장음표시 사용
451쪽
diu, in a os incurro; Nerecun ia et bique orna tus, ω Horisti . ore, icta siue iere aut paria colo. Ceteri parietibus, ranulis, Velis teluntur: u' sub dio, iu propatulo ago, omnium oculis bestinquisitioni expositus , Deo me pro . . Atque haec cum facio, euenit Ut male audiam, imo Vapulem: quid mirum a pueris aut fatuis, in quita ι Ulcera sua nolunt φ Ego verὸ esse tam
aut curam non muto, aut mitto: dum Vapulo, si os aut v ERBERANT Di LIGo, tamquam flarer omnium, tamquam stator. Neque
ni flum ita fi mi in constans sum, sed compii suscit: O i Dipse doceo, tenuem
galem victum τι es augere, adeo non laedere Iamratem. Quid cadorem, figus, incommoda nihil. Ecce circumfero corpus meum, ut Diog ves, nitidus, pinguis, bene habitus: cria te
oculis sensita que vera dici. Haec de plura lutinam audire fastὶ Mimanus ille Cynicus: de sucis, nullus hic sermo. Neque nego in sumino illos esse, ideoque vicinos lapsui, aut faciles transilire. Seneca noster signate
e Bi scripsit: Hominis naturam Sto cos VINCERE.
conicos EXCEDERE. Ita eli: quidquid supra Stoicos, modum paene supra est: sed nec inutile, in una parte sic esse, ut ad modum deinde ducant. Diogenes agnoscebat, de fatebatur, imitari se chori magistros 'ni tonum leuiter EXCEDERENT, sed ut reliquos reuocarent ad concentum. Pulcherrime. sint magnae istae animae. quae omnia externa calcent, despuant: & aliquid in rigore fortastis excedant, ut mollitiem nostram vincant. Ecce in Seneci exemplum Demetri r qui aut familiaris illi, aut d stor fuit,& plerisque item melioris animi aut studii Romae notus, ct carus. De quo ille; quam honorifice: 'Demetrius Cynicus, et
meo iudicio magnus, etiam si MAXl Mis COMPARεxvii. Et meo hercul , ex iis quae de ipso sparsim lego. Nain & Tacitias laudabiliter meminit : & noster iterum est usa, sed ex animi sensu, laudatione. quis enim
metrium, quem . bs udetur rerum natura
nostris tuli e temporibus, Pt ostenderet nec illum a nobis corrumpi, nos corripi pessi. virum EXACTAE, licet ipse neget, SAPIEN-TiAε, firmaque in lus quae proposivit constantiae. Eloquentiae vero, quae res sorti mas de ceat, uou co innatae, nec in verba selicuae, sed ingenta animo, prout i eius tubi, res suas a.isti. proseq entis. sed & alibi profitetur, Dem
n xum circumfero in comitatu habeo
hil ei deesse. Sapis Seneca, plus una hora tibi ille conferet, quam alii multis annis. Nilal, inquit, dee i. Imo omnia desunt, si rem spe cita; si animum, nihil. Iterum noster: Ego Efst.
certe aliter audio, quae dicit Demetrius noste cum illam vidi Nu DVM, quamo minus quams TRAMENTIs incubantem ' Tum enim non
praeceptor vera, sed TEs Tis est. Da aures aliquid e nostro saeculo accommodanti. Ca pucinos istos quos dicimus,verae virtutis, patientiae, inopiae, & quod antiquis desulti pietatis exemplar, quis sine animi aliquo motu de impulsu videt 3 quis non vel visos * conferre ad eadem illa putat 3 ego censeo: M tales omnino Cynicos sui ita: excipio Picta tem,ut dixi &Verecundiaria: quarum illastraeuum illorum abnuit, hanc institu tum lCarpere enim de corrigere volcbant: atque ore & animo ad eam rem opus. Sectarn viades: altam simul & abiectam; nihil populare,nihil splendidum, imo nihil externum
celantem de sectantem: ideoque: paucis serio, neque diu probatam. Certe Sidonii iam aeuo deliquerant, scribitque in enumeratione Sectarum: EXCI v s i prope ia Cymosed LIMrNE re nuid est, adeo pauci, de sic pulsi, ut in. limine. haereant ad egressiun. Omitto: propri
Contra Stoicos, sist quae iiis obiici solita. 'A v D. At ego Stoicos tuos tango, si linia' - guam mihi laxas. Laudas, & huc vo-caes: quam multi reuocant Z Hodie plerique omnes: de ludus ac iocus tu atque ego simus , qui hic fuimus. Sed de inter pincos, quam inulti grauest de grauia quaedam illis obiiciunt, aut imponunt. Vis pergam dic re 3 Li Ps. Me lubente. nam recte olim C
Molesia res est, satum auditor sidens. Ostcnde capere te: & aliquid intersare, et t
Caeli j olim dictoi duo simus. AvD. Ergo
facio, de dico obiici iis illa. Zenoni primum, primo auctori, aemulationem & ii uidiam, tu ori inem deitcrit dissensioni&Sectae. In Academicis erat, id est Platonicis, Polemonis auditor: lis incidit cum Amcesila condiscipulo ingenioso viro: abis'
452쪽
Varronis verbis dicam, nouo paxi o si 'I-
aer. Fecit simile ille alter, a calore contentionum, ut fit, te No an Academiam excitauit. Tuus quid Θ nouam Porticum, inaudi tum antea nonacia. Et rem si scrutaris, vix
in ea pugna, scd in verbis sormulisque suit.
Cicero: Zeno quoque eorum princeps, nou tam rerum ivueutor fuit quam merborum uouorum. Tu i. Iterum: Adu Da quidam, ignobii is evreb
rum opifex. Itaque quae ali) adhuc Aona Fortunae aut Corporis , hic Producta inaluit dicere: quae illi Mala eiusdem generis, hic te livea : de talia complura. Totum etiam dicendi penus obscuria in aut tenue: nihil pro copia, dignitate, aut luce antiquorum. Idem Cicero de quis melior hic iu-d 3ὶ Stoicorum non tonoras ouam sit subtile,
mel binosium potius, disserenA genus. Alibi:
, . D. L. Vectavi de Juniis, atq; os a nudavi. Item mque: avi. Pu unt, quasi aculeu, interrogatiuncutas angustis: quibus etiam qui assentiuntur, nihil commouentur animo, g udem abeunt, qui vene-λ dA- runt. Sed & alij, ab hac causia, irrident ri'
Σ cusermunculos. Et Comicus quispiam :
Audite Porticenses, nugivenduli,
Sed verba omitto. quae compta a philos pho non requiri scio, nec florem illum orationis : tamen do re apta, & animis illabi: ergo rem videamus. Eaipla aut tenuis, aut alta nimis 5: superba. Tenuis, in diuisiunculis,distinctiunculis: quibus crebris valde non necessariis utuntur. Superba in dosematis, quae fastum ubique de ventum ha
bent. Dolorem non malum: Sanitatem non b
num : Sapientem Duutem, Regem, Deo parem esse. Inde contumacia, de sui amor,aliorum contemptus: nec priuatorum tantum, sed
magistratuum, Principumque. Oli in obiectum, cum nota haec secta, de viguit: ut xxv Ana. Rubellio Plauto apud Tacitum, quod assumpsisset Stoicorum ARROGANTIAM see-
tenus facit. A cdit augendae huic sit perbiae, quod & super hominem, de nimia quaedam iactant: Sine assectibus esse: Imm
mam non accipere e Scire omnia, nou opinari:
de plura, quae Paradoxorum titulo praesciabunt. Denique & austeritas quaedam, vel potius acerbitas, e dogmatis eorum innasci animis solet: Ciceroni quoque notatum. qui alibi ait Asotos ex Aristippi, a rna e Ze-I. Lipsi operum Tom. IV. non issichola exire. Itaque, ut concludam, ni inia omnia in hac parte videntur,& praeter ceteros sapere dum studuerunt, a vera, id est modesta, Sapientia excidisse. Placet au
Si meus me I sapientibus sapiens nim, s. Placet & hoc Tertulliani, Nostram in Iru- P-ῖ .
tionem de Porticu Salomoniis esse: ut tua hac H in
Christianis quidem non sit opus. Quae vi sa, dixi: siquid liberius aut fortasse vanius; hoc refelle, illud ignosce.
Pro Stoicis: atque ordine ilia reiecta.
Λ v D i v I equidem, & ad utrumque promptus sum ; libertati ignoscere, imo gratiam habere, Ac vanitatem nam ea certe dictis inest refutare. Illud dixi, de factum est: hociam adnitar,& ncscio an cum magno fructu.Vincam & frangam tot praeiudicia 3 Fatum ipsum aduersum 3 Nam Stoici a mille amplius annis nulli, Ac non nisi in scriptis sunt: ac gloriae S vitae suae cursum videntur per ille. Neque hercules reuoco: paucas reliquias melioris illius saeculi si tuemur, satis est: de hoc fine scito scutum de defensionem a me susceptam. Satis etiam triumphat Veritas , si apud paucos bonosque accepta : nec indoles eius est, placere multis. Videamus, dc a capite refellamus. Aiebas Zenonem aemulatione motum a Polemone oc prioribus abiise: quo argumento Cicero dicit. Cicero Z nempe Academicus, de ex professo igitur Stoicorum hostis. Hoc hic,& mox, valeat: quia pleraeque criminationes tuae teste illo, non teste, nituntur. A naulatio impulit.
qui magis quam Aristotelem, Carneadem, Epicurum, alios, qui in tot sectas statimi Socrate de Platone sunt scissi ' Ariui primus ille quidcm, cum applausu etiam nostro, scripsit: omicum Platonem, amicum Soc tem, sed magis Veritatem esse: cur Ze '
noni non idem ius 3 Est profecto, neque aliud, quam ill ipsa Veritas impulit ad dis
sentienduin . Non enim philosophos, opinor, ut pecudes esse volumus: qui sequantur tantum antecedentium gregem. Mu tum egerunt, qui ante vos fuerunt ait Seneca sed non per erunt. Peregerunt' quam abest Multum a buc restat operi sum rsabit:
453쪽
nec illi nato poII MILLE SAECvi A praecludetur occasio aliquid adhuc a liciendi. Audiscumdem illum nostrum 3 vera dicit: & superior ac nostra aetas fidem secit, facietque. Ergo Omitte hoc de AEmulatione: quod tamen sine culpa etiam amplectimur. habuerit & habeamus ipsi hanc honestam, quae ad cognitionem veri ducat. At,inquis. verba innovavit tantum. Innovalle fateor: tantum, nego. Quidni innovarit, in rebus P s quibusdam nouis 3 Datur venia ait Apuleius, nouitati verborum, rerum obseuritatibus fruienti. Quid si rerum nouitatibus 3 non venia tantum, sed laus esto. Pro non deTse tantii quae in exemplum adfers, necessaria suere : nec sine iis explicari satis aut constitui scientia Bonorum Malorumque
potuit, id est philosophiae caput. Plura ta- ώ lia sunt, in ' loco diccnda. Atqui spinae&r uix aculei in illorum scriptis. Deus bonei h die haec diei 5e obiici ab iis qui Aristotelem, de novellos Aristoteleos, legunt ZAc de veteribus Stoiciς, notata non ego nimis scimus: de Seneca de Epicicto, aperto ore dixerim , roseta mihi illotum scripta videri, prae Lucet dumetis. Sed sint subtiles& acuti: in philosophis hoc culpae deleges, uod laudi debebas At Cicero etiam au-iendus est, qui pungere eos interrogatiunculis dicit: animos non commouere. Itane puV
re t agnosco : vere faciunt, dc velut stimulis, ac pugiunculis quibusdam sententiarum , penetrant animos ac pervadunt. Sed non mouent. quid igitur est mouere, si hoc non estZ Vis mi Cicero,ut ad conciones veniant, as cctus miserabiliter moueant, clamores excitent & plausus 3 Mare hoc non tentant, nec fluctus in eo suscitant: contenti singulis Ac priuatis lectoribus, iis que quietis de intentis. Hunc talem mihi da: Dii quam a lectione duorum, quos dixi, surget,nisi comi notior,& Honesti quodam ardore succensus. Haec est eloquentia philosophis decora: in quos proprie conuenit, quod Menelao summus vatum adtribuit:
Non enim est philosophia, ut nosterseneca verissime scripsit, artificium, nec
nis eaei. Et Fabius, bono iudicio, de ipsis
GNaFlci. O bona, o non retractanda iudiciat Honesta suaserunt , probando usu runt, rebus magnifici suerunt: & haec et quentia est, qua gloriantur. Quam Breuitas ctiam decet: adeoque non abnuit Zeno aut excusat, ut cuidam obiicienti Breuia esseeuo dicta. qnmino, responderit. nam si Abas
Hil phorum, si id 'sset, breues esse optem.
Mens copiosa de exuberans sit, sermo temperet de adstringat. Sed de Verbis satis: Rem etiam accultis . Quid autem uniuer se duo,Tenuitatem, S: Superbiam. De T nuitate , haud satis capio. subtilitatem si vis de accurationem in Diui lcndo, de addam etiam Definiendo: vindicamus 5c ia
chamus , super omnes qui philosophiam
attigerunt. An modum non seruasse, hoc vis 3 pollunt cile quaedam, aut videri iambis talia: parum firmiter tamen iudicanda, e paucis illis sparsisque reliquiis script rum. Omitte hoc igitur, negandum ea facilitate, qua affirmatur. De Superbia tna ius est, de colorem aliquem e paucis eorum scitis habet: sed colorem. Magni ani mi eos fuisse, de ad alta ac magna auxisse profitemur : & quis damnet, nisi qui Virtutem ipsam, de generosum illud Hon itum, damnet Z Eo, non alio, vocant: hoc sublime, splendidum, illustre constituum:
hoc omni verborum sciatentiarumque limnore adaugent. At Dolorem non malum diaciant. O viles animael quid ergo Z cum Epi cum Voluptarem mmcum Bonum , eris it m Malum dicemus 3 calcari ab homine haec
humana, & pedibus subiici, sine sit perbia
non vultis 3 Mihi ea contingat, de stare in Virtutis illa arce securum, super Dolo ira, Laetitiam, Spem, Metum, & turbines istos animorum. At Diuitem dc Regem dicunt S pientem. Quem ergo potius 3 Crassum, aut Pacorum,aut Neronem 3 Haec' alibi explia Ubii canda sunt, sapientissime dicta: nec nisi ab ignaris aut stultis ridenda. Simile, quod Asfectus, Imuriam, Opinionem a vero Sapien- te nota, vero in arcent: semihorulae spatio approbanda tibi,imo admiranda. Sed quideli Z damnare malumus, quam discere: de Neteres aulas,ut ille ait, displica a pulmoner uel. In scholis non lice dicuntur.au i discuntur: ergo sine inquisiti erciicimus, de illos quoquc, siqui docere conantur. Addebas de Contumacia grauem obiectionem,& hanceae arbore istaei se fluctum. Non agnoscimus: et si obiici iam oluta, hoc scimus. Aquibus
454쪽
autem ρ ab improbis aut seruilibus animis: quibus displicet, quidquid probum, er dium , & honestum eis. Tales nostros esse . de conspici in sententiis , in consiliis: nihil gratiae, nihil metui dare; omnia ad Ius linormam dirigere; vltro fatemur: & hanc
Libertatem,non Contumaciam, censemus.
Utinam hodie in Regum Principumque consiliis sint i utinam in tribunalibus lnon poeniteat eiusmodi Tuberonum aut
tota Sapientia nobis detur, cum ad uincta Superbia: spernamus hoc contubernium, de nolimus iungi.
DISSERT. XVI. I dem lauditi qui in partibi Philosophiae
praestiterint: deque i si mel aduersariorum
Catonum. Sed Seneca audiatur, hoc ipsum C ED sciatum defensionis satis ego praetu- diluens: Et rure mihi videntur, cliti existimant O li sinis Asum Us inlinio iam At e
philosophiae huic Stoicae in sideliter dedios,
CONTvMACEs esse, 6 T resia Zaraos,ac CONTEMPTOR Es MACisTRAT vvM ην Regum, eo ι Ne per quos publica administrantur. Econtrario enim, nussi aduersus isios gratiores 1 .nt: nec immerito. I MD enim ρω praestant,ina, dc veris eos laudibus exornare. Philosophia in si examinamus; nemo abnuet, tres
in ea partes cilc , Logicam, Phlysicam, Et&cum: de qui in singulis, aut omnibus emi neant, este laudandos. Sed in omnibus, ra- . rum. & vcschoc ac scite Plutarchus: de f- ων, quam quibus rui tranquisio otio licet. Nota 5c dam philosephantium Avillus similo via ri, hoc de Otio: quod plerique sane philoso- qui leuitate quadam ambitione ingehir elati ulta petunt, Physica si tantur tantum osphoria in amplecti intur: apti rei publicae, sed non omni: neque aduersis ventis vela soluunt. Iterumque Seneca, de hac crimio. Cle- natione: Scio male audire apud iMpER Iros Stoicorum, tamquam Nimis DURAM,Qr minime Principibus Regibioque daturam bonum consilium. Sed NvLLA sECTA BE- N lGNIOR LENIORQv E eni, nusia amantior hominum, ω communibus bonis attentror: Nicui propositum sit, Uui esse aut auxilio, nec μι totum, sed minuersis sis utuque consulere. C A Ni Bu S, qui laniare cis vel care auidi, Iob
Loeticae ad rescunt, ut pelli, in ea rixantur, mentem ad Niteriora nou mittunt. Profecto
mi adolescens sapiens ille scriptor talis eli, etsi Stoicis parum aequusὶ rem atti ait: & in hodie-philosophis an non saepὸ obtineat, te iudicem addico. At Stoici nostri omnes partes complexi animo de scriptis sunt: L Iicum sic accurate, Chrysippo praesertim praeeunte, ut in modo peccasse modestis O haec admittet & una illud disce, lenes iudiciis possint videri. Reycte memoria dc mites cile , communium bonorum cu- quae ante in Chrysippo dixi. Iam in Ps, pidos, nec, ut Epicureos, viatiis sui curam μή prosecto regnant: de maxime in subli- agentes. Quomodo non sint, quibus hoc mi illa de principe cius parie, quae Deum inter prima dogmata, Cives se mundi 1le' de diuina tangit. Quis de illo, de illis, id Totum bum orbem, patriam Itaque de illud est Fato, prouidentia, Geniis, subtiliu ,ub imbibunt. rius, verius scripsit Z Ne inuidia sit dicere, Non sibi, sed toti genitos se credere mundo. non omnis philosophorum manus, si in Quae satis refellant hoc de Contumacia, aut unum conseratur' Atque haec omnia ta-
aliorum Contemptu : atque una, quod de Acerbitate in extremo dicebas. Sed calumniose dicebas Ciceronem hoc scribere, quod non scripsit. Neque enim ille, acerbos existe e Zenonis schola, definiuii: sed 's si exire vel ba vide: ὶ de quis id neget 3 non magis,
nacia ad Ethicam, vere nostram partem, de
vrmanae Philosophiae finem; diriguntur: nec alio lectorem suum ducunt, nisi ad Honestum lc ad Virtutem. Quanti in ilia sunt i quam alti de erectit quam omnia humana calcant aut spernunt, de hominem quam e Dialecticorum scholi, Sophilias; supra hominem tollunt i Lege paucos cose Iurisconsultorum, rabulas; Medicorum, libros, qui existant, vel necae vel Epicteti: camifices. Neque illi haec doctiat: sed de- Virtutem ipsam scripsit te dicas, de semina liquia sunt praue capientium, utentium- salutarium monitorum ubique sparsit se. Me. Hic simile. Zenonis scbola. quae to- Vbique. nam de in eo vera istorum gloriata Virtutis cst, severos, non molles facit , asperi aut acerbi siqui prodeunt, vitio illorum de humani ingeni j fit, facit E ad confinia declinantis. Clausula tua erat, de M
tio est: Non e Ii quo existas Repetita aut -
cerpta. CONTINOM Hi apud NOsTRos, quidquid apud altis excerpi fur. Non habemus ista oCvLa FERIA, nec emptorem decipimus,
455쪽
uihil Druenturum cum intrauerit, praeter ida quae
iustumes pensa fiunt. Euocumque misi soc tum , id tis occurret quod eminere p fiet, ni si inter paria legeretur. O quam vera haec, de ipso inprimis qui dicit, asseranturi Vbique altae, acres, serientes qu dam sententiae sunt,
de utilissima monita aut medicamenta animorum. Iam vero ad Civilem etiam doctrinam, quae Reges Principesque tangit, istos maxime tuis te praetuisse, lcriptorum ill rum indices mihi dicunt. Vide,sodes, apud Laertium vel Zenonis libros, vel Cleanthis, de Chrysippi: statim occurrent tituli, De Republic De Legibus, De Concilio, dc talia quae ad regimen aut turciam faciunt generis humani. Quid dissimulandum est 3 diuina Prouidentia. priusquam lucem Sapientiae plenam, missa ipsa Sapientia sidest, Filio in nobis spargeret; hos tales praemisisse videtur, ut scintillas eius allucerent,
de errorum vitiorumque Cimmerias quasedain tenebras arcerent. Vnuin est, in quo caute legendos audiendosque fateor: altitudo sensuum aut decretorum , interdum nimia, de quae imbecillitatem hanc nostri generis videtur superare. Seneca & obiicit γε - - sibi, de reiicit: licet audiamus. Nimis alta
promittitis, inquiunt, nimis dura praecipitis. Nos homunciones sumus, omnia negare nobis non
possumus. Respondet deinde: vitia nostra,
quia amamus, defendimus: sidi malumus excu- Iare ilia, quam excutere. Nolla in causia esZ,non
posse praetenditur. Vide ne in multis hoc verum sit, & nimia videantur, quia nos in da-liciis aut vitiis iiiiiiij sumus. Sed esto, sint praealta : quid vocari ad ea nocet, non peruenturum Z Vtis qui exemplar sibi proponit, emcndatissimum cupit, etsi infra illud consistet: tale hic est, audiamus Optima, audeamus optima , etsi imbecillitate hae insita retrahemur. Sed de illo alibi: nunc, m. quod dixi, adfirmo magnanimam & altiloquam sane totam Psilo ophiam emi
De const nenter esse. Noster alibi cgregie: Tantum interesse inter Stoicos, ceteros sapient am'fessos, quantum inter VIROS ET FAEMI-N As. Sane robur ubique habent, virtutem& virum praeserunt, ac sormant. Ideoque idem Seneca pulcherrimo clogio dixit,
' CT A M. Quid autem alij 3 etiam qui dii sentiunt, nec dissentiunt. Audi Plutarchum, in chin ex prosellio Academiae addictum : ἀ
g δ : Habet Stoica doctrina si in m nam
acrem nasuram incidit, aliquid lubricum mas cepi: sin autem cum gram ω -υ ingenio te peretur, magnos impetus dat ad vertim bonum
m Virtutem. Oraculi hoc ego vice habeo. in alta & superba natur a Sisam non sore usui ; in alia dc modestiore, saluti. At Ciceroni expressam vocem quam paene omisis' ram Z Ille saepe eorum insectator, alibi Epectore loquitur: Licet insecZemur istos Stoi- cos in metuo ne SOLI PHILOSOPHI sint. Quid ais ini Auditor t ecce gloriosa nobistemmonia ab aduersariis, qui illinc stant, dehinc dicunt.
Exempla magnorum Virorum, qui in hac haeresi, etiaU Christianorum.
ET vero quot magnos viros habeam di cere, qui sensu aut prosessione Stoici fuerunti Sensu quidem nomen enim desecta nondum inuenta j ille princeps ingeniorum Homerus: ita palam, ut ego mirer Senecam dii lentire vel ambigere, in hac mihi re iudicij non rectum. Verba eius sunt: H merum philosophum fuisse persuadent ; cum i, quibus co igunt, ne M. Nam modo Stoicum idum faciunt, Virtutem sol probam rem, cν ab Honesto nec immortalitatis quidem pretio recedentem. Addit deinde, ab aliis in Epicuri, aliis Academiae castra deduci. sed deduci. 5 Seneca: ille huc, dc ad nos ibat. Potestne aliquid magis Stoicum,quam qu de Fato sic palam de saepe scribit ae si ista hoc ita hibuit, praeter istam 3 Iam de Astectibus reprimendis aut tollendis, vis in sapiente Ulysse exemplumὶ Ecce ad ux rcm venit, ab annis viginti non visam, &ssemper suspiratam: quid faciti in lacrimas soluitur, sinum dc collum invadit Z Imo ille gaudium de indomitum ipsum amorem
Atque oculi sabant,ut cornu, vel qua ore Numquam eum versum legi, quin stoici illius veri, immoti, &α Θως imago mihi subueniret. Iam reliqua Ulysseis tota, quid nisi Virtutis, Constantiae. Fidei schola est
Vbi externa ulla approbata, aut quaesitat quis non labor pro Honesto sortiter sus - :ptus, de toleratus Alia in eo multa ad hane
sectam alibi dabimus: sed eruenda sunt; de sub cute illa, ut sic dicam, verborum,
456쪽
latent auri haec metalla. tam Socratem qui Stoicam secta fecitarentur, quam pii aliam quis non fontem& capiat Sapthmum pro- suamcumque. Neque intericirem ego caus- stetur 3 at iii ille tori: si est imiter. Audi tun arbitrer, quam hanc copiam, r Do
vel haec eius, apud Platonem sir i Christiani iam inualesce lates ,iminus HL 2 , δοι- aequi in istos suille videantur aut inclinati:
δ. io v. ωι ταν Os : D amice Pia, te etiam Z quia auctoritate de vita preti s
at alis Dii e praesides, dat mihi pulchra bant, quae apud alias sectas soluta aut ae bono ue a N TROR sus es: . EXTERN A -- irri proba conspiciebantur. Quamquam itirem, qu ecumque babeo, cum Egis internas coti- alieni nostr , non vi sed tam . maxime, sia sentire eo Frare: DIvITEM porro existi sectatores, eorumque pervicacia in spem mm soLvM ς Api NTEM. Exside, vi non rent, tardos aut retractarios lucem admit
.pro caussa loquamur: nonne in istis pata rere diuinitus iam oblatam. Alioquin ipsaculis breuiarium vel summarium Stoicae illa aetas habuit inter culmina religionis, doctrinae 3 iri iscvidetur vana inuocat: quia sensibus multis Stoicis non abluerunt.
quid nisi Vnime, id est X luriduin, de Arnobium possim dicere, de magis TertulM- quem Stoici. in .i Physicis inplicandumὶ mim, ingenio Miam Stoicum dc seuerum. provisibili Deo habenti Inuocat de Deos Quid magnum illum Pantaeuum, Alexan- praesides suae terrae: paniculares c mi A. ius driae sacrorum doctorem, & antistitem ρillisque locis Stoiecitum scitoradsignatos. Hieronymus de illo apertὸ: Pantaenus Stoi-Deinde dogniata, Intenna selibana esse , es caesidia Hilo lini, ob praecipua m eruditionis
sola optanda : Exierna hactenus , ut is is gloriam missu enim Indiam, it Christum apud consentiunt, id est serviant de ancillentur. In iurachmauo, e di issus gentu hos, exitellio Paradoxum illud nobile horum, dua/et. Optime ab optimis illis factui intSolum diuitem Sapientem. Ito aliquis, de no- philosophus ad plutosophos nillius, Stoicus ut in hac piaticu Socratem includLOmi ad Brachmarias, nec opinionibus quidemto alia plura, in suis locis, atque ipsa Para- nimis dissidentes. Et fructum vero ingen- xorum classe recensenda. Ergo duo illi tem fecit, laudemque rettulit: & mox Al summi, sunt nostri: accenseo Sophoclem luet viandriam rediens in ea obiit, clim Scholae Demosthenem, non vanis aut leuibus etiam illic nobili plures annos praefuisset. In qua argumentis , quae in progressu sermonis succedere sibi voluit Clemeut m Alexandri se pandent. Addo Strabonem Geogras luim, num: illum, cuius totiugam doctrinam Ec- insignis iudicii & prudentiae virum: addo, Hesa etiamnunc admiratur de fruitur, in ipso profitente de nomen ultro dante. Plu- libris qui exstant. Qui ipse quam saepe Stoilonem e Iudaeis poteram: de quid aliud ita cus est, & dogmata eorum sacris nos risbri titulus clamat, Πω, - - in aptat audies in lociis, si pergis me audire. ει uem sapientem liberum ese , nain de Merito aptat. nam Hieronymi illius, san hoc inter scita inopinata nostrorum cir- ctioris an doctioris viri, sententia est, decumferri, non ignoras. Et plura in eo se- tabella & scripto recitanda: sToiCI No-Ia Ia aio de iudicio notaui, in quibus Stoici lint: sTRO DOGMATI iNPLERis Q. CON- eui Platoni illare cum communis fama tu- COR DANT. Concordant Z ita: &quod se
lit. Sed nec Plato ipse a nostris alienus, quitur, occulte ad nostrum dogma & ad imo plurimum noster, siquis factionis ex- pietatem ducunt . sine suco dicam, mihimcni illa: S audio magnum illum Carolum Borromaeum, stirpe, sacra purpura, virtute
maxime clarum. , saepὰ fallum Epicteti selibri motum & monitum ad contemptum rerum humanarum, amorem diui pers arbitratur. Ad Romanos vento ibi procerum illa manus Tuberones, Catones j Varrones occurrunt: ibi Thrasi, CPactu,; Helvidius Priscus, Rube ius Plautus, C. Pli muti noster Tacitus: dc uno verbo dicam, prima fere ingeniorum de dignitatum. lim narum ventile. Itaque, ut concludam, apa- se M. LAntoninus Imperator, quo nihil rrim se dicere aut credere de Sorticu Salomonis,
lius aut laudabilius, in hoc albo nomen & quod ab ea abducimus: nos vero indu- signat. Et quam paucos etiam nomino, cimus, de sana ac sobria mens non aliter praeut res dc multitudo fuit Z nimia. adeo his utetur. vi Sextus Empiricus ςlare incrat, suo, id
est ilicipso M. Antonini amo, plures seu se
457쪽
se sim Seneca laudatus, Scripta elio maxime, in purgata etiam obiter a calum Ass Vita.
dicendi genere, apparet beata quaedam copiae tundit verba, elli non effundit; fluit, non rapitur; amni similis, torrenti dis limitalis; cum impetu, sed sine perturbatione se
serens. Denique, vi scit arbores, quarum S SD heus, cum praemiseri in magnos,qui praecipua dos est fructum serre, flores de se in in secta suerint, an nou vel duos irim lia tamen habent: sie ille, quem tructus ximos omisi, Sisecam de Esu u AvD.Ob- caussa legimus de colimus, oblectationem seruaui,de tacitus requirebam. Li Ps. Dab adfert pariter, Sc Venerem cum Minerua Distuli nim, non olnisii: dc velut Triarios .iungit. Audeso de hoc edpreὶ vel sermonis quosdam claudere volui hoc agmen. O ra- atquc eloqui j caussa aliquis eum legat: sedra Sapientiae luminato cara mibi nomina: abiit, es Res magis trahat. Reci, quam illu- quos audacter dixerim , superasse in hac strein de sublimem, utillam de lalutarem, Mord praesertim parte pet tractanda. ubique promit. Omnia eius scripta, etiam υς Detu, et- τες μή, e τους ubi ex prosesso non videtur agere, quid nisi aeuot sunt, quotquot erunt, quotquot in-
Non sunt inanes laudatiunculae; aut voces: vis rom tibi approbem , dc utriusque dotes
breuiter de velut digito signetnt Fiat, audi: de Seneca primum . quem inulti bonique
ainant; oderunt aut contemnunt aliqui,
sed hac ipsa nota, milii non boni. Sit lita tas huius iudici j. de experimento didici qui Virtutem ipsam solide non amant aut aesti- generosum illud Honelium spirantὶ quid nisi aliis inspirant λ Caput omnis Bonitor temdiae Deum, quam saepe, quam sortire
inculcat atque alteriti eius Prouidelitiam, de nostri curami potentiam, sapietati mi, iustitiam, de quidquid tale vel Sacra dicant silli de Fato nos parere, oc quietos volente que sequi quoties monet i in ordinem rediis gi, ab Ot ine hoc renam,quem ille ab axe
no descripsiti Iam Affectus, id est origi
mant, vix illam. Et hercules, quod nos .nes malorum, quis acutius aperit, acrius amamus, de quod producimus: est ob castigat, adductius coerceti Metum, Spem, istam. quam scriptis luis ille ornauit deas, Laetitiam, Dolorem, quam temperat, mi-ssesilit, si quisquam ab omni aeuo. Plura s, iniit, tollit Z Ipsa Vitia aspere ubique invadit ne ingenis monumenta sunt, aut suerunt: Poetica, Oratoria, Plysicae sed Ethica eminent, quae utinam solida atque integra ad nos venissciati Sed libri Eabortationum p ierunt, item frande opus Moralium, alii pluscula: sufficiunt tamen glorissi quae ex sc exagitat, Ambitionem, Avaritiam, Libi-dmem, Luxum, ceteras animorum pestes. Iino haec tanta taepe acrimonia, ut modum non tenere dicas, de odio atque ira sed, dij boni, honestis: auferri. Denique in unius Virtutis admiratione de commendatione fiant, de inter omnia eius argumenti pati deditus, Exi omnia spernit atque abii Inam, coronam, regnum poscunt. An ex cit; dc totum illud splendidum, seu falla vero, aut affectu sic iudiccm , vide. Tria sunt, quae huc me ducunt, Verba, Res, Tractatus: omnia in eo tu rei laudanda. Verba,
inlccta, propria, significantia : imo quae plus aliquid semper dicunt, quam dicunt. Qui proprius quidam eius Genius videtur,
ut in parcimonia verborum mira Fortunae regnum conculcat. O pura, dc α
lo digna mens, 5c ad caelum alios subducensi miramur te, dc sequimur: quisquis cum attentione tamen legit. Et si quis aliter potest 3 Tantus ubique vigor de calor est, ut de Tractatu nunc addam sic omnia ani nava de spirantia: ut excitari vel ignaua de atque efficacia sit, in breuitate, clarios de iacentia ingenia necet se siti, dc repida aut splendor. Sunt alluliones, imagino, trans- frigida calere. Imo non scripta legere, sed lationes, crebrae dc paene continuae : quae delectant funul de docent, de in rem animum , atque extra rem mittunt. Est cura, non affectati indecor, non comptus; tracta- oratio,non torta. Est de compositio quaedain, dc viriles numeri: sed ut tiructuram agnoscas, mollitiem abnuas; de pugnae a que arenae omnia non delectationi aut scae
nae parata. Iam in ipsa breuitate, destricto verba audire; nec imaginem eius in libris, sed ipsum hominem oculis sensibusque
usurpare videamur. Felix calor, rarus calori de quem, audacter dicam, vix in alio reperias, E Graecis Romanisque. Quanti utem ad fructum, de ad motum anim
rum , hoc cit Z Abite i me tepidi, aut isti
458쪽
non suaderi. Sicut enim facem frustra ad accendendum admoueas, nisi accensam: sic serii nem ad excitandum,nis vegetum& calentem. In nostro est.& non fallor arsiit illi animus cum scripsit, ab animo stilus, asillonos: excipio tantum, siquis,ut lepores, apertis.oculis , animo dormit apte legit. Quod de patre Sextio oli in ipse scripsit, iustii si me de ipso nos usurpemus: aeuantum Vbique vigoris est, Dij boni, quantum animi lquod NON IN OMNisus Pyli Los OPHis ibia. inuenias. Non hercules, 5 Seneca . Vuorumdam rapta clarum tantum habent nomen: cet
ira, exsanguia sunt. Instituunt, dissultant, CA-
vi LLANTvR: non jaciunt animum, quta non
habιnt. Illi tales: quid noster ' Cum hunc legeris, dices: Viuit,viget, Liber est. SUPRA HOMINEM EST, dimittit me plenum ingentis duciae. Haec igitur Scripta eius sunt, & his caustis proba da aut miranda. At, inquiunt, . d. v- Vita dissensit. Vetus conuicium: hoc per capita maligni ina, optimo cuique inimicis m, Platonι obtestam eii, obiee um Epicuro, ob- lectum Zenoni. Quid tamen respondemus 3 communiter primo. Omnes isti dicebaut, non quemadmodum i si viverent,sed quemadmodum Titiendum esset. Non Senecain, exempluproponimus; sed Scripta eius, doctrinam. Et
quid tamen peccauit duo, istis arbitris. Nam de Adulterio obiicillit, tum de Aula opibusque. Videamus, de illum culpae, si non calumniae quis hanc reprimat Zὶ liber mus. Iulia iis Germanici filiam, in matri monio Vinici j agentem, polluisse dicitur: atque ea illi catilia, vel praetextum, exsili j fuit. Dicitur a quoὶ Messallina qua illaZqua nihil impudentius aut impudicius Roma tulit: a qua accusari, laudari est; laudari, in suspicionem culpae venire. Et hcc audimus Vtinam pars illa historiae exstaret, qua Tacitus acta eius temporis narrauiti de re constaret, quam nunc maligni iactant, nos respuimus, utrique haud firmis arsumentis. Est esto, peccauerit: sed semel. hominem fuisse non diffitemur: emcndasse hoc constat; cur vetera & sepulta eruantur 3 Quis quis es ii te descende: non est aut fuit sem- per illa puritas, quam in alio is exactum. Atquin ad Aulam etiam venit. Et quis philosophis ea interdixit Z utinam plures venianti utinam assidue venianti & magis, utinam consiliis regant ac moderenturi Felicem populum Romanum, si Nero audi uisset, ut coeperat: & quid primis eius annis laudabilius fuit 3 scito autem, i Scia ad
ctore de directore eos fuisse. At enim opes in ea congregauit. Miri hominest in aliis Opta, in aliis inopiam accusant: & in hac Ambitionem, in illis Avaritiam agnoscunt.
Discant. Nemo Sapientem paupertate duo - ira. p.
uit. Habebit Philosophus amplas opes, sed nu idetractas,nec alieno sanguine crucias: quarum tam homestus sit exitu quam introitus. En conditiones, legesque, quibus Sapientia opes
permittit: Honosse quaerantur aut veniant; honeste expendantur,abeantque. Noster an non secit 3 a Principe accepit; & plura alij, meritis eius non pares. Quis autem, duis, in entis dona Fortunae abnuat ait Seneca alter. & noster: Non se spicus indignum ritas fortuitis muneribus putat. Non abiget ilia a se, sed abeuntia securio prosequetur. Diuitias quidem ubi tutius Fortuna depo-vet,quam ibi, νnde sine querela reddentis rec plura Hi Receptura Z etiam cum non petet. Vide nostruin, &stupe, ad Neronem venientem, & acceptas Omnes opes magno animo refundentem: Iube, inquit, eas per Ama Tmproc ratores tuos administrari, in tuam fortu 'ε ' Nam recit. Nec me in paupertatem ira detrudum: sed traditis, quorum fulgore praestringor,
quod temnetis hortorum aut visiarum curae se oritur, in animum reuocabo Ecce Sapientem,qui opes in domum, non in animum ad milit; qui habet, non habetur; habet, siI o via
tamquam leues c ' auolatur is, nec Mi ah, nec 'ia 'migraues. Haec quaesitio, aut posscssio: exitus earum quis suit Z Liquci mihi, Senecam non nisi in alienum sere fructum habuisse. Donauit aut boris, aut i se quos facere potuit bo- i . nas. Donauit cum summo consilio, Agni sim seligens: Vt qui iret, tam expensiorum, quam a ceptorum rationem es reddendam. Et fama publica nonne de liberalitate eius fuit λ ἡ qua rectae hauserunt,scripseruntque: Nemo petit, modicis qnae mittebamur amicis i A SENECA :magna ostendit missa. Et alius: Pisones, SENECAs QvE, Memmiosque, M si inter exempla decantatae liberalitatis. Et vero quomodo ipse uteretur, in illa perpetua frugalitate & modestia vitae Z Vix verisimilia sed vera sunt, quae de se ipse scribit: atque audi. Itae mihi ab Attali sestola quaedam Eristola permansere. Inde reis bo tisque iN OMNE,
v I TAM renunciatum eae inde IN OMNEM v I TAM unguento abstinemus: Ie v IN o caret
stomachus: inde in OMNEM v I TAM balneum fugimus. Et statim: Laudare lebat Attalus cu citam, quae resisteret corpora: tali πιτ ETiAM
459쪽
SEN EX, tu qua vi trium apparere non possit. Deseribit de alibi hanc frugalitatem vitae,rpis in an verius austeritatem dicam 3 Culcita in terra iacet, Mo in culcita. Ex duabus peuutis, altera Dagulum est, altera opertorium. Iterum
rhivii alibi: In silerdam discendi. panis dern e s i C-- Cus, Cst sine mensa praudium, nil non sunt lauaudae manus. Atque ipse haec tan-
xV. Annal. tum Z Tacitus aperte: SIMPLICI ViCTu,
a reo si pomis, ac, si sitis admoneret, PROFLVENTE AQv. vitam toleras. Quae ista sunt 3 sitim admiranda in illis opibus, in Aula de purpura 3 Placeamus nobis: vix hodie in ista pietate, de eius praemiis, qui religiosam vitam profitetitur, sic vivunt. Vix λ lino non vivunt. Quis in omnem vitam vino abstinet 8 quis panc sicco contentus est 3 quis aquaὶ & tali culcitat Et ut sint, paucos cilla opinamur, aut scimus. Abite creto, quod ad opes attinet, calumniae: habuit, non habuit. aliis, non sibi; bene ad misit, bene emisit. At Dio de luxu aliquid, de de Meusis citre is si commemini quingentis. Ego non credo, hominem qui illam ipsam in orbibus istis insaniam si e libere scriptis taxauit, eamdem impudenter v surpaste. Aliquid amplius 3 nec setius ille Dio nem ita credo. Exstant quidem in Epito ma eius,' a Ioanne Xiphilino: scd non ex Dionis adfirmatione, ut equid . in Opinor, de sensui sed alicuius Suillis, aut consimilis, qui apud Dionem obiecit. Bonus M philinus ut asserta habuit, ab illo inserta:& ut aliter, quis bona mente admittet ' Si hoc, etiam de adulterio Agrippinae; ctiam de flatilio in Neronem, & quae pudet vel propalare. Enimuero ubi Tacitus, ille accuratus, ille sidus, talem aliquam vel suspici0nein iacit Ipse Dio quomodo non profria laude de testimonio refellat 3 nam scri-it alibi, totidem his vel bis: O δε μως ο
EX sv PER AN s. O Deus, o Fidcst ille talis, de tanta sapientia, vitiis sic omnibus, aut maximis, sit pollutus i Dcine illam, aut haec adimis: non sunt in eodem contube nio neque iugo. Itaque nos quidem spernimus istas omnes fassimonias, de quae sine alia adstructione, Jola magnitudine me a i , fidem quaeruui. Vitam etiam omittimus, de qua vix propositum erat diceren de alibi opportunius ac decentius fici. Ad Scripta
redeo, quae nos tangunt: vitam fuisse bonatu velim, haec scio esse, de bono quodam humani generis edita, ac propagata. Mirum dictu, sed obseruatu dignum. infinita periit se, aeui iniuria, veterum illorum de sacro in monumentorum : scd tamen in
omni seu scientia ea facta rcliqua, quae insiniere satis, de explere iustum desiderium nostri in possent. Diuina Prouidentia est, '
de in Seneca agnoscimus : quem rigidae Virtutis magistrum, unum pro omnibus. Deus dedit, & una cum sacris nostris Doctoribus voluit praelucere. Quidni cum illis 3 paene unum ex illis, si ipsis hoc credimus : de Tertullianus se H nostrum, Augustinus Apostolis familiarem, Hieronymus p
ne Sauctorum numeris ivit insertum. Frontonis, nobili solun oratoris . de Plutarchi, ut volunt, nepotis, closo claudimus: Senecam sic uniuersis exterminare errores, li . AvREA randeatur SAECV L A REFORMARE, Dros ab humano genere exsulantes, eius opera reuocatos, hominibus contracta focietate mi
fera. O per illum fiat: dc prauum hoc aeuiae sordidum depurgetur, humile erigatur, S: Deo denique per virtutem iungatur, sed ipso illo Deo adiuuante de dirigente.
Dictetus item laudatus, verbis parcias,
largiter iudicio in admiratione.
DE seneca habes: clarum aliud sidus se
ostendit, hi AZetus: aevo, non merito, posterior: & Scriptorum pondere, si non numelo, comparandus, vita praeponendus. Ille vir totus a se de a Deo, nihil a Fortuna suit. Origine vilis. dc intcr seruos; corpore claudus ac debilis; mente nobilissimus . dc inter omnis aeui lumina refulsit Ipse de se Epigrammation hoc scripsit:
Seruus spictetus sum nati,corpore clo u
Irin Iareperie, deliciae sperum. Ipse, inquam, siue de ipso alius sed con i sessionem insinuam vides, de generosum in sine additum, de amicitia diuina. Narum is V.
traductum serui se feruitutem iii id nomen
in hanc virtutem cadit Epaphrodito er vis, qui fuit a cusioria corpo u i i Principi: claudum autem, e desii Eatione in eam partem corporis illapsa. Haec sese Suidas: Asellius ti x cu in , qui virum admir tus est, pulsum
460쪽
e imisio barbarico Domitiani, res, Phia moriam Letoisci illius & honorem. Scri- sophos omnes ab mrbe relegauit: in Epirι pia, ut tetigi, pauca exstant: Enchiridi ou sanc, icopoli diem e tabimum obiisse. Aiunt ad egregium, & Stoicae moralis pbilosophiae Misci Antoni vi Imperatoris tempora durasic: velut anima: item D ert itiones, quas obiter quod ita Suidas prodidit, & Antoninum in via, domo, schola habuit, ab Arriano DLilosophum accipimus. nam Piis ille, Ti- collectae & di est x. Neque omnes etiam ii praenomen gessi. Hoc ideo observo,quia exstant: in Agcilio dest ob aeo reperies, quae consideratione aliqua eget: de a Neronis hic requiras. Sed, Deus bone, acrem de morte, ad initia Marci Antonini, sunt an- altum in iis spiritum' accensu in animum, ni admodum noua nuta quattuor. Quomo- & Honesti amore ardentem l Nihil ino do ergo sub Nerone, nisii puer plane, vi- Gra is, aut fallor, tale exstat: a duabus xerit 3 Et Epaphrodito tamen semisse sed illis notiis dico, Acrimonia de Ardore. Ti- serta se post Ncronena 4 ipsis etiam indicat, ronem aliquem, & rudem verae Philoso-α iocose eius meminit i. Dii sertationum, phiae, vix assiciat aut tansat: proficien- quam Arrianus digessit, cap. X a X. I condi- tem aut prouectum incredibile est quam
tione aut aevo citis , hactenus scio : vita excitet, & cuna pungat ubique, tamen et-
emendatissima fuit, de plane ad scitum, iam delectet. Genus stili concisum, sta- quod in orc habebat, e ἀπιχου, conti- ctum est, & quod indolem subitari j sermon a me. Item hostis sucorum qui Phi- nis habet : sed docta interueniunt saepe, losophos habitu Sc verbis praeserrent, vita semper salutaria , & non est qui bonam degenerarent: quos ille appellitare solitus, Mentem inagis aut trabat, aut formet. Ego
. . ' sophos ne ferus, diciorum tenus. Unica anus cum interno animi motu: de quod Home- in ministerio ei fuit, unica lucerna fictilis ro proprium, pluriefacio cum rclego, scin hoc domesticum omne instrumentum ad per ut nouum, & cum repetiui repeten- diuinas illa; lucubrationes: quae lucerna a dum. Idem fac. gratiam monitot i habebis ; τιν - , morte eius ' milli drachmis vaeniit, in me- maiorem illi doctori. Nunc valc, cras redi.