Didymi Chalcenteri grammatici Alexandrini fragmenta quae supersunt omnia collegit et disposuit Mauricius Schmidt

91쪽

στησι καὶ ἄλλων καταλέγων βόλων ο νόματα καὶ δουλου ἄνομα βαρβαρικόν. Ranlcitis do Hes. p. 94 nil id ost, inquit, quod nos i inpediat, qtiona inus eant quain desideramus notionem ab excerptore Omissam credanius. Codicis pessime habiti culpa est, non excerpentis. 39. Do voco κιβώριον quoque Didymus exposuit testo

Athonaoo XI p. 477 Λίδυμος δέ φησι ποτθρίου εἶδος εἶναι. και τάχ' αν εμ τὰ λεγόμενα σκυφια, διὰ το κάτωθεν εἰς στενὸν συνῆχθαι, ώς τὰ Αἰγύπτια κιβώρια. Ho-syeli. II p. 254 κιβώρια ' Αἰγύπτιον ἄνομα ἐπὶ ποτηριου. 40. Succedat Atlion. XI p. 48l sm κυμβίοπι φησὶ δὲ Αίδυμος ὁ γραμματικὸς ἐπίμηκες εἶναι τὰ ποτήριον καὶ στενὸν τῶ σχήματι παρόμοιον πλοίω adscriptis testinioniis ox Aniixandri do ot Alorido coimicis et Eratostheno petitis. IIosych. II p. 376 κυμβίον' εἶδος ποτηρίου καὶ πλοίου. Macrob. Saturia. p. 56l sq. ed. Zelin. schol. Hoin. I l. Ο 536 τὀ διάκενον τὸ υπὲρ τῆς κορυφῆς κεφαλῆς, οθεν καὶ κυμβία τοιουτώδη ποτήρια. BLV. Phot. lS6, 12.

. Denique liuo pertinet Athon. XI p. 484 F λαβρώνια - Λίδυμος δὲ ομοιον αυτὰν εἶναί φησι βομβυλιῶ ῆ βατιακίω. Hos. II p. 406 λαβρόνιον εἶδος ποτηρίου πλατέος. Eii leni Pliotius 200, 23 ailscripto Menari iri tostimonio. CL schol. ad Clein. Nex. Paedas . II, 3 ap. Sytb. in in l. 42.

Athon. II p. 56 D Ἐλεγον δὲ τὰς δρυπεπεῖς ἐλάας καὶ ἰσχάδας καὶ γεργερίμους, ῶς φησι Βίδυμος. Hesych. I p. 820 γεργέριμοι' ἐλάας εἶδος καὶ τὰ ἐλάας ρυσον

92쪽

Athon. II 67 D 'Αριστοφάνης δὲ ἐν Πλουτω φθσί Dξει διέμενος Σφqττίω. Λίδυμος δ' ἐξ γούμενος τοἰαμβεῖόν φησιν Ἱσως διότι οἱ Σφήττιοι οξεῖς. Eadem Hesych. ὁξος Σφήττειον, emendatus a T. H. Vol. III P.

114 Invem. 44. Athon. IV p. 140 B do voco κοπίς, quem e Molpide L.Reedaei nonio exscripsit lociun a d explicartilliin vocabulum peritissem, idem no voλο qui stoin privato uno recurrit up. Hos diiiiiii II p. ala κοπίς μερίς, δεῖπνον, μῆζα, ἄρτος, κρέα, λάχανον ωμόν, ζωμός, σύκον, τράγημα, θερμός, tincto MSe liti conisecturi, possunt his, quRIn RPati OSun oli1n litorii I i lymi toxicon coniiciun. Ex oodein Did uni ap. Athon. loco in IIosychio explicata vociibula I p. lbTαικνον l. ἄλλον κάνναθρον es. Orus lip. ol. III. 489,8) in lorico isto exstitisso patet.

Insi is ost ait 'rius vocabuli Oxplicatio I p. 138 κάνναθρα ' ἀστράβη η ἄμαξα πλέγματα ἔχουσα, Dφ' log. εφ') ων πομπευουσιν αἱ παρθένοι, ὁταν εἰς το τῆς Ελένης απίωσιν. ἔνιοι δε ἔχειν εἴδωλα ἐλάφων ἡ γυπῶv. Selirovet. τραγελαφων καὶ γρυπῶν. Augomla listoc oriisRgΠ1ento ap. et. na. l. c. ot p. 688, 2 l) Αίδυμος τῆν πείρινθον πλεκομένην λέγει ρίπινθον καὶ κατὰ ἀντιθεσιν πείρινθον. τοίτο δ' υπὸ Ξενοφῶντος καλεῖσθαι καννα- θρον. ἐπεὶ καὶ κάνη ἡ ψίαθυς. Ουτως Ἐπαφροδιτος. ιδρος. Crainor. anee ld. Par. IV p. 64 Ox. I 370, 4 legit ἐκ βλων et ρίσπινθον. CL Xon. Agos. VΙΙΙ T I es. II p. 90l πείρινθος. Sehol. Hom. Ιl. Ω 390 p. 634 b 34B0klc. Eustalli. t 344, 44 Apoll. Sopli. p. 126 Bolch. Prol-lor. Poloin. p. 133 - 6.16.

Atlion. IX 392 F καὶ ἡ σίαλις δε απὸ τουτου ανεχ, φησὶν ὁ Λίδυμος, ώνομασμένη. σχεδὸν γαρ τὰ πλεῖστα τῶν ὀρνέων από τῆς φωνῆς ἔχει τὴν ὀνομασίαν. η δε ὀρτυγομήτρα καλουμένη κτε. Hesycli. ΙΙ 11 78 habot

93쪽

77 σι αλενδρίς' ποιος ἔρνις παρὰ Καλλιμάχω. Schneideriis lex. Gr. II p. 39l sigiluni dubitationis adpinxti. Etiam ὀρτυγομητρα Vocem a Cratilio usurpatam habet Hesychius II 790 Phot. 350, 23.

Athen. I p. 30 D Aίδυμος δε Πράμνιόν φησιν οινον ἀπδ πραμνίας ἀμπέλου ουτω καλουμένης. Hesych. II10 i5 Πράμνιος οἶνος ὁ ἀπο τῆς Πραμνίας ἀμπέλου, ἔστι δὲ ἐγκώμιον οἴνου καὶ σκληρος οἰνος. Cf. schol. Hom. 1l. 936 p. 325 b. Eustalli. Λ 64i p. STt, 23 Phot. 446, 1 l.

Ceteraui non est, quod uiuitis Inoneam lectores, Inn-gnam testimoniorum partorii ab Athenaseo appositoriini, di i

pilosophistam debere Parnplillo, qui ea Didynao accepta resert. Si , ut exemplo e multis uno utar, nescio quid Didynaei vicendi gonoris resonant Atti . XI p. 1086 DdLAίφιλος Πιθραυστn καὶ ἄλλα γένη καταλέγων ποτηρίων φησί, coli. IIosycli. II p. 537 καθάπερ Ευβουλος ἐν κυβευτικοῖς καὶ ἄλλων καταλέγων βόλων Oνόματα. Apud Hesychium plura naa recurrunt, quae in scholl. ad Aristoplianein Dictynaea insunt. Ito lintes miri lexico- graphus s. v. κόβαλος potest e schol. tul Rann. l04.

τουτο γὰρ πάσχουσιν οἱ φ βοώμενοι. CL et . in . 574, 46 orio. 121, 29 Suid. Vol. II, 1 p. li 70, 4 Gulon. Oxpl. Hipp. p. 536 Frg. Boklc. anec Id. I p. 284, 30. Schol. ad Ar. Ran. 23l. I ερω llos. ΙΙ 236 Κε ρ οβάτης ὁ

94쪽

ρεῖται τὰ κάτω τράγουῶστε απὰ των ποδῶν κερο- βάτης. cf. Phot. 358, 5. Soliol. ad Ar. Rann. 992 Φορμίσιο ς κτε. In Hesyclito II 1520 legitur prioris glossae eXplicationi adhaerens Φορμίθιόν; core. Φορμίσιον '' . Ceterum lituo patet ad Dida animi redire Hesych. I 534 ριστόδημον οι κω μικοὶ τον πρωκτόν, και Θεόδωρον καὶ Τιμησιάνακτα ἔλεγον απὸ των ηταιρηκότων. Φορμισίους δὲ τὰ γυναικεῖα αἰδοῖα καὶ Βασιλίδας και Λαχάρας. Cf. Ar. Eccl. 97 ot schol. ad li. l. Cum seliol. ad Ar. Rann. 1332 cs. Hes. κρεμβαλιάζειν. Soliol. ad Ar. Rann. l0l7 Μαμμάκου θο ι - Λίδυμος,

ἔτι Μαμμάκουθος καὶ Μελιτίδης - μωρία διεβάλλοντο, καθάπερ καὶ ὁ Βουταλίων και ὁ Κόροιβος. μήποτε δε γρα- πτεον εχ Μαμμάκυθον διὰ τον στίχον. Hes. II 535 Μαμμάκυθος sic διὰ του υ) μωρός. Cf. Eundena S. V v. Μελιτίδης et Κόροιβος. Phot. p. 245, al.

δος ὀρνεου κ αὶ ἰχθυς καὶ ἄρνις ποιός. Quae Vei'ba corruptelae Suspicionona movent. Lege πορφυρίς' εἶδος ὀρνέου. Πορφυ ρίων' ἰχθυς καὶ ὀρνις ποιος. Vid. Τgeig.

95쪽

M ταπεινη κλίνη. ΙΙego est. II i54l χαμευνη ' στιβὰς ηταπεινη κλινίς l. κλίνη). Schol. ad Ar. AVV. llt 3 πρηγορεῶνος - Λίδυμος δὲ τους βρόγχους τῶν ὀρνέων τους λεγομένους προλόβους, ο τι συλλέγεται ἐν αυτοῖς τὰ σιτία. λέγεται δε καὶ ἐπὶ αν- θρώπων πρηγορεῶν πάλιν ὁ βρόγχος. ἔκάτερον δε ἀποτου συναθροίζειν ἐκεῖ την τροφήν. ΙΙesych. ΙΙ lut 8 Πρηγορεῶν τῶν ὀρνέων ὁ πρόλοβος, ὁτι συλλέγεται ἐν αυτοῖς iὰ σιτία. liol. ad Ar. Avv. 1284 U-Aίδυμος σκυτάλια τὰς βακτηρίας, αἷς τὰ σκυταλα τυπτουσιν, ὁς l. o) ἐστι τοὐς τραχηλους ῆ παυσαι l. παίσει) βάκτρω καλίνω σκυταλα Φρυξ ἀνήρ. ΙΙos. II l 224 Σκυτάλαι l. -λιὰς ' βακτηρίαι ' καὶ ἱππικαὶ ἴλαι ἡφαὶ ποικίλαι IVeragdors. ΡL.M. t. IV p. 869ὶ καὶ ἄφεων εἰσί ειδος idoni l. e. recte; cf. TZetz. Cliii. IX, 355) κτέ. ibid. Σκυτα νὶ ' τον τράχηλον. Σικε

Hesyela. Λαμία. Λάμος respicit.

τουτο τῶν ζητουμενων ἐστί. πῶς καὶ τρίτην και μέσθν εἰ-

πεν vid. vol. III p. 42T INL) oonsor ΙIos illium II 14 20Tρίτη θεσμοφορίωπι ζητεῖται, πῶς ἄμα μὲν λέγει τρίτην θεσμοφορίων εἶναι, ἄμα δε μέσην τεττάρων ούσανημερῶν. 48. Comico lerico non sines vom sp ei ndRcripseris etra ni

96쪽

80ακροστόλια Ἀπολλόδωρος. ὁ δε Λίδυμος τὸ ἐπὶ

πρύμνης εἰς υφος ἐκ κανόνων πλατεων ἐπικεκαμμένον, quae fluxeritiit e Pausania lexicograptio ap. Eustalli. 1039, 3T, ubi aninitian a luoi tunt inprimis verba δηλουται παρὰ τω κωμικω. f. Ηes. I p. 645 ἄφλαστον ' τὀ ἀκροστολιον η auctore Rankio p. l35, quam literam ν

VIII p. 140.

49. Ideni suspicor de Didymo ap. ei. Gud. 98, 50 exo. ΨΗC Κoes. e cod. Par. 2630 ap. Sturg. post Orion. 185,

2630) ουτω Λίδυμος. καὶ ῆJ ὁτι μετὰ κυμβάλων ήχουσα την Κόρην ἐζητει. ῆ, ώς Φιλήτας, τὰς ερίθους ἀχαιὰς ἐκά

R. ὁπου ἀν Urio) παύσηται, ἐκει πόλιν κτίσαι. και διώδευον ακούοντες ψόφου και κυμβάλων και τυμπάνων. καὶ

την 'Aττικὴν) ἔκτισαν πόλιν. 2αὶ ἱδρύσαντο ιερὸν 'Aχαιῶς -οὶ R) Λήμητρος. Sumiliam huius narrationis delibavit schol. ad Stob. ecl. phys. p. l044 Ηeor. cod. Farnes. Amargini adscriptitin, Vol. III p. 46l ecl. Heeren . , ubi male legitur ήχουσαν την κώρην pro ήχουσα την κόρην, deitule την Ἀναγρέαν pro τοῖς Ταναγραίοις et φανεῖσαν pro ἔναρφανεῖσα, denique παύση pro παύσηται et ἐκεῖσε pro ἐκεῖ.

97쪽

In.loetiono o που ἄν cum Orions facit. Eadem inde a verbis 'Aχαία η Λημήτηρ ' μεμνηται usque ad isήμητρος orio p. 18 ed. St. exhibet, sub finem adiretis vectis Ουτως ευρον ἐν υπομνήματι εἰς Ἀριστοφάνην. Intomoribus igitur commentariis in Aristophanem Orio utebatur, quam nobis hodiequo uti licet ad Ar. Acti. 708. 9 vol. II p. IS9Ddf. Rul h. ad U Rei. p. 15). 'uin et . Gud. saeit et . iii. 183, 34, nisi quod testimonia scriptot uiti ornittit. Cete. min cf. Herod. V 61 Strab. IX2 seliol. Nican l. ther. p. 42Belch. anecdd. I p. 473, 28 Baulini. a nee ld. I p. 174, 23. Hesych. I 654 Ἀχαία ἐπίθετον Aήμητρος απο του περὶ την Κόμην ἄχους, οπερ ἐποιεῖτο ἀναζητουσα αυτήν. Λάκωνες δε αγαθά. οἱ δε ἔρια μαλακά. Idem I 659 υχθεια

l. 66 ap. Bolch. anee ld. III p. 1432 vol. I p. 8l, 33 Gaiss.)Wάλυξ, ψάλυγος. τινὲς μὲν τας τρίχας ἐδέξαντο σημαίνειν την λεξιν, Λίδυμος δέ φησι τοὐς ἀσθενεῖς σπινθῆρας δηλουν τηυ λέξιν. ἔστι δὲ ἀπο του φαιφάλμως sic) lφε- νάλυξl, καὶ κατὰ ἀφαίρεσιν δηλονότι τῆς πρώτης συλλαβῆς ἐφυλάξατο αυτὀ ὁ κανών. Bolcheruη mavuli φεφάλυξ, per

queui cave no te in otio rotii induci patiare. Sic τιγόνιον dixerunt et τεττιγόνιον, πάζιον et τοπάζιον. Vulgatani lectionem suo Consensu munit Hesych. II 1573 integris fore Didmi vectis servatis, ut censura ista αμεινον δέ

DIDYMUS. 6

98쪽

Plirynieli. Bolch. anec id. I p. 72, 21 χρυσόλαμπις Hesych. s. v v. ἀττάραγος, λαμπυρίς et πυρολαμπίς. - αλυγων vocabulo tandein usus sit ignoro, φεψάλυξ φέφαλος φέψελος quod tuetur Piers. Moer. 292) ex Archilocho et Aristophane sunt nota. Cf. schol. Lysist. 107 Ach. 270 Suid. φεψάλω. Ηss. II 1501 Bactim. anee ld. I p. 404, 31 Ρhol. 645, 12 Eustath. ad Odyss. π 28S TZeta. ad Lyc. l78 Hemst. Ad Τhoodul. 862, 6 soliol. ad Aosoli. Proiii. 362 Pollux VII llup. 301 Belch. - ocabulunt Oiusdse in significationis est αἰξ ap. Behh. anee ld. I p. 36l.

Vocabuluiu ἀλάστωρ, quo ot coinici poetae et tragici passiin usi sunt, nunt in contico an tragico lexi eo intei protatus sit Did utilis, nesciinus. Ego Bolch. aiiecdd. I p. 374 tragico adscripseram, quod huic loco similli ilia leguntur in

scholl. Euripi l. Vat. 909.6 Aέξις τραγική.Vero consentaneunt esse, i luod Η μου tuus in spistula ad Eulogium soliolasticum data Ri firmisti, Did uniani non modo comicas s0d tragicas etiana Voces secundunt literamim ordinem collegisse, dei nonstravit D. Buhnken. in praes.

positis Harpocrationis et lexici Sangoriri. uis. tosti Inoniis fulciens. Utriini v pro illud toxidon in il Osyclito repΘri roturnecne, primus sedulo cluaesivit F. Hankius do Hosycli. p. 134 sq., quavi liantia rem ita se habere iam sivo intelloxerat sive odoratus serat L. C. Valchenaer. in diatr. p. 93 ' Ex Rheso quoquo voces in lexi cori suum tragicum receperni

99쪽

munem utriusque, Photii inquain Hesychiiquo, sontem Diogenianiani suisso ab utroque candide laudatviii. Ceterminhoe velim eos, quibus haee studia Cordi sunt, monitos, Ina-iororn in consulendo Plioti O quain Hesychio cautelam ad-liit elidain esse, ne per Diogeniantini ex ipsis Didymi copiis suspicornur liuo fluxisse glossaη ad unaui onanea tragicos poetas cornicosque sp tantes, quippQ quam1In non minima pars huc inlinigraverit o Dionysii Pausaniaoque lexiciου, quomini' conditoribus licet aditus ad ipsit iii Didymum patefactus esset, I ionysii is tuine ii Atticista nostruin ita adhibuit, ut parcuου eius usus etiana nunc e framentia Iericia Moisero coinin. Andoco. IV p. 3 - p. ib) cona positi eluceat, Pausanias vero inspexit saepissime sos. M ior. l. c.

p. 17 ἄφλαστον; βρίκελοι). Fallitur igitur Moieriis

p. 30 in eo, quod statuit, Pausaniae thesauris usunt Esse Hesychium s. v. γρόνθων, ἰδίους, ἐοργίζεται, Θετταλικα πτερά aliis; ita potius res coinparnis est, ut, quen1 Consultuna a se Pausanias Didyna uin Photio tradidit, eundoni eoinpilatu in a Ρain plillo primunt Dios eniali is Ρomergopen p-tibus suis intomerit, dein lo Hesyclitus Pliotius lu0 magis etiam breviatuni per I logeiunia uin acceperint. Quo factuitiost, ut aliquamimultis locis Hesyclitum cum Pausania consentientem doproliendas, Veroque simillima sit coni ctura, eas glossas, quarum explicatio utraque communis sit, a Didymo esse profectag. Dionysius Voro aliquotiens ab Hesy-ehio laudatus Attioista non est, ut opinatur Molor Is l. c.

p. 15. Verissime onini Schrowelius p. 198 ad v. βουτυρος adnotat Intollogo de I ionysis, qui do re herbaria scripsit. Ρlin. XXV 2 Martin. p. 209). Idoni valet do ἀμβλῶ - /ες ' χαλβάνη. Aιονυσιος, itemque, ni salior, de γυης et ὐγρίην, quae Panaphiluni apposuisse suspicor. Sub v v.

ἰστρωνα. κλισίαι. σκυρθαλίας thaud dubi unus maxillia Dionysioriana cohorto laudatur, qui ante Didyuiuin Vix mini. Sub v. υάλικος denique gor. διονυσιος li. e. bacchicus coli.

βρυαλλίχα.

100쪽

Harpocr. 334, 2 ed. Belch. ξηρ αλοιφεῖν ἐλεγετο χωρὶς λουτρῶν ἀλείφεσθαι, ώς Θίδυμος ἐν εἰκοστὴ ὀγδον τραγικης λεξεως. Hesycli. II 703 ξηράλειψιπι το χωρὶς

λουτρου αλείφεσθαι η ξηροτριβεῖσθαι. Enaeiulabant H. Steph. Helias. Bourdel. ad Lucian. Lexipli. t. I p. 823 probante F. Rankio de Hes. p. 134 Lobeck. Ρho m. p. 57l. 572. Vide praeterea, ne mancuna habeamus Harpocrationean. Suidas qui 1 3111 ΙΙ l p. li 38, is addit μήποτε δὲ καὶ το απότων ἀλειπτῶν λεγόμενον ξηροτριβεῖσθαι, ουτως ἐλεγέτο. Extrema haec, quamquant Oni. A, tonent i eliqui libri et Phot. 309, 5. Cum Didymo tacit lex. Behic. 284, 13 pamini sibi constatis 284, i coli. et. Iu. 612, 20 feliOl. Lucia n. l. e. Georg. Lecap. in Mattia. lecti. Mos l. p. 72 Schneid. ad

Εuirilem libriatu, queiu τραγικην λήξιν insumptuui liu-buit Harpocratio, τραγωδουμενης λέξεως inscriptione insignitum evolvere licuit Macrobio Sat. V l8 fir autem sic lovici solitι sint, Ephor s, notissimus Scruptor historiar m, libro II ostenctit his verbis, τοῖς μεν ουν αλλοις ποταμοῖς οι πλησιόχωροι μόνον θυουσι ' τον 'Aχελῶον μόνον απαντας ἀνθρώπους συμβέβηκε τιμῆν ου τοις κοινοῖς ἀνό- μασιν αντὶ των ιδίων , του 'Ἀχελωου την ἰδίαν ἐπωνυμίαν ἐπὶ το κοινὸν μεταφέροντες. Ira μεν γὰρ υδωρ ολως, οπεο ἐστὶ κοινόν ονομα, απὀ τῆς ἰδίας ἐκείνου προσηγορίας 'Aχε- λωον καλοίμεν, των δε ἄλλων ὀνομάτων τα κοινὰ πολλάκις αντὶ των ιδίων ὀνομάζομεν, τοὐς μευ 'Aθήναίους Ελληνας, τοὐς οε Λακεδαιμονίους Πελοποννησίους ἀποκαλουντες. Τούτου δε του ἀπορήματος ουδεν ἔχομεν αἰτιώτατον εἰπεῖν,

ἡ τοὐς εκ Λωδώνης χρησμους. Σχεδὸν γὰρ ἐφ' ἄπασιν

αυταῖς προσάγειν ὁ θεος εῖωθεν 'Aχελωω θυειν, ωστε πολλοὶ νομίζοντες, ου τὸν ποταμὰν τὰν δι' Ἀκαρνανίας ρέοντα, ἀλλα τὐ συνολον υδωρ Ἀχελῶον υπὸ του χρησμου καλεῖσθαι, ἰδιουνται τὰς του θεου προσηγορίας. Σημεῖον δε , ὁτι προς τὰ θεῖον ἀναφέροντες ουτω λεγειν εἰώθαμεν. μάλιστα γὰρ τι υδωρ ωχελῶον προσαγορευομεν ἐν τοῖς