Carmina

371쪽

νίψατο Βοψιάδος λίμνης ποδα παρθενος ἀδμής

1-3 Strabo IX p. 442 τουτο τo Λώτιον πεδίον) ἐστὶ πλησίον της αρτι λεχθεισης Περραιβίας καὶ της 'Dσσης καὶ ετι της Βοιβηίδος λίμνης, εν μεσy μεν πως τη Θετταλία λόφοις δὲ διδυμοις περικλειόμενον, περὶ ου Ἐσίοδος Osτως εὶρηκεν 'η - ἀδμης' idom XIV p. 647 δοκουσι δ' εἶναι Μαγνητες Λελφον απόγονοιτων εποικησάντων τα Λίδυμα δρη ἐν Θετταλία, περὶ ων φησιν msedoς η αθμης cf. Schol. Pind. Ρ 1. III 59 ΙΙ 1, 332 B.) επειδὴ η παρθενος Κορωνὶς ωκει παρα ταῖς ἔχθαις της Βοιβιάδος λίμνης' η δε Βοιβιὰς λίμνη παρακειμενη τη Αακερεία. δει δε η Κορωνὶς ἐν Αακερεω ωκει προς ταῖς πηγαῖς τos Ἀμυρου, Φερεκυδaὶς ἐν πρώτy ἱστορεῖ, ενθα και περὶ του κόρακος διηγεῖται και ὁτι υρτεμιν ἔπεμψεν ὁ ζάπόλλων, ηπολλὰς αμα γυναικας ἀπεκτεινε, και Aς τον Ἱσχυν ὁ Ἀπόλλων κτείνει,τον δε υσκληπιὸν δίδωσι πιρωνι

372쪽

Φοίβω ἀκερσεκόμη, οτι Ἱσχυς εγημε Κύρωνιν Εἰλατίδης, Φλεγυαο διογνήτοιο θυγατρα Sehol. Pind. Ρyth. III 48 U 1, 331 B ) ιστορεῖται γάρ, οτι την'Tσχυος μιζιν ἐδήλωσεν αυτω Apollini) ὁ κόραξ ' παρο καὶ δυσχεράναντα

ἐπὶ tu αγγελία τον Ἀπόλλωνα ἀντὶ λευκου μελανα αυTbν ποιησαι . . .

ἀναφερομένοις επεσι φερεται ταυτα περὶ τῆς Κορωνίδος ' τῶ μεν αρ' ἡλθε κόρας' . . . 'φράσσεν - θυγατρα'

373쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Sehol. Eurip. Alc. 1 ΙΙ 216, 4 Selim .) η δια στόματος καὶ δη--δης ἱστορία περὶ τῆς Ἀπόλλωνος θητείας παρ' 'Aων ω αύτη ἐστίν ἡ κέχρηται νυν Συριπίδης. Osτως δε νησι καὶ Ἐσίοδος καὶ 'Aσκληπιάδης ἐν Παγωδουμένοις

'H Οιη Φθίη χαρίτων απο κάλλος εχουσα Πηνειου παρ' υδωρ καλὴ ναίεσκε Κυρήνη Schol. Pind. Ρyth. α 6 U 1, 401 B.) απὁ δε Μίας Ησιόδου τὴν ἱστορίαν ἔλαβεν ὁ Πίνδαρος, σῆς ἡ ἀρχή -- Κυρήνη '

Servius in Verol. Georg. Ι 14 III 1, 134 Th.-Η.) Aristaeum invoces i. e. Apollinis et Cimenes Gium, quem Hesiodus di est apollinem

pastoralemcf. Schol. Berii. p. 845 Η.

Schol. Borra. Vorol. Georg. II 361 at ilimn l curvam in xn Ditis faciem cir cumstetit unda'. hume versum eae Hesiodi gynecon Danssuiu 128. 1 ζ 18 Xαρίτων ἄπο κάλλος ἔχουσαι 130 1 243 πορφυρεον δ' αρα κsμα περιωτά Οὐρεῖ ἶσον l κυρτωθέν 12s cf. Pind. Pyth. IX 64 . . αγνιν χπόλλων', ἀνδράσι χάρμα φίλοις, ἄγχιστον δπάονα μήλων l γρεα καὶ Nόμιον, τοῖς δ' χρισταῖον καλεῖν Apoll. Rhod. Arg. B 506 sq. de Cyrene) ἔνθα δ' Iρισταῖον Φοίβω τέκεν, l δν καλέουσιν l Aγρέα καὶ Nόμιον πολυλήιοι Αἱμονιῆες 130 Vent l. Georg. IV 361 at illion i curvata in nrontis faciem crrmon- stetit unda 128, 1 η - ΦθίηJ hοίη φθίη codd. 130 ad Hom. 1 243 periinore censet Stul Ivien. St. XII 48

374쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

υκταίωνι καὶ Ἀλκμα ν, καὶ καθάπερ . . . ἐν 'μία ις . .

γενέσθαι

Ρalasphatus c. 42 περὶ Ζηθου καὶ 'Aμφίονος ' ίστορosσιν αλλοι τε καὶ Ἐσίοδος, οτι κιθάρα τὁ τεῖχος των Θηβῶν ἐτείχισαν

'Eστι τις Ἐλλοπίη πολυλήιος ηδ' ἐυλείμων ἀφνει θ μήλοισι καὶ εἰλιπόδεσσι βόεσσιν εν δ' ανδρες ναίουσι πολυρρηνες πολυβουται πολλοὶ απειρέσιοι, φολα θνητων ἀνθρώπων 'ενθα-Aωδώνη τις ἐπ' ἐσχατιη πεπόλισται ' 5

375쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ τὴν Ζευς ἐφίλησε καὶ ον χρηστήριον εἶναι τιμιον ἀνθρώποις ναῖον δ' εν πυθμενι φηγοs'ενθεν ἐπιχθύνιοι μαντήια πάντα φερονται,

ος δη κεῖθι μολον θεον ἄμβροτον ἐξερεείνn 10

δορα φέρων τ ελ σι συν οἰωνοῖς ἀγαθοῖσιν 1 - 11 Schol. Soph. Trach. 1167 p. 344, 1 Ρ ) ἔνιοι δε χωρὶς του o γράφουσι τὸ Σελλον) Eλλους αποδεχόμενοι και Ελλοπίαν T. Λωδώνην νομίζουσιν εἶναι ' την γὰρ χώραν κτως Ἐσίοδος oνομίζει εν Noίαις ολως ἔστι - Θα ισιν' 1. 5 Strabo VII p. 328 Φιλόχορος δε φησι καὶ τον περὶ Λωδώνην τόπον, ῶς περ τὴν Εὐβοιαν, Ἐλλοπίαν κληθηναι' καὶ γὰρ Ἐσίοδον ουτω

Pausanias X 31, 3 2) ἐς δε του Μελεάγρου την τελευτην 'Oμηρωμέν ἐστιν εἰρημένα, ῶς η Ἐρινυς καταρον ἀκουσαι των Ἀλθαίας -ὶ ἀποθάνοι κατὰ ταυτην ὁ Μελέαγρος την αἰτίαν. αἱ δε 'μῖαί τε κώλου- μεναι καὶ η Μινυὰς ἄμολογήκασιν ἀλληλαις' 'Aπόλλωνα γὰρ δη αἴταί φασιν αἱ ποιησεις ἀμsναι Κούρησιν ἐπὶ τους Αἰτωλους, καὶ ἀποθανεῖν Μελεαγρον υπὸ 'Aπόλλωνος

Arminentum Scuti A 1 τῆς Ἀσπίδος ἡ ἀρχὴ ἐν τω τετάρτω Κατα- λόγω φέρεται μέχρι στίχων ν καὶ ς7 Hymn. Hom. Ven. 142 τίμιον ἀνθρωποισι ' 9 sqq. cf. ΗΠnn. ΗOm. Merc. 643 si1 i. καὶ μὲν ἐμης ὀμφῆς ἀπονήσεται, δς τις ἄν-l φωνθ καὶ πτερυγεσσι τεληέντων οἰωνὰν . . . 546 3ς δέ κε μαψιλόγοισι πιθησας οἰωνοῖσι lμαντεἰην ἐθέλησι παρὲκ νόον ἐξερεείνειν l ῆμετερην, νοέειν δὲ θεῶν πλέον αἰὲν lἐόντων, i φήμ', ἁλίην ὁδιν εἶσιν, ἐγώ δέ κε δῶρα δεχοίμην 6 δh Brunck l. c. ἐφίλησε καὶ δνJ scholioriam cod. Lolati ovaizianus. φίλησε καὶ δν cod. Laur. ἐθέλησεν ἐιν Rulanicen Op. H 592 7 ἀνθρώποιςJlacunam post hanc vocem subesse ratus est F. S. Lelira in ed. Didot. 52 post v. 6 Hemann Op. VI 260 8 ναῖον δ'J i. o. columbae Dodonaeae; Rulinicensi coniectura ἐθέλησεν ἐδν) recepta ναῖον participium esse Rrbitratur Goetiling ed. 270; ναῖεν δ' stuppiten Valchenaer cf. Rulanken l. c. . iναέει δ' C. Scianici in ed. meae Ρ. 192, ναίων si quid exciderim Suu ea 570 9 ἐπιχθόνιοιJ ἐπιχθονίοις Rul inhon l. c. II τ'J addidit Ρapa- georgius in ea. schol. ἔλθησιJ ἔλθησι cod. LOblco vng., ἔλθη eod. Laur.

376쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Pausanias V 26, 3 Ἐπίδαυρος δε ἀφ' os το ονομαώς μέν φασιν 'Hλεῖοι, ΙΠλοπος ἐν ' κατὰ Ἀργεί- δόξαν καὶ τα επητας μεγάλας Βοίας ἐν Ἐπιδαυρω πατὴρ υργος ὁ Λιός

Sὸ τεκος, η μάλα δή σε ποa ρύτατον καὶ αριστον

Ζευς τεκνωσε πατήρ Anonymus comm. in Aristot. Eth. Nicom. m 7 p. 155, 4 Η.) καὶοτι, φασί, το πονηρὸς ἐπὶ του ἐπιπόνου τάττεται καὶ δυστυχο ς, ικανὸς Ησίοδος παραστῆσαι ἐν ταῖς μεγάλαις 'μίαις τὴν Mλκμήνην ποιων πρὸς τιν Ἐρακλέα λέγουσαν ' A - πατήρ'

Μοῖραί σε πονηρότατον καὶ αριστον Anonymus comm. in Aristot. Est. Nicona. IH 7 p. 155, 7 Η.) καὶ πάλιν αἱ Μοῖραι - ἄριστον'

Schol. Pind. Istiun. Id 53 p. 452, 5 Α.) ου γὰρ ὁ Πλαμων ἐκε- λευσε τω Ἐρακλεῖ ἐμβῆναι τω δέρματι καὶ εἴξασθαι, ἀλλ' αυτὸς ὁ Ηρακλῆς τοsτο κατ' ιδίαν επραξε προαίρεσιν. εἴληπται δε ἐκ των μεγάλων 'μιων ἡ ἱστορία ' ἐκεῖ γὰρ ευρίσκεται ἐπιξενουμενος ὁ Ηρακλῆς τω Tελαμωνι καὶ ἐμβαίνων τη δορα καὶ ευχόμενος ' και οἴτως ὁ διόπομπος αἰετός, ἀφ' oeti τὴν προσωνυμίαν ελαβεν Aῖας

Pausanias IV 2, 1 πυθεσθαι δε σπουδὴ πάνυ ἐθελήσας οῖ τινες παῖδες Πολυκάονι ἐγένοντο ἐκ Μεσσήνης, ἐπελεξάμην τάς τε 'μίας καλουμένας καὶ τα επη τα μυπάκτια, πρις δε αυτοῖς ὁπόσα Κιναίθων καὶ υσιος ἐγενεαλόγησαν. ου μην ες γε ταs- ην σφίσιν ουδὲν πεποιημένον, ἀλλα ' γχλου μεν τοs Ηρακλέους θυγατρὶ Εὐαίχμy συνοικῆσαι

HBalo d. ree. REM 3 24 a

377쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ Πολυκάονα υίον Βουτου λεγουσας τας μεγάλας οἶδα 'μίας, τα δε ἐς τον Μεσσήνης ανδρα καὶ τὰ ἐς αυτην Μεσσηνην παρελαέ σφισιν

Φυλας δ' οπυιεν κουρην κλειτου 'Iολάου Λειπεφίλην' η ειδος υλυμπιάδεσσιν ὁμοίη Ἱπποτάδην τε οἱ υἱον ἐνὶ μεγάροισιν ετικτε λὶρῶ τ ευειδεα, ἰκελην φαέεσσι σελήνης.

γείνατο Xαίρωνος κρατερ ον μενος ἱπποδάμοιο Pausanias IX 40, 5 sq. 3) Αεβαδέων δε εχονται χαιρωνεῖς' ἐκαλεῖτο δὲ η πόλις και τούτοις υρνη τὁ ἀρχαιον ' γατέρα δὲ εἶναι λεγουσιν Λιόλου την ' νην, ἀπο δε ταυτης κληθῆναι και ετεραν ἐν Θεσσαλία πόλιν' το δε νυν τοις χαιρωνευσιν δνομα γεγονεναι ἀπο ψωνος, ον Ἀπόλλωνός φασιν εἶναι, μητέρα δε αυτου Θηρὼ τὴν Φυλαντος εἶναι. μαρτυρει δε και ὁ τα επη τὰς μεγάλας Βοίας ποιησας Φυλας - ιπποδάμοιο'

'H o 1 in πυκινόφρων Μηκιονίκη, η τεκεν Eυφημον γαιηόχω ' νοσιγαιωμειχθεῖ, ἐν φιλύτητι πολυχρυσου Ἀφροδίτης Schol. Pind. Pyth. IV 35 ΙΙ 1, 346 B.) ὁ νυσκληπιάδης τὰ ἐν

378쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

'ττος Μόλουρον Ἀρίσβαντος φίλον υἱον .κτείνας εν μεγάροις ευνης ενεχ ῆς ἀλύχοιο οἶκον ἀποπρολιπδεν φευγ' 'Αργεος ἱπποβότοιο, εν δ' υρχομεν ον Μινυτον' καί μιν ο γ' ηρως δέξατο καὶ κτεάνων μοῖραν πύρεν, ῶς ἐπιεικες 5

Pausanias IX 36, 6 sq. 4) παρα τοsτον τον ' χομενὸν βασιλευοντα Ῥηττος ἀφίκετο υργους φεύγων ἐπὶ τω Μολουρου φόνω τos Ἀρω- βαντος, οντινα ἀπεκτεινεν ἐπὶ γυναικὶ ἐλων γαμετο κχὼ αυτῶ τγης χώρας ἀπένειρον ' χομενὸς οση νει περί τε 'πηττόν ἐστι τὴν κώμην καὶ ἡ ταύτη προσεχής. Ῥηττου δὲ ἐποιησατο μνήμην καὶ ὁ τα επη συνθείς, ας μεγάλας 'μίας καλοsσιν 'Ἐλληνες' 'ττος - ἐπιεικές

Pausanias Π 2, 3 Κορινθίοις δε τοῖς ἐπινείοις τα ονόματα Aέχης και Κεγχρίας εδοσαν, Ποσειδονος εἶναι και Πειρήνης τῆς Ἀχελωου λεγόμενοι ' πεποίηται-ἐν 'μίαις μεγάλαις Οἰβάλου θυγατέρα εἶναι Πειρήνην

Pausanias Π 16, 4 ταυτην Μυκήνην) εἶναι θυγατερα γνάχου, γυναῖκα δὲ 'Αρέστορος τα επη λεγει, α δὴ ' Ελληνες καλουσιν 'μίας μεγάλας ἀπο ταύτης ουν γεγονέναι καὶ τὸ δνομα τη πόλει φασίν

Pausanias VI 21, 10 sq. ἀπέθανον δε υπο του οἰνομου κατὰ τὰ επη τὰς μεγάλας Βοίας Ἀλκάθους ὁ Πορθάονος, δεύτερος οὐτος ἐπι τω Μάρμακι, μετὰ δὲ Ἀλκάθουν Εωρυαλος καὶ Eiρυμαχός τε και Κρόταλος.

τούτων μεν ουν γονέας τε καὶ πατρίδας ουχ oia τε ἐν πυθέσθαι μοι τιν δε ἀποθανόντα ἐπ αυτοῖς 'Aκρίαν τεκμαίροιτο ἄν τις Αακεδαιμόνιόν τε εἶναι καὶ οἰκιστὴν Ἀκριων. ἐπὶ δὲ τω Ἀκρία Κάπετόν φασιν υπὸ του Οἰνομάου φονευθῆναι και Αυκοsργον Λάσιόν τε καὶ χαλκώδοντα καὶ Ιἰρικόλωνον . . . Tρικολώνου δὲ sστερον ἐπέλαβεν ἐν τω δρόμω το144, 2 cf. ψ 346 εὐνης ες ἀλόχου 4 B 511 υρχομενον Μινυηρον edidi, Μινύειον codd.) 5 Θ 431 ως ἐπιεικές 144, I ΜόλουρονJ Schubari, Μόλυρον Pausaniae codd. 4 Iξεν Iξε δ' ἐς Κoschly Op. I 232 Μινυη ονJ cf. Theog. 340; πινυειον codd. Homeri B 511 καί μιν o ος δέ μιν Κoechly l. c.

147 in Pausaniae narratione numerum procomam Hippodamiae Perturbatum esse contendit Luebberi: de Pimi. stud. Hes. et Hom. diss. 8; Suu d. 589 adn. 1 versiculum restituebat hunc: Πελάγοντα καὶ Αἰόλιον Κρόνιόν τε 24.

379쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ χρεὼν Ἀριστόμαχόν τε καὶ Πρίαντα, ετι δὲ Πελάγοντα καὶ Αἰόλιόν τε και Κρόνιον Schol. Pind. Ol. Ι 127 Π 1, 41 B.) οἱ ἀναιρεθέντες c, οἱ εἰσι Μερμνης,-Πελοψ ὁ 'Oπουντιος, Ἀκαρνάν, ρύμαχος, Ευρυ- λοχος, -τομέδων, Aάσιος, χάλκων, Tρικόρωνος, Ἀλκάθους ὁ Πορθάονος, ωριστόμαχος, Κρόκαλος ' τουτω τω αριθμῶ των απολωλότων μνηστηρon καὶ Ἀσίοδος καὶ Ἐλιμενίδης συμμαρτυρεῖ

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. Λ 57 p. 486, 30 Κ ) ἐν ταῖς μεγάλαις 'HOLις λέγεται τον Ἐνδυμίωνα ἀνενεχθηναι υπb τos Λιbς εις Ουρανόν. ἐρασθέντα δε πιρας εἰδώλω παραλογισθηναι ἴτον ερωταJ νεφέλης και ἐκβληθέντα κατελθεῖν εἰς 'Aιδου

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. Λ 118 p. 310, 6 Κ.) ἐν δὲ ταῖς

μεγάλαις 'μίαις λέγεται ως αρα Μελάμπους φίλτατος ων τω Ἀπόλλωνι ἀποδημήσας κατέλυσε παρὰ Πολυφάντη. βοος δε αυτω τε μένου δράκοντος ἀνερπύσαντος παρὰ τι - μα διαφθειραι αυτὸν τους θεράποντας τοs βασιλέως. τοs δε βασιλέως χαλεπηναντος - . . . . τον Μελάμποδα λαβεῖν και θάψαι. τὰ δε τούτου εγγονα τραφέντα ἡπb τούτου λείχειν τὰ ωτα καὶ ἐμπνεοσαι αὐτω την μαντικην. διόπερ κλέπτοντα αυτὸν τὰς βόας τos 'Ιφίκλου εἰς Λιγιναν την πόλιν περιληφθέντα δε ναικαὶ τοs οἴκου μέλλοντος πεσεῖν, ἐν ω ην ὁ Ἱφικλος, τη διακόνων πρεσβύτιδι μηνsσαι τos 'Ιφίκλου καὶ τούτου χάριν ἀφεθηναι

Schol. Lia ire. Apoll. Rhod. Arg. Λ 828 p. 508, 16 Κ.) ἐν δε ταῖς μεγάλαις 'Hοίαις Φόρβαντος και Ἐκάπης η Σκύλλα

Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. B 181 p. 399, 21 Κ.) πεπηρῖ- σθαι δὲ Φινέα φησιν Ἀσίοδος ἐν μεγάλαις 'μίαις, ἔτι Φρίξω την οδιν ἐμήνυσεν, ἐν δε τω γ Καταλόγων, ἐπειδὴ τὸν μακρὸν χρόνον της ὁ νεως

προέκρινεν 148 τον ἔρωταJ uncis seclusit Keil l. supra c. εἰδώλω νεφέλης διὰ τιν ἔρωτα schol. Paris.14s lacunam ituti cavit Κinhel Epic. Gr. Fr. I 143, cf. schol. Piuris. χαλεπηνας δὲ ὁ βασιλευς ὰποκτείνει τιν δράκοντα ὰναιρεθεὶς δε ἐτάφη υπομελάμποδος' ΑἴγινανJ 'Eχῖνον γ Keil l. c. R III. 151 cf. Fragm. 62 μεγάλαιςJ μεν ταῖς Usener Rh. Mus. XXXIX 565

380쪽

ΑΠΟΣΠΑΣMATA. 373

εἷς των Φρίξου παίδων -ος. τούτους δε πρόδωρός φησιν ἐκ πιλ- κιόπης της Αἰητου θυγατρός, Ἀκουσίλαος δε καὶ Ἐσίοδος ἐν ταῖς μεγάλαις Ῥοίαις φασὶν ἐξ 'Ioφώσσης της Αἰητου. καὶ Οἴτος . μέν φησιν αυτοὐς τεσσαρας, 'Ἀργον Φρόντιν Μέλανα Κυτίσωρον, Ἐπιμενίδης δεπέμππον προστί σι Πρέσβωνα .

Antoninus Liber. XXIII Mython. Gr. II 1, 101 M.) Βάττος

ἱστορεῖ Νίκανδρος Ἐτεροιουμενων α καὶ Ἐσίοδος ἐν μεγάλαις Ῥοίαις καὶ Βιδέμαρχος Μεταμορφώσεων γ καὶ Ἀντίγονος ἐν ταις Ἀλλοιώσεσι καὶ Ἀπολλώνιος ὁ Ῥόδιος ἐν Ἐπιγράμμασιν, ἄς φησι Πάμφιλος ἐν α . Ἀργου τos Φρίξου καὶ Περιμηλης της 'Aὁμητου γατρος ἐγένετο Μάγνης. οἴτος ωκησεν ἐγγυς Θεσσαλίας καὶ την γην ταύτην ἀπ' αυτos

Μαγνησίαν προσηγόρευσαν οἱ ανθρωποι. ἐγένετο δ' αὐτω παις περίβλεπτος την o νιν Ῥμέναιος. ἐπεὶ δὲ Ἀπόλλωνα ιδόντα ἔρως ἔλαβε tos παιδὸς καὶ Οὐκ ἐξελίμπανε τα οἰκία τοὐ Μάγνητος, Ἐρμης ἐπιβουλεύει τη αγέλy των βοῖν τοῖ Ἀπόλλωνος. αἱ δε ἐνέμοντο, ἴνα περ ησαν αἱ Ἀδμητου βόες. καὶ πρῶτα μεν ἐμβάλλει ταῖς κυσίν, ct ἐφυλαττον αυτάς, ληθαργον καὶ κυνάγχην ' αἱ δε ἐξελάθοντο τον βοῖν καὶ την ὐλακην ἀπώλεσαν ' εἶτα δ' ἀπελαυνει πόρτως δώδεκα καὶ ἐκατὸν βο0ς αγγας καὶ ταsρον, ταῖς βουσὶν ἐπέβαινεν. ἐξηπτε δε ἐκ της Ουρῶς προς ἔκαστον sλην, ῶς αν τα ἴχνη τῖν βοῶν ἀφανίση καὶ ηγεν αυτας ἐλαύνων διά τε Πελασγῖν καὶ δι υχαῖας τῆς Φθιώτιδος καὶ δια Λοκρίδος και Βοιωτίας καὶ Μεγαρίδος καὶ ἐντεsθεν εἰς Πελοπόννησον διὰ Κορίνθου καὶ Ααρίσσης ἄχρι Τεγέας. -ὶ ἐντεsθεν πορὰ τὁ Αυκαιον ορος ἐπορευετο καὶ παρὰ τὁ Μαινάλιον καὶ τὰς λεγομένας Βάττου σκοπιάς. ἄκει ὁ Βάττος ουτος ἐπ' ἄκρω τω σκοπέλω καὶ ἐπεὶ τῆς φωνῆς ηκουσε παρελαυνομένων τον μόσχων, προελθὼν ἐκ τον οἰκείων ἔγνω περὶ τῖν βοον οτι κλοπιμαίας ἄγει καὶ μισθὸν ητησεν, ῖνα προς μηδένα

φράσy περὶ αυτῶν. Ἐρμης δε δώσειν ἐπὶ τούτοις υπέσχετο καὶ ὁ Βειτος ἄμοσε περὶ τῶν βοῖν προς μηδένα κατερεῖν. ἐπεὶ δὲ αυτας Ἐρμης