장음표시 사용
61쪽
φρονα κύρκορον λέγοντα ἰχθυδιόν τι. ηπατηται δε, ως φησιν Ἐρατοσθε νης. ἔστι γαρ λάχανόν τι αγριον καὶευτελὲς ἐν Πελοποννήσω, ώς καὶ η παροιμία. καὶJ κορκορος ἐν λαχάνοις. Atque utra lue vocabuli explicatio etian nunc exstat apud Hos. II 320: κόρκορος ' εἶδος ἰχθυος η λάχανον. Berilli. Erat. p. 2l3 8 1. J
τον Κρατῖνον μετὰ ἐκλυσεως ἐσκοτωμενον, ω ἴσως ἀκολουθεῖ καὶ το ώρακιάσας, τοιουτοι δὲ οι λειποψυχουντες. τρε
29. In partem Veniat etiarn soliol. ad Ar. Pae. 19S Von. Λυκό φρονά φησιν Ερατοσθένης το κυτταρον λεγειν,
κυττάρους γὰρ καλοίσι τὰς των κηρίων και σφηκῶν κατα-
σκώ ληκες ἐν τοῖς κυττάροις κινουμενοι. Θεόφρα
στος 3, 3, 8 III p. l 45 Sclinoi l. δὲ κυρίως λέγει προάν-
θησίν τινα τῆς πευκης. καὶ τῆς πίτυος ῆτις ἐστὶν, ῶσπερ στάχυς ἐκ μεγάλων πυρῶν. ξηραινόμενος θυλακοsται καὶ ἀποπίπτει. οἷον ουν ἀγγειῶδες κτέ. Adhibendus etiam
62쪽
schol. Ar. .Τhesin. 523 et Vespp. li 06, quorum locorum posterior aperto o Didyini toxico corni eo transscriptiis est.
Postreino loco dignus est, illaintir, ipsitis IIosychia loeus II l 94 sul ut, in quo carito rei Ver8ἰitui', COInpi banduin aptissi iniis κατειλυσπωαίνην Ar. 723). ὁ μὲν Λυκόφρων καταρτωμένην, EPατοσθε νης δεσυγκεῖσθαι την λεξιν ἐκ του εἰλεῖν καὶ σπῆθω. Atulis igitiir oditis verbis ipsi tin tostaiitoin loXicograptitiin id qlio l lixi inius, Lb coplii Onis iitquo Eratostlionis de voeabillis Oconioedia petitis intellectu difficilioribus sententias in uniunconflatas in ipsius sareaginoin transiuigritSSe, conflatas Vel Oa Didynao osse, ox Atlionaei auctoritate pendentes liatici lin- probabili opinor coniectura Statui InuS. Quod si lianc uioani sententiain lectoribus probavi, spero fidem soro vo bis meis, cum eas silioqiue Hesycliti glossas, in quibus aut Eratostiaeni liut Lycoptironi denunciatur testimonitun, sex eodem sonte Dulyino) fluxisse dicaan. Aginon ducat Hos. ΙΙ 1376 τευτάζει σκευωρεῖ l. - εῖται ησυχάζει, διατρίβει, οἱ δε φροντίζει : quae Sunt Piattuor granimaticOritui conglutinatae interpretationes, Lycoptironis Artonii lori Didy'ni et quarti nescio cuius, qui λέξεις ρητορικάς vel conlposuerat vel coriapilliverat.
καὶ σκευωρεῖσθαι. η στραγευεσθαι καὶ πολυ διατρίβειν ἐν τω αυτω. Λυκόφρων ουτως. καὶ Aίδυμος προσέλεὶς
63쪽
ο τι ἐνίοτε σημαίνει καὶ το φροντίζειν. υρακλέων δε ), καταμεμψάμενος Λυκόφρονα, φησὶν εἶναι το ἐπιστρεφῶς τι πράττειν η ενεργεῖν. καὶ 'Αρτεμίδωρος δε) τὸ φροντί-
quinque enim in locis nomen adiectum legitur I 824 γεφυρίς ubi αλ-λοι Opponuntiir) II 1352 ταυληρόν II I 356 τεθησεται II 138b τιγγαβάρι II I 423 τριχθάδες ubi ipso alterius sententinua ronitat) - et quid iuid
apud Λtlienaeum ex Heracleonis Eptios ii glossis legitur, apud Hesychiuna quoquo conspiciatur vid. F. Rank. l. c. p. li1 sq.) , certe non
integrum videtur, ut ea vioMao, Ηine Pliotio et IIarpocratione testilnis Hora leo aliquis do vv. τευτάζειν Et ματρυλειον cominentatus Est nil Εplissit λέξεις resoramus, quamquam ea nb Aegyptio eo Oimine Pro lacta osso non dixerint. Verisi in iliuΗ est utram pio sententiam in Aingularibus quibus tam Heracleonis Epties ii libris expositani fuisse. Ceterum de Iae Aegyptio sive Tiloteusi, qtio te complura comporta liat euius, cf. Spit En. ad Ιl. XVI 228. Meior coinna. Andoco. VI 2 p. XIIXIII not. 100, a quo omissa testimonia veterum addo sis haec: Stepti.
Antiaristarcheum deprehendimus) et. m. 42l, 53, ubi lectionem depra-vntissimani I ρακλεων ἐνοδιοις cf. ci. Gud. 334, 12 'Aνδρονίκου εἰς το δῖς isti Beccard. l. l. p. 21 logit 'Αριστονίκου εἰς το φ ὀδυσσείας, IV. Ribbech. niuio de Zeno I. p. 8. coss. Ath. 584 D. εἰς τους 'Aνδρονίκου ἐπιγόνοΤ'ς porgariatuni eas sic naecurii emendan lo: Ἐρακλέων ἐν ν sc. υπομνηματι) υδυσσείας, quamquam nescio, quae tari lein IIern-oleonis soliolia innuat Gaiahor ad Anton. p. 103 col. 1, 3I. Nemie audiendus Sopingius est, cui, cuni Eustallitum p. 210, 30 vid. Meieri. c. VI p. 3b) videret lexici citius duin rhetorici veteris, tacito nomine auctoris, iisdem sero verbis, siilius IIesyclitus utitur s. v. τιγγαβάρι, mominisse, II eracleo istius lex ici conditor esse vidctur. Sitidas quid. sibi voluerit II I p. 59T Λογγινος : - λεξεις Ἀντιμάχου καὶ 'Ηρα
io turarii καθ' Ηρακλεωνος, necessariana conseo , Verba inmen, Procul
dubio suo loco in ota, anteco Ionii nis λεξεων δ adnectore malim, uisi praestat intellegoro λέξεις υντιμάχου i. e. lectiones ab Antimacho in ossitione Honiori ui missas, de ciuilaiκ fortasso tractavit Heracleo es.scliol. BL. D. A 298 μαχησομαι) adversarium nactus Longinum. Coteritin in eodem Suidao loco pro κατὰ φειδίου qiinmquam Rulinhon.
64쪽
ζειν. Φρυνιχος μύσταις Mάστιγα δ' ἐν χερσὶν εχων τευ- τασθαι ses. Bergh. reli. cornin. Att. 375) Πλάτων αάνταις ' cod. et. nis. Par. Σαντρίας) υν ὁ ζ θόρυβος τευταζόντων τευξάντων) ἀντὶ του πραγματευο μένων η διατριβόντων.
καὶ ἐν Tιμαίω fopp. t. III p. 90 BJ τω μὲν ουν περὶ τὰς
ἐπιθυμίας η φιλοτιμίας τετευτακότι. οἷον διατετριφότι. γράφεται και τεταυτακότι τετουτακότid) Τηλεκλεδίης - πάντες δὲ τευτάζουσιν οι διάκονοι. ἀντὶ του πραγματεύονται, σκευωρουνται Φερεκράτης ' ὁ παιδα καλεῖ καὶ τευτάζει τουτω δεῖπνον παραθεῖναι. Σημαίνει δὲ καὶ το σπουδάζειν. Πολιτείας ζ. Vitiosa reli. Et ib. lectio δε cs. Selinoidor ad
nani illa pητορικη λέξις intellegerula sit, lio lio non niagis
colligi potest, Piniit quota Observationis ap. Pliotitian et ei. ni. oxstantis pars ad rhetoricunt lexicon, quota ad alios IIIOS-dani sontes reserenda sit. IIoc taliten scilinis Aelii Dionysii longe praestantissinthini opus lioc loco a neutro ad-hil illiin esse, quippe ex quo Eustallitiis p. 968, 3 lineo eX-corpserit: τευτάζειν λέγεται κατὰ AGιον Aιονύσιον τῖἐπὶ πολὐ προσεδρευειν τω αυτω πράγματι. Vid. Moier deleo. rliet. p. l 4 coli. p. 4 l. Deinde, siqui lena toxicogra- Pliorum Inorem semibendiqiue genus non sun litus ignoro,
diss. I. XIV p. XLI. II ed. Egger Langliaenii coniecturnin κατὰ Μει- διου probat, codicilin ABVE Vestigia: κατὰ φυβιον pressius secutus, haud cunctanter rescrilio : περὶ του κατὰ φυσιν βίου. CL Muson. nP. Stob. flor. CVII 8 vol. III p. 38T GL το τε κατὰ φυσιν βιουν. Φ enina
ves N, Vocabuli φυσις conipendium esse, cuni in vulmis DOtiini Sit, tum A. Naucrius in Aristopli. Byg. p. 60 n. 83 egregio itemonstravit. CormiPtum est Heracleonis noniori nΡ. Prob. Vorg. Εol. V 3l Vol. IID. 352, ubi inopto Empedocli iungitur Heracleo.
65쪽
alius auctoris sunt veri,n πραγματευεσθαι - δεῖπνον παραθεῖναι, alius σημαίνει - φλυαρῶν. Qiuaerenduna igitur est, Priora sintne ab uno auctore prosecta an non. In quo priinuin tioc Velini anilia advertas, quod quae apti l Hesychiuna exstat tertia Verbi persona τευτάζει aperto Plierecratis coniici poetas locum a Pliotio excitatuin intuetur, ut, cui cui auctori Hesyclitus sua debet, lite aperte ait Versuui illuui Plierecratis suam explicatiOnoui nptasse et Recomni O-
lasso videatur. Hunc igitur ipso Pliotio auctore agnosco Didynium, a Pamphilo sive Diogeniano cuni aliis in condondo ainplissi ino illo lexico adhibitium. Ac Didynalis qui-
didit Ranicius de Hesycli. p. 103 sqq. l05. Nain de suo Quin tertiana a Midisse vecti τευτάζειν notionein, ora ἐνίοτε σημαίνει καὶ τὸ φροντίζειν, quonianus credamus obstat VO-e albuli προσθείς usus frequentissi naus; - ininen quod Artemidori notnen adiectiun li odioque apud Pliotiuin legimus, id Painphili, clitein Diogenianus o cripsit, rellioni nos debere persuasum liabeo, ad quoni Heracleonis quoque Ephesii mentionem roserendani osse probabile facit Rankliiudicium sano firmissitnuni de Hesycla. p. ill sq.). Super-Εunt tamen nonnulla, quase cuni in Photii etymologi locis tum in Hesychio inalo nio liabeant. Na lue usi pri inuin Hesychii vema reloi, niaximopero me offendit Vocabul uni ησυχαζει inter Lycoptironis explicationes tinportune interiectuin, quo lexi et ritetorici auctorein v. τευτάζειν interpretatum esse conicetiniis, ut li. l. vi expellendunt esse videatur. Sed attentius inspicienti Photiunt atque η particulani disiunctivarn antinadvortenti lioe in naentein Veniat necesso est, L. coplaronis haec tantii in Verba esse στραγ- γενεσθαι καὶ πολῶ διατρίβειν ἐν τῶ αὐτ0. Quod si ita est, Dido inus praecedontia vecta aut Oninino non scripsit,niit si scripsit, quod ad credendunt proeli Velia me esse fateor, aliunde apposuit, fortasse Eratostlionis copiis usus, ad ne lorici qui dolia ri totorici conditori aditus praeclusus esset. Tantuui do Hesyclito. Pliotii exploraro sontes, ut ab hoc loco res aliena, superSedeo, insiticia tanten
66쪽
esse aut ioco non suo posita Verba καὶ ἐν Tιμα- - τε- ταυτακότι 1nOniuisse Satis lial,OO. Forsitan fluxerint ea e
Timaei vol Boetii H toxico Platonico. Vidianus igitur,
Piod liue usque pro certo Sumpsinitis inagis, ili Iam cui deinOnStrando pares fulinus, otiani in contico lexico condendo I idyini tui decessoru in Vestigia seci iii, ut eXenapio Paratissinio, Lycoptironis at pie Artent idom. Ut enina constat, 'lierestratis fabulas accuratissinae eXplorasse Eratosthenena, itii I idbunitin in easdein coininentatun QSSe nemo IIIa lunul lixit, tindo officitur, ut et Pliotius Di IIosyclitu S s. V. τευτάζειν conticum Didyini lexicon coinpilaverint. Volentos igitur in otiin suspicionein abripi nos patienatur, i suotquot ripi id ΙIosyclituiti alios pie eXStant loci cOInici fornionis colorein reni lentos, Momina gratia Lycoptironi denunciotui tostiinoniuin , ad ununt Onanes e Didymi sca iptis percreta iusse, neque, cuna ulbique sere Lycoptironi fidissiliamia vino coimitent socii linque lalboriun adlinerere Videatnus Eratosthenena, Eratostliunicas sontentias de Vocitius, Pinc qiiidein liti-1nilioreni socci Sernaonein resonant, DXpositas alia via inlexicomini spatia nisi per Dido inuin patefacta intrasse
Prementiruis igitiir Lycoptironis vestigia lino eius aniliamiversiones Occurriliat. l) Pliot. p. 507, 9 coli. Si ii l. II
2 p. 708, 720 σεσέλλ ισαι μάτην ἐπηρσαι, ἀπ Αἰσχίνου
του Σέλλου, ος ην κομπαστης καὶ ἀλαζὼν ἔν τε τω διαλε- γεσθαι καὶ ἐν τω προσποιεῖσθαι πλουτεῖν. ὁ Λυκόφρων ἀπέδωκε το σελλίζεσθαι ἀντὶ του φελλίζεσθαι. Utruinvite, quainquani locis diversiina, liabot Hosyclitus II llS6 σελλι- ζεσθαι ' ψελλίζεσθω. τινὲς δε σελλίζει ἀλαζονευει. II li Tlσε σελλίσθαι' ἀλαζονευεσθω καὶ σκώπτειν, ἀπo Αἰσχίνου του Σέλλου. Pi ior igiti ir explanatio Lycoplii otiis, posteriorvido no ex Eratostlionis de coniOedia liliris proin aliaverit, integriore cultiore*io liabitu servata apud IIosyel iiiiiii II ll62σεελλίσαι Φρύνιχος ἐν Κρόνω Aγαμαι Λιονύσου στόματος ώς σεελλίσαι κεκομμένα πολλάκις. Αἰσχίνης τις υπηρχε Σέλλου καλούμενος, ἀλαζὼν καὶ ἐν τω διαλέγεσθαι
καὶ ἐν τω προοποιεῖσθαι πλουτεῖν πενόμενος καθ' υπερβολήν, ὼς τοὐς παραπλησίους ουτω καλεῖ 'αι. Cf. Sehol.
67쪽
γήθυα αμπελόπρασα. οἱ δὲ γηθυλλιδας. οἱ δὲ μεγάλα κρόμμυα, ἄλλοι χλωρά. Meritoratu dignunt est hoc loco Hesyclitum Athenaeo esse acet iratiorona, sininiis interpretibus singulas attribuentem explicationes. Deipnosoplii sta eniin in brevius contraxit: οπερ εξηγουμενος δρῆμα Λίδυμος ομοιά φησιν εἶναι τα γηθυα τοις λεγομενοις ἀμπελοποάσοις, ταθ' αυτὰ καὶ ἐπιθυλλίδας λέγεσθαι leg. cuin Dalec. γηθυλλίδας; cuui Athon. codd. facit Eustalli. al 55, 20). Stib οἱ δε, οἱ δὲ vido ne lateant Lycoptiro et Eratostlienes. 2, Pliot. p. 497, i Σακίζειν τον τρυγωδη διὰ σάκκου
καὶ στρεβλης ηθεῖν οἶνον. ουτω Λυκόφρων. At lioi man in Ilesyclito nec vola nec vestigiuna Superest, ut Susceptus totus Oxantiatusque labor ad irrituita cecidisse videatiir. Non vereor. Sueetiuit eniim ipse Hos tuli. II li40 σακκίζειν log. σακίζειν coli. Plers. Moer. p. 26l ed. Lips.)ἐπι του ἐκκενῶσαι διὰ κλοπην τους σάκκους οποῖόν φασι
τοις ἐργάταις ο ποιεῖν φασι τους ἐργάτας Ι. Voss.) ώσει
ἔλεγε χαλκοδερμιστής κτε., quil lius Sunimo iture lineo adscripseriant Sopingius et Palmeritis In voce Σακκίζειν ot iis quae Seviuntur inulta nillii videntiu turbata. Quid igitur γcliine tanta erit laudicii perversitas, ut loco ninnifeste cori upto adversus nos uti quis audeat 3 Quin tantiun abest, ut li. l. nosti a infringatur sententia, iit re neeliratilis perpensa non inodo Hesyclito Opein sei re possi inius, sed em crure etiani, iit nostro consilio respoiulcat ovontiis. Audi in ilii Ρhi ynieinina ), quem inomia laudo extollit Bomiliar-l Ac Plioniiclinin quidem si argumento opus EAt Didynis nonnulla sublegisse, crunseras licet app. Aoph. ap. Boklc. nnoodd. I P. 42, leum Didymo np. schol. Ar. Vospp. 1033. Plirvnielius onina lineo: Ἐπιάλης ὁ ἐπιπίπτων καὶ ἐφέρπων τοις κοιμωμένοις δαίμων. το δεδιὰ του si ἔτερον τι σημαίνει το καλουμενον ριγοπυρετον. Scholia vero haec: ηπιάλοις ' ηπίαλος τυ του πυρετου κρύος - Λίδυμος δε φησι δαίμων, ον Ἐπιάλην καὶ Tιφυν καὶ Eυόπαν καλοίσι κτέ. Ευόπαν
68쪽
dbriis Grun tr. d. gr. I9R. Gesch. ΙΙ p. 966, in apparatii sophistico sic disputantein ap. Belch. anecdd. I p. 68 υποσακίζεται τὰ χρήματα ' ἀντὶ του υπαναλίσκεται, υποκενου- τα ἀπο των τα σακία κενουντων, ῆ απὰ των τοῖς σακίοις διηθυυμενων , οἷον οἰνου η τινος τοιουτου. υποσακίζεται
ουν τὰ χρήματα, οἷον υπούρεῖ. Iana evolvas ΙΙesycliiiiiii ΙΙ
P. l474 S. V. υ πο σακίζειν υπηθεῖν τω σάκκω καὶ το
si Lycophronis sententiani a d verbum in Ilesyclito noniatesse negaria quidem non potest, liuio ininen siInilliina inde proferri posse antina IVertenduna est. De V. σακίζειν et υποσακιζειν cf. Phot. p. 630, 9 et. na. 783, 27 Ael. Dionys. ap. Eustalli. p. 940, 20. Perquain igitur probabile est ap. Hes. l. c. post illa τους σάκκους cuna pluribus etiaIn Lycophronis interpretationem et mentionem excidisse.
quid sit, nescio. Aut legenduna Evρυκοαν, quod Hesyclitus explicat μέγα ἰσχύων, aut restituendum Κυκλωπα coli. Artentid. 13, 7 Κυκλωπα ἰδεινῆ τὰ αντρον αὐτοὐ - παραλελυσθαι ῆ νοσεω cs. Reislc. Constant. cerem. II p. 358 ed. Bonn., nisi latet vox silmiliter formata atque Ἐρμο-παν, υντιπαν, Τιτανόπαν, de quibus Choerob. Bolch. III p. 1198. Hinc apparet Hesychium nos lioc quo lite loco lialbere male clilaceratum. Nonipo quae Hesycli. I l340 Ἐπιαλής oxliubet ὁ ἐφιάλτης, ον Αἰολεις ἐφελην, αλλοι ἐπιάλλην καὶ ἐπωφέλqν καλουσιν debebunt eum πιάλης comparare, ubi de daemone Ino bone nimii logitur, neque Re- mirato inter ἡπίαλος atque ήπιόλιον distin nur. Vico versa ap. ΠΟ-syeli. nvis ἡρισάλπιγξ dicitur, quam solioli. Ar. Avv. 'Ερισάλπιγγα vo- euant. Ceteritin cf. Eustathi. Odyss. λ p. 1087, 50 Il. 434, 12 ot. m. 434 5. Unde patet Aeolenses incubonem non ἐφίλην sed ἐπίαλον dixisse, siquident Alcaeus intellegendus est lyricus D. l20 np. Berglc. p. 595). D nque Vide no apb Iles. sedes mitare det eant αλλοι et Αἰολεῖς. Hes.
I I 543 ἐτέλης. ιπιαλτος. I 1414 ἐπω φίλης' ὁ καλουμενος ἐφιάλτης. I 155l ἐφιάλτης ὁ ἐπιπηδῶν. II p. 85 Ἱφίαλος. ὁ ἐφιάλτης, ubi leg. Pφια μηλα ' μεγάλα, ἰσχυρά. ἰφιαλος' ὁ ἐφιάλτης ἀπο του ἰέναι σφοδρῶς καὶ σκιρτῶν. II 1305 Tῖφυς ὁ ἐφιάλτης. νεῆλυς Diors. Moor.
p. 373. - Hes. Nφελης. ὁ ἐφιάλτης. Eutuloni Inoctunt Πνιγαλίωνα vocat Tliemiso ap. Paul. Aegin. 3, 15. Latini dicebant in onem, ut Scribon. Larg. conlpos. 100 Tertullian. de nniin. c. 44 Plin. li. n. XXVII 10 Vorg. Aen. XII 908 Serv. ad Aon. V I T75 Vόl. I p. 403Lion. Voss. Idol. III c. 35 I. C. Zeuntiis uni inadv. in Macroi . SOnan. Scip. c. III p. 15 03. 63). Doclinatiir vox ἐπιάλος teste Belch. nnecdd. III p. 1198, 3l ἐπιάλητος. -
69쪽
Sod Hosychitis l. l. iit Sanissimus sit, Plem depriiv tissimum titilicamus, ne tum Piidem multum nos morabitiir. Nam, tametsi probabile sit, id quod diximiis, Liyco. phronens vectoritan oXplicationes densissimo agmino in Dictynii lexicon recepioA esse, Viae 1it aliunde, quotquot apti l Hesyclitum inveniuntur, ireepsi8Se Videnni ur, tarmen receptas esse Omnes non modo eVinci non poterit, sed etiam eo ipso rostitabitur, quod inVeniuntur nonnullae, eae lenaque noInporeiecticiae, quae quidem in Hesychio Didyiiii copias continente non oXstant. Itaque nitile ut dicam, non tecte, clii id sontiain, Eratosthonis Lycoptironis Asclepiadis IIyrieani Polemonis cliuotclina pie noulino vel tacito vel adposito apti l Hesychium invenituntur interpretiitiones Verbortina, QDidynio lilio promanariint; ali omni, Pine ab ΙHesychio ab- fiunt, onanium multitii nein Satis ninplain SI I idymiis mo- moria clignatus est, in Sing lari potitis commentario, quani in loricό comico continet noraVit. Qitainquam in tanta Hesychii testimonioriani penuria aliquid sapere Maecilo est. His, ovictis rectilis iudicabinius de Lycoph. ap. schol.
Ar. Vespp. 91 Ουδε πασπάλην' ἀντὶ του Οὐδὲ προς Λυκόφρονα δε, οτι ἀδιορίστως ἀπεδωκεν ἐλάχιστόν τι. τινὲς δέ φασιν, οτι μαγνίτην κεγχρον πασπάλην φασί. AH. μαγνῆτιν πετρον. Niliit quod litio faciat involat in
his explicationibus Sola.κεγχρον Sine illio additamento apparet.
Schol. Ar. Vespp. 103 ἀπο δορπηστου ' Λυκόφρων
απὸ ἀρίστου. οἱ-αλλοι πάντες δόρπα τα δεῖπνα. Hesych. E. V. δορπα ' δεῖπνα. δόρπνέντος ' ωρα του.δείπνου. Post δόρπι 1τος facile excidere poterat αριστον. Schol. Ar. Tli Ani. 574 οτι ἐπὶ γυναικείων τριχῶν, ώς
το πολυ, καὶ οτι παρετυμολογεῖ τον πόκον ου κακῶς. Λυκόφρων δὲ ἁπλῶς τὰς τρίχας. ἐμπλοκη δε τις φαίνεται. καὶ πλοκαμῖδες σπανίως ποτὲ ἐπὶ ἀνδρὸς λέγεται. Hes. Π 982. Athon. XI 485Ι Λυκόφρων δὲ ἐν τῶ ἐννάτω περὶ
70쪽
κωμωδίας παραθεμενος τα Φερεκρατους καὶ αὐτὰς εἶναί φησι γένος κυλικος τqν λεπαστήν. Hes. Ιl 450 λεπαστή - κυλιξ. II 45l λεπαστίς A. Naiich. Ar. I 3 κ. p. 22l
E contrario lini ibuntini sapiunt litiae halbet Hosycli. IIl082 πυππαξ πυππάξ accinit Wille Icolni. o cod. Bodlei.)το νυν βόμβαξ λεγόμενον πυππαξ ἔλεγοi , ώς Λυκόφρων λήθη. ουκ ἔστι δέ. τὼ μὲν γὰρ βόμβαξ τίθεται καὶ ἐπισχετλιασμου καὶ ἐπὶ γελωτος, το δὲ. πυππαξ Ουχί. CL Hos. II 1350 φυππαξ' οπερ ημεῖς βόμβαξ. Endein halboni scholi. mi Plat. Euthyd. p. 303 A Steph. nisi quod pro γέλωτος xlii fient ἐγκωμίου, pro πυππαξ τίθεται βόμβαξ τ. ot sic
vice versa, quod verit in videtiir coli. Pliot. 475, l5 Plirynich. Delia. p. 69, T. Ol servus velitia correctoris notami re silentissianain οὐκ ἔστι δι qtiao veriba sequentia aut Er tosthenoin aut Didyinuin liabero Parontein Coarguit. Mi illo laetior observationuiti sogos in Eratosthenicisnrvis Domin lissi inis prognnia lilii non lior rea in plevit. Hesychius novies ipsi deni inciat testii non tuin I iis; s. v. ἀγρq-