장음표시 사용
41쪽
προς ανθρωπον h. e. ανον) ἐμάχοντο exilibet προς αυτον; Voluii λύκον. - In seqq. intellegi non poterant δ' A. περὶ ων κτε. itaque transpositio lenissima visa est mutatio. - Amsteam graniinaticuin iiiii περὶ κιθαρωδῶν scripsit cognoviinus ex Atlion. t. ΙΙΙ. pr 1386 I)ds. sortasse ab Ilippocratis interprete glossarii uaque enareatore non diver- Sum Rique per totum studiorum cui riculum Aristoclis Rhodii comitibus accensum. Longe igitur absit 'Αριστόβουλος nis. Steph.) et 'Aριστογείτων Frangit coniectura intriistis coli. Plin. h. n. XXVII s. 14. I o Aristocle Illiodio medicum cognoritinent iussubuit Galen. φαρμ. κατὰ τόπ.VI l HII 7 1. II p. 243) granimatico et rhetoro Strabonis aequali vid. Strab. XIV 2 p. 655. Dion. Hal. Dinarch. 8 Varr. I L. IX p. 162, l79 Altinion. p. 54 Valch. περὶ ποιητικῆς). Etindoin intellegit A. Moinck. cxX. plid.
in Athen. spec. II p. 36 ap. Atti . Ι 22 Λ ΙV 174 C XIV 620 C630 B περὶ μουσικῆς. περὶ χορῶν). Nequo vero inaprobabilis
haec est v. d. opinatio. Ut eni In np. Arnnaon. l. c. Tryptioni Aristoclos Rhodius ivliungitur, ita Athenaeus IV l74, postquam Aristoclis sententiain oXposuit, Tryplionein loquenteni introducit. No lito illo Aristocles alius videtiir, tui clitem lata opistula respondit Apollodoriis nescio quis ), titulo Athon. XIV 636 F nonni illia liaiul indigna relatii Visa excerpsit. Aristocli graminatico libros περὶ διαλεκτων του γ)Vindicare non dubito, pios excitat IIerodian. π. Jιχρ. 370 Lelirs. Crani. ann. OXX. ΙΙΙ 299, 1 Ι)rae. de Inoti'. Poet.
Iὶ Sunt enim qui Avieniensem, sunt qui Cyrenaeum intellegere malint, cuius memoriam resuscitaverunt Galeua diss. de scr. niyth. 3Heyn. ad Apoll. IV p. 1I74 Thrigius in Cyrenaic. p. 369 sqq.
42쪽
inerunt reconsuit soli Ol. Iloin. Il. T 2lS p. 523; et si iiii deni Proclii in in Tina. p. 27 recto in tot protor, ut i Burghius Aristoclis no inen restituenduin osse vidit, iis clinin scriptoribus acconseri clebet, iliit ilo diei iis sestis data opera inquirerent. Praeterea Aristoclis nor non passini occurrit, ita tamen ut Illiodii tui innui pro certo assimilaro viae nil sis. Metirsius qui dein in notis nil Aristox. p. 145 s l. lii storiae scriptorona
ἐν γ γταλικῶν , quoni Cleuiens Alex. VI p. 267 et Plut.
ed. ost. ) Libror ii par clo rop. L. aco lil. coinpositu n Atli. IV lis n) o sui dein ut es, Λ. Illi illi sti illi omina ratione alionissi inuni ari,itror, ita Aristocli Mossonio peripatetico aptissit no nailii convenire vi lentur, nisi fortu nouaen d pra-Vatuni ost, ct Atliona iis lioe quoquo loco a l Aristocratis Laconica rospexit, ut III p. 82. cf. Vestemii. ad Voss. p. 403. Ac peripatetici qui leni pili losophi cuui sit inino Citu stuclio de re is nausicis continoiitati sint, possit ali quis ii argui notito sectus ex iis otiain operilius opusculis lite, cluae supra in Illio dii officina exclusa osso Suspicati sit in is, nonnulla ad Messentu in puripateticuui ), incertae nutatis lionii-Iὶ Hunc sortasse iistirpavit Phot. 270, 24 Μίνθα - Ἀριστοκλῆς δε ἐν τω περὶ γιγάντων διαπλασθῆναι τὰν ἐπ αὐτῆ μυθον διὰ τὰ καρπῶδες l. κοπρῶδεςὶ εορεθὲν ἐτωl-τὀ φυτον. De
43쪽
nem, resorro Inallo. Sod res non extra dubitationis alcainposita, satius tuo videtur ab Heynii ad Apoll. IV li 72 pomloro iudicio in hunc soro moduni disserentis: poterat do Ar. peripatetico in mentem Ventro, do vio egit Ionsius IV p. 330; vomun Aristoclem ἐν τω περὶ χορῶν laudiit ipso Athon. IV p. 174 C, ubi do organis liydraulicis agit, ut adeo
do grammatico libello super nominibus musicoram instrumento In agi putem. Epistillao eiusimodi gyammaticis quaestionibus suere multomani, V. c. Lyncei Samsi ap. IOns.
ΙΙ 2 p. 123 ). - Antigoniis gyammaticus, Pium in Praos. l. c. laudat Erotianus, recurrit p. 312 πηνιρά. Itenim Antigonus in contubernium Didymi Venit ap. schol. Ar. Avv. 299 coli. Hesych. II 217 κείρυλος. Schol. Eur. Phoen. 150 V Cob. Hic ost procul dubio Antigonus, nemo frequentius citatur in scholi. ad Nican l. thor. 94, 2l5, 377,575, 585 748, 781, 849. Schol. Hom. Il. W3l9. Didymum, opinor, Erotiatius innuit.Chalcontemni: quamluam moram inicit et. Gud. 8l, 43 αρτηρία - Αίδυμος ὁ νεώτερός -σιν ἰατρῶν παῖδες φλέβα αῖματος, αρτηρίαν - δὲ ' πνευματος ἀγγεῖον. Didymini Alexandrinunt itinio rom τον νέον etiam Suictaa novii. Totiobras non possit Fabriciua B. G.
XIII 141. CL Soliol. Soph. Trach. 1056. αρτηρίας) τὰς φλέβας.
Didymi λεξιν κωμικήν adhibitam esse ab Hesychio ipso latente in opistula ad Eulogiunt ) Ip. 22 ed. Ranhel,
44쪽
οἱ δὲ τὰς κωμικὰς ἰδία καὶ τὰς τραγικάς, ώς Θέων καὶ AG
δυμος και ετεροι τοιουτοι, Meinelcitis Statii it in qiiaest. Sc. III p. 5, clitem Berglc. in conain. de reliqq. coin. Att. p. 66 sequitur, iusto hoc iiiii luin fretus auctore, ut videtur, cupi litis. Ita eniim hic locus comparatus est, ut he hoc qui lena
lignosci possit, iitrum Hesychitis Didymi adsiduani illainat suo seraeam industriani Oinnino in lexico coimico condendo positam fuisse dicat, an tortuosiorem quandam Verboriam Atmicturain nucupatus, priora ilia verba τας κωμικὰς tul Theononi solitin, posteriora, quae taliaquana OX RdVerso
ponuntur, τὰς τραγικὰς, mi unius Didymi memoriarn resurri voluerit: nainque τραγικην λεξιν Didymi, opus spatiosissimum, laudant Harpocrat. l34, 2 Belch. et Belch. anecdd. p. 3l9, 6. Sed ne coiniconina qui leni vocabulormin supellectileni neglectam disio tantillio iacere voluisso Didymum, id quod ex IIosycliti verbis eriti nulla arie potest, sorte sortuna Oriis Milositis alictor gravissiiniis odito testatur inet. Π1Sc. bibl. reg. ap. Riilin h. in praes. ad Ues. p. IX. καρυκηJ
ὁ δε Λίδυμος Λυδιον βρωμά φησιν - φησὶ γὰρ ἐν τῆ
κωμικῆ λεξει ἐκ πολυτελους σκευασίας συγκείμενον ἐγώ δὲ sc. Omis) οιμαι κτε. coli. cod. Par. 2630 np. Belch. anoe ld. III l 386, qtiodo F. Bitschel. de Oro p. 70. et. na. 492, 52. Καρυκκ' ΕΦ μά τι δι' αῖματος καὶ Ἐρτυμάτων παντοίων. ὁ δὲ Λίδυμος Λύδιον βρωμά φησιν εκ πολυτέ λους σκευασίας συγκείμενον ἐγώ δὲ οιμαι καρύκην sic)αυτο λεγεσθαι, ἐπειδq μέλαν εστί. Φησί γὰρ εν τu κωμικ si λεξει οἴτω ρύκιον, καρυοβαφές καὶ κάρυος ήόος ὁ μέλας ρόος. Οὐκοῶν ἐκ τούτου οιμαι λέγεσθαι καρύκην. ei. Gud. 30l , 37 ἐν τω κωμικω. li. e. λεξικω). Videsis praeterea Athon. XII 5l6 Pliot. 134, 4 Suid. II l p. 85Beriali. L. Baulina. nnoodd. 268 Moor. Ati. 200, 34 ed. Belch. Erotian. 204, 6 Galen. lox Hippoci'. 492 ed. Frang. Schol. Lucian. vol. IV p. 51 o l. IacbZ. Hesych. I i5Tκαρύκη. καρυμνόν. καρυχρούς. ΤΙie0 ost. II p. li 0, is Cranter. - Martin: p. 38T Ni innos. Phryn. p. 69 I. - Pierson Moor. p. 220 B F. Poppo ad Xen. Cyr. VIII 3, 3 A. Meinck. Menand. p. 179. Quae cum ita sint, perquam sano credibile est, Dioge-
45쪽
nianum utrainquo Did uni sari aginem periorgoponetibus suis intexuisse, in de lite singulas quasque glossas nuiplis-stino suo glossarii ni corpori inseritisse Hesychiiiiii. - Ipso Hesychius I iclytiao terdecies , testimonitini dentiliciat s. vv.
p. 364) spectare vi lentiar. Atii bigi otiani do v. λίσπιν possit. At reli litaritin ea ost lacies, ut Socco eas Origui ei isti alii deboro confestitit tibi vel non uior iitiis persiti leas, otiainsi singularuin sedes accurate iii licari non possit. Illu strenuis Sin as.
ΙIos. 1 767 Βρίκελλοι ' οἱ μὲν τους ἱστόποδας απῖτου βάρους καὶ του ξυλου, οἱ βαρβάρους. Λίδυμος δὲ τα τραγικὰ γ βαρβαρικὰJ προσωπεῖα παρὰ Κρατίνω, οἷον βροτοῖκελοι ἐν Σερίφοις - φίοις). Accuratius ot. na. 213 194, 40 Βρίκελλος. ἔστι βαρβαρικῖν τὸ ὀνομα. τίθεται δὲ καὶ ἐπὶ προσώπων βαρβαρικῶν καὶ εἴρηται οἱονεὶ βροτῶεἴκελος ai Βριξὶν εἴκελος. Βρίγες γὰρ ἔθνος βαρβαρικύν. ἄλλοι δὲ βρικέλλους τους κελευοντας l. κελέονταο παρὰ
46쪽
τὀ βρι καὶ το κελομαι η τους ἱστόποδας. Cum Didymo Hesycli si facii Pausanias ap. Eustalli. t 395, 49 R Odyss. A p. 26, qui nostro tititur etiarn ap. Eustath. 1039, 37. Sub οἱ μέν fortasse Lycoptiro, sub οἱ-Εrntostlienos latet. Cyrenasei onini IIesyclito teste βρικὸν vocitabant βάρβαρον. Plioonicos teste Stepti. Byz. 340, 14 κελλα noininἀbant ἱστόν smulum). - Do textorii niali, umie stamina deducuntur, pedibus, Rivo telae statuininibus vid. Xyl. Bork. et Verticylc. ad Anton. Lib. p. 5l Τcuch., Valch. et IIeinricli. ad Tlioocr. XVΙΙΙ 34 Ualch. Adon. 35 p. 337 Ι. G.. Solinei ter. in Ind. Scr. r. r. tria et Lex. Gr. I 74 ἀμφικελεμνος. - Εtiani βρέτας παρὰ το βροτω ἐοικεναι derivat ei. Gitit.
Hos. II 32l Kο ρσακι ς. τράγος. Berglc. COImoed. Att. p. 66 κόρσακις τράγος) παρὰ Κρατίνω. Αίδυμος ηκουεν ἀπὸ τῆς κόρσης. Κόρσαι γὰρ τῆς Κιλικίας. Forsan qi Ioniain tondera hirci solent ot indo fiori cilicia. II. Stopli. Ind. L. κορσάτης. Cl. Salin. Alberi. p. 322. CLIIesych. Καρικος τράγος. Voruna Vidisso Stephanus videtur. ' De capramιm pilis in usum castror An es t estimentor m
47쪽
teste Merces nomen est. κορσουν Hes. OXplicat κείρειν et
cui primo abrasa fuit barba Κόρσην dictum osse Atlien XI II 565 H testatur. - Num κορσήκης iit ξυρηκης γ nn κόρσα IC: τράροις, ut altorum IC o clittograptita pro ainan sit 3 Do Κ ot IC eoni usis v. Sclinos. Apoll. Illiod. II p. 280 Bast. cornua. pal. 720. Greg. Cor. p. 167, 244 Solis.
IIcs. II p. 454 λέσπιν μεγάλην υδρηλήν. Θίδυμος
την καταδυομένην εἰς πέλαγος πέτραν. οἱ δὲ νοτεράν. αλλος δε σπιλάδα βαθεῖαν. οἱ λόχμην. Sic onina loeua in ilii scribondus vi dotur. Cod. ἱδρυλήν et δεσπίδα ). Guyotus λέσπιν pro λίσπην i. o. λείαν λισσάδα πέτρην accepit. Scaliger volobat αλλοι δ' ἀσπίδα, Salinas ius λεσπίδα et λευχμην. Solinei lor lox. Gr. I p. 39l atu dis' fleste trymid emes aleae an strinis chen stichires, is λεσπίδα ἐλεσπίδα πέτραν vorgam. v. c. I licoer. 22, 37 υπὰ λισσάδι πετρj. Non accedo. Apto tarnon contenssit Selanci lenis l. o. ἐλε-
σπίδας Ap. Rh. I I 266, dictionom solitariam, ubi soliol. Parisa. at vi l. ΙΙ. Κoilii obsa. criti. in Cato. et Varr. p. 80)linco adnotant: ἐλεσπίδε ς δέ εἰσιν οἱ πετρώδεις τόποι παρα το λέπεσθαι υπό τε ανέμων καὶ ηλίου. Aιὼ καὶ λ πας το του ὁρους ἀκρωτήριον λέγεται. Eυριπίδης ' καὶ Kιθαιρῶνος λέπας. Copiosiora surit o ld. scholi. II p. 439 Selas. , quae itertini Passini mutat set. 113. 328, 22 cf. Bour- del. IIoliod. p. 4 Valch. Ammon. p. l39). ΗuQ pertinere
48쪽
suspicor etiani Hes. κλέπας ' νοτερὸν πηλῶδες η υγρὸν et κλεπος, quo de loco cf. Sclinet d. lex. Gr. I p. 674. I .obeck. techn. p. 315. Verbis illis poetae anonymi scopulunt descriptum suisse puta, qualem adumbrat Ov. Met. IV 524 sqq. IV 729 sqq. Mittimus Vocabuli originationein. Hoc constat, si Buttinanno fidem habes lexilog. I 195, 7),
gonuinam illius somnam litera ε non staritisse, quam USIIS poeticus abiecisset. Ε enim Vectorinna initio, nIAI ab ε Ordiantur, non abundat. Itaque litic in eoinparationem Venire
non debent ἐείκοσι ἐέρση ἐεδνα ἐελδωρ ceti. , de quibus Maiitairius p. 298 A - 397 St. neque χρην αντὶ του ἐδειτοs ε schol. p. 448 Bolch. Sed parilitatem agnoscunt
Primini in vulms nota: ἐχθές χθές, ἐχθεσινός χθιζός Trypho ap. Apoll. d. adv. 556, 30, ubi p. 557, 26 inter alia minus uti diximus apta comparantur ἐθέλω θέλω Dionys. ap. Eustath. p. 800, 28 Moscliop. p. 10) ἐρυτη ρες ὐυτορες coli. Belch. anecdd. V 937, 23 ot. m. 405, 22 Piers. ad Moer. p. 296 I402l) ἐθελημοί et. ni. 318, 42; ἐκεῖνος κῆνος τηνος ἐκεῖθεν ei. In. 58, 23-54 sinailia; ἐρευγειν, rectare, ἐῖση ἶσος, ἐνέρτ εροι νέρτεροι, ἔνερθεν νερθεν Hos. II 670, ἐῖσκω ἴσκω; deinde rariora εορτή ὁρτή Hes. II 790; ἐνῆς νῆς IIos. II 679; ἐρινεός ρινεαὶ μελαίναι ἰσχάδες H.es. ΙΙ ill 5, quod nainus selicitor tentavit Alberti. ἐκνεφίας κνέφας id. , ἐρωδιός ρωδιός IIerod. dict. sol. 33, l0; ἐφετμαί φετμαί ΙIes. II 150l; ἐφετίνδα φεννίδα Hes. ΙΙ 1499 Paliner. φαινίνδα); ἐτώσιον τηυσιον, Alb. ad Hos. ΙΙ l383; ἐλεγαίνειν, unde Ἐλεγηῖς ei. In. 152, 59 ot 'Eλέγη Ael. v. h. III 42, - λέγαι γυναῖκες Archil. D. 168 Bglc., si luidem Epaphroditus Archiloclimin recte intellexit; ἐτήτυμα τητυμα Hes. II 1383; ἐπείγω πιέζωBuuniann. lexu. I p. 275; ήπεδανω - πεδανω Ιο. Clitus Agona. fr. 4; ἐς κόρακας σκορακίζειν, ὴ λέγη λυγο,
ἡ βαιὸν ἡ βρέτας βρέτας, ' ιμάλλονες Μιμάλλονες, 4μυω
49쪽
in capito mutilata initii Videntur Hes. ἐλοφόν et ἐτανηλεγέος μακροκο μήτου. ILege κῆρε τ. IIoin. Il. Θ 70. Etiain κηνυσσόμη εἴδωλον ἐγενόμον Hes.) in 'κηνυσσύμην nuitanduin, est. CL Aescii. Clio. l92. - Hes. 'πιπάλων specti it ad Aescii. Clio. i52. ossa Didyini est. Hos. 966πιτίμια τὰς αξίας τιμωρίας πιτίμιά φασιν rospexit integritin vocabuluin ἐπιτίμια, otiani Sopitas io arbitro: respoXit ni inii uin aci locuin Soplioclis Eloet. l396 al. l383)τα 'πιτίμια vel ad Aeseli. Pors. S2.3. Sept. liii 5. Proin. 77. Ne liuo πίχειρα Hes. II p. 96, ullus uinqiuatit ἰraecomni lixit, scd τὰ 'πίχειρα Aeseli. Proiit. Si 9 Didynius in lori- con tragicii in recopisso vi dotiir. SCII R. Bygantii clui leni Σάδιος ili eunt pro 'Mάδιος seliol. Hom. Il. 25l , t 5. 22. Πίταυρα pro Eπίδαυρος Constant. Porphyr. III p. 136 ed. Bonia. πιγκίρνης i. e. Pincerna pro 'πιγκίρνης υπικιρνῶν Goar. ad Collin. p. 24 n. l4-Gloss. Gr. s. v. Reislc. a d Const. Coriin. II p. l72 o l. Bonia. Cf. de ε albiccta vocali initiali L. Κiustor. mair. Anti-Gronov. p. 50 I. Taylor. lecti. Lys. p. 70l A. Salinas. ΙIA II p. 99 Heinst. iiii Ar. Pliit. p. 159 Rei sic. l. c. p. 67l Boockli. iul Plat. Min. p. t 48 Biittin. le . I p. l 45 Mauli. gr. gr. I p. 50 sq. g. ll. Iana si veriloquiunt quaesiveris, priuimin se obseri Hes. λε- πεῖν τυπτειν. ἐλέπουν οἷον ἐλέπιζον, ἔτυπτον, ἐμαστίγων. Ε λέπω sive integrioro ἐλέπω nascitur Verbi ina Paringogicitu λεπίζειν unde, illii eo praeter ei. In. 32S, 2 utili in Oriis ot. in . 724, 4 derivat λεπίς, inserta litoriala. σ in λεσπίς, ἐλεσπίς mutatuim. luna ipsa radico AEII collauret λέπος et λέπας, quae subinde in capitibus κ prostheticum adsunt-PSeriint: κλειος et κλέπας. Cave tamen no indictoin λω luoque derivare audeas. λίφ eniim uti rii poni stratificat voli inlaribus vol fluetibus inurinis lit,atuni, ita aperto descendita Ara λείβω. Montoria tamen ili una est, quod otiana σπιλάς a λεπίζειν origi noni duxisse ori Milesii sententiaost tw. ot. ni. 724, 4 Rilachi. p. 27 . Ac suit sano σπιλὰς υφαλός τις πέτρα, quo nolia ine Ionem vituperat Gaininaticus nescio clitis erit litus γ D idyinus: v. Meinck. Steph. Byg. 529 coli. seliol. Sopli. Tracta. 6S0 p. l6l Elinst. γ ap. Hes.
50쪽
σπίλον Παρνασσίαν. Transpositione literarum solemni facta. ox λίσπος i. o. λεῖος) subnascebat ur σπίλος, η. σπίλον, eto. σπιλῶνες, οἱ. σπιλάς, ἡ, quemadmodxian s. λιφερνουντες pro
vera disputavimus, σπιλάς proprie erit saxuin in mare prospiciens, perpetua undariam adluvie et laevigatum et exesunt Ηos. πέτρα πωρωδης), λίψ mpes aut imbribus aut humoris niarini adspergine quasi libata; λίς, de qua
sive ἐλέσπις scopuliis aeviori imminens ut Inque uIularitia aut marinarum aut aeriarum VerberibuS Sine fine percussus.
Hos. ΙΙ481 Λιμοδωριεῖς - Λίδυμος τους περὶ την Οἴτην κατοικουντας ουτω λέγεσθαι διὰ το λιμώττειν
καὶ μοχθηρὰν ἔχειν ταυτην γ δίαιταν) cf. C. O. Muollor I or. I p. 40, 4. l02, 1. Vid. oap. IV 10 n. 4.
ΙΙos. II 623 Μοσσυνικὰ μαζονομεῖα vel μοὸυνοικικὰ μαζονομεῖα. Ποντικὰ ὁ Λίδυμος ηκουεν. οι γὰρ Μοσσυνοικοι εν Πόντω εἰσί. λέγει δε ξυλίνους πίνακας. cis. Hesycla. Μοσσυνοικοι. Spectat ad Aristopli. D. CCCC IX. Do Mosynoocis cis. Horod. III 94 VII T8 Xen. e . Cyr.
ling. ad IIierocl. Synocd. p. 450 ed. Bonn. Apoll. Rhod. II 379. 1016 soliol. t. II p. 156 Solis. Irionys. Perieg. 766 et Eustalla. h. l. Rciff. ad Arionii l. I c. 8 vol. II. p. 227 Hesych. Σάρπους Βιθυνοι ξυλίνους οἰκίας.