장음표시 사용
51쪽
Hos. II 629 Μυκερίνα ἡ Μέμφις, Θίδυμος τῆν
Θίδυμος τον τῶν προβάτων κόπρον adcl. Salin.)γ ἔνθον προβάτων. Si, wint ad Ar. 575 ot Cratin. Dionysiilex. D. X p. 17 o l. Runk. Malo et vitioso Κulenhanipius ad tym. Gud. p. 994 Hesycliti locunt sic tinnuitat Οἰσπάτη ὁ τῶν προβάτων, Βίδυμος. Unutiun Onim ma Inmaticus erit litissinius nilnotarnento suo esse Volliit, no tinperitiores οἴσπην si v οἰσύπον euiu οἰσπώτο consuIulerunt. Οἰσυπηonini s. οἰσυπθρά ἔρια Ηosycli. etiam ὀσσυπηρά, Plirynich. οἰσωπηρά assorn est lana st/ccida sive sucida, i suade' quaedam notavit Wossoling. ad Horod. p. 563, 42 Κoon. ad Greg. Cor. 256, οἰσπώτη vel o Ai istophani ot Cratino stinus ovillus' dicitur. Ἐστι γὰρ οἰσπώτη τὀ του προβάτου διαχώρημα toste et . m. 561 sili ), D , cpii Didymo pariti t. Mutilus esse Pliotius videtur 323, 24 οἰσπώτη οἷον leg. οἰῶν)ρυπος, οἴσυπος. 'Αριστοφάνης . υσιστράτη. Excidit Didymi interprotatio. Fitoriant etiam qui οἰσπώτην Et σφυράδας Inale confunderent, sod cpii Phrynichi repreheIasion in non effugerent ap. Behh. anee ld. I 57, 4 coli. Poll. V 9lp. 213 Bokk. ubi orn. σπυραθοι, πυρα ι, σπορθυγγια, πορθυγγίς - σπόρθυγγες).
Hos. II li46 Σαμιακὸς τρόπος δυο δηλοῖ ἡ λεξις, μεν τὰ ἐπὶ διαβολη τῶν Σαμίων, θρυλλουμένων ώς κατεαγότων, ετερον δὲ οτι αἱ λεγόμεναι Σάμαιναι vid. Selinei Io v. Bergh. cona. Att. p. 439) κατέστρωντο δι ολου. Λίδυμος δε τὰς Σαμαίνας ἰδιαιτέραν παρα τὰς ἄλλας ναυς την κατασκευην ἔχειν. ευρυτεραι μὲν γὰρ εἰοὶ τὰς γαστέρας. τους δε ἐμβόλους σεσίμωνται, ώς δοκεῖν ῆυγχεσιν υῶν Ομοίως κατεσκευάσθαι, οἷον ἰχθJ υοπρήρους
52쪽
εἶναι. διδ καὶ ἐπὶ ταυτης λέγεται - μές δέ τις ώκυπόρος Σαμία, ἡος εἶδος εχουσα. Glossa perti notis Cratini Archiloclios. Cf. schol. Ar. Pac. 343 ) et Phot. 498, l0, ubi
Hos. II ll 94 Σισυμβριον. Λίδυμος ἀνθυλλιόντι. Θεόφραστος δε σ. γηράσκον μεταβάλλειν. οἱ δὲ ἀπο ἡδυόσμου πλατὐ φυλοήροουν. Glossa spectat ait Cratini Εs ini natos Atli. XV 6S5 C. Thooptarasti lociis exstat de Od. Reci. XXVII p. 74 l.
10. - Neque lioe vocabiliuIn quisquam invid it coniicis. Itiuiue ex liis decem glossis, quas Didymo se debero confitetur Hosyclitus, quinque Ct atini elocutioni explanari lao inserviunt βρίκελος κόρσακις τράγως οἰσπώτη Σαμιακος τρόπος σισυμβριον, una vel duae Μοσσυνικὰ μαζονομεῖα οἰσπώτη intorpretationi Aristopli unis: ut liebetioris profecto ingeri si sit negitro Vollo, Did uni λέξιν κωμικὴν ab Hosy-ellio Redulo versutain osso. Ininio ultorius etiam progredi licebit. I Ocot onini instituta Hosychii cuni Pliot. 68, is Athon. XI 50 I schol. Ar. Vospp. 15l Pliot. 507, i OOΠa- Paratio, ea etiam, qiuae s. VV. βαλανειομφάλους ὴμερόκαλλες Καπνίας σέρφοι lo; untur - sunt vero liaco Cratineae in-lὶ σωμικὰν τρόπος τρόπων. F. Σαμιακὼν τρόπις vel τροπός
53쪽
cudis vocabula - Didbrinum a lictorem agnoseoro. Qui ligitur 3 nonne sponte foro subnascitur Sit Spicio, reliqua ruino tiam, qiuotquot Cratinum Spectant, glossarum interpretanienta eiusde in grammatici industriae dobori, Dida mi inquam, cuius amurio octies, ut Cratineae olocutioni lucem afforat, pondero vidiinus Hesmilium 2 Ac profecto interpretem et Ogregio doctum et adparatu haud spernendo instinctum produnt v. c. Hes. glossao: Ι 952
Diximus in Didymi logico comico Oxtitisse etiana VV. ημεροκαλλές et σέρφοι, indovio prosecta Hesychii farraonem locupletasso. Audiamus testos. 12.
54쪽
Phot. 321, 23 o ἰνόπται ' ἐπιμελεταὶ του τους φράτορας ho υν οἶνον εχειν. Λίδυμος ουτως ἀποδίδωσιν ευτε-
55쪽
Pliot. 34u, iu 'Oξυθυμια- ίδ υμο ς δέ lilia onitu At istii relii suit explicuitio, ut Harpo T. 54, 25. cf. nos P. 2lὶ φησιν ὀξυθυμι αν τὰ καθάρματα λεγεσθαι καὶ ἀπολώματα. ra Drα γὰρ ἀποφέρεσθαι εἰς τὰς τριόδους, οταν τὰς οἰκίας καθαίρωσιν. IIui pocratio laS, it Bolch. post δ. a lilii Aυτοκλείδου λέξιν παραγράφας ἐκ τῶν ἐξηγητικῶν l quo do cs. Muior coniiii. Ait loc. VI p. VII n. lal l. - Hos. II 766 , ξ i3 θυ μ οι ἐφ' απάγχονται, απὼ του ὀξέως τῶ
hi μῶ χρῆσθαι. liticusque Aristarctii sententia) οἱ δὲ τὰ καθαρτήρια καὶ ἀποτρόπιμα ξυλα, ἄπερ εἰς τὰς τριόδους ἀποστρέφουσι καθαίροντες τὰς οἰκίας. τὰ ουν ἀνακαθάρματά εἰσι τὰ λεγόμενα ὀξυθυμια linoo I idyinoiM. Haec quo illo vox tosto Pliotio 340, 18 est Eupolutea. IIos. ὐαφανιδωθη- ναι. Cis. Belclc. Λ . I 2, 7, 24. 288, 7 Poll. II st. 2alp. lusi Selaiolorinnelior in 'Vols. Mus. d. Altortii. IV. p. 473, I. Lol . Aglaopli. p. 633). V g. l63 p. 22, ct. in . 568-e 626, 44 Sisici. II l p. li 37 Piors. Moor. p. 2, 4-209 L.ips.
56쪽
Phot. 352, l9. Harp. l40, 9 πισιον - Λίδυμος δὲ διχῶς φησι λέγεσθαι το οσιον, το τε ἱερον καὶ το ἰδιωτικόν. Ηes. ΙΙ 794 ὁ σ ίου ς θαλά μους κτε. schol. Plat. p. 397.
Harp. l49, 22. Phot. 406, i T. Suid. II 2 p. 170 Πέλανος - Λίδυμος δε κυρίως φησὶ τὸ ἐκ τῆς παιπάλης πέμμα - ἐπὶ τοs στόματος ἀφρον δηλοῖ. Hos. II 903 Πέλανος πέψιν ἔχων si υπαράν cs. scliol. Ap. Rii. l. c.)ῆ το εκ τῆς πώλης l. παιπάλης) - τω στόματι ἀφρόν.
Phot. 436, ld. Harp. 154, 22. Suid. II 2 p. 324 ποδοκάκκη - ῆ κατὰ συγκοπήν, ως φησι Ecgίδυμος, οἷον ποδοκάτοχή. Hes. II 987 - ῆ κατὰ συγκοπὴν ποδοκατοχή.
Phot. 455, 10. Harpocr. 158, i 2. Suid. II, 2 p. 443Πρ o κών ια - Λίδυμος δὲ προκώνια, φησί, πυροὶ μελιτι κεχρισμένα. Ἀριστοφάνης δε ὁ γραμματικὰς καὶ Κράτης
κτε. Hosychius II l034 ex Aristophane quidem solo prosecit; at huius Cratetisque testimonia Didymum adscripsisse perquam probabile est. Cf. quae collegit Nauch. Ar. BJ E. D. p. 223.
57쪽
20. Ρhol. 483, 24 Pάχετον l. τρον το οπισθεν του τρα
χήλου, αφ' ου αρχὴ τῆς ἐάχεως. Λίδυμος δὲ πλευρόν.
do familiam Graecis inconstantia generis praeceperii
Didymus, docet Hesyclitus II 1194 ὐάχετρον ῆαχίς, ῶς πλευρον καὶ πλευρά. vid. Liobeck. ad Phryn. p. 762) οἱ δὲ
την siάχιν του ἱερείου. Duniquo de τευτάζειν conseras, quae infra exponemus. 21. 22. 23. Etymologiis magnus plurima Diogeniano accepta reser et, Diogenianus Pamphilo, Pamphilus ac Zopyrio Didymo. Tamon non sunt plus quam tris loci, qui quidem a reliquis lexicographiη absunt omnibus, quos e comico Chalcenteri lexico in ei. m. immigrasse non Sitio specie Veri dixeris. El. m. o 46, 39 - 133, 39 'Αρνεῖα: τὰ κρεοπώλια. Αίδυμος. Hos. Ι 542 ἀ: τὰ κρεοπωλεῖα των προβάτων. El. m. 345, 3: Ἐνωπίδες : αἱ θεράπαιναι παρὰ τοεπεσθαι. Λίδυμος. Locus affectus; rescribe Ηos. I 1413 auctore ἐπωπίδες ἐπίσκοποι, ἀκόλουθοι παρὰ Λακεδαιμονιοις Coll. ei. m. επωπίδα. Fuerunt igitur qui ἐπωπίδες vocat inlum compositum ἐπὶ - ἄψ) activarentur, alii qui επωπίδες accinerent, derivarentque ab επεσθαι. Cf. Lycoph. ll79 LOboch. Aglaoph. I p. 224. Adde επάμονες. - Εt. m.
347 ἐπίβδαι coli. Hos. I 104l Ruhnh. Tim. p. 119. Ar1stid. I p. 352. At vero in suscepta hac de Didymi voluminibus commentatione cum non hoc solum consilium moliamur, ut, quae adposito viri laboriosissimi noniine circumferantur, id romun reliquias in unum cogam1s, Sed etiam, quaecunaque nomine non adiecto eundem auctorem revocanda esse Videntur, dispicere et suo quaeque auctori Vindicare studeamus, Video iam nostris humeris lioe imponi negotium, ut, quod Meine Icilis i. c. dudum coniecit, 'dubitari non posse, quin multa, quae apud Hesychitini, Harpocrationem, Eustathiuis coterosque grammaticos tacito auctoris nomine legantur, ex eodem fonto fluxerint,' id rectissimo coniecisse Viriim omni laude maiorem adcuratius nobis demonstrandum sumamus.
58쪽
nis saeiani locuin Athon. Deipnos. XI p. 50l I Κρατίνου δ' εἰπόντος ἐν Βραπέτισι Λεχεσθε φιάλας τάςδε βαλα- νει 'μφάλους Ἐρατ οσθεν ης εν ια περι κωμωδίας Dum iliai d. Erat. p. 22 ,) την λεξιν ἀγνοον φησι Λυκόφρονα. τῶν γὰρ φιαλῶν οἱ ὀμφαλοὶ καὶ των βαλανείων οἱ θόλοι παρόμοιοι, εις δὲ το ειδος ουκ ἀήρυθμως παίζονται. υπίων δε και Λιόδωρός Berglc. comin. de conioeda Att. GEq. p. 65 καὶ IIρόδωρος ως φ σι II.) φιάλαι ποιαί,
πιάδης εν τοῖς περὶ Κρατίνοw βαλανειόμφαλοι λέγονται, o τι οἱ ομφαλοὶ αυτῶν καὶ τῶν βαλανείων οἱ θολοι ὁμοιοί εἰσιν. καὶ Λίδυμος θε τααυτὰ εἰπών παρατίθεται τα a ld.ΤOupius; de voce παρατίθεται cf. IIouist. 1ul Ar. Plui. 720)Λυκοφρονος ουτως ἔχοντα ' ἀπο τῶν ομφαλῶν τῶν εν τοις γυναικείοις πυέλοις, ὁθεν τοῖς σκαφίοις ἀρυουσιν. Qitainqui dein sententiam SVRIn, ubi tandent explanaverit Didy-tmUS, utriIIn in eo nentario in Cratini Fugitivos an inloxico comico, eX Allienneo colligero non POSSII HIS, tRInen, ut earn in ilisto comamentario apermorat, ne lite R lexico CO-ίinico usuisse, netno, opinor inficiabitur, qui inodo haec Ilus. I p. 6bi contulerit: Βαλανειομφάλους, ουτω Κρατῖνος ώνόμασε τὰς ἐχουσας ὀμφαλους ανευ προςώπων οποῖας οἱ θόλοι') επὶ τῶν οφθαλμῶν εν πυέλοις ἐν τοῖς βαλανείοις
59쪽
illino lecta continuo iii hunc foro molliina Diocliui eniondat IIIIa
illis: ώνόμασε φιάλας τας εχουσας άνευ προσώπων, οποῖοι οἱ θόλοι εν τοῖς βαλανείοις. η απὐ των ὀμφαλῶν των εν τοῖς γυναικείοις πυέλοις, coli. Eusta ili. p. l29l Belch.
cinentes, Sed leXicogrreptilina etinin ali ii tot verbis locupletiorem Dolpia sopitisin. Ac profecto Verbonini αMευ προς- ώπων ea ost eoatilicio, ut liominent liaud indoctiurn tibi EXamlire Videnro, Pii, ne citi προςωπουτται cf. Hes. II1056 et Poll. p. 66 Belch.) in menteni venire possent, his ipsis vectis nil ioctis catilliin esse voluit. Hiine iit Eratosthonein fuisse credi lana aut Asclepia leni Myrteanuni, reluctante Naucratitae testiinonio, a me non obtineo; I idynii nos iiddilanienti ina legere persuasissi intitia liabeo, prioriIIn sententias non modo in Ordinent ro ligontis, sod obitur otiainoinundantis. Nnin nut Patripli iliun nut I logonianum aut loni pio Hesyclitiun laaec de suis addi lisso paritin est credibile. Accedit, si uod totvni IIosycliti locunt o IJid iii copiis prosectuna esse in unitan conflatae Eratostlienis, Asclepitulis et Lycoptironis, cpiein silentio pretiolori re I)idymian noluisse Atliuiuiuus testis ost, clainant sontontiae. Sed quid1ittinet lioc verbis ainplecti, citius vis tanta est, ut Dein itii non priniuin linoe inter se conserenti tostinionia eandent se insinuasse Sentontiani spopori lemni. Ceteritin illi Atti haut Hesmiiii quo loci vel eo niariano niuinorabileA Sunt,qiuod, quale tandena morat Ι)i lynii in toxico condendo ministeritiin, inde perspicue co oscitnus. Videlicet, principiun in lioc continent:indi genero grana inaticoriina Sententias
t. XI p. 94, uiido in Dione Clirys. II p. 773 Enap. in Or. LXXIXg. 2 corrigas: των ο ρ σφων τὰς πάνυ παλαιὰς της αυτης εἶναι πέτρας. In ollisit. Or. g. 6 pro ἐνίων ἐννοῶν Reislc.) leg. ἐπιόν μοι.
60쪽
in brevius contractas ita componebat, ut sero ei, quam primo loco poneret, Sutim calcitium addidisse videretur, in ligno tamen ne ea cliuidem oppressa silentio, cui minorem ipse probabilitatuita tribueret. Itaqlio Eratosthenem Lycophronemiue prae ceteris eum constituisse, cum per Se probabilo sit, tum conlpluribus ad licitii dum me perducere pOSSe Rr mentis confido, dumi nodo hoc mihi concedatur, non eXcerpta Piac lana e DidyIni nescio quibus commentariis amplioribus, sed praeter τραγικὰς etiam κωμικὰς λεξεις Didymi, ilians compOSIUSSe eum OruS Ruetor eS ornnos in Hesychii conge rio in OSSO.
25. Age, ut gena inum exempluna proinaIn, aiuliamiis Didymitin Athon. IV p. t 39 C sqq. ταυτα μεν ὁ Πολεμων. προς
ον ἀντιλέγων Αίδυμος ὁ γραμματικό ς - διασβήδην
λέγων, μάζας ἐν ταις κοπίσι παρατίθεσθαι - τουτο γὰρ οἱ βάρακες δηλουσιν, ουχὶ τολυπας, ως φησι Λυκόφρων ητα προφυράματα των μαζῶν ως Ερατοσθένης '). Consentit Hos. Ι691 Βάρακ ες τα προφορήματα τVς μάχqς, Αττικοὶ δε βήρικας. δηλοῖ δὲ καὶ τον λύπην , cui loco impactas maculas detergere Studet Salmas. exae. Plin. p. 90, rescribendo προφυράματα, μάζqς, τqν τολύπην ). Succedat tertilina exemplum simillimum.
In solioliis ad Ari Vcspp. 239 citatiir Lycophro ex Eratosthonis auctoritate: Tου κορκόρου προς τον Λυ κο-