장음표시 사용
81쪽
δερμάτων αἰγείων, η δὲ δίσυρνα fadde h. v.J χλαῖνα ἀπο
ἐρίων. Ipsius Eratostlienis afferentur veri R disserentiamissam ab aliis statutant non mami sacientis. Verba prae- inissa προς δὲ την διαφοράν indicio sunt Eratosthenena his vellis decessorem aliquem inipugnasse, qui differentiam illam mordicus tenere vellet, Insinuatque se suspicio, Lycophronem hunc esse. Sic enim saepe scitolia προς
Λυκόφρονα δε. Praeterea de h. . v. cis. Ρoll. HI 70 p. 291 Bolch. X l86 p. 449 IIesycli. s. v. συρία et βαίτη. Greg. Cor. CXLVIII p. 255 Koen. Steph. thes. 6. L.
Quinque igitur sontes, unde nostra de his vocibus notitia pendet, dignosci possunt, quos inter limpidissimus est Eratostlienos, quem Did rinum sequutum esse in lexico comico ex Hesychio colliimus, queInquo sequitur praeterea Ammonius p. 128 Valch. cod. Taurin. n. 179 sol. 270 schol. ad Plat. p. 250 Rulinlc. schol. ad Ar. Avv. 122 Ranti. 1507 Ravonn.) Ρhol. 5l3, 17. l8 scliol. ad Theocr. V 15 p. 884. Huic proximus est lexici auctor anonbunus Eratosthenis ta-Inen adversarius ap. schol. R 1 Ar. Avv. l 22 Venet. 474) soliol.
ad fir. Rann. i507 V. M Vespp. 737. Tertius Timaeus p. 165et. m. Tl4, 26 et interpolator Moeridis p. 255 ed. Lips., qui in
priore quidem explanationis pRrte curn Eratostheno consentiunt, suibus tamen in neutra cum secundo sonte eonvenit. Titnaeo por diimidium viae socii sunt, quos quarto loco nomino cetera dissentientes et, si cluid aumror, ab
Eudemo vel Aelio Dionysio Vel Pausania pleramque pen- lentos, Phol. 513, 19 Bachna. anec id. I p. 365, 4 ei. m. 714, 28 schol. ad Ar. Rann. 1507 recens.) Quinto denique loco accenseo, qui omnia miscent, ita tamen ut thaud spemendos testes sequuti esse videantur, Hesych. βαίτη συρία. Polluc. UΙΙ 70 X 186 et Greg. Cor. p. 255 KOen. Quaeritur denique, quis in schol. V ad Ar. AH. 122 scripserit illa τὸ Ουκ ἔστιν ἀληθες, inter ακριβεστέρους laudatus a schol. ad Vespp. 737. Suspicor ipse Didarinus inlexico comico. Sic enim restitat Didynius antis Iutores grammaticos; cf. schol. Ρar. ad Apoll. Rh. Ι 972 t. II p. 78
82쪽
Schaes. Ερατοσθενης - ἀπέδωκεν - Λίδυμος ουκ εἶναι τοsτο φησιν αληθες, ἀλλ' ἔστιν κτε. Ad schol. ad AvV. 557 Bomiliardyus apte conferri iubet Hosych. ΙΙ28 ἱερὸν πόλεμον. Diximus de schol. ad Avv. 1513Rann. 810 αττα et κατειλυσπωμένην). Nostra nihil interest soliol. ad Rann. l060 de Aesci li Pergamini didascalia. 111 schol. ad Rann. 1294 τῶ ψήφω λαβών Eratosthenis ψευδαττικῶν sugillatio ad Nicoinachum mihi pertinere videtur Pherecratis personam, ut Μεταλλεις fabulae Opificis, mentit Ini, in qua sententia nunc video etiam Dindorfium esse scholl. vol. II p. l36l. 22; neque eomam aliquid, quae in soliol. ad Ρlui. 797. 1195 lemntur, exspectari potest apitii Hesyclituna
τὸ υψος ανέβαινε. προς δένδρα καὶ τοίχους η σχοίνιον ταῖς χερσὶ και τοῖς ποσὶ ἀναβαίνειν ἀναύῆιχῆσθαι λέγεται. φησὶ δὲ ' ατοσθένης τους Κυρηναίους ουτω λέγειν cf. Hesych. S. Vv. ἀναριχῆσθαι. ἀήριχῆσθαι. tri Juin schol. ad Piii l. Ol. IX l ipse Bemhard nis p. 226 confert Hes. καλλίνικος; adde τηνωλα et τηνίβλος coli. schol. Ar. Εqq. Dentote idem non sine veri specie p. 23lad . Eratostileneni resert Hesycliti .1Ι 1284 στωειοί coli. Diog. Laert. VII 5 et κομψεία II 3l0 - η οι σκό λυμοι ἔνιοι τα των κοσσυφων κρέη sic) οι δὲ γένος λαχάνων, οπερ τινὲς ιπποσέλινον η σμυρνιον vid. Eratosth. ap. Plin.
32. Postremo loco non alienum erit apposuisse soliol. AP.
θησις των γενείων καὶ ζῶόν τι πολυπουν καὶ εἶδος ωδῆς, ως φησιν Ἐρατοσθένης. Schol. Par. Ap. Rh. Ι 972 vol. IIp. 78 Ἐρατοσθένης δὲ και ἄνομα ωδῆς ἐρίθου απέδωκεν ἐν τω Ερμn λέγων ουτως υν δ' αρα - ἰουλους. Λίδυμος δὲ Ουκ ειναι .του τό φησιν ἀληθές. ἀλλ' ἔστινο χυλος υμνος εἰς Θήμητρα , ως ὁρπιγγος l. ουπιγγος παρὰ Ποιζηνίοις εἰς ' Αρτεμιν. Ἐστι γὰρ ουλος καὶ χυλος η ἐκ των δραγμάτων συναγομένη δέσμη. Και Ουλῶ ἡ Θη-μητηρ λέγεται. 'γουλος καὶ θηρίον τι πολλους πόδας ἔχων
83쪽
67έκατέρωθεν, ωσπερ ἡ σκολοπενδρα. Tosτο δὲ Θεόφραστος ἐν πρὀς Φανίαν ἐπιστολῆ καὶ ονον καλεῖσθαί φησιν, ὼς παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Κωφοῖς σατύροις Κυλισθεὶς ῶσπερ scholl. edd. ῶς τις) ἴνος ἰσόπριος. Itaquo Di Ivimuni parenteni agnosci par est Oomun, quae leontur apti l Hesyclii uin
Iουλος' αἱ πρῶται τῶν τριχῶν ἐκφυσεις ὰπο τοs ἰέναι αυτὰς οὐλας), χυλοι δὲ καὶ ουλοι αἱ ἐκ τῶν δραγμάτων συναγόμεναι δέσμαι. και ζῶον πολυπουν, ὁπερ ἡμεῖς λέγομεν ἔνον. Tινὲς δὲ καὶ τον ἐπὶ ταῖς υδρίαις γενόμενονο νον πολυποδα καὶ συστρεφόμενον χυλον λέγουσιν. Si in ilia liabolit Pliot. lex. 109, 4 ot. m. 472, 26 Clitarch. ap. ot. Ita. Ill,s seliol. MI Hes. opp. 522 o l. Gaiss. cs. Arist. li. n.
97. Eustiitii. p. li62, 39. - Cuin ErutOSilaone RP. TZetZ.Uhil. XIII 563 ot seliol. 1ul Εur. Tro. ll65 p. 29 Kninpiii. te V. κῆπος ' κουρῆς ειδος κτε, quae non dubito quin per Didyinuini ad nos pervenerint, cons. IIesycli. S. V. κῆπος Selinei ter. l . Gr. II p. 47 μάχαιρα. Respicit lexi cogra-plius tui Arist. Aeli. 849 Avv. 807. Niliit contra ad nostras quaestiones pertinet, lum1 litani Di lynii et Eratostlionis inena oriatu sociatain exilibet, Stopli. Isa g. 32, 17 Aίδυμος παρατίθεται χρῆσιν ἐξ Ἐρατοσθένους 'Aλεξανδρίτης, quod ad Ε. geograpti iani roserenduin videtur. Ιni lenino an in alio E. Opere exstiterant, ilia ae
eiusdoin tostinionio munit, incerturn manet. Neque quid litatu ad libros de conioedia facit fraginentuin in renaei recens ex Herodiani dict. sol. p. li 2 a Lolarsio semiuini de Araxe filivio, siquidoni non sagacius quam v rius lito vir doctus ex corniptis ductibus παρατιθέναι oliculi παρ' 'Eρατοσθένει. Atque lineo tinctenus.
Si quas igitur observationes haud inutilos salubri sobrii iii licii mira vecti, non praecipito quodam coniiciendi turbine acti,, s suasi quaedam Didymi bona tan uiuani o SCOPII-loso toxico apti omini pelago roportata in litore repositi inius, placet cas in lioc displitationis quasi portu literaritin ordini adstrictas constiparo. Sigi. Ε denotat Eratostlionein, L. Lycoplaronein, D. Didyitimui.
84쪽
καρυχροές D. κατειλυσπωμένην LED.
κορσάκις D. κοπίς D. κύρβεις Ε. κύτταρος LED. λεπαστὴ L. λέσπιν D. Λιμοδωριεῖς D. Pro . Λύκου δεκάς Ε.μειαγωγῆσαι Ε. μετακέρας E. μολγός Ε. Μοσσυνικα μζονομεῖα D. Μυκερίνα D. γ ουδὲ πασπάλην L. οἰνόπται D. οἰσπώτη D. ὀξυθυμία D. oσιον D. παρ' Αἰγείρου θέα Ε. πέλανος D. ποῖ κῆρος E. ποδοκάκκη D. προκώνια D. πυππάξ L. ἐάχετρον D. λίκου κριθοπομπία Ε. t σακκίζειν ' L.
σαμιακὸς τρόπος D. 1εελλιουαισελλιζεσθαι σέρφοι D. σισύμβριον D.
85쪽
Ipso Didarinus laudatur in schol. ad Ap. Rh. Vol. II p. 94 ad I li 38. 9 ρόμβος δέ ἐστι τροχίσκος, δν στρέφου-
σιν ἱμῶσι τυπτοντες καὶ ουτω τυπον ἀποτελουσιν. 'Ἀλλοι
ρυμβον καλουσιν, ώς πολις ἐν Βάπταις καὶ Λίδυμος. Cons. vol. II p. 280 IV 134 διὰ καὶ τον κινουμενον τροχίσκον υπὸ των φαρμακίδων ὐόμβον καλουσιν. καὶ ἐν Κυπδλιδι δὲ τας περιφερεῖς κινησεις Ουτως ἐξηγουνται , ἐυμβοις μαστιξας ἐμέ. CL schol. ad Theocr. p. 852
του ταλαιπωρούμενοι , καταπονούμενοι η καὶ προςδιατρίβοντες. Γἴγνεται δὲ απὐ του στράγξ, στραγγός. Σημαίνει δὲ στρὰγξ την κατὰ μικρὸν πρόεσιν υδάτων, ως φησι Λίδυμος schol. odd. οθεν καὶ στρὰγξ η κατὰ βραχὐ
γIται ' ταλαιπωρεῖται. καταπονεῖται. τρίβεται. τριψημερει.
Στρεύγομαι. διατρίβω, αφ' ου καὶ στράγξ, η μετὰ βραχὐ πρόόσις. στρεύγει ' προσδιατρίβει II 1276 στράγξ
σταγών. Vocabulo στράγξ iasiis est Menander in illosauro tabula resto Photio 54l, 2. Noli igitur dubitaro quin uterque locus o Didymi lorico comico repetitus sit. Meinoicio Piovie squaest. sc. III p. 5) cX hoc opere ducta videbantur.
At nondunt totum cureiculuIn emensi SumLIS. Qua Θ-rendum enim egi, laudandusne an salsus sit O. Schnoidoriis in cornua. de Vett. in Arist. Scholi. soni. p. 95, cui siuidem admodum probabile videtur, 'cum in schol. ad Ar. Pliit.
86쪽
γιγνώσκει, tum alibi saopo in scholiis Aristophancis, ubi vel nonii natur I idynnis vel otiis reticetiir noliten, Di l uni loricon coini cuni intellegi oportero. Certe λέξιν κωμικήν interprotis Aristopli nnoi uiuitibus tritani T. Henistorii iusius ad . Pliit. p. 9S ad Palain lolii ononiaiolo in Alexari triSeveri ac iunt 'in referre. innittit, vio de nupereiure disputaveriint O. Selinei lur. l. c. p. 95 qui de scii l. ad Vospp. uti poterat Reislc. ad Constant. Porplayr. de cerei non. t. II p. 504 od. Bonii.) Moinck. Pinest. scen. III p. 6 Doculcti. Pind.toin. II p. XIX O. Ialin. diss. cle Palaniodo p. 58 seqq. lΙIain b. 1836. S.) ot opist. ad Nitκscli. in Zisclir. s. Alt. Wiss.l8ll n. 20 p. l68. Boin tainon, clo clita agimus, in medio roliquemini. Ab IIouist 3rlitisio Moinckius i. c. p. 7 in codiscedit, quoid in suliol. ad Pliit. 313 λεξιν κωμικὴν σύμμικτον intellegit, qu ani scito l. ad Ap. Illi. IV. 973 so in
Qitae scholiasta Apollonii h. l. proseri, haec sunt: Uδὲ ὀρείχαλκος εἶδος μέν ἐστι χαλκos. ώνόμασται δὲ ἀποDρείου τινος ευρετου γενομενου. 'Αριστοτέλης δε ἐν πιλεταῖς μηδὲ υπάρχειν φησὶ το ὀνομα, μηδὲ τo τούτου εἶδος. τον γαρ ορείχαλκον, φθσίν, ἔνιοι υπολαμβάνουσι λέγεσθαιμεν, μη εἰναι δέ. Tῶν εἰκῆ διαδεδομένων καὶ τοίτο.
μνημονεύει δὲ α-οὐ καὶ Στησίχορος καὶ Βακχυλίδης καὶ Αριστοφάνης ὁ γραμματικὰς ἐπισημαίνεται. οἱ δε ἀνδριαντοποιοί λέγουσιν ἄνομα, ώς Σωκράτqς γ ὁ Κράτης καὶ Θεόπομπορ ἐν λε. Oυτως ουν κωμικῆ λέξει τῆ συμμίκτω. In scholl. odd. Ορειου; post τοίτο permni οἱ γὰρ πολυπραγμονέστεροί φασιν υπάρχειν. σεσημειωται τοὐτο. Ου-
τως ἐν ἐν τῆ κωμικῆ λέξει τῆ συμμίκτω. Pro οὐν et ἐν
87쪽
cornipta ὀ ρειχάλκων ' των εἰκῆ διαδεδομένων εἶναι τουνομα. οἱ δὲ πλείους υπάρχειν αυτῶν. ἔστι δὲ καὶ ἴλη ὁμοια χαλκω. Deinde ορίχαλκος ' χαλκος χρυσῶ ἐοικώς η κρήνη ἀρχίχαλκος. Quae in hunc sero moduni redintegram posse Videnti ir: υρείχαλκος ' των εἰκῆ διαδεδομένων καὶ τούτοJ. οἱ πλείους υπάρχειν ἴφασινJ αυ-
τον. ἔστι δὲ υλη ομοία χαλκω οι δε ἀνδριαντοποιουλέγουσινJ εἶναι τουνομα. Vides igiti ir κωμικην λέξιν συμμικτον xl Vectum in Hesychio inesse, unde apparet integruin eorum iudiciuna lare, qui O. Schnoidoritim Nauchiiiiii litu secuti verba illa, ad nobilissimi ini Didymi
opus reserenda esse statuent. De Vocaluito συμμίκτω vero sic iussico, ut omendandunt esse in συμμίκτων Stainam, ut
Didynius duobus locis de aurichalco exposuerat, tu lerico contico et libro σύμμικτα συμποσιακε) inscripto, quembroviavit Alexio teste Ainnaonio V. γέρων. κωμικὴ
λέξει τὴ τ' η συμμίκτων. Qiiod si cui iminus placuorit,
huic fortasse arridebiti Vocabula κωμικst λέξει τij συμμίκτω explicandi haec ratio, ut, si qua re Vera exstitit λέξις κωμικο συμμικτος n κωμικὴ λέξει diVersa, illam ea tantum coinplexana esse Vocat illa dicanaus, quae comicis familiariano tragici quidena poetae prorsus respuerint. Sic schol. ad M. Aeli. 270 κοινὰ δὲ τὰ τοιαυτα ονόματα. Hoc patet,
. errasse BFabricitum in ind. Scr. in Scholl. Ap. Rh. a Schao- foro vol. II p. 61l repetito συμμίκτω Vertentem secundumor linent tilphabeticunt non dispositium.
Noquo aliter do altero solioliastarurn in Ap. Rh. loco iii licandunt orit IV l614 Kυρίως μὲν ουν ζ του λέοντος ουρα ολκαία l. ἀλκαία) λέγεται. ἐν δὲ τω κωμικω λεξι- κω ου μόνον η του λέοντος ουρα ολκαία λέγεται, αλλὰ καὶ του Ἀπου καὶ του βοος καὶ των ἐμφερῶν, οσαπερ ἀλεξητηρίω τῆ ουρα χρῆται. Rectius in scholl. edd. ubivie ἀλ-καία editur. Vid. Mettiod. ap. ot. Ita. 66, b 60, 5) Uerodian. et Epapthrod. in Hesiod. Sc. RP. et. Gud. p. 36, l3Belch. anoc ld. I 384, 24 Bactim. aneedd. I 76, l9. Plum.
ad A. Persii satir. p. 94 citat Il. P 170 Lucan. Ι 205
88쪽
hJ . Cotoruin lectores hoc monitos volo, in pomitiori sequi Ori tuo intorproti vol scribae dubori τω κωμικω λεξικῶ pro κωμικῆ λεξει. Vi l. osann. Philean. p. XIX coli. et . m. 492, 48 et Oro cod. Par. 2630 ap. Belch. anoodd. III p. 1386.36. Minus expo lita ros ost, de Scliol. ad Plui. 313 viii l sta tuondum sit, cuius ViX minima pars apud Hesychium rocurrit. Μινθώσομε νὶ μίνθον οἱ μὲν τὸν ἐθυοσμον, οι-την Pυγγα, ώς κειται ἐν τῆ κωμικῆ λέξει. Οἱ δὲ εἰδος ἄνθους ἐν τῆ κόπρω φυομενου, ω χαίρουσιν οἱ τράγοι . . . οἱ δὲ μίνθυν φασὶ τqν ανθρωπίνην γJ κόπρον. In Hosychio non nisi Iaaec invenio II 604 Μίνθα - τὀηδυοσμον καὶ ἀνθρωπεία imo αἰγείαὶ κόπρος. Interpreten, ininon Aristophanis illustrat, quoin III Ilia o comico toxico Didynii nitituatum esso Moinoicio iii lice verissimo coniecerunt Rufinlc. Auct. Hesycli. ad ΙΙ p. 390 Blonifiei l. cens. Phot. Herm. p. 74l od. Lys. Pliotius 270, 24 Μίν -
θα - τὰ παρ' ἐνίοις ἡδύοσμον, εἰς ο μεταβάλλειν φασὶ τηνυιδου παλλακήν, ἀφ' ης καὶ το περὶ τὴν Ηλιν ορος. Z νόδοτος δὲ τὴν Ἱυγγα ἡπ' ἐνίων Μίνθαν λέγεσθαι, θυγατέρα μὲν ουσαν Πειθους, ναῖδα δὲ νύμφην κτε. Zenodoti in tollegendae videntur opitomao Inythicao, do ilitibus Η. Ι)uontgor de Zonod. p. 28. CL Ovid. Met. X, 729 Strab. VIII p. 344 Oppian. Hal. 3, 436 Sext. IIyp. III, 24. 184et. m. 588 533, 3) ot. Iud. 395, 1 Poll. VI 68 Suid. III p. 856, 7 Bacliin. anoodd. I 302, 3 seliol. Nicanii. Alex.374 schol. ad Ar. Εcol. 644 673) Ran. lit 7 loar. ad Plit lostr. V. A. I c. 25 p. 34 n. 24 I Obuch. AI laoph. t. II p.
383 sq. o. Ialin. ΠΕΙΘΩ, dissori. archaeol. p. l6. S. Quae cum ita sint, alit Photius anonDiai cuius lain texi cocomico utebatur, quod nomo facile in aniamina indu et, aut, quod probabilius ost, Didyinum Diogoniani Hosychius in brevius contraxit ac corrupit; quarti litam Oa est IIosyclitani loci condicio, ut tranApositis ot loco suo motis, qI RO SOS untur ΜΗNIC ἔχθρα, in praocedentibus Piovio s. V. μίνθα
89쪽
turbata nonnulla esse atque adeo excidisso a verisimilitib sine haud abhorreat. 37. Nequo do schol. ad Ar. Pac. 959 liquot, quod OnaisSa VO-cis δάλιον explicatione cum Hesychio comparatio institui nequit, quamquaIn Hesycli. S. V. δάλιον aperte luine ArI- .stophanis locunt respicit. Haec enim schol. το δάλιοπιτο υδωρ ἐδόκουν καθαίρειν ἀναβάπτοντες τι του πυρός.
κτλ. ουτω διὰ του λ ὁ την κωμικην λεξιν γράψας ) ἀναγιγνώσκει. Hesychitis Vero, cum ZIAιΛΙΟΝ, quod h. l. nonnulli praeoptabant, non liaboat, sed AAΛΙΟΝ exilibeat
sic apte enarratum δαλόν ἐν ταῖς ἱεροποι&ις εἰώθασι τον
δαλὸν ἐμβάλλειν εἰς την χερνιβα καὶ περιύῆαίνειν τον βω
μόν, istum comici lexici conditore111 aut Miconem aut revora Didyinum intellegerulum esse suspicor toties ab ΙIesychio expilatum, novie de Palamede ainplius cogitam itinesse, o Pio Methodii sonte sortasse nihil in Hesychii sarraginem transili. Didymi loricon intellegendiini esse etiam ap. schol. ad Ar. AVV. 122 cod. Venet. 474) ουτως ἐν
τω λεξικω supra p. 65. demonstratum est. Quod enim praeter conanientarios Didymi etiam lexin eius ad Ilibuit Symmachus, Aristophanis interpres, non mi-mm, cum, licet plurima e commentariis Auia in Aristophanem Cratinuin Eupolin Phrynichum Menandriina in brevius contracta in coniiciun lexicon transtulisso Didynuini demonstrari possit, tamen hic illic etiam mutasse sententiam, recidisse nonnulla, addidisse alia, retractasSe complura probabile sit. 38. Athenaeus quovio, cui Didymi continentarii ad manus fuerant, insuper lexico eius Rut Paniphili potius farragino, in siuam Didymi volumina recepta sunt, uti solebat. Pa-
pomnemata et lexicon comicum, uti interpres Liaur. Sophoclis testo Trach. v. 1161 et commentarios et λεξιν τραγικην inspexit.
90쪽
Μάνης ποτηριου εἶδος. Νίκων κιθαρωδῶ ' καὶ πάνυ τις ευκαίρως προπίνων φησί πατριῶτα. μάνην δ' ειχε κεραμεουν, ὁ δρόν, χωρουντα κοτυλας πεντ' ἴσως. ἐδεξάμην. Παρεθετο τὰ ἰαμβεῖα καὶ Λίδυμος καὶ Πάμφιλος. καλεῖται δὲ Μάνης καὶ τό ἐπὶ του κοττάβου εφεστηκός, ου )-λάταγας εν παιδιὰ ἔπεμπον. Malo Ranrius do Ho- sycli. p. 94 καὶ Λίδυμος. Καὶ Πάμφιλος καὶ το κτλ. 'nam alteriiIn καὶ innuit sontona Parnpluli sitisse Didymum; cs. Proller. Polonaon. D. p. i5 Glossa haud dubio incoinico toxico exstitit; nain vocabulo hoc coinici poetae fro-cilionter utebantur, ut Antiplianos Hormippus Nicochares Atti . XV p. 667 E. Hesycliti locus dolenduin quod corniptelis scatet. Exstiint Π p. 537 Uaec Μανῆ σεις' τὰς λατάγας. Μάνης κυβευτικου βόλου ἄνομα καὶ βαρβαρικόν, καθάπερ βουλος εν κυβευτικοῖς παρίστησι και ἄλλων καταλεγων βολ .... Deinde ΙΙ 52l s. v. Μάγνης ' κυβευτικου βόλου προσηγορία και ἄλλων πολλῶν λεγομένων ο νόματα βόλων. ViaIn enaen laruli inonstrant Diogeniantis Pliotii p.
λος. καὶ ἀγγεῖον, εἰς ο τὰς λάταγας ηφίεσαν et soliol. Hom. Il. E l85 L. Μάνης γὰρ δουλικόν ἄνομα παρὰ τοῖς παλαιοῖς, ἐξ ου μετηκται και εἴς τι παιστικὰν χαλκουν πρόσωπον, ὁ και αυτὸ Μάνην ἐκάλουν. Inter Μάνης igitur et εἰς apud Hesyclitiim excidisse videntur Didymea πωτηρίου . ειδος η ἀγγεῖον, deinde scribendum εἰς sol τὰς λάταγας ΓηφίεσανJ. Si inititor oni eiulaverat locum
5l7, Mustinis ονόματα βόλων. Lego βόλων ο νόματα και δουλου ἄνομα βαρβαρικόν. Novissinia Vorba spectant, R 1 Arist. AVv. 523, ubi cs. scholi. Ρerpernna enim in Verba praecedentia immigrarunt και βαρβαρικόν. Doni Ihio suspicor antiquitus Scriptum suIsso κυβευτικου βόλου προσηγορία. Quid multa 2 scripsit IIcsychitis ΜάνηςJ ποτηρίου
lii lo hoc V. schol. ad Luc. lexiph. e. 3 vol. IV p. 148 Icha. , ubi verba ἐὰν δε - πεσειται insorenda stitit supra post την καταβαλλομέν Πν πλάστιγγα.