장음표시 사용
301쪽
57 πολεμω προς τὸν Αθονοέων τε πόλιν καὶ Αακεδαιμονiων. τ ooδε γὰρ ἐκάτεροι επὶ Σικελίαν τε και περὶ Σικελίας, τοῖς μεν ξυγκτησόμενοι την χώραν ἐλθόντες, τοῖς δε ξυνδιασώσομτες. ἐπι Συρακούσας ἐπολέμησαν, οὐ κατὰ δίκην τι μάχλον
μεν auro. 'Nνες επι Αωριέας Συρακοσχυς ἐκόντες ῆλθον, και αὐτοῖς τῆ αυτ, φωνῆ και νομίμοις ετι χρωμενω A μνιοι καὶ ' Μιοι καὶ Αἰγινῆται, or τότε Αἰγιναν εἶμον, καὶ οι ' Eστι- αιῆς Οἶ ἐν Εὐβοία Ἐστίαιαν οἰκοῖντες, ἄποικοι ἔντες ξυνεστράτευσαν. των δε ἄλλων οἱ μεν υπῆκοοι, or δ' απὸ ξυμμαχίας αυτόνομοι, εἰσὶ δε καὶ es μισθοφόροι ξυνεστράτευον. καὶ των μεν υπηκόων καὶ φόρου υποτελῶν Ἐρετριῆς καὶ λαλκιδῆς καὶ Στυρῆς καὶ Καρύστιοι -' Εὐβοέας ησαν, από δῖνῆσον λεῖοι καὶ Ἀνδριοι καὶ Πνιοι, ἐκ δ' 'δωνίας μιλεσιοι και Σάμιοι και πχι. τούτων μοι οὐχ υποτελεῖς δντες φλ
tatione ad I, 22. V. Natti . ci'. g. 315. , Altera substantivo ait diis clit articuli ran, alteri, liuod est In tuus definitum, subtraxit. Ιao-heelc. ad Imrγn. P. 28O. καὶ παλωιδῆςJ De Chalcidicae gentia et in Euboea si in coloniis ad Thra riani sitia eum Ionibus consanguinitate v. ΡOpp. Prol. t. II. p. 23. Ilox de Chia v. Valeken. ad Ilero lot. VIII, 46. Paulo post tertat Hii Tήνιοι en emiaritiat, pro Πιοι, Pri nusque ut videtur Valcken. l. I. VII, 95. delitiae Hred Ov. , Odoir. M uellei'.
expriniere conatus est: quavi via auteni isti omnes, ea 'eptia Cam/ελε, rarent Ionea et Altinniensium in perio subieeti, tamen eoa vel nee sitate coacti contra Dorienses sequebantur. Sed verba Vωνές τε ai servantur; tautologia exoritur mininio serenda; niodo enim
302쪽
LIB. VII. CAP. 57. 299 αὐτοῖς Αἰολῆς, Μηθυμναῖοι μἐν ναυσὶ και Οὐ φόρω υπῆκοοι,
πινίδιοι δε καὶ Αἰνιοι υποτελεῖς. ουτοι δε Akλῆς Αἰολεῶσι τοῖς κτίσασι Ποιωτοῖς μετὰ Συρακοσίων κατ ανάγκην ἐμά- ροντο, Πλαταιῆς δε καταντι ἡ Βοιωτοὶ Βοιωτοῖς μόνοι εἰκοτως κατ ἐχθος. ' μδιοι δῶ καὶ Κυθῆριοι Λωριῆς αμφότεροι, οἷ μεν Αακεδαιμονίων ἄποικοὶ Κυθῆριοι ἐπὶ Αακεδαιμονίους τους ἄμα Γυλίππω μετα 'A ναέων ὁπλα ἔφερον, 'H-διοι δε 'Αργεῖοι γένος Συρακοσίοις μεν Θωριεὐσι, Πλώοις Mκαὶ ἀποίκοις εαυτῶν Οὐσι, μετὰ Συρακοσίων στρατευομένοις ἡναγκάζοντο πολεμεῖν. τῶν τε περὶ Πελοπόννζοον νησιωτῶν φαλλῆνες μἐν καὶ Ζακύνθιοι αὐτόνομοι μέν, κατὰ δὲ τόνοσιωτικὸν μῶλλον κατειργόμενοι, ὁτι θαλάσσης εκράτουν οἶ'-qναῖοι, ξυνείποντο ' Rερκυραῖοι δἐ ου μόνον Λωριῆς ἀλλαναι Κορίνθιοι σαφῶς επὶ Κορινθίους τε καὶ Συρακοσίους, τῶν μεν ἄποικοι ἔντες, τῶν τε ξυγγενεῖς, ανάγκη μεν ἐκ του ευπρεποῖς, βουλήσει δὲ κατὰ Iχθος τό Κορινθίων οὐχ ησσον εῖποντο. καὶ οἱ μεσσῆνιοι νῶν καλούμενοι εν μυπάκτω καὶ ἐκ Πύλου τότε υπ 'Aθηναίων ἐχομένης ες τον πόλεμον πα-ρελ φθησαν. καὶ ε τι Μεγαρέων φυγάδες Ου πολλοὶ Μεγαρεῖσι Σελινουντίοις οἴσι κατὰ ξυμφοράν εμάχοντο. τῶν δὲ δμνεκούσιος μῶλλον ἡ στρατεία εγίγνετο ξδq. ' γεῖοι μἐν γὰρ οὐ τῆρ ξυμμαχίας ἔνεκα μἀLλον ἡ τῆς λκεδαιμονίων τε ἔχθρας καὶ τῆς παραυτίκα ἔκαστοι ἰδίας μελίας Λωριῆς επι ριέας μετὰ 'A ναίων 'Iώνων 4κo1ούθουν, Μαντινῆς Mκαι ἄλλοι Ἀρκάδων μισθοφόροι, ἐπι τοὐς αεὶ πολεμίους σφι-
πινέδιo. J v. Dissen. explicat. Pindar. p. 480. noeea ἐφθησαν δ i. e. ad ιessum evocabantur pro conditione non adino. .ni libera, via ab Atheniensibus liabebantur. v. Popp. Prol. t. II. p. 41. Μεγαρεύοι Σελινουντίοις oinysJ i. e. Selinuntiia Megara oriundis. V. ad Philisti fragm. 22. p. i60. et Tilucyd. VI, 4. μει Ἀθηναίουν - θολούθουνJ Aristoph. Plut. 824. νου Aer
303쪽
200 LIB. VII. CAP. 57, 58.sιν ἀποδεικνυμένους Πωθότες ἰέναι, και τότε τους μετὰ M- ρινθίων ελθόντας 'Αρκάως οὐδεν ησσον διὰ κέρδος πουμενοι
πολεμίους, Κρῆτες δε και Αιτωλοι μισθω και Ουτοι πεισθέν
τες ' ξυνέβη δε τοῖς φησι την Πλαν ' μδίοις ξυγκτίσαντας μη ξύν τοῖς ἀποίκοις αλλ' ἐπὶ τους ἀποίκους ἄκοντας μετὰ
μισθού ελθάν. και Ἀκαρνάνων τινες ἄμα μεν κέρδει. τι δε
πλέον Λημοσθένους φιλία και Ἀθηναίων εὐνοέψ ξυμμαχοι
εντες επεκοίρησαν. και οῖδε μεν τφ 'Dνδε κόλπω οριζόμενοι '' Ἀταλιωτῶν δε Θούριοι και Μεταπόντιοι εν τοιαυταις ἀνάγκαις
τότε στασιωτικῶν και9ων κατειλγμένων ξυνεστράτευον, και
Σικελιωτῶν αξιοι και Καταναῖοι ' βαρβάρων δῶ ' πιεστα ι, ολερ επηγάγοντο και Σικελῶν τό πλέον, και των ἔξω Σικελίας Ἀρσννῶν τέ τινες κατὰ διαφορὰν Συρακοσίων και 'Iάπυγες μισθοφόροι. τοσάδε μεν μετὰ ἈθηναIων ἔθνη εστρ βου τεινον Συρακοσίοις δε ἀνrεβο θοσαν Καμαριναῖοι μεν ὁμοροιεντες και Γελῶοι οἰκουντες μετ' αὐτούς, ἔπειτα Ἀκραγαντίνων ησυχαζόντων εν - επέκεινα Hρυμένοι Σελινούντιοι. m.
Hὶ τοῖς ἄποι oue ἀκοντας J Lipvs quiua reiiciens μόντοre con- Vertit, et non par inclination. Etenim ἐποίκους ἐκόντος R. Et sic Iegebat Ualla. Negat eos Acacius invitos milita AP, Ptia in erce Ioconducti eraiat; accedit, ilii ad patito Prius Hucyclities ei mini, ruos deinceps recensituriis ait, ni ilitiam magis voluntariam RIAM ixerat. Vulgata n litetur Auroscitius. Getenses isti niercede conducti nillitat,ant, uit, ideoque non coacti, sed iis deni tἱiniennon liliemini fuit, in quoscunque vellent, prolicisci; ita pie si per eos stetisset, non adversus colonos et populares pugnasse Q. Non igitur Iulion tes in eos p ficiscebet ii tui . Alturiam Acacii a sumentuni ni illius planB n On1enti eat. Mox do verbis A μοσθένους νιλία v. 'Iauh. Gr. p. 43I, 'Dαλιωχῶν δε - ωατειλημμένωνJ κατειλημμένοι correcti s 2. 'Eντο-υταις ἀνάγκαις intolligis, tali nee altate obstrictos fuisse, ut propter seditionea cogerentur fugere, patria excedere , Ῥιsserere
apud Athentenaea, ut tuto merent, unda vitam tolerarent. Itaque Bauer a recte supplere Videtur, τοιαυτσις, ῶστε ἀναγκάζεσθαι στρατεύειν. In reliquia longe a veritate aberrat. Eteni in quid sibi v Iunt sταοιωδικοὶ καιροὶ καreMγμέ-ι-8 Vulgo interpunctione salsa haec vertia laborat,ant. Iungor ἐν τοιαυrαις ανάγκαις tόre ora πιωπεκων καιρων κατειλημμένων. Sta Pyl8 αὐrῶν Genitivi enini partiis Cipioru n subiectis Carenter3 Valil frequentes Riint. Hic locus uaconvertetulus est: ex Italicia vero populis Thuria et Metapontii, qui in huiusmodi temporaran angustiis et in reipui, leae aeditione interrepti Maeni, eanaem militiam sunt gemetti. Velini edoceri a
Poppone, ubi huius Ioel explicatio, quani at, II eunt anno factam Prol. t. I. p. Ita. dicit, legatur; si qm deni loco at, eo indicato
nihil repem, neque niagis Maidquam illo, isto ipsi Hei in . HOS ablegat. Nox malo leget atur olini και Σικελιωrῶν τὸ πλέον. c rexit He h. ex B. Ν. Coiis. c. 58. Valla convertit Sicelariam, Mnsentius Sic loraran.
304쪽
μόμενοι, ' Iμεραῖοι ει απὸ του προς τον Ἀρσηνικον πόντον μορίου, ἐν ω κῶ μονω 'Eλληνες οἰκουσιν ' Ουτοι δε καἰ ἐξ αὐτΟὐ μόνοι ἐμεθησαν. και Ἐλληνικὰ μεν εθνη τῶν εν Σικελία τοσάδε, Λωριῆς τε καὶ sod αυτόνομοι πάντες , ξυνεμά
χουν , βαρβάρων δε Σικελοι μόνοι ὁσοι μ' ἀφέστασαν προς
τους 'Aθηναίους' τῶν δ' ἐξω Σικελίας ni νων -κεδαιμόνιοι μεν πεμόνα Σπαρτιάτην παρεχόμενοι, νεοδαμώδεις δετους ἄλλους καὶ Πλωτας ' δύναται δε το νεοδαμῶδες ελευθερον sen εἶναι ' Κορίνθιοι δε και ναυσὶ καὶ πεζῶ μόνω παραγενόμενοι, καὶ λυκάδιοι καὶ Ἀμπρακιῶται κατὰ τὸ ξυγγενές, εκ δε Ἀρκαδίας μισθοφόροι υπό Κορινθίων ἀποσταλέντες, καὶ
Σικυωνιοι ἀναγκαστοὶ στρατευοντες, καὶ τῶν ἔξω Πελοπον- νοσου Βοιωτοί. προς δε τους ἐπελθόντας τούτους οἱ Σικελιῶται αυτοὶ πλῆθος πλέον κατὰ πάντα παρέσχοντο, ἄτε μεγάλας πόλεις οἰκοῖντες ' καἱ γαρ ὁπλῖται πολλοὶ stαὶ νῆες καὶ πποι καὶ ἄλλος ὁμιλος οφθονος ξυνελέγq. καὶ προς ἄπαντας αυθις ώς εἰπεῖν τους ἄλλους Συρακόσιοι αυτοὶ πλείω ἐπορίσαντο διὰ μέγεθος τε πόλεως καὶ ὁτι ἐν μεγίστω κινδύνωῆσαν. καὶ αδ μεν εκατέρων ἐπικουρίαι τDσαίδε ξυνελέγησαν, 59 καἰ τοτε Mn πῶσαι ἀμφοτέροις παρῆσαν καὶ οὐκέτι Ουδεν οὐδετέροις επῆλθεν. in τε Ουν Συρακοσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοεJ εικοτως ενομισαν καλὸν αγώνισμα σφίσιν εἶναι επι τῆ γεγεν μόνη νίκy τῆε
i. h. ,, Delenit in censeo καὶ οἱ ξύμμαχοι, coxa desit in codd. qui Nasdam ἔ cumque eap. 56. , ubi eadem est sententia hic ni ritu rea petita, de sociis ferino non sit, cunNDie Cap. praee. Π ux ma ncopiar Ini parte it S Tacusanis tribuerit, verisin ile est, hic eum acripsisse Συρσκόσιοι, non nominatis sociis. Icisteni.
καλὸν αγώνισμἄJ αγωνα A. D. F. G. H. K. I,. M O. R. s. d. e. f. g. i. h. Alterunt etiam supra c. 56. posuit Thucvssides, καλὰν σφίσιν ες τοὐς χώννας το αγώνισμα φανεωθαι. Sic Miani in scholiis legitur. Sed inis. cap. 68. extr. dixit: καλος ὁ αγών. Ar νισμα iterum legitur cap. 86. sicut a cirών e. 66. Vid. Bene l. ad h. l. Nox μνδ. καθ' Beeci editi ni ex B. i. , si otii supr. c. 42. et ei ut haec vulgata scriptura ante Wassium, qui scripsit ἐκώreea.
305쪽
ναυμαχίας ἔλεῖν τε το στρατόπεδον ἄπαν των - αων τ σολον ον, και μηδε καθ' ἔτεοα αὐτους, μήτε δια θαλάσσ)ς μήτε τω πεζῶ, διαφυγειν. εκλῖον ουν τόν τε λιμένα ευθυς τον μέγαν, ἔχοντα το στόμα oκτὼ σταδίων μάλιστα , τριξοεσι πλαγίαις και πλοίοις καὶ ἀκάτοις, ἐπ αγκορῶν ὁρμίζοντες, καὶ τἄλλα, ην ετι ναυμαχεῖν ol - ναῖοι τολμοσωσι, παρ su σκευάζοντο, καὶ oλίγον Ουsεν ἐς Ουδἐν επενοουν. τοῖς δε Ἀθηναίοις την τε ἀπόκλνσιν Οοῶσι καὶ την ἄλλον διάνοιαν αυτῶν αιψομένοις βουλευτέα εδοκει. καὶ ξυνελθόντες est τε στρατ γοι καὶ οι ταξιαρχοι προς τον παροὐσαν απορίαν των τε δε-
mi aedam singularia, de quibus v. Phrynicia. P. 473. ibi q. Lobeck. I, οδι μεθ' ἐτέρων, οὐδὲ .nφ ἐτέρων iteri,n habes pro μετα μηδετέρων et υπὸ Οιδετέρων ap. Thuc disteni II, 67. ext r. 72. VI, 44. ' VII, 33. V, 48. Kru egero quoque ad Dion s. p. 168. suspecta est vulgata nostro Ioco et VII, 42. ἔκληον - εὐθύςJ Osti lini magni portus dicit octo stadiomirn
fuisse; centum seritie pe luin e t secundu in F aEellunt de reb. Si. eulis decur. 1. h. cap. 1. p. 93. H. Id Syriu'usani t Ini victores,
si fides Dodvella, a. d. I 8. 'letamin. OL. 9 I, 2. i. e. a. d. 1.
Septenilir. 413. arit. Chr. Claudere statuerunt triIn versis trirentiis bus et scaphis, ut Atl niensium exeri illun exitu inter uti derontet mari et terra. - IIoc opus Diod. XIII, 14. scrit it trihus diebus persectiani esse; Iyo liveti. Annal. Thiicyd. p. 702. t. II. L pe. anirniat unius diei spatio consectum. Id nimis angii tuni existiis nat Iaetron n. topogr. d. Syr. P. 75. et non natis diserte vocula ευθυα ab historico indicat in . Eadem de ciIusa Vesse ling. ad Diod. l. l. t. V. p. 55 I. Thucydide uni εὐθύς niniuratum quidem opus indieare, non uno die ab sollitu in putat. Considerasset, inquit, portus illud osti uni octo ferni e suisse stadiorum, quod Thmeydidi accredi inus, et vidisset in stim ira etiaIn sestination pIustino die ad eius O istru tionem fuisse opus. Catena firmissi imaneriori quoque aetate aditus ad portum interclusus est, ut inteuligitur e Frontini Strateg. I, V, 6.
306쪽
λων -ὶ ora τὰ ἐπιτἐδεια Dύra αυτίκα ω εἶχον, προπέμφα τες γαρ ἐς Κατάνην ως ἐκπλευσόμενοι ἀπεῖπον μο ἐπάγειν,ούτε τό λοιπὸν Φελλον ἐξειν, εἰ μο ναυκρατῆσουσιν, ἐμυλ σαντο τα μεν τάχ' τὰ ἄνω ἐκλιπεῖν. προς δε αὐταῖς ταχναυσὶν ἀπολαβόντει διατειχέσματι ὁσον οἷόν τε ἐλάχιστον τοῖς
τε σκεύεσι και τοῖς ἀοθενέσιν ἱκανον γενέσθαι, τούτο μεν
ηουρεῖν, ἀπό δε τοὐ ἄλλου πεζού τὰς ταῖς ἁπάσας ὁσαι
σαν καὶ δυναταὶ καὶ ἀπλοώτεραι πάντα τινὰ εσιβάζοντες πληρῶσαι, καὶ διαναυμαχοσαντες, ην μἐν νικῶσιν, ἐς Κατάνην
κομίζεσθαι, ην δἐ μῆ, ἐμπρῆσαντες τὰς ναῖς πεζῆ ξυνταξάμενοι ἀποχωρεῖν ν άν τάχιστα μέλλωσί τινος χωρίου η βαρβαρικού Ἐλληνικοῖ φιλίου ἀντιλιφεσθαι. καὶ οἱ μέν, ως ω
ξεν αὐτοῖς ταλα, καὶ ἐποίπσα ελ τε γὰρ των ἄνω τειχῶν ὐποκατέ σαν καὶ τάς ναῖς ἐπληρωσαν πάσας, ἀναγκάσαντες ἐς ἐνειν oςτις καὶ ὁπωγῶν ἐδόκει ηλικίας μετέχων επιτηδειος εἶναι. καὶ ξυνεπληρώθοσαν νῆες αἱ πάσαι δεκα μάλιστα καιεκατόν ' τοξότας τε ἐπ αὐτὰς πολλοὐς καὶ ἀνοντιστὰς των τε
'δκαρνάνων και των ἄλλων ξενων ἐςεβίβαζον , καὶ τἄλλα ως οἷόν τ ην si αναγκαίου τε καὶ τοιαύτος διανοίας ἐπορίσαντα
Polluc. VIII, II 5. Perigon. ad Aelian. V. H. II, 44. ,. scholiastea
Putat, eos extra Drili neni, tit in re erΡperini ad consili lini fuisso id voentos. Hoc satis pri, babile est, nani ex iis, quae VI, 47. est VII, 43. scrit,it Thucyssides, non alios sere quant orear ηγους CDnsultasse, intelligi potest. D ices ROIn alios iden interillan . pri t nipore, seciss , ut omnliani ordinum Centum Ones in consiliu in
ad hiinerent, ostendit L,ipsius do Μilit. Ro in. II, 8. Dulce r. Adde de taxiarma Dorvii l. ad Cliarit. p. 477. et Scia Oeniann. de coniit. Athen. P. 315. ,, proxinii ini peratorii, iis dignitate erant de ee in Taxi archi, ex tributius et ipsi singulis singilli .t populo creati. Hi et in delectu habendo ini periitoribus aderunt, et indices tau et aaόγους iuniorum, si tibiis adhiic merenda erant stipendia, ex Rua quis PI B tribu eoli scriptos in potestate fili Q, an . et in bello rei alitatis suis , sed lioplitis tantuin praeerant, ordines instrue-hant, in proelium dueebant. Nam trihil uni uia descriptio non miniis nil litiae quani donii valebat. Ri plura sulit ad reni militar in Atheniensium cognoscendam facta. διατειχίσμαr. I ita editur nunc ex B. pro vulmata διατε Σισμά τι. καὶ ἀπλοώτεροί Suidas et Phavorin. ex scholiis nostras, ἀπλο--0ae mchol. ἀπλοωτέεσςὶ Θουκιδι ὁ ς λεγει ναῖς Ου Ιας an λους, ἀἀLatoe διὰ πληρώματος ἔνδειαν ωαὲ del. δπλόους ἱσταμένας. I e sormaton tracta, cuius nullitan iani vestigium in libris scriptis superest, T. Lohe k. ad Pii nichi. p. 143.
ἐξ ανογκαίου - ι ιανοι ael i. e. in stolaher Nothdurn, prout ip- ais n eat ane εtias compulsis, et huiusmodi eogitationea in animo volventibus, licebat. De voce αναγκαῖος vid. not. ad V, 8. Paulo post v ut o exhibetur ορῶν καὶ τους, sed καὶ cuin II. O liliteravit
307쪽
τιώτας τρο τε παρὰ το εἰωθὸς ποiὐ ταῖς ναυσὶ κρατηθῆναι ἀθDuo τας, καὶ διὰ την των επιτοδεέων σπάνιν ἄς τάχιστα βουλομένους διακινδυνευειν, ξυγκαλέσας ἀπαντας παρεκελεύσω τό τε πρῶτον και ἔλεξε τοιάδε.
si 'Aνδρες στρατιῶται χθοναίων τε καὶ τῶν Γλων ξυμμάχων, ὁ μἐν ἀγὼν ὁ μέλλων Ουοίως κοιν0 ἄπασιν εσται, περί
τε σωτορίας καὶ πατρίδος ἐκαστοις οὐχ ησσον ' τοῖς πολεμίοις ' ην γὰρ κρατῆσωμεν νῖν ταῖς ναυσίν, εστι τω τὸν υπάρχουσαν ποθ οικείαν πόλιν ἐπιδεῖν. ἀθυμεῖν δε οὐ χρὴ obδῶ πάσχειν οπερ οἱ ἀπειρότατοι τῶν ανθρώπων, οῖ τοῖς πρώτοις ἀγῶσι σφαλέντες ἔπειτα διὰ παντος τον απίδα του φόνου buolαν ταῖς ξυμφοραῖς ἔχουσιν. ἀπ ὁσοι τε Ἀθηναίων πα-οεστε, ποxλῶν Ust πολέμων Aμπειροι οντες, και ὁσοι τῶν ξυμμάχων, ξυστρατευόμενοι αεί, μνήσθητε τῶν ἐν τοῖς πολέ
μοις παραλόγων, και τὸ τῆς τύχης καν μεθ' ημῶν ελπίσαντερ
ε. l. Vulgo παρθ-χευσατο τότε. Dulcer. eomparat verba IV . nae ελεύετό τε καὶ ἔλεγε τοιάδδ. . 6 I. Νicias nailitum, propter in ὀpiam pii nae discrimen acco eranti lint, animos adi hortatione reficere con .itur. πόλιν ἐπιδεῖνJ Dulier. con parat Verba VI, 69. καὶ τον ὁ πάγωουσαν o σι πατρίδα νικῆσαντες πάλιν ἐπιδεῖν, otiae adscripsit Thom. N. p. 336. De pronomine το nostri loci v. Mattii. Gr. p. 672 την ἐλπίδα του φόβουJ Schol. ἔπειτα παντὶ τῶ χρόνW δυσέλπιδές εἰσι καὶ προσδοκῶσιν ὁμοίως ταῖς γεγενημέναις συμφοραῖς το μέλλοντα. 1Ioc genus dicendi Dukeriis monet imitari Iaucianuin tyrannicid. e. Iv. p. 318. η τίς ἐλπὶς του φόpoυ, η τι vaόμνομα τῶν συμφορῶν ς ibi v. Relig. p. 592. 595. ἐλπίς est vectum Inedii sensus, exspeetationem significans; ulter ni alitem substantivum vice sungitur adiectivi, ut reddere possis: taghase Eracartvng. τῶν ἐν τοῖς noλέμοις παραλογωνJ a recis παραλπος, quod esta stantivum, non, ut Ueyno DPinatus est, a recto πσράiora, qui ait per hoc loco ita disputat ad Homer. Il. XVIII, 309. collato poe
tae versu: ξυνὸς aereatioς, καί TE κτανέοντα κατέκτα, ,, Ortuna
helli incerta. Sententia vulgo frequentata, mi an Aristot. Rhet. II, 22. Pro Qxen plo mentorat sententiam1n Vulgarium, si suo loco
sitae sunt, ni agnani vini habentium. Uarke locutri e Clemente lex. Stron . VI. p. 739. Pote., mentorat, e quo patet, Archilocliuni ex hoc loco repetiisse: Ufω' ιτήτυμον γάρ ' ξυνος ἀνθρωποις Aeqς. fr.Laebet. ad Archiloch. reli i. p. 189. 3ir. 74.J IIoc idem respexit Pindar. Νem. IV, M. ἀπειρόμαχος ἐών κε φανεί . λόγον ὁ μη ξυνιε ἐπεὶ μωντό τι καὶ παθεῖν λικεν si imiliter Ihucydides III, 38.
ἀμύνασθαι τω na θεῖν ἔτι ἐπυτόιω κε μενον, ἀντίπαλον ον, μάλιστατον τιμωρίαν ανσλαμβανει ' , ubi Selioliastes IIon eriea. lati lat, et ex Tragico addit illiui: τον δρῶντά που τε καὶ παθεῖν opEaerae, δε- hilum ipsi eat, ut etc. Bene versu nostro utitur Hesychius addes lara Hlii In τὸν ὁμοίιον πόλεμον hac voce. Coni. stupra I, 440. et
illustrat hinc Thucydideum: τα ἐν τοῖο πολέμοις naediora. Etiam
308쪽
LIB. VII. CAP. 62. 63. 305 στῆναι καὶ ἄρ ἀναμαχουμενοι αξίως τοὐδε τοῖ πλῆ G. δων
αὐτοὶ υμῶν αὐτῶν ιφορατε, παρασκευάζεσθε. α δε αρωγὰ sia ἐνείδομεν επὶ τῆ τοὐ 1ιμένος στενοτητι προς τον μέλλοντα λον των νεῶν Ioεσθαι καὶ πρὸς την εκείνων επὶ τῶν κατα-οτρωμάτων παρασκευην, οἷς πρότερον ἐβλαπτόμεθα, πάντα καὶ μῖν νῶν ἐκ τῶν παρόντων μετὰ τῶν κυβερνητῶν εσκεμμένα ἡτοίμασται. καὶ γὰρ τοξόται πολλοὶ καὶ ἀκοντισταὶ ἐπιν -
σονται καὶ δελος ω ναυμαχίαν μεν ποιούμενοι εν πελάγει Ουκ
αν ἐχρώμεθα διὰ το βλάπτειν ἀν τὸ τῆς επιστ μος τῆ βαρύ
τητι τῶν νεῶν, εν δε τῆ ενθάδε ἡναγκασμένη ἀπι τῶν νεῶν πεζομαχία πρόςφορα εσται. εἴροται δ' ἡμιν ὁσα χρῆν ἀντι- ναυπηγῆσαι. καὶ πρὸς τὰς τῶν επωτίδων αὐτοῖς παχύτοτας, ωπερ δο μάλιστα εβλαπτόμεθα, χειρῶν σιδορῶν ἐπιβοχαί, αισχῆσουσι τὸν πόλιν ἀνάκρουσιν τῆς προπιεσούσζς νεώς, ῆν τὰ επὶ τούτοις οι ἐπιβαται υπουργῶσιν. ἐς τοὐτο γὰρ δῆ 'να κάσμεθα λτε πεζομαχεῖν ἀπό τῶν νεῶν, καὶ - μητε αυτούς ἀνακρούεσθαι μητ ε κείνους εἀν ωφέλιμον φαίνεται, ἄλλως τε
καὶ τῆi γῆς πλῆν ὁσον ἀν ο πεζὸς ημῶν ἐπον πολεμίας Ου- ς. ων χρῆ μεμνημένους διαμάχεσθαι ὁσον ἀν δύνοσθε, καὶ 63μη ἐξωθεῖσθαι ἐς αυτήν, αλλὰ ξυμπεσουσ'ς νηὶ νεῶς μ' πρότερον ἀξιοῖν ἀπολυεσθαι ἡ τούς ἀπὸ τοὐ πολεμίου καταστρώ-
apud Cicer. ad lanii l. VI, 4. est oninsa Misi Mars communia.
Ex hac igitur sententia Νicias exorctii argian ei tun diuit. Initio huius Cay. Verba areaτιῶ σε Ἀθηναίων τε καὶ των taλων ξυρυάχων ta accipe, ut ad ιυυμάχων suppleas οντων, sicut 1 aetii In est ab
id. Heind. ad Plat. Goi g. I. 64. I. o 'i Hon eri et ni odo traetatiment init hic etiarn Acilioliast. Tlhucydidis. 62. πρόςφoeg ἔστα I i. e. πρός eoν ἔσται, τω θλF χρῆσθαι. Ita h. l. explicat Matth. Gr. p. 608. Ρossis ita accipera neutrum, iit sensu collectivo posit unx sit Pi O πρόςφοροι ἔσονδαι.οσα χρὴ αντιναυπηγοσαι J μη A. D. F. S. d. e. g. l. h. vν n arg. l. Scripturana με pro γρῆ nie in orat etiam Scit Ol. Exspectes praeter ituni; lain enim det Ebant haec omnia parata esse. Seripsi reῆν. Ea leni confusio facta est ap. Thucyd. II, 51. in verbis: ὁ τι χρῆν προσφέροντας ἀφελεῖν, ubi C. I. L. . O. S. d. e. i. depravatuni illudi ρε li ent, isteinque ex codd. Gregorii Cor. , qui h. l. libri 2.ati dat p. 55. R., A. H. a. h. c. et Augiist. haberit χρῆ. Ta ἐπὶ τούroις intellige, quae post hune apparatum a classiarita debent persci, si litatis tu B illa institiua adiuvanda stitit et ad verunt lavinctu in perducenda. μὴ re auroύς - μῆι ἐκείνουςJ v. I. Oheck. ad Phrynich. p. 750. not. siva not. ad VII, 34. , ἄλλως τε καὶ τῆς γηςJ Schol. δια τουτο Ου συμφέρει oν ακρουencta ἡμιν, στε ἄρα εἰς πολεμίαν γῆν ὐno τῆς ἀκωκρουσεως ἐξεναθοσόμεθα. 63. μῆ πρότερον o. ιοὐνJ B. G. E. cum ValIa; vulgo abo ν.
309쪽
τό κρατεῖν υμῖν, τους τε ενθάδε πολεμίους εὐθὴς in εκεῖνα πλευσουμένους και τους ἐκεῖ υπολοίπους ημῶν αδυνάτους εσo-
μένους τούς τε αυτos καὶ τοὐς επελθόντας ἀμυναoθαι. καὶ οἱ μεν ἄν υπὸ Συρακοσίοις εὐθὴς γίγνοισθε, οἷς αυτοὶ Aτεοῖα γνωμη επῆλθετε, οἱ δ' ἐκεῖ υπο -κεδαιμονίοις. ῶ ε εν ἐνὶ τῶδε υπἐρ ἀμφοτέρων άγῶνι καθεστῶτες καρτερῆσατε, ει-
περ ποτέ, καὶ ἐνθυμεῖσθε καθ' ἐκαστους τε καὶ ξύμπαντες. οτε οἱ εν ταῖς ναυσὶν υμῶν νῆν εσομενοι καὶ πεζοὶ τοῖς χθοναίοις
εἰσὶ καὶ νῆες καὶ ξ υπολοιπος πολις καἰ το μεγα ὀνομα τῶν Aθνῶν, περὶ ων εἰ τίς τι ἔτερος ετέρου προφέρει ξ επι
νος αυτός τε αὐτῶ ωφέλιμος γένοιτο και τοῖς ξύμπασι σωτήριος. 'O μεν κίας τοσαύτα παρακελευσάμενος ευθὴς εκέλευε si Ini ροῶν τὰς ναύς. τῶ δε Γυλίππω καὶ τοῖς Συρακοσίοις παρῆν μεν αἰσθάνεσθαι, ὁρῶσι καὶ αυτὸν τον παρασκευὴν, ἔτι
ναυμαχῆσουσιν οἱ ζάθροαῖοι, προ γέλθ' δἐ αυτοῖς καὶ ἡ ἔπι- βολὸ τῶν σιδορῶν χειρῶν. καὶ πρός τε τἄλλα ἐξορτύσαντο
υς εκαστα καὶ πρὸς τοὐτο ' τὰς γὰρ πρώρας καὶ τῆς νεὼς
ανω επὶ πολύ κατεβίρσωσαν, λως ἄν ἀπολισθάνοι καὶ μῆεrοι αντιλαβὸν ἡ χεὶρ επιβαλλομενη. καὶ επειδὴ πάντα ἐτοῖμα
ην, παρεκελεύσαντο εκείνοις or τε στρατποὶ καὶ Γύλιππος καὶ ἔλέξαν τοιάδε. Orι μεν καλὰ τα προειργασμένα καὶ υπἐρ καλῶν τῶν G6 μελλόντων ὁ αγῶν ἐζσται , ω Συρακόσιοι καὶ ξι μμαχοι, Oz τε πολλοὶ δοκεῖτε Dis εἰδέναι' οὐδἐ γὰρ ἄν ουτως αυτῶν προ
θύμωρ ἀντελάβε ε' καὶ εοῦ τις μὴ επὶ ὁσον δεῖ ψσθοται, σο μανοῖμεν. Ἀθηναίους γὰρ ες τον χώραν τῆνθε ἐλθόντας πρῶ-
ω. εἴ τε ξυμβῆσεταί τι δHoJ ,,uod ling ia essene, animus cogitat e refugii, αχλo Raepe κακόν. Sunol. Thiic d. VII, 6 1. Casaia bon. - Strab. I, 3. D. Heinsius ad Hesiodi ἔργα 344. I Orv. v l Cliarit. p. 44i. - Νelaol. ευφνλατα ιναστο et ην ἡττων. Adde Valeken. ad II erodot. III, 62. Flox participia sunt pro in. initivis. De fortitii πaευσουμένους V. Matth. Gr. p. 214. Cons. IV, 13. et nλkυσεῖσθε I, 53. Paulo Post το μένα ονομα των Ἀθρονῶν onines tenent Praeter B., qui Αθνναίων li et superscripta vulgata et Ρ., qui ident sine Couectione. 65. h δαιβολῆJ Α. B. D. F. H. O. S. e. s. g. I . Clim T isano et Polluce I, Im. , qui liunc locum eon pilavit. Cetera ἐπιβουλή.Vermitti κατεβύρσωσαν ex Thucydide eoninient orat Polliix VII, 84. V. Abresch. tul Hesych. t. I. p. I 344. 66. Gylippus ei S racusani cum hostium consilia animadveralissent, paratu et ipsi navistem Pugnam, et cuin singuli diices,ttiin Gylippus oratione utuntur ad aninios suoru in augendos a
310쪽
τον μὲν επὶ τῆς Σικελίας καταδουλωσει, in ιτ εἰ κατορθω-
σειαν, καὶ τῆς Πελοποννησου καὶ τῆς ἄλλης Ἐλλάδος, καὶ α ρ- χῆν τῆν ξδη μεγίστην των τε πριν αλῆνων καὶ τῶν νὼ κε
κτημένους, πρῶτοι ανθρώπων ἴποστάντες τω ναυτικῶ, ωπε
πάντα κατέσχον, τας μεν νενικῆκατε ξδη ναυμαχίας. την δἐκ τοῖ εἰκότος τῶν νικῆσετε. ανδρες γαρ ἐπειδαν ω Δριουσι , προυχειν κολουθῶσι, το γ υπολοιπον αὐτῶν τῆς δοξης ασθμνεστερον αυτο εαυτοῖ εστιν ξ εἰ μηδ' ωno σαν το πρῶτον, καὶ τῶ παρ ελπίδα τοῖ αυχ ματος σφαλλομενοι. καὶ παρὰ ἰοχὐν τῆς δυνάμεως ενδιδόασιν ' o νῖν Ἀθηναίους εικος πεπον-67 θέναι. ημῶν δε τό τε υπαρχον πρότερον, ωπερ καὶ ἀνεπρο
quis. Particulam illo loco anto et ne Aok oεωe 1 alia quoque ignorat; eX i itineio Ouidem Popponis proleg. t. I. p. 113. id recte
Nun veri a τῆς δοκησεως - ένια συμεν ait causam debere sisnisi-τare , C Ir prio ' Syracusanoruni audacia postea et initi validior facta sit, quoniana alias liaec causa omnino non eo nu en uraretur. - ΝOn puto e iii idem. Nonne ea asa ea leni conimen Oratur his vectis: και διnno. α ἐκάοτου ἡ lanci assiectis, quil iis tantum vis verbor una βεβαιότερον etὸ υπαρχον neόrερον alio n Odo repetitur 3 Pergit Poppor quod hi recte abest μβεβαώet ον per
ηεβαιότεooν ον sive ιπαρχον, quorum participiorum illud saeile excidere potuit. hoe alitena e praecedonti hiis suppleri potest, in
Posterius negat sino naagna audaeia fieri posse, quanquan de sunt in plearismie tutius verba et vi reotia - ian . se Νed Pr Inuni, ait, bis usurpatiam nomen lania facile onicore potuit, ut ili rarii verba in me lio posita omittorent. Deinde etiamsi quis
lacie Oh ttit eo di euan diversarii in elassi una consensun nun vera Sinai te ivili eat, tanten etiam deletis his vectis et o υπόσον cuinnae χεται eos aerere non poterit, nisi ante ginaciσι' vel οθεν Vel sanauis vox ii lditur, quod non pernaittit crisis circumspecta. Equidem vortia illa a nonnullis astris neglecta teneo moritieitus,n Inda is I ae anal alitis; nihil oni in continent, nisi et sententiis erbas liuius scriptoris vignissinia. Causae onaissionis naultae CO-gitam se Osrnant, nulla pro perta amrinam. ,,Nos, addit, o υπ-