Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

71쪽

55 quaestionem pertinet ἀγρηνόν, quae qii idem glossa, si Th: Borgkio fidena liabos, fluxit ex libris do conaood1a vid. Berglc. anam AleX. speo. ΙΙ p. 6 coli. IVinckel In. naOnim . in ed. p. 2l2 Schoen. de pers. in Eur. Bacch. habitu p. 54 Viosolor in diar. antiq. 1845. p. id), si God. Bomiliardyo do Eratosth. p. 155, o libro lsistrionio, si denivio F. Osanno l. c. p. 32 tr. XII, ex Erigone profecta est Icf. IIes. αγανα σαγήνην : Κύπριον. Engel. de Vol. I p. 55SJ. Aperte e comodilinonis fluxerunt 'iaec ἀλκεόν roscr.

αἰγείρου θεα p. 229. si XXXVII. Hos. ἴκρια. θέα παρ' αἰγείρου. αἰγείρου θέα. Ρhol. 8l, l6 Belch. anee ld. Ι354, 25 Bae hin. aneedd. Ι 42, 25, unde glossain ad Cratinima Spectare rescimus.), 'Pοίκου κρι πομπία Bernit. p. 23l x. Engel. Κypros I p. 10 . At Eratostlienes, ut Metori vectis utar in comm . Andoco. VI, 2 p. XI, in spatioso opere

qliod de comoedia condidit non tantum' exposuit, Puaecun- ροω ad didascaliam comoediam an pertinerent, S a verba τιος ee licavit, stilae non msessaria ustι aut Aleaearumnormm seMicio obscura viderentur. Itaque factuna, ut ciliceamentoriim quoque et ciboriim nonaina insolentiora explanaret, Veluti quae

ap. Hesychium etiamniino exstant Βασιλίδες ' υπόδημα γυναικεῖον καὶ αυλητικόν,jώς ' ατοσθενης' απὀ του βασι λέως κληθέντος, vid. Berni lardyus p. 206 1 r. V. Ρoll. Onom.

l42 in Mercurio pocinato thoe Vocabuluna lectum eSSe pRimna probabilitei' opinatur. Photius in toxico Eratosthenen, quae quidem npud Hesb cliitiin recurrant, liaco continet p. 34, 6 ευκλεία καὶ

τα ὁμοια ' μακρὰ η τελευταία καὶ παροξύνεται, ωςπερ καὶ Ἐρατοσθένης εν ιβ περὶ κωμωδίας Om. cod. , ad i. Bornh. p. 233 D. XLIVJ. EratoAthoni sua dobot Λolius

72쪽

τοξικόν κάλαμον. ουτω . υσιππος. Suspecti ini mihi ost, υσιππος. Malo Λυκόφρων vel Aίδυμος. I idynitim sapit correctoris nota ἄμεινον δὲ . Hos. II ll 45 consontit: Σάμαξ υλη τις δρυώδης, οἷον βουτομοπι οἱ δὲ φορμόν, καὶ οἱ πλείους ἀπὸ του σάττεσθαι. ἔνιοι δὲ τον βουτομον καλεῖσθαι σάμακα. καὶ τοξικὸς κάλαμος, ἀφ' ου ταλεπτὰ συνάγοντες στιβάδα ποιουσιν. Fortasso Lycophronis interpretatio errat βουτομον. CL Phot. 497 8Poll. Onoin. X 43 p. 410 Bolch. Ineptit Fritκ sultius ito pol it. t tu ol. p. . 5 Gi8s. l844..8.), Eratost lienein schol ti Quin intollogens coli. Tlioocr. XXI la XIV ad et . in . 529, 39. )- 'itae Erotianus ) lex. Ilipp. p. 394 Fi κ. Eratosth nistestimonio coinprol at χεῖαι ' Απικλῆς φησι ψυχαί si 'g. συκχαδες vel συκχοι), Ουκ ορθῶς. χεῖαι γάρ εἰσιν υποδήματος γυναικείου εἶδος. καθά φqσιν Ἐρατοσθένης κτε, ea lenaliteris consignavit IIos. II i553 Xῖαι υποδήματος ανδρείου εχους l. εἶδος). IJo soccis vi l. Poll. ononi. HI 86 p. 295Bolch. aut . Atlion. XIII sub sin. Salinas. ad Tertuli. de puli. p. 283 I. G. Schnoi l. arint l. V p. 52. . Exploreinus Belch. nnec id. p. 2l5, is ἀποκηρυκτος o ἐπὶ αμαρτ μασιν ἐκπεσων τῆς πατρώας οἰκίας, ἐκποιητος δὲ o ετέρω δοθεὶς ε ποιήσασθαι. ουτως Ερατοσθένης. Haec ipsa IIesyclitus I p. 465 ustirpavit, ne veri O cliti leni revi 0ra, nisi lii , t postoriore loco cxlii bot ὁ ἐκ δοθεις ετέρω εἰς υιοποίησιν; cs. Valchon. Ainnion. I c. 6 p. 2. 28

nil Amplii locli. qiiaesti XXI in A. Mai Scr. vet t. nov. coli. I 231.32) Erotian. γυναικείου, Hes. ἀνδρειον. i imilis est consus io voco. αρσενικῶς et θηλε)κῶς, qualia notat G. Schnes. ad schol. Ap. Illi. IIp. 329. Voconi χεῖα in Erigone explicasso Eratosthenem valdo dii-hito, Soplioclis testin Duiunt ex Erigone appositisse suspicor: nisi legendii in Ἐρατοσθένος. A χροται τῆ λέξει Σοφοκλῆς ἐν Ἐριγόπιν καὶ

73쪽

Baclina. anecdd. I l 90, 21 anonym. Inser. ap. Langia. ad Longin. ind. v. δεκασθείς , Fritetscli. de fort. iiI Id. p. 36Meier. ido bon. damn. p. 114 Meier. et Selloena. p. 150. Utriam voro Eratosthenoin Harpocrationis p. 125 μεων καὶ μειαγωγός Bernia. p. 224J respexerit Hesych. ΙΙ 559 μειαγωγός, quae glossa pertinet ad Ar. Rann. 8l0, necne, incertum remanet. Donique quae de V. - Meinelc. quaest. se. II p. 33) iudicabat Erat . IIarp. p. 126, 25 cur Hesychius lexico insereret caussa non erat. Tribus etiam locis libri Eratosthenis histrionia nioin init Athenaeus IV 140 A, quodo supra sententiam nostraIn

aperuimus; XI 50l D, titulo disputationis initia focimus, et ΙΙ 41 D III 123 C appositis Sophili Alexidis Pliit ei nonis Amplii lis testimoniis thaud dubie ox Eratosthene Did)nni potitis: Mθηναῖοι δὲ μετακέρας καλοὐσι το χλιαρόν, ώς ερατοσθένης φησίν Berntiar lyiis LII p. 237) ΙIesycli. II 582 μετακέρας τὀ ευκρατον υ δωρ η χλιαρόν. Ventum est ad eum. magnum. Sexies hic Eratostheni testimonium denunciat, p. 286, 35 δράξων I416, 3l η δ' ἔςl

μενη Σικελική. σημαίνει δὲ τους κατ' αγορὰν τῶν αλφίτων η τους αλλων τινῶν δραττομένους καὶ αρπάζοντας. ουτως Ἐρατοσθένης καπηδάλους καλεῖ. παρὰ Ουν το δράττεσθαι. Εἰς τὸ Λιογένους ευρον ἐγὼ δράξων σημαίνειν πορνό-

βοσκον.

74쪽

nianea. Hoc certe minus nainim, qliod Eratosthenicis caret, citius de V. δράξων sentcntiam aut opinationem in Diogoniani sarraginein non im inigraSSe ex Ol. m. l. .e. Patere Videntur. Sagacissitna ost de h. l. Lot culcit coniectura iii Aglaoph. II p. 103l. Hosyclitiis I 103l habet liaec: Βράξων εν Σικελία ἱερόν, εις ο γεωργοὶ ευχὰς ἔπεμπον, οθεν καὶ δρά- ξοντες ins. Mare. δράσοντες teste N. Schoiv., ξ M. Musuro debetur, δράσσοντες Bernii. Erat . p. 166, qui post ἱερον lactinam statuit) εκλήθησαν Ioἱ : . . ἀρπάζοντες l. Pro

EΥXMC inulo ΟΥΛ'Ac vel ουλους mergitos'. Bernhardyus conieceriit ἀπαρχάς. Lacianain post ἱερδν Atiituit etiani Lo-beckius, suppleias τι ην Κοτυττους. Etyniologi verba priora sic emendari poteriint: Αράξων )ρ in σία vel εορτηεπιτελουμενο cf. Ilesych. Σιτνίδες) Σικελική οθεν και δράξοντες. σημαίνει κτε. Dcimio Lobeckius ουτως' ατοσθένης. Σώφρων δὲ καψικιδάλους λέγει. Possit tamen sub καλεῖ, ut locis innumeris, latero Calliinachus; cf. O. Sclinei ter. in diurn. ant. stitit. 1848 p. 786. An scribenduin ουτως Ἐρατοσθένης. ζητει εἰς το καπηδάλους. παρὰ ουν το δράττεσθαι καλειται. Hoc Supplementum Su

det Hesychius καψικήδαλο ς' ὁ μετὰ των τὰ ἄλφιτα μὴ

διδόντων ἀλόμενος, tibi Lobech. l. e. corrigit διαδιδόντων ἀλώμενος; malo μεταδιδόντων εἰλουμενος. Atque h. V. aptissime cit In δράξων contillisse censendus OSt ei. m. Ructor. Asteri enim vocabulo cum pro naturali Sua origi-ΠRtione et raptoras et moechi notio et nota inusta sit, in altero laoc e comica sitiadana iocandi ambiguitate faceta inesse potest. Sic Latinis fu1 tum significat utriini tuo Direstahlet versmhlene Lieis. Elonini, liti nunc Luciani contextus

nostri comparati sunt, forma ἐγκαψικίδαλος utitur in lexiph. c. 10 t. II p. 336 Iacbg. ; sed cod. A Onanimn praestantissimus et E praebent ἐγκαμψικήδαλος, a qua lectione sertasse non debebant recedere editoros. Hesyclaio enirn testo κήδαλον est αἰδοῖον, κέρας, σκάλαθρον. κίδα λοπι κρύμ- μυον. Ιtavie ad coniici nescio cuius locum aliquem Obscuriorem tria exstitisse lectiones variae videntur, ἐγκαμφι-

i)-ωνη λεγομένη Σικελικη.

75쪽

aiictoritate fimi. atae Vel partim e critico ni coni cluris prognatae. Itaquμ ut ciun liis conciliomus Diogonianum,nP. Pt. D . l. C., PTRe sinibit πορνοκόπον vel πορνοσκόπον mahum. Inum moneo, accontuni vocis δράξων in penulti ina postulam niihi non victori probari posse, Sed Promovendum in uuinium, o περιεκτικῶν analogia. eniti est pugnus pugilius maniphilus, Vel quantum manus capore potest. Θράκα ig tur cum agricolao obserunt, prinaitiaAspicarum mergotem colligatam consecrant, atque sacer illo numini citi eorealia illa Minora condonarent locus, itulo

non nisi δραξων appellari iure potomat. - Ρ. 529, 40 κατὰ κόβρης λέγεται το την σιαγόνα πλῆξαι. ὁ δεερατοσθένης ἄπυσαν l. απασαν vel ἀποδιδωσιν) την της κεφαλῆς πληγήν κτέ. Hosych. ΙΙ 171 κατὰ κόρύης' κατὰ του κροτάφου ῆ κατὰ τῆς σιαγόνος πλῆξαι. κόρσζ' κεφαλή. cf. et. Gud. 303, 31 Belch. an ecdd. I p. 255 Ael. Dionys. ap. Eiustath. Ιl. N p. 917, 25 Bernhar l. p. 233 D. XL d. . P. 547, 50 et. Giud. 355, 44 Κυρβεις' 'Κρατοσθένης

τριγωνους αυτάς φησιν εἶναι, ου τετραγώνους coli. se hol.

σιν Ουτω καλουμενος, ἐν φ οἱ νόμοι περιέχονται scr. γεγράφαται) iramin. Crnm. A. m. I p. 22l II p. 455 soliol. Ap. Rhod. IV 280 schol. Plat. Rul in h. p. 3S Suid. II ip. 466 sqq. Ed. Bernit. Nauck. Arist. Byκ. p. 220 ciuilia haec Vecta sunt Minus accurato sequitur Aristophanem Hosyclitus II p. 385. ' Scilicet Eratostlionem sequitur, quem I idymus exscripserat, cuius toxicon comicum, ut aliis locis plurimis, hoc quovie loco adllibuit schol. Apoll. Rhod. l. l. Berriti. ErMosth. p. 2li.) - Herodian. np. et . m. 682, 55 Ποῖ κῆχος' ζήτει και τοὐτο ' ποῖ κῆχος; εἰς τον ουρανόπι - καὶ 'Αριστοφάνης ' ποῖ κῆχος; εὐθὐς recte Valch. Ammon. p. 9l ευθυ) Σικελίας. καὶ παρὰ Φερεκράτει ' ποἶ κῆχος; καὶ εἰ μὲν παρεζευγμένον ευρήσεις το ποζτῶ κήχει . . . 'Ερατοσθέν ς δε Beriali. p. 227) λαμβάνει ἐκ ταυτης τῆς συντάξεως ' που ἐγγυς καὶ εἰς τίνα τόπον; που

76쪽

discedit Photiius 437, 10 Hosych. ποζ κῆχος' ο&ν που γῆς; εἰς τίνα τόπον; που κῆχος ' πῆ γης, εἰς τίνα τόπον καὶ l. ἀντὶ) του αγχι. κῆχος τόπος, καὶ ποῖ κῆχος ' ποῖ γῆς, ἄλλοι κῆγχος postrena una lioc ex Eratosth. sontentia es. Plers. Moer. p. 227 Apoll. do adv. 596, 29 et . m. bl 2,

23. Haec quo tandem loco praeceperit Eratosthenes obscurum non est. Contondenti eisina inter se Phol. 32, 12ot 437, 11 non potest non Oxtra dubitationem page poguum, lacera illa mistula consuenda osso. Neinpe personatus illo Phore rates sive Nicomaehus, Cuius fraudent Cyrena eiis prinius detexit, vituperationem acutissimi itulicis non essu-git, ham Plierecratem scripsisSe simulans ποῖ κῆχος; ευθυς

Λυκείου. Tantum do Eratostia. apud ei. m. - Ex eo leni Seholia

ad Plat. Soph. p. 220 Steph. haec prosemini υττα ερατοσθένης δὲ χρονικῶς αυτό φησι παραλαμβάνεσθαι 'Πυθου χελιδῶν πηνίκ' ἄττα φαίνεται. καὶ πάλιν υπηνίκ' ἄττ' υμεῖς ὀρχουμενοι κοπιῆτε. Respu'it fortasse ΙIesych.

209-227 composiluin soquuti. Schol. Ar. Eqq. 35S 'Eρατοσθένης μολγον καὶ ἀμολγὁν τον αὐτον ). ἀμολγους δὲ παρὰ τουτοις ὶ φησὶ λέγεσθαι τοὐς ἀμέλγοντας τὰ κοινά.

Ησίοδος δε ) μἀζά τ' ἀμολγαίη. οἱ δὲ ἀντὶ του ἀκμαωπι παρὰ δὲ τοῖς κωμικοῖς μόλγης ὁ μοχθηρὸς ωσπερ γόης.

77쪽

πror τας τὰ κοινά.

μολγός, ἀμολγός, ἀμολγαίη es. et . ni. 273, 23 b I9ὶ ἀμολγαίην δὲ

τουτέστι κρατίστην, ἀκμαίαν. το γὰρ ἀμολγὼν ἐπὶ του ἀκμαίου τίθεται. Ἐρατοσθένης δὲ ποιμενικήν. Gomina babet Procl. IIosi . opp. 588 o I. Gaias. Atli. III p. 115 A Gan . epim. Hom. p. 82 cs. R. Soliuiidi. do Ciulistr. p. 323 ed. Nauetc., qui lociores ad Butina. lexit. II 44 relogat. Ab Eratostliene scholiastae Aristoplianii pendet Suid. II I p. 872, 14, tibi vita. Bomili., et Suid. v. νωλός. Hesyclitus haec habet: Ἀμολγοί or ἀμέλγοντες τὰ δημόσια. Μολγός ' Ἀριστοφάνης. Tάχα δ' αν εἴη ἐκ πληρους ὁμολγός l. G. ό-ἀμέλγων τὰ χρηματα ἀμολγός. ἔνιοι - - ους Guyot.) ἀκουουσι τους μοI- ρους, τους ἀμέλγοντας τὰ κοινὰ κλέπτας καὶ το ἀμολγός l. καὶ κλέπτας εἰς τὸ ἀμολγός se. ζήτει) ἄλλοι δὲ μολγὀν τον βόειον ἀσκόν.

78쪽

ραν Σίσυρνα καὶ σισυρα κH σίσυς διαφερουσι. σισυραμεν γάρ ἐστι το αἰγείων δερμάτων ετι τὰς τρίχας ἔχον σκέπαστρον σκέπασμα V.), την δε σίσυρναν οἱ κατὰ Λιβύην λέγουσιν το ἐκ τῶν κωδίων ραπτόμενον ἀμπεχόνιον. σίσυς δε ἐστι παχυ ἱμάτιον καὶ ευτελές, προς δε καὶ μικρόν, ἐπιτήδειον εἰς δν απτεσθαι Οιον ἐξωμίδιον. I σισύρα χλαίνης εἰδος ευτελοὐς οιον ὁπλοχος η ἐξωμίδος η τοιου-

του τινός. Αριστοφάνης ἐν Νεφέλαις' εν πέντε σισυραις

V.l ὁ δὲ Αρατοσθένης, ως ἐστι βαίτη. καθάπερ τὸ δένδρον

τὰ αυτο καὶ ἄνδραχνον καὶ ἀνδρόχνην καλουμεν, ουτως ωοντο σισυραν καὶ σίσυν ἐπὶ του αὐτου ἐκδέχεσθαι, καὶ τρίτην προςλαμβάνουσι σισυρνον οἱ κατὰ Λιβύqν το ἐκ τῶν κωδίων το ἀμπεχόνιον καλούμενον. Iκαὶ την σισύραν βαίτην υπέλαβον εἶναι τινές. το δε ουκ ἐστιν ἀληθές, αλλὰ χλαίνης εἶδος εὐτελούς οιον ἐξωμίδα η διπλοῖδα η τοιουτόντι. Dυτως ἐν τω λεξικφ. V. lIn solioli. vulg. Ερατοσθένης δέ φησιν, οτι καθάπερ logitiir, ininus recte. Pro ἐκδέχεσθαι logobntur μετέχεσθαι, cpiod Bernii. Inutati iit in o νόματος λέγεσθαι. Idoin post κωδίων τo nil di iussit ραπτόμενον ot pro καλούμενον. tentavit καλουμένην. De ἀνδράχνω vid. Sc linei lor. Thooptir. V p. 3li. Aperit Eratostlionis sententiam cod. Talirin. n. 179 sol. 270 auctoro A inad. Porione post ot.

Gii l. p. 1030 Ερατοσθέν ς φησὶ σισύραν στεγάστριον ἐξ αἰγείων δερμάτων τετριχωμένων, σίσυρναν δὲ τo ἐκ κωδίων sic pro κοδίων Corv) ὐαπτόμενον ἀμπεχόνιον. Quoci ini conseron diis denique soliol. Plat. p. 250 o l. Rithnlc. 466 Bolch.) Σισύραπι ερατοσθέν ς σισύραν φησὶ στεγάστριον ἐξ αἰγείων δερμάτων τετριχωμένον, σίσυρναν δὲ τὀ ἐκ τῶν κωδίων ὐαπτόμενον ἀμπεχόνιον Io γούνναν φασὶν Zonar. II c. lG45 Tittin. Bast. Grog.

79쪽

ll 94 σισυρα το παχυ ἱμάτιον ἀπο αἰγείων δερμάτων. σίσυρνον την σισυρνην οἱ κατὰ Λιβυην το ἐκ των κωδίων ραπτόμενον ἀμπεχόνιον καλουσιν. το αυτο κῶ σισυ- ραι. σίσυς καὶ αυτη βαίτη. οἱ δε εἰδός τι χλαίνης ευτελες. ἄλλοι χιτῶνα αἰγεῖον χειριδωτόν. Qitae sere omnia ad Eratostlienoni redeunt. Ceteriina iuvat tu lios locos paulii-llini inspexisso accuratilis. Ae Dindorfii cliti leui liaco si intvorba vol. IV t. ΙΙΙ p. 157 l. T ' Cotoriani non intellegerenio lateor, quonio lii Emitosilieni in Iaientena Venire potuerit,lioc nOInen sc . ἄνδραχνον curn illis comparare, de viil iis lite agit Aelioliasta. Ad clitani Solvendarn Pinestionetia ali-qIIntenUS responsurn Atinii poterit ex Berialiarityi Erratostlio-

ilicis p. 223 Iani si pol pendas, ἀνδραχνον et ἀνδράχνην

inter se componi, statim conficias, accedente praesertim actiOl. Vospp. 73T την αυτην δὲ καὶ σισυραν καλοίσι και σίσυρναν, pro σίσυν ΩΡ. Seliol. AVV. σίσυρναν, vice Versa σίσυν loin te lito Ot rip. sciiOl. Plat. et Hos. l. l. osse restitueIuluin, si liiidelia Eratostliones, cuius iii licium etiana Hes. sequitiir, reet σισυραν inter et σίσυρναν non distinxerat. Mihi tu inon res longe aliter se ii albore videtur. Qitis enina est,

qui sibi persuadeat Eratostlienoni ἀνδράχνην et ἄνδραχνον,

σισυραν et σίσυν potius inter se composuisse, quam ἀνδράχνην et ἄνδραχνον eo consilio in comparationem. VOCasse, ut demonstraret, inter σισυρνην et σίσυρνον intor- quo σισυραν et σίσυρον σίσυν) non esse viscrimen altilia,

nicti quod diverso genere exituque proserantur. Vid. Lo-beck. Plirynicli. p. 861 Graesentian. Gesuli. d. class. Philol. vol. I p. .l Tl. ΙΙoc sibi Vult IΙeso citius: σίσυρνοπι την addo καὶ) σισυρνην οἱ κατὰ Λιβυην κτέ. Cui neque deest

σίσυρος ' γράμματος l. ράμματος) εἶδος. Distinxit igitur

Eratosthenes inter σισυραν, a quo Vocabulo sorma non significations divorsa censebat vocabula σίσυρος et σίσυς, et σισυρνην, quod Vestimenti genus hiemant qui σίσυρνον licere Inullent. Disserentiani hinc prosecti otiana alii agnoscunt, veluti qui oinniuin instar est Ainnaon. p. 128 Vala. ab Eratosthenis titilicio totus pondens, nisi quod κροκυδων legit pro κωδίων. Neque dissentit Hesychius sive auctor lexici tragici s. v. σισυρνώδης στολη. Ex parte Eratosthe-

80쪽

nem sequitur, paritim suis pedibus nititur Timaeus lex. Plat. p. l65 n. 4 p. 232 A), quena recoquunt Di. m. 7l4, 26 et interpolator Moeridis p. 225 Lips. 346 Piers. nani a cod. Coisi. pannus abest). Ex alio fonte sed liinosiore hauserunt ei. iii. 714, 28 Σίσυρνα Bacliniann. aiiecdd. I p. 365, α 4 Pliot. 5I3, l7 s l. 513, is, quoriim loco ii prior luxatus ac nititillis ridotum Cum Pliotio tanaen cluadrant quae interpretes ait Tlieocr. V 15 p. 884 Κiessi. commentantiar βαίταν - σισυρίνιά φαμεν, et scitol. Arist. Vespp. 737 Σισυραπι Πισυρα καλεῖται παρὰ μεν τισιν η βαίτη inale vulg. βαπτή). ἔστι δε περιβόλαιον εκ δερμάτων συνεύσαμ, μενων προβατείων ἐχόντων τὰ ἔρια. οι δε ἀκριβέστεροι φασιν χλαῖναν παλαιὰν εἶναι ἀπλοῖδα. την αυτὴν δε καὶ σισύραν καλουσι καὶ σίσυρναν. Praeterea in schol. Ar. Vespp. st 33 agitur de sisyra: σισύραν - χλανίς et ad

Rann. 1507 σισυρα χλαίνης εἶδος ευτελοsς, οἷον ἐξωμίδαῆ ἀπλοχα ἡ τι τοιουτον. καὶ αλλαχοὐ ' χειμῶνος οντος τρεῖς σισυρας ἀφειλετω Εccl. 42 l). τινὲς ἱμάτιον τραχῶ καὶ παχυ, περιβόλαιον ἀγροικικὸν δουλικὸν παλαιόν. ῆ χιτῶν δερμάτινος. Βορέn lisit λέγουσιν υλίω τε τοιαύτην l Ἐριν .γενεσθαι οπότερος ἀνδρῖς αγροίκου l 'Oδοιποροsντος την σισυραν ἐκδύση. ὁ δὲ νους κτλ. Προς δε την διαφοράν'

εν τισι καὶ σισύρα καὶ σίσυρνα ἐκ τρίτου το αὐτο , πλὴν

ὁτι ἡ μὲν σισύρα δοκεῖ βαίτη εἶναι εκ δερμάτων αἰγείων, ἡ δὲ χλαῖνα απὸ ἐρίων. Adnotatione vigniun est Verba χλαίνης - ἐκδύσρ omitti in Ravennate cod., qui ὁ δὲ νους - φέρει in fine scholii ponit; in codd. V et Θ omitti καὶ αλλαχοί - ἐκδύσν. Verba Boρέν - ἐκδύση sunt Ba-brii Fab. XVIII p. 12 Laclina. , ubi Meine h. in V. 3 et 13

σύραν scribere mavult. Apparet igitur haso Verba, quibus

et. m. 714, 28, recens scitolion esse, anti filiora praebere eod. Venet. 474, anti fuissiuia Ravennatoni, sed mutila neo nisi Veri omni Eratostlienicomam ope emendabilia. Forsitan scripserit interpres maecus Πρὸς δὲ hoc v. naale Om. R.

Θ, liabet V.) την διαφοράν ἔστι σίσυρος σίσυς) καὶ σισύρατο αυτὀ καὶ σίσυρνα ἐκ τρίτου, πλὴν ἔτι ἡ μὲν σισυρα δοκεῖ βαίτη legebatur βαπτή; malo Dindi. ἐαπτὴ) εἶναι ἐκ