Deliciae eruditorum seu Veterum anekdotōn opusculorum collectanea Io. Lamius collegit, illustravit, edidit Michaelis Glycae Epistolarum pars prima. 1

131쪽

λαις ταύταις αυαγ- κως κατεδεσε. ταὐ-

ravit, excellentioraφι quam pro dignitate Juamditatus est , tunc πικ ravnaunc sapiensD us adivisita illi correctione , corruptiuilon , mortalemque fecit , Si is tam multis necessirtatibus adligavis. Hactenus Iohannes ille divinissimus. Ergo incorruptibile illud corpus iure vocavit . Quod enim quasi corqriaptioni ciliciam eX- positum non est, Pro certo incorniptibile est. Quod si incorruinptibile Paomodo ob εsecro, &qua ratione patiescitur λ sistere i-st huc cupiinus. Nos enim per nosmet cogitando consemii non possumus , quo b Pa

132쪽

την τυχούσαν ἐνιησι. ταυτην τοι προσφέρειν αυτὰν επι μέσουτογε νυν ἔχον Ουκπρεπε ' τινος ἔνεκεν ο τι τους λόγους ε κῶνος ἐπε

pacto corpus aborrana corruptione alienum

rit , atque ideo doceri rogamus . Por ro , sanctissime vir, etiam ab Heracleae Epistopo, viam , quam in clivinis re bus f iente , clis piΙ-tata dubitationem a non vut arena nobis

iniiciunt . . apro pter illum in praesens adducere in messiti in non decebat .

Quae est igitur illa dubitatio λ montana

ille explanans , MIae de homine disseritit celebras in Theologia. Gregorius, quonaOG. dotr Episcopus, seli Metropolita Heracleae in Thracia, Niratas ille est , . qui antea Sereariim in Macedo iania Episcopus sileriit, & qui anno ΜLXXULI. clarus in Gregorii Nari angeni orationes XVII. comventarium elucubravit. 1 O' ἐν Θιολογίν μέγας. Magnus Theolagus . Sic Euripides Iphigen. in Tauris .E ι'δi σοι τουτο ε ν ἡδο μαθεῖν;

133쪽

Item. in Hecuba. Ucυδη δοκουντας δαιμονων dνῶ γε νος, Τυχην δε πάντα τὰν βροτοις επισκοπῶν. Falso existiantes esse deor m genus , . Fortunam vero omnia mortalia gubernare . Idem in Electra . :E'πει νυν aξήμαρτες εν σμισκροῖσιν ών ο - . quando nunc peccasti, hρnno exsistens tenuis . In Hippol to pariter coro at φ ...

της νου σου δε σοι

δεου εν μυτηρίω . Sed loquimur sapientiam Dei in xv- serio , hoc est , xvaleam . Vide quoque sis eam Omphrasin II. Corin G. Cap. III. I. I. Corinth. Cap. XV. 32. s 3. Modus alitena hic loqtiendi cum Arabibus, tum Ebraeis maxime vulgaris est . Et sic 'tio- qtie eXponendum autumant viri docti illud Psalmi LI. Ecce .enisni in intruitati s Drimatus sum : ω in

peccatis concepit me mater mea . Hoc est . Eece en m

134쪽

E p Is To L. A II. 9 2 ρωπου διαλαβών ὀ qualem mox natu- εν Θεολογία μεγας ram sortiriIS , qua- Γρηγόριος πως τε την tisque post casum fa- πλάστιν εσχηκε κατ' ctus sit, di qualem ν άρχας εκ Θεου delitis e sortem ade-ῶας αυτίκα μετειληχε plus, ne malitan - φυσεως ' ρποῖος τε ην ret in sempiternum, μετα την εκπτωσιν thaec duo nobis cogiis γεγονε , - ῶας ετυχε tanda reliquit ; aut se a m μετου ταυτα λήξε- Theologicis vestigiis ως 7να μη το κακον non institasse et si hoc

οὐκ εὐασεν, ω M tradicere . Verrum , τολμηρὰν ἡρας ουτως idcirco mihi succen- εἰπεῖν , η ὁ τι του πολ- sere haud aequum λω τολμηρότερον αυ- est. Licet enim plu- τὰς εαυτί λοιπὸν ε ναν- res nos pro superbis τιούμενος δε ὀ μεγας habeam,&insipientes Γρηγοριος. αλλὰ χα- vocent, qui haec ni-λεπώνειν επὶ τούτοις miriana ad fidem , ut ' ουχοσιον. εἰ γὰρ vi videtur , difficiliora φορτικους ἡ-ς οἱ πλώ- adfirmemus ; tamen ους ηγουντM A ἀ- siquis accirrate inqvi- συνετρυς ἀποκαλουora si erat,quonuulo &qua τοιαυτα ΓΘεν ἀπο- ratione Theologicas.. φαι- G αὶ tri inserius.

135쪽

Θεολογικὰ ταυ τα ρητα, τὸ πρῆγμα κα- κῶνος Θαυμάσιε ' καν- νεύειν ἡμἁς α πολύ

σω τῆς Κτιασεως. κα

λως οὐν ὀ μακαριος ἔ

λεγε Παυλος, ό λαλων γλωσση προσευχέ-σΘω ἔνα κὰ διερμηνευ' .

ορα γὰρ ἔτι ποτἐ μἐν

ἐκεῖνος ἐν τωδε τύ λο-

σχ', Tu πασχων ὐπωμημνέσκηται ω παιδευ Gregorii sententias exposuerit , admirambitur , & in te nos ac cusare desinet. Bene igitur beatita Paulus: Qui Iopsitur linguis sorit ut interpretetur. Ecce enim in hoc libro aliquando cli Xie,

hominem esse tempora rixian secundum scorpus , ante peccatum I aliquando inter cori uptionem simul, di incorriiptionem, siciu inter mortalitatem , & in mortalitatem medium

primum ill irin Ada --ina, & narii ratibus passionibus subiectum fuisse contendit, ut ita patiens admoneretur , di de praestantia mentis superbiens

quando summam iis psum a pathiam habuisse , di corpus e tu , omni cori'uptio. ne

136쪽

de Adamo scri t , num*Iam sine laiule memorandus Augusinus etiani Lib. I. De peccatorum meritis missione Cap. III. Sicut enim , inqvit, haec ipsa caro, quam nune habemus , non ideo non est vulnera bissis , quia non esi necesse ut vulneretur e sic illa non ideo non fuit mortalis , quia . non eras neeesse ut moreretur. Α rositis De Paradis Cap. V. Non taneen incorruptae inviola illisue naturae outpote qui postea peccato lapsus es. Laudatus pariter Augustinus Liue. UI. De Genes ad litter. Cap. XX Illud quoque ante peeeatum , morta, fecundum aliam , O ina ortale fecundum aliam causam dic1 p rerat, rdes, mortale quia poterat mori , immortale .

gura poterat noo mors ....... Neque --νm in

mortada , mori omnino non possit, erat ns spirν tuis, , quod nobis futurum an resurrectione promi

r ιπε Consule adnotata inserius pag. ros.& II Gne superius , utpote' immori aluatis secun dum gratiam mini

me expers, fuisse di

xit. Haec, clivina acinauratius perpendentibus , nequ*quam admittenda censen-riir. Ove autem adroganter hoc a mectum existimes. Si e ni in hoc erat

137쪽

IOL MICHAELIs GLYCAE μη μοι τον λοχον que illud , , neeriγροῦ τουτονι φορτικόν. cor ruptibilis , nee ει γὰρ οὐτε τουτο ἔν o incorruptibilis , nec

δοκουν τέως ημῖν ἐ- detur , ipse secum ναντιουμενος φαίνεται. pugnet . Si enim nec H γαρ ἰούτε φ. ρτος corriIptibilis erat pra-ἀν ό πρωτος Α'δεω, natis homo , nec in-eυτε μἐν αφΘαρτος , cor ruptibilis , quo- πως ἔπασχε λοιπον modo igitur ad inoni-

138쪽

ri vi φθαρτου μέσον εἶναι διισχυρίζουνταχφυσεως ς ἀσυλλόγισα

σι τέως ἡμῖν ' o. γαρως ἐκῶνοι φασι μέσον μεγέΘους ταπεινου -

Θῶος ἔφη Γρηγόριος , πως αυτὰ προλαβὼν ομέγας ἔτος επωνόμαtra

naturae, mediti iri fuisse probare adnitun tiir λ Haec nobis indoctis male conclusa ab illis videntur. Si enim, ut illi autumant , medimn inter magnitum ne in , dilui militatem, , hoc

est , inter immortali lateam; & nio italitate in , eorpus Ata inis isse ii ivinus Gregorius docet, quid est,

quod idem vir magniis alnea tempora neum vocavit λ Ηine oppositioni respondeant. Si enim teri inporaneum erat , pi tet etiam mortale suisisse . Si mortalis Ain damus , quoniam crar 'piis ad tempus durans gerebat , qu6 modo ipsum postea medium inter magnitudinem,

139쪽

περι ψυχῆς πάντως Sic igitia i , Sactissime,

λογουμένως του πηλί- ilIe in ipsit: sed uni- νου τοὐδε καΘέτηκε verse de anima , dc σωματος. vi τί. χρὴ corpore .: Etenim a- πολλὰ λέγων . di ἀγε nima cuiusque, perdi- τάς Θεολογικὰς vinam insufflatio- συλλαβὰς ακριβως ε- nem, ut esset, conse- πέλΘνς , προς in si quuta, maior sine duin τη, επ αυταῖς ἐκ b- bio luteo isto corpore

Θῶσαν ἐξήγησιν, το re fuit. Et quid plu-μαΘῶν ἔχεις ὀπῶάε- ra attinet λ nam si

140쪽

οὐδαμως ἐφαρμοσει τις τω γενάρρο ρ'

σλέντα κατ' ώκόνα τῆς Κιδιότητος του Θεου.

ταυτα-σιωπαν επι τουτοις αμεινον ην. a

πόντα διέγνωμεν ἐ

qrispiam accomodabe rit,nisi in incorra tione, ct secondum imaginem aeternitatis Dei creatum,etiam ante praeva r uationeni corri ptioni , ct mortalitati dilitum

fuisse fateamur. mae

quum ita sint, praestabat silere, qmim prae sertim ipsum beatia in Gregorium super primaevo homine nihil tale tum dixisse videa