τά γε τηλικαsτα φαίνεσθαι φρονοῶντας. πο-

λαβόντες ουν τον ἐμὸν βίον δη τέλος ἔχειν φανερὸν ποιήσατέ μοι, τί δή ποτ' αὐαυτοὶ προείλεσθε πράτ- 30τειν ἄνευ του πατρὸς περι τῶν ἰδίων βουλευσάμενοι Ἀποκρίνεται προ αυτὸν ὁ πρεσβύτατος

287쪽

τοιάδε ' δεξάμεθ' αὐτον περ της γεμονίας

αγῶνα και πάσχειν πεμείναμεν ο τι αν τω δαιμονίω δοκρ τεθνάναι γαρ α βουλοίμεθα μαλλον ζην νάξιοι γενόμενοι σου τε καὶ των προγόνων. το-προς του ανεψιους συγγενες ου ημεῖς προ- 453τεροι λύσομεν, αλλ' ς υπο της τύχης διαλέλυται στέρξομεν. εἰ γαρ Κορατίοις λαττον κρίνεται του καλου το συγγενες, ουδε ορατίοις τιμιώτερον φανήσεται το γενος τηναρετης ὁ δε πατηρῶς εμαθε την 10 διάνοιαν αυτῶν περιχαρης γενόμενος καὶ τὰς χεῖρας ἀνασχών εἰς τον ουρανὸν πολλὰς ἔφη χάριτας εἰδέναι τοῖς θεοῖς, οτι παῖδας ἔδωκαν αυτ γενέσθαι καλοὐς και αγαθούς ἔπειτα περιλαβὼν εκαστον αυτῶν καὶ τὰς δίστας ἀποδους σπασμῶν τε καὶ φιλημάτων Ib φιλοφροσυνας, Ἐχετ Ἀφη, καὶ την μην γνώμην, παῖδες αγαθοὶ καὶ πορευθέντες ἀποκρίνασθε Ἀλλωτην τ ευσεβη καὶ καλην ἀπόκρισιν οι με δη χαίροντες ἐπὶ τ παρακελευσε του πατρὸς ἀπηεσαν καὶ προσελθόντες τω βασιλει ἀναδέχονται τον αγῶνα, 20 κἀκεῖνος συγκαλέσας την βουλην καὶ πολλοὐ μαίνους των νεανίσκων διαθεμενος ποστελλε πρέσβεις προ τονυλβανὸν τοὐς δηλώσοντας, οτι δέχονται μαῖοι τη-αῖρεσιν καὶ παρέξονται τους ορατίους διαγωνιουμένους περ της ἀρχης. re XVIII. παιτούσης δε της ποθέσεως καὶ τον τρόπον διεξελθεῖν της μάχης κριβῶς καὶ τα μετὰ ταύτην γενόμενα πάθη θεατρικαῖς ἐοικότα περιπε - 4b4τείαις μ ραθύμως διελθειν πειράσομαι καὶ περὶ τούτων ἐκ κριβείας καστον, ς ἐμη δύναμις, εἰ-δ πεῖν ἐπειδη γαρ ὁ χρόνος ηκεν ἐν, τέλος ἔδει λαβεῖν τὰς ομολογίας, ἐξήεσαν μεν α των Ῥωμαίων δυνάμεις πανστρατια, ἐξήεσαν δε μετὰ ταυθ' ι νεανίσκοι τοῖς

288쪽

σιλεῖ κατευφημούμενοί τε υπὸ παντος του κατὰ την πόλιν οχλου καὶ παττόμενοι τὰς κεφαλας ἄνθεσιν ' ηδ δε καὶ η των 'Aλβανῶν ἐξεληλύθει στρατιά. ἐπεὶ δε κατεστρατοπεδεύσαντο πλησίον αλληλων με bταίχμιον ποιησάμενοι τον διείργοντα την ωμαίων

απὸ της λβανῶν ρον, ἔνθα και πρότερον εἶχονεκάτεροι του χάρακας, πρῶτον μεν ἱερὰ θύσαντες ἄμοσαν ἐπὶ τῶν ἐμπύρων στέρξειν την τύχην, πιαν ἐκ της μάχης τῶν ανεριῶν κατέρα πόλις ἐξενέγκηται, 10 καὶ φυλάξειν τὰς μολογίας βεβαιους μηδένα προσά-

455 γοντες αυταῖς δόλον αυτοί τε και γένος το ἐξ αυτῶν ἐπεὶ δε τα προς θεοὐς οσια ὁιεπράξαντο θεμενοι αδπλα προηγον ἐκ του χάρακος αμφότεροι θεατα της μάχης ἐσόμενοι τριῶν η τεττάρων σταδίων το μεταξυ 15 χωρίον τοῖς ἀγωνιζομένοις καταλιπόντες και μετ υπολῶ παρῆν του τε Κορατίους ο τῶν Mλβανῶν στρατηγος ἄγων καὶ τους ορατίους ὁ τῶν ' μαίων βασι - λεὐ ώπλισμένους τε κάλλιστα καὶ τον ἄλλον ἔχοντας κόσμον οἱον ἄνθρωποι λαμβάνουσιν ἐπὶ θανάτω γε - 20νόμενοι δε σύνεγγυς αλληλων τὰ μεν ξίφη τοις πασπισταῖς παρέδωκαν, προσδραμόντες δε περιέβαλλον αλληλους κλαίοντες καὶ τοῖς δίστοις ὀνόμασιν ἀνα- καλουντες, στε εἰς δάκρυα προπεσεῖν απαντας καὶ πολλην ἀστοργίαν κατηγορεῖν σφῶν τε αυτῶν και 25 τῶν ηγεμόνων, ὁτι παρον ἄλλοις τισὶ σώμασι κρῖναι

την μάχην εἰς ἐμφύλιον αἱμα καὶ συγγενικὸν ἄγος

τολύπερ τῶν πόλεων αγῶνα κατέκλεισαν παυσάμε - 456 νοι δε τῶν ασπασμῶν οἱ νεανίσκοι καὶ τὰ ξίφη παρὰ τῶν πασπιστῶν λαβόντες ἀναχωρησάντων τῶν πέ- 30λας ἐτάξαντό τε καθ' ηλικίαν καὶ συνήεσαν ὁμόσε. XVIIII. έως μεν οὐν ησυχία τε καὶ σιγη κατειχεν

289쪽

238 ἀμφοτέρας τὰς δυνάμεις ἔπειτα ἀναβοησεις τε ἀθρόαι

παρ'Ἀμφοτερων αυτῶν ἐγίνοντο καὶ παρακελεύσεις τοῖς μαχομένοις ναλλὰξ εὐχαί τε καὶ οἰμωγαι καὶ παντος αλλου πάθους ἐναγωνίου φωναὶ συνεχεῖς, αἱ μεν προς τα δρώμενα τε καὶ ορώμενα φ' κατέρων, αἱ δε προ τα μελλοντα τε καὶ ὐποπτευόμενα καὶ υπλείω τα εἰκαζόμενα τῶν γινομένων η τε γαλοψις εκ πολλοὐ διαστήματος γινομενη πολ-το ἀσαφες εἶχε, καιτο προς τοὐς οἰκείους ἀγωνιστὰς κάστοις συμπαθες 1 επὶ το βεβουλημένον ἐλάμβανε τα πρασσόμενα α τε συνεχεῖς τῶν μαχομενων ἐπεμβάσεις καὶ ἡπαναχωρη- 45 σεις και εἰς.τὸ ἀντίπαλον αυθις ἀντιμεταστάσεις πολλαὶ καὶ ἀγχίστροφοι γινόμεναι το ακριβες της γνώμης ἀφηροῶντο καὶ ταῶτα ἐπὶ πολὐν γίνετο χρόνον. ρώ- 15 μην τε γὰρ σώματος τυχον ομοίαν εχοντες κάτεροι καὶ το γενναῖον της ψυχῆς ἰσόρροπον πλοις τε καλλίστοις σκεπασμενοι τα σώματα ολα καὶ γυμνον οὐδὲν ἀπολιπόντες μέρος ο τι καὶ τρωθεν ὀξεῖαν ἔμελλεν οἴσειν την τελευτὴν, στε πολλοὶ Pωμαίων τε καὶ

20 λβανῶν ἐκ τοὐ φιλονεικεῖν τε και συμπαθειν τοῖς σφετέροις λαθον αυτοὐς το τῶν κινδυνευόντων μεταλαβόντες πάθος ἀγωνισταί τε μῆλλον ἐβούλοντο ἐθεαταὶ τῶν δρωμένων γεγονέναι. ψε δ' ουν ποτε ὁ πρεσβύτατος τῶν λβανῶν ω προ αυτον ἀντιτε - 25 ταγμένω συμπλέκεται παίων τε καὶ παιόμενος αλλας ἐπ' αλλαις πληγὰς και πως τυγχάνει το Ῥωμαίου διὰ βουβῶνος ἐνέγκας το ξίφος ο δε τοῖς τε ἄλλοις Mτραύμασι κεκαρωμένος δη και την τελευταίαν πλη- γην θανατηφόρον ἔχων πολυθέντων τῶν μελῶυ30 καταρρυεὶς ποθνησκει. ς δε os εἶδον οἱ θεαταὶ

το μάχης ἄμα πάντες ἀνεβόησαν 'Aλβανοὶ μεν ς νικῶντες ηδη, Ῥωμαῖοι δ'Ἀς κρατούμενοι. οὐ γὰρ

290쪽

- asδη σφετέρους δυο τοῖς τρισὶν λβανοῖς εὐκατεργά- στους πελάμβανον γενήσεσθαι. ἐν δ' ἐγίνετο ταῶτα, ὁ παρασπίζων τω πεσόντι ' μαῖος ορῶν ἐπὶτω κατορθώματι περιχαρῆ τονυλβανὸν θεῖται ταχυς ἐπ αυτον καὶ πολλὰ μεν τραυματα δους, πολλὰ 5 δὲ αὐτος λαβὼν τυγχάνει πως κατὰ της σφαγῆς αυ- του βάψας το ξίφος και διαχρησάμενος μεταβαλούσης δε τῆς τύχης ἐν ὀλίγω τά τε των αγωνιζομένων ἔργα και τὰ των θεωμένων πάθη, καὶ Ρωμαίων μεν ἀναθαρρησάντων ἐκ τῆς πρότερον κατηφείας, λβα 10

νῶν δε αφηρημένων το χαιρον, τέρα πάλιν ἀντιπνεύσασα τοις των Ῥωμαίων κατορθώμασι τύχη τούτων μενέταπείνωσε τὰς ἐλπίδας, τὰ δε των πολεμίων

φρονήματα ἐπῆρεν του γὰρ 'Aλβανοὐ πεσόντος ὁ τηνἄbs πλησίον αυτos ἔχων στάσιν αδελφος συμπλέκεται τω i5 καταβαλόντι, καὶ τυγχάνουσιν αμφότεροι κατὰ τον αυτον χρόνον πληγὰς ἐξαισίους ἐξενέγκαντες κατ αλλήλων , ὁ μὲν λβανος οὐ Pωμαίου κατὰ τολμεταφρένου καὶ μέχρι των σπλάγχνων βάψας το ξίφος, ὁ

δε ' μαῖος πελθὼν την προβολὴν οὐ πολεμίου και 20των ἰγνυῶν την τέραν ὁποτεμών.

XX. V μεν δὴ το καίριον τραsμα λαβὼν εὐθυς

ἐτεθνήκει, ὁ δε την ἰγνύαν τετρωμένος ουκέτι βέβαιος ην στάναι, σκάζων δε καὶ τὰ πολλὰ τω θυρεῶ διερειδόμενος ἀντείχεν μωρ. ἔτι καὶ μετὰ οὐ περιλειπο- 25 μένου τωλαδελφῶν ἐπὶ τον πομένοντα ' μαῖον

ἐχώρει, περιέστησάν τε αὐτονί με ἐξ ἐναντίας προσιὼν ὁ δε κατὰ νώτου. ω δν Ῥωμαίω δείσαντι μηκυκλωθεὶς προ αυτῶν εὐκατέργαστος γένηται δυσί τε μαχόμενος καὶ διχόθεν ἐπιοίσιν ην δε ακραιφνὴς 30 ἔτι λογισμος εἰσέρχεται διελεῖν τους πολεμίους ἀπ' αλλήλων και χωρὶς κατέρω μάχεσθαι. ἀστα δε δια -