Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

101쪽

δρκοις καὶ ἐν ταῖς θυσίαις, απερ πάντα περὶ τοῖς θεους. Potestne dilum re ostendi, Achrioum a Graecis veterit rus pro quacumque apta dici solitum' Unde Melusime Veror ius ait

vinum Achesos Liberum patrem mismιr,se. Ad Wιam rem satis testium est, mim Aristophanis coniici et Ephori histo tot verba prodideramus, tamen ultra prostrediemur. Didymus enim. orammaticortim facile er dilissim/s, positu ροι ussa, quam superius Ephortis dira, aueram M/og e aiecit his verbis, ἄμεινον δὲ ἐκεῖνο λέγειν, o τι δια το πάντων ποταμῶν πρεσβυτατο

εἶναι Ἀχελῶον τιμὴν ἀπονέμοντας αὐτῶ τοὐς ἀνθρώπους

πάντα απλῶς τὰ νάματα τῶ ἐκείνου Dνόματι προσαγορευειν.

ὁ γosν 'Aγησίλαος 'Aκουσίλαος I. ;ro nov. thos. VOl. I ad tab. Rre. Unger. Tlaeb. parad. p. 182) διὰ τῆς πρώτης ἱστορίας δεδήλωκεν, ὁτι 'Aχελῶος πάντων τῶν ποταμῶν πρεσβυ- τατος. ἔφη δέ 'SZκεανός δε γαμεῖ Τηθύν εαυτοs αδελφήν. τῶν δε γίγνονται τρισχίλιοι ποταμοί, 'Aχελῶος δε αυτῶν πρεσβύτατος, nil l. ος) καὶ τετίμηται μάλιστα. Lices Miιnde

ista sus iant ad probationem moris antiqui , Ῥιo ita loq endi usus sit , ριt Acheloi s commune 9mnis apiae nomen haberetur, tamen his quoῬιe et Litrapissis, nobilissimi trustoediar m smptoras. addetur auctoratas, Ulam idem Di mus orammaticus in his

libris, si os τραγωδουμένης λέξεως scripsit, post iu his verbis, Ἀχελῶον πὰν sδωρ Εὐριπίδης φησὶν ἐν Υψιπύλ5 λεγων μὲν περι Γδατος ἔντος σφόδρα πόdήω τῆς 'Ακαρνανίας, ἐν I ἐστι ποταμὸς ωχελῶος, φησί δείξω μὲν ἀργέν- νοισιν 'Ἀχελώου ρόον. 'Haec Macrobius, quibuscum si IIos liiiiiii I 657Mχελῶος ποταμὸς 'Αρκαδίας log. Ἀκαρνανίας) και πὰν

Diuitiaco by Corale

102쪽

Ingor. Thol . parad. p. l82 LIrliclis. ad Achaei D. XVII p. 47 Vagner. p. 54 ed. V ratisi. tragg. min. Cuin liis Macroh, si consentiunt, ut poto eodem ex fonte derivata, soliol. ad Eur. Androin. 167 p. 35 ed. Witzsch. 'Aχελφον παν ποτάμιον υ δωρ φασίν, ώς δρυν πῶν δενδρον καὶ ἀκρόδρυα πάντας τοὐς καρπους : - Eustalli. 1367, 39 εἰ μη ἄρα τις ως προεγράφη 'Aχελῶος απλῶς τὀ υδωρ καὶ ἐνταυθα. Schol. Hom. Il. Φ 194 N αρχαιοτατ Ἐλλας περὶ Λωδωνην καὶ Σελλους ἔκειτο, οθεν ὁ Ἀχελῶος ἐκρεων δι' Αἰτωλίας εἰς τον υμβρακικον ἐξίει κόλπον, ἄχρις ου'Hρακλῆς αυτὀν ἀπέστρεψεν. μέγιστος ουν τῶν ταυτ si ποταμῶν ὁ Ἀχελφος, διὰ 'Aχελώων πῆν πηγαῖον υδωρ. καὶ τό ἐν Λωδώνρ μαντεῖον ἀπασι τοῖς χρησμοῖς κελεύει θυειν Ἀχελήφ. V. schol. Hotii. Il. Ω 616 ῆ ὁτι 'Aχελῶος κοινῶς καλεῖται πὰν υδωρ. ABI). οι δε υχελῶον ὁμώνυμον τψΑἰτωλφ εἶναί τε καὶ ἄλλον περὶ Aυμθν τῆς Ἀχαῖας καὶ ἄλλον περὶ Λάρισσαν τῆς Tρωάδος. καὶ πῆν υδωρ Ἀχελώαν φασιν. ὁ γὰρ ἐν Aωδώνρ θεὸς παρήνεσεν υχελώω θυειν. οθεν καὶ Ἀθηναῖοι καὶ Aυμαῖοι καὶ Ρόδιοι και Σικελιῶταιαυτὸν τιμῶσιν. υκαρνῶνες δε καὶ α γῶνα αυτφ ἐπιτελοί- σιν. - Addo Eustath. Il. 500, 43 A 475 schol. Odyss. γ lλίμνην ὁ ποιητὴς πῆν υδωρ φησίν. In his Oamnibus Didymeae doctrinas latent vestigia.

Belch. ara oodd. Gr. I p. 349, 6 Mηδόνα. ἔστι μεν ἡορνις. ἐκ μεταφορὰς δὲ οἱ τραγικοι την γλωττίδα τῶν βοῶν. Rufinlc. αυλῶν, cs. Hesych. S. V. ἐξηυλημένον.) εστιδ' o που και τὸν αυλόν. ὴ λέξις Αιδυμου. Hesycli. Il 20 αηδόνα γλωσσίδα, μεταφορικῶς Κυριπίδqς Οἰδίποδι καὶ τοὐς αυλοὐς δὲ λωτίνας ἀηδόνας που ἔφη.

103쪽

Hesych. II 426 Phavorin.) Λαπέρσαι ' Λαμπεσας Musur.) Λίθυμος τους Αιοσκουρους ἀπο Λαπέρσης πόλεως. Leg. Λαμπερσας Λίδυμος τους Λιοσκουρους ἀκουειl απὰ Ad, περθεισης πόλεως). LeNico tragico adscripsi propior usum vocabuli ap. Sophoclem Strabonis VIII p. 364 obviuin. Apud Lycopli. Alex. bli Dioscuri Λαπέρσωι aiuliunt οἱ hμίθνητοι ) δίπτυχοι Λαπέρσιοι. Urbis Laconicae

Lapersius victus Lycoph. l 369 Constant. Porplayr. de adin. inap. c. 29 p. l36, l7 ed. Bonn. Cum adn. Ans. Bandum p. 342 sq. Ceterum, ut lioe in transcursu moneam, honainibus etiam Λῆς Λάας Philonio p. 70 Osann.) nomen indi-

turn erat. Scripsit enim Laas, nescio citias, de lapidum sculptura, ut Melissum de apibiis disseruisse o Servio ad Aen. VII 6 6 coinpertu in liabeiniis, Bolch. niteodd. III p. li82Λάα περὶ λίθων γλυφῆς. Forsitan ident suerit, qui ap. Τgotet. Chil. 2, 920 h. 59 Aάi ος vocatur, clito loco pro τὶς φιλόσοφος sortasse λιθογλυφος τις reSeribendunt erit; es.

v. 923 et Plii lol. IV 2 p. 384. Apiud Sotericli. s as. 4l A. Nauehitis in Philol. IV 4, 621 πλαγίου cum Muessero explosit Λαχυ substiti iens, dobebat: Λάου e Schneide vini sententia, citi opitulantur Behh. anecdd. II p. 567, 7. Ε contrario in Georg. Sync. p. l93 D - I p. 365 ed. Bonn. scriptoris Λάας

1ὶ Hoc vocabulum in memoriani rovocat Hesych. II 233 s. v.

104쪽

Eustalli. p. l l 30,6l καὶ α ργεμος νόσος ὀμμάτων, ἀφ'

Ου αργεμα κατα Λίδυμον τα ἐπὶ ὁ φθαλμῶν λευκώματα

ἄν μνήμη τῶ Αἰσχυλω ἐν τῶ ' - πρόσθεν οντ' ἐπάργεμα. ἐκεῖθεν καὶ ἀργῶντες ταὐροι παρὰ Πινδάρω ses. Fl. Lo- book. Philol. VII 1 p. 205 sqq. καὶ ἀργαίνειν τὰ λευκαινειν παρ' Ευριπίδρ ἐν Ἀλκμαίωνι. καὶ ταsρος ἀργι- μήτης ηγουν λευκὰς φασι it. φησὶὶ παρα Φρυr ι to ὁ διακομίσας την Κυρώπην. Hesych. I 5la 'A ργαίν ειw λευκαίνειν Ευριπίδης Ἀλκμαίωνι διὰ νωφῖδος viil g. ψηφῖδος .I 535 Mo γέμω τῶν ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς λεχ)κωμάτων. οἱ δὲ ὀφθαλμῶν, sinato απλῶς ὀφθ.ὶ Σοφοκλῆς ἐπὶ Tαινάρφσατυρικῶ. I 5lT 'Aργιμῆτας ταέρος ' ταχυμητις ἐλευκός, παραγώγως. λέγεται δὲ ἐπὶ τοὐ διακομίσαντος την ρώπην. Ι 1314 Ἐπάργ ε μα' ομματα τετυφλωμένα. πάργεμος' ἀποκεκρυμμένος ῆ νόσος ὀφθαλμῶν. ρπάργεμα γὰρ λέγεται τὰ os ματα, ο ταν ἡ τετυφλωμένα υπὸ λευ- κωματων καὶ πάνtα δε τὰ τυφλὰ καὶ ἀφώτιστα Ουτως λέγονται. Cf. Eustalli. Il. 427, 48 ot. m. 135, 36 Erotian.

105쪽

Ηosyela. I 8Su δακτυλωτὸν ἔκπωμα ' ἔνιοι τοκερας, αμεινον δε τὰ ξώστρωτον leg. ἄμφωτον) λεγόμενον η διὰ τὸ ωτα εχειν ἔξωθεν καὶ δ 1νασθαι το ς δακτύλοις κρατεῖσθαι. οἱ δάκτυλοι ενείροντο. Haec nostri esse ovincit Athon. XI p. 46S I 3. Verba sunt Ionis ex Agamemnone tabula, in qtiam Didymias com '

Hosn h. II 519 μαγάδεις - αυλοὶ κιθαριστήριοι. ἄργανον ψαλτικόν. ὁθεν καὶ τὰ φάλλειν μαγάζειν λέγουσιν.

Haec etiam Didymuin sexplicuisse cognovinni R ex Asten. p. l409 Dds. Sophoclis quo ino testimonio grammaticumh. l. usum esso do et Phot. lox. 239, 15 μ έγ α δ ι ς Φαλτικὸν ἔργανοπι ουτω Σοφοκλῆς. in . Hesych. II 1079 II ITKNAIA' i J τὸ ἐν 'Aθήναις δικαστήριον, τqν πυκνα, Ἱων. Theo ost. 23, 33 Πυκνία ς' τὰ ἐν 'Aθήναις δικαστήριον. Berglc. πυκναίας πτερά. FOntem observationis huius aporit Stephan. Hya. p. 529, 5 Mei ne c. λέγεται καὶ πυκναία παρ' Ἱωνι l Λίδυμος δέ φησιν, ὁτι ' την πυκνα ἰν εχ λέγων κτέ. '

Ab hoc loco profectus eo usque processit Meinelcius, ut in altero Hesychii loco corrupto etiam normen Didymi restitueret vol. II p. 692 Νυμφαῖον ἄχθοπι Ἱων. ὁ πό-

106쪽

90ρος, ox emend. Voss.) ον o Ἀλφειος τὴν 'Αρκάδων sem. Moinelc.) παραμειβόμενος l κατὰ addit M.t τας λεγομένας γλυφὰς διερχεται. οἱ δὲ περὶ Λίδυμον sic Moi noli ius pro

lilod editur ποταμόν) νυμφαῖον δ' dolet M) ὁρος ακου- ουσιν viilgo ἀκot ει i τὀ περὶ τqν Ἀρκαδίαν. Neque dubitat illo, quin ex oo Didynii libro petita sint, quern contritipsuin Ionein scripsisso nostruin ox Athon. XIV p. 634 Εprobabilo sit. At Hesyclitus ne tuo I i lyini ἀντεξηγήσεις

in partes Vocavit, neqiae in eo peccaVit, ποταμόν pro Αίδυμον scriberct. Continentariis onini Didymeis quis credat Diogonianuin usuin osso, quos ipse auctor in brevius contractos in lorica tragicium comicilinque constipavisset γΠοταμόν vero ut salsum, ita vorastini lis est onion latio Πολέμωνα. Accedat thoc istimentii ni Arcadicis Polei nonis Perlegetae, ilii erat saepissitne Didynaus antestati tr. Hii iuigilii r non postronia talitvin verba sed universam vorbomina Ionis explicationem Hesychius. Quae cuin ita sint, non dubito quin reliqui etiani Ho- sychii loci, in quibus Ionis vocabula explicantur, o Didymi quasi sontibus ebulliverint. 12.Venio ad locutia gravissinii naoniens, quem in in Ilii neglectum jacuisse mireris.

misere caecutiat, ut Didymi respici sio insci ipta volunt inaneget, et salsi Brittichium, qui vecta novissin a la. l. omittit et addit post Σέλλων v. 1169 2 Locus Sophocleus rospicitur in Hesyela. II 1062 s. v. προφαντον, unde stimul patot scholion vitiatum esse restitutiono tacili sanan lirin: προσ-φ αν τοπι προσμεμαντευμένον ' ' προειρημέi ον υπό του Βιός. Ουτω διχα του σ ἐν τῆ τραγικῆ λέξει. Lacunae si a posui, fortassis vectis οἱ δέ explendae. Discinius hinc interpreti La. praeter Didymi Piique continentaria ad manum fuisse etiam Didynii λεξιν τραγικήν, ut nobis persuasum esse possit, Didymini nos deprehendere, ubicunquΘDiuitiroci by Coos e

107쪽

vocabulorum ap. schol. Lia. interpretatio cum Hosycli si oxplicationibus concinit. Hoc eniim Ibobeckio corio, eX quo Rankliis de genuina Hesychii forma Oxposuit, uoncedI non anipli iis poterit, quod ait Ai. v. 4ll et saepissime numero ad scholi. adnotat, triinsscripsisse Hosa chium sua e scitoliis. Quod uti de Suida constat, in Hesyclitum profecto ipsam I idynii λέξιν τραγικήν continentern non cadit. Equi lena laoc vero non est dissi inito, interpretem La ., in vi ibi is ipsi cuni Hesyclito convenit, parti in ex ipso l)i lyani lib poninouante, partitia oloxico tragico ea transscrit,ero potuisse; at res nae liorcio eodeni re sit, ciuia, quae Chalcenteriis noster per columentarios spargi ut ossuseque ediderat, haec niaxintain P terncollecta breviataque iteratim in lexica receperit, ut apparet e. o comparatis Atlion. II p. 70 C et Hesych. II 378 se. 5.). CL ctiani, quae de leX. coui. dixi anus. Galenus etiam in praefat. ad Hipp. Voc. explan. p. 404 ed. F2. librimi pr-- sontem se cona positisse dicit Teutliranti rogariti, ut per capita lial oret quo l iudicatum esset et longioribus in Hippocrateria conranontariis den Onstratium. Qitain litana tantum

abest, lioc ut ita intellegon liuia sit, clitas i Didyinus num ii iam in lexico tragico unuin alteriinive Vocabuluna alii oratque in coiminentario interpretatus fuerit, ident lue in commentario stan usque lectionem secuti is sit, cilinin in toxico explicuerat: ut pro diverso, quod in utris lite voluiminibi is sequebatur, consilio, in glossariina tragicarii in congeriem reticulas adso lectiones, ut varias, nonnullis antiquioribus grammaticis probatas, receperit exposuerit ille. Exeiriplo tibi sit Sophool. ap. Hesych. I IT30 θρεκτοῖσι νό- μο ις - ἔνιοι δὲ κρεκτοῖς.

In Antigono v. S Eustath. 723, 28) vi lotiir lectio

1ὶ Per se patet, elim Hosyclitus perquam male flabitus ad nos pervenerat, in consum hic venire reliquos etiam, linde Diogeniantia redintem ari potest, sontes, Photius, inquam, lex. Bel k. p. 3lset. m. Stephanus ByE. - Ε. c. Stephanus p. 560, 18 ed. Moineli. Oxscripsit quas do v. Σελήνας ε Diogeniano hausit Hesychitin s. v. rε- speeto Euripidis Erechtheo ap. Suid. v. ἀναστατοι XVamer. D. XIV p. 704 ed. Didot.).

108쪽

flueti iusse inter προυχοιο et πρόχοιο; utrumque habet ΗΟ- sych. II l06s. l064. Comparasse iuvabit etiarn Hesych. s.

vv. βυσαυχην coli. Poll. II. l35) μεσαυχενας ) μεσσαυχενας es δεσαυχενας coli. Phot. 259, la). Transeo ad schol. ad El. 45l ἀλιπαρῆ τρίχα περιπαθῶς μὲν το της πενίας. τὼ δὲ ἀλ ιπαρῆ ἀντὶ του αυχμηράν. ἐν-τω υπομνηματι λιπαρῆ, ο ἐστιν, ἐξ ης αντον λιπαρήσομεν, ώς εἰ ελεγεν ἱκέτιν τρίχα. Evolvas IIosycinunal on tibi lectio illa dubia ἀλιπαρῆ αυχμηράν, qua in litetur T. Iohnso, repti antSchaes. mel. erit. p. l29 Passo v. lex. Gr. I p. 84, I. Richtoriis do Aeschyli Soplioclis Euripidis interpretibus Graecis p. 29 inter eas lectionis varietates recenset, quae ipsio mala actoriana librariori inive Sedulitate eXoriao videnti tr.

Quid igitur 3 Iccircone conamentaritim significam in sequentibus ἐν δὲ τω υπομνηματι non putabimus 2 Credamusne Psi inniti commentarium nescio siuem, ut ἐνδε τω υπομνηματι fere idein valeat atque ἐν δὲ τω β υπομνήματι, et opponi I idynioo 2 Gravis hic sorot error. Hoconiin significat acci iratus interpres La., qui hoc Pioque loco,

iit supra ad Tracti. 1l6l factuna vidimus, utrianiqrio opus consuluit, in lexico suo nil ei re quidem at- quo exponere lectioneam ἀλιπαρῆ, in conantentario vero al- 'teram λιπαρῆ interpretam. Falsiis igitur est Bitionis Di dyna. p. 30 adnotans ἀλιπαρῆ vulgatam essu lectioneam ea liue pri naum explicam, deinde pro rei Did3uni ipsius coniecturum Isicli λιπαρῆ. Hinc simul lucena nancis Rurschol. El. 488, iubi reptignaro sibimet ipsi hypomnematistes

videtiir. Niniinim I=idynaus in conirnuntario πολυπαις lectionem adoptavit, in lexico tragico vero, quo h. l. Hesychius usus non est, fortasse de πολυπους ΓSputavit. Genainussore lociis otiana legitur in schol. tul Ar. Pliit. 103T Bokk. Qtia in distitiisitione neque hoc neglegi debet, viod in Hosychio o poetis et comicis et tragicis dumtaxat oomim soro glossae explicantur, PI08 etiam commentariis illustra

l) L. c. pro ἔνιοι - γράφεται lege ἔν τισι sc. ἀντιγράφοις. Vecta μεσανχενας l νεκυας ασωτους neque ipse, nequo Borgloinum secutus Selineidowinus attrectare debebRInus.

109쪽

verat I id unus, Cratini, inquam, Eupolidis Aristophanis Phrynichi Monaiidri Aescthyli Sophoclis Et tripictis Achaei Ionis; nobiliore aut inferiore, quem

singuli o Didymi aestiuaatione occuparent, copia glossarum explicataraim, nunc sere iI immenSum excrescat, nune ab invida quasi uiauia sparsa esse videatur. Veriam esse, quod observavianus, unicuique patebit Hesychii thesauros excutienti. Quam enim raro, quaeso, Euripidis mentio fit, quoto contrario Sopito lis glossae enareantur, e tringoediae Grae- eae praticipibus inedium tonente Aesclaylol Ecquis est, qui casu hoc fac tuni meat 3 an quod lexi ei auctor Dialors Aeschyluna et Sophoclem, quam Euripidem antore RInplecteretur, idem Voro palmain deforeet Sophocli 3 Hoc credo. Aia

dias Didymum ipsum in Cobcti scholiis ad Eur. Hoc . 83u Androm. 329. 363. 1054. Quibus lini contulisse iuvabit scholl. ad Soph. O. C. 220 Ant. 155 squo loco vocabulo ἔτερος Euripidem simificam suspicor, ut Ai. 103T- ἐτεροδοξοίντες) Ai. 520 o. T. 264, quibuscum Ualchonarius p. 22 epntendi iubot solioli. ad Eur. Plio uti. SS Ai. 1169. lcf. schol. ad Soph. Phil. I solioli. ad Eur. Plioen. l. Ti. 290. 308).39s. 412.J Adde schol. ad Sopli. Ai. I 34. Quantis contra laudibus in quavis fore pagina Sophocleui suuin extollunt

scholi. G. sonteal o. Ai. 1199 Ο. C. 17. 668, quam i aro vituporant, ut Ai. 1123. 3126. lib4. Atque ut recta via narrem, locos scholi. La. modo iii dicatos Didymi osse ssi inititudine ), quas cum I idymi consura in solioli. Eurip.

lj Cf. etiam Didymum ap. Relaol. Eur. Plioen. 75. cum schol. Soph. El. 62 ἐφυλάξατο-ὀνομάσαι τον ανδρα. - observes velim alia quoque minutiora. Sehol. ad O. T. 3l6-διαλελDμνως δε εἶπεν τέληαντὶ του λυσιτελειν. In hrovius contraeta haec apparont ap. Hesych. l. s. Phot. 233, 24 λυειν τέλη ' λυσιτελε ιν Eustatii. 1722, 20. 620, Sq), quo immigrar ut per Diogeniaui portergoponetas Ex ipso Didymi linteo tragico. Videtur igitur uehol. O. T. 3 in ab eodem Didymo profectum EAse. Iam vero distractio ista vocabulorum affaetio notatur etiam schol. ad O. T. 2 κατὰ διάλυσιν. El. 8T ἀν- τηρ ς' τραγικωτερον δέ πως ἀπηγγελται, ωστε την διάλυσιτ αυτῶν μὴ πάνυ πολιτικην εἶναι, ut nou dubitem quin horam quoquo scholl. auctor Didymus sit, spondeamiue Phrynichum Arabent, quem nostra vestima pressius sequi alibi ostendimus, nemini nisi Chalcentero subIQ-

110쪽

ll. ll. iis intercedit, concludere milii non absquo vera speci videor. Quod si ita est, intellegitur, qua de caussa ex Hosa elisi siesauris tot emi possint Sophocloas, Euripideae

glossae perPRII CRe. His praemissis instituatur exempli stratia glossarona pliocleaman, quotquot e VII servatis fabillis potitas adpositis poetae fabulae lue nona initatis Rpud Hesyclii uin exstant, cum solioliis eoinpa tio, quantuin fieri potest accuratissi ima, deinde reliqum Vocabuloraim in scholl. La. ad Ai. El. Τr. expositiones cuin Hesychio concinentes collige Inus, ut, quantum non Imodo seliolia sed etiana lexi cographus nostro debeant, apparent. Eundena tenentes cursum Euripideas etiam glossas tantum non Omnes ab Hesb chio servatas excutere Studebimus. Vereor enim, ne et lociores et memet ipsuIn Continuae comparationis taediuna capiat. Ilossas e sabulis Sopliocleis, clitu Supergunt, II yclitus noni ine et auctoris et tabulae ait lito exilibet has.

l) O. U. 312 Hes. I l77 Αἰτναία πῶλος ' η Σικελική, η μεγάλο ἀπο μέρους. Σοφοκλῆς Οἰδιποδι ἐπὶ Κολωνῶ. Sela Ol. La. p. 2l Eliust. Tῆς Σικελικῆς. λθει δὲ

νεμήσεως. οἱ δε ἀοι του δήμου. κακῶς. ου γὰρ ἐγγυς κεῖται. Cf. usurg. de pop. Aui Q. p. 85 Eustalli. ll. X p. li65, 46 R. ἀαδ δὲ τῶν οἰῶν καὶ Oωτίδος νομοὐ μέμνοται τ ι ς

La. p. 49 Ota δῆμος τῆς Ἀττικῆς, οθεν καὶ το Οἴηθεν.

라틴어 텍스트